Δυστυχῶς, θέλοντας νά εἶμαι εἰλικρινής καί δίκαιος καί αὐτοκριτικός, πρέπει νά ὁμολογήσω ὅτι σ' αὐτή τήν ἰδιαίτερα κρίσιμη περίοδο οἱ "Γ.Ο.Χ." τῶν παρατάξεων ἀδικαιολογήτως καί ἐγκληματικῶς δέν ἀγωνίζονται! Τολμῶ νά πῶ ὅτι ἔχουν ἐγκαταλείψει τόν ἀγώνα καί τή μαρτυρία τῆς Ὀρθοδοξίας! Εἶναι τραγική αὐτή ἡ διαπίστωση. Καί τό λέω μετά λόγου γνώσεως γιά ὅσους μέ γνωρίζουν. Ὁ ἀγώνας τῶν ὀρθοδόξων τοῦ 1924 φαίνεται προδομένος καί ἀποπροσανατολισμένος ἀπό ἐμᾶς τούς ἴδιους. Δέν σχολιάζω γιά νά χαϊδέψω κανενός τ' αὐτιά. Αὐτή τήν περίοδο προβληματίζομαι ἰδιαιτέρως κατά πόσον γιά μιά σειρά λόγους τό ἅλας τῶν Γ.Ο.Χ. φαίνεται νά ἔχει μωρανθεῖ!
Ἀθεΐα, τὸ καύχημα τῆς ἐποχῆς μας -- Φώτη Κόντογλου
«Νὺξ ἀφεγγὴς τοῖς ἀπίστοις, Χριστέ,
τοῖς δὲ πιστοῖς φωτισμός»
Ἀθεΐα! Τίτλος μεγάλος καὶ
καύχημα γιὰ τὸν σημερινὸν ἄνθρωπο. Ὅποιος τὸν ἀποχτήσει (καὶ γιὰ νὰ τὸν
ἀποχτήσει, φτάνει νὰ χειροτονηθεῖ μοναχός του ἄπιστος), γίνεται παρευθὺς στὰ
μάτια τῶν ἄλλων σοφός, κι᾿ ἂς εἶναι ἀμόρφωτος, σοβαρός, κι᾿ ἂς εἶναι γελοῖος,
ἐπίσημος κι᾿ ἂς εἶναι ἀλογάριαστος, ὑπεράξιος κι᾿ ἂς εἶναι ἀνάξιος, ἐπιστήμονας
κι᾿ ἂς εἶναι κουφιοκέφαλος.
Δὲν μιλῶ γιὰ τὸν ἄνθρωπο ποὺ ἔχει πόθο νὰ πιστέψει, μὰ δὲν μπορεῖ, μὲ ὅλο ποὺ κατὰ βάθος πάντα ἡ αἰτία τῆς ἀπιστίας εἶναι ἡ περηφάνεια, αὐτὴ ἡ ὀχιά, ποὺ κρύβεται τόσο ἐπιτήδεια μέσα στὸν ἄνθρωπο, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ τὴν καταλάβει.
Τη Ε΄ (5η) Ιουλίου, ο Άγιος Ιερομάρτυς ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ ο νέος, ο εν Κωνσταντινουπόλει μαρτυρήσας κατά το έτος αχοθ΄ (1679), ξίφει τελειούται.
Κυπριανός ο νέος Ιερομάρτυς του Χριστού, πατρίδα μεν είχε χωρίον τι Κλητζός κατά τους εγχωρίους καλούμενον, της επαρχίας Λιτζάς και Αγράφων. Εκεί γεννηθείς και ανατραφείς καλώς παρά των γονέων αυτού και εις τα ιερά γράμματα εκπαιδευθείς, ενεδύθη το μοναχικόν σχήμα και ηξιώθη του της ιερωσύνης χαρίσματος. Απελθών δε εις το αγιώνυμον Όρος του Άθωνος, και αγοράσας κελλίον Κουτλουμουσιανόν, τον Άγιον Γεώργιον, έμενεν εν αυτώ μετ’ άλλων δύο μοναχών, το μέλι της αρετής εργαζόμενος και ως φίλεργος μέλισσα συνάγων άπαντα τα άνθη των αρετών. Ενώ δε εκεί διέμενεν ο μακάριος, ήναψεν ο θείος πόθος εις την καρδίαν αυτού. Όθεν και ηλλοιώθη την καλήν αλλοίωσιν, εντρυφών ακορέστως εις τον θείον έρωτα του Σωτήρος Χριστού, υπό του οποίου καταφλεγόμενος, όσα και αν έπραττε δεν ενόμιζεν ότι ισάξια της αγάπης αυτού πράττει. Ποία δε έργα κι αρετάς εξήσκει;
Ἡ ὀρθόδοξος ἐκκλησιολογία τοῦ ἁγίου Κυπριανοῦ καί αἱ καινοτομίαι τοῦ Πόρτο Ἀλέγκρε καί τοῦ Πουσάν
Ὁ ἅγιος Κυπριανός, τονίζει ἤδη τόν 3ον αἰῶνα, τήν ἑνότητα περί τόν Ἐπίσκοπον, περί τήν εὐχαριστίαν καί ἐν τῇ ὀρθοδοξίᾳ· γράφει ὁ ἅγιος Πατήρ: «Ὁ Θεός ἐστιν εἷς, καί ὁ Χριστός εἷς, καί μία ἡ Ἐκκλησία Aὐτοῦ, καί ἡ πίστις μία, καί ἡ ποίμνη μία ἡνωμένη διά τῆς κόλλας τῆς ὁμοφωνίας εἰς τήν στερεάν ἑνότητα τοῦ Σώματος». Ἀλλ’ ἡ Ὀρθοδοξία διά τόν ἅγιον Κυπριανόν δέν ἀποτελεῖ Πίστιν ἀποφασιζομένην ἑκάστοτε κοινῇ συναινέσει ὑπό τῶν Ἐπισκόπων, ἀλλά τήν ἀπ΄ ἀρχῆς παραδοθεῖσαν ὑπό τῶν Ἀποστόλων τοιαύτην. Χάριν αὐτῆς ὁ ἅγιος Κυπριανός, δέν ἐσεβάσθη τήν δικαιοδοσίαν ἤ τήν ἄποψιν τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης Στεφάνου, ἀλλά συνίστα τήν ἀνυπακοήν πρός αὐτόν, διότι ὁ Στέφανος ἐνήργει κατά παράβασιν τῆς ἀποστολικῆς Πίστεως (Epistola LXXIV, Ad Pompeium contra Epistolam Stephani) ! Ἡ αὐστηρά ἐκκλησιολογική διδασκαλία τοῦ ἁγίου Κυπριανοῦ περί μή σωτηρίας ἐκτός Ἐκκλησίας (“extra Ecclesiam nulla salus”) εἶναι, κατά τόν Καθηγητήν Βλάσιον Φειδᾶν, ἡ κατ΄ ἐξοχήν και κατά παράδοσιν ὀρθόδοξος. Ἀντιθέτως, ἡ αὐγουστίνειος ἐκκλησιολογία, ἡ ὁποία ἀποδέχεται στοιχεῖα ἐκκλησιαστικότητος ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας καί ἀποτελεῖ οὕτω τήν βάσιν τοῦ κειμένου τῆς Ραβέννας καί τῶν τελευταίων κειμένων τοῦ Π.Σ.Ε. (Πόρτο Ἀλέγκρε καί Πουσάν) συνιστᾷ καινοτομίαν, καί ὡς γνωστόν, πᾶσα ἐπίμονος καί ἀμετανόητος δογματική καινοτομία ἀποτελεῖ διά τήν Ὀρθοδοξίαν αἵρεσιν!
