ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟΝ ΖΗΤΗΜΑ -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

Ποια από τις δυό μερίδες έχει την «αποστολική διαδοχή» 

Η Εκκλησία λέγεται στο Σύμβολο της Πίστεως «αποστολική», γιατί έχει την «αποστολική διαδοχή». Όταν λέμε «αποστολική διαδοχή» εννοούμε δυό πράγματα. Πρώτον, ότι έχει την «διαδοχή» στη πίστη των Αποστόλων. Δηλ. διαδέχεται στη πίστη, ό,τι πίστευαν και οι Απόστολοι! Υπάρχει ταυτότητα στη πίστη με τους Αποστόλους. Και δεύτερον, υπάρχει αλληλοδιαδοχή στις επισκοπικές χειροτονίες, μέχρι τους Αποστόλους. Αλληλοδιαδοχή στις επισκοπικές χειροτονίες είναι εύκολο να υπάρχει και στις αιρετικές κοινότητες. Αυτό, που δεν συνυπάρχει σε αυτές, είναι η αποστολική πίστη! Όπου δεν υπάρχει η αποστολική πίστη, σταματάει να υπάρχει και η αποστολική διαδοχή στις χειροτονίες τους! Γι’ αυτό, η Εκκλησία δέχεται ότι «αποστολική διαδοχή» υπάρχει όπου ο επίσκοπος είναι «και τρόπων μέτοχος και θρόνων διάδοχος» των αποστόλων, και όχι μόνον μέσω της χειροτονίας. Ποια, λοιπόν, απ’ τις δυό μερίδες διαφυλάττει ακέραιη την πίστη των Αποστόλων; Αυτή, που διαφυλάττει, είναι η Εκκλησία του Χριστού!

Υπογεννητικότητα-Τεκμήριο Ανθελληνισμού -- Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η ανεπαίσχυντη άνωθεν επιβεβλημένη νοοτροπία αντικατάστασης του Ελληνικού πληθυσμού δήθεν δια της μεταναστευτικής πολιτικής, τοσούτον υπό την Πρόεδρο της Δημοκρατίας όσον και από την παρούσα κυβέρνηση αλλά και υπό όλα τα υπάρχοντα κοινοβουλευτικά κόμματα, συνιστά μία κατάπτυστη ρητορική, η οποία ακριβώς αποδεικνύει το μέγεθος την μισελληνικής νοοτροπίας η οποία διέπει μακράν τα εν Ελλάδι, ξενοκίνητα κόμματα.

Είμεθα φρονώ, η μοναδική χώρα, η οποία καλλιεργεί ως επίσημη εθνική γραμμή τον εθνομηδενισμό και συνειδητά την εθνική αποδόμηση, επί ήμισυ περίπου του διαδαρομόντος αιώνος, επιβεβαιώνοντας επί τη πράξει την ήδη πιστή εφαρμογή του εν εξελίξει σχεδίου «Καλλέργη» εν τη πατρτίδι μας, αλλά και πανταχού εις την Ευρώπη.

Ο Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση

"πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου -- 

ΤΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ 2026"

Χθες

(Γράφω από το κινητό τηλέφωνο, διό και το μονοτονικόν.)
Η λέξις "εωρτάσθη" σημαίνει ότι ετελέσθη η εορτή, όπερ έγινε την 12ην Απριλίου με το νέον ημερολόγιον (ν.ημ.). Η ημερομηνία αυτή πρσδιωρίσθη συμφώνως προς τον τύπον του αιωνίου Πασχαλίου. Είναι παντελώς αδιάφορον εις ποίαν ημερομηνίαν του Ιουλιανού ημερολογίου αντιστοιχεί η ημέρα της εορτής του Πάσχα. Όπως πάντοτε, ΠΗ/ται και ΝΗ/ται εώρτασαν το Πάσχα την ιδίαν Κυριακήν, 12-4-2026 με το ν.ημ. Με το αυτό ημερολόγιον, το Εβραϊκόν πάσχα ετελέσθη την 1ην Απριλίου. Επομένως, είναι ακατανόητος ο ισχυρισμός ότι δήθεν οι Π/Ηται εώρτασαν το Πάσχα ΠΡΙΝ από το Εβραϊκόν πάσχα.

