Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!

Έφθασαν, δυστυχώς, οι περισσότεροι εκπρόσωποι της Ορθοδοξίας να αναγνωρίζουν ως σπουδαίον τον ενσαρκωτήν της αιρέσεως Πάπαν, και όχι μόνον δεν καταβάλλουν προσπάθεια δια να επιστρέψουν οι αιρετικοί εις την Ορθοδοξίαν, αλλά και επευλογούν την αίρεσιν, αγωνιζόμενοι να πείσουν τους Ορθοδόξους πιστούς, ότι οι αιρετικοί παπικοί και προτεστάντες δεν είναι πεπλανημένοι! Όσοι δε από τους Ορθοδόξους πιστούς χριστιανούς, καλώς πράττοντες, δεν αποδέχονται τις αντορθόδοξες αυτές ενέργειες και αποτειχίζονται, αντί να επαινεθούν δια την εμμονήν των εις την πίστιν των Πατέρων τους, χαρακτηρίζονταια ευκαίρως-ακαίρως, ακραίοι,φονταμενταλιστές, ταλιμπάν, ορθοδοξαμύντορες, ψευδοχριστιανοί, κι’ άλλα…και διώκονται σκληρώς. Οποία κατάπτωσις και διαστροφή.

--------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

«Όσοι δε από τους Ορθοδόξους πιστούς χριστιανούς, καλώς πράττοντες, δεν αποδέχονται τις αντορθόδοξες αυτές ενέργειες και αποτειχίζονται, αντί να επαινεθούν δια την εμμονήν των εις την πίστιν των Πατέρων τους, χαρακτηρίζονταια ευκαίρως-ακαίρως, ακραίοι,φονταμενταλιστές, ταλιμπάν, ορθοδοξαμύντορες, ψευδοχριστιανοί, κι’ άλλα…και διώκονται σκληρώς».

Σχόλιον: Πράγματι, αὐτή εἶναι μία πικρά ἀλήθεια κατά τά τελευταῖα 100 περίπου χρόνια (ἀπό τήν ἀλλαγήν τοῦ ἑορτολογίου τό 1924 καί ἐντεῦθεν). Σύσσωμος ἡ χορεία τῶν Ἁγίων Πατέρων διδάσκει ὅτι καί οἱ Γραφές, δηλαδή τήν ἐμμονήν εἰς τήν Πίστιν, κατά τά γνωστά (ἀπό μνήμης τά γράφω) «μή μέταιρε αἰώνια ὅρια ἅ οἱ Πατέρες ἔθεντο», «ὅστις προσθέσει ἤ ἀφαιρέσει μίαν ὀξεῖαν ἤ ἕν κόμμα ἀπό αὐτά πού σᾶς ἔχω διδάξει θά κληθῇ ἐλάχιστος εἰς τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν», «Χριστός ὁ αὐτός καί χθές καί σήμερον καί πάντοτε», «ὅποιος σᾶς διδάξει κάτι διαφορετικόν ἀπό αὐτά πού σᾶς ἔχουμε διδάξει ἐμεῖς, ἀκόμη καί ἄν εἶναι ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ, ἄς εἶναι ἀνάθεμα» κ.λπ. Ὁ δέ 15ος Κανών τῆς ΑΒ Συνόδου ΕΠΑΙΝΕΙ τούς ἀποτειχιζομένους ἀπό τούς νεωτεριστάς ψευδεπισκόπους. Συνεπῶς, ὅσοι τούς κατακρίνουν, ἀντί νά τούς ἐπαινοῦν, αὐτό εἶναι μία ἁπτή ἀπόδειξις ὅτι δέν εἶναι Ὀρθόδοξοι καί ἄρα ἐπιβεβαιώνουν τήν στάσιν τῶν ἀποτειχισθέντων.

Τη ΙΗ΄ (19η) Ιουλίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΜΑΚΡΙΝΗΣ, αδελφής του Μεγάλου Βασιλείου.

Μακρίνα η οσιωτάτη μήτηρ ημών ήτο μεγαλυτέρα αδελφή του Μεγάλου Βασιλείου, κεκοσμημένη δε ούσα με σωματικόν κάλλος και με γνώμην αγαθήν, ηρραβωνίσθη, πριν ή δε τελεσθή ο γάμος της απέθανεν ο ταύτην αρραβωνισθείς, ενώ εισέπραττε τους δημοσίους φόρους· η δε μακαρία Μακρίνα, καίτοι εζήτουν αυτήν άλλοι πολλοί εις γάμου κοινωνίαν, όμως δεν ηθέλησεν, αλλά προετίμησε μάλλον την χηρείαν και τα της χηρείας δεινά ή να δοκιμάση τας του γάμου τέρψεις και ηδονάς. Όθεν αποσπασθείσα πάσης κοσμικής συναναστροφής διέμενε μετά της μητρός της και κατεγίνετο εις την ανάγνωσιν και μελέτην των θείων Γραφών· πρωτότοκος δε ούσα, και επέχουσα θέσιν δευτέρας μητρός επί των εννέα άλλων αδελφών της, ανέτρεφε και επαίδευεν αυτούς. Οσίως λοιπόν και ασκητικώς διανύσασα την ζωήν της και μετά του αδελφού της θείου Γρηγορίου του Νύσσης συμφιλοσοφήσασα περί ψυχής εις αυτάς τας τελευταίας της αναπνοάς, απήλθε προς Κύριον.