Είναι ο Χριστιανισμός Θρησκεία; -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθηγητού Πανεπ. Αθηνών

Με τον τίτλο· «Καίριαι επισημάνσεις του Αρχιεπισκόπου εις συνέδριον θρησκειών και πολιτισμών», εδημοσίευσε ο «Ο.Τ.» στο φύλλο του της 25^ης Ιουνίου τρ. Έτους 2004, το κείμενο του χαιρετισμού του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Χριστοδούλου, τον οποίον εξεφώνησε την 6^ην Μαϊου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στο πλαίσιο της Τρίτης Παγκοσμίου Συναντήσεως Θρησκειών και Πολιτισμών με θέμα: «Ο πολιτισμός των Πολιτισμών: Για ένα Παγκόσμιο Συμβούλιο». Στον εν λόγω χαιρετισμόν του ο Μακαριώτατος επεσήμανε το γεγονός ότι, κατά την αμοιβαία προσέγγιση των πολιτισμών (μέσα στο πνεύμα της Παγκοσμιοποιήσεως), για την «αναγέννηση και επιστροφή του ανθρώπου σε ένα πνευματικό ανανεωμένο ανθρωπισμό οικουμενικής εμβέλειας» (σύμφωνα με το σκεπτικό της συναντήσεως), είναι εκείνο το στοιχείο κάθε πολιτισμού, που πρέπει να γίνει σεβαστό είναι η «ιδιοπροσωπία» του!

Πατήρ Νικόλαος Δημαράς. Ε ΙΩΑΝΝΟΥ (ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ),

ΑΝΑΣΤΗΘΙ ΚΥΡΙΕ Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ - ΑΝΑΣΤΗΤΩ Ο ΘΕΟΣ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

Ησαΐου του προφήτου, Χριστοφόρου μάρτυρος, Νικολάου οσιομάρτυρος του νέου.

Ὁ Προφήτης Ἡσαΐας, υἱὸς τοῦ Ἀμώς, γεννήθηκε στὰ Ἱεροσόλυμα περὶ τὸ 774 π.Χ. Ὑπῆρξε ὁ πρῶτος μεταξὺ τῶν τεσσάρων μεγάλων Προφητῶν, ὁ λαμπρότερος καὶ μεγαλοφωνότερος ἀπὸ αὐτούς. Τὸ ὄνομα Ἡσαΐας, ἑβραϊστὶ Γιασιαγιάχου, σημαίνει «ὁ Θεὸς σώζει». Κατὰ ἀρχαία ραββινικὴ παράδοση, ὁ πατέρας του ἦταν ἀδελφὸς τοῦ βασιλέως τῶν Ἰουδαίων Ἀμασίου, ἡ δὲ θυγατέρα του λέγεται ὅτι εἶχε νυμφευθεῖ τὸν βασιλέα Μανασσῆ. Οἱ παραδόσεις αὐτές, θρῦλοι μᾶλλον καὶ ὄχι ἱστορικὲς ἀλήθειες, ὑποδηλώνουν πάντως τὴν εὐγενὴ καταγωγὴ τοῦ Ἡσαΐου. Ὁ Ἡσαΐας ἦταν ἔγγαμος καὶ εἶχε ἀποκτήσει δύο παιδιά, τὰ ὁποία ἀναφέρονται στὶς Προφητεῖες του.

“It is because of your humility alone that I cannot overcome you.”

 As abba Macarius was returning to his cell from the marsh carrying palm-leaves, the devil met him with a sharp sickle and would have struck him but he could not. He cried out, “Great is the violence I suffer from you, Macarius, for when I want to hurt you, I cannot. But whatever you do, I do and more also. You fast now and then, but I am never refreshed by any food; you often keep vigil, but I never fall asleep. Only in one thing are you better than I am and I acknowledge that.” Macarius said to him, “What is that?” and he replied, “It is because of your humility alone that I cannot overcome you.”

