ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ[:Λουκά 22,1-39]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου
Μυτιληναίου με θέμα:
«ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑ»
ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ
Δελτίο Τύπου του ανεξάρτητου βουλευτή Νίκου Παπαδόπουλου
Δελτίο Τύπου
Θέμα: «Αυστηρή επιστολή του ανεξάρτητου βουλευτή Νίκου
Παπαδόπουλου προς τον πρέσβη της Συριακής Αραβικής Δημοκρατίας στην Αθήνα»
9/4/2026
Αυστηρή επιστολή προς τον πρέσβη της Συριακής Αραβικής Δημοκρατίας απέστειλε ο ανεξάρτητος βουλευτής Β' Θεσσαλονίκης, Νίκος Παπαδόπουλος για το πογκρόμ με λεηλασίες και δολοφονίες που υφίστανται οι Ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί της Συρίας.
Ομιλεί ο Σατανάς : Όλα επιβάλλουν την επανατοποθέτησιν της Εκκλησίας επί συγχρονισμένων βάσεων
Η δύναμις του Σατανά έγκειται εις αυτήν την φωτοφάνειάν του, εις τας περί αγάπης Θεού και του πλησίον θεωρίας του, εις τα δάκρυά του υπέρ της Εκκλησίας του Χριστού! Εις τας τάσεις δημιουργίας μιας «νέας και υγιούς τάξεως πραγμάτων», εις τον πόθον της άρσεως του «σατανικού» σχίσματος των Εκκλησιών, εις το ενδιαφέρον δια την αναπροσαρμογήν του Ευαγγελίου εις τα σύγχρονα δεδομένα, εις την αναψηλάφησιν θεολογικών, ηθικών και Εκκλησιαστικών θεμάτων, διότι ναι μεν – ομιλεί ο Σατανάς – οι άγιοι Πατέρες ορθώς εδογμάτισαν, αλλά η πρόοδος του κόσμου, αι ανάγκαι της νέας κοινωνίας, η ύψωσις της διανοητικής στάθμης των ανθρώπων, η ασύλληπτος εξέλιξις του τεχνικού πολιτισμού, όλα ταύτα, εν πάση περιπτώσει, επιβάλλουν την επανατοποθέτησιν της Εκκλησίας επί συγχρονισμένων βάσεων…. (Αθωνικά άνθη).
H απάντηση που έδωσε ο άγιος Μάξιμος σε κείνους που τον ανακρίνανε επειδή δεν κοινωνούσε με καμία απο τις "επίσημες" εκκλησίες :
"Και λέγουσιν αυτώ· Συ μόνος σώζη, και πάντες απόλλυνται;
Και είπεν· Ουδένα κατέκριναν οι τρεις παίδες μη προσκυνήσαντες τη εικόνι,
πάντων ανθρώπων προσκυνούντων. Ου γαρ εσκόπουν τα των άλλων, αλλ’ εσκόπουν όπως
αν αυτοί μη εκπέσωσι της αληθούς ευσεβείας. Ούτω και Δανιήλ βληθείς εις τον
λάκκον των λεόντων, ου κατέκρινε τινα των μη προσευξαμένων τω Θεώ κατά το
θέσπισμα Δαρείου, αλλά το ίδιον εσκόπησε· και είλετο αποθανείν, και μη
παραπεσείν τω Θεώ, και υπό της ιδίας μαστιγωθήναι συνειδήσεως, επί τη παραβάσει
των φύσει νομίμων. Καμοί ουν μη δω ο Θεός κατακρίναι τινα, ή ειπείν, ότι εγώ
μόνος σώζομαι. Αιρούμαι δε αποθανείν, ή θρόησιν έχειν κατά το συνειδός, ότι
περί την εις Θεόν πίστιν παρεσφάλην καθ’ οιονδήποτε τρόπον." (P.G. 90,121)
ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟΝ ΠΑΣΧΑ -- Του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ
«Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια· εορταζέτω πάσα κτίσις την έγερσιν Χριστού, εν ω στερεούμεθα» (α΄τροπάριο από την Γ΄ ωδή του κανόνος της αναστάσεως της Κυριακής του Πάσχα). Ω ουράνιον και θεόφθογγον υμνολογικόν άκουσμα, πάντων των θεοφθόγγων και ουρανίων υμνολογικών ακουσμάτων εράσμιον. Γιατί σήμερον μ’ αυτό το ουράνιον υμνολογικόν άκουσμα, αναγγέλλεται και υμνωδείται το παμμέγιστον της κτίσεως! Αναγγέλλεται και υμνολογείται το ανεπανάληπτον θαύμα της αναστάσεως του Δεσπότου της κτίσεως, μέσα στην ουράνια άπλετο φωτοχυσία της ακτίστου δόξης του μόνου αληθινού Τριαδικού Θεού! Ο ενσαρκωμένος ένας της Αγίας Τριάδος, άκτιστος δημιουργικός Λόγος του Θεού, ανίσταται ενδόξως και λαμπροφόρος μέσα στο ουράνιο, άχρονο και ανέσπερο φως της απείρου δόξης της ακτίστου Τριαδικής Θεότητος!... Ω παμμέγιστον Μυστήριον, πάντων των Θείων Μυστηρίων υπέρμετρον. Ω πανέορτος φεγγοβόλος νυξ και φωταυγής, «της λαμπροφόρου ημέρας της εγέρσεως ούσα προάγγελος, εν η το άχρονον φως εκ τάφου σωματικώς πάσιν επέλαμψεν» (Ωδή Ζ΄, 3ον τροπάριον). Ιδού σήμερον τα πάντα, ο ουρανός και η γη και τα καταχθόνια του άδου, επληρώθησαν από το άχρονο και ανέσπερο φως της αναστάσεως!... Ας εορτάση λοιπόν πάσα η κτίσις την παγκόσμιο αυτή ημέρα της εγέρσεως. «Ουρανοί μεν επαξίως ευφραινέστωσαν, γη δε αγαλλιάσθω· εορταζέτω δε κόσμος, ορατός τε άπας και αόρατος. Χριστός γαρ εγήγερται, ευφροσύνη αιώνιος» (Ωδή Α΄, τροπ. 2ον). Συμμετέχοντες και ημείς μέσα σ’ αυτή την αιώνια ευφροσύνη, σύμπαντος του ορατού και του αοράτου κόσμου, που χαρίζει το ανέσπερο και άχρονο φως, που εξέλαμψε μέσα τον ζωηφόρο τάφο της αναστάσεως του Κυρίου μας, ο νους και οι σκέψεις μας πρέπει να φτερουγίζουν προς το αιώνιο και Πασχάλιο δείπνο του μέλλοντος αιώνος, που θα φανερωθή στην κοινή των πάντων ανάσταση της εσχατολογικής διαστάσεως της Βασιλείας των ουρανών!...
Ποιος Πάπας ήτο αλάθητος;…
Στα τέλη του 8ου αι. η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος (787μ.Χ. ) ανακηρύσσει την αναστήλωση των εικόνων και τις αποφάσεις της συνυπογράφει και ο πάπας Ανδριανός. Λόγω πολιτικών συμφερόντων της Δύσεως όμως το 826μ. Χ. ο πάπας Ευγένιος συναινεί στη σύγκληση Συνόδου στο Παρίσι από φράγκους επισκόπους οι οποίοι ακυρώνουν τις αποφάσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου και τάσσονται υπέρ των εικονομάχων. Καθώς ήδη ο Παπισμός είχε προβάλει το αλάθητο των παπών εύλογα ο άγιος Νεκτάριος αναρωτιέται: «Τις των δύο παπών (ο Ανδριανός, που επεκύρωσε τις αποφάσεις της Ζ΄ Συνόδου ή ο Ευγένιος, που τις απέρριψε) ήτο αλάθητος;» (σελ. 203).
Κασσιανή -- Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις…
Κασσιανή - Κωστή Παλαμά
Κασσιανή
Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις… |
Κύριε, γυναίκα αμαρτωλή, πολλά,πολλά, θολά, βαριά τα κρίματά μου.Μα, ω Κύριε, πώς η θεότη Σου μιλάμες στην καρδιά μου! 5Κύριε, προτού Σε κρύψ’ η εντάφια γηαπό τη δροσαυγή λουλούδια πήρακι απ’ της λατρείας την τρίσβαθη πηγήΣου φέρνω μύρα. Οίστρος με σέρνει ακολασίας… Νυχτιά,10σκοτάδι αφέγγαρο, άναστρο με ζώνει,το σκοτάδι της αμαρτίας· φωτιάμε καίει, με λιώνει. Εσύ που από τα πέλαα τα νεράτα υψώνεις νέφη, πάρε τα, Έρωτά μου,15κυλάνε, είναι ποτάμια φλογεράτα δάκρυά μου. Γείρε σ’ εμέ. Η ψυχή μου πώς πονεί!Δέξου με Εσύ που δέχτηκες και γείρανάφραστα ώς εδώ κάτου οι ουρανοί20και σάρκα επήραν. Στ’ άχτραντά Σου τα πόδια, βασιλιάμου Εσύ θα πέσω και θα σ’ τα φιλήσωκαι με της κεφαλής μου τα μαλλιάθα σ’ τα σφουγγίσω. 25Τ’ άκουσεν η Εύα μες στο αποσπερνότης παράδεισος φως ν’ αντιχτυπάνε,κι αλαφιασμένη κρύφτηκε… Πονώ,σώσε, έλεος κάνε. Ψυχοσώστ’, οι αμαρτίες μου λαός·30τα ξεδιάλυτα ποιός θα ξεδιαλύσει;Αμέτρητό Σου το έλεος, ο Θεός!Άβυσσο η κρίση. |
