O λαός του Θεού κοιμάται ήσυχος….

Ουδέποτε εις την ιστορίαν της Εκκλησίας κακόδοξοι ποιμένες εκινήθησαν τόσο άνετα και έπληξαν τόσο βάναυσα το σώμα και την αλήθειαν της Εκκλησίας όσο τα τελευταία 35 χρόνια! Όχι μόνον κατώρθωσαν να προδίδουν άνευ καμμιάς αντιδράσεως, αλλά να κάνουν και τους διοικούντας το Άγιον Όρος πειθήνια όργανά των, υπασπιστάς και προασπιστάς της πολιτικής των, ώστε αυτοί οι ίδιοι οι Αγιορείται να καταδιώκουν τους συναδέλφους των, τους ελαχίστους που ετόλμησαν τελικώς να σπάσουν το φράγμα της σιωπής και της ενόχου ανοχής και να ομολογήσουν αρρενωπά, ότι δεν ακολουθούν πλέον τον ψευδοποιμένα του Φαναρίου. Και τα χρόνια κυλούσαν. Η αίρεσις εγιγαντούτο καθημερινώς ενώ οι υπεύθυνοι της Ιεράς Κοινότητος και λοιποί καθηγούμενοι των Μονών συζητούσαν και έγραφαν για τον Μακρυγιάννη και την ελληνική γλώσσα, συνεχώς δε εντός και εκτός του Όρους εκήρυτταν για το αναγκαίον της..…νήψεως και το υπερβάλλον του ..…μυστικού γνόφου της ανατολικής Θεολογίας…                                    Εν τω μεταξύ ο λαός του Θεού κοιμάται ήσυχος, αφού δεν ακούει από τους φύλακες καμμιά φωνή εγρηγόρσεως και κινδύνου.

Το Πορτραίτο της Παναγίας δια χειρός Αποστόλου Παύλου --- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Καθηγητού Α.Π.Θ.

Δίπλα στο πρόσωπο του Υιού και Λόγου του Θεού, που ευδόκησε να δανεισθεί τη σάρκα της και να μπει στην ιστορία ως ο Μονογενής Υιός της Παρθένου, η Παναγία Μητέρα του Κυρίου κατέχει μία θέση μοναδική. Ανάμεσα στην υπερτίμηση των παπικών, που σχεδόν θεοποίησαν τη σεμνή κόρη της Ναζαρέτ, και στην υποτίμηση των προτεσταντών, που τη θεωρούν ως μία απλή γυναίκα, σύζυγο του Ιωσήφ, στέκει η ορθόδοξη πίστη μας. Εδώ η Θεοτόκος απολαμβάνει την πρέπουσα τιμή. Το πρόσωπό της αναδεικνύεται κριτήριο ορθοδοξίας, καθοριστικό για τη διατύπωση των δογματικών όρων. Ζωντανή κι αγαπημένη η μορφή της στις καρδιές των πιστών εκπληρώνει ανά τους αιώνες την προφητική διαβεβαίωση της ίδιας· «από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί» (Λουκ. 1: 48). Πλήθος οι γιορτές προς τιμήν της, αγκαλιάζουν όλα τα γεγονότα της ζωής της, από τη σύλληψη ως την κοίμησή της. Αναρίθμητα τα πρόσωπα που φέρουν το όνομά της, πάμπολλοι οι ναοί και τα εξωκκλήσια τα αφιερωμένα στη χάρη της μαρτυρούν τη βαθειά ευλάβεια του λαού στο πρόσωπό της. Πράγματι, ποιος από μας, μικρό παιδί ακόμη, δεν ψέλλισε προσευχές στη μεγάλη Μάνα; Ποιος δεν την έχει επικαλεσθεί και δεν την έχει προστρέξει στη δική της πρεσβεία σε κάθε δυσκολία; Όπως όλα τα θέματα της ορθοδόξου παραδόσεώς μας, έτσι και η θέση της Παρθένου στην πίστη μας έχει σαφώς αγιογραφική στήριξη και αφετηρία. Λιτά αλλά πολύ εύγλωττα προβάλλει η Καινή Διαθήκη την υπέρλογη και μοναδική συμβολή της στη σωτηρία του ανθρώπου. Σ΄ όλους τους σταθμούς της θείας οικονομίας, από τον Ευαγγελισμό μέχρι την Ανάληψη, όπως ιστορούν τα Ευαγγέλια, η Παρθένος κατέχει θέση πρωταρχική. Αλλά εκτός από τις ιστορικές διηγήσεις, τα Ευαγγέλια περιέχουν επίσης εξαίσιους και θεόπνευστους εγκωμιαστικούς ύμνους: το χαιρετισμό του αγγέλου, τον «ασπασμό» της Ελισάβετ, την προφητεία της ίδιας της Θεομήτορος αλλά και το μακαρισμό της γυναίκας από το ανώνυμο πλήθος. Αυτά αποτελούν την απαρχή και το έναυσμα για τα εγκώμια που θα της απευθύνουν οι πιστοί όλων των αιώνων. Ιδιαίτερα στις Επιστολές του αποστόλου Παύλου παρουσιάζεται η ιερή της προσωπικότητα μέσα από σύντομες αλλά τόσο σαφείς αναφορές, ώστε και μόνο αυτές αρκούν, για να σκιαγραφήσουμε το πορτραίτο της Παναγίας μας. Στον περιορισμένο χώρο αυτού του άρθρου μόνο επιλεκτικά και επιγραμματικά θα μνημονευθούν. Στην προς Ρωμαίους Επιστολή, καθώς αναφέρεται ο απόστολος στην ανθρώπινη φύση του Ιησού σημειώνει· «γενόμενος εκ σπέρματος Δαυϊδ κατά σάρκα» (1: 3). Παρόμοια στο κύκνειο άσμα του, στη Β΄ προς Τιμόθεον Επιστολή, παραδίδοντας ο απόστολος στον αγαπημένο του μαθητή το «ευαγγέλιον»,  το όλο μυστήριο του αποκαλυφθέντος Θεού από την ενανθρώπηση μέχρι το θάνατο και την ανάσταση μνημονεύει «Ιησούν Χριστόν εγηγερμένον εκ νεκρών, εκ σπέρματος Δαυϊδ» (2: 8). Ως άνθρωπος ο Χριστός προήλθε από το γενεαλογικό δένδρο του Δαυϊδ. Δεν είχε καμμία σχέση αίματος με τον μνήστορα Ιωσήφ, διότι γεννήθηκε ασπόρως από τη Μαρία, απόγονο του βασιλικού γένους του Δαυϊδ. Δια μέσου αυτής εκπληρώνονται στο πρόσωπό του όλες οι μεσσιακές προφητείες, που τον περιμένουν ως «σπέρμα», απόγονο, του Δαυϊδ. Η παρουσία της Παρθένου Μαρίας στο προσκήνιο της ιστορίας συμπίπτει με «το πλήρωμα του χρόνου», όπως μας πληροφορεί ο θεόπνευστος Παύλος στην προς Γαλάτας Επιστολή (4: 4). Ο λαός του Θεού, που σαν φυτώριο καλλιεργούνταν με το νόμο και το θέλημά του, είχε φθάσει στην ακμή της αποδόσεώς του· είχε να δώσει στον Θεό τον πιο εκλεκτό βλαστό του, την Παρθένο Μαρία. Την ώρα που εκείνη συγκατανεύει στο θέλημα του Κυρίου και υπάκουα παραδίδει τον εαυτόν της στο «ρήμα» του αγγέλου (Λουκ. 1: 38), φθάνει το πλήρωμα του χρόνου· ο Υιός του Θεού σκηνώνει στα σπλάγχνα της. Γεννιέται εκ γυναικός ο Χριστός, όπως κάθε κοινός άνθρωπος, αλλά με μία στοιχειώδη διαφορά· γεννιέται «άνευ σποράς πατρός», όπως είχε προφητευθεί στην Παλαιά Διαθήκη. Στην κλίμακα των ταπεινώσεων του Θεανθρώπου, που τόσο ανάγλυφα παρουσιάζεται στην προς Φιλιππησίους Επιστολή, ο απόστολος επισημαίνει δύο οριακά σημεία: την ενανθρώπηση ως αρχή, και το σταυρό ως την εσχάτη των ταπεινώσεων. Το πρώτο σκαλοπάτι της «κενώσεως» του θείου Λόγου είναι η σύλληψή του στη μήτρα της Παρθένου Μαρίας (Φιλ. 2: 7-8). Η Παναγία, λοιπόν, και ο Σταυρός αποτελούν τα ορόσημα, που οριοθετούν την ιστορική πορεία του Ιησού στο σχέδιο της θείας οικονομίας. Το γνώρισμα της ανθρώπινης φύσεως είναι η μετοχή στη φθαρτή ύλη, η σάρκα και το αίμα, φορείς του προπατορικού αμαρτήματος. Ο άϋλος Θεός προσέλαβε από τη Μητέρα του σάρκα και αίμα σημειώνει η προς Εβραίους Επιστολή, αλλά «παραπλησίως» (2: 14), όχι ακριβώς όπως τα έχουν όλοι οι άνθρωποι. Εκείνοι έχουν μέσα στη φύση τους την προπατορική αμαρτία, που την κληρονομούν με τη φυσική γέννηση. Ο Ιησούς Χριστός ήταν αναμάρτητος, διότι η γέννησή του προήλθε με τρόπο μοναδικό, ασπόρως. Στο 9^ο κεφάλαιο της ίδιας επιστολής γίνεται λόγος για την παλιά σκηνή και τα αντικείμενά της τα οποία είναι τύπος, προφητεία, των μελλόντων. Στην κιβωτό της σωτηρίας, λοιπόν, υπήρχε και η ράβδος, που βλαστάνοντας κατοχύρωσε την αυθεντία του Ααρών. Αυτή η ράβδος προτύπωνε τη Θεοτόκο, από την παρθενική μήτρα της οποίας προήλθε ο Θεϊκός βλαστός. Αλλά και ολόκληρη η σκηνή προεικόνιζε την αχειροποίητη σκηνή, το σώμα το οποίο έλαβε ο Ιησούς από την Παναγία μας· «Χριστός δε παραγενόμενος αρχιερεύς των μελλόντων αγαθών δια της μείζονος και τελειοτέρας σκηνής» (Εβρ. 9: 11). Γίνεται μνεία της ενανθρωπήσεως για να τονισθεί η ανωτερότητα του αρχιερέα Ιησού, ο οποίος «παραγενόμενος», όταν ήρθε στον κόσμο, γεννήθηκε αρχιερέας και δεν χρειάσθηκε να χρισθεί, όπως χρίονταν οι άλλοι «χριστοί Κυρίου». Αυτή η ενανθρώπηση τελέσθηκε δια της αειπαρθένου Μαρίας, η οποία ως αχειροποίητος ναός δέχθηκε την εγκατοίκηση του αγίου Πνεύματος στα σπλάγχνα της. Στο πρόσωπο της Θεοτόκου ο απόστολος Παύλος βλέπει την εκπλήρωση των προφητειών της Παλαιάς Διαθήκης, το πλήρωμα του χρόνου για την εφαρμογή του σχεδίου της σωτηρίας, το πρώτο ορόσημο στην επίγεια πορεία του Ιησού, τον αχειροποίητο ναό, όπου βρήκε άγιο κατοικητήριο η θεότητα και έλαβε σάρκα και οστά. Είναι τα στοιχεία δια των οποίων την κατέστησε ο Θεός θεωμένη προσωπικότητα, τον πρώτο «ανθρωπόθεο», και την πρόσφερε στις γενιές των πιστών ως το «λαμπρόν της χάριτος γνώρισμα». Αυτό το τελειότατο δημιούργημα της χάρης του Θεού, προβάλλει η Ορθόδοξη Εκκλησία ως πρότυπο και χειραγωγό του ανθρώπου προς την θέωση. Μιμούμενος την Παναγία ο κάθε πιστός, γράφει στους Κορινθίους ο Παύλος φιλοξενεί μέσα του τον τριαδικό Θεό. Σαν Εκείνη, γίνεται κι αυτός ναός του Θεού άγιος, «Θεού κατοικητήριον»· «ο γαρ ναός του Θεού άγιός εστιν, οίτινές εστε υμείς» (Α΄ Κορ. 3: 17).

