Πόνος και πόθος και
πληγή αγιάτρευτη του πεσμένου ανθρώπου το κυνήγι της χαράς. Από τη μαύρη εκείνη
ώρα που αναρχικά περιφρόνησε τον Άναρχο Θεό και ιταμά διέρρηξε το δεσμό τής
αγάπης του, έχασε τον Παράδεισο και μαζί του έχασε τη χαρά. Κι ούτε υπήρχε
ελπίδα να την ξαναβρή, έτσι που έμενε αλλοτριωμένος από τον Θεό και εχθρός
απέναντί του. Γι΄ αυτό ήταν το πιο ευχάριστο μήνυμα, το όντως ευαγγέλιο για την
ανθρωπότητα, η απόφασι του Θεού να εισβάλη στην ιστορία της, ν΄ αρχίση την
ανθρώπινη ζωή Του από τα σπλάγχνα της Παρθένου Μητέρας του, την οποία κατέστησε
τον πρώτο θεωμένο άνθρωπο, την απαρχή της σωτηρίας του κόσμου. Κι είνε ο
ευαγγελισμός της Παρθένου, από την πρώτη φορά ως σήμερα, μήνυμα το ίδιο
καινούργιο, το ίδιο χαρούμενο και λυτρωτικό για όλους.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Τρίτη, 8 Μαΐου 2018
Του αγίου αποστόλου
και ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου, Αρσενίου του μεγάλου, νεομάρτυρος
Θεοδώρου.
Ὁ Εὐαγγελιστὴς
Ἰωάννης, ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς τοῦ Κυρίου, «ὁ ἐπιπεσὼν ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ Ἰησοῦ»,
εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἔγραψε τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιον, ἀλλὰ καὶ τὶς τρεῖς
Καθολικὲς Ἐπιστολές, ποὺ φέρουν τὸ ὄνομά του.
Ἡ μνήμη τοῦ
Ἀποστόλου Ἰωάννου ἑορτάζεται στὶς 26 Σεπτεμβρίου. Ἡ σημερινὴ ἑορτὴ συνδέεται μὲ
τὴν ἀνάδυση θαυματουργικῆς κόνεως (σκόνης) ἀπὸ τὸν τάφο τοῦ Εὐαγγελιστοῦ, μέσῳ
τῆς θαυματουργικῆς ἐπενέργειας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ οἱ ντόπιοι τὴν
ἀποκαλοῦσαν «ἐπίγειο μάνα»
Αισχρή ανθελληνική και αντιχριστιανική πρόκληση από αναρχοκομμούνες φεμινίστριες!
Από την Ανδριάνα
Ακτύπη
Χτες Κυριακή 6/5/18 στο Πολεμικό Μουσείο
διοργανώθηκε ημερίδα υπέρ της ζωής και εναντίον των εκτρώσεων από το κίνημα
ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΖΗΣΩ.
Αυτό φαίνεται εξόργισε
αναρχοκομμούνες φεμινίστριες που πήγαν έξω από το Πολεμικό Μουσείο και έριξαν
εμετικά ανθελληνικά και αντιχριστιανικά φέιγ βολάν!
Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Προς αγαπητόν Ανώνυμον. Χριστός Ανέστη! -- Γράφε...":
Όσο οι αγαπητοί αποτοιχισμένοι δεν αναγνωρίζουν τις πανορθόδοξες συνόδους του
16ου -17ου αιώνος, την απόφαση του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως του 1848 που
αναθεματίζουν κάθε αλλαγή πρόσθεση ή αφαίρεση σε όσα μας παρέδωσε η Εκκλησία,
μεταξύ αυτών και το ημερολόγιο εορτολόγιο, και τον κανόνα του Πάσχα – τον
οποίον καταπατούν κάθε λίγα χρόνια καταργώντας την νηστεία των αγίων αποστόλων,
όσο δεν καταλαβαίνουν ότι η εγκύκλιος του 1920, ήταν και είναι η αρχή της
παναιρέσεως του οικουμενισμού, όσο δεν παραδέχονται ότι το 1948 η Ελληνική
εκκλησία έγινε και επισήμως σχισματο-αιρετική με την ίδρυση του Π.Σ.Ε. δεν
πρόκειται να καταλάβουν ότι οι τότε Ορθόδοξοι Χριστιανοί που αποκήρυξαν την
κρατική εκκλησία ως σχισματική και ως στερουμένη την Αποστολική Διαδοχή, και
των ιερών μυστηρίων, λόγο της μεγάλης αποστασίας της, δεν είναι ημερολάτρες
ούτε έπηξαν δική τους εκκλησία, αλλά έμειναν στην ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, μετά την
αποκοπή, των επισκόπων και κληρικών από αυτήν μετά το σχίσμα του 1924 με την
παράνομη και αναθεματισμένη εισαγωγή του νέου ημερολογίου! Όσο για τους
αντι-οικουμενιστές κληρικούς παρ’ όλο που σχεδόν όλοι ομολογούν ότι – εμείς
αποσχιστήκαμε από την εκκλησία και όχι οι παλαιοημερολογίτες – είναι σχεδόν
αδύνατο να δεχθούν ότι τόσα χρόνια οι ίδιοι αλλά και οι προκάτοχοί τους έχουν
χάση την αποστολική διαδοχή και την εγκυρότητα των μυστηρίων! Έτσι θα
συνεχίζεται ο χαρτοπόλεμος, τα συνέδρια, οι αλληλοκατηγορίες, χωρίς ουσία όμως
και αποτέλεσμα! Ματθ. 23,24 ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ
κάμηλον καταπίνοντες! Ματθ. 23,14 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι
ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς
γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.
Προς αγαπητόν Ανώνυμον. Χριστός Ανέστη! -- Γράφει ο αδελφός μας Ιουστίνος
Το σχόλιό μου έχει
ως ακολούθως.
Ο π.Ευθύμιος
Τρικαμηνάς δεν μνημονεύει επίσκοπον
Αρτέμιον, και πολύ σωστά,
επειδή ο επίσκοπος αυτός εχειροτόνησε νέους δικούς του επισκόπους κατά παράβασιν της παγιωμένης
"γραμμής της αγιοπατερικής αποτειχίσεως, η οποία
ρητώς αποφεύγει την πράξιν αυτήν, ως
σαφώς δημιουργούσα σχίσμα και "νέαν
εκκλησία".
Ο π. Νικόλαος Μανώλης υποστηρίζει φανατικώς την "οικονομικήν αποτείχισιν" ως
καταλληλοτέρα να αφυπνίσει εν καιρώ δειλάς
ψυχάς επισκόπων ως μη δήθεν διακρινούσας την διαφοράν μεταξύ Ορθοδοξίας
και Φαναριωτισμού. Αλλ' ουδεμία ψυχή επισκόπου αφυπνίσθη μέχρι τούδε. Οι
επίσκοποι υπομειδιούν υπό τους γιγαντιαίους μύστακας αυτών και τον
"νικο-μανωλιόν" ποιούσιν...
Ο π. Σάββας τέως
Λαυριώτης διαμαρτύρεται μεν εντόνως όταν
κατηγορείται ότι ως οπαδός της
"αποτειχίσεως της
ακριβείας" οδηγεί ψυχάς εις τας
αγκάλας των Καλενταριολατρών. Αλλά ο
μέντωρ αυτού π. Χαρίτων ως ικανήν και
αναγκαίαν συνθήκην της
"ακριβούς αποτειχίσεως¨ ποιεί το
παλαιόν ημερολόγιον.. .
Ο π. Σάββας τέως
αγιοσαββατιανός συντάσσεται μεν
θερμώς μετά του αντιοικουμενιστού
Λογγίνου Ουκρανίας ός και διέκοψε μεν μνημόσυνον Κυρίλλου πασών των Ρωσσιών,
αλλά... συνεχίζει να μνημονεύη ενθέρμως τον οικουμενιστήν αρχιεπίσκοπόν του, όστις με την σειράν του
διαπρυσίως μνημονεύει τον
οικουμενιστικώτατον Κύριλλον των Ρωσσιών!
