Ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου του Φώτη Κόντογλου

 

«Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ ψαυέτω μηδαμῶς χεὶρ ἀμυήτων. χείλη δὲ πιστῶν τῇ Θεοτόκῳ ἀσιγήτως φωνὴν τοῦ ἀγγέλου ἀναμέλποντα, ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω: Ὄντως ἀνωτέρα πάντων ὑπάρχεις, Παρθένε ἁγνή». «Ἐσένα ποὺ εἶσαι ζωντανὴ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ, ἂς μὴ σὲ ἀγγίζει ὁλότελα χέρι ἄπιστο, ἀλλὰ χείλια πιστὰ ἂς ψάλλουνε δίχως νὰ σωπάσουνε τὴ φωνὴ τοῦ ἀγγέλου (ὁ ὑμνωδὸς θέλει νὰ πεῖ τὴ φωνὴ τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, ποὺ εἶπε «εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ») κι ἂς κράζουνε: «Ἀληθινά, εἶσαι ἀνώτερη ἀπ’ ὅλα Παρθένε ἁγνή».

Ἀλλοίμονο! Ἀμύητοι, ἄπιστοι, ἀκατάνυχτοι, εἴμαστε οἱ πιὸ πολλοὶ σήμερα, τώρα ποὺ ἔπρεπε νὰ προσπέσουμε μὲ δάκρυα καυτερὰ στὴν Παναγία καὶ νὰ ποῦμε μαζὶ μὲ τὸ Θεόδωρο Δούκα τὸ Λάσκαρη, ποὺ σύνθεσε μὲ συντριμένη καρδιὰ τὸν παρακλητικὸ κανόνα:

«Ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου με ζάλαι ὥσπερ μέλισσαι κηρίον, Παρθένε». «Σὰν τὰ μελίσσια ποὺ τριγυρίζουνε γύρω στὴν κερήθρα, ἔτσι κ’ ἐμένα μὲ ζώσανε οἱ ζαλάδες τῆς ζωῆς καὶ πέσανε ἀπάνω στὴν καρδιά μου καὶ τὴν κατατρυπᾶνε μὲ τὶς φαρμακερὲς σαγίτες τους.

Αγεληδόν σκέψη -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η έλλειψη δημοκρατίας συνιστά μία αντικειμενική πραγματικότητα την οποία, ο καθείς δύναται, καθοιονδήποτε τρόπο, να διαπιστώσει, ιδίως καθόσον αφορά την ύπαρξη ωμών παρεμβάσεων σε θεμελιώδη Συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα.

Η κοινωνική διχοστασία, ήτοι το κοινωνικό «απαρχάιντ», συνιστά ομολογία αποτυχίας της κυβερνήσεως περί της άσκησης πειθούς, με αμιγώς επιστημονικά επιχειρήματα και εν τω πλαισίω ενός υγειονομικού πλουραλισμό, αναφορικώς με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, εις τον αντίποδα η άσκηση φαιάς προπαγάνδας δια της καθεστωτικής τηλοψίας, συνιστά ανυπερθέτως, μία μορφή όζοντος ολοκληρωτισμού, η οποία υποτιμά την ανθρώπινη αξία και πρωτίστως υπολαμβάνει τους πολίτες ως παθητικές δέκτες αυτής, ήτοι ως ανελεύθερα ανδράποδα, ευεπίφορα προς την χειραγώγηση.

ΟΙ ΥΓΙΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΙΑΤΡΟΥ!


 

Τη Γ΄ (3η) Αυγούστου, μνήμη της Οσίας ΘΕΟΚΛΗΤΟΥΣ της θαυματουργού εν ειρήνη τελειωθείσης.

