Η δύναμη της προσευχής στη ζωή μας -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθ. Παν. Αθηνών

Το θέμα που μου ζητήθηκε να αναπτύξω είναι: «η δύναμη της προσευχής στη ζωή μας». Είναι ένα θέμα πάρα πολύ πλούσιο σε προβληματισμούς που έχουν άμεση σχέση με την πραγματοποίηση της κατ’ εξοχήν αυτής πνευματικής λειτουργίας που λέγεται προσευχή.

Αν αναζητήσει κανείς ένα διάγραμμα αυτού του θέματος, θα δει ότι πραγματικά δεν μπορεί να ξέρη από που πρέπει ν’ αρχίσει και που πρέπει να τελειώσει. Κι αυτό γιατί, όπως καταλαβαίνουμε, η προσευχή δεν είναι μια διδακτική ενότητα, δεν είναι ένα μάθημα που μπορεί κανείς να διδάξει σε ορισμένη ώρα. Δεν είναι προσδιορισμένο θεωρητικά αυτό το βιωματικό πνευματικό γεγονός.

Όταν κανείς μιλά για την προσευχή, καταλαβαίνει ότι μιλάει για ένα μυστήριο.

ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ - Η φαιά προπαγάνδα του συστήματος έχει δηλητηριάσει τη νεολαία

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*

Η μόνιμη και πάγια στρατηγική της κατ’ ευφημισμόν «αριστερής» κυβερνήσεως είναι να καλλιεργήσει το πνεύμα της υποτέλειας στον ελληνικό λαό, αρχής γενομένης από το θεσμικό πραξικόπημα του περιλάλητου δημοψηφίσματος στις 5/7/2015, μέχρι και την άνευ όρων υπογραφή των καταφώρως αντισυνταγματικών όρων των δανειακών συμβάσεων, οι οποίες εξανδραποδίζουν εθνικά και κοινωνικά την πατρίδα μας.
Το πνεύμα της ανελευθερίας και η έλλειψη αξιοπρέπειας είναι αγαθά και αξίες άγνωστες σε μια κυβέρνηση Μπολσεβίκων, οι οποίοι γαλουχήθηκαν, εκ του σιδηρού παραπετάσματος, να επιβάλλουν την άποψή τους διά πυρός και σιδήρου στους αντιφρονούντες, ως παραδοσιακά αντίθετοι με την Αστική Δημοκρατία και τους θεσμούς μιας συντεταγμένης και ευνομούμενης Πολιτείας. Το αυτό επιχειρούν σήμερα, χειραγωγώντας τους νέους προς τον εθνομηδενισμό και το χάος.

ΕΝΑ ΑΡΧΑΙΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΕΝΟΤΗΤΑΣ -- Γράφει ο κ. Αλέξανδρος Τζούπης

       Στην αρχαία Αίγυπτο δέσποζαν αρχικά και συγκεκριμένα στην Προδυναστική περίοδο δύο μεγάλα βασίλεια, δύο μεγάλοι και διακριτοί κόσμοι. Το βασίλειο της Άνω Αιγύπτου με πρωτεύουσα την Μέμφιδα και το βασίλειο της Κάτω Αιγύπτου με πρωτεύουσα τις Θήβες. Ο Αιγυπτιακός πολιτισμός ήκμασε περίπου το 3150πΧ οπότε και επήλθε η διοικητική ένωση της Άνω και της Κάτω Αιγύπτου

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (4ον) μέρος

Ο Άγιος Σπυρίδων, Η Σοφία του Θεού και η επιστήμη του ανθρώπου

ΘΕΜΑ: ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ

«Όσιε Πάτερ μακάριε, Σπυρίδων σοφέ, την νεκράν ώσπερ ζώσαν, επηρώτας δι’ αγάπην Θεού… Βασιλεί δε παρέστης ιατήρ, τη προνοία Θεού’ νεκρούς δε πάλιν ήγειρας, ως αυτού μαθητής’ την πίστιν δε ετράνωσας, αναμέσον Πατέρων πολλών. Πάντα ουν ισχύων εν τω ενδυναμούντί σε Χριστώ, αυτόν ικέτευε, σωθήναι τας ψυχάς ημών» (Δοξαστικό εις τον Εσπερινόν)