Ο π. Θεόδωρος Ζήσης διέκοψε μεν το μνημόσυνον οικουμενιστού Ανθίμου, όμως συλλειτουργεί
μετά αντι-οικουμενιστού Λογγίνου, όστις
με την σειράν του μνημονεύει τον οικουμενιστήν εκείνον αρχιεπίσκοπον τον... μνημονεύοντα
τον κρυπτο-οικουμενιστήν πασών των Ρωσσιών . Και και σαν να μη έφθανε μόνον αυτό, ο π. Θεόδωρος
επαινεί κάποιον οικουμενιστήν Ρουμάνον
επίσκοπον, όστις ωσαν μη τρέχει τίποτε
συντρώγει και πίνει ασμένως εις τραπέζας μετά των αντι- οικουμενιστών ρουμάνων ιερέων, οίτινες παρεπιπτόντως του
έχουν μεν κόψει το μνημόσυνον, αλλά εύχονται ο ένας οικουμενιστής εις τον άλλον
αντι-οικουμενιστήν "εις υγείαν τα κορόϊδα"...
Και τελικώς εις τούτον τον παπαδο- τραγέλαφον ποίος έχει δίκαιον αγαπητέ Ανώνυμε;; Ο ορθόδοξος αλλά σχισματικός Αρτέμιος; Ο π.
Σάββας μετά π. Χαρίτωνος καλενταριοφίλου; Οι πατέρες Νικόλαος, Σάββας και
Θεόδωρος της βελουδίνης
αποτειχίσεως; Ή μήπως, λέγω μήπως, ο ΠΑΤΕΡ ΚΛΕΟΜΕΝΗΣ
Θα νομιμοποιήσουμε τη λεηλασία συνειδήσεων;
O Νίκολα Ντιμιτρόφ είναι η απόδειξη της κατασκευής ενός έθνους
Από τον
Κωνσταντίνο Χολέβα*
Στο ενδιαφέρον ιστολόγιο anixneuseis.gr της Θεσσαλονίκης διάβασα προσφάτως μια αποκαλυπτική έρευνα του δημοσιογράφου Χρήστου Νικολαΐδη για την πραγματική καταγωγή του Σκοπιανού υπουργού Εξωτερικών Νίκολα Ντιμιτρόφ. Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι ο Σκοπιανός αξιωματούχος, που αγωνίζεται διεθνώς να πείσει περί της υπάρξεως «μακεδονικού έθνους», κατάγεται από τους Τσάκους Αριδαίας και το ελληνικό όνομά του είναι Νικόλαος Παπαδημητρίου. Ο παππούς του ήταν ιερεύς και είχε ελληνική συνείδηση, ενώ ο πατέρας του βρέθηκε στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο μετά τα δραματικά γεγονότα του 1946-49.
Ο πατέρας του υπουργού άλλαξε το όνομά του σε «Ντίμιταρ Ντιμιτρόφ» και δήλωνε Βούλγαρος. Εγινε καθηγητής πανεπιστημίου στα Σκόπια και, ακολουθώντας την προπαγάνδα του Τίτο, κάποια στιγμή προσχώρησε στο τεχνητό «μακεδονικό έθνος». Ο Νίκολα Ντιμιτρόφ είναι η ζωντανή απόδειξη της κατασκευής ενός «έθνους», το οποίο δημιουργήθηκε με τις μεθόδους λεηλασίας συνειδήσεων των κομμουνιστικών ολοκληρωτικών καθεστώτων.
Από τον
Κωνσταντίνο Χολέβα*
Στο ενδιαφέρον ιστολόγιο anixneuseis.gr της Θεσσαλονίκης διάβασα προσφάτως μια αποκαλυπτική έρευνα του δημοσιογράφου Χρήστου Νικολαΐδη για την πραγματική καταγωγή του Σκοπιανού υπουργού Εξωτερικών Νίκολα Ντιμιτρόφ. Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι ο Σκοπιανός αξιωματούχος, που αγωνίζεται διεθνώς να πείσει περί της υπάρξεως «μακεδονικού έθνους», κατάγεται από τους Τσάκους Αριδαίας και το ελληνικό όνομά του είναι Νικόλαος Παπαδημητρίου. Ο παππούς του ήταν ιερεύς και είχε ελληνική συνείδηση, ενώ ο πατέρας του βρέθηκε στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο μετά τα δραματικά γεγονότα του 1946-49.