Τη Δ΄ (4η Ιουλίου), μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΑΝΔΡΕΟΥ Αρχιεπισκόπου Κρήτης του Ιεροσολυμίτου.
Ανδρέας ο θείος πατήρ ημών ήκμασε περί το χπ΄ (680) από Χριστού έτος, πατρίδα έχων την περίφημον Δαμασκόν, και γεννηθείς από γονείς θεοσεβείς και εναρέτους, Γεώργιον και Γρηγορίαν ονομαζομένους. Ούτος ο εν Αγίοις πατήρ ημών Ανδρέας έως του εβδόμου έτους της ηλικίας αυτού ήτο άφωνος, μη δυνάμενος να λαλήση ουδόλως. Όθεν ένεκα τούτου οι γονείς του ελυπούντο πάρα πολύ, νομίζοντες ότι θα μείνη βωβός δια παντός του βίου αυτού. Αλλά αφ’ ου παρήλθον τα επτά έτη, μεταβάς κάποτε μετά των γονέων αυτού ίνα μεταλάβη το πανάχραντον Σώμα και Αίμα του Κυρίου, ω του θαύματος! ευθύς ως μετέλαβεν, ελύθη η γλώσσα του και ελάλει ανεμποδίστως. Έκτοτε οι γονείς του έστειλλον αυτόν εις το σχολείον, δια να μάθη τα ιερά γράμματα.
The Church Fathers Have the Answers on Abortion and on Everything Else ---- Dimitris Hatzinikolaou, Associate Professor of Economics, University of Ioannina, Hellas
As is well known, the United States (US) Supreme Court has recently reversed the 1973 Roe vs. Wade ruling, and the serious matter of abortion has been once again fervently debated throughout the world. “My body, my choice,” argue the pro-choice women! “The child has rights, too,” reply the pro-lifers! The purpose of this note is to stress that if people accepted the teachings of the Church Fathers, who have spoken and written about everything, based on the Holy Scriptures and on the Holy Tradition, such debates would be totally unnecessary.
For the matter at hand, the 6th Ecumenical Council (691 AD), in its 91st Holy Canon, says: “As for women who furnish drugs for the purpose of procuring abortion, and those who take fetus-killing poisons, they are made subject to the penalty prescribed for murderers.” St. Basil the Great, in his 2nd Canon, which is acknowledged in the 2nd Canon of the 6th Ecumenical Council, says the same.
Therefore, if all people on earth were Orthodox Christians, there would be harmony and peace everywhere and agreement on every matter. Unfortunately, however, nowadays, people go to the opposite direction! That is, they leave Orthodoxy to become atheists or heretics, who are also atheists, according to St. Gregory Palamas (14th century). Worse, not everyone who claims to be Orthodox is in fact so. Nowadays, only a few people on earth are truly Orthodox Christians. To my knowledge, all patriarchs, archbishops, and bishops who pretend to be Orthodox Christians aren’t, as they communicate ecclesiastically with the pan-heresy of Ecumenism. Therefore, in accordance with the 15th Holy Canon of the so called “First and Second” Council (861 AD), they are not bishops, but pseudo-bishops! Needless to say, the same is true of the Roman Catholics, the Anglicans and the other Protestant denominations, the Monophysites, etc.
Αυτά ανέφερε ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην θρονική εορτή του 1998:
«Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν προπάτορες ημών υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως και ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού. Αιτούμεθα υπέρ αυτών το έλεος του Θεού, αλλ’ οφείλομεν ενώπιον Αυτού όπως επανορθώσωμεν τα σφάλματα εκείνων» (!!!),
Θλίβεται κανείς και σπαράσσει μέχρι βαθέων, αναλογιζόμενος και μόνο την πατριαρχική ρήση, που θεωρεί τους Αγίους Πατέρες, οι οποίοι αγωνίσθηκαν εναντίον του Πάπα ως θύματα του Διαβόλου και αξίους της συγχωρήσεως και του ελέους του Θεού .