Ο κίνδυνος των μικτών γάμων (π. Παύλος Στρατηγέας)

 

Greek Orthodox Christian Television

The Danger of Mixed Marriages (Greek)

Ὁ πρῶτος ἀνθρωπόθεος --- Του αειμνήστου Στέργιου Ν. Σάκκου, ῾Ομ. Καθ. Πανεπιστημίου

ΜΟΝΑΔΙΚΗ εἶναι ἡ θέση πού κατέχει μέσα στήν ᾿Εκκλησία ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί ξεχωριστή μέσα στίς καρδιές τῶν πιστῶν. ῾Η ταπεινή καί ὁλοκληρωτική προσφορά της στό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ κόσμου τήν ὕψωσε καί τήν δόξασε πάνω ἀπό ὅλους τούς ἁγίους, ὥστε νά εἶναι ἡ Παναγία μας. Τό μεγαλεῖο της ὅλο, πράγματι, βρίσκεται στό ὅτι δέχθηκε ὑπάκουα καί ταπεινά νά δανείσει στόν Θεό τήν σάρκα καί τό αἷμα της καί μυστηριακά καί ὑπεράνθρωπα νά γεννήσει τόν Θεάνθρωπο. Γιʼ αὐτό καί εἶχε τήν τιμή ἡ Παρθένος Μαρία νά γίνει ὁ πρῶτος ἀνθρωπόθεος. ῾Ο Θεός ἔγινε ἄνθρωπος, λένε οἱ πατέρες, γιά νά κάνει τόν ἄνθρωπο Θεό· αὐτό σημαίνει, νά τοῦ ἐξασφαλίσει τήν σωτηρία ἀπό τόν ὄλεθρο τῆς ἁμαρτίας καί νά τοῦ χαρίσει τήν μετοχή στή θεία μακαριότητα, τήν αἰωνιότητα τῆς ἀληθινῆς ζωῆς. Τό ἔργο τῆς λυτρώσεως, πού συντελέσθηκε μέ τήν ἐνανθρώπηση τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἐπιτελεῖται γιά ὅλους ὅσους πιστεύουν στό ὄνομά του, μέσα στήν ᾿Εκκλησία.

«φύλακες γρηγορείτε».

Η Ορθοδοξία δεν αποτελεί περιοχήν εξελίξιμον· αλλ’ ιερόν θεοδίδακτον μυστήριον πιστευόμενον εν ειλικρινεία και απεριέργω διαθέσει, βιούμενον δε εν ταπεινώσει και απλότητι. Εφ’ όσον «Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας», κατ’ ακολουθίαν και «Ορθοδοξία χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας». Τα πλήθη των εν Ουρανοίς Μαρτύρων, Ομολογητών και Πατέρων της Ορθοδοξίας, εν αρμονική συμφωνία προς το ανά τα πέρατα της Οικουμένης πλήρωμα της Μιάς, Αγίας Ορθοδόξου, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, εν μαχίμω συναγερμώ κραυγάζουν: «φύλακες γρηγορείτε». Και την φωνήν αυτήν οφείλουν να ακούσουν, προ παντός, οι Επίσκοποι και οι Κληρικοί, μιμούμενοι εν προκειμένω τον Μάρκον τον Ευγενικόν, τον Γρηγόριον Παλαμάν και άλλους της Ορθοδοξίας προμάχους. Η Ορθόδοξος Εκκλησία δεν είναι ο εγκόσμιος τύπος της Διοικήσεως (απαραίτητος και αυτός, εν ακολουθία όμως προς την μεταφυσικήν υφήν του Μυστηρίου της Ορθοδοξίας) αλλά η Πίστις και η εν τη Πίστει εξωχρονική και εξωχωρική μυστηριακή συνάντησις της τε Στρατευομένης και θριαμβευούσης Εκκλησίας και των εν Γη αγωνιζομένων τέκνων αυτής.