Ο πατέρας του υπουργού άλλαξε το όνομά του σε «Ντίμιταρ Ντιμιτρόφ» και δήλωνε Βούλγαρος. Εγινε καθηγητής πανεπιστημίου στα Σκόπια και, ακολουθώντας την προπαγάνδα του Τίτο, κάποια στιγμή προσχώρησε στο τεχνητό «μακεδονικό έθνος». Ο Νίκολα Ντιμιτρόφ είναι η ζωντανή απόδειξη της κατασκευής ενός «έθνους», το οποίο δημιουργήθηκε με τις μεθόδους λεηλασίας συνειδήσεων των κομμουνιστικών ολοκληρωτικών καθεστώτων.
Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Στο μοναστήρι του οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς...":
Θα ήταν εξαιρετικά ευχάριστο το γεγονός εάν ακολουθούσαν την Αποτείχιση ένας
αριθμός Αρχιερέων από την επίσημη Εκκλησία, αλλά το γεγονός αυτό δεν έγινε
μέχρι σήμερα, δύο χρόνια μετά την "Σύνοδο" της Κρήτης, και ούτε
φαίνεται μία τέτοια προοπτική. Εάν υπήρχε Αρχιερατική ηγεσία στους
Αποτειχισμένους και περισσότεροι θα ήταν σε Πανορθόδοξο επίπεδο και ισχυρότεροι
και επίσης σε δεύτερη χρονική φάση, κατόπιν ενός αληθινού και ειλικρινούς
Διαλόγου, θα ήταν πιθανή η Ένωση όλων των υγιών Ορθοδόξων δυνάμεων, είτε
προέρχονται από το Πάτριο, είτε από τις επίσημες Εκκλησίες, σε ένα Ενωμένο
Πανορθόδοξο Μέτωπο, που θα έφερνε μία Αληθινά Ορθόδοξη Παγκόσμια Σύνοδο. Το
πλησίασμα κάποιων δυνάμεων εκ των Αποτειχισμένων με τον Σεβασμιώτατο Αρτέμιο και
τους Αρχιερείς του δεν είναι κατά ανάγκη, κατά την γνώμη μου, ένα όχι καλό νέο,
διότι από τον χώρο των επισήμων Εκκλησιών μόνο αυτοί οι Αρχιερείς προχώρησαν
στην Αποτείχιση και πιθανόν να μην τους ακολουθήσουν άλλοι. Όσον αφορά το θέμα
της Κανονικότητος της Χειροτονίας των τριών Χωρεπισκόπων αυτό θα εξετασθεί
μελλοντικά από μία αληθινά Ορθόδοξη Σύνοδο, που θα είναι αντίθετη στην σύγχρονη
Παναίρεση, ας μην βιαζόμαστε να βγάζουμε συμπεράσματα, αναλογιζόμενοι ότι
σύμφωνα με την Ορθόδοξη Δογματική Διδασκαλία στους Αρχιερείς αυτούς υφίσταται
το υποστατόν του Μυστηρίου της Αρχιερωσύνης, είναι δηλαδή Αρχιερείς, έως ότου
κριθούν υπό Ορθοδόξου Συνόδου. Εάν η προσπάθεια για Πανορθόδοξη κινητοποίηση
του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου και των τριών Χωρεπισκόπων του τελικά αποδώσει
σημαντικούς καρπούς, τότε θα μπορούσε σε δεύτερη χρονική φάση αυτή η
Αρχιερατική ηγεσία, πιθανόν περισσότερο διευρυμένη, να διαλεχθεί με την
Αρχιερατική ηγεσία των υγιών δυνάμεων εκ του Πατρίου για την δημιουργία ενός
αληθινά ισχυρού Πανορθοδόξου Μετώπου, ικανού να αντιμετωπίσει τις
φιλοοικουμενιστικές δυνάμεις. Χριστός Ανέστη. Η Ορθοδοξία θα
νικήσει την Παναίρεση.