Αδελφοί, σήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη του αγίου Σπυρίδωνα, την μνήμη ενός θαυματουργού έγγαμου Αγίου. Η ζωή του αγίου, τα θαύματά του καθώς και το άφθαρτο λείψανό του δίνουν κατάλληλα μαθήματα σε όλους εμάς που αναρωτιόμαστε για την ταυτότητα του σώματός μας και που αγωνιούμε δυστυχώς για την (βιολογική) υγεία του και μόνον! Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε και σήμερα - στον αιώνα των μεταμοσχεύσεων - ότι καταντήσαμε «σάρκες», εννοείται και εμείς οι ορθόδοξοι Χριστιανοί!

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2018

Τη ΙΓ΄ (13η) Δεκεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ, ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ, ΕΥΓΕΝΙΟΥ, ΜΑΡΔΑΡΙΟΥ και ΟΡΕΣΤΟΥ. 

Ευστράτιος, Αυξέντιος, Ευγένιος, Μαρδάριος και Ορέστης οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους των αντιχρίστων βασιλέων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των βασιλευσάντων κατά τα έτη σπδ΄- τε΄ (284- 305). Κατά την εποχήν εκείνην ολόκληρος η αυτοκρατορία των Ρωμαίων ήτο σχεδόν ένας ναός ειδωλολατρίας και πάντες είχον ζήλον άμετρον, ή μάλλον ειπείν μανίαν και λύσσαν μεγάλην, συναγωνιζόμενοι ποίος να προκόψη περισσότερον εις την λατρείαν των ειδώλων, και τούτο διότι έβλεπον ότι καθ΄ εκάστην εστέλλοντο βασιλικά προστάγματα προς τους ηγεμόνας και τους άρχοντας, εις πάσαν πόλιν και χώραν, παρακινούντα και προστάσσοντα πάντας, να προσφέρουσιν κατά τας διατεταγμένας εορτάς θυσίας εις τους θεούς αυτών· και εκείνους μεν, οίτινες ήθελον δείξει σπουδήν πολλήν εις τούτο το σέβας, να τιμώσι με δόξαν πολλήν και βασιλικά χαρίσματα· τους δε μη πειθομένους να υστερώσι πάσης περιουσίας και να τους παιδεύουν με διάφορα κολαστήρια και επονείδιστον θάνατον. Ήτο όθεν εις όλην την οικουμένην διωγμός μέγας κατά των Χριστιανών, και είχον μεγάλην φροντίδα οι άρχοντες να εξαλείψουν αυτούς τελείως από προσώπου της γης. 

Ἀξιοθρήνητος κατάστασις -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. ∆ιονυσίου Τάτση

Όλοι διαπιστώνουν ὅτι ἡ κατάσταση τῆς κοινωνίας µας ἀπό ἠθικῆς πλευρᾶς εἶναι ἄσχηµη καί αὐτό ὀφείλεται σέ πολλούς λόγους. Κανένας ὅµως δέν προσπαθεῖ γιά τή βελτίωσή της. Ἤ γιά νά ἀκριβολογήσω, ἐλάχιστοι κληρικοί καί ἄνθρωποι τῶν γραµµάτων ἀνησυχοῦν καί µέ τίς ὅποιες δυνάµεις τους ἐργάζονται νά ἀλλάξει κάτι, ἐµπνέοντας µερικούς πού ἔχουν καλή προαίρεση. Τά ἀποτελέσµατα αὐτῶν τῶν προσπαθειῶν δέν φαίνονται, ἴσως νά µή φανοῦν καί ποτέ, ὁ σπόρος ὅµως πέφτει στήν ἀγαθή γῆ καί θά δώσει καρπούς.

