Η Μικτή Μονή του Έσσεξ Αγγλίας. Toυ Αγίου Νικοδήμου :

Ότι ο Αρχιερεύς και πάντες οι ασκούντες παρθενίαν, πρέπει να φεύγωσι τας συνομιλίας των γυναικών. Δια τούτο πρόσεχε. Ναι, παρακαλώ θερμώς, πρόσεχε, φίλτατε και φυλάττου καλώς από του να εντρυφώσιν οι οφθαλμοί σου, δια της περιέργου θεωρίας των ωραίων προσώπων· μήποτε νικήση σε κάλλους επιθυμία· πληροφορήθητι τοίνυν, ότι εις κίνδυνον μέγαν ευρίσκεσαι, και μάλιστα εάν είσαι νέος ή Αρχιερεύς ή όλως του ιερού κλήρου· και δεν είναι τρόπος να μη απαντήσης τοιαύτα πρόσωπα, τα οποία ρίπτουσιν εις την καρδίαν, και μακρόθεν θεωρούμενα, τα βέλη της ηδονής. Αλλ΄ ει δυνατόν εστι, μηδέποτε θελήσης τοις τοιούτοις προσώποις να απαντήσης και εις λόγους όλως να έλθης και συνομιλίας, καν και η συνομιλία είναι περί εξομολογήσεως, ως και τούτο οι θείοι Πατέρες διαγορεύουσιν. Ενθυμούμαι γαρ, ότι η αγία και οικουμενική εβδόμη σύνοδος, λέγει εις τον δέκατον όγδοον κανόνα, ότι, όταν Αρχιερεύς ευρεθή έξω εις προάστειον τι, ευρίσκονται δε εκεί και γυναίκες, ας αναχωρώσιν εκείναι εκείθεν ανυπερθέτως έως ου ευρίσκεται παρών ο Αρχιερεύς. «Εί τις δούλην, ή ελευθέραν εν τω επισκοπείω κτώμενος φωραθείη, ή εν μοναστηρίω, προς εγχείρησιν διακονίας τινός, επιτιμάσθω· επιμένων δε καθαιρείσθω. Ει δέ και τύχοι εν προαστείοις γυναίκας είναι, και θελήσει ο επίσκοπος ή ο ηγούμενος πορείαν εν τοις εκείσαι ποιήσασθαι, παρόντος επισκόπου ή ηγουμένου, μηδόλως εγχείρησιν διακονίας ποιείσθω κατ΄ εκείνον τον καιρόν γυνή· αλλ΄ ιδιαζέτω εν ετέρω τόπω, έως αν την αναχώρησιν ποιήσηται ο επίσκοπος, δια το ανεπίληπτον». (Ο.Τ. 1342).

Ορθόδοξος Τύπος (αριθ. φύλλου: 2027) : Δὲν ἀντισκέκονται πιὰ οἱ Ἁγιορεῖτες.

…Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔχασε τὴ φωνή του ἀπέναντι στὶς συγκεκριμένες οἰκουμενιστικὲς πράξεις τοῦ κ. Βαρθολομαίου. Δὲν τολμοῦν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες νὰ ποῦν δημοσίως αὐτὰ ποὺ ἀδιακόπως ψυθυρίζουν μεταξύ τους. Χάθηκε ἀπὸ τοὺς μεγαλόσχημους τῆς ἁγιορειτικῆς Πολιτείας ἡ παρρησία καὶ αὐξήθηκε ὁ φόβος. Δὲν ἀντισκέκονται πιὰ οἱ Ἁγιορεῖτες.

Θέμα: «Θλίβεται η Θεσσαλονίκη, η πόλη του Αγίου Δημητρίου ...»

Δελτίο Τύπου

Θεσσαλονίκη 6/4/2026

Θέμα: «Θλίβεται η Θεσσαλονίκη, η πόλη του Αγίου Δημητρίου ...»

Με αφορμή τη λατρευτική εβδομάδα και τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, ο ανεξάρτητος βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης Νίκος Παπαδόπουλος, έκανε την παρακάτω δήλωση:

«Σε μια πόλη με βαριά ιστορία, με ιερούς ναούς που άντεξαν αιώνες διωγμών, κατακτήσεων και θυσιών, σήμερα ζούμε μια πρωτοφανή επίθεση που οι παλαιοί πατέρες φοβούνταν πολύ. Την εκκοσμίκευση της ορθοδόξου  πίστεώς μας, εν όψει μάλιστα της Μεγάλης Εβδομάδας, της εβδομάδας των Αγίων Παθών.

 

«Λατρευτική Εβδομάδα» στη θέση της Μεγάλης Εβδομάδας.

Με πρόσχημα τη λεγόμενη «Λατρευτική Εβδομάδα», ιστορικοί ορθόδοξοι ναοί της Θεσσαλονίκης μετατρέπονται σε χώρους εκδηλώσεων και καλλιτεχνικών δρώμενων, με καλεσμένους καλλιτέχνες, συγγραφείς, με πνευστά, κρουστά και έγχορδα όργανα.