Ορθόδοξος Τύπος (αριθ. φύλλου: 2027) : Δὲν ἀντισκέκονται πιὰ οἱ Ἁγιορεῖτες.

…Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔχασε τὴ φωνή του ἀπέναντι στὶς συγκεκριμένες οἰκουμενιστικὲς πράξεις τοῦ κ. Βαρθολομαίου. Δὲν τολμοῦν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες νὰ ποῦν δημοσίως αὐτὰ ποὺ ἀδιακόπως ψυθυρίζουν μεταξύ τους. Χάθηκε ἀπὸ τοὺς μεγαλόσχημους τῆς ἁγιορειτικῆς Πολιτείας ἡ παρρησία καὶ αὐξήθηκε ὁ φόβος. Δὲν ἀντισκέκονται πιὰ οἱ Ἁγιορεῖτες.

Θέμα: «Χιλιάδες πολίτες στην Αθήνα είπανε ΟΧΙ στον ψηφιακό έλεγχο και στον Προσωπικό Αριθμό»

Αθήνα, 29 Σεπτεμβρίου 2026

Χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου, στο κέντρο της Αθήνας, στο πανελλαδικό συλλαλητήριο κατά του Προσωπικού Αριθμού και του ψηφιακού ολοκληρωτισμού.

Παρά τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες και τις προειδοποιήσεις για επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα, η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε με μεγάλη συμμετοχή.

Ο ανεξάρτητος βουλευτής και Πρόεδρος του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΑΛΜΟΥ, Νίκος Παπαδόπουλος, αναφέρθηκε στην επέτειο δολοφονίας του Ιωάννη Καποδίστρια που δολοφονήθηκε 27 Σεπτεμβρίου 1831, «του μόνου που πρέπει να λέγεται κυβερνήτης της Ελλάδος». «Ο Καποδίστριας δεν πέθανε. Είναι ανάμεσα μας. Ζει στις ψυχές όλων όσων αντιστέκονται.  Ο πιστός λαός σήμερα είναι απροστάτευτος γιατί δεν υπάρχουν αγνοί πολιτικοί και αγνοί πνευματικοί ποιμένες».

Συνέδεσε τη συζήτηση για τον Προσωπικό Αριθμό και τις νέες ψηφιακές ταυτότητες με ευρύτερα ζητήματα ελευθερίας, αυτεξουσίου και προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Με αφετηρία την αναφορά στην ελευθερία, την πίστη και την ανάγκη αντίστασης, ο Νίκος Παπαδόπουλος στράφηκε στη σημερινή πραγματικότητα δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Από τα ψευτοεμβόλια στις ψευτοταυτότητες. Η  ψευτοταυτότητα είναι εργαλείο ψηφιακού ολοκληρωτισμού. Τα ανδρείκελα της Νέας Τάξης Πραγμάτων θέλουν να μετατρέψουν τον άνθρωπο σε έναν αριθμό. Τρέμουνε μην ξυπνήσει ο γίγαντας, ο Έλληνας Ορθόδοξος χριστιανός».

Ο αγωνιστής ανεξάρτητος βουλευτής, Πρόεδρος του κινήματος ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ, επανέλαβε χαρακτηριστικά : «Αντίσταση. Αντίσταση Αντίσταση!».

Οι τοποθετήσεις των ομιλητών

Ο Δημήτρης Μπακάλης, Πρόεδρος του ΕΛ.ΚΙ.Σ., τόνισε:

«Αγωνιζόμαστε από το 1986 -ανεξαρτήτου κυβερνητικής εξουσίας- για τον ίδιο ακριβώς σκοπό, που ξεκίνησε με τον Ε.Κ.Α.Μ και το Νόμο 1599/1986.