Κλέβουν εν ψυχρώ τη γη των Βορειοηπειρωτών στη Χειμάρρα

Αποθρασύνθηκαν οι Αλβανοί! Με νόμο του... Χότζα χαρακτηρίζουν «δημόσια» χιλιάδες στρέμματα Ελλήνων
Οι Αλβανοί όχι μόνο δεν σταματούν τις προκλήσεις σε βάρος της χώρας μας, αλλά συνεχίζουν να ρίχνουν λάδι στη φωτιά. Χθες, με μια απόφαση που παραπέμπει σε άλλες εποχές και φέρει την υπογραφή του Αλβανού πρωθυπουργού Εντι Ράμα, κλέβουν -στην κυριολεξία- τις περιουσίες των Βορειοηπειρωτών στη Χειμάρρα, για να τις... παραχωρήσουν σε στρατηγικούς επενδυτές! 

Τη ΙΒ΄ (12η) του Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΣΥΝΕΤΟΥ.

Συνετός ο Άγιος Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Αυρηλιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σο΄ - σοε΄ (270-275), Αναγνώστης υπάρχων της των Ρωμαίων Εκκλησίας, προβεβλημένος υπό του Αγίου Πάπα Σίξτου. Βλέπων δε τον Αυρηλιανόν να προσφέρη εις τα είδωλα θυσίας, συνδιελέχθη μετ΄ αυτού και περιπαίζων αυτόν, υπεσχέθη να θυσιάση και αυτός. Επειδή όμως κληθείς προς τούτο δεν ήθελε να θυσιάση, αλλ΄ εφανερώθη ότι δι΄ εμπαιγμόν μόνον είπε τον λόγον, δέρεται με βούνευρα τόσον πολύ, ώστε εβάφη από τα αίματα όλη η πέριξ αυτού γη.

Εκ του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας της Δημοκρατικής Ένωσης Ελληνικής Μειονότητας «ΟΜΟΝΟΙΑ»

Τεσσαρακονθήμερο Μνημόσυνο για τον Κωνσταντίνο Κατσίφα στους Βουλιαράτες. Καταγγελία για πογκρόμ εις βάρος της ΕΕΜ απ’ την Αστυνομία. Παρεμπόδιση προσέλευσης στις πατρογονικές εστίες και συμμετοχής σε θρησκευτικές ακολουθίες. Στέρηση ελεύθερης διακίνησης στα σύνορα για δεκάδες πολίτες της ΕΕ.

ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΩ -- Καραμπινάτη εισαγωγή από το εξωτερικό οι επιθέσεις των κουκουλοφόρων

Από τον Δημήτρη Κ. Σέργιο*

Προκαταβολικώς θα σημειώσω τα εξής: Σύμφωνα με τη Διεθνή Πολιτειολογία, η ύπαρξη εθνών-κρατών βασίζεται κυρίως σε δύο κεφαλαιώδεις αρχές: α) Στον πολλαπλό έλεγχο, διά συνοριακών οργάνων, της διεθνούς κυκλοφορίας φυγάδων - βαρέων ποινικών υποδίκων ή καταδίκων, ιδίως δολοφόνων, δουλεμπόρων και στρατευμένων καταστροφέων. β) Στην αναγνώριση ενός είδους σφραγίδος «γενεαλογικού δένδρου» σε ξεχωριστές μάζες ανθρώπων, αρκετά ευρύτερες μιας φυσικής οικογένειας. Σφραγίδος η οποία διατηρεί τη μάζα αυτή συνεκτική και θετικώς ανταγωνιστική διά των εξής στοιχείων:

Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2018

Τη ΙΒ΄ (12η) του Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ Επισκόπου Τριμυθούντος της εν Κύπρω, του Θαυματουργού.       

Σπυρίδων ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, της οικουμένης το καύχημα και των πιστών το αγλάϊσμα, ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίνου του Μεγάλου (306- 337) και του υιού αυτού Κωνσταντίου (337-361), κατήγετο δε εκ της περιφήμου νήσου Κύπρου. Τοσούτον δε η αρετή και τα ένθεα του Αγίου τούτου κατορθώματα την οικουμένην κατηύγασαν, ώστε δεν πρέπει να μείνη κανείς Χριστιανός όστις να μη γνωρίση εν πάση λεπτομερεία τον Βίον του.

