Ο Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση

"Παναγιώτατε, οφείλετε την αλήθειαν εις τον λαόν – Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Αν. Καθηγητού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων"

Τό κείμενον αὐτό ἐγράφη πρό 28 περίπου ἐτῶν. Τότε ἐγνώριζα ἐλάχιστα διά τήν ἔκτασιν τῆς Προδοσίας, διό καί τό παρόν κείμενον εἶναι γραμμένον μέ τό «ὀρθοδοξοτυπικόν» - «συντηρητικόν» - «χαρτοπολεμικόν» πνεῦμα τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου (+1989): «διαμαρτυρίες ναί, σχίσματα ὄχι»! Μέ τά σημερινά δεδομένα ἡ γραμμή αὐτή εἶναι πεπλανημένη. Ἡ ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ κοινωνία μέ τόν Ἰούδαν Βαρθολομαῖον (τόν ... «Μεγαλομάρτυρα», κατά τόν τότε «Θεσσαλονίκης» Παντελεήμονα) καί τούς ὁμόφρρονάς του ὁδηγεῖ εἰς τήν Κόλασιν! Ἡ μόνη θεολογικῶς ὀρθή στάσις ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι ἡ ἀποτείχισις.

Παναγιώτατε, οφείλετε την αλήθειαν εις τον λαόν – Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Αν. Καθηγητού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Την Κυριακή 22.3.98, στον Ιερόν Ναό του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης (και προφανώς και στους άλλους Ναούς της πόλεως) διαβάστηκε Εγκύκλιος του Μητροπολίτου κ. Παντελεήμονος, η οποία προέτρεπε τους πιστούς να ενισχύουν ηθικά και οικονομικά το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Στη συνέχεια, βγήκε δίσκος για το σκοπό αυτό. Η Εγκύκλιος τονίζει ότι ο κ. Βαρθολομαίος είναι «ο κατ’ εξοχήν ενδεδειγμένος» Πατριάρχης και μάλιστα ότι ¨τυγχάνει Μεγαλομάρτυς» γιατί αυτός, όπως και οι υπόλοιποι κληρικοί του Φαναρίου «θυσιάζονται καθ’ εκάστην δια το όλον έργον της Ορθοδόξου κατ’ ανατολάς Εκκλησίας του Χριστού». Άραγε ο κ. Παντελεήμων είναι ομόφρων του κ. Βαρθολομαίου, δηλαδή Οικουμενιστής; Αν ναι, τότε ας θρηνήσουμε ένα ακόμη κάστρο της Ορθοδοξίας. Ή μήπως δεν γνωρίζει ότι τις τέσσερις περίπου τελευταίες δεκαετίες το Φανάρι πρωτοστατεί στην προώθηση του θρησκευτικού συγκρητισμού – Οικουμενισμού, το οποίο ασπάσθηκε το 1920; Το ενδεχόμενο, όμως, να μη γνωρίζη φαίνεται απίθανο. Επειδή θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο Παναγιώτατος παραμένει Ορθόδοξος Χριστιανός, το ερώτημα που γεννιέται είναι γιατί άραγε διαστρεβλώνει την αλήθεια και προβάλλει τον κ. Βαρθολομαίο ως μεγαλομάρτυρα. Ως γνωστό, ο Οικουμενισμός βασίζεται στην περίφημη «θεωρία των κλάδων», η οποία προσβάλλει βάναυσα το δόγμα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, που ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεώς μας, αφού κηρύττει ότι όλα τα δόγματα και θρησκείες οδηγούν στο Θεό. Έτσι, περιφρονείται ο λόγος του Χριστού, ο Οποίος είπε: «εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή· ουδείς έρχεται προς τον πατέρα ει μη δι’ εμού» (Ιωάν. 14: 6 – 7). Είναι, επίσης, γνωστό ότι ο κ. Βαρθολομαίος εργάζεται με τον ίδιο (αν όχι μεγαλύτερο) ζήλο με τους προκατόχους του για την προώθηση της προδοτικής για την Ορθοδοξία πολιτικής του Οικουμενισμού. Αυτό, φαίνεται από τη συνεχιζόμενη περιφρόνησή του προς τους Ιερούς Κανόνες, τους οποίους προφανώς επιθυμεί να αλλάξη («Το Βήμα» 18.5.97), καθώς και από το γεγονός ότι με τις ευλογίες του υπεγράφη η συμφωνία μεταξύ Ορθοδοξίας και Παπισμού στο Μπάλαμαντ του Λιβάνου το 1993. Η συμφωνία του Μπάλαμαντ, που ήταν φυσική συνέπεια της άρσεως των αναθεμάτων που έγινε το 1965, φαίνεται ότι αποτελεί και το αποκορύφωμα της μέχρι τώρα προδοσίας. Γιατί παραδέχεται (στις παραγράφους 13 και 14) ότι Ορθοδοξία και Παπισμός είναι «Αδελφές Εκκλησίες» με κοινά μυστήρια και αποστολική διαδοχή και ότι απώτερος στόχος είναι η πλήρης ένωση. Εφ’ όσον η συμφωνία είναι αντίθετη προς το δόγμα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, το οποίο είναι παρακαταθήκη του Αγίου Πνεύματος, αφού θεσπίσθηκε από Οικουμενικές Συνόδους, θα πρέπει να θεωρήται ως βλασφημία κατ’ Αυτού. Ευχόμεθα, ωστόσο, το συμπέρασμα αυτό να είναι λανθασμένο, γιατί μιά τέτοια βλασφημία δεν θα συγχωρηθή ποτέ (Μάρκ. 3: 29 – 30). Το περίεργο είναι ότι η προδοτική γραμμή που ακολουθεί το Φανάρι, και ιδιαίτερα η συμφωνία του Μπάλαμαντ, παραμένει άγνωστη στους περισσότερους πιστούς. Η πικρή αυτή αλήθεια αποκρύπτεται συστηματικά. Έτσι, οι οικουμενιστές τιμώνται αντί να αποβάλλωνται από το Σώμα του Χριστού. Αλλά, «ο την αλήθειαν σιγών κρύπτει Χριστόν εν τάφω». Όσοι πάλι την γνωρίζουν, συνήθως κάνουν υπομονή «άχρι καιρού». Η υπομονή, όμως, αυτή κατασπαταλάται, όταν από τον Άμβωνα κηρύσσεται ότι ο πρωτεργάτης της προδοσίας της Ορθοδοξίας «τυγχάνει Μεγαλομάρτυς» Αυτής. Ο κ. Παντελεήμων και οι άλλοι επίσκοποι της Εκκλησίας της Ελλάδος οφείλουν να πουν την αλήθεια στο ποίμνιό τους, αν πραγματικά το αγαπούν, γιατί μόνο η αλήθεια, μαζί με την υπεύθυνη διαποίμανση, μπορούν να εγγυηθούν την ενότητα της Εκκλησίας και να αποθαρρύνουν πιθανά σχίσματα. Επίσης, αν αγαπούν τον Πατριάρχη πραγματικά, τότε θα πρέπει να τον ελέγχουν, αντί να τον κολακεύουν, μήπως έτσι τον επαναφέρουν από την πλάνη του τερατώδους Οικουμενισμού στην γλυκιά Ορθοδοξία. Τέλος, ας μη θεωρούν απίθανο το ενδεχόμενο μιά γενική ομολογία της αλήθειας να οδηγήση στην ενότητα της Ορθοδοξίας, που επικρατούσε πριν την εισαγωγή της καινοτομίας του νέου ημερολογίου, που έγινε το 1924 και διαίρεσε τους Ορθοδόξους. Ας μη ξεχνούν ότι η ενότητα της Εκκλησίας, που θα είναι βέβαια βασισμένη στα Ορθόδοξα δόγματα και όχι όπως την εννοούν οι Οικουμενιστές, είναι εντολή του Χριστού (Ιωάν. 17: 21 – 23). Ας ακολουθήσουν το παράδειγμα των συγχρόνων αγωνιστών της Πίστεως, όπως π.χ. του Μητροπολίτου Φλωρίνης κ. Αυγουστίνου Καντιώτη και των αειμνήστων Αρχιμανδριτών Ιουστίνου Πόποβιτς, Φιλοθέου Ζερβάκου και Χαραλάμπους Βασιλοπούλου.

«ΑΛΛΟΙΩΝΕΤΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ»

ΔΕΝ είναι καθόλου ευχάριστος η εξέλιξις των γεγονότων περί του ελληνικού πληθυσμού, ο οποίος, δυστυχώς αλλοιώνεται, καθώς το διαπιστώνει και ο έντιμος τ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Βασ. Κόκκινος εις άρθρον του εις την «Εστίαν». Μεταξύ των άλλων σημειώνει και αυτά

«Το κυβερνών κόμμα βαρύνεται με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986. Αντί δε να αντιμετωπίσει το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος, με κατάλληλα μέτρα για την αύξηση των γεννήσεων, θέτει σε πρώτη προτεραιότητα την απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες αγνώστου συνολικού αριθμού... Στην Ήπειρο και τη Θράκη είναι δυνατόν να σχηματισθεί επικίνδυνη μουσουλμανική μειονότητα, με τάση να γίνει πλειονότητα με όλες τις ευνόητες συνέπειες. Άλλωστε ο Οζάλ μάς έχει προειδοποιήσει, προφητεύσας πως η κατάληψη της Ελλάδος είναι ζήτημα χρόνου, με την υπογεννητικότητά της... Πολλοί Έλληνες αγνοούν τις επιπτώσεις και τον κίνδυνον αφελληνισμού της Χώρας δια της αποσυνδέσεως του συνδετικού κρίκου του γένους των ελλήνων, που είναι η Ορθόδοξη Χριστιανική θρησκεία... Το κυβερνών κίνημα, έστω και την υστάτη ώρα, ας αναλογισθεί τις ιστορικές ευθύνες του».

Είναι όντως τραγικόν, να ευρισκώμεθα προ της απειλής αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 300 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, τον χρόνον.

Αυτοκτονούμεν

Αλέξ. Παπαδιαμάντης:

Νὰ παύσῃ  ἡ συστηματικὴ περιφρόνησις τῆς θρησκείας ἐκ μέρους πολιτικῶν ἀνδρῶν, ἐπιστημόνων, λογίων, δημοσιογράφων καὶ ἄλλων. ῾Η λεγομένη ἀνωτέρα τάξις νὰ συμμορφωθῇ μὲ τὰ ἔθιμα τῆς χώρας  ἄν θέλῃ νὰ ἐγκληματισθῇ ἐδῶ. Νὰ γίνῃ προστάτις τῶν πατρίων, καὶ ὄχι διώκτρια. Νὰ ἀσπασθῇ καὶ νὰ ἐγκολπωθῇ τὰς ἐθνικὰς παραδόσεις. Νὰ μὴ περιφρονῇ ἀναφανδὸν ὅτι παλαιόν, ὅτι ἐγχώριον, ὅτι ἑλληνικόν. Νὰ καταπολεμηθῇ ὁ ξενισμός ὁ πιθηκισμός ὁ φραγκισμός. Νὰ μὴ νοθεύωνται τὰ θρησκευτικὰ καὶ τὰ οἰκογενειακὰ ἔθιμα. Νὰ καλλιεργηθῇ ἡ σεμνοπρεπὴς βυζαντινὴ παράδοσις εἰς τὴν λατρείαν, εἰς τὴν διακόσμησιν τῶν Ναῶν, τὴν μουσικὴν καὶ τὴν ζωγραφικήν. Νὰ μὴ μιμώμεθα οὔτε τοὺς Παπιστὰς καὶ οὔτε τοὺς Προτεστάντας. Νὰ μὴ χάσκωμεν πρὸς τὰ ξένα. Νὰ στέργωμεν καὶ νὰ τιμῶμεν τὰ πάτρια. Εἶναι τῆς ἐσχάτης ἐθνικῆς ἀφιλοτιμίας νὰ ἔχωμεν κειμήλια καὶ νὰ μὴ φροντίζωμεν νὰ τὰ διατηρήσωμεν. ῎Ας σταθμήσωσι καλῶς τὴν εὐθύνην των, οἱ ἔχοντες τὴν μεγίστην εὐθύνην.

Από τὴν παγκόσμιο συνάντηση «Θρησκειῶν καὶ Πολιτισμῶν» που έγινε στην Κύπρο, μὲ σκοπὸ τὴν Εἰρήνην εἰς τὸν πλανήτη.