Ο Δημήτριος Χατζηνικολάου σχολίασε την ανάρτηση "Ο χρήστης Ιώβ σχολίασε την ανάρτηση "Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων"

1. «Ἰώβ»: «Τι σχέση έχει ο Λούθηρος με τον Αρχιεπίσκοπο Παπαδόπουλο;»

Ἀπάντησις (ὄχι γιά σένα, τόν ἀνεπίδεκτον μαθήσεως, ἀλλά χάριν τῶν ἀναγνωστῶν): Ὁ Μελέτιος Μεταξάκης καί ὁ Χρυσόστομος Παπαδόπουλος ἔχουν χαρακτηρισθῆ «νέοι Λούθηροι», διότι πρωτοστάτησαν στήν εἰσαγωγήν τοῦ νέου ἑορτολογίου (ν.ἑ.), τό «πρῶτον βῆμα» διά τήν ἐπιβολήν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, κατά τάς ἐπιταγάς τῆς Μασονίας. Μεταξύ πολλῶν ἄλλων, ὁ Ἅγιος πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος ἔγραφε τότε: «Ἰδοὺ ποῦ ἔγκειται ἡ ἀχίλλειος ξενικὴ πτέρνα τοῦ Πατριάρχου Μελετίου καὶ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου, οἵτινες εἰσάγοντες μίαν ἀρχὴν προτεσταντικὴν εἰς τὴν ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, προάγουν αὐτὴν εἰς τὴν ὁδὸν τοῦ Προτεσταντισμοῦ, ὅστις ἀφίνει πλήρη ἐλευθερίαν εἰς τοὺς ὀπαδοὺς αὐτοῦ, οὐ μόνον εἰς τὰς λιτάς διατάξεις τῆς λατρείας, ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὴν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀντίληψιν τῶν Δογμάτων, μὴ ἔχων διὰ τὴν ἐξήγησιν τούτων Κριτήριον Ἐκκλησιαστικὸν. Τοιαῦτα ὄντως κατετόλμησαν ὁ Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, οἱ δύο οὗτοι Λούθηροι της Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, οἵτινες ὑπὸ τὸ πρόσχημα τοῦ συγχρονισμοῦ δὲν ἐδειλίασαν οὐδ' ἀπερρίγησαν νὰ καταπατήσωσιν ἀποφάσεις πανορθοδόξων Συνόδων καὶ Ἀποστολικοὺς καὶ Συνοδικοὺς Κανόνας, ἵνα προσεγγίσωσι πρὸς τὰς Ἐκκλησίας τῆς Δύσεως διὰ τῆς ἡμερολογιακῆς καινοτομίας ἐπὶ διασπάσει τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ἐπ' ἀθετήσει τῆς αἰωνοβίου πράξεως τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας» (http://krufo-sxoleio.blogspot.gr/2013/09/blog-post.html).

2. «Ἰώβ»: «Τι σχέση έχει το εορτολόγιο με το ημερολόγιο;»
Ἀπάντησις: Τό Ἑορτολόγιον (ἑορταί καί πανηγύρεις, νηστεῖαι, ἀγρυπνίαι κ.ἄ.) εἶναι προσηρμοσμένον στό ἐν χρήσει ἡμερολόγιον. Δέν εἶναι δυνατόν νά μεταβάλῃ κανείς τό δεύτερον καί ν' ἀφήσῃ ἀμετάβλητον τό πρῶτον.

3. «Ἰώβ»: «Τι σχέση έχει η αλλαγή του ημερολογίου με τον Οικουμενισμό;»
Ἀπάντησις: Τά δύο αὐτά εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένα! Ἡ ἀλλαγή ἔγινε χάριν προωθήσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καί μέ στόχον τήν διάσπασιν τῆς Ὀρθοδοξίας, ὥστε αὐτή νά καταστῇ εὐάλωτος καί νά ἐνταχθῇ εἰς τόν Προτεσταντισμόν, ὅπως ἔγινε μερικές δεκαετίες ἀργότερον, μέ τήν ἔνταξίν της εἰς τό «Π.Σ.Ε.», ἤ νά ὑποταχθῇ εἰς τόν «πάπαν», ὅπως καί ἔγινε τήν 7-12-1965, μέ τήν ἐπίσημον «ἄρσιν» τοῦ σχίσματος τοῦ 1054, καθιστώντας ἔτσι Οὐνίτας τούς ἐμμένοντας εἰς κοινωνίαν μέ τούς Οἰκουμενιστάς. Διάβασε πάλι τό ὡς ἄνω κείμενον τοῦ Ἁγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου. Ὅποιος προσποιεῖται ὅτι δέν τό ἀντιλαμβάνεται αὐτό ἔχει βλάβην εἰς τόν ἐγκέφαλόν του, κατά τό γνωστόν «ἡ αἵρεσις εἶναι ἀσθένεια τοῦ νοός». Ἀντιλαβοῦ, ὦ φανατικέ ;

ΘΕΜΑ: «Σκάνδαλο μεγατόνων: Δημόσιο χρήμα σε ταινία με λεσβιακές σκηνές μέσα σε Ορθόδοξο Ναό - Παρέμβαση Βουλευτή Νίκου Παπαδόπουλου στην Υπουργό Πολιτισμού»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θεσσαλονίκη,  24 Σεπτεμβρίου 2026

 Σε μια βαρύτατη καταγγελία και κοινοβουλευτική παρέμβαση προχώρησε ο ανεξάρτητος Βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης και Πρόεδρος του κινήματος ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ, Νίκος Παπαδόπουλος προς την Υπουργό Πολιτισμού, φέρνοντας στο φως ένα πρωτοφανές περιστατικό προσβολής της Ορθόδοξης Πίστης και της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας.

Όπως προκύπτει από βίντεο αναρτημένα στο διαδίκτυο[1] και καταγγελίες, η ταινία «Αρκουδότρυπα», η οποία επιχορηγείται από τους πόρους του Έλληνα φορολογουμένου μέσω του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, περιλαμβάνει ερωτικές σκηνές που γυρίστηκαν εντός του Ιερού Ναού Προφήτη Ηλία στο Δήμο Πύλης Τρικάλων.

Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει πλήρως τις πρόσφατες δημόσιες καταγγελίες του διακεκριμένου σκηνοθέτη Ιωάννη Σμαραγδή, ο οποίος αποκάλυψε ότι το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου απορρίπτει συστηματικά ιστορικές παραγωγές εθνικής εμβέλειας (όπως η βιογραφία του Ιωάννη Καποδίστρια), την ώρα που χρηματοδοτεί απλόχερα ταινίες που προωθούν την λεγόμενη «woke ατζέντα».

«Η μετατροπή ενός Ορθόδοξου Ναού σε σκηνικό ομοφυλοφιλικών ερωτικών πράξεων συνιστά ευθεία και βάναυση προσβολή του θρησκευτικού συναισθήματος των Ελλήνων και βεβήλωση ιερού χώρου. Καμμία ανοχή με πρόσχημα την τέχνη», τονίζει κατηγορηματικά ο Πρόεδρος του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΑΛΜΟΥ Νίκος Παπαδόπουλος.

Με την Κοινοβουλευτική Ερώτηση και την Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων που κατέθεσε, ο βουλευτής θέτει την Υπουργό Πολιτισμού προ των ευθυνών της, ζητώντας απαντήσεις:

·     Ποιος έδωσε την άδεια για γυρίσματα ερωτικών σκηνών μέσα σε Ορθόδοξο Ναό και ποια εκκλησιαστική ή πολιτική αρχή κάλυψε τη συγκεκριμένη παραγωγή;

·     Με ποια κριτήρια διοχετεύονται τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων σε παραγωγές που παραβιάζουν το άρθρο 200 του Ποινικού Κώδικα περί ανάρμοστων πράξεων σε χώρους λατρείας;

·     Πόσες ταινίες που προβάλλουν την ελληνική παράδοση και τα ελληνορθόδοξα ιδανικά έχουν χρηματοδοτηθεί κατά τη διάρκεια της θητείας της, σε σύγκριση με το συνολικό κονδύλιο του ΕΚΚΟΜΕΔ;

·     Τι απαντά το Υπουργείο στις επίσημες καταγγελίες του Ιωάννη Σμαραγδή για αποκλεισμό των εθνικών έργων προς όφελος της «woke» ατζέντας;

Ο ανεξάρτητος Βουλευτής, Νίκος Παπαδόπουλος, δήλωσε τα εξής: «το Σύνταγμα της Ελλάδος, το οποίο επικαλείται την Αγία Τριάδα και προστατεύει την επικρατούσα θρησκεία, δεν μπορεί να καταπατάται στο όνομα μιας δήθεν «καλλιτεχνικής ελευθερίας» που χρηματοδοτείται από το υστέρημα του ελληνικού λαού. Απαιτείται άμεση διερεύνηση από τις αρμόδιες αρχές, καταλογισμός ευθυνών και διακοπή κάθε δημόσιας χρηματοδότησης σε παραγωγές που προσβάλλουν τα ιερά και τα όσια της πατρίδας μας».