Στο μοναστήρι του οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς στο Μπάραγιεβο (Σερβία – Ενορία Ράσκας και Πριζρένης στην εξορία της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας) πραγματοποιήθηκε η πανορθόδοξη εκκλησιαστική και λαϊκή Σύναξη.
https://synaksiorthodoxon.blogspot.ca/
Την Κυριακή των Μυροφόρων (στις 9/22 Απριλίου), στο μοναστήρι του οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς στο Μπάραγιεβο, με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης στην Εξορία κ. Αρτεμίου, πραγματοποιήθηκε η πανορθόδοξη εκκλησιαστική και λαϊκή Σύναξη. Συγκεντρώθηκαν περίπου 700 αγωνιστές για την καθαρότητα της Πίστεως (αρχιερείς, ιερείς, μοναχοί και κοσμικοί) από τη Σερβία, την Ελλάδα, τη Ρωσσία, τη Ρουμανία, την Ελβετία (ειδικότερα οι μοναχοί από το Άγιο Όρος), οι οποίοι, σύμφωνα με τον κανόνα ΙΕ της Πρωτοδευτέρας Συνόδου του Αγίου Φωτίου του Μεγάλου, διέκοψαν την λειτουργική και γραφειοκρατική κοινωνία με τους επισκόπους, τους ιερείς και τους κοσμικούς οικουμενιστές.
Την Κυριακή των Μυροφόρων (στις 9/22 Απριλίου), στο μοναστήρι του οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς στο Μπάραγιεβο, με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης στην Εξορία κ. Αρτεμίου, πραγματοποιήθηκε η πανορθόδοξη εκκλησιαστική και λαϊκή Σύναξη. Συγκεντρώθηκαν περίπου 700 αγωνιστές για την καθαρότητα της Πίστεως (αρχιερείς, ιερείς, μοναχοί και κοσμικοί) από τη Σερβία, την Ελλάδα, τη Ρωσσία, τη Ρουμανία, την Ελβετία (ειδικότερα οι μοναχοί από το Άγιο Όρος), οι οποίοι, σύμφωνα με τον κανόνα ΙΕ της Πρωτοδευτέρας Συνόδου του Αγίου Φωτίου του Μεγάλου, διέκοψαν την λειτουργική και γραφειοκρατική κοινωνία με τους επισκόπους, τους ιερείς και τους κοσμικούς οικουμενιστές.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Δευτέρα, 7 Μαΐου
2018
Ανάμνησις του εν τω
ουρανώ φανέντος σημείου του Σταυρού εν Ιερουσαλήμ, Ακακίου, Κοδράτου και
Μαξίμου μαρτύρων.
Ἡ ἐμφάνιση αὐτὴ τοῦ
Τιμίου Σταυροῦ εἶναι ἡ δεύτερη καὶ ἔγινε στὰ Ἱεροσόλυμα τὸ 346 μ.Χ., ἐπὶ
αὐτοκράτορος Κωνσταντίου (337 – 361 μ.Χ.) καὶ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων τοῦ Ἁγίου
Κυρίλλου († 18 Μαρτίου). Τὴν τρίτη ὥρα τῆς 7ης Μαΐου τοῦ 346 μ.Χ., κατὰ μία τῶν
ἡμερῶν τῆς Πεντηκοστῆς, φάνηκε Τίμιος καὶ Ζωοποιὸς Σταυρὸς ἄνωθεν τοῦ Γολγοθᾶ,
σχηματισμένος ἀπὸ ὑπερφυσικὸ φῶς καὶ ἐκτεινόμενος πρὸς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν. Τὸ
ὅραμα τοῦτο προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἱερουσαλήμ, ὅλοι δὲ οἱ
κάτοικοι τῆς πόλεως πρὸ τοῦ ὑπερφυοῦς τούτου θεάματος κατελήφθησαν ἀπὸ ἔκσταση.
Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙΝ -- ΑΡΧΙΜ. ΠΑΪΣΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΦΙΛΩΤΑ
Όπως στους χρόνους του Μεγάλου βασιλείου ξέσπασε σάλος με τις αιρέσεις του Αρείου και του Σαβελλίου και δοκιμάζονταν και σε πρακτική βάση στην καθημερινότητά τους οι ορθόδοξοι με τις δυσκολίες που προέκυψαν έτσι και σήμερα όσοι θέλουν να κρατήσουν την ορθόδοξη πίστιν τους μακριά από τους αιρετικούς Οικουμενιστές περνούν με δυσκολία την πνευματική τους ζωή επειδή υπάρχει διάσπαση ακόμη και σ’ αυτούς που αγωνίζονται ή που νομίζουν ότι αγωνίζονται. Είναι τόσο χαρακτηριστική και αντιπροσωπευτική η περιγραφή που κάνει ο Μέγας Βασίλειος στο τελευταίο κεφάλαιο της πραγματείας του “Περί Αγίου Πνεύματος” που έχει κανείς την αίσθηση ότι γράφει για την εκκλησιαστική κατάστση στις ημέρες μας.