Δ. Μ. Μπατιστάτος

Θεολόγος

“O εις και η Αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία”

Στα θέματα της πίστεως και της αγιοπνευματικής εκκλησιαστικής διοργανώσεως ουδεμία αξία ή σημασία έχουν αποφάσεις, που λαμβάνονται κατά πλειονοψηφία ή ακόμη και παμψηφία, εάν έρχωνται σε αντίθεση και σύγκρουση με τα δόγματα και τους κανόνες της Εκκλησίας. Στις περιπτώσεις αυτές έχει απόλυτη εφαρμογή η αρχή: «Ο εις και η αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία». Με βάση την αρχή αυτή διασφαλίσθηκε η Ορθοδοξία δια μέσου των αιώνων και συνετρίβησαν οι αιρέσεις και τα σχίσματα. Αρκεί να θυμηθούμε τι συνέβη κατά την επί δεκαετίες κυριαρχία των Αρειανών κατά τον Δ΄ αιώνα, ότε η πλειονοψηφία ή και η παμψηφία πολυαρίθμων Συνόδων, που αποδείχθησαν ληστρικές ή ψευδοσύνοδοι, ετάχθησαν υπέρ της αιρέσεως του Αρείου και εναντίον της Ορθοδοξίας. Οι Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας όχι μόνο δεν υπετάχθησαν στις αποφάσεις αυτές των ψευδοσυνόδων, αλλά όρθωσαν το ανάστημά τους επί των επάλξεων της Ορθοδοξίας, όπως ο Μέγας Αθανάσιος. Είναι ίσως η συγκλονιστικώτερη περίπτωση στην εκκλησιαστική ιστορία, που επιβεβαιώθηκε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο, ότι «Ο εις και η αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία». Εάν ο Μέγας Αθανάσιος συνεμορφώνετο με την αρχή της πλειονοψηφίας και υπετάσσετο εις τις αντικανονικές και αντορθόδοξες αποφάσεις της, θα επρόδιδε την ιδιότητά του, ως αληθινού ορθοδόξου Ιεράρχου και Επισκόπου, που έχει σαν ύψιστη αποστολή την προάσπιση μέχρι θανάτου της εμπιστευθείσης σε κάθε αληθινό επίσκοπο Ιεράς Παρακαταθήκης, της αποκαλυφθείσης από τον Εσταυρωμένο Θεό της Αγάπης, Αληθείας και τότε αντί της Κυριακής της Ορθοδοξίας θα εορτάζετο ο θρίαμβος της Αιρέσεως και στη θέση του Μεγάλου Αθανασίου θα δοξολογείτο ο Άρειος!

 

(Από το βιβλίον «Η Μεγάλη Προδοσία» του Καθηγητού κ. Κων/νου Δωρ. Μουρατίδου).

Ἡγούμενος τῆς Μονῆς Στομίου μιλάει γιὰ τὸν Ὅσιο Παΐσιο

 

Ὁ μακαριστός Γέρων Κοσμᾶς  Από moneskonitsas στις 4 Μαΐου, 2026

 