O Ἀρχιεπίσκοπος Θυατείρων καὶ Μεγάλης Βρετανίας κ. Γρηγόριος, ὁ ὁποῖος ἐκπροσωπεῖ στὴ συνάντηση τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο  Κωνσταντινουπόλεως, στὴ δική του ὁμιλία, ἀφοῦ μετέφερε τὶς εὐχὲς καὶ τοὺς χαιρετισμοὺς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, συνεχάρη τοὺς διοργανωτὲς καὶ τοὺς εὐχήθηκε κάθε ἐπιτυχία. “Ἦταν πράγματι μία ἐπιτυχία”, συμπλήρωσε. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γρηγόριος εἶπε ὅτι οἱ Χριστιανοὶ ἀμέσως μετὰ τὸ Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο συνέχισαν νὰ προσπαθοῦν γιὰ νὰ βροῦν τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, “γιατί ἡ Ἐκκλησία δυστυχῶς σήμερα εἶναι διαιρεμένη καὶ ἀφοῦ εἶναι διαιρεμένη ἔχουμε οἱ Χριστιανοὶ ὑποχρέωση νὰ τὴν ἑνώσουμε”. Ἀνέφερε, ἐπίσης, ὅτι ὁ διάλογος εἶναι τὸ σπουδαιότερο, τὸ ἱερότατο, τὸ καλύτερο μέσο μὲ τὸ ὁποῖο οἱ Χριστιανοὶ θὰ ἐπανενωθοῦν καὶ θὰ ἀποτελέσουν τὴν μία Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. Σημείωσε ὅτι χωρὶς μία νέα Πεντηκοστὴ δὲν θὰ μπορέσει ἡ Ἐκκλησία νὰ ἐπανενώσει τὸν ἑαυτό της.

Ο  Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση "Από τὴν παγκόσμιο συνάντηση «Θρησκειῶν καὶ Πολιτισμῶν» που έγινε στην Κύπρο, μὲ σκοπὸ τὴν Εἰρήνην εἰς τὸν πλανήτη."

Ψευδεπίσκοπος Γρηγόριος: «οἱ Χριστιανοὶ ἀμέσως μετὰ τὸ Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο συνέχισαν νὰ προσπαθοῦν γιὰ νὰ βροῦν τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, “γιατί ἡ Ἐκκλησία δυστυχῶς σήμερα εἶναι διαιρεμένη καὶ ἀφοῦ εἶναι διαιρεμένη ἔχουμε οἱ Χριστιανοὶ ὑποχρέωση νὰ τὴν ἑνώσουμε”. Ἀνέφερε, ἐπίσης, ὅτι ὁ διάλογος εἶναι τὸ σπουδαιότερο, τὸ ἱερότατο, τὸ καλύτερο μέσο μὲ τὸ ὁποῖο οἱ Χριστιανοὶ θὰ ἐπανενωθοῦν καὶ θὰ ἀποτελέσουν τὴν μία Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. Σημείωσε ὅτι χωρὶς μία νέα Πεντηκοστὴ δὲν θὰ μπορέσει ἡ Ἐκκλησία νὰ ἐπανενώσει τὸν ἑαυτό της.»

Τά λόγια αὐτά ἀποτελοῦν φρικτήν ἐκκλησιολογικήν αἵρεσιν, ἕν ΠΕΛΩΡΙΟΝ ΨΕΥΔΟΣ, τό ὁποῖον εἶναι ἡ πεμπτουσία τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Ὅταν μία αἵρεσις, ὅπως π.χ. ὁ Παπισμός, ἀποκόπτεται συνοδικῶς ἀπό τήν Ἐκκλησίαν, αὐτό ΔΕΝ σημαίνει ὅτι ἡ 'Εκκλησία διῃρέθη! Σημαίνει ἁπλῶς ὅτι οἱ ἀποκοπέντες εἶναι πλέον πνευματικῶς νεκροί! Παράδειγμα: Ὅταν ἀπό ἕνα κοπάδι 100 προβάτων τά 70 πλανηθοῦν, λοξοδρομήσουν καί κατασπαραχθοῦν ἀπό τούς λύκους, αὐτό δέν σημαίνει ὅτι ἔχουμε πλέον δύο κοπάδια τῶν 30 καί 70 προβάτων, ἀντιστοίχως. Τό κοπάδι ἐξακολουθεῖ νά εἶναι ΕΝ, τό ὁποῖον ὅμως ἀποτελεῖται πλέον ἀπό 30 μόνον πρόβατα.

Ὁ Σταυρός ἐμποδίζει τόν Διάβολον νά δράσῃ!

Όταν ήρθε η σειρά μου, σταμάτησε και μου είπε: – «Βγάλε τον σταυρό σου» (!)

https://balsamopsyxhs.gr/2026/02/19/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%ae%cf%81%ce%b8%ce%b5-%ce%b7-%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%ac-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b5-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%bf%cf%85/

Dimitris Hatzinikolaou, former Associate Professor

University of Ioannina, Dept. of Economics

University Campus, 45110 Ioannina, HELLAS

E-mail: dhatzini@uoi.gr

Τά στολίδια τῶν γυναικῶν -- Από τόν βίο τοῦ Ὁσίου Πέτρου:

Κάποτε ὁ Ὅσιος μέ θαῦμα γιάτρεψε τήν ἄρρωστη μητέρα τοῦ Θεοδωρήτου Ἐπισκόπου Κύρου. Ὁ Ἅγιος Θεοδώρητος ἔγραψε καί τόν βίο τοῦ Ὁσίου Πέτρου καί μάλιστα προσθέτει τό ἑξῆς περιστατικό. Ὁ Ὅσιος, λέγει, δέν γιάτρεψε μόνο τό σῶμα τῆς μητέρας του, ἀλλά καί τήν ψυχή. Διότι ἡ μητέρα του στολιζόταν μέ διάφορα χρυσά καί μεταξωτά, περιδέραια κ.λπ. Ὁ Ὅσιος μέ ἕνα πολύ σοφό παράδειγμα, τήν ἔπεισε νά τά ἀπορρίψη ὅλα αὐτά λέγοντας τά ἑξῆς. Ὅπως κάποιος ἄριστος ζωγράφος, ὅταν κατασκευάση μέ μεγάλη τέχνη κάποια εἰκόνα, καί δῆ κάποιον ἄλλον ἄτεχνο ζωγράφο νά βάλη ἄλλα χρώματα σέ αὐτήν ὀργίζεται, ἔτσι καί ὁ Πλάστης καί ζωγράφος Θεός ὀργίζεται, ὅταν οἱ γυναῖκες (τώρα τελευταῖα καί οἱ ἄνδρες) βάζουν φτιασίδια καί στολίζουν τό σῶμα τους μέ τά μάταια καί σιχαμερά στολίδια. Διότι κατά αὐτόν τόν τρόπο κατηγοροῦν τόν Θεό ὅτι εἶναι ἀμαθής καί ἄτεχνος καί δέν γνώριζε νά τίς δημιουργήση ὄμορφες καί ὡραῖες. Καί δέν σκέπτονται ὅτι ὁ Θεός κάνει ὅλα ὅσα θέλει, γνωρίζοντας ὅμως τό συμφέρον, δέν δίνει σέ ὅλους καί σέ ὅλες αὐτό πού θά ἀποβῆ βλαβερό στίς ψυχές τους, καθώς τέτοιο εἶναι καί τό σωματικό κάλλος.