H Oρεινή Γυναίκα -- ΤΟΥ ΚΥΡ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ
Αν γυρίσεις τον κόσμο, θα δεις πως δεν θα βρεις παρά σπάνια ευτυχισμένους
ανθρώπους και εκείνους με λιγόχρονη και άστατη ευτυχία, πικραμένους όμως θα
βρεις πολλούς σε κάθε σου πάτημα. Αδέρφια σου στην χαρά δεν θα βρεις πολλά, μα
αδέρφια στην πίκρα θα βρεις πάρα πολλά. Αυτό φανερώνει πως τούτος ο κόσμος
είναι ένας τόπος που έρχεται ο άνθρωπος για να δοκιμαστεί, όπως το χρυσάφι στην
φωτιά. Αφήνω πως ευτυχία δεν είναι η καλοπέραση του κορμιού, κι αυτό φαίνεται
τρανώτατα από το ότι οι καλοπερασμένοι και οι πλούσιοι δεν είναι ευτυχισμένοι,
αλλά κάνουνε τον ευτυχισμένο και στο τέλος βαριούνται την ζωή τους. Η ευτυχία
τους είναι μάλλον ρηχή και ψεύτικη, κι ολοένα ζητάνε να βρούνε την αληθινή
ευτυχία, κ' επιχειρούνε κάθε τόσο ν' αλλάξουνε την ζωή τους. Η ευτυχία τους
είναι μάλλον ρηχή και ψεύτικη, κι ολοένα ζητάνε να βρούνε την αληθινή ευτυχία,
κ' επιχειρούνε κάθε τόσο ν' αλλάξουνε την ζωή τους. Μπορεί η ψυχή να είναι
ευτυχισμένη και μέσα σε ένα κορμί δυστυχισμένο; Μπορεί να ισχύει αυτό το
παράδοξο;
Ἀναίρεση μυθευμάτων τοῦ κ. Ἰωάννου Ρίζου -- τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ (Ζήση)
Λυποῦμαι
πού ἀναγκάζομαι καί μή θέλων νά γράψω τά παρακάτω, ὅμως ἡ ἀναλήθεια ἔχει καί τά
ὅριά της. Ὁ θεολόγος (... ἀλλά καί ἀδικητής μας) κ. Ἰωάννης Ρίζος γιά δεύτερη
φορά ἐπανέρχεται γιά τό θέμα τῆς ὑπό τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Μπαντσέν κ. Λογγίνου μνημονεύσεως ἤ μή τῆς οἰκείας του
ἀρχῆς στή Θ. Λειτουργία καί μᾶς κατηγορεῖ καί πάλιν γιά ψευδῆ ἀποτείχιση !
