Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

5. Τέλος ἡ δυνητική θεωρία τῆς ἑρμηνείας τοῦ ἐν λόγῳ ἱεροῦ Κανόνος ἔρχεται σέ ἀντίθεσι μέ τήν ἁπλῆ λογική σκέψι, ἐφ’ ὅσον αὐτή δέν ἔχει ἐμπαθῆ κίνητρα καί συμφέροντα διά νά τοποθετηθῆ. Διότι πῶς εἶναι δυνατόν ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀποτειχίζεται ἀπό τόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο καί ὑφίσταται τίς συνέπειες τῆς ἀποτειχίσεως καί τῆς ὁμολογίας, νά ἀξιώνεται τῆς πρεπούσης τιμῆς ἀπό τούς Ὀρθοδόξους καί ἀντιθέτως ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δέν ἀποτειχίστηκε ἀπό αὐτόν τόν Ἐπίσκοπο, δέν ὑπέστη οὐδεμία ταλαιπωρία διά τήν ἀποκατάστασι τῆς ἀληθινῆς πίστεως, ἀλλά διῆλθε το διάστημα τοῦ διωγμοῦ τῆς πίστεως κατά τό δή λεγόμενο «ἀβρόχοις ποσί», ἀκολουθῶντας καί συνοδοιπορῶντας με τήν αἵρεσι καί τούς αἱρετικούς καί ἀναμένοντας τήν ἀπόφασι τῆς Συνόδου, ὄχι μόνο νά μήν τιμωρεῖται δι’ αὐτήν την παθητική του στάσι καί ἀδράνεια, ἀλλά νά μήν αἰσθάνεται κἄν τύψεις συνειδήσεως πρός μετάνοια, διότι τόν καιρό τοῦ ἀγῶνος καί τοῦ διωγμοῦ αὐτός ἐκάθευδε καί ἔρεγχε. Ἡ δυνητική ἑρμηνεία τοῦ ὑπό ἐξέτασιν ἱεροῦ Κανόνος πέραν τῶν ἄλλων, γίνεται αἰτία εἰς τό νά καθησυχάζεται και ἡ συνείδησίς μας, διότι ὑποδεικνύει καί ἄλλη νόμιμη ὁδό κατά τό διάστημα τῆς ὁμολογίας καί τοῦ διωγμοῦ, ἐντελῶς ἀντίθετη, πλήν ὅμως συνετή καί κυρίως χωρίς συνέπειες.

Γίνεται ἐπίσης αἰτία, κατά τό διάστημα τῆς αἱρέσεως, διχασμοῦ τῶν Ὀρθοδόξων, ὡς πρός τόν τρόπο ἀντιμετωπίσεως τῆς αἱρέσεως καί δίδεται ἡ εἰκόνα ὅτι ἡ εὐθύνη διά τήν ἀποκατάστασι τῆς πίστεως δέν βαρύνει ἐξ ἴσου ὅλους κατ’ ἀναλογίαν τῆς θέσεώς των, ἀλλά δύνανται ἄλλοι μέν νά διωχθοῦν καί νά ταλαιπωρηθοῦν καί ἄλλοι, νομίμως και χωρίς ἐπιπτώσεις, νά συνοδοιποροῦν μέ τούς αἱρετικούς, ἀναμένοντες τήν ἀπόφασι τῆς Συνόδου.

Συνεχίζεται.