Από το Γραφείο Τύπου

του Ανεξάρτητου Βουλευτή

Νίκου Παπαδόπουλου

Ο Σύνδεσμος της ερώτησης με θέμα:

«Κρατική χρηματοδότηση ταινίας με ομοφυλοφιλικές ερωτικές σκηνές σε Ορθόδοξο ναό. Βαριά προσβολή του θρησκευτικού αισθήματος των Ελλήνων»

στην ιστοσελίδα της Βουλής:

https://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c0d5184d-7550-4265-8e0b-078e1bc7375a/13421340.pdf

Eδώ ο Σύνδεσμος στην Ιστοσελίδα του Ελληνικού Παλμού

https://ellinikospalmos.gr/arkoudotrypa/ ‎

---

[1] [1] https://www.facebook.com/watch/?v=1708721130233562

 

Kyprianos Christodoulides ΤΌ ΓΡΆΜΜΑ ΤΟΎ ΠΑΤΈΡΑ

Η κοινοποίηση δέν αρκεί. Πρέπει νά γίνουν πράξη αυτά, που γράφει ο πατέρας στό γυιό του. Γιά νά γίνει όμως αυτό, πρέπει τά παιδιά, τήν οφειλόμενη τιμή στούς γονείς, νά τήν αποδίδουν στόν Νυμφίο Χριστό καί στήν Νύμφη Εκκλησία. Αυτοί είναι οι Πρώτοι γονείς μας καί έπειτα έρχονται οι άλλοι.

Τό δίδαξε ποτέ κανείς στά παιδιά του ; Κυπριανός Χί Αθήνα 24 Σεπ 2026(από ιστοσελίδα κοιν. Δικτύου)

Γράμμα του πατέρα στο γιο του....«Εάν μια μέρα με δεις "γέρο"... εάν λερώνομαι όταν τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ... έχε υπομονή. Θυμήσου πόσο καιρό μου πήρε για να σου τα μάθω... Εάν όταν μιλάω μαζί σου επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα, μην με διακόπτεις, άκουσε με. Oταν ήσουν μικρός κάθε μέρα σου διάβαζα το ίδιο παραμύθι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.
Όταν δεν θέλω να πλυθώ μην με μαλώνεις και μην με κάνεις να αισθάνομαι ντροπή... Θυμήσου όταν έτρεχα από πίσω σου και έβρισκες δικαιολογίες όταν δεν ήθελες να πλυθείς. Όταν βλέπεις την άγνοιά μου στις νέες τεχνολογίες, δώσε μου χρόνο και μη με κοιτάς ειρωνικά, εγώ είχα όλη την υπομονή να σου μάθω το αλφάβητο.
Όταν κάποιες φόρες δεν μπορώ να θυμηθώ ή χάνω τον συνειρμό των λέξεων, δώσε μου χρόνο για να θυμηθώ και εάν δεν τα καταφέρνω μην θυμώνεις... Το πιο σπουδαίο πράγμα δεν είναι εκείνο που λέω αλλά η ανάγκη που έχω να είμαι μαζί σου και κοντά σου και να με ακούς.
Όταν τα πόδια μου είναι κουρασμένα και δεν μου επιτρέπουν να βαδίσω μην μου συμπεριφέρεσαι σαν να ήμουν ένα "βάρος", έλα κοντά μου με τα δυνατά σου μπράτσα, όπως έκανα εγώ όταν ήσουν μικρός και έκανες τα πρώτα σου βήματα.
Όταν λέω πως θα ήθελα να "πεθάνω"... μη θυμώνεις, μια μέρα θα καταλάβεις τι είναι αυτό που με σπρώχνει να το πω. Προσπάθησε να καταλάβεις πως στην ηλικία μου δεν ζεις, επιβιώνεις. Μια μέρα θα ανακαλύψεις ότι παρόλα τα λάθη μου πάντοτε ήθελα το καλύτερο για σένα, για να σου ανοίξω τον δρόμο.
Βοήθησέ με να περπατήσω, βοήθησέ με να τελειώσω τις ημέρες μου με αγάπη και υπομονή.
Σε αγαπώ παιδί μου...» Τώρα έχεις 2 επιλογές η να το προσπεράσεις ή να το κοινοποιήσεις για να τιμήσεις τον μπαμπά σου.. γράψε ένα αμήν!! για περισσότερες ιστορίες είσαι ευπρόσδεκτος να γίνεις μέλος στη σελίδα--

Newsview.grhttps://https://lnkd.in/dPWdEnge

Του μακαριστού πατέρα Ἀθανασίου Μυτιληναίου:

…. Βλέπει δε κανείς, τα τελευταία χρόνια, συστηματικά να υπάρχει αυτή η προσπάθεια να προσβληθεί η Εκκλησία! Εσείς θα πιστεύατε αγαπητοί μου, ότι τυχαία μπαίνουν επίσκοποι, οι οποίοι προδίδουν την πίστη και την Εκκλησία;

Εγώ θα σας έλεγα ότι δεν μπαίνουν τυχαία, παρά σκοπίμως. Παρά σκοπίμως.

Ευοδώνουν και Πατριάρχες ακόμα αυτές οι σκοτεινές δυνάμεις για να εξωθήσουν την Εκκλησία του Χριστού, να Την αλώσουν! Ναι ναι, ούτε καινούργια πράγματα λέω, ούτε πρωτοφανή. Λίγο πολύ θα έχετε διαβάσει και θα ξέρετε. Προωθούν σε μεγάλες θέσεις ιερατικές, ανθρώπους που ξέρουν ότι θα τους επιβάλουν οι σκοτεινές δυνάμεις τη θέλησή τους τελικά για να προσβάλουν την Εκκλησία.

Η μασονία έχει δουλέψει πάνω στο τομέα αυτόν φοβερά! Φοβερά έχει δουλέψει!

Προσέβαλαν την εκκλησία εκ των έσω.

Έβαλαν ανθρώπους κατά καιρούς να διοικούν την εκκλησία που δεν έχουν καμία σχέση με την Εκκλησία! Εδώ είναι το μέγα δυστύχημα και σαν συμπέρασμα θα σας έλεγα αυτό:

Αυτή την στιγμή ο λαός ας φροντίσει να ποιμαίνει τον εαυτό του γιατί εμείς δεν είμαστε σε θέση να σας ποιμάνουμε! Λυπούμαι που το λέγω.

Φροντίστε να σωθείτε!

Φροντίστε να σωθείτε!

Ο χρήστης Ιώβ σχολίασε την ανάρτηση "Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων"

Τι σχέση έχει ο Λούθηρος με τον Αρχιεπίσκοπο Παπαδόπουλο; Τι σχέση έχει το εορτολόγιο με το ημερολόγιο; Τι σχέση έχει η αλλαγή του ημερολογίου με τον Οικουμενισμό;

Τo σχίσμα δεν το μακαρίζει κανένας Άγιος. Αυτός που φεύγει από την Εκκλησία, αυτός έχει το πρόβλημα.Τα ημερολόγια δεν έχουν σχέση με τα δόγματα. Χωρίζεις από τον ψευδεπίσκοπο όταν υπάρχει αίρεση ή όταν υπάρχει αδικία.

Είναι χαρακτηριστικό αυτό που είπε ο Κολοκοτρώνης, μιλώντας στην Πνύκα σε νέους, στις 8 Οκτωβρίου 1833:

«Αφού ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι πίστεψαν στο Ευαγγέλιό Του και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα. Ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό, τι ημπορούσαν, διά να αλλάξει ο λαός την πίστη του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ’ εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος τον Σταυρό του έκαμε. Παιδιά μου! Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να τη στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ Πατρίδος».

Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Οἰ «Π/Ηται» πού ἀντέδρασαν τό 1924 εἰς τήν Μασονικήν μεταρρύθμισιν τοῦ ἑορτολογίου, ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, ἦτο τό πρῶτον ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ βῆμα πρός τόν Οἰκουμενισμόν, ἀντιστοιχοῦν πρός τούς ἀντιδράσαντας εἰς τήν εἰκονομαχικήν ψευδο-σύνοδον τοῦ 754. Ἄν ποτέ ἀνασυνταχθῇ ἡ Ὀρθοδοξία καί γίνῃ Πανορθόδοξος Σύνοδος, αὐτή θά μακαρίσῃ τούς ἁγνούς ἀγνωνιστάς τοῦ 1924 καί θ' ἀναθεματίσῃ ὅσους κατόπιν ἐπρόδωσαν τόν ἱερόν ἀγῶνα χέρι-χέρι μέ τούς Οἰκουμενιστάς Μεταξάκην, Παπαδόπουλον καί ὅσους κατόπιν ἠκολούθησαν τήν γραμμήν τῶν δύο αὐτῶν «νέων Λουθήρων».

Βασικὲς ὀρθόδοξες ἐκκλησιολογικὲς ἀρχὲς

Ὁ Οἰκουμενισμός, ἐκκινώντας ἀπὸ προσπάθειες προσεγγίσεως τῶν «χριστιανῶν» σὲ πρακτικὰ θέματα στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰ., ἐξελίχθηκε σὲ προσπάθεια ἐξωτερικῆς συγκολλήσεως τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὶς λοιπὲς «ὁμολογίες», χωρὶς τὴν ἀποδοχὴ ἀπὸ ἐκεῖνες τῆς μόνης ἀναλλοίωτης καὶ παραδοσιακῆς, τῆς ὀρθόδοξης, διδασκαλίας, ἀλλὰ μέσῳ ἐλαχιστοποιήσεως τῆς σημασίας («μινιμαλισμοῦ»), τῆς ἀποσιωπήσεως καὶ παρερμηνείας τῶν ἱ. δογμάτων ἀπὸ ὅλες τὶς διαλεγόμενες πλευρές. Ἐκκινώντας στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰ., ὅταν γιὰ πρώτη φορὰ οἱ αἱρετικοὶ (ἑτερόδοξοι ) ὀνομάστηκαν σὲ ἐπίσημα ὀρθόδοξα ἐκκλησιαστικὰ κείμενα «Ἐκκλησίες» (τὸ 1903 καὶ κυρίως τὸ 1920), ἡ δογματικὴ παρέκκλιση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μεταξὺ ἄλλων φοβερῶν πτώσεων ὁδήγησε σταδιακῶς στὴν ἀπὸ μέρους ἐπιφανῶν ὀρθοδόξων Κληρικῶν καὶ θεολόγων (α) ἄρση τῆς ἀκοινωνησίας μὲ τοὺς παπικούς («ἄρση τῶν ἀναθεμάτων») τὸ 1965, (β) μερικὴ ἀποδοχὴ τῶν ἑτεροδόξων τελετῶν βαπτίσματος, εὐχαριστίας καὶ ἱερωσύνης («Κείμενον Β.Ε.Μ.», Λίμα τοῦ Περοῦ 1982, (γ) διαπίστωση δῆθεν χριστολογικῆς συμφωνίας μὲ τοὺς μονοφυσίτες-μονοθελῆτες (Β΄Κοινή Δήλωση, Chambésy 1990) - ἡ ὁποία σημαίνει τὴν ἀπόρριψη τῆς συμπαγοῦς ὀρθοδόξου χριστολογίας 15 αἰώνων, Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ πληθύος Ἁγίων Πατέρων, (ε) διαπίστωση ὅτι ὁ παπισμὸς εἶναι ὄχι αἵρεση, ἀλλὰ «ἀδελφὴ Ἐκκλησία» μὲ ἔγκυρα μυστήρια (Κείμενον Balamand 1993) κ.ἄ. Χειρότερο ὅλων εἶναι (στ) τὸ ἐκκλησιολογικὸ κείμενο τῆς Θ΄ Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Π.Σ.Ε. στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε (Βραζιλία, 2006) · ἐκεῖ ἡ πλειονότης τῶν ὀρθοδόξων ἐκπροσώπων ἀρνήθηκε ἰδιότητες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τὶς ὁποῖες ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ἐκεῖνες τῆς «Μιᾶς» (δηλ. σὲ ἑνότητα πίστεως) καὶ τῆς «Καθολικῆς», ἐπειδὴ συμφώνησαν ὅτι κανένα μέλος τοῦ Π.Σ.Ε. δὲν ἀποτελεῖ καθ’ ἑαυτὸ τὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία (§6) καὶ ὅτι εἶναι θεμιτὴ ἡ ὕπαρξη ποικιλίας δογμάτων ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας (§5). Αὐτὸ εἶναι ποὺ λίγο ἀργότερα οἱ οἰκουμενιστὲς ὀνόμασαν «ἑνότητα μέσα στὴ (δογματικὴ) διαφορετικότητα» , “unity in diversity”, ἔνα σύνθημα παρμένο ἀπὸ τὰ βουδιστικὰ κινήματα τῆς New Age, δηλαδὴ μιὰ «περιεκτικότητα». 

Μητροπολίτης Αντινόης Παντελεήμων. Υπέρ Εσταυρωμένου Χριστού ✝️

Σεβαστοὶ Πατέρες καὶ ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ χαίρετε ἐν Κυρίῳ.

Ὁ Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς κακόδοξης πλάνης τῆς ἀποκαθηλώσεως τοῦ ἤδη ἐγκατεστημένου Ἐσταυρωμένου Χριστοῦ ὄπισθεν ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα τῶν Ἱερῶν Ναῶν μιᾶς ὁλόκληρης Μητροπόλεως, εἶχε ἀταλάντευτα δηλώσει τὴν ἀντίθεσή του ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια μὲ ἀτράνταχτα θεολογικὰ ἐπιχειρήματα σὲ σωρεία κειμένων τὰ ὁποῖα δημοσιεύτηκαν στὸ διαδίκτυο καὶ στὶς Ὀρθόδοξες ἐφημερίδες.

ΚΥΡΙΑΚΗΑ ’ΛΟΥΚΑ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

 «...ἐπί δέ τῷ ῥήματί σου χαλάσωτό δίκτυον». 

Τελείαν ὑπακοήν καί πεποίθησιν εἰς τόν λόγον τοῦ Χριστοῦ, ἔφερεν καρπούς μετανοίας· καί ἐνίκησαν ἀνδρείως οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τό σκότος καί τήν πλάνην τῆς εἰδωλολατρείας. Ὑπέμειναν μέ χαρά καί ἐλπίδα τούς κόπους καί τίς θλίψεις πού, κατ’ ἀνάγκην συνοδεύουν τήν ἐπιδίωξη τῆς ἐντολῆς-ἀρετῆς καί κατεφρόνησαν τήν δειλία πού προέρχεται ἀπό τήν ἀκηδία, τήν ἡδυπάθεια. Ἀποφασισμένοι νά ἐργαστοῦν μέ αὐταπάρνηση τήν ἀρετή, οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, δέν ἀπέφυγαν τούς ἀναγκαίους κόπους καί τίς θυσίες γιά τήν ἐπίτευξή της.

Σπυρίδων Ἀρναούτογλου : αὐθαίρετη πράξη τῆς ἀφαίρεσης τοῦ Ἐσταυρωμένου από τον Μητρόπολη Περιστερίου

 

Σεβαστοὶ Πατέρες καὶ ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ χαίρετε ἐν Κυρίῳ.

 

«10.32. Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν [τοῖς] οὐρανοῖς·  10.33 ὅστις δ᾽ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι κἀγὼ αὐτὸν ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν [τοῖς] οὐρανοῖς.»  Ματθαῖον 10.32-33.