Κατά
πρῶτον, ὁ κ. Ρίζος ἰσχυρίσθηκε (εὖ γε, τῆς εὐγενείας), ὅτι ἡ ἀποτείχιση
τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση «καί τῶν σύν αὐτῷ» εἶναι «ψευδο-αποτείχιση» καί ἡ περί
αὐτήν διδασκαλία του μία «νεκροφόρα πλάνη» [1], καί παρέσχε στοιχεῖα πού, ὅπως νόμιζε,
ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ.Λογγῖνος δέν ἔχει ἀποτειχισθεῖ, ἀντίθετα μέ
ὅσα ἐμεῖς λέμε περί αὐτοῦ. Κατά συνέπεια, συλλειτουργώντας ὁ π. Θεόδωρος μαζί
του πρό μηνῶν στό Μπαντσέν (τήν β΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν 2018), δέχθηκε νά
ἀκούσει τήν μνημόνευση ὅλων τῶν Προκαθημένων [2]! Ἐν τῷ μεταξύ οἱ γνωστοί τοῦ κ. Ρίζου στήν περιοχή τῆς Πτολεμαΐδος διέδιδαν τήν
ἴδια ἀνακρίβεια δείχνοντας καί ... βίντεο (!) (ὅπως πληροφορήθηκα), ἐνῷ καί
ἐχθές ὁ κ. Ἰωάννης
ἐπανῆλθε μέ τό ἴδιο θέμα, σέ νέο δημοσίευμά του [3]. Ἐπειδή στά σχόλια δέν λύνονται τά
προβλήματα (λόγῳ τεχνικῆς - ἀπ΄ ὅ,τι φαίνεται - ἀσυνεχείας), ὀφείλω, ἐπειδή
πρόκειται περί θέματος Ὀρθοδοξίας καί χάριν τῶν ἀδελφῶν περί τόν κ. Λογγῖνο, νά διευκρινίσω καί δηλώσω μέ τό
παρακάτω κείμενο τά ἑξῆς:
Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης: οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀποτελοῦν ἐμπόδιο στὰ σχέδια τῶν Νεοεποχιτῶν καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν
Δυστυχῶς ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔχει ἀμβλύνει
τὸ ὀρθόδοξο αἰσθητήριο πολλῶν «ὀρθοδόξων» ποιμένων καὶ θεολόγων μὲ συνέπεια νὰ ἀμφισβητεῖται
καὶ νὰ ἀπορρίπτεται ὡς «ναρκισσισμὸς» ἡ μοναδικότητα καὶ ἀποκλειστικότητα τῆς Ὀρθοδόξου
Ἐκκλησίας, ποὺ θεωρεῖται καὶ αὐτὴ ἁπλῶς ἕνα κομμάτι τοῦ διηρημένου χριστιανικοῦ
κόσμου, τῆς διηρημένης Ἐκκλησίας, κατὰ τὴν ἀπαράδεκτη πλάνη τοῦ μητροπολίτου
Μεσσηνίας Χρυσοστόμου Σαββάτου καὶ πολλῶν ἄλλων μεγαλοσχήμων κηρύκων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ,
ζώντων καὶ τεθνεώντων. Εἶναι ἀπίστευτη καὶ ἰσομεγέθης ἡ πλάνη τοῦ μητροπολίτου
Δημητριάδος Ἰγνατίου, ὁ ὁποῖος ἐπρότεινε νὰ ἐγκαταλείψουμε τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας
καὶ νὰ κινηθοῦμε σὲ μία «μεταπατερικὴ ἐποχή». Εἶναι προφανὲς ὅτι οἱ Ἅγιοι
Πατέρες ἀποτελοῦν ἐμπόδιο στὰ σχέδια τῶν Νεοεποχιτῶν καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ
πρέπει νὰ τοὺς ξεπεράσουμε νὰ ξεπεράσουμε «τὰ ὅρια, ἃ ἔθεντο οἱ Πατέρες ἡμῶν».
ΚΥΡΙΑΚΗ 06 ΜΑΪΟΥ 2018 -- ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ
Ύδωρ ζων
«Πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας
αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν»
Η ψηλάφηση του βαθύτερου νοήματος της
ζωής συντελείται μέσα από την αλήθεια της Εκκλησίας, όπως αυτή αποκαλύπτεται από
τον ίδιο τον Κύριο μας. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή παραπέμπει σε ανώτερες
πνευματικές συχνότητες. Παρακινεί ν’ ανοίξουμε τον εαυτό μας, να τον
καταστήσουμε διάφανο, ικανό να δεχθεί τη μεγάλη αλήθεια της ζωής, που ανεβάζει
τον άνθρωπο σε πνευματικές κορυφογραμμές.