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Εὐλογημένο καταφύγιο» τοῦ Φώτη Κόντογλου

«...Οἱ ἄνθρωποι βρίσκονται σὲ ἀκατάπαυστη κίνηση, σὰν μανιακοί. Ἄλλοι τρέχουνε ἀπὸ δῶ, ἄλλοι ἀπὸ κεῖ. Ὅλοι βιάζονται. Δοξάζω τὸν Θεὸ ἅμα δῶ κανέναν νὰ πορεύεται ἥσυχα, χωρὶς νὰ βιάζεται!... Ἄλλοι τρέχουνε λαχανιασμένοι νὰ πιάσουνε τὴ χρυσὴ ρόδα, ποὺ τὴν κυλᾶ μπροστά τους ὁ διάβολος, ποὺ τὸν λέγανε Ἑρμῆ... Ἄλλοι κάνουνε λογῆς-λογῆς συνέδρια, καὶ συζητᾶνε περὶ ἀνέμων καὶ ὑδάτων, ἄλλοι μαζεύονται κι ἀλληλοθαυμάζονται κι ἀλληλομισοῦνται σὲ σωματεῖα, σὲ συλλόγους, σὲ ἑταιρεῖες, ἄλλοι μαζεύονται σὰν τὰ μυρμήγκια κατὰ χιλιάδες καὶ βλέπουνε τὰ λεγόμενα μάτς... ἄλλοι ἐκθέτουνε τὰ ἔργα τῆς τέχνης τους καὶ καμαρώνουνε, ὡς ποὺ νὰ περάσουνε δυὸ-τρεῖς μέρες καὶ νὰ τοὺς ξεχάσουνε οἱ θαυμαστές τους, ἄλλοι τυπώνουνε βιβλία, ἄλλοι βγάζουνε λόγους σὰν βραχνιασμένοι βάτραχοι... Ὅλοι, τέλος πάντων, καταγίνονται μὲ ὅλα, ὅσα μποροῦνε σὲ τοῦτον τὸν ντουνιά, γιὰ νὰ ξεχάσουνε τὸν ἑαυτό τους, γιὰ νὰ μὴν ἀπομένουνε μοναχοὶ καὶ δοῦνε τὴ γύμνια τους, τὴ μιζέρια τους, τὸ χάος ποὺ τοὺς ζώνει...»

Διὰ σοῦ τῆς ἐπουρανίου βασιλείας ἐπιτυχεῖν ἐλπίζομεν

Θεοτόκε μου, τὸ ὑπερπόθητον ὄνομα· οὐδὲν γὰρ τῆς σῆς βοηθείας ὀχυρώτατον τρόπαιον. Σὺ γὰρ ἀφεῖλες πᾶν δάκρυον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς· σὺ τὴν κτίσιν ἐνέπλησας παντοίας εὐεργεσίας. Τὰ οὐράνια εὔφρανας, τὰ ἐπίγεια ἔσωσας· τὸ πλάσμα κατήλλαξας, ἐξιλάσω τὸν Πλάστην· τοὺς Ἀγγέλους ὑπέκλινας, τοὺς ἀνθρώπους ἀνύψωσας· τὰ ἄνω τοῖς κάτω δι’ ἑαυτῆς ἐμεσίτευσας· μετεσκεύασας ἄριστα τὸ πᾶν πρὸς τὸ βέλτιον. Διὰ σοῦ τῆς ἀναστάσεως ἡμῶν ἀψευδῆ τὰ σύμβολα κατέχομεν· διὰ σοῦ τῆς ἐπουρανίου βασιλείας ἐπιτυχεῖν ἐλπίζομεν.

Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

Ἡ μεγάλη ἀποστασία

Ἐνῶ θὰ περίμενε κανεὶς οἱ ταγοὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸν ἀντιαιρετικὸ πατερικὸ θησαυρὸ καὶ νὰ ἀποδοθοῦν σὲ παρόμοιους ἀγῶνες, ἀκολουθώντας ταπεινὰ τὰ βήματα, ποὺ χάραξαν οἱ ἅγιοι Πατέρες, ὅπως ὁ Μέγας Φώτιος, καὶ νὰ ὁδηγήσουν τοὺς αἱρετικοὺς σὲ μετάνοια, ἐπιστροφὴ καὶ ἐγκεντρισμὸ στὴν ἁγία Ὀρθοδοξία, δυστυχῶς μιὰ ἀθεολόγητη ὁμάδα ἀναξίων μεγαλόσχημων κληρικῶν καὶ θεολόγων πράττει τὰ ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα πρὸς ὅσα ἐντέλλεται ὁ Κύριός μας, τὸ Εὐαγγέλιο, ἡ Ἁγία Γραφή, οἱ Ἅγιοι Πατέρες, οἱ Ἱεροὶ Κανόνες καὶ γενικὰ ἡ ἱερὰ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὅλοι ἔχουμε καταστεῖ μάρτυρες αὐτῆς τῆς ἀποστασίας τῶν τελευταίων δεκαετιῶν, παρακολουθώντας τὶς συνεχῶς πυκνούμενες ἐπισκέψεις μεταξὺ αἱρετικῶν καὶ Ὀρθοδόξων, τοὺς ἐναγκαλισμούς, τὶς συμπροσευχές, τὰ θυμιατίσματα, τὰ «εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου», τὴν πρόταση χειρῶν πάπα καὶ Πατριάρχου ὡς σύμβολο ἑνότητος καὶ νίκης, τὴν ἀναγνώριση  τῶν αἱρέσεων ὡς «Ἐκκλησιῶν», τὴν ἀναγνώριση τῆς ἐγκυρότητος τῶν μυστηρίων τῶν αἱρετικῶν.

π Γεώργιος Αγγελακάκης: Τους καιρούς καταμάνθανε τον υπέρκαιρο προσδόκα

Η ΑΛΒΑΝΙΔΑ ΑΟΙΔΟΣ ΚΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΡΙΚ

Μήπως τελικά οι Ελληνες αξίζουν τις συμφορές που βιώνουν λόγω της αφέλειάς των;

Από τον
Αλκιβιάδη Κ. κεφαλά

Το σύνολο των Αλβανών μεταναστών στο εξωτερικό της πατρίδας των, καθώς και οι Αλβανοί έποικοι στην Ελλάδα, στις κοινωνικές, οικογενειακές ή δημόσιες εκδηλώσεις των αρέσκονται να φωτογραφίζονται σχηματίζοντας διά των χειρών το σχήμα του αλβανικού αετού, που εκφράζει την πολιτική θέση του εθνικού αλυτρωτισμού τους. Οι Αλβανοί που βρίσκονται εκτός Αλβανίας συμμετέχουν ενεργά και συναισθηματικά στην εθνική θέση της χώρας τους, που συνοπτικά εκφράζει ότι «ο γεωγραφικός χώρος που βρίσκεται στις γειτονικές με την Αλβανία χώρες και στον οποίο κατοικούν αλβανικοί πληθυσμοί είναι αλβανικό έδαφος υπό κατοχή και συνεπώς θα πρέπει να προσαρτηθεί στην Αλβανία».

Προς αγαπητόν Ανώνυμον. Χριστός ανέστη και πάλι! -- Γράφει ο αδελφός μας Ιουστίνος