| [] |
Κοσμάς Φλαμιάτος
Ο φλογερός αγωνιστής της Ορθοδόξου πίστεως Κοσμάς Φλαμιάτος το 1840 εξαπέλυσε δριμύτατον «κατηγορώ» εναντίον του αντιχρίστου Μασωνο-Οικουμενισμού, με λόγον του, που ανεγνώσθη από πολλούς ιερείς εις τους ιερούς ναούς της νήσου Κεφαλληνίας. Εις τον λόγον του αυτόν ο Φλαμιάτος εκεραυνοβολούσε το Μασωνο-Οικουμενιστικόν τέρας ως εξής :
«Τα πρώτα μέτρα των εχθρών της πίστεως απ΄ αρχής εστάθησαν να έμβωσιν
εις αυτά τα άγια των αγίων, εις αυτό το θυσιαστήριον, να λάβωσι, δηλαδή,
λαθραίως και αναισθήτως το πηδάλιον, και την διεύθυνσιν της καθ΄ ημάς
Εκκλησίας, φρικωδέστατον και ανέκδοτον μέχρι τούδε φαινόμενον, εις όλα τα
χρονικά της Ορθοδοξίας, και ως εκ τούτου να εξαλείψωσι κατά μικρόν και
ανεπαισθήτως όλην την ορθόδοξον Ιεραρχίαν, όλον το Ιερατικόν και μοναδικόν
τάγμα, να μορφώσωσι κατά το πνεύμα της διαφθοράς και της πλάνης όλην την ελληνικήν
και σλαβικήν και λοιπήν απανταχού ορθόδοξον νεολαίαν, και κατά το πνεύμα αυτής
της πλάνης, να μορφώσωσι νέον ψευδώνυμον κλήρον, να διαλύσωσι κάθε δεσμόν
αγάπης και αρμονίας εις όλους τους Ορθοδόξους, να ανατρέψωσι κάθε τάξιν είτε
εκκλησιαστικής, είτε πολιτικής, είτε ηθικής και συγγενικής πειθαρχίας, να
ανοίξωσιν όλον τον χείμαρον της διαφθοράς, όλον το πνεύμα της αποστασίας και
αναρχίας υπό το πρόσχημα της Ελευθερίας· όλα τα εμφύλια και οικιακά σχίσματα…».
O Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών Ι. Κορναράκης γράφει:
Ἡ σχετικοποίηση ἤ, μᾶλλον, ἡ ἀπόρριψη τῆς διαχρονικῆς παρουσίας τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ ἀπόρριψη τοῦ εὐαγγελικοῦ καὶ πατερικοῦ λόγου. Ἡ Ἐκκλησία, μὲ τὴν παγκοσμιοποιημένη εἰκόνα της, εἶναι κενὸς λόγος. Ἡ «σύγχρονη» Ὀρθοδοξία εἶναι φάντασμα κακόγουστο μπροστὰ στὴν αὐθεντικὴ Ὀρθοδοξία τῶν Πατέρων. Ἡ αὐθεντικὴ Ὀρθοδοξία, στὴν χαρισματική της εἰκόνα, εἶναι μιὰ διαχρονικὴ λυτρωτικὴ παρουσία, ποὺ δὲν πάσχει ἀλλοίωση, οὔτε ἀπὸ τὸν χρόνο, οὔτε ἀπὸ τὸ μῖσος καὶ τὴν περιφρόνηση τῶν ἀρνητῶν τῆς ὑπόστασής της.
Ο Όσιος Ποιμήν τότε… και ο «γέροντας» Σωφρόνιος της μικτής Μονής του Έσσεξ Αγγλίας τώρα…
Ποιμήν ο Όσιος πατήρ ημών κατήγετο εκ της Αιγύπτου, αναχωρήσας δε εκ της πατρίδος του μεθ’ όλων των αδελφών του εγένετο Μοναχός. Η δε μήτηρ αυτών, εκ της μητρικής φιλοστοργίας κινηθείσα, επήγεν εις την Σκήτην ίνα τους ίδη, και επειδή οι υιοί της έκλεισαν την θύραν του κελλίου των, έκλαιεν έξω με πόνον καρδίας και εφώναζεν. Ο δε αββάς Ανούβ, εις εκ των αδελφών, λέγει προς τον Ποιμένα· «Τι να κάμωμεν εις την γραίαν ταύτην»; Τότε ο Ποιμήν ήλθε πλησίον της θύρας και λέγει εις αυτήν έσωθεν· «Διατί κλαίεις γραία;» Η δε, ακούσασα την φωνήν του Ποιμένος, είπε· «Θέλω να σας ίδω, τέκνα μου, διότι κατά τι θα βλάψω εγώ, εάν μόνον σας ίδω; Δεν είμαι εγώ η μήτηρ σας; Δεν ευρίσκομαι τώρα εγώ εις βαθύ γήρας;» Ο δε Ποιμήν απεκρίθη εις αυτήν· «Που θέλεις να μας ίδης εις τούτον ή τον άλλον κόσμον»; Η δε μήτηρ αυτών, εννοήσασα το νόημα των λόγων του Ποιμένος, μετά χαράς ανεχώρησε χωρίς να τους ίδη.