Το ερώτημα είναι αμείλικτο:

Είναι οι εκκλησίες μας, χώροι προσευχής, λατρείας, τέλεσης των ιερών μυστηρίων ή πολιτιστικά κέντρα;

Του μακαριστού πατέρα Ἀθανασίου Μυτιληναίου:

…. Βλέπει δε κανείς, τα τελευταία χρόνια, συστηματικά να υπάρχει αυτή η προσπάθεια να προσβληθεί η Εκκλησία! Εσείς θα πιστεύατε αγαπητοί μου, ότι τυχαία μπαίνουν επίσκοποι, οι οποίοι προδίδουν την πίστη και την Εκκλησία;

Εγώ θα σας έλεγα ότι δεν μπαίνουν τυχαία, παρά σκοπίμως. Παρά σκοπίμως.

Ευοδώνουν και Πατριάρχες ακόμα αυτές οι σκοτεινές δυνάμεις για να εξωθήσουν την Εκκλησία του Χριστού, να Την αλώσουν! Ναι ναι, ούτε καινούργια πράγματα λέω, ούτε πρωτοφανή. Λίγο πολύ θα έχετε διαβάσει και θα ξέρετε. Προωθούν σε μεγάλες θέσεις ιερατικές, ανθρώπους που ξέρουν ότι θα τους επιβάλουν οι σκοτεινές δυνάμεις τη θέλησή τους τελικά για να προσβάλουν την Εκκλησία.

Η μασονία έχει δουλέψει πάνω στο τομέα αυτόν φοβερά! Φοβερά έχει δουλέψει!

Προσέβαλαν την εκκλησία εκ των έσω.

Έβαλαν ανθρώπους κατά καιρούς να διοικούν την εκκλησία που δεν έχουν καμία σχέση με την Εκκλησία! Εδώ είναι το μέγα δυστύχημα και σαν συμπέρασμα θα σας έλεγα αυτό:

Αυτή την στιγμή ο λαός ας φροντίσει να ποιμαίνει τον εαυτό του γιατί εμείς δεν είμαστε σε θέση να σας ποιμάνουμε! Λυπούμαι που το λέγω.

Φροντίστε να σωθείτε!

Φροντίστε να σωθείτε!

Το Περιβόλι της Παναγίας αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας

Του κυρίου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής


«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1)

Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!
Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!
Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου!
Έτσι οι φύλακες της Ορθόδοξης Παράδοσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους!
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους.
Άφησαν ξέφραγο και απροστάτευτο τον αμπελώνα του Κυρίου και συσχηματίσθηκαν με τον νυν αιώνα του οικουμενισμού, του κακόδοξου χριστιανικού συγκρητισμού.
Ευθυγραμμίσθηκαν με τους νεοεποχίτικους νόες κληρικών και λαϊκών θεολόγων, αρνητών της αληθείας της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, της Εκκλησίας των ι. Αποστολικών και Συνοδικών Κανόνων, της Πατερικής Παραδόσεως!
Η στάση αυτή της πνευματικής ηγεσίας του Αγίου Όρους αποστερεί σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία το φρουρό και φύλακα των παραδεδομένων αληθειών της πίστεως και της διδασκαλίας της.
Σήμερα έπαυσε να είναι το Άγιο Όρος εγγύηση και στήριξη Ορθοδοξίας, έπαλξη παρατάξεως μαρτύρων και ομολογητών Ορθοδοξίας.
Σήμερα το Άγιο Όρος, μοιάζει με αποσαθρωμένο από τον οικουμενισμό και την αίρεση οπωροφυλάκιο, μνημείο πλέον αγιορειτικής εγκαταλείψεως του περιβολιού της Παναγίας!
Το θλιβερό αυτό γεγονός συμβαίνει σήμερα, σε ώρα και στιγμή προχωρημένης αποδυναμώσεως της Ορθοδοξίας από ζωτικές και άγρυπνες δυνάμεις μαρτυρίας και ομολογίας, δεδομένου ότι, σήμερα, επίσκοποι και αρχιεπίσκοποι και
Πατριάρχες αλλά και κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι, μεταποιούμενοι αλαζονικώς σε τάξη εκκλησιαστικής οικουμενικής συνόδου, αποφθέγγονται άρρητα ρήματα κακοδοξίας, «επ’ αγαθώ» της Ορθοδοξίας!
Αιρετικές χριστιανικές κοινότητες αναγνωρίζονται σήμερα ως εκκλησίες, συλλειτουργίες με τους πάσης φύσεως αιρετικούς και συμπροσευχές βαπτίζονται ως αγαπητικές σχέσεις και κάθε ορθόδοξη αλήθεια παραπέμπεται στον κάλαθο του οικουμενισμού, για επανερμηνεία με τα νέα δεδομένα της μετανεωτερικότητας, η οποία απαιτεί τον επαναπροσδιορισμό των πάντων στη θεολογία και γενικώς στη ζωή της Εκκλησίας!
Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα της οικουμενιστικής λαίλαπας, δεν έστερξαν οι αγιορείτες ηγούμενοι να αναδειχθούν· «θεία παρεμβολή και θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου»!
Παραδόθηκαν στη δειλία και το φόβο της μαρτυρίας, με το…αιρετικό πρόσχημα της ευλαβούς υπακοής στο πρόσωπο του Πατριάρχου!
Έτσι μετέτρεψαν την πνευματική τους ηγεσία σε αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο του περιβολιού της Παναγίας!
Γύρισαν την πλάτη τους στη σκέπη και προστασία της Οικοδέσποινας Γερόντισσας του Αγίου Όρους.
Έκαναν την επιλογή τους!
Επέλεξαν την συνοδοιπορία τους με την πατριαρχική οικουμενιστική λογική!