Περί εγκύρων και ακύρων μυστηρίων οικουμενιστών και μασσώνων αρχιερέων. Μέρος 2ον. -- Γράφει ο αδελφός μας Ιουστίνος

Επειδή, αγαπητοί αναγνώστες της «ορθοδόξου φωνής», υπάρχουν αρκετοί αδελφοί, και μάλιστα αποτειχισμένοι,  που πιστεύουν ότι οι οικουμενιστές μασσώνοι αρχιερείς μολύνουν μεν δια της αιρέσεώς των, αλλά παρ΄ όλα αυτά έχουν έγκυρα μυστήρια,  θα ήθελα μέσα από το βήμα αυτό, να τους απευθύνω μερικά ερωτήματα.

Ερώτημα πρώτον. Οι οικουμενιστές μασσώνοι αρχιερείς έχουν δαιμόνιο ή όχι;

Ερώτημα δεύτερον. Το δαιμόνιο της αιρέσεως  του οικουμενισμού μεταδίδεται δια των αρχιερέων αυτών ή όχι;

Ερώτημα τρίτον. Η κοινωνία με οικουμενιστές αρχιερείς  οδηγεί σε πραγματική   μόλυνση  του σώματος και της  ψυχής του ανθρώπου  από το δαιμόνιο του οικουμενισμού ή απλώς είναι μία «ιδεολογική μόλυνση», όπως, ας πούμε, η πλύση εγκεφάλου από  μια προπαγάνδα ενός πολιτικού κόμματος, που μπορεί να εξουδετερωθεί με απλά λογικά και όχι πνευματικά μέσα; Και αν είναι μόλυνσις μόνον «ιδεολογική», όπως εσείς ισχυρίζεσθε, τότε τι χρειάζεται η αποτείχισις; Δεν φθάνει μόνον η   ορθόδοξος  κατήχησις, όπως ισχυρίζονται και κάνουν οι λεγόμενοι «αντι-οικουμενιστές»;

Ερώτημα τέταρτον. Στα οράματά τους ο Άγιος Αντώνιος, ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης και ο Μοτοβίλωφ, πνευματικό τέκνο του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ είδαν αιρετικούς αρχιερείς σαν μουλάρια, γουρούνια και ασπρόμαυρες «ζέβρες» να μολύνουν την Αγία Τράπεζα. Ερωτώ, οι «ζέβρες», τα μουλάρια και τα γουρούνια έχουν έγκυρα μυστήρια;

Ερώτημα πέμπτον. Εσείς ισχυρίζεσθε ότι τα μυστήρια των οικουμενιστών μασσώνων αρχιερέων είναι έγκυρα. Αν όμως οι απλοί πιστοί, που δεν ξέρουν τίποτε από οικουμενισμό, κοινωνούν εγκύρων μυστηρίων, δεν θα έπρεπε να φωτισθούν από το Άγιο Πνεύμα και να ξυπνήσουν, ώστε να    πετάξουν τους οικουμενιστές έξω από τις εκκλησίες; Γιατί όμως οι πιστοί σκοτίζονται όλο και πιο πολύ και η αίρεση του οικουμενισμού γιγαντώνεται;  Μήπως επειδή κοινωνούν μόνον άρτου και οίνου;

Ερώτημα έκτον. Ο Απόστολος Παύλος διδάσκει ότι όσοι κοινωνούν αναξίως σώματος και αίματος Χριστού πεθαίνουν αιφνιδίως και πρόωρα,  ενώ άλλοι αρρωσταίνουν βαριά. Οι οικουμενιστές και μασσώνοι αρχιερείς όμως ζούν πολλά χρόνια και είναι γεροί σαν ταύροι. Εσείς τι λέτε, κοινωνούν πραγματικού σώματος και αίματος Χριστού ή μόνον άρτου και οίνου;

Ερώτημα έβδομον. Όταν ένας αιρετικός αρχιερεύς μετανοήσει δημόσια και ζητήσει το έλεος μιάς ορθοδόξου συνόδου, η επιστροφή του στην εκκλησία γίνεται με επαναμύρωση ή όχι; Και αν ναι, τότε γιατί να  επαναμυρώνεται αφού, για εσάς, η αρχιερωσύνη του είναι μυρωμένη, δηλαδή έγκυρη, και έχει ο αιρετικός έγκυρα μυστήρια; Μήπως επαναμυρώνεται, επειδή η αρχιερωσύνη του είχε πέσει σε αργία ήδη  από την στιγμή που έγινε αιρετικός;