Ο Μακαριώτατος προς Ρεπούση: Κυρά μου τα παιδιά είναι δικά μου.---- O Kύριος προς Ιερώνυμο: Ιερώνυμε η Εκκλησία είναι ιδική μου

Ο Μακαριώτατος προς Ρεπούση:

Κυρά μου τα παιδιά είναι δικά μου, τα παιδιά είναι δικά μας. Ποια είσαι εσύ που θα βγάλεις εγκύκλιο, χωρίς να ρωτήσεις αυτούς που πάλεψαν και παλεύουν σ΄ αυτό τον τόπο γι΄ αυτό το χώρο. Ποιό είναι το δικαίωμα σου, που εσύ θα αποφασίζεις ότι δεν θα εκκλησιάζονται τα παιδιά. Τους ρώτησες τους γονείς;
(http://www.ecclesia.gr/epikairotita/default.asp)

O Kύριος προς Ιερώνυμο:

 Ιερώνυμε η Εκκλησία είναι ιδική μου ην περιεποίησα δια του αίματός  μου. Ποιος είσαι εσύ που αποφασίζεις και την κάνεις ισότιμη με τη συναγωγή του σατανά την ονομαζόμενη «Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εκκλησιών» και την εγγράφεις ως ένα των μελών της;  Ρώτησες Εμένα και τα πιστά παιδιά  μου που παλεύουν σ΄ αυτό τον τόπο για την Ορθοδοξία; Ποιο είναι το δικαίωμά σου, που εσύ θα αποφασίζεις να μιαίνεις τα παιδιά μου με την αίρεση του απαίσιου παποοικουμενισμού. Ρώτησες τους πνευματικούς γονείς των;

Λάθος αγαπητέ «Ο.Τ» δεν την έκαναν κρυφά την «ένωση των εκκλησιών», αλλά φανερά!

…Διαπιστώνουμε ἐπίσης μὲ πόνο ψυχῆς καὶ ἀνησυχία, πὼς οἱ

«μεγάλοι» ἔκαναν κρυφὰ τὴν «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν» καὶ

ἁπλά μᾶς τὸ σερβίρουν σιγὰ –σιγὰ, γιὰ νὰ τὸ χωνέψουμε!

Κλείνουμε τὸ σχόλιό μας αὐτὸ μὲ τὸ φοβερὸ λόγο τοῦ προφήτη Ἰερεμία, ποὺ ταιριάζει ἀπόλυτα στὴν ἐποχή μας: «ποιμένες πολλοὶ διέφθειραν τὸν ἀμπελῶνα μου, ἐμόλυναν τὴν μερίδα μου, ἔδωκαν τὴν μερίδα τὴν ἐπιθυμητήν μου εἰς ἔρημον ἄβατον» (Ἰερ.12,10)

“Oρθόδοξος Τύπος”  27-7-12 σελίς 2. (Τερατώδης Οἰκουμ. Ναός..)

Όχι αγαπητέ αρθρογράφε του «Ο.Τ» δεν την έκαναν κρυφά : Το 1965 ήρθησαν τα αναθέματα φανερά, το 1993 η «Ορθόδοξος» εκκλησία και η Παπική, φανερά στο Μπαλαμάντ του Λιβάνου, υπέγραψαν  το κοινό κείμενο της αναγνωρίσεως των Μυστηρίων και της Ιερωσύνης  αμφοτέρων των «Εκκλησιών», και εκτός της Ραβένας,  το 2006 στο Ναό του Αγίου  Γεωργίου στο χωρίς φως Φανάρι,  συλλειτούργησαν 

οι «Ορθόδοξοι» με τους Παπικούς!!!


Tον δε αρχιαιρεσιάρχη κ. Βαρθολομαίο 32 "Μητροπολίτες" τον υποδέχθηκαν θριαμβευτικά στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Β. Ελλάδα, και τον Σεπτέμβριο ετοιμάζονται και οι Κρητικοί!


Θα μπορούσε κανείς να φαντασθεί τους Ορθόδοξους Επισκόπους   να υποδεχόντουσαν έτσι τον αιρετικό Άρειο;


Και όμως, οι "διάδοχοι" του Μ. Αθανασίου, του Μ. Βασιλείου υποδέχονται "αγαλλομένω ποδί" τον Νέο Άρειο!!!

Ἡρακλῆς Ρεράκης : Εξισώνουν τον Χριστόν με τον Μωάμεθ και τον Βούδα εις το νέο μάθημα των Θρησκευτικών!!!