Δυστυχῶς, τά πράγματα εἶναι πολύ χειρότερα ἀπ' ὅ,τι ἦσαν τότε πού ἐγράφη αὐτό τό κείμενον. Τώρα, οἱ «ἁγιορεῖται», ἐκτός ἀπό τό γεγονός ὅτι συνεχίζουν νά μνημονεύουν τοῦ ὀνόματος τοῦ «ἐνσαρκωμένου Διαβόλου» (κατά τήν Ρωσσικήν Ὑπηρεσίαν Πληροφοριῶν) Βαρθολομαίου καί νά ἐκτελοῦν τίς σατανικές ἐντολές του (ἐναντίον τῆς Ἱ.Μ. Ἐσφιγμένου κ.λπ.), προσκυνοῦν καί τούς νομιμοποιήσαντας τήν ὁμοφυλοφιλίαν (Μητσοτάκην κ.ἄ.), συμφύρονται μέ τούς «δαιμονισμένους» Κατσουλιέρηδες, καί βεβαίως κοινωνοῦν μέ ὅλους τούς αἱρετικούς καί σχίστας τῆς Ἐκκλησίας πού ὑποδύονται τούς Ὀρθοδόξους, ἀλλά προσθέτουν σχεδόν καθημερινῶς νέας αἱρέσεις καί σχίσματα. Οἱ πλέον πρόσφατες αἱρέσεις αὐτῶν τῶν ὀργάνων τοῦ Σατανᾶ εἶναι ὅτι (1) ὁ Πατήρ Θεός εἶναι δῆθεν πρῶτος ἄνευ ἴσων στήν Ἁγίαν Τριάδα, ἄρα καί ὁ «οἰκ. πατριάρχης» εἶναι δῆθεν πρῶτος ἄνευ ἴσων εἰς τήν «ὀρθόδοξον» Ἀνατολήν, τοὐτέστιν «πάπας τῆς Ἀνατολῆς»(!), (2) ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι δῆθεν θεόσδοτος (ἐφόσον δέν ἔχουν καθαιρέσει καί ἀφορίσει τόν κηρύξαντα αὐτήν τήν αἵρεσιν «Νέας Ἰωνίας» Γαβριήλ), (3) ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι δῆθεν ἀποδεκτή ὡς σεξουαλική ἐπιλογή καί τά ὁμοφυλόφιλα «ζευγάρια» ἔχουν δῆθεν τό δικαίωμα νά υἱοθετοῦν παιδιά (ἐφόσον δέν ἔχουν ἀφορίσει τούς μανδαρίνους τῆς «κυβερνήσεως» καί τοῦ «ΣτΕ» πού ἐκδίδουν τέτοιες διεστραμμένες ἀποφάσεις), (4) ὁ Διάβολος δῆθεν ἐνίκησεν τόν Χριστόν(!!!!!) ἐπί τοῦ Σταυροῦ (ἐφόσον δέν ἔχουν καθαιρέσει καί ἀφορίσει τόν κηρύξαντα αὐτήν τήν αἵρεσιν «Περιστερίου»), (5) ἡ εἰκονομαχία εἶναι δῆθεν ἀποδεκτή (ἐφόσον δέν ἔχουν ἀφορίσει τούς «καλλιτέχνας» καί αὐτούς πού προβάλλουν τά βλάσφημα ἔργα των στήν «Ἐθνικήν Πινακοθήκην» καί ἀλλοῦ, κατά τήν ἀπάτην τῆς «πανδημίας» ἀπηγόρευσαν εἰς τούς πιστούς νά ἀσπάζωνται τάς ἱεράς Εἰκόνας κ.λπ. κ.λπ.

Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού : Τι συμβαίνει; τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!

Δια τούτο διερωτάται κανείς· Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα  και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου; Μήπως στην σημερινή απιστία και την αδιαφορία των ανθρώπων, ούτοι ζητούν «σημεία», ως ζητούσαν οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες των χρόνων του Ιησού (Ίδε σχετικά περιστατικά: Ματθαίου ιβ΄ 38 – 45 , ιστ΄ 1 – 4, κζ΄ 42 – 44, Λουκά δ΄ 23 – 30, ια΄ 29, Ιωάννου στ΄ 30 – 41, Α΄ Κορινθίους 22 – 26), και η Εκκλησία, αντιθέτως απ΄ ό,τι έπραξεν ο Κύριος, προσπαθή να ικανοποιήση το αίτημα με την αγιοποίησι νέων προσώπων; Μήπως η Εκκλησία μας επηρεασμένη από την μόδα του συγχρονισμού ή της νέας εποχής, αναζητεί να προβάλη στους χριστιανούς μας νέα άγια πρότυπα, εγκαταλείποντας τα υπάρχοντα σπουδαία και μεγάλα τοιαύτα; Μήπως είναι τούτο κάτι «που πουλάει» κατά την σημερινήν ορολογίαν, και κάποια μέλη της δεν θέλουν να στερηθούν των ωφελημάτων του; Πάντως ό,τι και αν συμβαίνη, έχω την αίσθησιν ότι ευρισκόμεθα εις λάθος δρόμο.