Θεοκλητώ η Οσία έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Θεοφίλου του μισοχρίστου και εικονομάχου, εν έτει ωκθ΄ (829), κατήγετο δε εκ της τοποθεσίας της καλουμένης των Οπτιμάτων, των γονέων αυτής Κωνσταντίνου και Αναστασίας ονομαζομένων. Αύτη λοιπόν εκ νεαράς ηλικίας ανατραφείσα θεαρέστως, προσείχεν εις εαυτήν· αναγκασθείσα όμως υπό των γονέων της συνεζεύχθη με άνδρα όμοιον με αυτήν εις την αγαθήν γνώμην, ονομαζόμενον Ζαχαρίαν. Αφού δε υπανδρεύθη, εποίει πολλάς και αμετρήτους ελεημοσύνας η μακαρία· επεδόθη μάλιστα εις την ανάγνωσιν και μελέτην των θείων Γραφών, και όχι μόνον ανεγίνωσκεν, αλλά και έπραττε συμφώνως προς τα εν αυταίς δια των έργων, παν καλόν και πάσαν αρετήν μεταχειριζομένη. Ειργάζετο δε καθ’ όλην την ημέραν και εβοήθει εις τας χρείας των πτωχών των ερχομένων εις τον οίκόν της· ωσαύτως υπηρέτει και τους ανθρώπους της οικίας της ως εκ της πολλής ταπεινώσεως.

Από την ιστοσελίδα : "ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ - ΣΩΤΗΡΙΑ

 

Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2021

 Χαρᾶς εὐαγγέλια γιά τά εὐσεβή τέκνα τῆς Ἐκκλησίας

Ἡ ἁγιοκατάταξη
τοῦ Ἀοιδίμου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν ΜΑΤΘΑΙΟΥ (+1950)


 

Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἑλλάδος ἐπικυρώνοντας τήν ἀπό δεκαετιῶν ἀναγνώριση ὑπό τῆς συνειδήσεως τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ ἀπό Βρεσθένης Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Ματθαίου ὡς Ἁγίου καί Ὁμολογητοῦ Ἱεράρχου καί Στυλοβάτου τῆς Ὀρθοδοξίας (+1950) προέβη στήν ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ αὐτοῦ.

Σήμερα ἔγινε ἡ σχετική σεμνή καί λίαν κατανυκτική τελετή τῆς διακηρύξεως τοῦ γεγονότος στήν περίφημη Γυναικεία Κοινοβιακή Μονή Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης, Κερατέας Ἀττικῆς, τῆς ὁποίας ὁ νέος Ἅγιος ὑπῆρξε Κτίτωρ.

Προηγήθηκε Συνοδικό Συλλείτουργο στό περικαλλές Καθολικό τῆς Μονῆς, στό ὁποῖο συμμετεῖχαν ἐννέα Ἀρχιερεῖς καί πλειάδα Ἱερέων καί Ἱερομονάχων. Προεξῆρχε ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν (τῶν Γ.Ο.Χ.) κ. Στέφανος, συμπαραστατούμενος ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου κ. Ἐπιφανίου. Μεταξύ τῶν Ἱεραρχῶν ἦταν καί ὁ Σεβασμιώτατος Ἀλεξάντρωφ καί Ἰουριεφπόλσκι κ. Ἀλεξανδρος, ἐκ Ρωσίας.

http://epistrofi-sotiria.blogspot.com/

-----------------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἄς ἀφήσουν οἱ Ματθαιϊσταί τήν αὐτοπροβολήν καί τίς «ἁγιοκατατάξεις» σχισματικῶν καί ἄς κάνουν δεήσεις γιά τήν σωτηρίαν τοῦ Ματθαίου καί τῶν ἄλλων στασιαστῶν τοῦ 1937 καί ἐντεῦθεν. Ἄς καταλάβουν ἐπιτέλους ὅτι τό ἐκκλησιολογικῶς ἐσφαλμένον Ματθαιϊκόν δόγμα τῆς «αὐτομάτου ἀπωλείας τῆς Χάριτος» τῶν νεο-εορτολογιτῶν καί τῆς αὐτοανακηρύξεως τῶν Ματθαιϊστῶν ὡς τῆς μόνης «ἐκκλησίας» εἰς ὁλόκληρον τήν Οἰκουμένην(!!!) ἦσαν οἱ αἰτίες τῆς καταστροφῆς τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος πού ἤρχισε τό 1924. Τά γεγονότα ὁμιλοῦν ἀπό μόνα τους. Ὀλίγη ταπείνωσις δέν βλάπτει. Δέν ἐπανέρχομαι καί δέν ἐπιδιώκω κανένα διάλογον, διότι, πρῶτον, τό θέμα ἔχει ἀξαντληθῆ πλήρως μέ χιλιάδες ἄρθρα, φυλλάδια, ἀναρτήσεις καί σχόλια καί, δεύτερον, διότι ἔχω διαπιστώσει ὅτι οἱ Ματθαιϊσταί δέν ἀντιλαμβάνονται (μᾶλλον δέν ἀκούουν κἄν) τίς τούς λές. Ὁ σκοπός αὐτοῦ τοῦ σχολίου εἶναι ὅτι δέν θά μποροῦσα ν' ἀφήσω ἀσχολίαστον ἕν τοιοῦτον γεγονός, τό ὁποῖον «καθαγιάζει» καί διαιωνίζει τήν διαστροφήν τῆς Ἀληθείας καί τά σχίσματα.