Το καλεντάριον πρέπει να αλλάξη... Όχι όμως για δογματικούς αλλά δια συμφιλιωτικούς λόγους.  Η καλπάζουσα όμως  αίρεσις του οικουμενισμού είναι λίαν μολυσματική επειδή αφορά και τους "επισκόπους" καλενταριολάτρας. Συμφώνως μάλιστα με τον ΠΑΤΕΡΑ ΚΛΕΟΜΕΝΗ  οι καλενταριολάτρες επίσκοποι δεν είναι μόνον κρυπτοοικουμενισταί αλλά είναι και μασσώνοι και χρηματολάτρες διότι έχουν μιλλιούνια εις τας τραπέζας των σιωνιστών. Δεν είδα κανέναν από αυτούς να τον διαψεύδη... Τέλος ο μόνος αποτειχισμένος και απολύτως σύμφωνος με τους αγίους και θεοφόρους Πατέρας είναι ο π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Οι  καλενταριολάτραι τον μισούν διότι τους έχει αποδείξει αγιοπατερικώς την πλάνην τους. Πρέπει να το παραδεχθούν και να του βάλουν μετάνοια. Αλλά οι μασσώνοι και χρηματολάτραι "επίσκοποι" θα χάσουν τότε τα προβατάκια τους και μαζί με αυτά και το μαλλί τους, το γάλα τους και το κρέας τους... Εις υγείαν τα κορόϊδα αγαπητέ Ανώνυμε!

ΧΑΡΑ ΜΕΓΑΛΗ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Πόνος και πόθος και πληγή αγιάτρευτη του πεσμένου ανθρώπου το κυνήγι της χαράς. Από τη μαύρη εκείνη ώρα που αναρχικά περιφρόνησε τον Άναρχο Θεό και ιταμά διέρρηξε το δεσμό τής αγάπης του, έχασε τον Παράδεισο και μαζί του έχασε τη χαρά. Κι ούτε υπήρχε ελπίδα να την ξαναβρή, έτσι που έμενε αλλοτριωμένος από τον Θεό και εχθρός απέναντί του. Γι΄ αυτό ήταν το πιο ευχάριστο μήνυμα, το όντως ευαγγέλιο για την ανθρωπότητα, η απόφασι του Θεού να εισβάλη στην ιστορία της, ν΄ αρχίση την ανθρώπινη ζωή Του από τα σπλάγχνα της Παρθένου Μητέρας του, την οποία κατέστησε τον πρώτο θεωμένο άνθρωπο, την απαρχή της σωτηρίας του κόσμου. Κι είνε ο ευαγγελισμός της Παρθένου, από την πρώτη φορά ως σήμερα, μήνυμα το ίδιο καινούργιο, το ίδιο χαρούμενο και λυτρωτικό για όλους.  

Speech on Islam in the Swedish Parliament -

Ελάτε στην Ομιλία του π.Ν. Μανώλη την Τετάρτη 9-5-2018: «Το θαυματουργό ι. Λείψανο του αγ. Νικολάου»

https://katihisis.blogspot.gr/2018/05/9-5-2018.html

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (11ον) μέρος

Δ Kanon Anastaseos - Greek Orthodox Byzantine Chant

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

Του αγίου αποστόλου και ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου, Αρσενίου του μεγάλου, νεομάρτυρος Θεοδώρου.

Ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς τοῦ Κυρίου, «ὁ ἐπιπεσὼν ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ Ἰησοῦ», εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἔγραψε τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιον, ἀλλὰ καὶ τὶς τρεῖς Καθολικὲς Ἐπιστολές, ποὺ φέρουν τὸ ὄνομά του.

Ἡ μνήμη τοῦ Ἀποστόλου Ἰωάννου ἑορτάζεται στὶς 26 Σεπτεμβρίου. Ἡ σημερινὴ ἑορτὴ συνδέεται μὲ τὴν ἀνάδυση θαυματουργικῆς κόνεως (σκόνης) ἀπὸ τὸν τάφο τοῦ Εὐαγγελιστοῦ, μέσῳ τῆς θαυματουργικῆς ἐπενέργειας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ οἱ ντόπιοι τὴν ἀποκαλοῦσαν «ἐπίγειο μάνα»

Αισχρή ανθελληνική και αντιχριστιανική πρόκληση από αναρχοκομμούνες φεμινίστριες!

Από την Ανδριάνα Ακτύπη 

Χτες Κυριακή 6/5/18 στο Πολεμικό Μουσείο διοργανώθηκε ημερίδα υπέρ της ζωής και εναντίον των εκτρώσεων από το κίνημα ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΖΗΣΩ.