Από το άρθρο: ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ  (Ο.Τ.  1823 σελ. 5)

Θανάσιμον ἁμάρτημα ἡ ὑπερψήφισις ἀφωρισμένων καί ἀθέων «ἡγετῶν», καθώς καί ἡ πνευματική κοινωνία μετ’ αὐτῶν

Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

 

              Ἔχει γραφῆ πολλάκις ὅτι οἱ πολιτικοί τῶν τελευταίων τοὐλάχιστον δεκαετιῶν ἔχουν ἀποδειχθῆ προδόται, ἀντίχριστοι, μισέλληνες, δολοφόνοι, ψεῦσται, ὑποκριταί, κλέπται καί ἀπατεῶνες. Προτεραιότητές των εἶναι ὁ συνεχής περιορισμός τῶν συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν καί δικαιωμάτων τῶν Ἑλλήνων καί ἡ ὑποδούλωσίς των εἰς τήν Νέαν Τάξιν Πραγμάτων (ΝΤΠ), τοὐτέστιν ἡ ἐπιβολή τοῦ τελείου Φασισμοῦ καί τοῦ Σατανισμοῦ (πρβλ. «γάμος» ὁμοφύλων, υἱοθεσία ὑπ’ αὐτῶν, διδασκαλία τῆς ὁμοφυλοφιλίας καί τῶν «ἐμφύλων ταυτοτήτων» εἰς τά σχολεῖα κ.λπ.), ἡ παράδοσις τοῦ ἡμίσεος Αἰγαίου εἰς τούς Τούρκους, ἡ ἀντικατάστασις τῶν Ἑλλήνων μέ ἀλλοδαπούς ἰσλαμιστάς, καί βεβαίως ἡ πλήρης πτωχοποίησίς των μέ τήν ἁρπαγήν τῆς δημοσίας καί τῆς ἰδιωτικῆς περιουσίας των. Στόχος των εἶναι ὁ ἀφανισμός τῶν Ἑλλήνων καί ἡ μετάλλαξις ὅσων ἀπομείνουν εἰς ἄβουλα ὄντα τῆς ΝΤΠ.

ΠΩΣ Ο ΑΜΚΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ -- Συμφώνως μὲ ὁμιλίαν τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Ἐσφιγμένου Ἀρχιμ. κ. Μεθοδίου

Μέ πρωτοβουλίαν τοῦ Προέδρου καί τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Συλλόγου Φίλοι τοῦ Ἁγίου Ὄρους «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος» Παιανίας (παλαιόν ἡμερολόγιον), ἐπραγματοποιήθη τήν Κυριακήν 29 Νοεμβρίου, εἰς τήν αἴθουσαν ἐκδηλώσεων τοῦ ξενοδοχείου «CARAVEL» ἐκδήλωσις μέ κεντρικόν ὁμιλητήν τόν Καθηγούμενον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου, τόν Ἀρχιμανδρίτην κ. Μεθόδιον, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξε τό θέμα: «Προβληματισμοί καί ἀπόψεις γιά τόν ΑΜΚΑ». Ἡ ἐκδήλωσις ἐστέφθη ἀπό ἐπιτυχίαν, ἀφοῦ ἡ αἴθουσα ἦτο κατάμεστος. Εἰς αὐτήν δέν ἐθίγη μόνον τό θέμα τοῦ ΑΜΚΑ ἀλλά καί αἱ συνεχιζόμεναι διώξεις ἐναντίον τῆς Ἀδελφότητος ὡς καί ἡ στάσις τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἔναντι τῆς Ἀδελφότητος. Εἰς ὅτι ἀφορᾶ εἰς τόν ΑΜΚΑ, ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς συνέδεσε τόν ΑΜΚΑ μέ τήν Παγκοσμιοποίησιν, τήν Παγκόσμιαν διακυβέρνησιν καί τόν Κυβερνήτην αὐτῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι καταχωρισμένος εἰς τήν Ἁγίαν Γραφήν ὡς Ἀντίχριστος. Ἀκολούθως ἀνέλυσεν ὅτι ὁ ΑΜΚΑ εἶναι προάγγελος τοῦ 666 καί δι᾽ αὐτοῦ (τοῦ ΑΜΚΑ) θά ἐλέγχωνται τά πάντα εἰς τήν ζωήν μας. Ἀναφέρει ὅμως καί ἄλλα συγκλονιστικά, τά ὁποῖα συνδυάζει μέ τήν Ἀποκάλυψιν, μέ τόν Ἅγιο Ἐφραίμ τόν Σύρον, τόν Ἅγιον Ἀρέθαν Καισαρείας κ.λπ.. Παραθέτομεν τά σχετικά ἀποσπάσματα ἐκ τῆς ὁμιλίας του, τήν ὁποίαν πρέπει νά ἐντάξωμεν εἰς ἕν παγκοσμιοποιημένον σύστημα διακυβερνήσεως. Αὐτά ἔχουν ὡς ἀκολούθως:

Σοβαρό κανονικό ζήτημα του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου. -- επιμένει στη συνέχιση των συμπροσευχών !


Η Ορθόδοξη Παράδοση διδάσκει ότι η Εκκλησία είναι μία και ότι η προσευχή αποτελεί πράξη εκκλησιαστικής ενότητας. Συνεπώς, η συμπροσευχή με αιρετικούς, σχισματικούς ή αλλοθρήσκους συνιστά αναγνώριση εκκλησιαστικής κοινωνίας και επομένως αποτελεί σοβαρή εκκλησιολογική εκτροπή.

ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ "Ἐρώτ. ριαʹ. Πῶς καί τινες αἱρετικοὶ ποιοῦσι πολλάκις σημεῖα;

Ἀπόκ. Τοῦτο ἡμᾶς οὐκ ὀφείλει ξενίζειν. Ἠκούσαμεν γὰρ τοῦ Κυρίου λέγοντος· ὅτι πολλοὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐροῦσι· «Κύριε, οὐκ ἐν τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν;» καὶ ἐρεῖ αὐτοῖς· «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς· ἀποχωρεῖτε ἀπ' ἐμοῦ, ἐργάται τῆς ἀνομίας». Πολλάκις γὰρ οὐχ ἡ πολιτεία τοῦ θαυματουργοῦντός ἐστιν ἡ τὴν ἴασιν ἐργαζομένη, ἀλλ᾿ ἡ πρὸς αὐτὸν πίστις τοῦ προσερχομένου ἀνθρώπου. Γέγραπται γάρ· «Ἡ πίστις σου σέσωκέ σε». Πλὴν δεῖ καὶ τοῦτο γινώσκειν, ὅτι πολλάκις τινὲς κακόπιστοι καμάτους πολλοὺς δι' ἀσκήσεως τῷ Θεῷ προσήγαγον, καὶ τὴν ἀντιμισθίαν αὐτῶν ἔλαβον ἐν τῷ νῦν αἰῶνι ἐκ Θεοῦ, τὸ τῶν ἰαμάτων καὶ προρρήσεων χάρισμα· ἵνα ἐν τῷ αἰῶνι τῷ μέλλοντι ἀκούσωσιν· Ἀπελάβετε τὰ ἀγαθὰ ὑμῶν καὶ τοὺς καμάτους ὑμῶν· νῦν δὲ λοιπὸν οὐδὲν ὑμῖν κεχρεώστηται" (P. G. 28, 665).

Το είναι και το έχειν --- http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Το είναι και το έχειν


Κατά τους τεχνολόγους της Θεολογίας, δηλαδή τους θεολόγους, οι οποίοι υποτάσσουν τα ιερά Γράμματα και την αγία Γραφή στις απαιτήσεις της τεχνολογίας και της εξελικτικής Ιατρικής, θα πρέπει να διαχωρίζουμε το είναι από το έχειν. Το είναι σημαίνει το σώμα μας, το δε έχειν δηλώνει κάτι άλλο. Μάλλον, κάτι κακό και απόβλητο. Ίσως φιλαυτία και κτητικότητα.

Για να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε τίποτα από αυτά τα δυο, κτητικοί και φίλαυτοι, πρέπει να συγκατατεθούμε στη δωρεά των οργάνων, αν τυχόν και μας συμβεί το μοιραίο, ένας σοβαρός τραυματισμός με θλάση εγκεφαλική και νωτιαία καταπληξία. Οπότε, μας δίδεται η ευκαιρία να δώσουμε το είναι μας, το σώμα μας, απαρνούμενοι το έχειν.

Το έχειν σημαίνει να έχεις ψυχή. Όμως, κατά τους τεχνολόγους της Θεολογίας, τους ψυχοθεολόγους και άλλους (φιλόσοφους, αισθητικούς κλπ.) η ψυχή είναι ένα ιδεολόγημα, μια νεύρωση, ένα νοσηρό νευροβιολογικό σύμπτωμα κάποιας σοβαρής πάθησης. Στην προκειμένη περίπτωση η πάθηση αυτή ακούει στο όνομα "θρησκεία" και αρμόδιοι θεραπευτές είναι οι θεολόγοι, οι ψυχοθεολόγοι, οι ψυχοκοινωνιολόγοι, οι φιλόσοφοι και άλλοι - της Αισθητικής μη υστερούσης.

Από τη δεκαετία του 1960 ανέλαβαν το θεραπευτικό τους έργο, αν και άσχετοι Ιατρικής, και σήμερα βλέπουμε τα αποτελέσματα.

Η αιρετική Εγκύκλιος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του 1920

Η αλλαγή του Ημερολογίου εγένετο εις εφαρμογήν του προγράμματος του Αντιχρίστου Οικουμενισμού όπως αυτό διετυπώθη εις τον Καταστατικόν Χάρτην της Οικουμενιστικής Κινήσεως, την διαβόητον αιρετικήν Εγκύκλιον του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του 1920, συμφώνως προς την οποίαν όλαι αι Αρέσεις αναγνωρίζονται ως «Εκκλησίαι Χριστού, ως σύσσωμοι και συγκληρονόμοι της Βασιλείας του Θεού».



Ο  Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση "Η αιρετική Εγκύκλιος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του 1920"

Συγγραφεύς τῆς ἐν λόγῳ Ἐγκυκλίου τοῦ Πατριαρχείου Κων-λεως εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Σατανᾶς! Ὁ Βαρθολομαῖος καυχιέται πού τήν ἐφαρμόζει.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ --- ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».

Ὁλόκληρη ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας εἶναι μία ἀδιάκοπη λατρεία πρός τόν Θεόν. Σήμερα ἔχει μεγάλη χαρά ἡ κόρη τῆς Σιών καί εὐφραίνεται ἡ ἁγία Ἱερουσαλήμ. Νά, ὁ Βασιλιάς, ἔρχεται σέ σένα. Ὁ Νυμφίος σου, ἔρχεται καθισμένος σ’ ἕνα πουλάρι, σάν νά κάθεται σέ βασιλικό θρόνο.