Ερώτημα όγδοον. Ο Αθηναγόρας «λειτουργούσε» σε εβραϊκές συναγωγές και κοινωνούσε τον πάπα Ρώμης. Ο Βαρθολομαίος λειτουργεί σε ναούς παπικών και λουθηροκαλβίνων και κοινωνεί παπικούς δημόσια. Το Άγιον Όρος συντάσσεται με την αίρεση και μνημονεύει τον Βαρθολομαίο, οπότε   το άγιον Πνεύμα βλασφημείται. Όταν στα ιερά μυστήρια  γίνεται επίκληση προς τον Παράκλητον, που βλασφημείται  από αιρετικά χείλη, είναι δυνατόν να επέρχεται καθαγιασμός των τιμίων δώρων, του ύδατος, ή του ελαίου;

Ερώτημα ένατον. Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης ποτέ δεν δέχτηκε κοινωνία με ιερέα που είχε χειροτονηθεί από αιρετικόν αρχιερέα, ούτε λειτούργησε σε ναό που είχε «καθιερωθεί» από τέτοιον. Ερωτώ, επίστευε ο Άγιος Θεόδωρος   ότι τα μυστήρια των αιρετικών έχουν Χάριν ή «δηλητήριον»;

Ερώτημα δέκατον. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας και ο ορθόδοξος πάπας Ρώμης Κελεστίνος είχαν κοινωνία με ιερείς της Κωνσταντινουπόλεως, που καθαιρέθηκαν από τον αιρετικό πατριάρχη Νεστόριον. Αυτό το έκαναν, ο Άγιος και ο πάπας, όπως οι ίδιοι γράφουν στις επιστολές τους, επειδή επίστευαν ότι ο αιρετικός Νεστόριος, παρόλο που δεν είχε καταδικαστεί ονομαστικώς από σύνοδον,   είχε  αργόν   το αξίωμα της αρχιερωσύνης. Ερωτώ λοιπόν, ο αιρετικός Νεστόριος, πριν καταδικαστεί ονομαστικώς από σύνοδο, τελούσε έγκυρα ή άκυρα μυστήρια;

 Αναμένω ευπειθώς τας απαντήσεις σας.

Περὶ τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν

«Δηµοσίᾳ ταφὰς ἐποίουν διὰ νόµων, ...οἷς ἐχρῶντο περὶ τὰς ταφὰς ...προβλέποντες καὶ τὴν πρὸς ταφὴν δαπάνην». (Θουκυδίδης)

Τοῦ πρεσβυτέρου π. Εὐσταθίου Κολλᾶ, Ὀρθοδόξου θεολόγου Ἐκκλησιαστικοῦ Συνηγόρου, Ἐπ/µου προέδρου Συνδέσµου Κληρικῶν Ἑλλάδος

Ἡ βαρβαρότητα τῆς καύσης τῶν νεκρῶν δὲν ἴσχυσε ποτὲ στὸν Ἑλληνισµὸ καὶ τὸν πολιτισµό του. Οἱ πρόγονοί µας ἔνδοξοι ἀρχαῖοι Ἕλληνες, ἔδειχναν µεγάλο σεβασµὸ πρὸς τοὺς νεκρούς τους, καὶ τοὺς ἐνταφίαζαν µὲ νεκρώσιµες τελετουργίες καὶ εὐχὲς σὲ εἰδικοὺς χώρους, ποὺ τοὺς ἀποκαλοῦσαν «Κοιµητήρια» (Ἡρόδοτος). Τοὺς χώρους αὐτοὺς οἱ πρόγονοί µας τοὺς θεωροῦσαν τόπους ἱεροὺς καὶ ἰδιαίτερα προσφιλεῖς, γι᾽ αὐτὸ καὶ φρόντιζαν γιὰ τὴν πολυτελῆ διακόσµησή τους, ὥστε νὰ ὁµοιάζουν µὲ µουσεῖα γλυπτῶν µνηµείων, ὅπως µᾶς ἀναφέρει ὁ µέγας ἱστορικὸς καὶ πατέρας τῆς παγκοσµίου Ἱστορίας Ἡρόδοτος, ἀλλὰ καὶ οἱ Θουκυδίδης, Σοφοκλῆς καὶ ἄλλοι, καὶ ἡ ἀρχαιολογικὴ σκαπάνη µᾶς ἀποκαλύπτει καὶ ἐπιβεβαιώνει τοῦ λόγου τὸ ἀληθές!