Αν όμως, ο Μέγας Φώτιος, ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός, ο
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης και πλείστοι άλλοι
πολέμιοι των αιρέσεων του Παπισμού, είναι όργανα και θύματα του Διαβόλου,
πρέπει να τους διαγράψουμε από τις δέλτους των Αγίων, να καταργήσουμε τις
εορτές και τις ακολουθίες, και αντί να επικαλούμεθα τις πρεσβείες και την
βοήθειά τους, να τους κάνουμε μνημόσυνα και τρισάγια, για να τους συγχωρήσει ο
Θεός.
------------------------
Ὡς γνωστόν, ὅ,τι ἔχει ὁ ἄνθρωπος στήν καρδιά του βγαίνει καί ἀπό τά χείλη του. Ὁ συγκεκριμένος ἔχει τόν Διάβολον στήν καρδιά του, ἄρα τί περιμένουμε νά μᾶς πῇ;
Ο/Η Άγιοc Ανατόλιοc Πατριάρχηc Κωνσταντινουπόλεωc είπε...Ο Βαρθολομαίος εξυπηρετεί εντολές άνωθεν(βλέπε ΗΠΑ-μασόνοι). Τυχαίο που φέτος, ο πρόεδρος ΗΠΑ biden απεφάσισε να τιμήσει με την ανωτάτη διάκριση της χώρας τον Πρωτοπρεσβύτερο του Οικουμ. Θρόνου father alex(αλέξανδρο καρλούτσο, ο οποίος καρλούτσος είναι φίλος του προέδρου και φοράει και το αντίχριστο κουστουμάκι αντί του ευλογημένου ράσου!!!).
----------------------
Και όχι μόνο ο Βαρθολομαίος. Σχεδόν όλοι οι αρχιερείς ΠΛΗΝ ΚΑΠΟΙΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ εξυπηρετούν σχέδια μασόνων και αντιχρίστων.
Τη Γ΄ (3η) Ιουλίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΥΑΚΙΝΘΟΥ του Κουβικουλαρίου.
Υάκινθος ο Κουβικουλάριος, ο Άγιος του Χριστού Μάρτυς, ήτο εκ Καισαρείας της πρώτης των Καππαδοκών επαρχίας, κατά τους χρόνους Τραϊανού εν έτει 98. Κουβικουλάριος δε ων, υπηρέτει εις την τράπεζαν του βασιλέως Τραϊανού. Διαβληθείς λοιπόν εις τον βασιλέα, διότι επεκαλείτο το όνομα του Χριστού, εβιάζετο υπ’ αυτού να φάγη εκ των μιαρών θυσιών των ειδώλων, κι επειδή δεν κατεπείσθη εις τούτο, αλλά μάλλον ωμολόγησε τον Χριστόν, έδειραν αυτόν εις όλον το σώμα, και τον έρριψαν εν τη φυλακή, όπου παρέθεσαν μεν ενώπιόν του θυσίας των ειδώλων, προσέταξε δε ο βασιλεύς τους δεσμοφύλακας να μη δώσωσιν εις αυτόν άρτον καθαρόν, ίνα εκ τούτου αναγκασθή να φάγη από τα ειδωλόθυτα· αλλ’ ο γενναίος του Χριστού αθλητής ουδέ να γευθή ηθέλησεν εκείνων παντάπασιν, αλλ’ υπέμεινε νήστις τεσσαράκοντα ημέρας. Όθεν αποκαμών εκ της πείνης παρέδωκε την ψυχήν του εις τον Χριστόν, και έλαβε παρ’ Αυτού του μαρτυρίου τον στέφανον. Τελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή εις τον άγιον αυτού Ναόν τον ευρισκόμενον εις το έμβασμα του λεγομένου Τρωαδησίου.
Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί.
Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων, και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας. Πρέπει να παύσωμεν του λοιπού να λέγωμεν εις τας προσευχάς μας «δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών». Πρέπει να κλαύσωμεν δια τα πλήθη των Ομολογητών, που εμαρτύρησαν ματαίως και προ του σχίσματος και μετά το σχίσμα. Και πρέπει να σβήσωμεν πλέον και την ιεράν κανδήλαν, που καίει ακοίμητα εις την είσοδον του Ναού του Πρωτάτου, επάνω εις τα άγια λείψανα των Αγιορειτών Πατέρων, που εμαρτύρησαν από τους Ενωτικούς του 13ου αιώνος, διότι δεν εδέχθησαν το μνημόσυνον του Πάπα. Εάν δεν είναι αιρετική η παπική Εκκλησία, τότε τα θαύματα των αγίων Ομολογητών της Ορθοδοξίας είναι δαιμονικαί απάται. Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, πρέπει να καύσωμεν όλους τους αντιλατινικούς λόγους του Μ. Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Καβάσιλα, Ιωσήφ Βρυεννίου, Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, Γενναδίου του Σχολαρίου και τόσων ιερωτάτων θεολόγων μέχρι του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως και τας Συνοδικάς αποφάσεις. Τότε τι χρειάζονται το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πυρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν!
------------------------
Κάποτε ευσεβείς κληρικοί δεν ήθελαν να γίνουν επίσκοποι διότι έτρεμαν το αξίωμα και πήγαιναν να κρυφτούν σε ερήμους και όρη, τους έβρισκε όμως ο πιστός κλήρος και λαός και με το ζόρι γινόντουσαν επίσκοποι και έχουμε αγίους στην εκκλησία μας.
Τώρα, έχουμε επισκόπους αναξίους, που "γλείφουν" για να επισκοποιηθούν. Αυτό από μόνο του λέει πολλά για τα έσχατα χρόνια που θα ζήσουμε...