 

Σὲ αὐτὴ τὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ συμπυκνώνεται τὸ ἐπισυναπτόμενο ἀγωνιῶδες κείμενο τὸ ὁποῖο ἀπευθύνεται πρὸς τὸ σύνολο τῶν μελῶν τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ ἀφορμὴ τὴν συνεδρία ἡ ὁποία θὰ πραγματοποιηθεῖ στὶς ἀρχὲς Ὀκτωβρίου καὶ θὰ ἀποτελεῖ μιὰ μοναδικὴ εὐκαιρία γιὰ νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ θέμα τῆς νεοφανοῦς καὶ κακοδόξου αἱρέσεως, τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ Ἐσταυρωμένου ὄπισθεν τῆς Ἁγίας Τραπέζης, ἡ ὁποία γιὰ τρία καὶ πλέον χρόνια ταλανίζει καὶ κατασκανδαλίζει τὴν Μητρόπολη Περιστερίου καὶ ὡς καρκίνωμα ἐπεκτείνεται καὶ σὲ πολλὲς ἀκόμη Μητροπόλεις τῆς Ἑλλάδος, ἔχοντας ἤδη καταπιεῖ σχεδὸν ὁλόκληρη τὴν Κύπρο.

 

Ἂν δὲν παρθοῦν καὶ αὐτὴ τὴν φορὰ οἱ ἀναγκαῖες ἀποφάσεις κατὰ τῆς αἱρέσεως αὐτῆς ποὺ θεολογικὰ ἐκφράζεται μέσῳ τοῦ Μητροπολίτου Περιστερίου Γρηγορίου, θὰ βρεθοῦμε ὅλοι μας ἀπέναντι:  ἄλλος ἔμπροσθεν τοῦ μακαρίου Ματθαίου 10.32, καὶ ἄλλος ἔμπροσθεν τοῦ φοβεροῦ 10.33.

 

Σπυρίδων Ἀρναούτογλου

 

Τὸ κείμενο (χωρὶς τὸ ἀνωτέρω εἰσαγωγικὸ σχόλιο) δημοσιεύτηκε στὴν ἐφημερίδα τοῦ Ὀρθόδοξου Τύπου τῆς 25ης Σεπτεμβρίου 2026 μὲ Ἀριθμὸ Φύλλου 2605

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 

Άθήνα 21^η Σεπτεμβρίου 2026

Ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ πρὸς ἅπαντας τοὺς Ἀρχιερεῖς τῆς ἐκκλησίας μας

Μὲ ἀφορμὴ τὴν Σύγκληση τῆς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας

Πατέρες,

Εἶναι ἀδύνατον ἕως καὶ ἀδιανόητον καὶ ἀφύσικο καὶ ἐγκληματικὸ νὰ μὴ γνωρίζετε ἅπαντες, καὶ τῶν πλέον ἀκριτικῶν Ἱ. Μητροπόλεων, τὸν Μέγα Σκανδαλισμὸ ποὺ ἔχει προκαλέσει ὁ συνεπίσκοπός σας, ὁ Περιστερίου Γρηγόριος, στὸν πιστὸ λαὸ τοῦ Περιστερίου καὶ ὄχι μόνο.

Ἐδῶ καὶ τρία καὶ πλέον χρόνια (ποὺ ἐσεῖς τὸν ἀνέχεστε καὶ ὁ πιστὸς λαὸς τὸν ὑποφέρει) ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀφαίρεση τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα ὅλων τῶν Ἱ. Ναῶν τοῦ Περιστερίου καὶ τὴν αἱρετική του, βλάσφημη καὶ εἰκονομαχικὴ διδασκαλία του, ἀλλὰ καὶ τὶς συχνὰ ἐπαναλαμβανόμενες συμπροσευχές του καὶ τοὺς ἐναγκαλισμούς του μὲ ἀκοινώνητους αἱρετικούς, χαρακτηρίζει καὶ τὸν ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ «μόνιμα πεθαμένο καὶ αἰώνια νεκρό» (!!!) (Ἐγκ. 1/2024).

Ἐπειδὴ δὲ ἅπαντα τὰ ἐπιχειρήματά του μὲ τὰ ὁποῖα ἔχει προσπαθήσει νὰ στηρίξει τὴν κακόδοξη διδασκαλία του, ἔχουν πλέον καταρριφθεῖ, καὶ μὴ ἔχοντας ἐκεῖνος ἄλλον λόγον, καταφεύγει στὴ συκοφάντηση καὶ ἀπαξίωση τοῦ ἀγωνιζόμενου πιστοῦ λαοῦ, τοῦ κατὰ τὰ ἄλλα «ποιμνίου του»: «...Ὅλοι αὐτοὶ εἶναι εἰκονομάχοι καί, κατ’ ἐπέκταση, εἰδωλολάτρες» (!!) καί... «Ἐσταυρωμενο-μανίτες» (!!) (Ἔγκ. 2/27.5.25).

Ἰδιαίτερα, τελευταῖα, στὸ στόχαστρό του ἔχει τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα ποὺ ἀποτελοῦν τὴν Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ Πιστῶν τῆς Ἱ.Μ. Περιστερίου (ἑπτὰ στὸν ἀριθμό, ἐκλεγμένα νόμιμα ἀπὸ Σύναξη πιστῶν τῆς 28/3/2024) καὶ γιὰ τὰ ὁποῖα (πρόσωπα) εἴμαστε σὲ θέση νὰ βεβαιώσουμε πὼς πρόκειται περὶ ἐντίμων καὶ συνειδητῶν ἀδελφῶν μας Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Τοὺς δὲ ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεώς του τοὺς ἔχει καθυποτάξει. Τοὺς ἔχει χωρίσει σὲ δύο κατηγορίες: Ἡ μία δηλωμένη μὲ τυφλὴ ὑπακοὴ καὶ ἡ ἄλλη φαινόμενη (στὰ δικά του μάτια) ὡς χλιαρὴ ἢ καὶ ὕποπτη. Ἡ πρώτη ἀπολαμβάνει τοποθέτηση σὲ θέσεις ἢ ὑπευθύνων τῶν γραφείων τῆς Μητροπόλεως ἢ προϊσταμένων Ἱερῶν Ναῶν καὶ ἡ δεύτερη σὲ φάση τρομοκρατίας. Ὅλοι τους ἔχουν ὑποστεῖ, μέσα σὲ μικρὰ χρονικὰ διαστήματα, δύο καὶ τρεῖς μεταθέσεις ἀπὸ ναὸ σὲ ναὸ καὶ ὑπὸ τὴν αὐστηρὴ ἐπιτήρηση πάντοτε τῶν προϊσταμένων τους. Ἡ «Δεσποτικὴ» τρομοκρατία στὶς δόξες της.

 

Πατέρες,

Ἀξιώθηκε(;) ἡ 168^η Διαρκὴς Σύνοδός σας μὲ θητεία τὴν περίοδο ἀπὸ 1/9/24–31/8/25, (ἀποτελούμενη, ὅπως εἶναι γνωστὸ σὲ ὅλους μας, ἀπὸ 12 ἐξ ὑμῶν Ἀρχιερέων σὺν ἕνας ὡς Πρόεδρος, ὁ προκαθήμενος κ. Ἱερώνυμος), νὰ λάβει ἀπόφαση τὴν 11^η Μαρτίου 2025, ὕστερα ἀπὸ σχετικὴ προσφυγὴ τῆς Συντ. Ἐπιτροπῆς πιστῶν τῆς Ἱ.Μ. Περιστερίου καὶ εἰσήγηση τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Θείας Λατρείας καὶ τοῦ Ποιμαντικοῦ Ἔργου, καὶ νὰ ἐκδώσει στὴ συνέχεια τὴν μὲ ἀρ. πρωτ. 3095/20-3-2025 ἐγκύκλιο, τὴν ὁποία κοινοποίησε σὲ ὅλους ἐσᾶς τοὺς Ἀρχιερεῖς.