------------------------

Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Ως γνωστόν, τόσο το νέο παπικό ημερολόγιο όσο και εκείνοι που ΕΠΕΦΕΡΑΝ την αλλαγή -καινοτομία έχουν καταδικαστεί και αναθεματιστεί υπό των Πανορθοδόξων Συνόδων του 16ου αιώνος. Είναι επίσης γνωστόν, ότι, απομακρυνόμενοι εκ του νεοημερολογιτισμού οι τρείς Αρχιερείς το 1935 , επέστρεψαν στην Εκκλησία δια της γνωστής Ορθοδόξου Ομολογίας, με την οποίαν δήλωσαν απεριφράστως, ότι οι νεοημερολογίτες είναι σχισματικοί και απώλεσαν την Θείαν Χάριν, όπως τονίζει στον Α΄Κανόνα του ο Μ. Βασίλειος, λόγω της κατεγνωσμένης αιρέσεως που εκήρυξαν και εφάρμοσαν.[προσβολή του Εκκλησιολογικού δόγματος, κατάργηση Α΄και Β΄ Οικουμενικών Συνόδων, κτλ.]

Συνεπής σ΄αυτήν την Ορθόδοξη Ομολογία στάθηκε μέχρι τέλους της ζωής του, μόνον ο Άγιος Ματθαίος Καρπαθάκης.
Οι άλλοι; πρόδοσαν την Αλήθεια και την Εκκλησία, και δικαίωσαν πλήρως τον ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΟ νεοημερολογιτισμό και τους ΕΠΙΣΗΣ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΟΥΣ νεοημερολογίτες.

Είναι μνημειώδη τα αιρετικά κείμενα του πεπτωκότος πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου μετά του έτους 1937 και μέχρι λίγο πρίν του θανάτου του.

Αποτέλεσμα τούτου είναι, να χειροτονηθούν οικουμενιστικώ τω τρόπω λάθρα από έναν νεοημερολογίτη, ο οποίος μέχρι τέλους της ζωής αρνιόταν ότι πήρε μέρος σ΄αυτήν την ΄΄κωμωδία΄΄, και από ένα παλαιοημερολογίτη, ο οποίος κοινωνούσε με τους νεοημερολογίτες.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, με την ένταξή τους στον 4301/2014 Νόμο, επιβεβαίωσαν από μόνοι τους με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, ότι δεν ανήκουν στην Μίαν, Αγίαν, Καθολικην και Αποστολικήν Εκκλησίαν του Χριστού, αλλά είναι απλώς μια θρησκευτική κοινότητα, όπως οι τόσες άλλες.


ΧαρίλαοςΙ.Στουρα΄ί΄της.
Θεολόγος.

Θα ακούσουμε τους αγίους μας ; Θα μιμηθούμε τους αγίους μας ;

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ και η παύσι κάθε σχέσεως και κοινωνίας με τους αιρετικούς και Λατινόφρονας πατριάρχας, αρχιεπισκόπους και επισκόπους είναι πλέον - εκεί που έφθασαν τα πράγματα - η μόνη ενδεδειγμένη, η μόνη ακίνδυνη και η μόνη αποτελεσματική λύσι. Η Εκκλησία σήμερα στενάζει κυριολεκτικά κάτω από «την μπότα» των Οικουμενιστών και Λατινοφρόνων κληρικών και η προκλητικότητά τους έχει πλέον εξαντλήσει την υπομονή των Ορθοδόξων πιστών.