Αυτό φαίνεται εξόργισε αναρχοκομμούνες φεμινίστριες που πήγαν έξω από το Πολεμικό Μουσείο και έριξαν εμετικά ανθελληνικά και αντιχριστιανικά φέιγ βολάν!

Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Προς αγαπητόν Ανώνυμον. Χριστός Ανέστη! -- Γράφε...":

Όσο οι αγαπητοί αποτοιχισμένοι δεν αναγνωρίζουν τις πανορθόδοξες συνόδους του 16ου -17ου αιώνος, την απόφαση του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του 1848 που αναθεματίζουν κάθε αλλαγή πρόσθεση ή αφαίρεση σε όσα μας παρέδωσε η Εκκλησία, μεταξύ αυτών και το ημερολόγιο εορτολόγιο, και τον κανόνα του Πάσχα – τον οποίον καταπατούν κάθε λίγα χρόνια καταργώντας την νηστεία των αγίων αποστόλων, όσο δεν καταλαβαίνουν ότι η εγκύκλιος του 1920, ήταν και είναι η αρχή της παναιρέσεως του οικουμενισμού, όσο δεν παραδέχονται ότι το 1948 η Ελληνική εκκλησία έγινε και επισήμως σχισματο-αιρετική με την ίδρυση του Π.Σ.Ε. δεν πρόκειται να καταλάβουν ότι οι τότε Ορθόδοξοι Χριστιανοί που αποκήρυξαν την κρατική εκκλησία ως σχισματική και ως στερουμένη την Αποστολική Διαδοχή, και των ιερών μυστηρίων, λόγο της μεγάλης αποστασίας της, δεν είναι ημερολάτρες ούτε έπηξαν δική τους εκκλησία, αλλά έμειναν στην ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, μετά την αποκοπή, των επισκόπων και κληρικών από αυτήν μετά το σχίσμα του 1924 με την παράνομη και αναθεματισμένη εισαγωγή του νέου ημερολογίου! Όσο για τους αντι-οικουμενιστές κληρικούς παρ’ όλο που σχεδόν όλοι ομολογούν ότι – εμείς αποσχιστήκαμε από την εκκλησία και όχι οι παλαιοημερολογίτες – είναι σχεδόν αδύνατο να δεχθούν ότι τόσα χρόνια οι ίδιοι αλλά και οι προκάτοχοί τους έχουν χάση την αποστολική διαδοχή και την εγκυρότητα των μυστηρίων! Έτσι θα συνεχίζεται ο χαρτοπόλεμος, τα συνέδρια, οι αλληλοκατηγορίες, χωρίς ουσία όμως και αποτέλεσμα! Ματθ. 23,24 ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες! Ματθ. 23,14 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.

Προς αγαπητόν Ανώνυμον. Χριστός Ανέστη! -- Γράφει ο αδελφός μας Ιουστίνος

Το σχόλιό μου έχει ως ακολούθως.

 Ο π.Ευθύμιος Τρικαμηνάς δεν μνημονεύει επίσκοπον  Αρτέμιον, και πολύ σωστά,  επειδή  ο επίσκοπος αυτός εχειροτόνησε  νέους δικούς του επισκόπους  κατά παράβασιν της παγιωμένης "γραμμής  της  αγιοπατερικής αποτειχίσεως, η οποία ρητώς  αποφεύγει την πράξιν αυτήν, ως σαφώς  δημιουργούσα σχίσμα και "νέαν εκκλησία".

Ο π. Νικόλαος Μανώλης υποστηρίζει φανατικώς  την "οικονομικήν αποτείχισιν" ως καταλληλοτέρα να αφυπνίσει εν καιρώ δειλάς  ψυχάς επισκόπων ως  μη δήθεν  διακρινούσας την διαφοράν μεταξύ  Ορθοδοξίας  και Φαναριωτισμού. Αλλ' ουδεμία ψυχή επισκόπου αφυπνίσθη μέχρι τούδε. Οι επίσκοποι υπομειδιούν υπό τους γιγαντιαίους μύστακας αυτών και τον "νικο-μανωλιόν" ποιούσιν...