https://www.youtube.com/embed/-WWNohNZL0g?si=ONLKSQKzZsmjpqZo   Ὁ μακαριστὸς Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Στομίου Κονίτσης Ἀρχιμανδρίτης Κοσμᾶς Σιώζιος, ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ τὴν Κυριακὴ 23 Φεβρουαρίου 2025, σὲ ἡλικία 87 ἐτῶν. Γιὰ τὴν Μονὴ Στομίου καὶ τὴν Κόνιτσα ἦταν αὐτὸς ποὺ συνέχισε στὰ χνάρια τοῦ Ὁσίου Παϊσίου, ὅταν ὁ Ἅγιος ἀποχώρησε ἀπὸ τὴν Μονὴ Στομίου τὸ 1962. Λίγα χρόνια ἀργότερα, στὴν δεκαετία τοῦ 1970, ὁ παπα-Κοσμᾶς, ἢ καλύτερος ὁ «καλόγερος» ὅπως τὸν ὀνόμαζαν οἱ Κονιτσιῶτες, ἦταν ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἀφιερώθηκε στὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀποκατάστασης τῆς Μονῆς. Ἡ Κόνιτσα θὰ θυμᾶται πάντα μὲ ἀγάπη τὸν Ἡγούμενο τῆς Μονῆς, ὁ ὁποῖος ὁλοκλήρωσε ἕνα σπουδαῖο ἔργο μὲ τὴν ἀποκατάστασή της καὶ ὑπηρέτησε τὸν Θεὸ καὶ τὸν ἄνθρωπο μὲ ἀπέραντη ἀγάπη. Τὸ βίντεο εἶναι ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ντοκιμαντὲρ τῆς Πεμπτουσίας «Στὰ βήματα τοῦ Ἁγίου Παϊσίου», στὸ ὁποῖο ὁ μακαριστὸς Γέρων Κοσμᾶς εἶχε μιλήσει γιὰ τὴν ἀνοικοδόμηση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς καὶ τὴ ζωὴ τοῦ Ὁσίου Παϊσίου.

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΠΡΟΚΛΗΘΕΝ ΣΧΙΣΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΣΜΟ

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙ

Εν Πειραιεί τη 20^η  Απριλίου 2026

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΠΡΟΚΛΗΘΕΝ ΣΧΙΣΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΣΜΟ

Στις 25 Μαρτίου έγινε η ενθρόνιση της Most Rev Dame Sarah Mullally ως 106ου «Αρχιεπισκόπου» του Καντέρμπουρι, πρώτης γυναίκας «Πριμάτου» της Αγγλικανικής «Εκκλησίας».

Η Κυρία Θεοτόκος λέγει: οι εχθροί εμού και του Υιού μου επλησίασαν. Ποιοι είναι οι εχθροί; Οι λατινόφρονες.

Οι λατινόφρονες με τον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννην Βέκκον ήλθον εις το Άγιον Όρος μετά στρατιωτικής δυνάμεως, και αφού έπραξαν εκείνα τα οποία έπραξαν εις τας άλλας Μονάς, ήλθον τελευταίον και εις την Ιεράν Μονήν του Ζωγράφου, πυρ και μανίαν πνέοντες κατά των οικούντων αυτήν Μοναχών. Κατ’ εκείνον δε τον φρικτόν και φοβερόν δια το Άγιον Όρος καιρόν, πλησίον της Μονής Ζωγράφου ηγωνίζετο κατά μόνας εις Μοναχός, έχων συνήθειαν ιεράν να αναγινώσκη πολλάκις καθ΄ εκάστην τον Ακάθιστον Ύμνον της Θεοτόκου ενώπιον της θείας Εικόνος Αυτής. Εν μια λοιπόν των ημερών, ότε εις τα χείλη του Γέροντος αντηχούσεν ο Αρχαγγελικός ασπασμός της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας, το «Χαίρε», ακούει αίφνης ο Γέρων εκ της αγίας Αυτής Εικόνος τους εξής λόγους: «Χαίρε και συ, Γέρων του Θεού!», ο δε Γέρων εγένετο έντρομος. «Μη φοβού», εξηκολούθησεν ησύχως η εκ της Εικόνος θεομητορική φωνή, «αλλ’ απελθών ταχέως εις την Μονήν, ανάγγειλον εις τους αδελφούς και εις τον Καθηγούμενον ότι οι εχθροί εμού τε και του Υιού μου επλησίασαν. Όστις λοιπόν υπάρχει ασθενής τω πνεύματι, εν υπομονή ας κρυφθή, έως ότου παρέλθη ο πειρασμός, οι δε επιθυμούντες μαρτυρικούς στεφάνους ας παραμείνωσιν εν τη Μονή, άπελθε λοιπόν ταχέως».