Θά μποροῦσε νά ἀντικρούσει ὅλες τίς ἐπιβουλές, ἀλλά δέν θέλησε· θέλησε μᾶλλον νά ὑποστεῖ τό πάθος γιά χάρη τοῦ Ἀδαμιαίου γένους. Ὑφίσταται ὑπέρ ἡμῶν, τήν ἄκραν ταπείνωσιν καί τόν θάνατο στήν Σάρκα, χαρίζοντάς μας, δι’ Αὐτοῦ, τήν ἀνάσταση· μᾶλλον δέ τήν ἐξανάσταση καί τήν ἀθανασία. Δείχνοντάς μας,  ὅτι ἡ ταπείνωσίς Του, πρόκειται νά μᾶς ἐλευθερώσει καί ἀνυψώσει ἔξω ἀπό τόν αἰώνιο ὄλεθρο, δηλαδή ἀπό τήν αἰώνια φρικωδεστάτη κόλαση· καί Ἰουδαίους καί Ἕλληνας.

ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ- ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΙΤΣΟΥ

ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ- Οι Συνέπειες των Εικονομαχιών στην Βυζαντινή κοινωνία Λογοτεχνική παραγωγή και υμνογραφία- Συνέπειες των εικονομαχιών στην τέχνη

 

 ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΙΤΣΟΥ

 ΠΑΤΡΑ 2013

 Εισαγωγή

Η εργασία αυτή παρουσιάζει τη διαμάχη για τις εικόνες από το 726 μέχρι το 843 που έγινε οριστικά η αναστήλωσή τους. Στη συνέχεια διερευνούνται οι συνέπειες της εικονομαχίας για την βυζαντινή κοινωνία, την λογοτεχνική παραγωγή, και με βάση το χειρόγραφο Ψαλτήρι Χλουντώφ του 9ου αι. παρατηρούνται οι συνέπειες και στην βυζαντινή τέχνη.

Διαιρείται σε τρία κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται ιστορική παρουσίαση των εικονομαχιών και παρουσιάζονται οι συνέπειές τους στην λογοτεχνία και υμνογραφία όπως και στην τέχνη.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΉ ΣΤΉΝ Π. ΔΙΑΘΉΚΗ --- Kyprianos Christodoulides

ΕΠΙΣΤΡΟΦΉ ΣΤΉΝ Π. ΔΙΑΘΉΚΗ

(βλέπε συνδέσμους στό τέλος)

Άν είναι επίκαιρη η επανάληψη, λόγω αφθόνων προφητειών, δέν τό γνωρίζω. Πιθανολογώ, τώρα που υπερισχύει ο Δυτικός Σιωνιστικός θεϊσμός : "ένας θεός γιά όλους, όλοι οι δρόμοι είναι μονοπάτια τού ενός θεού" • Ελπιδοφόρος Αρχιεπίσκοπος usa • μάς αποκαλύφθηκε η "ουσία τού θεού" τους! Η ενέργεια!!

Οπότε, νομίζω, είμαστε έτοιμοι νά μετακομίσουμε στόν πλανήτη Άρη. Φυσικά, όχι όπως μάς γέννησε η μάνα μας, αλλά όπως θά μάς φτιάξει η τεχνητή νοημοσύνη, οι αλγόριθμοι, ρομπότ Σοφία. Πλέον, φύγαμε από τό "εν αρχή ήν ο Λόγος" καί κολλήσαμε στόν "εν αρχή ήν ο αλγόριθμος" ! 

θεός είναι τό αέναο συμπαντικό γίγνεσθαι - άλλως ενέργεια - κι εμείς η (mèta θάνατον) σκόνη τών αστεριών, δηλ. προϊόν ενέργειας ! 

Ζήσαμε σάν σκόνη καί δέν τό γνωρίζαμε!

Τί σημαίνει αλγόριθμος?; σημαίνει άλγεβρα καί αριθμός, καί παρακάτω, όποιος γίνει κυρίαρχος τών παγκόσμιων ενεργειακών αποθεμάτων, χρίεται αυτομάτως θεός! Προτιμότερο, Σατανάς metà τών συνεργατών : διάβολος ή Λεγεών καί Απολλύων. Μήπως σάς λέει τίποτα αυτό γιά τά σήμερον συμβαίνοντα?;

Η νύν κυρίαρχος Δυτική ισχύς τού εωσφόρου, ακολουθεί ό,τι ακριβώς διδάσκει κατ' επιλογήν ο αρχέγονος Ιουδαϊσμός τής Π. Διαθήκης. Όχι τόσον αυτός τών γνήσιων, όσο τών αφομοιωμένων.   Έχουν τίς διαφορές τους (...). Καί πάντως, στά δικά μας η δεύτερη παρουσία συμβαίνει όταν πεθαίνουμε, κατά τά λεγόμενα καί γραφόμενα από Μητροπολίτη Σεραφείμ Πειραιώς. 

Τί θέλω καί τρώγομαι μέ ρούχα μου;?