Η Μικτή Μονή του Έσσεξ Αγγλίας. Toυ Αγίου Νικοδήμου :
Ότι ο Αρχιερεύς και πάντες οι ασκούντες παρθενίαν, πρέπει να φεύγωσι τας συνομιλίας των γυναικών. Δια τούτο πρόσεχε. Ναι, παρακαλώ θερμώς, πρόσεχε, φίλτατε και φυλάττου καλώς από του να εντρυφώσιν οι οφθαλμοί σου, δια της περιέργου θεωρίας των ωραίων προσώπων· μήποτε νικήση σε κάλλους επιθυμία· πληροφορήθητι τοίνυν, ότι εις κίνδυνον μέγαν ευρίσκεσαι, και μάλιστα εάν είσαι νέος ή Αρχιερεύς ή όλως του ιερού κλήρου· και δεν είναι τρόπος να μη απαντήσης τοιαύτα πρόσωπα, τα οποία ρίπτουσιν εις την καρδίαν, και μακρόθεν θεωρούμενα, τα βέλη της ηδονής. Αλλ΄ ει δυνατόν εστι, μηδέποτε θελήσης τοις τοιούτοις προσώποις να απαντήσης και εις λόγους όλως να έλθης και συνομιλίας, καν και η συνομιλία είναι περί εξομολογήσεως, ως και τούτο οι θείοι Πατέρες διαγορεύουσιν. Ενθυμούμαι γαρ, ότι η αγία και οικουμενική εβδόμη σύνοδος, λέγει εις τον δέκατον όγδοον κανόνα, ότι, όταν Αρχιερεύς ευρεθή έξω εις προάστειον τι, ευρίσκονται δε εκεί και γυναίκες, ας αναχωρώσιν εκείναι εκείθεν ανυπερθέτως έως ου ευρίσκεται παρών ο Αρχιερεύς. «Εί τις δούλην, ή ελευθέραν εν τω επισκοπείω κτώμενος φωραθείη, ή εν μοναστηρίω, προς εγχείρησιν διακονίας τινός, επιτιμάσθω· επιμένων δε καθαιρείσθω. Ει δέ και τύχοι εν προαστείοις γυναίκας είναι, και θελήσει ο επίσκοπος ή ο ηγούμενος πορείαν εν τοις εκείσαι ποιήσασθαι, παρόντος επισκόπου ή ηγουμένου, μηδόλως εγχείρησιν διακονίας ποιείσθω κατ΄ εκείνον τον καιρόν γυνή· αλλ΄ ιδιαζέτω εν ετέρω τόπω, έως αν την αναχώρησιν ποιήσηται ο επίσκοπος, δια το ανεπίληπτον». (Ο.Τ. 1342).
Ορθόδοξος Τύπος (αριθ. φύλλου: 2027) : Δὲν ἀντισκέκονται πιὰ οἱ Ἁγιορεῖτες.
…Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔχασε τὴ φωνή του ἀπέναντι στὶς συγκεκριμένες οἰκουμενιστικὲς πράξεις τοῦ κ. Βαρθολομαίου. Δὲν τολμοῦν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες νὰ ποῦν δημοσίως αὐτὰ ποὺ ἀδιακόπως ψυθυρίζουν μεταξύ τους. Χάθηκε ἀπὸ τοὺς μεγαλόσχημους τῆς ἁγιορειτικῆς Πολιτείας ἡ παρρησία καὶ αὐξήθηκε ὁ φόβος. Δὲν ἀντισκέκονται πιὰ οἱ Ἁγιορεῖτες.
Θέμα: «Θλίβεται η Θεσσαλονίκη, η πόλη του Αγίου Δημητρίου ...»
Δελτίο Τύπου
Θεσσαλονίκη 6/4/2026
Θέμα: «Θλίβεται η Θεσσαλονίκη, η πόλη
του Αγίου Δημητρίου ...»