Τη ΙΑ΄ (11η) του Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΜΕΙΡΑΚΟΣ και διήγησις πάνυ ωφέλιμος.

Μείραξ ο μακάριος Μάρτυς του Χριστού ήτο Αιγύπτιος, γεννηθείς εκ γονέων Χριστιανών εις πόλιν ονομαζομένην Τενεσή, βαπτισθείς δε ανετρέφετο και εξεπαιδεύετο υπό των γονέων του με την αμώμητον και καθαράν πίστιν του Χριστού. Ύστερον όμως, από μικρόνοιαν και κουφότητα, ηπατήθη υπό του διαβόλου και προσελθών εις τον εκεί Αμιράν, ηρνήθη, φεύ! την πίστιν του Χριστού· και όχι μόνον τούτο, αλλά και την ζώνην του κόψας και τον Σταυρόν πατήσας, έλαβε την μάχαιραν εις τας χείρας και ηλάλαζε την ελεεινήν εκείνην φωνήν· «Από σήμερον είμαι πλέον Αγαρηνός και όχι Χριστιανός».

Ἡ θεωρία τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἐν Χριστῷ ἀθανασίας!

«Γιατί εἶναι ἡ ζωή δύσκολη γιὰ τὸν ἄνθρωπο; Γιατί ὁ ἄνθρωπος ἐφεῦρε τὸν θάνατο καὶ τὸν ἐγκαθίδρυσε ἐντός του καὶ σὲ ὅλα τὰ ὄντα γύρω του. Ὁ δὲ θάνατος εἶναι µιὰ ἀστείρευτος πηγὴ ὅλων τῶν βασάνων καὶ τῶν θλίψεων. Ὅλα τὰ νεῦρα τοῦ θανάτου ξεκινοῦν ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, γιατί αὐτὸς εἶναι τὸ κύριο γάγγλιο τοῦ θανάτου. Εἰς τὴν πραγµατικότητα ὁ θάνατος εἶναι ἡ µόνη πικρία τῆς ζωῆς, ἡ µόνη πικρία τῆς ὕπαρξης. Ἐξ αὐτοῦ προέρχεται καὶ ὅλη ἡ τραγικότητα τῆς ζωῆς. Ἡ ἐπίγεια ζωή τοῦ ἀνθρώπου δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ µιὰ ἀδιάκοπος πάλη µὲ τὸν θάνατο - µὲ τοὺς προδρόµους του καὶ τοὺς συνοδούς του. Ἐδῶ ποτὲ δὲν ὑπάρχει ἀνακωχή. Ὁ θάνατος ἐπιτίθεται συνεχῶς κατὰ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἔξωθεν καὶ ἔσωθεν. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν κατάσταση ὑπάρχει µόνο µιὰ διέξοδος, µόνο µιὰ σωτηρία:

Ἀγρυπνία Ἁγίων Πέντε Μαρτύρων

 Φέρουμε σέ γνώση τῶν εὐλαβῶν Χριστιανῶν ὅτι τήν Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2018 θά τελεσθεῖ ὁλονύκτια πανηγυρική ἀγρυπνία, κατά τό ἁγιορείτικο τυπικό, ἐπί τῇ ἑορτῇ τῶν Ἁγίων Πέντε Μεγαλομαρτύρων Εὐστρατίου, Αὐξεντίου, Εὐγενίου, Μαρδαρίου καί Ὀρέστου (13^η Δεκεμβρίου), προστατῶν τῆς Μονῆς μας.

Ἀπό τίς 10:00 μ.μ. ἕως τίς 4:00 π.μ.