….είκοσι δε και εξ Μοναχοί, oι μη μνημονεύοντες τον λατινόφρονα Πατριάρχη Ιωάννην Βέκκον, μετά των οποίων και ο Καθηγούμενος, έμειναν εις την Μονήν και εισήλθον εντός του Πύργου, αναμένοντες τους εχθρούς αυτών και προσδοκώντες τους μαρτυρικούς στεφάνους. Το αποτέλεσμα: εικοσιέξ Οσιομάρτυρες Ζωγραφίται, οι ελέγξαντες τους λατινόφρονας, τον τε βασιλέα Μιχαήλ και τον Πατριάρχην Ιωάννην Βέκκον, επάνωθεν του Πύργου πυρί τελειούνται.

Θα ακούσουμε τους αγίους μας ; Θα μιμηθούμε τους αγίους μας ;

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ και η παύσι κάθε σχέσεως και κοινωνίας με τους αιρετικούς και Λατινόφρονας πατριάρχας, αρχιεπισκόπους και επισκόπους είναι πλέον - εκεί που έφθασαν τα πράγματα - η μόνη ενδεδειγμένη, η μόνη ακίνδυνη και η μόνη αποτελεσματική λύσι. Η Εκκλησία σήμερα στενάζει κυριολεκτικά κάτω από «την μπότα» των Οικουμενιστών και Λατινοφρόνων κληρικών και η προκλητικότητά τους έχει πλέον εξαντλήσει την υπομονή των Ορθοδόξων πιστών.

Ιδού η κανονική λύσι, η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ. Χρειάζεται τόλμη και θάρρος μία τέτοια απόφασι. Αλλά είναι μονόδρομος που μας οδηγεί στον ασφαλή τόπο των Αγίων μας. Λέγει ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός: «Ώσπερ τούτων χωρίζομαι, ούτως ενούμαι τη αληθεία και τοις αγίοις πατράσι τοις θεολόγοις της Εκκλησίας. Δει γαρ παντάπασιν εκείνους είναι κεχωρισμένους ημών, μέχρις αν δω ο Θεός την καλήν διόρθωσιν και ειρήνην της Εκκλησίας αυτού». 

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΣΥΡΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΝ

Κατὰ τὸν καιρὸν δὲ ἐκεῖνον, ὅταν ἔλθη ὁ Δράκων, δὲν ὑπάρχει ἄνεσις ἐπὶ τῆς γῆς, ἀλλὰ θλίψις μεγάλη, ταραχὴ καὶ σύγχυσις, θάνατοι καὶ πεῖνα εἰς πάντα τὰ πέρατα, διότι θὰ γίνουν κατὰ τόπους λιμοί, σεισμοὶ καὶ θάνατοι διάφοροι ἐπὶ τῆς γῆς. Γενναία θὰ εἶναι ἡ ψυχή, ἡ ὁποία θὰ δυνηθῆ νὰ κρατήση ἑαυτὴν ἀπηλλαγμένην ἀπὸ τὰ σκάνδαλα αὐτά. Διότι ἐὰν εὑρεθῆ ἄνθρωπος ν᾽ ἀδιαφορῆ ὀλίγον, εὔκολα πολιορκεῖται καὶ γίνεται αἰχμάλωτος τοῦ Δράκοντος τοῦ πονηροῦ καὶ δολίου, καὶ ὁ τοιοῦτος εὑρίσκεται ἀσυγχώρητος εἰς τὴν κρίσιν, διότι ἐπίστευσεν εἰς τὸν Τύραννον ἑκουσίως. Πολλῶν προσευχῶν καὶ δακρύων ἔχομεν ἀνάγκην, ἀγαπητοί, διὰ νὰ εὑρεθῶμεν ἀκλόνητοι εἰς τοὺς πειρασμούς, διότι πολλὰ εἶναι τὰ φαντάσματα, τὰ ὁποῖα γίνονται ἀπὸ τὸ θηρίον... Ἐπειδὴ εἶναι Θεομάχον θέλει ὅλοι ν᾽ ἀπωλεσθοῦν. Τοιοῦτον τρόπον μεταχειρίζεται ὁ Τύραννος, ὥστε ὅλοι νὰ βαστάζουν τὴν σφραγίδα τοῦ Θηρίου, ὅταν θὰ ἔλθη νὰ ἀπατήση τὰ σύμπαντα. Προσέχετε, ἀδελφοί μου, τὴν ὑπερβολὴν τοῦ Θηρίου, διότι μεταχειρίζεται διάφορα τεχνάσματα πονηρίας.

O Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Ι. Κορναράκης γράφει:

Ἡ σχετικοποίηση ἤ, μᾶλλον, ἡ ἀπόρριψη τῆς διαχρονικῆς παρουσίας τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ ἀπόρριψη τοῦ εὐαγγελικοῦ καὶ πατερικοῦ λόγου. Ἡ Ἐκκλησία, μὲ τὴν παγκοσμιοποιημένη εἰκόνα της, εἶναι κενὸς λόγος. Ἡ «σύγχρονη» Ὀρθοδοξία εἶναι φάντασμα κακόγουστο μπροστὰ στὴν αὐθεντικὴ Ὀρθοδοξία τῶν Πατέρων.

Ἡ αὐθεντικὴ Ὀρθοδοξία, στὴν χαρισματική της εἰκόνα, εἶναι μιὰ διαχρονικὴ λυτρωτικὴ παρουσία, ποὺ δὲν πάσχει ἀλλοίωση, οὔτε ἀπὸ τὸν χρόνο, οὔτε ἀπὸ τὸ μῖσος καὶ τὴν περιφρόνηση τῶν ἀρνητῶν τῆς ὑπόστασής της.

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ «· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μή χεῖρόν σοί τι γένηται».

 Ἄνθρωπε, πρόσεξε μήπως καί εἰς συμφοράν τοῦ σώματος χειροτέραν ἐμπέσεις, συγχρόνως δέ καί τήν ψυχή σου ἀπολέσεις. Σήκω ὄρθιος καί ἄπλωσε τά χέρια στόν οὐρανό καί τά μάτια σου στόν Τριαδικό Θεό· ὥστε μέ τήν ἐνέργεια τῆς προσευχῆς νά σώσεις τόν ἑαυτό σου ἀπό τίς κακίες τῆς ἀκηδίας καί τοῦ πορνικοῦ φρονήματος.

Γιατί, τό νά εἶναι ὁ νοῦς στήν ἐκπλήρωση τῶν ἀρετῶν καί ἡ καρδιά νά ἐπιθυμεῖ τόν πολύτιμον μαργαρίτην-Χριστόν, αὐτό εἶναι ἰδίωμα τῶν καθαρῶν καί τελείων ἀγωνιστῶν, οἱ ὁποῖοι μποροῦν νά φυλάξουν τίς ψυχοσωματικές αἰσθήσεις χωρίς βλάβη.

Του κ. Στέλιου Παπαθεμελή:

Ο ισλαμικός λαθροεποικισμός και δι’ αυτού η αντικατάσταση των Ελλήνων από αλλοεθνείς, αλλόγλωσσους και αλλοθρήσκους είναι σε καλπάζουσα έξαρση. Ορδές λαθροεποίκων εξακολουθούν να κατακλύζουν τα νησιά μας και το μόνο που κάνει το επίσημο κράτος είναι να αναζητεί σαστισμένο να βρει τρόπους και μέσα, να τους στεγάσει, να τους ταΐσει, να τους παράσχει ιατρική περίθαλψη και διαρκές επίδομα, αγαθά τα οποία όμως δεν τα διασφαλίζει για τους Έλληνες.

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

[: Πράξεις 9, 32-42]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:

«ΔΥΟ ΘΑΥΜΑΤΑ ΜΕ ΚΟΙΝΟΝ ΣΚΟΠΟΝ:
ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΙΝ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

Θέμα: «Ε!!! ΟΧΙ και πάρκο ΜΠΟΥΤΑΡΗ. Ονομάστε το “G. SOROS!”»

Δελτίο Τύπου

Θέμα: «Ε!!! ΟΧΙ και πάρκο ΜΠΟΥΤΑΡΗ. Ονομάστε το “G. SOROS!”»