Με
αφορμή τη λατρευτική εβδομάδα και τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν στη
Θεσσαλονίκη, ο ανεξάρτητος βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης Νίκος Παπαδόπουλος, έκανε
την παρακάτω δήλωση:
«Σε
μια πόλη με βαριά ιστορία, με ιερούς ναούς που άντεξαν αιώνες διωγμών,
κατακτήσεων και θυσιών, σήμερα ζούμε μια πρωτοφανή επίθεση που οι παλαιοί
πατέρες φοβούνταν πολύ. Την εκκοσμίκευση της ορθοδόξου πίστεώς μας, εν όψει μάλιστα της Μεγάλης
Εβδομάδας, της εβδομάδας των Αγίων Παθών.
«Λατρευτική Εβδομάδα» στη θέση της
Μεγάλης Εβδομάδας.
Με
πρόσχημα τη λεγόμενη «Λατρευτική Εβδομάδα», ιστορικοί ορθόδοξοι ναοί της
Θεσσαλονίκης μετατρέπονται σε χώρους εκδηλώσεων και καλλιτεχνικών δρώμενων, με
καλεσμένους καλλιτέχνες, συγγραφείς, με πνευστά, κρουστά και έγχορδα όργανα.
Το
ερώτημα είναι αμείλικτο:
Είναι οι εκκλησίες μας, χώροι προσευχής, λατρείας, τέλεσης των ιερών μυστηρίων ή πολιτιστικά κέντρα;
Του μακαριστού πατέρα Ἀθανασίου Μυτιληναίου:
…. Βλέπει δε κανείς, τα τελευταία χρόνια, συστηματικά να υπάρχει αυτή η προσπάθεια να προσβληθεί η Εκκλησία! Εσείς θα πιστεύατε αγαπητοί μου, ότι τυχαία μπαίνουν επίσκοποι, οι οποίοι προδίδουν την πίστη και την Εκκλησία;
Εγώ θα σας έλεγα ότι δεν μπαίνουν τυχαία, παρά
σκοπίμως. Παρά σκοπίμως.
Ευοδώνουν και Πατριάρχες ακόμα αυτές οι
σκοτεινές δυνάμεις για να εξωθήσουν την Εκκλησία του Χριστού, να Την αλώσουν!
Ναι ναι, ούτε καινούργια πράγματα λέω, ούτε πρωτοφανή. Λίγο πολύ θα έχετε
διαβάσει και θα ξέρετε. Προωθούν σε μεγάλες θέσεις ιερατικές, ανθρώπους που
ξέρουν ότι θα τους επιβάλουν οι σκοτεινές δυνάμεις τη θέλησή τους τελικά για να
προσβάλουν την Εκκλησία.
Η μασονία έχει δουλέψει πάνω στο τομέα αυτόν
φοβερά! Φοβερά έχει δουλέψει!
Προσέβαλαν την εκκλησία εκ των έσω.
Έβαλαν ανθρώπους κατά καιρούς να διοικούν την
εκκλησία που δεν έχουν καμία σχέση με την Εκκλησία! Εδώ είναι το μέγα δυστύχημα
και σαν συμπέρασμα θα σας έλεγα αυτό:
Αυτή την στιγμή ο λαός ας φροντίσει να ποιμαίνει
τον εαυτό του γιατί εμείς δεν είμαστε σε θέση να σας ποιμάνουμε! Λυπούμαι που
το λέγω.
Φροντίστε να σωθείτε!
Φροντίστε να σωθείτε!
Το Περιβόλι της Παναγίας αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας
Του κυρίου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής
«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1)
Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!
Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!
Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου!
Έτσι οι φύλακες της Ορθόδοξης Παράδοσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους!
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους.
Άφησαν ξέφραγο και απροστάτευτο τον αμπελώνα του Κυρίου και συσχηματίσθηκαν με τον νυν αιώνα του οικουμενισμού, του κακόδοξου χριστιανικού συγκρητισμού.
Ευθυγραμμίσθηκαν με τους νεοεποχίτικους νόες κληρικών και λαϊκών θεολόγων, αρνητών της αληθείας της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, της Εκκλησίας των ι. Αποστολικών και Συνοδικών Κανόνων, της Πατερικής Παραδόσεως!
Η στάση αυτή της πνευματικής ηγεσίας του Αγίου Όρους αποστερεί σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία το φρουρό και φύλακα των παραδεδομένων αληθειών της πίστεως και της διδασκαλίας της.
Σήμερα έπαυσε να είναι το Άγιο Όρος εγγύηση και στήριξη Ορθοδοξίας, έπαλξη παρατάξεως μαρτύρων και ομολογητών Ορθοδοξίας.
Σήμερα το Άγιο Όρος, μοιάζει με αποσαθρωμένο από τον οικουμενισμό και την αίρεση οπωροφυλάκιο, μνημείο πλέον αγιορειτικής εγκαταλείψεως του περιβολιού της Παναγίας!