Ο  Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση "Τά στολίδια τῶν γυναικῶν -- Από τόν βίο τοῦ Ὁσίου Πέτρου:"

Ὡραιοτάτη καί ψυχωφελεστάτη ἱστορία! Ἐάν μία γυναῖκα θέλῃ νά τραβήξῃ τό ἐνδιαφέρον ἑνός πιστοῦ καί σεμνοῦ ἀνδρός γιά νά κάμῃ οἰκογένειαν μαζί του, τότε δέν πρέπει νά φοράῃ στολίδια, φτιασίδια καί ἀρώματα, τά ὁποῖα ἀπωθοῦν τούς πιστούς καί σεμνούς ἄνδρες.

Θα ακούσουμε τους αγίους μας ; Θα μιμηθούμε τους αγίους μας ;

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ και η παύσι κάθε σχέσεως και κοινωνίας με τους αιρετικούς και Λατινόφρονας πατριάρχας, αρχιεπισκόπους και επισκόπους είναι πλέον - εκεί που έφθασαν τα πράγματα - η μόνη ενδεδειγμένη, η μόνη ακίνδυνη και η μόνη αποτελεσματική λύσι. Η Εκκλησία σήμερα στενάζει κυριολεκτικά κάτω από «την μπότα» των Οικουμενιστών και Λατινοφρόνων κληρικών και η προκλητικότητά τους έχει πλέον εξαντλήσει την υπομονή των Ορθοδόξων πιστών.

Ιδού η κανονική λύσι, η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ. Χρειάζεται τόλμη και θάρρος μία τέτοια απόφασι. Αλλά είναι μονόδρομος που μας οδηγεί στον ασφαλή τόπο των Αγίων μας. Λέγει ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός: «Ώσπερ τούτων χωρίζομαι, ούτως ενούμαι τη αληθεία και τοις αγίοις πατράσι τοις θεολόγοις της Εκκλησίας. Δει γαρ παντάπασιν εκείνους είναι κεχωρισμένους ημών, μέχρις αν δω ο Θεός την καλήν διόρθωσιν και ειρήνην της Εκκλησίας αυτού». 

Θαύματα των Αγίων μας

 Έλεγαν για τον άγιο Σπυρίδωνα ότι είχε μια θυγατέρα παρθένο, ευλαβή σαν τον πατέρα της, με το όνομα Ειρήνη. Ένας γνωστός αυτής,  της έδωσε ένα πολύτιμο κόσμημα να του το φυλάξει. Κι αυτή για να το ασφαλίσει καλύτερα, έκρυψε το θησαυρό στη γη. Μετά όμως από λίγο καιρό έφυγε από τον κόσμο αυτό η παρθένος.

Πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα και παρουσιάζεται αυτός που είχε δώσε τον θησαυρό. Μη βρίσκοντας την θυγατέρα του, τα έβαλε με τον πατέρα της, τον αββά Σπυρίδωνα, άλλοτε απειλώντας τον και άλλοτε παρακαλώντας τον.
Και επειδή ο Γέροντας θεωρούσε ως συμφορά τη ζημιά που έπαθε αυτός που έδωσε τον θησαυρό, ήρθε στον τάφο της θυγατέρας του και ζητούσε απ΄τον Θεό να του δείξει πρόωρα την ανάσταση που έχει υποσχεθεί. Και να πού δεν διαψεύδεται, γιατί εμφανίζεται αμέσως ζωντανή η παρθένος στον πατέρα της και αφού του έδειξε τον τόπο, όπου βρισκόταν το κόσμημα, έφυγε πίσω πάλι. Έτσι πήρε ο Γέροντας τον θησαυρό και τον έδωσε.

Ο  Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση "Θαύματα των Αγίων μας"

10 ώρες πριν

Εἶναι πολύ γνωστόν καί πολύ συγκλονιστικόν αὐτό τό θαῦμα ὄχι μόνον ἐπειδή πρόκειται δι΄ ἀνάστασιν νεκροῦ, ἀλλά καί διότι δείχνει ἐναργῶς (1) τήν Δικαιοσύνην τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος ν' ἀποδώσῃ τόν θησαυρόν εἰς τόν δικαιοῦχον, καί (2) τήν μεγάλην πίστιν του εἰς τήν Παντοδυναμίαν τοῦ Θεοῦ, κατά τό: «ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κὸκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτω μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν» (Ματ. 17:20).

Η ΥΨΗΛΟΤΕΡΗ ΑΡΕΤΗ.

Στον ΝΕ´ Λόγον του ο

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος γράφει:

« Η μετάνοια είναι η υψηλότερη από όλες τις αρετές και το έργον της δεν μπορεί να τελειώση, παρά μόνον την ώρα του θανάτου. Γι᾽ αυτό η μετάνοια είναι απαραίτητη σε όλους πάντοτε και κανένα όριον τελειώσεως της μετανοίας δεν υπάρχει…».

Βαρύτητα στην αλώβητη διαφύλαξη των δογμάτων

Θεολογία είναι η διδασκαλία της Εκκλησίας περί της υγείας της πνευματικής, αλλά και περί του δρόμου που πρέπει να ακολουθήσουμε οι ασθενείς για να θεραπευθούμε. Γι΄ αυτό εμείς οι Ορθόδοξοι δίνουμε μεγάλη βαρύτητα στην αλώβητη διαφύλαξη των δογμάτων, όχι μόνον γιατί φοβούμεθα τον κλονισμό μιας διδασκαλίας, αλλά γιατί χάνουμε την δυνατότητα της θεραπείας και επομένως της σωτηρίας.

Του κ. Στέλιου Παπαθεμελή:

Διετέλεσε Υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1982–1985), Υπουργός Βόρειας Ελλάδας (1987–1989) και Υπουργός Δημόσιας Τάξης (1993–1995).

Ο ισλαμικός λαθροεποικισμός και δι’ αυτού η αντικατάσταση των Ελλήνων από αλλοεθνείς, αλλόγλωσσους και αλλοθρήσκους είναι σε καλπάζουσα έξαρση. Ορδές λαθροεποίκων εξακολουθούν να κατακλύζουν τα νησιά μας και το μόνο που κάνει το επίσημο κράτος είναι να αναζητεί σαστισμένο να βρει τρόπους και μέσα, να τους στεγάσει, να τους ταΐσει, να τους παράσχει ιατρική περίθαλψη και διαρκές επίδομα, αγαθά τα οποία όμως δεν τα διασφαλίζει για τους Έλληνες.