-----------------
Αδελφέ, είτε ήδη τα ζούμε είτε παίρνουμε μία "γερή τζούρα"( καλή ποσότητα)-προγευόμαστε δηλαδ- από τα έσχατα χρόνια που όντως θα έρθουν. Η Υπεραγία Θεοτόκος να προστατεύει την Ελλάδα και όλους τους Έλληνες της Διασποράς κι να δέεται στον Κύριο να είμαστε στο πλευρό Του για πάντα! Αμήν δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!
O αείμνηστος Καθηγητής Ιωάννης Κορναράκης : Θλιβερά διαπίστωσις.
Ύστερα από τόσα χρόνια φαίνεται καθαρά ότι σκοπός της αντιοικουμενιστικής προσπάθειας Κληρικών και Μοναχών είναι η καθησύχαση των πιστών, για την συνεχή ισχυροποίηση της οικουμενιστικής λαίλαπας στον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και η υπόσχεση ότι εγγυόνται την προστασία της Εκκλησίας από τις καταστροφικές, γι’ αυτήν, συνέπειες της οικουμενιστικής δραστηριότητος των Ορθοδόξων ταγών της. Όμως οι βαρείς λύκοι, των αιρέσεων, και, μάλιστα, της λοιμώδους νόσου της οικουμενιστικής παναιρέσεως, δεν εξορκίζονται με έναν χαρτοπόλεμο αντιαιρετικών κειμένων -ανιαρό και ανίερο-, ο οποίος χαρτοπόλεμος, κάθε φορά, πληροφορεί το ποίμνιο, απλώς, τι είναι η αίρεσις και ποια καταστροφικά αποτελέσματα προκαλεί στην ζωή της Εκκλησίας!
Τη Β΄ (2α) Ιουλίου, η ανάμνησις της εν τη αγία σορώ καταθέσεως της τιμίας ΕΣΘΗΤΟΣ της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ εν ταις Βλαχέρναις.
Η Βασιλίς των πόλεων, η περικαλλεστάτη Κωνσταντινούπολις, ευθύς απ’ αρχής της κτίσεώς της υπό του ευσεβεστάτου και αγιωτάτου βασιλέως Κωνσταντίνου αφιερώθη πρεπόντως με πολλήν ευλάβειαν εις το όνομα της Δεσποίνης και Βασιλίσσης πάντων των βασιλέων, ως πασών των πόλεων βασιλεύουσα. Ένεκα τούτου υπερβαίνει και εις την ευλάβειαν πάσας τας άλλας πόλεις της οικουμένης· ευρίσκονται δε εις αυτήν Ναοί περισσότεροι ή εις οίον δήποτε άλλον τόπον, καλλωπισμένοι, κεκοσμημένοι από τους ευσεβείς οικήτορας, και σχεδόν ουδείς ευρίσκεται τόπος βασιλικός και δημόσιος ή οίκος άρχοντος, όστις να μη έχη Ναόν ή ευκτήριον της Υπεραγίας Θεοτόκου.
ΤΟ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΝ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
Ὁ «δεύτερος στὴν τάξη» πατριάρχης, ξεπέρασε τὸν «πρῶτον στὴν τάξη» πατριάρχη, στὸν οἰκουμενιστικὸ κατήφορο! Ὁ πατριάρχης Ἀλεξανδρείας κ. Θεόδωρος πῆγε στὴ Ρώμη, γιὰ νὰ συμμετάσχει στὴν ἐκεῖ διαχριστιανικὴ καὶ διαθρησκειακὴ συνάντηση, ποὺ ὀργάνωσε ὁ θλιβερὸς ἡγετίσκος τοῦ Βατικανοῦ, νομίζοντας πὼς μπορεῖ νὰ ἡγηθεῖ κάποια στιγμὴ ὅλων τῶν δογμάτων καὶ τῶν θρησκειῶν τοῦ κόσμου! Τὴν ἀρχὴ τῆς πρωτοφανοῦς οἰκουμενιστικῆς του παρεκτροπῆς τὴν ἔκαμε ὁ κ. Θεόδωρος μὲ τὴν προσφώνησή του πρὸς τὸν «ἅγιο πατέρα», χαρακτηρίζοντας τὸν αἱρεσιάρχη: «ποιμένα καὶ διάκονο τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἀλήθειας» καὶ τὸ παναιρετικὸ καὶ ἁμαρτωλὸ Βατικανό: …ἀρχαία «Ἐκκλησία»! Στὴν ὁμιλία του στὴ συνάντηση ξεπέρασε κάθε ὅριο. Συμπεριέλαβε τὴν Ἐκκλησία στὸ «ἴδιο σακὶ» μὲ τὶς αἱρέσεις καὶ τὶς θρησκεῖες τοῦ κόσμου!
ΕΝΗΜΡΩΤΙΚΩΣ
Πατέρες καί ἀδελφοί, εὐλογεῖτε καί χαίρετε πάντοτε!
Σᾶς γνωστοποιῶ τή νέα ἀνάρτηση
στόν Δίαυλό μας "Διά Λόγου" (στό youtube).
Ἀφορᾶ στήν ἱερή μνήμη τοῦ ὁσίου
Γέροντος καί πνευματικοῦ μας παπποῦ Ὁσίου Μωϋσέως,
τοῦ Γέροντος, τοῦ ἐκ
Καστελλορίζου (+1946).
Δόξα τῶ Θεῶ πού ὑπάρχουν αὐτές
οἱ πνευματικές παρηγορίες καί ἀναψυχές, διότι πάρα
ἔγινε ἔρημος καί ἄβατος καί ἄνυδρος
ἡ πορεία μας!
Καλό ὑπόλοιπο τῆς Νηστείας τοῦ
Ἁγίου Πνεύματος (τήν λεγομένη τῶν " Ἁγίων Ἀποστόλων " ).
Εὔχεσθε!