Το θλιβερό αυτό γεγονός συμβαίνει σήμερα, σε ώρα και στιγμή προχωρημένης αποδυναμώσεως της Ορθοδοξίας από ζωτικές και άγρυπνες δυνάμεις μαρτυρίας και ομολογίας, δεδομένου ότι, σήμερα, επίσκοποι και αρχιεπίσκοποι και
Πατριάρχες αλλά και κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι, μεταποιούμενοι αλαζονικώς σε τάξη εκκλησιαστικής οικουμενικής συνόδου, αποφθέγγονται άρρητα ρήματα κακοδοξίας, «επ’ αγαθώ» της Ορθοδοξίας!
Αιρετικές χριστιανικές κοινότητες αναγνωρίζονται σήμερα ως εκκλησίες, συλλειτουργίες με τους πάσης φύσεως αιρετικούς και συμπροσευχές βαπτίζονται ως αγαπητικές σχέσεις και κάθε ορθόδοξη αλήθεια παραπέμπεται στον κάλαθο του οικουμενισμού, για επανερμηνεία με τα νέα δεδομένα της μετανεωτερικότητας, η οποία απαιτεί τον επαναπροσδιορισμό των πάντων στη θεολογία και γενικώς στη ζωή της Εκκλησίας!
Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα της οικουμενιστικής λαίλαπας, δεν έστερξαν οι αγιορείτες ηγούμενοι να αναδειχθούν· «θεία παρεμβολή και θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου»!
Παραδόθηκαν στη δειλία και το φόβο της μαρτυρίας, με το…αιρετικό πρόσχημα της ευλαβούς υπακοής στο πρόσωπο του Πατριάρχου!
Έτσι μετέτρεψαν την πνευματική τους ηγεσία σε αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο του περιβολιού της Παναγίας!
Γύρισαν την πλάτη τους στη σκέπη και προστασία της Οικοδέσποινας Γερόντισσας του Αγίου Όρους.
Έκαναν την επιλογή τους!
Επέλεξαν την συνοδοιπορία τους με την πατριαρχική οικουμενιστική λογική!
1 ώρα πριν
Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού : Τι συμβαίνει; τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!
Δια τούτο διερωτάται κανείς· Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου; Μήπως στην σημερινή απιστία και την αδιαφορία των ανθρώπων, ούτοι ζητούν «σημεία», ως ζητούσαν οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες των χρόνων του Ιησού (Ίδε σχετικά περιστατικά: Ματθαίου ιβ΄ 38 – 45 , ιστ΄ 1 – 4, κζ΄ 42 – 44, Λουκά δ΄ 23 – 30, ια΄ 29, Ιωάννου στ΄ 30 – 41, Α΄ Κορινθίους 22 – 26), και η Εκκλησία, αντιθέτως απ΄ ό,τι έπραξεν ο Κύριος, προσπαθή να ικανοποιήση το αίτημα με την αγιοποίησι νέων προσώπων; Μήπως η Εκκλησία μας επηρεασμένη από την μόδα του συγχρονισμού ή της νέας εποχής, αναζητεί να προβάλη στους χριστιανούς μας νέα άγια πρότυπα, εγκαταλείποντας τα υπάρχοντα σπουδαία και μεγάλα τοιαύτα; Μήπως είναι τούτο κάτι «που πουλάει» κατά την σημερινήν ορολογίαν, και κάποια μέλη της δεν θέλουν να στερηθούν των ωφελημάτων του; Πάντως ό,τι και αν συμβαίνη, έχω την αίσθησιν ότι ευρισκόμεθα εις λάθος δρόμο.