Ἕνας ἄθρησκος ἢ ἀγνωστικιστὴς ἢ ἀδιάφορος θὰ δύναται νὰ διδάξη τὸ νέον μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν

Πολυσέλιδον ὑπόμνημα πρὸς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον μὲ θέμα: «Νέο Πιλοτικὸ Πρόγραμμα Σπουδῶν

στὰ Θρησκευτικὰ καὶ ὁδηγὸς Ἐκπαιδευτικοῦ» ἀπέστειλεν ὁ καθηγητὴς Πανεπιστημίου κ.

Ἡρακλῆς Ρεράκης. Εἰς αὐτὸ ἐπισημαίνει ὅτι εἰς τὰ νέα προγράμματα σπουδῶν καὶ συγκεκριμένα εἰς τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν (ΜτΘ) ὁ Χριστὸς ἐξισώνεται μὲ τὸν Μωάμεθ καὶ Βούδαν, ἐνῶ δὲν ὑπάρχει ἀναφορὰ εἰς τὴν πίστιν, εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς τὴν ἐν Χριστῷ θεμελίωσιν τοῦ τρόπου ζωῆς. Τὸ ὑπόμνημα ἀποτελεῖται ἀπὸ 27 σελίδας. Εἰς αὐτό, πολὺ περιληπτικῶς ὑπογραμμίζονται τὰ ἀκόλουθα: «Θεσσαλονίκη, 04 Ἰουλίου 2012 Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, Τὸ κείμενο ποὺ σᾶς διαβιβάζω μὲ τὴν παροῦσα, ἀποτελεῖ  προϊὸν ἐπίπονης διεξοδικῆς ἐπιστημονικῆς μελέτης τοῦ Νέου Προγράμματος Σπουδῶν ΠΣ καθὼς καὶ τοῦ Ὁδηγοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ (ΟΕ) στὰ Θρησκευτικὰ (ΜτΘ). Στὴ μελέτη αὐτὴ μὲ ὁδήγησε ἡ αἴσθηση ἠθικοῦ καὶ εἰδικοῦ χρέους μου, ὡς Καθηγητὴ τῆς Παιδαγωγικῆς – Χριστιανικῆς Παιδαγωγικῆς, πρωτίστως ὅμως ὡς Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ καὶ Ἕλληνα πολίτη, ποὺ διαβλέπει τὶς ἀτραπούς, στὶς ὁποῖες ὁδηγεῖται ἡ θρησκευτικὴ ἀγωγὴ στὴ Χώρα μας. Ἦταν προφανές, σήμερα εἶναι καταφανές, ὅτι ἡ θρησκευτικὴ ἐκπαίδευση τῶν μαθητῶν ἐπιχειρεῖται νὰ ἀλλοιωθεῖ καὶ νὰ ἀποστασιοποιηθεῖ  ἀπὸ κάθε τί ὀρθόδοξο. Ἐπιγραμματικά:

1. Στὸ ὄνομα τῆς δῆθεν πολυπολιτισμικότητας, τὸ ΜτΘ χάνει πλέον τὸν ὀρθόδοξο προσανατολισμό του. Ἀντίθετα, θέτει ὡς εὐθὺ στόχο μία ἀνούσια συγκρητιστικὴ θρησκευτικότητα, ἀναμιγνύοντας στοι χεῖα ἀπὸ πέντε Ἀνατολικὲς Θρησκεῖες (Ἰουδαϊσμό, Ἰσλαμισμό, Ἰνδουϊσμό, Βουδισμό, Κομφουκιανισμὸ) καὶ τρεῖς χριστιανικὲς διδασκαλίες, (Ὀρθοδοξία, Ρωμαιοκαθολικισμὸ καὶ Προτεσταντισμό).

2. Δὲν ὑπάρχουν πλέον, στὸ ΜτΘ, ἡ πίστη, ἡ ἀναφορὰ στὸ Θεό, καθὼς καὶ ἡ ἐν Χριστῷ θεμελίωση τοῦ τρόπου ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου.

3. Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς θεωρεῖται πλέον καὶ προβάλλεται στοὺς μαθητές, ὄχι ὡς Θεάνθρωπος, Σωτήρας καὶ Λυτρωτής, ἀλλὰ ὡς ἕνας ἁπλὸς δάσκαλος, δίπλα στὸ Μωάμεθ, τὸ Βούδα καὶ τὸν Κομφούκιο.

4. Τὸ αἴτημα τοῦ σεβασμοῦ στὴν ἑτερότητα αὐτοακυρώνεται καὶ γιὰ τοὺς χριστιανοὺς καὶ γιὰ τοὺς μὴ χριστιανοὺς μαθητές, μὲ τὴν ἐπιβολὴ μίας ἀκατανόητης καὶ ἀντιπαιδαγωγικῆς πολυθρησκειακῆς διδασκαλίας, ποὺ ἀλλοιώνει κάθε μορφῆς πίστη, ὁδηγώντας τὰ παιδιὰ σὲ θρησκευτικὸ μηδενισμό. Σὲ παιδιὰ πού, λόγῳ ἡλικίας, οὔτε κριτικὴ σκέψη ἔχουν, οὔτε θρησκευτικὲς ἢ ἄλλες ἐμπειρικὲς δομές, προσφέρονται πολτοποιημένες θρησκευτικὲς πληροφορίες, μέσα ἀπὸ τὴν ἐπιφανειακὴ καὶ ἀποσπασματικὴ ταυτόχρονη παράθεση πολλαπλῶν θρησκειακῶν γνώσεων, μὲ βέβαιο ἐπακόλουθο τὴν ἀποδόμηση τῆς οἰκείας πίστης τῶν μαθητῶν, τῆς πίστης δηλαδὴ τῆς οἰκογένειας καὶ τοῦ εὐρύτερου περιβάλλοντός τους, καθὼς καὶ τῶν στοιχείων ποὺ τὴ συνοδεύουν καί, συνακόλουθα, τὴ  γενικευμένη θρησκευτικὴ ὁμογενοποίηση.

5. Ἡ ἀποκόμιση ὑπαρξιακῶν καὶ ἠθικοκοινωνικῶν προτύπων μέσα ἀπὸ τὸ ΜτΘ ἐξανεμίζεται σὲ μία περίοδο, ποὺ ἡ Χώρα μας εὑρισκόμενη σὲ βαθύτατη πνευματικὴ κρίση πέραν τῆς οἰκονομικῆς, τὰ ἔχει ἀνάγκη περισσότερο ἀπὸ ποτέ.

6. Τίθενται εὐθέως θέματα ἄνισης μεταχείρισης καὶ διακρίσεων μεταξὺ ὀρθοδόξων καὶ ἀλλοδόξων ἢ ἀλλοθρήσκων μαθητῶν, διότι τὸ ΠΣ, ἐνῶ ἄρχισε ἤδη νὰ ἰσχύει πιλοτικὰ —καὶ γιὰ τοὺς ὀρθόδοξους καὶ γιὰ τοὺς ἀλλόδοξους μαθητὲς– σὲ σχολεῖα τῆς Χώρας, ἐν τούτοις δὲν ἐφαρμόστηκε πιλοτικά, οὔτε πρόκειται νὰ ἐφαρμοστεῖ στὰ σχολεῖα τῶν Ἑλλήνων Μουσουλμάνων τῆς Θράκης.

7. Θεμελιακὸς παράγοντας γιὰ τὴν ἐπιτυχία κάθε διδασκαλίας, ὡς γνωστό, εἶναι ὁ δάσκαλος.