Αθήνα, 1 Απρ 2026

Κυπριανός Χ

 

1.https://kyprianoscy2.blogspot.com/2015/04/orthodox-voice-kyprianos-christodoulides.html?m=1

2. http://oimos-athina.blogspot.com/2011/11/blog-post_29.html

Ομιλία εις την Κυριακήν των Βαΐων του Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά


1. Σε καιρό ευνοίας σε επήκουσα και σε ημέρα σωτηρίας σ’ εβοήθησα», είπε ο Θεός δια του Ησαΐα (Ησ. 49, 8). Καλό λοιπόν είναι να ειπώ σήμερα το αποστολικό εκείνο προς την αγάπη σας· «Ιδού καιρός εύνοιας, ιδού ημέρα σωτηρίας· ας απορρίψωμε λοιπόν τα έργα του σκότους και ας εκτελέσωμε τα έργα του φωτός, ας περιπατήσωμε με σεμνότητα, σαν σε ημέρα» (Β΄ Κορ. 6,2· Ρωμ. 13,12). Διότι προσεγγίζει η ανάμνησις των σωτηριωδών παθημάτων του Χριστού και το νέο και μέγα και πνευματικό Πάσχα, το βραβείο της απαθείας, το προοίμιο του μέλλοντος αιώνος.

Να διακοπή το μνημόσυνον του Οικουμενικού Πατριάρχου.

Πιστεύομεν ότι η ισοπεδωτική πορεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον Οικουμενισμόν – Παπισμόν  είναι άνευ επιστροφής. Διότι δεν υπάρχει δυναμική αντίστασις εναντίον όσων νοθεύουν την Ορθόδοξον Πίστιν και το Ορθόδοξον φρόνημα. Δι΄ αυτό απαιτούνται κινήσεις αι οποίαι θα περιορίσουν την «ξέφρενον» πορείαν προς τον Οικουμενισμόν – Παπισμόν. Μία κίνησις είναι η διακοπή του Μνημοσύνου του Οικουμενικού Πατριάρχου. Η κίνησις αυτή θα τρομοκρατήση τον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και τους «συνοδοιπόρους» του Επισκόπους. Η διακοπή του μνημοσύνου του ενός θα τρομοκρατήση τον άλλον, ο οποίος εις όλας τας σχετικάς ομιλίας του επισημαίνει ότι τον συντονιστικόν ρόλον προς την παναίρεσιν του Οικουμενισμού έχει το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και ότι αυτός ακολουθεί. Αναζητούνται γενναίοι κληρικοί, μοναχοί και Επίσκοποι. (Ο.Τ. 1677).


Τό κείμενον αὐτό εἶναι ἀπόσπασμα ἀπό τό ἄρθρον τοῦ μακαρίτου Γεωργίου Ζερβοῦ εἰς τόν «Ὀρθόδοξον Τύπον» τῆς 16-2-2007 (σελ. 6). Εἶναι, βεβαίως, ἀξιέπαινον. Τοὐλάχιστον τότε ὁ «ἀρχιεπίσκοπος» Χριστόδουλος καί μερικοί ἀκόμη προέβαλον κάποιαν ἀντίστασιν, ἔστω καί ἐλλιπῆ, εἰς τόν Σατανισμόν καί τόν ἀφανισμόν τῆς Ἑλλάδος, πού σταδιακῶς ἐπιβάλλονται. Γιά τήν σημερινήν (μετα-Κολυμβάρειον καί μετα-Σοδομονόμειον) ἐποχήν, ὅμως, τό κείμενον αὐτό εἶναι ἀνεπαρκές. Δεδομένου ὅτι δέν ἔχει μείνει ἀπολύτως τίποτε ὄρθιον καί οἱ ψευδεπίσκοποι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι πλέον καί σύμμαχοι τῶν Σατανιστῶν-Ἀνθελλήνων-Τυράννων τῆς «κυβερνήσεως», ὄχι μόνον τό μνημόσυνον τοῦ «πατριάρχου» πρέπει νά διακοπῇ, ἀλλά καί ὅλοι οἱ ψευδεπίσκοποι καί οἱ ψευδοπολιτικοί πρέπει νά ἐκδιωχθοῦν ΚΛΩΤΣΗΔΟΝ ἀπό παντοῦ!

«Εμίσησα Εκκλησίαν Πονηρευομένων»

Το στυγερώτερον έγκλημα εις βάρος της αγίας μας Ορθοδοξίας είναι η ανοχή των Αιρέσεων και των Αιρετικών. Ασεβέστατα κηρύσσονται από Ορθοδόξους (;) ποιμένας αιρέσεις φοβεραί, και ανεμπόδιστα κινούνται Αιρεσιόφρονες Ποιμένες (;) μεταξύ της Ποίμνης του Χριστού! Έπαυσε, φαίνεται, εις ωρισμένους να λειτουργή το αισθητήριον της Ορθοδοξίας και η Εκκλησιαστική συνείδησις  έχει επικινδύνως αμβλυνθή, ώστε να μη διακρίνωνται τα Αγιοπνευματοχάρακτα σύνορα της Ορθοδοξίας από την πλάνην και την Αίρεσιν. Ποίοι άραγε ευθύνονται δια την τραγικήν αυτήν ψυχικήν τύφλωσιν; Κατ΄ αρχήν όλοι· προ παντός όμως οι Ποιμένες!  «Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τον αμπελώνα μου, εμόλυναν την μερίδα μου…» (Ιερ. 12, 10), θρηνωδεί ο προφήτης Ιερεμίας· και προσθέτει: «Ω οι ποιμένες (…) Υμείς διεσκορπίσατε τα πρόβατά μου και εξώσατε αυτά…» (Ιερ. 23, 1-3).  Δυστυχώς Πατριάρχαι, Αρχιερείς, Επίσκοποι, Ηγούμενοι, με έναν λόγον Ποιμένες εμολύνθησαν από τον Οικουμενισμόν, ώστε να έχουν συνηθίσει εις τας Οικουμενιστικάς βλασφημίας και να μη ενοχλούνται από τα κηρύγματα των Αιρέσεων, δια των οποίων βάλλεται, εξοντωτικώς η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία. Φαίνεται, ότι εις την εποχήν του Υλιστικού Ευδαιμονισμού δεν θεωρείται πλέον υπέρτατος σκοπός της Εκκλησίας η αγιότης, αλλά η κοσμική σκοπιμότης.