Ο  Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση "Του κ. Στέλιου Παπαθεμελή:"

Οἱ ψευδο-πολιτικοί τῆς Ἑλλάδος δέν νομίζω ὅτι εἶναι σαστισμένοι! Ἀντιθέτως, ἐνεργοῦν βάσει σχεδίου ἐκπονηθέντος ὑπό τοῦ διεθνοῦς Σατανισμοῦ. Οὔτε ἕν «λάθος» (ἤτοι παρέκκλισιν ἀπό αὐτό τό σχέδιον) ἔχουν κάνει! Ὡς γνήσιοι Ἀνθέλληνες καί Σατανισταί, καταστρέφουν Ἑλλάδα καί Ὀρθοδοξίαν!

Για μια ανήσυχη ησυχία…! -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Παν. Αθηνών

Αν θα μπορούσε κανείς να διεισδύσει πραγματικά στον πυρήνα της υπαρξιακής αγωνίας του ανθρώπου, που γεννάται από τον πόθο για ενότητα, θα ανακάλυπτε ακριβώς ότι ο πόθος αυτός προδίδει την ψυχική δίψα του ανθρώπου για ησυχία. Είναι γεγονός ότι ο διασπασμένος και διχασμένος εσωτερικά άνθρωπος, εκείνος τουλάχιστον που βιώνει την ανάγκη για ενότητα σαν μια βασική επιδίωξη της ζωής, στο βάθος της εσώτερης ψυχικής υποστάσεώς του λαχταρά την ησυχία. Εξάλλου, εάν ένας διαταραγμένος από εσωτερικές συγκρούσεις και διασπάσεις άνθρωπος κατέληγε στην ψυχική του συγκρότηση και ενοποίηση, το πρώτο αγαθό που θα γευόταν θάταν ασφαλώς η πνευματική ησυχία, σαν έκφραση της αρμονίας των ψυχικών του καταστάσεων και περιεχομένων. Γι’ αυτό το λόγο το ασκητικό βίωμα, η νηπτική πατερική έρημος, θα πρότεινε, σ’ αυτόν που διψά την ενότητα και τον πόθο του απολύτου, να βιώσει στο ψυχικό χώρο της μοναξιάς την ασκητική ησυχία και την «αναχώρηση» από τα πράγματα του κόσμου. Κι’ εδώ βέβαια θα αντιμετώπιζε κανείς μια «παράλογη» ίσως πραγματικότητα, μια ιδιάζουσα κατάσταση ησυχίας και ψυχικής μοναξιάς.

π. Θεοδώρητος Μαύρος: Οποία διαστροφή της ορθοδόξου διδασκαλίας!

''Λέγουν χαρακτηριστικώς, ότι ένεργούν έτσι, διότι έπθυμοΰν να εύρισκωνται εντός ‘Εκκλησίας, αφού, όπως ισχυρίζονται, μόλις διακόψουν κοινωνίαν με τους αιρετικούς προϊσταμένους των ή τους κοινωνούντας με αυτούς, θα ευρεθούν αμέσως εκτός Εκκλησίας. Οποία διαστροφή της ορθοδόξου διδασκαλίας! Ενώ οι Iεροί Κανόνες και ο σύνολος χορός των ομολογητών Πατέρων χαρακτηρίζουν, ως σωτηριώδη αντίδρασιν και προστασίαν της Εκκλησίας την διακοπήν κοινωνίας με τους αιρετικά κηρύσσοντας, αυτοί ισχυρίζονται τα ακριβώς αντίθετα! Έτσι όχι μόνον συμμαχούν προς την αίρεσιν και την ενισχύουν διατηρούντες το ποίμνιόν τους ανύποπτο στο πλευρό των κακοδόξων, αλλά και υβρίζουν όλους τους ομολογητάς πατέρας του παρελθόντος, χαρακτηρίζοντας αυτούς, ως εκτός Εκκλησίας αγωνισθέντας, αφού, ως γνωστόν, έπραξαν τα ακριβώς αντίθετα, από ό,τι πράττουν αυτοί σήμερα.'' 

Ο  Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση "π. Θεοδώρητος Μαύρος: Οποία διαστροφή της ορθοδόξου διδασκαλίας!"

Ἡ ἄκρως εὔστοχος καί ἐπίκαιρος αὐτή ἐπισήμανσις τοῦ π. Θεοδωρήτου (+2007) θά πρέπῃ νά φθάσῃ εἰς πάντα Ὀρθόδοξον, ὥστε νά φυλαχθῇ ἀπό τήν ἐν λόγῳ πλάνην, τήν ὁποίαν, ὅπως ἐπεσήμανα εἰς τό χθεσινόν μου σχόλιον (https://orthodox-voice.blogspot.com/2026/02/blog-post_11.html), οἱ Οἰκουμενισταί τήν ἔχουν ἀναγάγει εἰς δόγμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μέ τήν ψευδο-σύνοδον τοῦ Κολυμβαρίου, ἐνῷ ἡ Ὀρθοδοξία ἔχει τό ἀκριβῶς ἀντίθετον δόγμα, ἤτοι τήν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΝ διακοπήν κοινωνίας μέ τούς αἱρετικούς.

Ο Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση "Θεολογικοὶ διάλογοι «ἐπὶ ἴσοις ὅροις»: τέχνασµα τοῦ διαβόλου!

 "

Ἕν ἀπό τά ἄπειρα ψεύδη τῶν Οἰκουμενιστῶν εἶναι καί αὐτό τῶν «διαλόγων». Ὁ Ἀπ. Παῦλος λέγει ὅτι μετά πρώτην καί δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, ἀλλ' οἱ Οἰκουμενισταί «διαλέγονται» μέ τούς παπιστάς ἐπί 46 χρόνια καί ἔχουν ὑπογράψει διάφορα ἑνωτικά κείμενα καί συμφωνίες, ὅλα εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας, δηλαδή ὑπέρ τῆς ὑποταγῆς της εἰς τόν Παπισμόν, τοὐτέστιν ὑπέρ τῆς καταργήσεώς της! Τά περί «διαλόγων» εἶναι χονδροειδῆ ψεύδη, τά ὁποῖα χάφτουν ἀμάσητα οἱ «συντηρητικοί» πού κοινωνοῦν μέ τούς Οἰκουμενιστάς, οἱ ὁποῖοι μάλιστα τούς ἔχουν «μαντρώσει» γιά τά καλά εἰς τήν αἵρεσίν των μέ τήν ψευδο-σύνοδον τῆς Κρήτης (2016)! Συγκεκριμένως, εἰς τό ἄρθρον 22 τοῦ κεφαλαίου «ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ» τῶν πρακτικῶν τῆς ψευδοσυνόδου ἀναφέρονται τά ἑξῆς, τά ὁποῖα ἀπαγορεύουν τήν Ἁγιογραφικήν, Κανονικήν καί Ἁγιοπατερικήν ὁδόν τῆς ἀποτειχίσεως ἀπό τούς Οἰκουμενιστάς: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία θεωρεί καταδικαστέαν πάσαν διάσπασιν της ενότητος της Εκκλησίας, υπό ατόμων ή ομάδων, επί προφάσει τηρήσεως ή δήθεν προασπίσεως της γνησίας Ορθοδοξίας. Ως μαρτυρεί η όλη ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η διατήρησις της γνησίας ορθοδόξου πίστεως διασφαλίζεται μόνον δια του συνοδικού συστήματος, το οποίον ανέκαθεν εν τη Εκκλησία απετέλει την ανωτάτην αυθεντίαν επί θεμάτων πίστεως και κανονικών διατάξεων (κανών 6 της Β’ Οικουμενικής Συνόδου)». Μετά ταῦτα, οἱ Οἰκουμενισταί χαρακτηρίζουν πλέον ἀνερυθριάστως τήν ἀποτείχισιν ἀπό αὐτούς ὡς αἵρεσιν (πρβλ. δηλώσεις τοῦ «Κύπρου» Γεωργίου καί τοῦ «Φλωρίνης» Εἰρηναίου), ἐνῷ εἶναι δόγμα τῆς Ὀρθοδοξίας! Βλ. τό ἄρθρον μου μέ τίτλον «Ἡ ἀποτείχισις ἀπό μή κεκριμένους αἱρετικούς εἶναι δόγμα» (https://orthodox-voice.blogspot.com/2025/07/blog-post_66.html ).

Θεολογικοὶ διάλογοι «ἐπὶ ἴσοις ὅροις»: τέχνασµα τοῦ διαβόλου!

Οἱ Οικουμενιστές ἔχουν ἀναγάγει τοὺς θεολογικοὺς διαλόγους µὲ τοὺς αἱρετικούς, σὲ προσχήµατα, γιὰ νὰ ἐνταθοῦν καὶ ἑδραιωθοῦν οἱ σχέσεις µας, ὡς Ὀρθοδόξων, µὲ αὐτούς. Ἔχει ἀποδειχτεῖ πὼς οἱ διάλογοι δὲν γίνονται πιὰ γιὰ νὰ πειστοῦν οἱ αἱρετικοὶ συνοµιλητές µας γιὰ τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ νὰ ἐπιστρέψουν στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ «γιὰ νὰ τὰ βροῦµε», ἤτοι: νὰ καταλάβουµε ὅτι «ἡ ἀλήθεια βρίσκεται κάπου στὴ µέση» καὶ νὰ ἑνωθοῦµε! Ὄντως δαιµονικὴ ἀντίληψη καὶ πρακτική! Αὐτὸ ἐπισηµαίνει καὶ ὁ ἀγωνιστὴς καθηγητὴς π. Θεόδωρος Ζήσης: «Οἱ διεξαγόµενοι σήµερα Διάλογοι “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” ἀποτελοῦν τέχνασµα τοῦ Διαβόλου, ποὺ ἐπιθυµεῖ νὰ ἐξισώσει τὴν ἀλήθεια µὲ τὸ ψεῦδος, τὴν Ὀρθοδοξία µὲ τὴν αἵρεση. Τὸ “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” σηµαίνει ὅτι ἀποδέχονται οἱ διαλεγόµενοι ὅτι µπορεῖ νὰ ἔχουν τὴν ἀλήθεια καὶ οἱ δύο πλευρές· δὲν ὑπάρχει ἡ ἀλήθεια ἀποκλειστικὰ στὴ µία πλευρά. Καὶ µόνον ἡ ἀποδοχὴ αὐτοῦ τοῦ ὅρου σηµαίνει ὅτι ἀµφιβάλλουµε γιὰ τὸ ἂν ὁ Χριστός, ἡ Ἐκκλησία, οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Πατέρες ἔχουν καὶ διδάσκουν τὴν ἀλήθεια. Ἂν στὴν “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” συζήτηση τῶν ἀληθειῶν τῆς πίστεως, λόγω ρητορικῆς δεινότητος τῶν αἱρετικῶν, ὑψηλοτέρου µορφωτικοῦ ἐπιπέδου, διαλεκτικῆς ἱκανότητος ὑπερισχύσουν τῶν ἀσθενεστέρων εἰς αὐτὰ Ὀρθοδόξων ἢ τοὺς ἐξαναγκάσουν µὲ διαφόρους τρόπους, ὅπως ἔγινε στὴν Φερράρα-Φλωρεντία, νὰ δεχθοῦν τὰ τῶν αἱρετικῶν, αὐτὸ σηµαίνει ὅτι βρέθηκε ἡ ἀλήθεια;»!

ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟΝ ΘΑΡΡΟΣ.

Αυτό το θάρρος το χρειαζόμαστε όλοι και ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, μας εξηγεί πως θα το βρούμε (Πρακτικά και Θεολογικά Κεφάλαια ) :

«Εκείνος, που έχει οδηγόν του τον φόβον του Θεού, δεν φοβάται και όταν ακόμα ζη ανάμεσα σε πονηρούς ανθρώπους. Διότι, όταν έχει μέσα του τον φόβον του Θεού, κρατά το ανίκητον όπλον της πίστεως, ένα όπλον με το οποίον μπορεί να επιτύχη τα πάντα, ακόμα και αυτά, που φαίνονται δύσκολα και ακατόρθωτα σε πολλούς. Ο άνθρωπος, που φοβάται τον Θεόν, ζη μεν ανάμεσα σε κακούς και πονηρούς ανθρώπους, αλλά μοιάζει με γίγαντα ανάμεσα σε μαϊμούδες, ή με λιοντάρι, που βρυχάται ανάμεσα σε αδύνατα σκυλιά και σε αλεπούδες, γιατί το θάρρος του το βρίσκει και το αντλεί από τον φόβον του Θεού, που νοιώθει μέσα του».