Ἡ ἀπόφαση αὐτή, ἐνῶ ἀναφερόταν στὴ σωστὴ θέση τοῦ Ἐσταυρωμένου/Σταυροῦ ὄπισθεν τῆς Ἁγίας Τραπέζης, δὲν κατονόμαζε οὔτε τὸν τόπο (Ἱ.Μ. Περιστε­ρίου) ὅπου ἡ αὐθαίρετη πράξη τῆς ἀφαίρεσης τοῦ Ἐσταυρωμένου ἔγινε, οὔτε τὸν ὑπαίτιο τῆς αὐθαιρεσίας (τὸν Περιστερίου Γρηγόριο).

Ἀφορμὴ ἔδωσε στὸν συνεπίσκοπό σας, τοῦ ὁποίου ἡ διανοητικὴ ταραχὴ ἀργὰ ἀλλὰ σταθερὰ ἀποκαλύπτεται, ἡ ἀπόφαση αὐτή, εἴτε ἐκδόθηκε ἐλλιπὴς ἐσφαλμένα, εἴτε μυστικὰ συμπεφωνημένα μετὰ τοῦ συναδέλφου ἐπισκόπου, ὄχι μόνο νὰ μὴ συμμορφωθεῖ καὶ ἄμεσα νὰ ἐπανατοποθετήσει στὴ θέση του τον Ἐσταυρωμένο, ἀλλὰ καὶ τρεῖς μῆνες μετὰ τὴν κοινοποίηση καὶ σὲ αὐτὸν τῆς ἀπόφασης, νὰ προχωρήσει σ’ ἕνα θρασύτατο ἐμπαιγμὸ τόσο τοῦ πιστοῦ λαοῦ ὅσο καὶ τῆς Συνόδου σας, τοποθετῶντας, καὶ πάλι αὐθαίρετα, πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα ὅλων τῶν Ἱερῶν Ναῶν τῆς Μητροπόλεως, ἀντὶ τοῦ καθιερωμένου παραδοσιακοῦ Ἐσταυρωμένου (τὸν ἴδιο, ἐκεῖνον ποὺ ἀφήρεσε!!), ἕνα ἀσώματο Σταυρὸ δικῆς του ἔμπνευσης, τόσο λεπτὸ ποὺ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀναρτηθεῖ σ’ αὐτὸν ἀποσπώμενος ἁγιογραφημένος Ἐσταυρωμένος ἢ νὰ ἁγιογραφηθεῖ πάνω σ’ αὐτὸν (βλ. φωτογραφία).

Καὶ τὸ θράσος του ξεπερνᾶ τὰ ὅρια. Ἑρμηνεύει κατὰ τὸ δοκοῦν την ἀπόφαση τῆς Συνόδου καὶ γράφει μεταξὺ ἄλλων: «...στὸ κύριο σῶμα της ἀπόφασης δὲν ἀποφασίζεται συνοδικὰ τίποτε(!!) ρητὰ καὶ κατηγορηματικὰ σχετικὰ μὲ μιὰ ἐνδεχόμενη(!!) (δικές μας οἱ ὑπογραμμίσεις καὶ τὰ θαυμαστικά) τοποθέτηση τοῦ Ἐσταυρωμένου ὄπισθεν τῆς Ἁγίας Τραπέζης» καὶ συνεχίζει: «...δὲν μπορῶ νὰ διανοηθῶ ὅτι (ἡ Σύνοδος) θὰ πλειοδοτοῦσε ὑπὲρ μίας ξενόφερτης νεοπλατωνικῆς λειτουργικῆς πρακτικῆς... νὰ γίνονται σιωπηρὰ ἀνεκτὲς ἀπαράδοτες λαϊκὲς παραδόσεις...(!!) (Ἐγκύκλιος 2/27-5-2025).

• Καὶ τὸ δάκτυλο σᾶς κουνάει καὶ μάθημα σᾶς κάνει κι ἐσεῖς... σιωπᾶτε. Ἔχετε πλέον ἐκτεθεῖ στὸν πιστὸ λαό. Κανένα σημάδι ποὺ νὰ δείχνει ὅτι ἡ Σύνοδός σας ἐγκύπτει στὴν ἀγωνιώδη φωνὴ τῶν σκανδαλισθέντων πιστῶν. Δὲν ἀκοῦτε, ἡ ἀκοή σας ἔχει πάθει σοβαρὴ βλάβη, ἐνῶ ὁ στρουθοκαμηλισμός σας ἔχει ὑπερβεῖ κάθε ὅριο. Καὶ δικαιολογημένα διερωτᾶται ὁ πιστὸς λαός, τί ἄραγε συμβαίνει;

Ἑάλω ἡ Ἱεραρχία τῆς ἐκκλησίας μας; Μήπως ἡ σύμπραξη τῶν ἐχθρῶν τῆς Ὀρθοδοξίας μας (μασονία, οἰκουμενισμὸς καὶ παπισμὸς) ἔχει ἀπὸ χρόνια τώρα ὑποτάξει, σὲ μεγάλο ποσοστό, τὴν Ἱεραρχία τῆς ἐκκλησίας μας; Πῶς ὅμως, διαφορετικά, θὰ μποροῦσε νὰ ἑρμηνευτεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχετε πλέον καταστεῖ –ἐκτὸς ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων– ἀπραγότεροι βατράχων καὶ ἀφωνότεροι ἰχθύων;

Ἔχετε ἐπιλέξει, δυστυχῶς, τὴν ὁδὸ τῆς ἀναισθησίας (ὁδὸς πάντα ἐπικλινὴς) ποὺ μόνο στὴν ἀπώλεια ὁδηγεῖ. Σφραγισμένη ἡ ἀκοή σας ἀπὸ τὸν ἐωσφορικὸ ἐγωισμό, ποὺ συνήθως ἔρχεται μετὰ τὴν ἄνοδο στὸ ἐπισκοπικὸ ἀξίωμα. Δὲν ἀκοῦτε τὸν στεναγμὸ τοῦ πιστοῦ λαοῦ οὔτε καὶ ἔχετε τὴν καρδιακὴ ἐκείνη ἐπιθυμία νὰ διαφυλάξετε ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς τὴν πίστη μας.

Καλὸ τὸ κήρυγμά σας, ὡραῖα τὰ λόγια. Μεγάλη ἡ ἀπόσταση ἀνάμεσα σ’ αὐτὰ ποὺ λέτε καὶ σὲ αὐτὰ ποὺ πράττετε. Ὁ Κύριος ὅμως προτάσσει τὴν πράξη καὶ κατόπιν τὰ λόγια: «ὅς δ’ ἂν ποιήση καὶ διδάξη, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν» (Ματθ. κεφ. 5,19). Μιλᾶτε γιὰ ἀγάπη, χωρὶς νὰ ἔχετε ἀγάπη. Μιλᾶτε γιὰ θυσία χωρὶς νὰ θυσιάζεστε.

Καὶ τοῦτο πρέπει νὰ τεθεῖ ὑπόψη σας. Μία μικρή, ὀλιγομελὴς ἀντιπροσωπεία πιστῶν τῆς Ἱ.Μ. Περιστερίου ἔχει ζητήσει ἀπὸ τὸν προκαθήμενό σας κ. Ἱερώνυμο (μὲ τὰ ὑπ’ ἀρ. πρωτ. 15/6-10-25 καὶ 4/3-3-26 ἔγγραφα τῆς Συντονιστικῆς των Ἐπιτροπῆς) νὰ τοὺς δεχθεῖ σὲ ἀκρόαση καὶ μέχρι σήμερα 11 (ἕνδεκα) καὶ πλέον μῆνες(!!) τώρα δὲν ἔχει ἀνταποκριθεῖ στὸ αἴτημα. Σὲ δική μας δὲ ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ τῆς 15/12/25 πρὸς τὸν κ. Ἱερώνυμο (ποὺ ἐστάλη στὸ e-mail του ἰδ. γραφείου του) ἀναφερόμενοι καὶ στὸ αἴτημα αὐτὸ σημειώνουμε: «Δὲν θὰ μπορέσει, Μακαριώτατε, νὰ πιστέψει ὁ πιστὸς λαὸς τῆς Ἱ.Μ. Περιστερίου, οὔτε καὶ κανένας ἄλλος, πώς... δὲν βρήκατε λίγο χρόνο νὰ διαθέσετε καὶ νὰ δεχθεῖτε μία ὀλιγομελῆ ἀντιπροσωπεία αὐτῶν τῶν ταλαίπωρων καὶ κατασκανδαλισμένων πιστῶν». Καὶ καταλήγουμε: «Σκεφθεῖτε το, μήπως ἔτσι τοὺς ὠθεῖτε στὸν λογισμὸ πὼς δὲν καταδέχεστε νὰ τοὺς συναντήσετε;» Καὶ αὐτὰ ἐγράφησαν στοὺς 2 (δύο) μῆνες μὴ ἀνταπόκρισης! Τώρα ποὺ ἔχουν περάσει 11 (ἕνδεκα)!! καὶ πλέον μῆνες, τί πρέπει νὰ ποῦμε; Αἶσχος... καὶ πάλι Αἶσχος!!