Ο Ανεξάρτητος Βουλευτής και Πρόεδρος του κινήματος Ελληνικός Παλμός, Νίκος Παπαδόπουλος, για την προτεινόμενη μετονομασία πάρκου προς τιμή του Γιάννη Μπουτάρη έκανε την παρακάτω δήλωση:

H θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Κλειβωκιώτισσας στην Ι.Μονή Κλειβωκάς

H θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Κλειβωκιώτισσας στην Ι.Μονή Κλειβωκάς (Κοντοβάζαινα)

«ΦΩΤΙΑ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΨΕΙ»

Ἡ ἐφημερὶς «Ἔθνος τῆς Κυριακῆς», γράφει τὰ ἑξῆς: «Φωτιὰ θὰ πέσει νὰ μᾶς κάψει, χριστιανοί! Δὲν φτάνει ποὺ οἱ Γερμανοὶ Λουθηρανοὶ ἔβγαλαν γυναίκα ἀρχιεπίσκοπο, χωρισμένη καὶ μητέρα 4 παιδιῶν. Ὕστερα ἀπὸ λίγο οἱ Σουηδοὶ τοὺς ξεπέρασαν, ἐκλέγοντας ἐπίσκοπο Στοκχόλμης μιὰ δεδηλωμένη λεσβία, ποὺ συζεῖ μὲ ἄλλη γυναίκα (ἐπίσης παστόρισσα) κι ἔχουν υἱοθετήσει ἕνα ἀγοράκι! Ἡ… μακαριοτάτη δὲν κρύβει τὴν πολιτική της προτίμηση ὑπὲρ τῶν Σοσιαλδημοκρατικῶν!». Τὸ ὡς ἄνω δημοσίευμα ἀφιεροῦται εἰς τοὺς ἀνὰ τὰ Πατριαρχεῖα Μιτροφοροῦνας ἢ μή, ἐνθέρμους ἐραστὰς τῶν οἰκουμενιστικῶν διαλόγων καὶ «συναδέλφων» τῆς ὡς ἄνω κυρίας, μὲ τὴν ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς εὐχήν μου, ὅπως «ἡσύχιον καὶ ἀκίνδυνον βίον διάγωσι», τόσον ἐν τῇ «φιλτάτῃ των Πατρίδι» τῇ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ εὑρισκομένῃ, ὅσον καὶ κατὰ τὰς ἐπισκέψεις των εἰς τὴν φιλτάτην ἡμῶν Πατρίδα, τὴν Ἑλλάδα, συνεπικουρούμενοι καὶ ἀπὸ τὰς εὐχάς, βεβαίως, βεβαίως τῆς «Σεβασμιωτάτης Ἐπισκόπου Στοκχόλμης» κ. Εὔας Μπροῦνε καὶ πασῶν τῶν ἐν Στοκχόλμῃ «εὐλαβεστάτων» λεσβιῶν, ΑΜΗΝ. Τὴν εὐχήν τους νἄχουμε. Ἀνδροπρεπῶς ἀσπάζομαι τὴν δεξιάν Σας.

Γιάννης Παλαμήδης,

Θεολόγος, ἐν Ἀθήναις

ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΙΤΣΟΥ -- ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ- Οι Συνέπειες των Εικονομαχιών στην Βυζαντινή κοινωνία

 

ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ- Οι Συνέπειες των Εικονομαχιών στην Βυζαντινή κοινωνία

Λογοτεχνική παραγωγή και υμνογραφία- Συνέπειες των εικονομαχιών στην τέχνη

ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΙΤΣΟΥ

ΠΑΤΡΑ 2013

1

Εισαγωγή

Η εργασία αυτή παρουσιάζει τη διαμάχη για τις εικόνες από το 726 μέχρι το 843 που έγινε οριστικά η αναστήλωσή τους. Στη συνέχεια διερευνούνται οι συνέπειες της εικονομαχίας για την βυζαντινή κοινωνία, την λογοτεχνική παραγωγή, και με βάση το χειρόγραφο Ψαλτήρι Χλουντώφ του 9ου αι. παρατηρούνται οι συνέπειες και στην βυζαντινή τέχνη.