Ιδού η κανονική λύσι, η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ. Χρειάζεται τόλμη και θάρρος μία τέτοια απόφασι. Αλλά είναι μονόδρομος που μας οδηγεί στον ασφαλή τόπο των Αγίων μας. Λέγει ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός: «Ώσπερ τούτων χωρίζομαι, ούτως ενούμαι τη αληθεία και τοις αγίοις πατράσι τοις θεολόγοις της Εκκλησίας. Δει γαρ παντάπασιν εκείνους είναι κεχωρισμένους ημών, μέχρις αν δω ο Θεός την καλήν διόρθωσιν και ειρήνην της Εκκλησίας αυτού». 

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΜΙΑΣ ΕΝΤΕΛΩΣ ΝΕΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ -- τοῦ Νεκταρίου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ἱστορίας

Ἡ πατρίδα μας διέρχεται σήμερα μια τρομακτική πολιτική, οἰκονομική καί κοινωνική κρίση, πού στήν πραγματικότητα βέβαια δέν εἶναι παρά ἁπλῶς ἡ πιό ὁρατή πλευρά μιᾶς βαθύτατης πνευματικῆς παρακμῆς, ἡ ὁποία ἔρχεται νά σφραγίσει μία μακρά περίοδο εὐτέλειας, ἱστορικῆς ἀμνησίας, πολιτισμικῆς διάβρωσης καί ἠθικῆς καταρράκωσης. Μιά περίοδο σταδιακῆς ἀποσάθρωσης τῆς ἴδιας μας τῆς συλλογικῆς ἰδιοπροσωπείας και αὐτοσυνειδησίας, κατά τήν ὁποία, ἑκούσια ὑποταγμένοι στά σκύβαλα τοῦ ἀτερμάτιστου εὐδαιμονισμοῦ καί τῆς δυτικότροπης «ἐκσυγχρονιστικῆς» ὑστερίας, πετάξαμε στή χωματερή βιώματα, ἀξίες, παραδόσεις, ἰδανικά καί ὅλα ἀκόμη ὅσα μᾶς διαμόρφωσαν ὡς λαό καί μᾶς κράτησαν ζωντανούς σέ καιρούς χαλεπούς καί δύσβατους, σέ καιρούς ἀνέχειας, ξένης κατοχῆς, διωγμῶν καί δοκιμασίας. Ἡ σταδιακή ἀπονέκρωση τῆς ἱστορικῆς μας μνήμης καί κυρίως ἡ ἀπώλεια τῆς ζωντανῆς καί βιωματικῆς μας σχέσης μέ τήν Ὀρθοδοξία (πού δέν ἦταν ἁπλῶς μία «θρησκεία», ἀλλά τό ἴδιο το ἐσώτατο ὀξυγόνο τῆς ταυτότητάς μας, ἕνας συνολικός τρόπος ζωῆς, συμπεριφορᾶς καί συναντίληψης τῶν πάντων), γέννησαν ἤδη ἐδῶ καί πολλές δεκαετίες τά σπέρματα τῆς σύγχρονης ἐθνικῆς μας ψυχασθένειας καί τῆς συλλογικῆς ὑπαρξιακῆς μας σύγχυσης. Στό τέλος αὐτῆς τῆς διαδρομῆς, ἦρθε καί ἡ τραγική ἐπισφράγιση, μέ την περίοδο τῆς λεγόμενης Μεταπολίτευσης. Ἐδῶ καί 40 περίπου χρόνια ἐπιβλήθηκε σταδιακά στή χώρα μας –καί ἐν ὀνόματι μιᾶς... κάποιας προόδου καί ἑνός... κάποιου ἐκσυγχρονισμοῦ– τό ἀπόλυτο ξεχαρβάλωμα τοῦ παντός: μία πλημμυρίδα ἀσύδοτου πλουτισμοῦ, πλήρους ἀτιμωρησίας, ἑλληνοφοβικῆς ὑστερίας, πολιτιστικῆς ἀσυναρτησίας, πολιτικῆς διαφθορᾶς, ἀδιάντροπης κλεπτοκρατίας, προκλητικῆς ἀναξιοκρατίας, ἐκκλησιαστικῆς ἐκκοσμίκευσης, ἐκποίησης κάθε ἀξίας, εὐτελισμοῦ ὅλων τῶν θεσμῶν.

ΑΓΙΟΥ ΜΗΤΡΟΦΑΝΟΥΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ -- Επί τη καταθέσει του Αγίου Λειψάνου εν Κωνσταντινουπόλει.