Από το άρθρο: ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Ο
ΜΟΝΑΧΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ
(Ο.Τ. 1823 σελ. 5)
Θανάσιμον ἁμάρτημα ἡ ὑπερψήφισις ἀφωρισμένων καί ἀθέων «ἡγετῶν», καθώς καί ἡ πνευματική κοινωνία μετ’ αὐτῶν
Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων
Ἔχει γραφῆ πολλάκις ὅτι οἱ πολιτικοί τῶν τελευταίων τοὐλάχιστον δεκαετιῶν ἔχουν ἀποδειχθῆ προδόται, ἀντίχριστοι, μισέλληνες, δολοφόνοι, ψεῦσται, ὑποκριταί, κλέπται καί ἀπατεῶνες. Προτεραιότητές των εἶναι ὁ συνεχής περιορισμός τῶν συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν καί δικαιωμάτων τῶν Ἑλλήνων καί ἡ ὑποδούλωσίς των εἰς τήν Νέαν Τάξιν Πραγμάτων (ΝΤΠ), τοὐτέστιν ἡ ἐπιβολή τοῦ τελείου Φασισμοῦ καί τοῦ Σατανισμοῦ (πρβλ. «γάμος» ὁμοφύλων, υἱοθεσία ὑπ’ αὐτῶν, διδασκαλία τῆς ὁμοφυλοφιλίας καί τῶν «ἐμφύλων ταυτοτήτων» εἰς τά σχολεῖα κ.λπ.), ἡ παράδοσις τοῦ ἡμίσεος Αἰγαίου εἰς τούς Τούρκους, ἡ ἀντικατάστασις τῶν Ἑλλήνων μέ ἀλλοδαπούς ἰσλαμιστάς, καί βεβαίως ἡ πλήρης πτωχοποίησίς των μέ τήν ἁρπαγήν τῆς δημοσίας καί τῆς ἰδιωτικῆς περιουσίας των. Στόχος των εἶναι ὁ ἀφανισμός τῶν Ἑλλήνων καί ἡ μετάλλαξις ὅσων ἀπομείνουν εἰς ἄβουλα ὄντα τῆς ΝΤΠ.
ΠΩΣ Ο ΑΜΚΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ -- Συμφώνως μὲ ὁμιλίαν τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Ἐσφιγμένου Ἀρχιμ. κ. Μεθοδίου
Μέ πρωτοβουλίαν τοῦ Προέδρου καί τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Συλλόγου Φίλοι τοῦ Ἁγίου Ὄρους «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος» Παιανίας (παλαιόν ἡμερολόγιον), ἐπραγματοποιήθη τήν Κυριακήν 29 Νοεμβρίου, εἰς τήν αἴθουσαν ἐκδηλώσεων τοῦ ξενοδοχείου «CARAVEL» ἐκδήλωσις μέ κεντρικόν ὁμιλητήν τόν Καθηγούμενον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου, τόν Ἀρχιμανδρίτην κ. Μεθόδιον, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα: «Προβληματισμοί καί ἀπόψεις γιά τόν ΑΜΚΑ». Ἡ ἐκδήλωσις ἐστέφθη ἀπό ἐπιτυχίαν, ἀφοῦ ἡ αἴθουσα ἦτο κατάμεστος. Εἰς αὐτήν δέν ἐθίγη μόνον τό θέμα τοῦ ΑΜΚΑ ἀλλά καί αἱ συνεχιζόμεναι διώξεις ἐναντίον τῆς Ἀδελφότητος ὡς καί ἡ στάσις τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἔναντι τῆς Ἀδελφότητος. Εἰς ὅτι ἀφορᾶ εἰς τόν ΑΜΚΑ, ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς συνέδεσε τόν ΑΜΚΑ μέ τήν Παγκοσμιοποίησιν, τήν Παγκόσμιαν διακυβέρνησιν καί τόν Κυβερνήτην αὐτῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι καταχωρισμένος εἰς τήν Ἁγίαν Γραφήν ὡς Ἀντίχριστος. Ἀκολούθως ἀνέλυσεν ὅτι ὁ ΑΜΚΑ εἶναι προάγγελος τοῦ 666 καί δι᾽ αὐτοῦ (τοῦ ΑΜΚΑ) θά ἐλέγχωνται τά πάντα εἰς τήν ζωήν μας. Ἀναφέρει ὅμως καί ἄλλα συγκλονιστικά, τά ὁποῖα συνδυάζει μέ τήν Ἀποκάλυψιν, μέ τόν Ἅγιο Ἐφραίμ τόν Σύρον, τόν Ἅγιον Ἀρέθαν Καισαρείας κ.λπ.. Παραθέτομεν τά σχετικά ἀποσπάσματα ἐκ τῆς ὁμιλίας του, τήν ὁποίαν πρέπει νά ἐντάξωμεν εἰς ἕν παγκοσμιοποιημένον σύστημα διακυβερνήσεως. Αὐτά ἔχουν ὡς ἀκολούθως:
Σοβαρό κανονικό ζήτημα του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου. -- επιμένει στη συνέχιση των συμπροσευχών !
Η Ορθόδοξη Παράδοση διδάσκει ότι η Εκκλησία είναι μία και ότι η προσευχή αποτελεί πράξη εκκλησιαστικής ενότητας. Συνεπώς, η συμπροσευχή με αιρετικούς, σχισματικούς ή αλλοθρήσκους συνιστά αναγνώριση εκκλησιαστικής κοινωνίας και επομένως αποτελεί σοβαρή εκκλησιολογική εκτροπή.
ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ "Ἐρώτ. ριαʹ. Πῶς καί τινες αἱρετικοὶ ποιοῦσι πολλάκις σημεῖα;
Ἀπόκ. Τοῦτο ἡμᾶς οὐκ ὀφείλει ξενίζειν. Ἠκούσαμεν γὰρ τοῦ Κυρίου λέγοντος· ὅτι πολλοὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐροῦσι· «Κύριε, οὐκ ἐν τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν;» καὶ ἐρεῖ αὐτοῖς· «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς· ἀποχωρεῖτε ἀπ' ἐμοῦ, ἐργάται τῆς ἀνομίας». Πολλάκις γὰρ οὐχ ἡ πολιτεία τοῦ θαυματουργοῦντός ἐστιν ἡ τὴν ἴασιν ἐργαζομένη, ἀλλ᾿ ἡ πρὸς αὐτὸν πίστις τοῦ προσερχομένου ἀνθρώπου. Γέγραπται γάρ· «Ἡ πίστις σου σέσωκέ σε». Πλὴν δεῖ καὶ τοῦτο γινώσκειν, ὅτι πολλάκις τινὲς κακόπιστοι καμάτους πολλοὺς δι' ἀσκήσεως τῷ Θεῷ προσήγαγον, καὶ τὴν ἀντιμισθίαν αὐτῶν ἔλαβον ἐν τῷ νῦν αἰῶνι ἐκ Θεοῦ, τὸ τῶν ἰαμάτων καὶ προρρήσεων χάρισμα· ἵνα ἐν τῷ αἰῶνι τῷ μέλλοντι ἀκούσωσιν· Ἀπελάβετε τὰ ἀγαθὰ ὑμῶν καὶ τοὺς καμάτους ὑμῶν· νῦν δὲ λοιπὸν οὐδὲν ὑμῖν κεχρεώστηται" (P. G. 28, 665).
Το είναι και το έχειν --- http://kyprianoscy.blogspot.ca/
Κατά τους τεχνολόγους της Θεολογίας, δηλαδή τους θεολόγους, οι οποίοι υποτάσσουν τα ιερά Γράμματα και την αγία Γραφή στις απαιτήσεις της τεχνολογίας και της εξελικτικής Ιατρικής, θα πρέπει να διαχωρίζουμε το είναι από το έχειν. Το είναι σημαίνει το σώμα μας, το δε έχειν δηλώνει κάτι άλλο. Μάλλον, κάτι κακό και απόβλητο. Ίσως φιλαυτία και κτητικότητα.
Για να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε τίποτα από αυτά τα δυο, κτητικοί και φίλαυτοι, πρέπει να συγκατατεθούμε στη δωρεά των οργάνων, αν τυχόν και μας συμβεί το μοιραίο, ένας σοβαρός τραυματισμός με θλάση εγκεφαλική και νωτιαία καταπληξία. Οπότε, μας δίδεται η ευκαιρία να δώσουμε το είναι μας, το σώμα μας, απαρνούμενοι το έχειν.
Το έχειν σημαίνει να έχεις ψυχή. Όμως, κατά τους τεχνολόγους της Θεολογίας, τους ψυχοθεολόγους και άλλους (φιλόσοφους, αισθητικούς κλπ.) η ψυχή είναι ένα ιδεολόγημα, μια νεύρωση, ένα νοσηρό νευροβιολογικό σύμπτωμα κάποιας σοβαρής πάθησης. Στην προκειμένη περίπτωση η πάθηση αυτή ακούει στο όνομα "θρησκεία" και αρμόδιοι θεραπευτές είναι οι θεολόγοι, οι ψυχοθεολόγοι, οι ψυχοκοινωνιολόγοι, οι φιλόσοφοι και άλλοι - της Αισθητικής μη υστερούσης.
Από τη δεκαετία του 1960 ανέλαβαν το θεραπευτικό τους έργο, αν και άσχετοι Ιατρικής, και σήμερα βλέπουμε τα αποτελέσματα.
Η αιρετική Εγκύκλιος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του 1920
Η αλλαγή του Ημερολογίου εγένετο εις εφαρμογήν του προγράμματος του Αντιχρίστου Οικουμενισμού όπως αυτό διετυπώθη εις τον Καταστατικόν Χάρτην της Οικουμενιστικής Κινήσεως, την διαβόητον αιρετικήν Εγκύκλιον του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του 1920, συμφώνως προς την οποίαν όλαι αι Αρέσεις αναγνωρίζονται ως «Εκκλησίαι Χριστού, ως σύσσωμοι και συγκληρονόμοι της Βασιλείας του Θεού».
Ο Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση "Η αιρετική Εγκύκλιος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του 1920"
Συγγραφεύς τῆς ἐν λόγῳ Ἐγκυκλίου τοῦ Πατριαρχείου Κων-λεως εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Σατανᾶς! Ὁ Βαρθολομαῖος καυχιέται πού τήν ἐφαρμόζει.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)