Στην Ορθοδοξία συντελείται η προσωπική κοινωνία και συνάντηση του πιστού με τον Θεό

Η Ορθοδοξία είναι η αποκάλυψη του Θεού με την ενανθρώπιση του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος. Δεν είναι δηλαδή η Ορθοδοξία απλώς μία θρησκευτική τελετουργία ή θρησκευτική γνωσιολογία και θρησκευτικός στοχασμός. Στην Ορθοδοξία συντελείται η προσωπική κοινωνία και συνάντηση του πιστού με τον Θεό, ο Οποίος στις σχέσεις Του με τον άνθρωπο δεν είναι μόνο Θεός , αλλά Θεάνθρωπος. Και η συνάντηση και κοινωνία του πιστού με τον Θεάνθρωπο συντελείται με την βιωματική ένταξή του στο Σώμα του Χριστού, την Αγία Εκκλησία Του και την μέθεξη της Θείας Χάριτος με τα μυστήρια της Εκκλησίας. Χωρίς την βιωματική αυτή ένταξη είναι αδύνατη η λύτρωση, η αναγέννηση και τελείωση του ανθρώπου. Η Ορθοδοξία ως καθαρώς πνευματική βασιλεία του Χριστού έχουσα αποκλειστικό σκοπό την πνευματική αναγέννηση, απολύτρωση και θέωση του ανθρώπου, αποτελεί την μοναδική δυνατότητα για την διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων και συνεπώς κοινοτήτων με ανθρώπινο πρόσωπο, όπως απέδειξε με την δισχιλιετή προσφορά Της στην ανθρωπότητα.

Διαχρονικαὶ θέσεις

Ο Παπισμὸς δεν απεκήρυξε τας κακοδοξίας και τας αιρέσεις του. Ο Οικ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος πραγματοποιεί  την ψευδοένωσιν κάμνων απαραδέκτους υποχωρήσεις και συμβιβασμοὺς μετὰ των Παπικών. Οφείλει όμως να γνωρίζῃ ότι πάσα Ένωσις, αγνοούσα την δογματικὴν ένωσιν εν τη Ορθοδόξω πίστει,  καταδικάζεται ως ανίερον πραξικόπημα υπὸ της Πανορθοδόξου Εκκλησιαστικής Συνειδήσεως, οι δε Επίσκοποι, οι οποίοι  αποτολμούν πραξικοπηματικὴν ένωσιν,  εκπίπτουν αυτομάτως της Ορθοδόξου Πίστεως και  ευρίσκονται εις την παράταξιν των Εξωμοτών, φέροντες ως άλλοι Βησσαρίωνες, το αιώνιον στίγμα του προδότου της Ορθοδοξίας.

π. Θεόδωρος Ζήσης:

…Προσπαθώντας ἐπίσης οἱ ἐν λόγῳ ἀρχιερεῖς νὰ κλονίσουν τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν κληρικῶν, τὸ σεβασμὸ καὶ τὴν ἀγάπη τους πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ γράφοντος, διετύπωσαν ἀσύστατες παντελῶς συκοφαντίες, τὸ μόνο ὅπλο τῶν δειλῶν καὶ ἀμφιβόλου ἀνδρισμοῦ καὶ ἐντιμότητος ἀνθρώπων.  Ὅταν δὲν ἔχῃς ἐπιχειρήματα, λασπολογεῖς καὶ συκοφαντεῖς, καὶ μάλιστα ἀπόντος τοῦ συκοφαντουμένου. Ἐμεῖς φειδόμενοι τοῦ ἀρχιερατικοῦ ἀξιώματος τῆς παναγίας Ἱερωσύνης, καὶ ὄχι τῶν προσώπων τους ποὺ δὲν ἀξίζει νὰ τὰ σεβασθῇς, ἀποφεύγουμε πρὸς τὸ παρὸν τὴν δημοσιοποίηση τῶν ὀνομάτων τους καὶ τὴν ἀναίρεση τῶν ψευδολογιῶν καὶ ἀσυστάτων συκοφαντιῶν τους. Χαιρόμαστε, γιατὶ μᾶς ἀξιώνει ὁ Κύριος νὰ ὑβριζόμεθα καὶ νὰ συκοφαντούμεθα γιὰ τὴν ᾿Αλήθεια καὶ τὴν Ὀρθοδοξία. ῾Απλῶς προβήκαμε στὴν γνωστοποίηση αὐτῶν τῶν ἀπειλῶν καὶ τῶν συκοφαντιῶν, ἐν πρώτοις γιὰ νὰ ἐνθαρρύνουμε τοὺς ἀγωνιστὰς νὰ μὴ φοβοῦνται τοὺς ἀναξίους αὐτοὺς ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι οὔτε τὸν Θεὸν φοβοῦνται οὔτε τοὺς ἀνθρώπους ἐντρέπονται, καὶ γιὰ νὰ προφυλάξουμε ὅσους τυχὸν πιστεύσουν τὶς συκοφαντίες καὶ σκανδαλισθοῦν. ᾿Ακόμη καὶ γιὰ νὰ πληροφορήσουμε τοὺς καταχρωμένους τὸ ἀρχιερατικὸ ἀξίωμα καὶ τυρρανοῦντας δεσποτικῶς καὶ κοσμικῶς τοὺς κληρικοὺς καὶ τὸ ποίμνιο, ὅτι εἶναι καὶ αὐτοὶ πρόβατα τοῦ ἀρχιποίμενος Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ προφυλάξῃ τὴν ᾿Εκκλησία Του ἀπὸ τοὺς λύκους τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καὶ ἀπὸ τοὺς μισθωτοὺς ποιμένες, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταλείπουν τὰ πρόβατα καὶ δὲν θυσιάζονται γι᾿ αὐτά, διότι ἐνδιαφέρονται μόνον γιὰ τὴν καλοπέραση, γιὰ τὸ γάλα καὶ τὸ μαλλί τους (Ἰω. 10, 1-15).

Δὲν πρέπει νὰ ἀγνοήσουμε τὰ προβλήματα, ποὺ ἔχουν δημιουργήσει στὴ Χώρα μας οἱ μετανάστες. Αὐτὰ εἶναι:

— Ἡ ἐνίσχυση τοῦ προβλήματος τῆς ἀνεργίας γιὰ τοὺς ντόπιους, ἀφοῦ οἱ συγκεκριμένοι πληθυσμοὶ ἀποτελοῦν φτηνὴ ἐργατικὴ δύναμη. 