Εν παντί καιρώ των μαρτυρικών αγώνων οι πόνοι νεάζοντες, και τας πενομένας εν ρήμασι γλώττας λαλείν αναγκάζουσιν· εκτήσαντο πολιτείαν ευάρεστον, και μετά θάνατον λάμπουσι, κεχωσμένοι τοις μνήμασι· προς ημάς διαλέγονται, και ο Θεός εν αυτοίς ως επί θρόνου καθέζεται· δικαίων ψυχαί εν χειρί Θεού, και ου μη άψηται αυτών βάσανος· όθεν Λουκάς εγκωμιάζων τον Πρωτομάρτυρα Στέφανον, δείκνυσι την επ’ αυτώ γενομένην χάριν της αρρήτου δυνάμεως· τι γαρ φησι; Στέφανος πλήρης πίστεως και δυνάμεως Θεού ων, εποίει τέρατα και σημεία μεγάλα εν τω λαώ, και χάρις Θεού ην επ’ αυτώ. Στέφανος πλήρης πνεύματος και δυνάμεως Θεού ων, όλως ην παμμακάριστος. Στέφανος ως ευάνθητος ολκάς πεπληρωμένη καλώς, η του Παναγίου Πνεύματος αυτόν περιέσχε λαμπρότης η της του Θεού δυνάμεως αγιότης αυτόν περιήστραψεν· η του Χριστού πανταχόθεν αυτόν κατεφώτιζε χάρις· το των θαυμάτων περιέσκεπε φέγγος· η της θείας χάριτος αυτόν περιεκύκλωσε μεγαλοπρέπεια· πανταχόθεν εξ αυτού μεγαλουργημάτων εξεπήδων σπινθήρες· ένθεν ποσί χωλοίς εχαρίζετο υγεία· εκείθεν φως τυφλοίς περιέπιπτεν· αλλαχόθεν αρρωστιών απεδίωκε νόσους, τα των δαιμονιώντων ετέρωσεν εκαθάριζε μέλη· παραλελυμένων συνεδέσμει τα νεύρα· της θεραπείας των πτωχών περιενοείτο, των χηρών ην ως ανήρ, και των ορφανών ως πατήρ επεμελείτο· ο λόγος απαγγέλλει του Πρωτομάρτυρος Στεφάνου την χάριν, η παναγία κατ’ αυτόν έφησε βίβλος· «εποίει γαρ, φησι, τέρατα και σημεία εν τω λαώ μεγάλα».

Έχουμε δύο σύνδρομα κορονοϊού : Τό SARS καί τό MERS --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

 

Αντί Προλόγου

Οι σχεδιαστές τής Νέας Τάξης τού Κόσμου (NWO) καθότι ελλειπείς στίς νοηματικές αποδόσεις λέξεων, μάς είπαν ότι έχουμε δύο σύνδρομα κορονοϊού : Τό SARS καί τό MERS, που αντιστοίχως μεταφράζονται "σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο", τό πρώτο, καί "αναπνευστικό σύνδρομο Μέσης Ανατολής". Δηλαδή, τό μέν SARS είναι σοβαρό σύνδρομο, τό δέ MERS δέν είναι ούτε σοβαρό, ούτε οξύ. Οπότε, θά έλεγε ο μειωμένης νοητικής αντίληψης, όπως είναι οι σχεδιαστές τής Νέας Τάξης τού Κόσμου, τό Μεσανατολικό αναπνευστικό σύνδρομο είναι ήπιο. Αλλά δέν είναι, σύμφωνα μέ τούς φωστήρες τής μετανεωτερικής Ιατρικής τού Ηνωμένου Βασιλείου (UK). Ο ιός MERS είναι δολοφονικότερος του ιού SARS, κατά  τό σημερινό δημοσίευμα : «Σύμφωνα με δημοσίευμα του βρετανικού Sky News, Βρετανοί επιστήμονες τονίζουν πως είναι μία ρεαλιστική πιθανότητα να εμφανιστεί κάποια νέα μετάλλαξη η οποία πιθανόν να είχε παρόμοια ποσοστά θανάτων με τον MERS, ο οποίος σκότωνε έναν στους τρεις ανθρώπους που μολύνονταν από αυτόν.»

Τό Σύνδρομο Μέσης Ανατολής MERS ήρθε γιά νά μείνει

ΥΜΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ -- Του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

Εἰς τὸ παράδοξον θαῦμα τῆς ὑπερφυοῦς κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

«Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος. Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς ἐν μνημείῳ τίθεται, καὶ κλῖμαξ πρὸς οὐρανὸν ὁ τάφος γίνεται. Εὐφραίνου Γεθσημανῆ τῆς Θεοτόκου τὸ ἅγιον τέμενος. Βοήσωμεν οἱ πιστοί, τὸν Γαβριὴλ κεκτημένοι ταξίαρχον· Κεχαριτωμένη, χαῖρε, μετὰ σοῦ ὁ Κύριος, ὁ παρέχων τῷ κόσμῳ, διὰ σοῦ τὸ μέγα ἔλεος» (α´ αὐτόμελον τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς).

Ἔκθαμβος καὶ ἐξαποροῦσα ἡ θεόφθογγος ὑμνογραφικὴ γλῶσσα τοῦ μυσταγωγικοῦ ὑμνογράφου τῆς ἑορτῆς, πρὸ τοῦ παραδόξου καὶ ἀνερμηνεύτου θαύματος τῆς ὑπερφυοῦς κοιμήσεως τῆς Θεομήτορος, ἐνθέως ἀναφωνεῖ: «Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος! Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς ἐν μνημείῳ τίθεται». Ἡ Παρθένος, ποὺ ἔγινε πηγὴ καὶ μητέρα τῆς ζωῆς, γιατὶ ἐκυοφόρησε στὴν πανάμωμο μήτρα της τὴν ὄντως ζωὴν τοῦ Σαρκωθέντος Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ Πατρός, σήμερον «ἐν μνημείῳ ἄπνους τίθεται καὶ ὁ Πανάγιος τάφος της γίνεται ἐπουράνιος κλῖμαξ» «ἡ μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν»!… Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ πνευματέμφορος ὑμνογράφος συνεχίζων τὶς οὐράνιες ὑμνολογικὲς ἀναβάσεις του πρὸς τὴν Πάναγνον Μητέρα τοῦ Θεοῦ, ἔκθαμβος ἀνακράζει:

Translation of the Relics of Stephen the Protomartyr

After the First Martyr had been stoned to death (see Dec. 27), Gamaliel, his teacher, encouraged certain of the Christians to go by night and take up the Saint's body and bury it in his field, which was at a distance of some twenty miles from Jerusalem and was called by his name, "Kaphar-gamala," that is, "the field of Gamala," where Gamaliel himself was later buried. About the year 427, a certain pious man called Lucian, who was the parish priest of a church near to that field, received from God a revelation in a dream concerning the place where the First Martyr was buried. He immediately made this known to John, the Patriarch of Jerusalem. Thus, coming to the place indicated, and digging there, they found a box with the word "Stephen" in Aramaic letters. On opening it, they took these most sacred relics and transferred them to Jerusalem with great honor and in the company of a very great multitude of the faithful.

Eγκλήματα των Οθωμανών Τούρκων σε Πόντο και Μικρά Ασία

 31 Ιουλίου 1919: Οι Τούρκοι «έβρασαν» 250.000 Έλληνες του Πόντου, μεταξύ Σινώπης και Κοτυώρων, σε θερμά λουτρά και μετά τους άφησαν να πεθάνουν στο κρύο

Επιστολή-κόλαφο, που επιβεβαιώνει για ακόμα μία φορά τα εγκλήματα των Οθωμανών Τούρκων σε Πόντο και Μικρά Ασία, στις αρχές του 20ού αιώνα και την οποία είχε στείλει ο δρ Τζορτζ Γουάιτ του Near East Relief στον καθηγητή Ξενίδη της Ελληνικής Επιτροπής ανακουφίσεως των προσφύγων, φιλοξενούσαν πριν από 102 χρόνια, τον Ιούλιο του 1919, οι εφημερίδες στις ΗΠΑ.

Το ντοκουμέντο, που συντάχθηκε και απεστάλη το 1919, αναφέρεται σε μια «νέα μέθοδο εκκένωσης των εδαφών» η οποία διαφέρει από εκείνη που χρησιμοποιήθηκε κατά των Αρμενίων, λίγα χρόνια νωρίτερα.