Ἀπόστα ἀφ᾽ ἡμῶν ὁδούς σου εἰδέναι οὐ βουλόμεθα» (Ἰώβ 21, 14).

Δυστυχῶς, ὁ νέος Ἰσραὴλ τῆς χάριτος καὶ τῆς εὐλογίας ἀφοῦ «ἔφαγεν καὶ ἐνεπλήσθη, ἀπελάκτισεν ὁ ἠγαπημένος λαὸς τοῦ Θεοῦ, διότι ἐλιπάνθη, ἐπαχύνθη, ἐπλατύνθη» (Δευτ. 32, 15). Καὶ ἀπέστη ἐκ τοῦ Σωτῆρος αὐτοῦ Θεοῦ λέγων: «Ἀπόστα ἀφ᾽ ἡμῶν ὁδούς σου εἰδέναι οὐ βουλόμεθα» (Ἰώβ 21, 14). Οὕτω περιῆλθεν εἰς ἠθικὴν ἐξαχρείωσιν καὶ χαλάρωσιν, ἐφ᾽ ὅσον οἱ ἄρχοντες ἡμῶν ἐψήφισαν νόμους βδελυροὺς ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ Θεοῦ. Ὡς τὸν πολιτικὸν γάμον, τὴν νομιμοποίησιν τῶν ἀμβλώσεων, τὴν ἐλευθέραν συμβίωσιν τοῦ αὐτοῦ φύλου, τὸν «γάμον» τῶν ὁμοφυλοφίλων, τὴν ὑποβάθμισιν καὶ περιφρόνησιν τῆς πατροπαραδότου ἀρχαίας γλώσσης, τὴν προαιρετικότητα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, τὴν ἀνέγερσιν μουσουλμανικοῦ τεμένους (παραθεωροῦντες τὸ τάμα τοῦ Ἔθνους), τὴν κατασκευὴν ἀποτεφροτικῶν κλιβάνων κ.ἄ.

Ἀνάγκη ὑπερασπίσεως τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ


Το πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Ὅταν κκλησία κφράζει τν ντίθεσή της γι κάποιο νομοσχέδιο, πο τοιμάζει κυβέρνηση κα ρχεται σ πλήρη ντίθεση μ τ διδασκαλία της, μφανίζεται κυβερνητικς κπρόσωπος, ς πυροσβέστης, κα δηλώνει: « κυβέρνηση σέβεται τν πόφαση τς κκλησίας, μως κυβέρνηση νομοθετε κα χι κκλησία». Κα διερωτ­ται πλς πολίτης: «Ὅταν κυβέρνηση ψηφίζει τν ντιχριστιανικ νόμο, πο πηγαίνει σεβασμός της πρς τν κκλησία;». Προφανς δν πάρχει σεβασμός. Μπορε ν κούγεται στ λόγια της, λλ μ τς πράξεις της τν ρνεται κα μφανίζεται σεβς πέρα γι πέρα. Ατ συμβαίνει διαχρονικά.

  Ο πολιτικοί μας στν πλειονότητά τους δν χουν ρθόδοξο κριτήριο, γι’ ατ κα μεγάλα μαρτήματα τ χαρακτηρίζουν «δικαιώματα» κα μ νόμους τ προστατεύουν (πολιτικς γάμος, σύμφωνο συμβίωσης, λεύθερες συμβιώσεις, κτρώσεις, γάμος μοφυλοφίλων κ..). Τν κκλησία τ χρησιμοποιον σν μία ψηλ ξέδρα κοσμικς προβολς κα χι ς τόπο λατρείας το Θεο. Στος ναος μφανίζονται πιλεκτικά, στς δοξολογίες, τς μεγάλες γιορτς κα γι κοινωνικος λόγους στς νεκρώσιμες κολουθίες. Εσέρχονται στος . ναος χωρς ν κάνουν τ σταυρό τους, , ν τν κάνουν, δν εναι σταυρός, λλ μία δέξια κα διστακτικ κίνηση το χεριο τους. διαίτερα προκλητικ εναι παρουσία τους στν περιφορ το πιταφίου, πο κρατον ναμμένες λαμπάδες κα στν γιασμ τν δάτων τ Θεοφάνεια, που κάνουν δηλώσεις κα μιλον γι τ φωτισμ το λαο, ο ντως φώτιστοι κα φανατικο σκοταδιστές! Ο διοι μς «φωτίζουν» μ τς πολιτικς τους δέες κα τος νόους τους κα στν πραγματικότητα προκαλον τ «δημοκρατικ» σκοτάδι, που λείπει τ φς το Χριστο.