Διαιρείται σε τρία κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται ιστορική παρουσίαση των εικονομαχιών και παρουσιάζονται οι συνέπειές τους στην λογοτεχνία και υμνογραφία όπως και στην τέχνη. Στο δεύτερο κεφάλαιο σχολιάζεται η εμπλοκή του αυτοκράτορα στα εκκλησιαστικά ζητήματα και γίνονται παρατηρήσεις σχετικά με την σχέση Κράτους και Εκκλησίας. Στο τρίτο κεφάλαιο σκιαγραφούνται τα χαρακτηριστικά της βυζαντινής ζωγραφικής.

Κεφάλαιο 1ο

Η Διαμάχη για τις εικόνες

Γεώργιος Ι. Μαντζαρίδης, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Η αποσύνδεση της χριστιανικής ζωής από την Εκκλησία, που σημειώθηκε κατά τους νεώτερους χρόνους, παραμόρφωσε τον Χριστιανισμό και ευνόησε την εκκοσμίκευση. Κι επειδή η εκκοσμίκευση καθιερώθηκε και εμπεδόθηκε πρώτα στην Δύση, για να διαδοθεί ως εισαγόμενη και στην Ανατολή, η υπεροχή των δυτικών στην κατάσταση αυτή ήταν ευνόητη. Γι αὐτό οι εκκοσμικευόμενες κοινωνίες της Ανατολής είναι φυσικό να μειονεκτούν απέναντι στις εκκοσμικευμένες κοινωνίες της Δύσεως και να χρειάζονται να τις ακολουθούν διαρκώς ως ουραγοί κατευθυνόμενοι σε αδιέξοδο. Περιφρονήσαμε τις αυθεντικές μας ρίζες, απαρνηθήκαμε τον πνευματικό μας πλούτο, λησμονήσαμε τον υπερβατικό προσανατολισμό μας και θελήσαμε να εκσυγχρονιστούμε περπατώντας ξιπόλητοι στα αγκάθια της εκκοσμικεύσεως.

«Κύριε, Κύριε,

ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ καί ἴδε» σέ ποία ἀξιοθρήνητη καί ἐλεεινή κατάσταση ἔχει φθάσει ἡ πρωτόθρονη ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλά καί γενικότερα. Διά τάς ἁμαρτίας μας καί διά τήν ἀμέλειά μας παρεχώρησες νά ἐπικρατήσει καί νά κυριαρχήσει ἡ φοβερή αὐτή παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἔτσι ὥστε νά εἴμαστε ἀναπολόγητοι ἐνώπιόν Σου. Κλῆρος καί λαός ἐγκαταλείψαμε τήν ὁδόν τῶν ἁγίων Πατέρων μας καί «ἐπορεύθημεν ἐν τοῖς θελήμασιν τῶν καρδιῶν ἡμῶν». Ἔπαυσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας νά ἀποτελοῦν γιά μᾶς παραδείγματα καί πρότυπα πρός μίμηση στούς μέχρι θανάτου ἀγῶνες των γιά τήν διαφύλαξη τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως. Πατοῦμε ἀνερυθριάστως ἐπάνω στά αἵματα τῶν Ἁγίων καί Ἡρώων τῆς Ἀμωμήτου Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας, οἱ ὁποῖοι ὑπέρ Αὐτῆς, διά πυρός καί σιδήρου καί ὕδατος ἐτελειώθησαν. «Ἀλλ᾽ ἱκετεύομε τήν Σήν ἀνείκαστον ἀγαθότητα. Φεῖσαι ἡμῶν, Κύριε, κατά τό πλῆθος τοῦ ἐλέους Σου καί σῶσον ἡμᾶς» ἀπό τήν φοβερή αὐτή λύμη τῆς παναιρέσεως του Οικουμενισμού, καί ἀνάδειξε στούς ἐσχάτους αὐτούς χρόνους τῆς γενικῆς ἀποστασίας, στούς ὁποίους ζοῦμε, ἁγίους καί ἀξίους ἱεράρχες, ἀληθινούς μιμητές τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας.