Η αθέατη όψη των εν καινοτομία αποτειχιζομένων -- του Κυπριανού Χριστοδουλίδη

«Η πολιτική ορθότητα έχει πλέον συμπεριλάβει και την θρησκευτική ή μάλλον και την εκκλησιαστική τοιαύτη . Μην απορείτε και φροντίσετε να είστε περισσότερο συνεπείς στις κρίσεις σας.

Είναι χαρακτηριστικό πόσο προσεκτικά γίνεται ο διαχωρισμός των σημερινών αποτειχισμένων από εκείνους του όχι και τόσο μακρινού παρελθόντος. Λέω για τους απαξιωτικά χαρακτηρισθέντες παλαιοημερολογίτες τους οποίους μιμούνται οι εν καινοτομία αδελφοί τους. Ελάχιστες φορές τους αναφέρουν ή κοινοποιούν τις αναρτήσεις τους, φοβούμενοι μήπως χαρακτηρισθούν κι αυτοί αποσυνάγωγοι καί μιανθώσι.» .

Το σχόλιο αυτό κατατέθηκε στο ιστολόγιο της "Κατάνυξις" στις 3/9/2017 ή έστω μια ημέρα αργότερα ( Ανάρτηση κόλαφος για τα “ενημερωτικά-εκλησιαστικά” sites και blogs, μιας αναγνώστριας στο facebook.) και δημοσιεύθηκε στις 9/3/2017.

Ήμουν έτοιμος, επειδή υπέθεσα ότι «πάλι κάποιο λάθος έκανα», όπως συνήθως γράφω όταν τρώει το σκοτάδι αυτά που γράφω, να το ξαναγράψω συμπληρώνοντας κάτι ακόμη σε αυτά που (δεν) γράφει ο κ. Π. Σημάτης - βλέπε «Αναμένουμε κάποιες διευκρινίσεις από τον π. Νικόλαο » . Και αυτό που δεν γράφει κανείς, είναι ότι τώρα τα έβαλαν με την ληστρική του Κολυμβαρίου, αφήνοντας έξω την ληστρικότατη του 1924, όταν και τότε, μια αυτοαποκαλούμενη σύνοδος επέβαλλε την καινοτομία του ημερολογίου .

Έκτοτε, όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο με προφάσεις του τύπου «Σήμερα θὰ σᾶς πῶ, τί θὰ κάνουμε ἀπὸ ’δῶ καὶ πέρα. Ὅπως κάνω ἐγώ, ἔτσι θὰ κάνετε κι ἐσεῖς… Γιὰ πολλοὺς (ἡ διακοπὴ μνημοσύνου) δὲν εἶναι δικαίωμα ἁπλῶς, ἀλλὰ ὑποχρέωση. Ἐγὼ ὅμως μένω στὴ θέση –τὴν πατερικὴ κι αὐτή– ὅτι εἶναι δυνητικὸς ὁ Κανόνας…» !

Αλλά δεν είναι μόνο αυτή η νεοπατερική δικαιολογία περί δυνητικότητας και όχι υποχρεωτικότητας. Είναι κι αυτή που ακούγεται στο 2 : 02 όπου ο π. Νικόλαος μας λέει : "... επειδή (σημ. οι αποτειχισμένοι) δεν έχουμε κάνει σχίσμα, επειδή αναγνωρίζουμε την κανονικότητα και την νομιμότητα του επισκόπου Θεσ/νίκης. Δεν του αναγνωρίζω όμως πνευματική κοινωνία μαζί μου".

Μάλιστα ! «μαζί μου» και αυτό το «μαζί μου», συνάδει με την αποδοχή της ιεροκανονικότητας και της νομιμότητας, όχι όμως και την πνευματική κοινωνία ή κοινωνικότητα «μαζί του», δηλαδή του επισκόπου Θεσ/νίκης. Όπως βλέπετε, η του Πνεύματος κοινωνία (κοινωνικότητα) έρχεται σε ρήξη με το ιεροκανονικό (ιεροκανονικότητα) και το νόμιμο (νομιμότητα) παρότι έχουν κοινή την "εκπόρευση" (σημ. μπορεί να μη χρειάζονται τα εισαγωγικά) εκ του επισκόπου Θεσ/νίκης. Ο οποίος είναι και ιεροκανονικός, αλλά είναι και νόμιμος ! Τόσο νόμιμος, όσο νόμιμη ήταν και η ληστρικότατη σύνοδος του 1924 και η συνέχεια αυτής του Κολυμβαρίου Κρήτης. Φορεύς αυτής της τραγελαφικής κατάστασης - απότοκος του φιλιόκβε κατά τη γνώμη μου - είναι και ο π. Νικόλαος Μανώλης, κρίμασι οἷς οἶδε Κύριος.