Ο  π. Σάββας τέως Λαυριώτης διαμαρτύρεται μεν εντόνως  όταν κατηγορείται ότι ως οπαδός της  "αποτειχίσεως  της ακριβείας" οδηγεί ψυχάς   εις τας αγκάλας των  Καλενταριολατρών. Αλλά ο μέντωρ αυτού π. Χαρίτων ως ικανήν και  αναγκαίαν   συνθήκην της "ακριβούς αποτειχίσεως¨ ποιεί το  παλαιόν ημερολόγιον.. .

 Ο π. Σάββας τέως αγιοσαββατιανός συντάσσεται μεν  θερμώς  μετά του αντιοικουμενιστού Λογγίνου Ουκρανίας ός και διέκοψε μεν μνημόσυνον Κυρίλλου πασών των Ρωσσιών, αλλά... συνεχίζει να μνημονεύη ενθέρμως τον οικουμενιστήν  αρχιεπίσκοπόν του, όστις με την σειράν του διαπρυσίως   μνημονεύει τον οικουμενιστικώτατον Κύριλλον των Ρωσσιών!

Ο π. Θεόδωρος Ζήσης διέκοψε  μεν το μνημόσυνον  οικουμενιστού Ανθίμου, όμως συλλειτουργεί μετά αντι-οικουμενιστού Λογγίνου,   όστις με την σειράν του μνημονεύει τον οικουμενιστήν εκείνον  αρχιεπίσκοπον τον...  μνημονεύοντα  τον κρυπτο-οικουμενιστήν πασών των Ρωσσιών . Και  και σαν να μη έφθανε μόνον αυτό, ο π. Θεόδωρος επαινεί   κάποιον οικουμενιστήν Ρουμάνον επίσκοπον, όστις  ωσαν μη τρέχει τίποτε συντρώγει και πίνει ασμένως εις τραπέζας μετά των αντι- οικουμενιστών  ρουμάνων ιερέων, οίτινες παρεπιπτόντως του έχουν μεν κόψει το μνημόσυνον, αλλά εύχονται ο ένας οικουμενιστής εις τον άλλον αντι-οικουμενιστήν "εις υγείαν τα κορόϊδα"...

Και τελικώς εις τούτον τον παπαδο- τραγέλαφον  ποίος έχει δίκαιον αγαπητέ Ανώνυμε;;  Ο ορθόδοξος αλλά σχισματικός Αρτέμιος; Ο π. Σάββας μετά π. Χαρίτωνος καλενταριοφίλου; Οι πατέρες Νικόλαος, Σάββας και Θεόδωρος της βελουδίνης  αποτειχίσεως;   Ή  μήπως, λέγω μήπως,   ο ΠΑΤΕΡ ΚΛΕΟΜΕΝΗΣ

Θα νομιμοποιήσουμε τη λεηλασία συνειδήσεων;

O Νίκολα Ντιμιτρόφ είναι η απόδειξη της κατασκευής ενός έθνους

Από τον
Κωνσταντίνο Χολέβα*


Στο ενδιαφέρον ιστολόγιο anixneuseis.gr της Θεσσαλονίκης διάβασα προσφάτως μια αποκαλυπτική έρευνα του δημοσιογράφου Χρήστου Νικολαΐδη για την πραγματική καταγωγή του Σκοπιανού υπουργού Εξωτερικών Νίκολα Ντιμιτρόφ. Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι ο Σκοπιανός αξιωματούχος, που αγωνίζεται διεθνώς να πείσει περί της υπάρξεως «μακεδονικού έθνους», κατάγεται από τους Τσάκους Αριδαίας και το ελληνικό όνομά του είναι Νικόλαος Παπαδημητρίου. Ο παππούς του ήταν ιερεύς και είχε ελληνική συνείδηση, ενώ ο πατέρας του βρέθηκε στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο μετά τα δραματικά γεγονότα του 1946-49.