Μέ ἀγάπη τήν ἐν Χριστῶ
ἐλάχιστος ἀδελφός
Δημήτριος Κάτσουρας
ἐκ Κορίνθου
Υ.Γ. Ἐάν θέλετε νά συμβάλετε ὥστε οἱ ἐγγεγραμμένοι στόν Δίαυλό μας νά αὐξηθοῦν.
Eμμανουήλ Ανδρεάδης : Η επίσκεψη του Χριστού. Ταινία για όλη την οικογένεια
Κείμενο:
Η επίσκεψη του Χριστού!
Μια μικρή ταινία Ρωσικής παραγωγής, διάρκειας 27 λεπτών με ενσωματωμένους
ελληνικούς υπότιτλους για μικρούς και μεγάλους!
Αγάπη, φιλότιμο, καλοσύνη, αλληλεγγύη, αλληλοβοήθεια και πολλές
ακόμα αρετές συνθέτουν το σενάριο της μικρής αυτής ταινίας!
Μια ταινία που μόλις την δεις θα αρχίσεις να σκέφτεσαι λίγο διαφορετικά!
Μια ταινία αφορμή για να την δούμε και να συζητήσουμε με τα παιδιά μας
στο σπίτι για το περιεχόμενο της και να τους μεταφέρουμε πολλά μηνύματα!
Τη Α΄ (1η) Ιουλίου, μνήμη των Αγίων και θαυματουργών Αναργύρων ΚΟΣΜΑ και ΔΑΜΙΑΝΟΥ των Ρωμαίων.
Κοσμάς και Δαμιανός οι Άγιοι Μάρτυρες ήκμασαν κατά τους χρόνους Καρίνου και Νουμεριανού των αυταδέλφων Βασιλέων εν έτει σπδ΄ (284), κατήγοντο δε εκ της μεγαλουπόλεως Ρώμης. Αυτάδελφοι όντες μετήρχοντο και οι δύο την ιατρική και εθεράπευον όχι μόνον τους ανθρώπους, αλλά και τα κτήνη και άλογα ζώα· δι’ αντιμισθίαν δε της ιατρείας εζήτουν το να πιστεύωσιν εις τον Χριστόν οι ιατρευόμενοι, χωρίς να λαμβάνωσι παρ’ αυτών ουδεμίαν υλικήν αμοιβήν. Διαβληθέντες δε εις τον βασιλέα Καρίνον, ότι ενεργούσι τας ιατρείας και τα θαύματα με μαγικήν τέχνην, και μη θέλοντες να παραδοθώσιν άλλοι αντί αυτών, προσήλθον αυτόκλητοι και παρεδόθησαν εις χείρας του βασιλέως.
Του εν Αγίοις Πατρός ημών Μαξίμου, προς Αναστάσιον Μονάζοντα.
Χθες εις τας δεκαοκτώ του μηνός, όπου ήτο η αγία Πεντηκοστή, ο Πατριάρχης εδήλωσε μοι λέγων:
--Ποίας Εκκλησίας είσαι; Βυζαντίου; Ρώμης;
Αντιοχείας; Αλεξανδρείας; Ιεροσολύμων;
Ιδού
πάσαι ηνώθησαν μετά των υπ΄ αυτής επαρχιών. Εάν λοιπόν είσαι της καθολικής
Εκκλησίας, ενώθητι, μήπως εισάγων αλλότρια φρονήματα εις την ζωήν της, πάθης
αυτό ακριβώς το οποίον δεν προσδοκάς.
Προς
τους οποίους απήντησα:
--Καθολικήν
Εκκλησίαν εφανέρωσεν ο των όλων Θεός, ότι είναι η ορθή και σωτήριος ομολογία,
της εις Αυτόν πίστεως.
P.G. Migne 131-133.
----------------------
Τό κείμενον αὐτό, τό ὁποῖον εἶναι παρόμοιον μ' ἐκεῖνο τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ, ἤτοι
«οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, τῆς ἀληθείας εἰσί καὶ οἱ μὴ τῆς ἀληθείας ὄντες, οὐδὲ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας εἰσὶ», ἀποτελεῖ ἀκαταμάχητον ὅπλον κατά τῆς φοβερᾶς αἱρέσεως τοῦ «δυνητισμοῦ» ἤ «ἀχρικαιρισμοῦ» τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου (+1989), ἤτοι ὅτι δυνάμεθα δῆθεν νά εἴμεθα ταυτοχρόνως καί μέ τόν Χριστόν καί μέ τόν Διάβολον «ἄχρι καιροῦ»! Ὡς γνωστόν, ἡ αἵρεσις αὐτή σαρώνει σήμερον, μέ τό νά κρατᾶ τόν λαόν εἰς κοινωνίαν μέ τούς Οἰκουμενιστάς ψευδεπισκόπους, γεγονός πού, συμφώνως μέ τά ὡς ἄνω χωρία, σημαίνει ὅτι ἡ συντριπτική πλειοψηφία τῶν «ὀρθοδόξων», ὅσοι δέν ἔχουν ἀποτειχισθῆ ἀπό τούς Οἰκουμενιστάς, εὑρίσκονται (ἐν δυνάμει) ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καί ὅσοι παραμένουν ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ των εἰς τήν κατάστασιν αὐτήν λογίζονται ὡς «ἐχθροί τοῦ Θεοῦ», κατά τούς Ἁγίους Πατέρας.