Δεῖγμα τῆς κατεύθυνσης τῆς φιλοσοφίας τοῦ ΠΣ, ἀπέναντι στὴ θρησκεία τοῦ τόπου μας ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ΟΕ προβλέπει σχετικὰ μὲ τὸ δάσκαλο: «Δὲν ὑφίσταται καμιὰ ἰδιαίτερη θρησκευτικοῦ χαρακτήρα προϋπόθεση, γιὰ νὰ διδάξει ἕνας δάσκαλος τὸ ΜτΘ. Μᾶλλον ἀπευκταῖες θὰ πρέπει νὰ θεωροῦν ται τέτοιες προδιαθέσεις»

8. Ἀναφέρεται ἀκόμη ὅτι “οἱ δάσκαλοι στὰ σχολεῖα τῆς σύγχρονης πολυπολιτισμικῆς κοινωνίας εἶναι σημαντικό, κατὰ τὴν ἐκπαιδευτικὴ διαδικασία, νὰ ἀποστασιοποιοῦνται κατὰ τὸ δυνατὸν ἀπὸ τὴ θρησκεία, στὴν ὁποία ἐνδεχομένως ἀνήκουν εἴτε πατροπαράδοτα εἴτε ἀπὸ ἐπιλογή. Ἕνας ἄθρησκος ἢ ἀγνωστικιστὴς ἢ ἀδιάφορος μπορεῖ νὰ διδάξει μὲ ἐπιτυχία τὸ ΜτΘ, ὅπως καὶ ἕνας θρησκευόμενος. Ἀντίθετα, ἕνας ζηλωτὴς θρησκευόμενος ἔχει μᾶλλον ἐξασφαλισμένη τὴν ἀποτυχία»

2. Εἶναι φανερό, πέραν τῶν ἄλλων, ὅτι αὐτὸ τὸ βρετανικοῦ τύπου συνονθύλευμα θρησκευτικῶν

γνώσεων, μετατρέπει τὸ ΜτΘ σὲ μία νεοβαρλααμική, γνωσιολογικὴ καὶ λογοκρατικὴ θρησκευτικότητα, ἀποκομμένη ἀπὸ τὴν ἐμπειρία καὶ τὴν πίστη καθὼς καὶ ἀπὸ τὴ Θεία Χάρη.

Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, Μὲ τὸ Ὑπόμνημα ποὺ μὲ τὴν παροῦσα σᾶς διαβιβάζω, θὰ διαμορφώσετε τὴν κρίση Σας καὶ θὰ διαπιστώσετε τὸ μέγεθος τῆς ἐπιχείρησης ἀλλοίωσης τοῦ ΜτΘ.

Σᾶς παρακαλοῦμε ἀπὸ καρδιᾶς, Μακαριώτατε, ὅπως ἄλλωστε καὶ ὁ Ἴδιος προτείνατε σὲ συνάντηση, ποὺ εἴχατε στὶς 09–06–2012 μὲ ἐκπροσώπους Παραρτημάτων Θεολόγων ἀπὸ πολλὲς περιοχὲς τῆς Ἑλλάδας, στὴν ὁποία παρὼν ἤμουν καὶ ἐγὼ ἐκ μέρους τοῦ Συνδέσμου Θεολόγων Μακεδονίας – Θράκης, νὰ καλέσετε σὲ κοινὴ σύσκεψη ὅλους τοὺς Ἀρχιερεῖς μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ θεολογικοῦ κόσμου, προκειμένου νὰ συζητήσουν, ἐκτενῶς καὶ ἀνοικτά, γιὰ ὅσο χρόνο καὶ ἂν χρειαστεῖ, γιὰ τὸ μεῖζον αὐτὸ θέμα, ποὺ μέχρι τώρα διαχειρίστηκε καταχρηστικὰ μόνο μία μικρὴ ὁμάδα θεολόγων, κάτω ἀπὸ καθεστὼς κρυψίνοιας καὶ μυστικότητας.

Μὲ ἀγάπη Χριστοῦ,

ἀσπάζομαι τὴ σεβάσμια δεξιά σας.

Ἡρακλῆς Ρεράκης