Είναι αιρετικοὶ οι Παπικοὶ και εμμένουν εις τας αιρετικὰς καινοτομίας των.

Κατόπιν όλων των ενεργειών των ταγών της Ορθοδοξίας ο κίνδυνος να απαμβλυνθή εις την ψυχήν μας η συνείδησις, ότι οι Παπικοί είναι αιρετικοί καθίσταται μεγαλύτερος. Όταν ονομάζουν την Εκκλησίαν  “πλοίον του Πέτρου”,  όταν αναγορεύουν ένα άνθρωπον αλάθητον, όταν παρεισάγουν εις το Σύμβολον της Πίστεως επινοίας ανθρώπων, όταν δημιουργούν νέα δόγματα άγνωστα εις την Μίαν, Αγίαν και Αποστολικὴν Εκκλησίαν των πρώτων εννέα αιώνων, όταν στερούν τον λαὸν του Θεού απὸ το Αίμα του Κυρίου, ο Οποίος καλεί τους πάντας να το πίουν, όταν τόσα άλλα παρόμοια διδάσκουν και πράττουν, δεν είναι αιρετικοί; Είναι αιρετικοὶ οι Παπικοὶ και εμμένουν εις τας αιρετικὰς καινοτομίας των και τολμούν μάλιστα να τας θεωρούν, συμφώνως προς το  μήνυμα του Πάπα, “ως κληρονομίαν Χριστού”. Είναι αιρετικοὶ και δι᾿ αυτὸ ως αιρετικοὺς βλέπουν ημάς τους Ορθοδόξους και ζητούν να εγκαταλείψωμεν την Ορθοδοξίαν μας, ζητούν με την υπόσχεσιν να μας μεταχειρισθούν “μετ᾿ ευσπλαγχνίας” ! Τα πάντα, λοιπόν, διαλαλούν τον κίνδυνον, που διατρέχομεν συνδιαλεγόμενοι με επιμόνους αιρετικούς και τα πάντα επιβάλλουν εις όλους μας επαγρύπνησιν.

Κυνηγοί του ψεύδους οι οργουελικοί φονιάδες της αλήθειας Konstantinos Vathiotis May 8

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ Μόνο θυμηδία προκαλεί η είδηση ότι η υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη και ο υφυπουργός προπαγάνδας Παύλος Μαρινάκης επισκέπτονται σχολεία στο πλαίσιο της εφαρμογής του πιλοτικού και δήθεν πρωτοποριακού προγράμματος ειδησεογραφικού και πληροφοριακού γραμματισμού (θαυμάστε οργουελική λεξιπλασία: πληροφοριακός γραμματισμός!), ένα πρόγραμμα που τιτλοφορείται «Καλλιεργώντας Κριτικούς Αναγνώστες».

Η αυτοκρατορία του ψεύδους.

Paul Craig Roberts     

“The Empire of Lies”  March 4, 2022

Τα προηγούμενα δύο χρόνια έχουμε συνειδητοποιήσει ότι οι λαοί του Δυτικού κόσμου καθοδηγούνται χειρότερα και με μεγαλύτερη διαφθορά από οποιονδήποτε άλλο λαό στην Ιστορία. Οι λαοί εξαπατήθηκαν με μία «πανδημία κόβιντ», η οποία ήταν απολύτως ενορχηστρωμένη.

Ναι, ο ιός υπήρξε, αλλά η «πανδημία» ενορχηστρώθηκε με ένα τεστ PCR, το οποίο παράγει μέχρι 97% ψευδώς θετικά και, για τον λόγο αυτόν, έχει σχεδόν σταματήσει να χρησιμοποιείται. Ο μέγας αριθμός των «κρουσμάτων» κόβιντ ήταν απλή φαντασία βασισμένη σε ψευδώς θετικά αποτελέσματα. (σ.σ. για να καλύψουν μάλιστα την ψευδή θετικότητα των τεστ εφηύραν και όρισαν σαν νέο ιατρικό όρο τον αντιεπιστημονικό και καταφανώς λανθασμένο νεολογισμό «ασυμπτωματικό κρούσμα»!) Ο αριθμός των θανάτων οργανώθηκε δίνοντας στα νοσοκομεία μεγάλα οικονομικά κίνητρα για να αναφέρουν θανάτους ως θανάτους από κόβιντ, ανεξάρτητα από την αιτία.

ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ, Ο ΔΑΠΕΡΓΟΛΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΙ ΕΚΡΥΒΕ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ (Focus FM 103.6 Με τον Στέφανο Δαμιανίδη)

 

ΣΤΗ ΝΕΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ, Ο ΔΑΠΕΡΓΟΛΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΙ ΕΚΡΥΒΕ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«· οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός·… λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι, ὁ λαλῶν σοι.»

Οἱ ἄνθρωποι σ’ αὐτήν τήν ζωήν, ὅποιον τρόπο στήν πορεία τους κι ἄν ἐπιλέξουν νά βαδίσουν, δέν βρίσκουν σ’ αὐτόν τήν εἰρήνη παρά μόνον ὅταν πιστεύσουν στόν Χριστό, δεχτοῦν τή διδασκαλία Του καί ἀρχίσουν νά ἐλπίζουν σ’ Αὐτόν.

 Διότι μέχρις ὅτου ὁ ἄνθρωπος φθάσει νά λατρεύει τόν Θεόν «ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ» καί νά ἀπωθέσει τήν ἐλπίδα του στόν Θεάνθρωπον Μεσσίαν, τά ἐμπόδια πού συναντᾶ στόν κόσμο παρεμβάλλονται στήν προσπάθεια τῆς καρδιᾶς να εἰρηνεύσει. Καί αὐτό ἐννοοῦσε ὁ Χριστός ὅταν εἶπε: «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι, κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς».[1]

Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

 Ἡ ἀποτείχισις ἀπό «ἀλλοτρίους ποιμένας», πρίν ἀκόμη αὐτοί κατακριθοῦν Πανορθοδόξως, εἶναι δόγμα Πίστεως καί, ὡς ἐκ τούτου, ὑποχρεωτική, ἐνῷ ὁ «Δυνητισμός» εἶναι αἵρεσις. Οἱ Οἰκουμενισταί, οἱ ὁποῖοι ἐσχάτως διατείνονται ὅτι ἡ ἀποτείχισις εἶναι «αἵρεσις», καθίστανται αἱρετικοί  κ α ί  διά τόν ἐπιπλέον αὐτόν λόγον. Αἱ προϋποθέσεις πού θέτει ὁ ΙΕ' Κανών τῆς ΑΒ' Συνόδου διά τήν ἀποτείχισιν, ὅτι δηλαδή ἡ αἵρεσις πρέπει νά κηρύσσηται δημοσίως καί νά ἔχῃ ἤδη καταγνωσθῇ ὑπό Συνόδων ἤ Πατέρων, ὑπάρχουν διά τόν Οἰκουμενισμόν. Διότι κηρύσσεται παρρησίᾳ καί ἐπισήμως ἐπί 100 καί πλέον ἔτη ὑπό «πατριαρχῶν», «ἀρχιεπισκόπων» κ.ἄ. εἰς παγκόσμιον ἐπίπεδον, ἔργοις καί λόγοις, καί ἔχει κατακριθῆ ὑπό Συνόδων καί Πατέρων, ὅπως ὑπό τῆς ΡΟΕΔ (1983), ὑπό τοῦ Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς κ.ἄ., αἱ δέ ἐπί μέρους αἱρετικαί δοξασίαι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔχουν καταδικασθῆ ὑπό Οἰκ. Συνόδων. Συνεπῶς, ψεύδονται ἀσυστόλως οἱ πολέμιοι τῆς ἀποτειχίσεως πού ἰσχυρίζονται ὅτι πρόκειται διά μή κατεγνωσμένην αἵρεσιν.