— Ἡ ἔξαρση τῶν φαινομένων κοινωνικῆς παθογένειας π.χ. βία καὶ ἐγκληματικότητα, κλῖμα καχυποψίας χαλάρωση τῆς κοινωνικῆς συνοχῆς. 
— Ἡ ἑτερογένεια τοῦ πληθυσμοῦ, ἀδυναμία οὐσιαστικῆς ἐπικοινωνίας καὶ συνεργασίας. 
— Ἡ ὑπονόμευση τῆς ὀρθῆς καὶ εὔρυθμης λειτουργίας τῶν κοινωνικῶν καὶ πολιτικῶν θεσμῶν. 
— Κυρίως ὅμως καὶ κατεξοχήν, ἐλλοχεύει ὁ κίνδυνος τῆς ἐθνολογικῆς ἀλλοίωσης τῆς Πατρίδος μας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἔκρηξη τοῦ θρησκευτικοῦ φανατισμοῦ. 
Ἀλήθεια πῶς μποροῦμε νὰ κοιμόμαστε ἥσυχοι, ὅταν οἱ κατὰ καιροὺς δηλώσεις τῶν διαφόρων μουσουλμάνων ἡγετῶν εἶναι τόσο δηκτικὲς καὶ 
προκλητικές; Ὁ πρώην πρόεδρος τῆς Τουρκίας Τ. Ὀζάλ, ποὺ διαλαλοῦσε τὴν ὀθωμανικὴ δόξα, εἶχε πεῖ: «Θὰ ἐξισλαμίσουμε τὴν Εὐρώπη…». Καὶ κάποτε 
ἄλλοτε: «Δὲν λησμονοῦμε ὅτι ἡ προέλαση τῶν Τούρκων σταμάτησε μπροστὰ στὴ Βιέννη». 
Ὁ ἡγέτης τῆς Λιβύης Μαουμὰρ Καντάφι δήλωσε: «Ὑπάρχουν σημάδια ὅτι ὁ Ἀλλὰχ θὰ χαρίσει τὴ νίκη στὸ Ἰσλὰμ μέσα στὴν Εὐρώπη». 
Καὶ ὁ Ἰρανὸς Arsbam Momeni διακηρύττει: «Ὁ Ἰσλαμισμὸς δὲν ἀστειεύεται οὔτε διαπραγματεύεται, ἀλλὰ καὶ δὲν διανοεῖται νὰ ὑποχωρήσει. 
Ὅταν χύνεται τὸ αἷμα τῶν ἀπίστων ἀπὸ τοὺς μουσουλμάνους, οἱ τελευταῖοι πηγαίνουν κατευθεῖαν στὸ παράδεισο... χρειάζεται νὰ χύνεται συνεχῶς αἷμα ἀπίστων» (Ἰσλάμ, Ἱστορία, Ἐπεκτατισμὸς καὶ Βία, σελ. 135). 
Πῶς μποροῦμε νὰ ἡσυχάζουμε, ὅταν ὁ Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας Νταβούντογλου, ποὺ ἐπιθυμεῖ τὴν παλαιὰ ἐπιρροὴ τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας στὴν Εὐρώπη, στὴν Μεσόγειο καὶ στὴ Μέση Ἀνατολὴ ἔχει γράψει στὸ νέο του βιβλίο: «Εἶναι ἀδιανόητο νὰ βρίσκεται στὴν κυριαρχία τῆς Ἑλλάδος τὸ Αἰγαῖο καὶ νὰ μὴ τὸ ἔχει ἡ Τουρκία, γιὰ μᾶς αὐτὸ εἶναι τελειωμένο!». 
Σύμφωνα μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἡ τουρκικὴ «μαφία» δουλεμπορίας, ποὺ δρᾶ στὴν περιοχὴ τοῦ Αἰγαίου, εἶναι αὐτὴ ποὺ ἐπωφελεῖται καὶ ἀποκομίζει τεράστια κέρδη ἀπὸ τὴν ὅλη ὑπόθεση, καθὼς ἀπαιτεῖ 3.000 καὶ 7.000 εὐρὼ κατ᾽ ἄτομο γιὰ τὴ διαφυγή του. Τὸ πρόβλημα συνεπῶς λαμβάνει ἀνησυχητικὲς διαστάσεις, ὅταν στὴ Χώρα μας φιλοξενοῦνται πάνω ἀπὸ 2.500.000 μουσουλμάνοι καὶ ὁ ἀριθμὸς βαίνει ἀνεξέλεγκτα. 
Ποιά, ὅμως, εἶναι ἡ στάση τῶν ἑλληνικῶν κυβερνήσεων ἀπέναντι στὸ πρόβλημα αὐτό; 
Εἶναι ἀνθελληνικὴ καὶ προδοτική. Δυστυχῶς ἡ πολιτεία θέλει νὰ δώσει ψῆφο τουλάχιστον σὲ 643.000 ἀλλοδαπούς. Καὶ ἐὰν δοθεῖ ἡ Ἑλληνικὴ ὑπηκοότητα σὲ κάθε παιδὶ ἀλλοδαπῶν, ποὺ γεννιέται στὴν Ἑλλάδα, ἂς σκεφτοῦμε τί πρόκειται νὰ συμβεῖ. Παραχωροῦνται δηλαδὴ τὰ ἐθνικὰ δικαιώματα σὲ ὅποιον γεννηθεῖ στὴν Ἑλλάδα, εἴτε εἶναι ἀπὸ τὸ Πακιστάν, εἴτε ἀπὸ τὴν Τουρκία, εἴτε ἀπὸ τὴν Ἰνδία κ.ο.κ. Χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνουμε πέφτουμε θύματα τοῦ γεωπολιτικοῦ ὅπλου τῆς Νέας Τάξης, ποὺ ἐπιζητεῖ μὲ τὴν λαθρομετανάστευση τὴ διάσπαση τῆς ἐθνικῆς συνοχῆς καὶ τὴν ἀποδυνάμωση τῆς Ἑλλάδος. 
Ἡ Τουρκία μὲ τὶς εὐλογίες τῶν Η.Π.Α. χρησιμοποιοῦν τὴν λαθρομετανάστευση γιὰ τὴν ἀλλοτρίωση τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν ἰσοπέδωση τῶν ἱερῶν θεσμῶν.

Eμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει.

Αποκηρύσσομεν τα φιλενωτικά συνθήματα και φιλενωτικάς τάσεις και μένομεν στερεοί και ακλόνητοι εις την Ορθόδοξον ημών Πίστιν, ακολουθούντες όσα προεφήτευσαν οι Θεηγόροι Προφήται και εδίδαξαν οι Θεοκήρυκες Απόστολοι, ο των Θεοφόρων Πατέρων Σύλλογος, αι επτά άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι, και αι τοπικαί τοιαύται, έχοντες επί κεφαλής τον ακρογωνιαίον Λίθον Χριστόν, τον Θεόν ημών, και εν γένει εμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει είτε δια γραφίδος είτε δια παραδόσεως, αποκρούοντες την «Ένωσιν» ή «Ενότητα», όπως την αποκαλούν εσχάτως οι φιλενωτικοί παπόδουλοι οικουμενιστές.