Ο πατέρας του υπουργού άλλαξε το όνομά του σε «Ντίμιταρ Ντιμιτρόφ» και δήλωνε Βούλγαρος. Εγινε καθηγητής πανεπιστημίου στα Σκόπια και, ακολουθώντας την προπαγάνδα του Τίτο, κάποια στιγμή προσχώρησε στο τεχνητό «μακεδονικό έθνος». Ο Νίκολα Ντιμιτρόφ είναι η ζωντανή απόδειξη της κατασκευής ενός «έθνους», το οποίο δημιουργήθηκε με τις μεθόδους λεηλασίας συνειδήσεων των κομμουνιστικών ολοκληρωτικών καθεστώτων.

Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Στο μοναστήρι του οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς...":

Θα ήταν εξαιρετικά ευχάριστο το γεγονός εάν ακολουθούσαν την Αποτείχιση ένας αριθμός Αρχιερέων από την επίσημη Εκκλησία, αλλά το γεγονός αυτό δεν έγινε μέχρι σήμερα, δύο χρόνια μετά την "Σύνοδο" της Κρήτης, και ούτε φαίνεται μία τέτοια προοπτική. Εάν υπήρχε Αρχιερατική ηγεσία στους Αποτειχισμένους και περισσότεροι θα ήταν σε Πανορθόδοξο επίπεδο και ισχυρότεροι και επίσης σε δεύτερη χρονική φάση, κατόπιν ενός αληθινού και ειλικρινούς Διαλόγου, θα ήταν πιθανή η Ένωση όλων των υγιών Ορθοδόξων δυνάμεων, είτε προέρχονται από το Πάτριο, είτε από τις επίσημες Εκκλησίες, σε ένα Ενωμένο Πανορθόδοξο Μέτωπο, που θα έφερνε μία Αληθινά Ορθόδοξη Παγκόσμια Σύνοδο. Το πλησίασμα κάποιων δυνάμεων εκ των Αποτειχισμένων με τον Σεβασμιώτατο Αρτέμιο και τους Αρχιερείς του δεν είναι κατά ανάγκη, κατά την γνώμη μου, ένα όχι καλό νέο, διότι από τον χώρο των επισήμων Εκκλησιών μόνο αυτοί οι Αρχιερείς προχώρησαν στην Αποτείχιση και πιθανόν να μην τους ακολουθήσουν άλλοι. Όσον αφορά το θέμα της Κανονικότητος της Χειροτονίας των τριών Χωρεπισκόπων αυτό θα εξετασθεί μελλοντικά από μία αληθινά Ορθόδοξη Σύνοδο, που θα είναι αντίθετη στην σύγχρονη Παναίρεση, ας μην βιαζόμαστε να βγάζουμε συμπεράσματα, αναλογιζόμενοι ότι σύμφωνα με την Ορθόδοξη Δογματική Διδασκαλία στους Αρχιερείς αυτούς υφίσταται το υποστατόν του Μυστηρίου της Αρχιερωσύνης, είναι δηλαδή Αρχιερείς, έως ότου κριθούν υπό Ορθοδόξου Συνόδου. Εάν η προσπάθεια για Πανορθόδοξη κινητοποίηση του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου και των τριών Χωρεπισκόπων του τελικά αποδώσει σημαντικούς καρπούς, τότε θα μπορούσε σε δεύτερη χρονική φάση αυτή η Αρχιερατική ηγεσία, πιθανόν περισσότερο διευρυμένη, να διαλεχθεί με την Αρχιερατική ηγεσία των υγιών δυνάμεων εκ του Πατρίου για την δημιουργία ενός αληθινά ισχυρού Πανορθοδόξου Μετώπου, ικανού να αντιμετωπίσει τις φιλοοικουμενιστικές δυνάμεις. Χριστός Ανέστη. Η Ορθοδοξία θα νικήσει την Παναίρεση.