Θά τεθοῦν σέ προσκύνηση τεμάχια ἐκ τῶν χαριτοβρύτων λειψάνων τῶν Ἁγίων.

Ἡ πύλη θά ἀνοίξει στίς 9:45 μ.μ. καί θά παραμείνει ἀνοικτή καθ' ὅλην τήν διάρκεια τῶν ἀκολουθιῶν.

             Ἐκ τῆς  IΕΡΑΣ  ΜΟΝΗΣ  ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ  ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ

Ας χαθούν μαθήματα, η Μακεδονία να μην χαθεί! -- του Στέλιου Παπαθεμελή*

 Με τις Πρέσπες πήραν αέρα τα μυαλά τού Ζάεφ. Και ακόμη δεν έχουμε δει τίποτε. Του τα δώσαμε όλα (ο κ. Τσίπρας δηλαδή). Τώρα μιλάει για «Μακεδόνες τού Αιγαίου» και έμπλεως χαράς και βεβαιότητος δηλώνει στο κοινοβούλιό του: «Η χώρα παραμένει η ίδια, η γλώσσα θα αναγνωρίζεται από όλους και η «Μακεδονία» θα γίνει μέλος όλων των διεθνών οργανισμών, ενώ δημιουργούνται προϋποθέσεις ακόμη και για πιθανή διδασκαλία της «μακεδονικής» γλώσσας στη βόρεια Ελλάδα»!! Κάποια ωχρά, νωθρά και τρεμάμενα απαντητικά μισόλογα, άρθρωσε ο ημέτερος ανΥπεξ. Στο μεταξύ ο κ. Πάϊατ, άδραξε την ευκαιρία να εγκωμιάσει και πάλιν και πολλάκις την κυβέρνηση Τσίπρα δηλώνοντας: «Είμαι εντυπωσιασμένος από τη σοβαρότητα [sic!] που επιδεικνύει η ελληνική Κυβέρνηση». Και ο αθεόφοβος δεν εφείσθη να επαναλάβει: «Η ιστορία θα είναι γενναιόδωρη με τον Τσίπρα ο οποίος επέδειξε πολιτικό θάρρος για να προχωρήσει η Συμφωνία με την ΠΓΔΜ». Αν ρωτούσε ο πλαστογράφος της ιστορίας την ιστορία, αυτή θα τον αποστόμωνε.

Τη ΙΑ΄ (11η) του Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΛΟΥΚΑ του Νέου Στυλίτου

Λουκάς ο θαυμάσιος ούτος Πατήρ ημών ήτο κατά τους χρόνους των βασιλέων Ρωμανού Α΄ του Λεκαπηνού (920-944) και Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογεννήτου (913-959), υιού Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού, γαμβρού δε του Ρωμανού. Επατριάρχευε δε τότε ο Θεοφύλακτος (931-956), υιός γνήσιος του αυτού βασιλέως Ρωμανού. Κατήγετο δε ο Όσιος εκ της Ανατολής υιός ων Χριστοφόρου και Καλής. Ότε λοιπόν εκινήθη κατά τον καιρόν εκείνον ο κατά των Βουλγάρων πόλεμος, τότε η προσταγή των βασιλέων εβίασε και τον Όσιον τούτον να υπάγη εις τον πόλεμον· όθεν συγκροτηθέντος του πολέμου και πολλών μυριάδων ανθρώπων πεσόντων, ούτος ελυτρώθη υπό της θείας Προνοίας.

Μετανάστευση: Η ταφόπλακα του ελληνικού κράτους

► Ψηφίζεται στις 19 Δεκεμβρίου στον ΟΗΕ το Παγκόσμιο Σύμφωνο, που έγινε δεκτό από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη στο Μαρακές
► «Ναι σε όλα» από Τσίπρα, χωρίς να έχει προηγηθεί ενημέρωση της Βουλής
Το Παγκόσμιο Σύμφωνο του ΟΗΕ για την Ασφαλή, Ομαλή και Τακτική Μετανάστευση έγινε δεκτό από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη στο Μαρακές. Το κείμενο αυτό θα τεθεί σε ψήφιση στις 19 Δεκεμβρίου, στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας έχει ταχθεί υπέρ του συμφώνου.