Χρονικά και εορτολογικά,
βρισκόμαστε στο μέσο περίπου της πορείας μας προς την Πεντηκοστή. Είναι ίσως η
πιο κατάλληλη στιγμή για να καταστούμε κοινωνοί της αποκάλυψης που ο ίδιος ο
Κύριος προσφέρει στη συνάντηση του με τη Σαμαρείτιδα. Ότι δηλαδή ο ίδιος είναι
το «ύδωρ το ζων», το «αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον». Μια αλήθεια, η οποία
επιβάλλεται να αγγίξει υπαρξιακά τον άνθρωπο και να τον ανυψώσει πνευματικά.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Κυριακή, 6 Μαΐου
2018
Ὅλη αὐτὴ τὴ περίοδο ποὺ διανύουμε τώρα, ἐπεκτεινομένη σὲ πενήντα μέρες, ἑορτάζομε τὴν ἀπὸ τοὺς νεκροὺς ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, δεικνύοντας μὲ αὐτὴ τὴν παράταση τὴν ὑπεροχὴ τῆς ἀπέναντι στὶς ἄλλες ἑορτές. Πραγματικὰ ὅλοι ὅσοι ἀναστήθηκαν ἀπὸ τοὺς νεκροὺς ἀναστήθηκαν ἀπὸ ἄλλους καί, ἀφοῦ πέθαναν πάλι, ἐπέστρεψαν στὴ γῆ. Ὁ δὲ Χριστός, ἀφοῦ ἀναστήθηκε ἀπὸ τοὺς νεκρούς, δὲν κυριεύεται πλέον καθόλου ἀπὸ τὸ θάνατο, γιατί δὲν ἐπέστρεψε πάλι στὴ γῆ, ἀλλὰ ἀνέβηκε στὸν οὐρανό, καθιστώντας τὸ φύραμά μας ποὺ εἶχε λάβει ὁμόθρονο μὲ τὸ Πατέρα ὡς ὁμόθεο. Εἶναι ὁ μόνος ποὺ ἔγινε ἀρχὴ τῆς μελλοντικῆς ἀναστάσεως ὅλων καὶ πρωτότοκος ἀπὸ τοὺς νεκροὺς καὶ πατέρας τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.
ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ.
Ιώβ του πολύαθλου, Θεοδότου ιερομάρτυρος, Σεραφείμ οσίου του Δομπού.
Ὅλη αὐτὴ τὴ περίοδο ποὺ διανύουμε τώρα, ἐπεκτεινομένη σὲ πενήντα μέρες, ἑορτάζομε τὴν ἀπὸ τοὺς νεκροὺς ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, δεικνύοντας μὲ αὐτὴ τὴν παράταση τὴν ὑπεροχὴ τῆς ἀπέναντι στὶς ἄλλες ἑορτές. Πραγματικὰ ὅλοι ὅσοι ἀναστήθηκαν ἀπὸ τοὺς νεκροὺς ἀναστήθηκαν ἀπὸ ἄλλους καί, ἀφοῦ πέθαναν πάλι, ἐπέστρεψαν στὴ γῆ. Ὁ δὲ Χριστός, ἀφοῦ ἀναστήθηκε ἀπὸ τοὺς νεκρούς, δὲν κυριεύεται πλέον καθόλου ἀπὸ τὸ θάνατο, γιατί δὲν ἐπέστρεψε πάλι στὴ γῆ, ἀλλὰ ἀνέβηκε στὸν οὐρανό, καθιστώντας τὸ φύραμά μας ποὺ εἶχε λάβει ὁμόθρονο μὲ τὸ Πατέρα ὡς ὁμόθεο. Εἶναι ὁ μόνος ποὺ ἔγινε ἀρχὴ τῆς μελλοντικῆς ἀναστάσεως ὅλων καὶ πρωτότοκος ἀπὸ τοὺς νεκροὺς καὶ πατέρας τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ
ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ
ΑΡΚΑΔΩΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ
ΚΑΙ
ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ
ΟΙ
ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
29.4.2018
4.5.2018
1.Παρὰ τὴν σατανικὴν διαιώνισι τῶν τεχνικῶν
ἐργασιῶν εἰς τὰ ἔργα Ἁγ. Νέου Ὁσιομάρτυρος Παύλου εἰς τὴν Ἀροανία Καλαβρύτων,
ἐν τούτοις κατορθώσαμε, μὲ τὴν βοήθεια
τοῦ Θεοῦ, νὰ ἐξυπηρετήσωμε τὴν 29ην Ἀπριλίου 2018, δέκα (10) πούλμαν
καὶ πλῆθος ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων μὲ
εὐλαβεῖς προσκυνητὲς ἀπὸ τὴν Ἀρκαδία καὶ τὸ πούλμαν τοῦ κυρίου ΚΟΤΣΙΡΑ ἀπὸ τὴν
Ἀθήνα (πλατεία Κολιάτσου).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)