Κατὰ τὰ ἄλλα, εἶστε «εἰς τύπον καὶ τόπον Χριστοῦ». Ἐλᾶτε τώρα καὶ πέστε μας, θὰ ἠρνεῖτο ποτὲ ὁ Κύριος συνάντησή του ἔστω καὶ μὲ ἕνα ἁμαρτωλό, ἕνα πονεμένο; Ὄχι μόνο δὲν θὰ ἠρνεῖτο, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ τὸ ἐπεδίωκε. Ἀς λάβει ὑπόψη του ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος, ὅτι οἱ μικροὶ στὰ μάτια τὰ δικά του ἀδελφοί μας, μπορεῖ νὰ εἶναι μεγάλοι στὰ μάτια τοῦ Θεοῦ.

Ὑπάρχουν, εὐτυχῶς, πιστοὶ ποὺ διαθέτουν πνευματικά –κατὰ Θεόν– αἰσθητήρια. Ζητήσατε καὶ ἐνημερωθεῖτε πόσες ἀναφορὲς τοῦ πιστοῦ λαοῦ (διὰ τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς) ἔχουν ὑποβληθεῖ καὶ ἐκκρεμοῦν στὴν Διαρκῆ Σύνοδό σας (ἐνδεικτικὰ ἀναφερόμαστε σὲ δύο περιπτώσεις: α) Ἡ ἀπὸ 27/3/2025 «Ἀναφορὰ περὶ ἀπειθείας Ι.Μ. Περιστερίου» σὲ Συνοδικὴ Ἐγκύκλιο καὶ β) τὸ ἀπὸ 29/1/2026 «Αἴτημα θεολογικῆς ἐξέτασης (2) Ἐγκυκλίων Σεβ. Μητροπολίτη Περιστερίου κ. Γρηγορίου», ποὺ μέχρι καὶ σήμερα δὲν ἔχουν ἀπαντηθεῖ, παρὰ τὰ προβλεπόμενα ἀπὸ τὸν κανονισμό της!!

• Γράφει ὁ θεολόγος κ. Παῦλος Τρακάδας σχετικὰ μὲ τὸ πρόβλημα «Ἐπίσκοπος Γρηγόριος» (Ὀρθ. Τύπος φ. 2532/28-2-2025): «Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἂν δὲν ἀντιλαμβάνεται πόσον ἐπικίνδυνος εἶναι διὰ τὴν θεολογίαν ὁ Μητροπολίτης Περιστερίου, τουλάχιστον δὲν ἀντιλαμβάνεται πόσον ἐπιζήμιος εἶναι διὰ τὸ ποίμνιον;»

• Καὶ ὁ θεολόγος κ. Γεώργιος Τραμπούλης γράφει καὶ κλείνει σχετικὸ πρόσφατο ἄρθρο του (Ὀρθ. Τύπος φ. 2598/27-7-2026): «Οἱ μεγιστᾶνες τῆς ἐποχῆς μας (ὅπου ὑπογραμμίσεις καὶ θαυμαστικὰ δικά μας) αὐτοθυμιάζονται αὐτάρεσκα, ἀρμέγουν τὸ ποίμνιο, ροφοῦν τιμές, γεύονται τὴν χλιδὴ καὶ ἀπολαμβάνουν τὸν πλοῦτο, ὅμως δὲν λατρεύουν τὸν Χριστό, δὲν θέλγονται ἀπὸ τὸ παράδειγμά του, γι’ αὐτὸ καὶ δὲν χειραγωγοῦν τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ. Εἶναι θλιβερὴ αὐτὴ ἡ διαπίστωση καὶ δὲν ἀνατρέπεται ἀπὸ τὶς ὅποιες προσπάθειες τῶν λίγων, οἱ ὁποῖοι μένουν πιστοὶ στὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου. Έναπόκειται πιὰ στὸν Χριστό, γιὰ νὰ βάλει τὰ πράγματα στὴ θέση τους στὰ τοῦ οἴκου του, τὴν ἐκκλησία του.»

Θὰ ἔρθει ὁ Κύριος, δὲν θὰ ἀργήσει, καὶ τότε δὲν θὰ μείνει Μίτρα ἐπὶ κεφαλῆς οὔτε καὶ πατερίτσα ἐπὶ χειρὸς Ἐπισκόπου.

Πικρὴ ἡ ἀλήθεια, ἀλλὰ ἡ ΑΛΗΘΕΙΑ. Ἡ πίστη μας κλονίζεται, οἱ ἐκκλησίες ἀδειάζουν. Ἀναλογιστεῖτε τὶς εὐθύνες σας, θὰ δώσετε λόγο στὸν δικαιοκρίτη Κύριό μας.

Ἐπιτέλους, τὸν πιστὸ λαὸ δὲν τὸν ντρέπεστε, τὸν Θεὸ δὲν τὸν φοβεῖσθε;

Ἕως πότε θὰ ἐπιτρέπετε στὸν Περιστερίου συνεπίσκοπό σας νὰ ἀνακατεύει τα λασπόνερα τῆς Δύσης μὲ τὸ γάργαρο νερὸ τῆς Ὀρθοδοξίας μας;

Ἐλᾶτε... πρὶν εἶναι ἀργὰ καὶ ὁ Κύριος ἐπέμβει καὶ μὲ ὀδυνηρὸ τρόπο σας φέρει σὲ μετάνοια.

Ἀφυπνιστεῖτε, θέματα σοβαρὰ ὅπως ἡ αἵρεση καὶ ὁ σκανδαλισμὸς τοῦ πιστοῦ λαοῦ, δὲν εἶναι ὑπόθεση τοῦ ἑνός, εἴτε αὐτὸς λέγεται προκαθήμενος ἢ φέρεται ὡς Οἰκουμενικός. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχει γνώμη ὁ ἕνας καὶ ἐσεῖς τυφλὰ νὰ ὑπακούετε.

Ἐσεῖς οἱ ὀλίγοι, τοὐλάχιστον, ποὺ ἀκόμη κρατᾶτε καλὰ στὴν πίστη, τολμήσατε καὶ ἀπαιτήσατε κατὰ τὴν Μεγάλη Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς ἐκκλησίας μας, ποὺ ἡ Σύγκλησή της ἔχει ὁριστεῖ γιὰ τὸν Ὀκτώβριο μῆνα (6-8/10/2026), νὰ συζητηθεῖ τὸ πρόβλημα ποὺ ὄνομα ἔχει «Ἐπίσκοπος Γρηγόριος» ἔστω καὶ ἐκτὸς ἡμερήσιας διάταξης.

* Προκαλέσατε ἕνα πνευματικὸ σεισμό, ποὺ θὰ μείνει στὴν ἐκκλησιαστική μας ἱστορία καὶ ὁ Κύριος θὰ σᾶς ἀνταμείψει.

* Ἐν τέλει, ἐγκαλεῖται ἀπὸ τὸν πιστὸ λαὸ ἡ Ἱεραρχία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας γιὰ Ἀνάθεμα τοῦ Ἐπισκόπου Περιστερίου Γρηγορίου.

Μὲ πολὺ πόνο καρδίας ἐγράφη ὅ,τι ἐγράφη.

Συγχωρέστε μας...

 

Ὁ ἐν Χριστῷ ἐλάχιστος ἀδελφός

ΘΕΟΦΙΛΟΣ