The Confession of Faith against Ecumenism:
1) We maintain, irremovably and without alteration, everything that the Councils and the Fathers have instituted; 2) We proclaim that Roman Catholicism is a womb of heresies and fallacies; 3) The same things apply to an even greater degree to Protestantism, which as the offspring of Papism has inherited many heresies, but has also added many more; 4) The only way that our communion with heretics can be restored is if they renounce their delusion and repent, so that there may be a true union and peace: a union with the Truth, and not with delusion and heresy; 5) As long as the heterodox continue to remain in their errors, we avoid communion with them, especially in common prayer; 6) Up until the beginning of the 20th century, the Church has steadfastly and immutably maintained a dismissive and condemnatory stance towards all heresies; 7) This inter-Christian syncretism has now expanded into an inter-religious syncretism, which equates all the religions with the unique knowledge of and reverence for God and a Christ-like way of life – all revealed from on high by Christ; 8) We believe and confess that salvation is possible in Christ alone. The religions of the world, but also the various heresies, lead man to perdition; 9) There are of course collective responsibilities also, and chiefly in the ecumenist mindset of our hierarchs and theologians, towards the Orthodox body of the faithful and their individual flocks.
--------------------
Unless we get rid of the pseudo-bishops who nowadays govern the Church of Christ, such statements, which are correct, are void of content.
ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ. -- Ηλία Μηνιάτου, (Επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων).
«Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων» (Ματθ. δ: 19).
Κάτω εις τα παραθαλάσια της Γαλιλαίας άνοιξε, τέλος πάντων, το μέγα σχολείον της ουρανίου διδασκαλίας ο θείος Διδάσκαλος, ο εκ του ουρανού καταβάς. Εδώ άρχισε το πρώτον να λαλήση επί της γης ο Θεάνθρωπος Λόγος, και να κάμη το πρώτον κήρυγμα της μετανοίας και Βασιλείας των ουρανών, ο παρά του ουρανίου Πατρός προς ανθρώπους πεμφθείς μέγας Απόστολος: «ανεχώρησεν ο Ιησούς εις την Γαλιλαίαν, και από τότε ήρξατο κηρύσσειν και λέγειν: μετανοείτε, ήγγικε γαρ η Βασιλεία των ουρανών». Και τούτο είναι εκείνο το μέγα φως, περί του οποίου επροφήτευσεν ο Ησαΐας, πως έμελλε να ανατείλη εις τον λαόν τον καθήμενον εν σκότει και σκιά θανάτου, δηλαδή η σωτήριος λάμψις του Ευαγγελίου, όπου έμελλε να φωτίση και να ζωογονήση με την νέαν χάριν ανθρώπους ποταπούς, οι οποίοι ήσαν οι περί την Γαλιλαίαν Ιουδαίοι, μεμιγμένοι με εθνικούς εσκοτισμένους και νενεκρωμένους εις την ασέβειαν.
Τη Λ΄ (30η) Ιουνίου, η Σύναξις των Αγίων ενδόξων και πανευφήμων ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ των ΔΩΔΕΚΑ, και δήλωσις που και πως έκαστος αυτών εκήρυξε και ετελειώθη.
Τω Λόγω Κυρίου οι ουρανοί εστερεώθησαν, και τω Πνεύματι του στόματος αυτού πάσα η δύναμις αυτών (Ψαλμ. λβ:6). Ταύτα ο μακαριώτατος Δαβίδ, υπό του Αγίου Πνεύματος ενηχούμενος, τρανώς εδογμάτισεν. Λέγων δηλαδή ότι η Αγία Τριάς είναι των όλων δημιουργός. Αύτη είναι η προάναρχος αρχή, η εν τρισί προσώποις μία θεότης, η πάντων βασιλεύουσα, η οποία εφιλοξενήθη επί της γης εις την δρυν του Μαμβρή υπό του προπάτορος Αβραάμ, χωρίς να αφήση τα ουράνια· προεμήνυε δε με την φιλοξενίαν ταύτην την δια σαρκός του Θεού Λόγου επιφάνειαν, και τους σήμερον εορταζομένους Αγίους Αποστόλους, επειδή είπεν εις τον Αβραάμ· «Και ευλογηθήσονται εν τω σπέρματί σου πάντα τα έθνη της γης» (Γεν. κβ: 18) και πάλιν· «Και βασιλείς εκ σου εξελεύσονται» (Γεν. ιζ: 6).
ΛΟΓΟΣ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟΝ ΠΑΥΛΟΝ
Του εν Αγίοις Πατρός ημών Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Τί τέλος πάντων εἶναι ὁ ἄνθρωπος καί πόση εἶναι ἡ εὐγένεια τῆς δικῆς μας φύσης καί πόσο ἱκανό στήν ἀρετή εἶναι αὐτό τό ὄν, μᾶς τό ἔδειξε περισσότερο ἀπ᾿ ὅλους τούς ἀνθρώπους ὁ Παῦλος. Καί τώρα σηκώνεται, ἀπό ἐκεῖ πού ἔχει φθάσει, καί μέ καθαρή φωνή πρός ὅλους ἐκείνους πού κατηγοροῦν τή φύση μας ἀπολογεῖται γιά χάρη τοῦ Κυρίου, προτρέπει γιά ἀρετή, κλείνει τά ἀναίσχυντα στόματα τῶν βλάσφημων καί ἀποδεικνύει ὅτι δέν εἶναι μεγάλη ἡ διαφορά ἀνάμεσα στούς ἀγγέλους καί στούς ἀνθρώπους, ἄν θέλουμε νά προσέχουμε τόν ἑαυτό μας. Γιατί χωρίς νά ἔχει ἄλλη φύση, οὔτε νά ἔχει λάβει ἄλλη ψυχή, οὔτε νά κατοίκησε σ᾿ ἄλλο κόσμο, ἀλλά ἄν καί ἀνατράφηκε στήν ἴδια γῆ καί τόπο καί μέ τούς ἴδιους νόμους καί συνήθειες, ξεπέρασε ὅλους τούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔζησαν ἀπό τότε πού ἔγιναν οἱ ἄνθρωποι. Ποῦ εἶναι λοιπόν ἐκεῖνοι πού λέγουν, ὅτι εἶναι δύσκολο πράγμα ἡ ἀρετή καί εὔκολο ἡ κακία; Γιατί ὁ Παῦλος τούς ἀντικρούει λέγοντας:
Ο Γέρων Σάββας Λαυριώτης απαντάει σε όλα.
----------------------Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε... Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Δυστυχῶς, ὁ Ἰωάννης ἐκθέτει τούς πιστούς Πατρίου Ἑορτολογίου (π.ἑ.)! Πρῶτον, ἀντί τεκμηριωμένης τοποθετήσεως ἐπί τῶν ἰσχυρισμῶν τοῦ π. Σάββα, ἄρχισε μέ ἕνα σωρόν φλυαριῶν καί ἀνοησιῶν ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ (γιά τήν κ. Σακελλαροπούλου κ.λπ.). Δεύτερον, ἐτόλμησε νά τοῦ εἰπῇ «ἄσε τούς κανόνες»!!! Ἔτσι ἀπαντοῦν οἱ ὑπερασπισταί τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως; Τρίτον, ἀντί θεολογικῶν ἐπιχειρημάτων, ἔλεγε καί ξαναέλεγε ὅτι ὁ π. Σάββας πρέπει νά πάῃ πρῶτα νά ἐξομολογηθῇ, ὥστε νά φύγουν τά «ἀναθέματα» ἀπό τό κεφάλι του (!!!), νά λάβῃ εὐλογίαν ἀπό κάποιον ἐπίσκοπον καί μετά νά βγῇ νά κάνῃ ὁμιλίες δημοσίως! Ὁ π. Σάββας τοῦ ἐξήγησε ὀρθότατα ὅτι, ἐφόσον ἀπετειχίσθη ἀπό τόν Οἰκουμενισμόν, ἔπαυσε νά εἶναι ὑπόδικος δι' ἀναθεματισμόν. Ἐκεῖνος, ὅμως, τό «βιολί του», ὥς που τόν ἀπέβαλαν (δικαίως) ἀπό τήν συζήτησιν! Ὅ,τι δηλαδή ἀκριβῶς κάμνουν καί οἱ Ματθαιϊσταί τοῦ τύπου Χ. Στουραΐτου, δῆθεν ἐπειδή οἱ κοινωνήσαντες μέ τήν αἵρεσιν εἶναι ἐνεργείᾳ ἀναθεματισμένοι, ὁπότε ἡ μετάνοιά των δέν εἶναι τάχα ἀρκετή διά νά τούς ἐπαναφέρῃ εἰς τάς τάξεις τῶν Ὀρθοδόξων! Ἐνῷ, οἱ Οἰκ. Σύνοδοι (ὅπως π.χ. ἡ Ζ') ἐδέχθησαν τήν μετάνοιαν πρώην αἱρετικῶν ἐπισκόπων πού εἶχον χειροτονηθῆ εἰς τήν αἵρεσιν καί δέν ἀπῄτησαν νά χειροτονηθοῦν αὐτοί ἐκ νέου. Ἀλλ' ὅπως ἔχω γράψει πολλές φορές, οἱ Ματθαιϊσταί τοῦ τύπου Χ. Στουραΐτου παραλογίζονται καί δέν δέχονται τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν καί τήν Παράδοσιν τῆς Ἐκκλησίας. Σημειωτέον ὅτι ἐγώ δέν εὐθυγραμμίζομαι μέ τόν π. Σάββαν στό θέμα τῶν «παραλλήλων ἐπισκόπων», πού, κατά τόν ἴδιον καί κατά μερικούς ἄλλους, ὅπως τόν π. Εὐθύμιον Τρικαμηνᾶν, εἶναι ἡ αἰτία διά τήν ὁποίαν θεωρεῖ τούς Π/Ητας σχισματικούς. Ὁ π. Σάββας, τόν ὁποῖον σέβομαι, ἀγαπῶ καί θαυμάζω διά τίς θεολογικές γνώσεις του καί διά τόν ἀγῶνα πού κάμνει κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ζητοῦσε ἐπιμόνως ἀπό τόν Ἰωάννην ἕνα ἱερόν Κανόνα πού νά ἐπιτρέπῃ τήν τοποθέτησιν ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων εἰς τάς Ἐπισκοπάς ὅπου εἶναι τοποθετημένοι αἱρετικοί «ἐπίσκοποι». Ἀντί νά τοῦ εἰπῇ τό ἄκρως ἀπαράδεκτον «ἄσε τούς κανόνες»(!!!), ἔπρεπε νά τοῦ εἰπῇ: «Δείξατέ μας καί ἐσεῖς ἕνα κανόνα πού νά τό ἀπαγορεύῃ, καθότι οἱ ἱεροί Κανόνες (Η' τῆς Α' καί ΙΣΤ' τῆς ΑΒ) ἀναφέρονται εἰς τήν περίπτωσιν τῆς συνυπάρξεως δύο ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ Ἐπισκόπων εἰς τήν αὐτήν Ἐπισκοπήν. Ὅταν, ὅμως, ὁ Ἐπίσκοπος μίας ἐπαρχίας εἶναι αἱρετικός, δηλαδή «λύκος βαρύς πού κατασπαράσσει τό ποίμνιόν του», τότε ὄχι μόνον ἐπιτρέπεται, ἀλλά ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ νά τοποθετηθῇ Ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος εἰς τήν θέσιν του. Καί ἐπειδή τό 1935 ἡ Διοικοῦσα Σύνοδος ἦτο ἐξ ὁλοκλήρου αἱρετική/σχισματική, ἡ δέ ὑπόλοιπος «Ὀρθοδοξία» συνέπλεε μέ αὐτούς, καί ἄρα δέν ἦτο δυνατόν νά ἐκδιωχθοῦν οἱ ψευδεπίσκοποι ἀπό τάς θέσεις των, ΕΠΕΒΑΛΛΕΤΟ οἱ τρεῖς ἀποτειχισθέντες νά χειροτονήσουν νέους Ἐπισκόπους. Τό ὄντως λάθος συνέβη μετά τήν κοίμησιν τοῦ Ἁγίου πρ. Φλωρίνης, ὅταν οἱ Π/Ηται προέβησαν εἰς τήν ἵδρυσιν ἰδικῆς των «ἐκκλησίας», ὁπότε, τύποις τοὐλάχιστον, ἔπαυσεν ἡ νόμιμος ἀποτείχισίς των καί ἄρχισαν νά ποτίζουν καί αὐτοί τόν δένδρον τοῦ σχίσματος, τό ὁποῖον ἐφύτευσαν οἱ Ν/Ηται τό 1924. Οἱ Οἰκουμενισταί, οἱ Ματθαιϊσταί καί οἱ Ματθαιΐζοντες εἶναι ὑπεύθυνοι δι' αὐτό τό χάος πού ἐδημιουργήθη εἰς τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ.
