Το είναι και το έχειν --- http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Το είναι και το έχειν


Κατά τους τεχνολόγους της Θεολογίας, δηλαδή τους θεολόγους, οι οποίοι υποτάσσουν τα ιερά Γράμματα και την αγία Γραφή στις απαιτήσεις της τεχνολογίας και της εξελικτικής Ιατρικής, θα πρέπει να διαχωρίζουμε το είναι από το έχειν. Το είναι σημαίνει το σώμα μας, το δε έχειν δηλώνει κάτι άλλο. Μάλλον, κάτι κακό και απόβλητο. Ίσως φιλαυτία και κτητικότητα.

Για να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε τίποτα από αυτά τα δυο, κτητικοί και φίλαυτοι, πρέπει να συγκατατεθούμε στη δωρεά των οργάνων, αν τυχόν και μας συμβεί το μοιραίο, ένας σοβαρός τραυματισμός με θλάση εγκεφαλική και νωτιαία καταπληξία. Οπότε, μας δίδεται η ευκαιρία να δώσουμε το είναι μας, το σώμα μας, απαρνούμενοι το έχειν.

Το έχειν σημαίνει να έχεις ψυχή. Όμως, κατά τους τεχνολόγους της Θεολογίας, τους ψυχοθεολόγους και άλλους (φιλόσοφους, αισθητικούς κλπ.) η ψυχή είναι ένα ιδεολόγημα, μια νεύρωση, ένα νοσηρό νευροβιολογικό σύμπτωμα κάποιας σοβαρής πάθησης. Στην προκειμένη περίπτωση η πάθηση αυτή ακούει στο όνομα "θρησκεία" και αρμόδιοι θεραπευτές είναι οι θεολόγοι, οι ψυχοθεολόγοι, οι ψυχοκοινωνιολόγοι, οι φιλόσοφοι και άλλοι - της Αισθητικής μη υστερούσης.

Από τη δεκαετία του 1960 ανέλαβαν το θεραπευτικό τους έργο, αν και άσχετοι Ιατρικής, και σήμερα βλέπουμε τα αποτελέσματα.

Η αιρετική Εγκύκλιος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του 1920

Η αλλαγή του Ημερολογίου εγένετο εις εφαρμογήν του προγράμματος του Αντιχρίστου Οικουμενισμού όπως αυτό διετυπώθη εις τον Καταστατικόν Χάρτην της Οικουμενιστικής Κινήσεως, την διαβόητον αιρετικήν Εγκύκλιον του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του 1920, συμφώνως προς την οποίαν όλαι αι Αρέσεις αναγνωρίζονται ως «Εκκλησίαι Χριστού, ως σύσσωμοι και συγκληρονόμοι της Βασιλείας του Θεού».



Ο  Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση "Η αιρετική Εγκύκλιος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του 1920"

Συγγραφεύς τῆς ἐν λόγῳ Ἐγκυκλίου τοῦ Πατριαρχείου Κων-λεως εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Σατανᾶς! Ὁ Βαρθολομαῖος καυχιέται πού τήν ἐφαρμόζει.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ --- ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».

Ὁλόκληρη ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας εἶναι μία ἀδιάκοπη λατρεία πρός τόν Θεόν. Σήμερα ἔχει μεγάλη χαρά ἡ κόρη τῆς Σιών καί εὐφραίνεται ἡ ἁγία Ἱερουσαλήμ. Νά, ὁ Βασιλιάς, ἔρχεται σέ σένα. Ὁ Νυμφίος σου, ἔρχεται καθισμένος σ’ ἕνα πουλάρι, σάν νά κάθεται σέ βασιλικό θρόνο.

Θά μποροῦσε νά ἀντικρούσει ὅλες τίς ἐπιβουλές, ἀλλά δέν θέλησε· θέλησε μᾶλλον νά ὑποστεῖ τό πάθος γιά χάρη τοῦ Ἀδαμιαίου γένους. Ὑφίσταται ὑπέρ ἡμῶν, τήν ἄκραν ταπείνωσιν καί τόν θάνατο στήν Σάρκα, χαρίζοντάς μας, δι’ Αὐτοῦ, τήν ἀνάσταση· μᾶλλον δέ τήν ἐξανάσταση καί τήν ἀθανασία. Δείχνοντάς μας,  ὅτι ἡ ταπείνωσίς Του, πρόκειται νά μᾶς ἐλευθερώσει καί ἀνυψώσει ἔξω ἀπό τόν αἰώνιο ὄλεθρο, δηλαδή ἀπό τήν αἰώνια φρικωδεστάτη κόλαση· καί Ἰουδαίους καί Ἕλληνας.

ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ- ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΙΤΣΟΥ

ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ- Οι Συνέπειες των Εικονομαχιών στην Βυζαντινή κοινωνία Λογοτεχνική παραγωγή και υμνογραφία- Συνέπειες των εικονομαχιών στην τέχνη

 

 ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΙΤΣΟΥ

 ΠΑΤΡΑ 2013

 Εισαγωγή

Η εργασία αυτή παρουσιάζει τη διαμάχη για τις εικόνες από το 726 μέχρι το 843 που έγινε οριστικά η αναστήλωσή τους. Στη συνέχεια διερευνούνται οι συνέπειες της εικονομαχίας για την βυζαντινή κοινωνία, την λογοτεχνική παραγωγή, και με βάση το χειρόγραφο Ψαλτήρι Χλουντώφ του 9ου αι. παρατηρούνται οι συνέπειες και στην βυζαντινή τέχνη.

Διαιρείται σε τρία κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται ιστορική παρουσίαση των εικονομαχιών και παρουσιάζονται οι συνέπειές τους στην λογοτεχνία και υμνογραφία όπως και στην τέχνη.