@ 29 Ιουνίου 2022 - 2:49 μ.μ.: «Όσες φορές μίλησα με Π/τες, έζησα το ίδιο δράμα... Ισχυρογνωμοσύνη, ψεύδη, ανακρίβειες, φανατισμός, έλλειψη ειλικρίνειας, ταπείνωσης και αγάπης.»
Σχόλιον: Ἐγώ ἤμουν γιά 18 συναπτά χρόνια μέ τήν Σύνοδον τοῦ κ. Καλλινίκου καί σέ διαβεβαιῶ ὅτι οὐδείς ἀδελφός τοῦ π.ἑ. μοῦ εἶπε κάτι ψευδές! Ἡ ἰσχυρογνωμοσύνη στά θέματα πίστεως εἶναι ἀρετή, ὄχι ἐλάττωμα! Ὅσον διά τήν «ταπείνωσιν» καί τήν «ἀγάπην» δέν ξέρω τί ἐννοεῖς, διότι πρόκειται γιά παρεξηγημένες ἔννοιες στίς ἡμέρες μας. Χάριν παραδείγματος, οἱ πολλοί νομίζουν ὅτι τό νά βάζῃς μετάνοιαν εἰς ἕνα οἱκουμενιστήν ψευδο-κληρικόν εἶναι ταπείνωσις. Καί πάλιν, λοιπόν, σοῦ λέγω ὅτι σφάλλεις εἰς τήν γενίκευσιν τοῦ φαινομένου Ἰωάννη. Σ' αὐτήν τήν παγίδα τοῦ Σατανᾶ ἔχουν πέσει πολλοί. Ἀκόμη καί ὁ π. Φιλόθεος Ζερβᾶκος, προκειμένου νά δικαιολογήσῃ τήν μή συμπόρευσίν του μέ τούς Ὀρθοδόξους τοῦ π.ἑ. ἀνέφερε μίαν σειράν ἀκροτήτων, τίς ὁποῖες μόνον εἰς τούς Ματθαιϊστάς συναντᾶ κανείς. Τέλος, ἄν ἀντιστρέψουμε τό ἐπιχείρημά σου καί μιλήσουμε γιά τούς Ν/Ητας, καταθέτω ὅτι μέ αὐτούς συνδιαλέγομαι ἐπί 20 καί πλέον ἔτη καί ἔχω συναντήσει καί διαμάντια, ἀλλά καί πολλούς φοβερούς ΨΕΥΤΑΣ καί, βεβαίως, κατά πλειοψηφίαν, ἀδιαφόρους περί τήν πίστιν, πού εἶναι τό τρίτον εἶδος ἀθεΐας, κατά τόν Ἅγιον Γρηγόριον τόν Παλαμᾶν. Γι' αὐτό, μήν τά βάζῃς στή ζυγαριά, ἀδερφέ. Εἶναι χαλασμένη! Ὁ Θεός νά ἐλεήσῃ ὅλους μας!
-------------------------
Ἡ συνέχεια τῆς συζητήσεως περί «παραλλήλων ἐπισκόπων» δίνεται στίς ἑξῆς δύο διευθύνσεις. Μήν χάσει κανείς τό ἄρθρον τοῦ Ν. Μάννη (βλ. δεύτερον λίνκ):
https://www.youtube.com/watch?v=7ZBgKHyRpe0&list=PLsW6HE1MshvGmcvSbQK2wJDkJcaxQSBBT&index=117&t=2672s
http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2018/12/blog-post_52.html
Τη ΚΘ΄ (29η) Ιουνίου μνήμη των Αγίων ενδόξων και πανευφήμων Αποστόλων και Κορυφαίων ΠΕΤΡΟΥ και ΠΑΥΛΟΥ.
Πέτρος ο Κορυφαίος Απόστολος του Κυρίου ήτο αδελφός Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, καταγόμενος εκ πόλεως ευτελούς και μικράς, της Βηθσαϊδά, υιός Ιωνά, εκ της φυλής του Πατριάρχου Συμεών, κατά τους χρόνους Υρκανού Αρχιερέως των Ιουδαίων, ζων εν εσχάτη πενία, και δια των ιδίων αυτού χειρών ποριζόμενος τα προς το ζην αναγκαία. Αφού δε ο πατήρ του Ιωνάς ετελεύτησεν, ο μεν Πέτρος έλαβεν εις γυναίκα την θυγατέρα Αριστοβούλου, αδελφού Βαρνάβα του Αποστόλου και απέκτησε τέκνα, ο δε Ανδρέας έμεινεν εν παρθενία. Όταν δε ο Βαπτιστής Ιωάννης εκρατείτο υπό του Ηρώδου εν τη φυλακή, τότε ο Κύριος, ελθών εις την λίμνην Γεννησαρέτ, εύρε τον Ανδρέαν και Πέτρον, οίτινες διώρθωνον τα δίκτυά των και ούτως εκάλεσεν αυτούς· όθεν ευθύς τον ηκολούθησαν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)