Η πάντιμος
των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά
και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος
του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα
και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος.
Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια
και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.
''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''
Τη ΙΔ΄ (14η) Απριλίου, μνήμη του Αγίου Νέου Μάρτυρος ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ του Πελοποννησίου, αθλήσαντος εν έτει αωγ΄ (1803).
Δημήτριος ο νεοφανής Μάρτυς του Χριστού κατήγετο από την Πελοπόννησον εκ χωρίου τινός της Αρκαδίας Λιγούδιστα καλούμενον, υιός ων Χριστιανών γονέων. Ο πατήρ αυτού ωνομάζετο Ηλίας, η δε μήτηρ του απέθανεν, ότε ο Άγιος ήτο ακόμη βρέφος μικρόν και δεν την εγνώρισε καθόλου, είχε δε και αδελφόν μεγαλύτερον. Ο πατήρ του, μετά τον θάνατον της πρώτης του συζύγου, έλαβε και δευτέραν τοιαύτην, η οποία, καθό μητρυιά, όχι μόνον δεν είχε καμμίαν επιμέλειαν δια τους προγονούς της, αλλ’ όλως αντιθέτως, εφέρετο ως μητρυιά. Όθεν, στενοχωρημένοι οι παίδες από την πτωχείαν και περιφρονημένοι και μεμισημένοι από την μητρυιάν, ανεχώρησαν εκείθεν και ο μεν πρώτος αδελφός μετέβη εις την Τρίπολιν και έγινεν υπηρέτης εις τουρκικήν τινά οικογένειαν, ο δε Δημήτριος προσεκολλήθη εις τινας κτίστας, οι οποίοι κατά το σύνηθες εις αυτούς περιεπάτουν από τόπου εις τόπον δια να κτίζουν οικοδομάς. Όθεν μετά καιρόν ήλθον και εις την Τρίπολιν, έχοντες μαζί των και τον Δημήτριον, όστις συνανεστρέφετο εκεί με τουρκόπαιδας.
Η επίδραση του φόβου στην επιδείνωση των ασθενών Covid-19
Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ,
Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ)
Η επίδραση του φόβου στην επιδείνωση των ασθενών Covid-19
Είναι γνωστό στον ιατρικό κόσμο ότι, όταν ένα άτομο βιώνει συχνά φόβο, τότε είναι δυνατόν να επέλθει κατάρρευση της ομοιόστασης του οργανισμού και να αυξηθεί η ευπάθειά του στις ασθένειες.
Ο λόγος που οι προσβαλλόμενοι από Κορωναϊό, πηγαίνουν στο Νοσοκομείο, με ήδη πληγωμένο και μειωμένο από τον φόβο το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού τους, φαίνεται ότι είναι ο μακροχρόνιος αποκλεισμός τους στο σπίτι και ο συνεχής βομβαρδισμός τους με τον φόβο και την καθημερινή τρομοκρατία που ασκούν τα ΜΜΕ ως προς το τι θα επακολουθήσει για όποιον νοσήσει!
Αρχιεπίσκοπος Ἀβέρκιος :
(Ἀπὸ τὸν Χαιρετιστήριο Λόγο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Συρακουσῶν καὶ Ἁγίας Τριάδος Ἀβερκίου πρὸς τὸν Φιλάρετο Πρωθιεράρχη τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας ἐν Διασπορᾷ – 1/14-12-1967).
«Διανύουμε μία τρομερὴ περίοδο. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνο ἐπειδὴ οἱ δυνάμεις τοῦ παγκόσμιου κακοῦ κερδίζουν ὅλο καὶ μεγαλύτερο ἔδαφος στὸν κόσμο, ἀλλά ἀκόμα περισσότερο, ἐπειδή – τρομερό να το λέει κανείς! – πολλοὶ ὑψηλόβαθμοι ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ διεξάγουν μία πραγματικὴ προδοσία τῆς ἱερῆς μας Πίστεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Μία ἐντελῶς νέα ἐποχή στὸν Χριστιανισμὸ διακηρύσσεται. Σκέφτονται νὰ δημιουργήσουν νέα ἐκκλησία στὴν ὁποία ὄχι μόνο ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι πρέπει νὰ μετέχουν, ἀλλὰ καὶ οἱ ἑτερόδοξοι, καὶ ἀκόμη καὶ οἱ Μουσουλμάνοι, οἱ Ἑβραίοι καὶ οἱ εἰδωλολάτρες. Μιλᾶνε ἐπίσης καὶ γιὰ κάποιου εἴδους «διάλογο» μὲ τοὺς ἄθεους! Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, ἀντὶ τῆς ἀληθινῆς Πίστεως καὶ τῆς ἀληθινῆς Ἐκκλησίας, μία ψεύτικη πίστη ἤ, κατὰ τὴν ἔκφραση τοῦ μεγάλου μας πνευματοφόρου λύχνου, Ἐπισκόπου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου, μία δαιμονικὴ πίστη καὶ μία ψεύτικη ἐκκλησία, ἑτοιμάζεται νὰ ἀνατείλει. Καὶ εἶναι σὲ αὐτὲς τὶς φοβερὲς στιγμές, ποὺ θέλουμε νὰ δοῦμε στὸ πρόσωπό σας τὸν σταθερὸ καὶ ἀκλόνητο πνευματικὸ ἡγέτη μας, ποὺ θὰ μᾶς ἐμπνέει ὅλους στὸν ἱερὸ Ἀγῶνα – τὴν ἱερὴ μάχη – γιὰ τὴν ἀληθινὴ Πίστη καὶ τὴν ἀληθινὴ Ἐκκλησία ἐναντίον αὐτῆς τῆς ψεύτικης πίστεως καὶ ψεύτικης ἐκκλησίας. Αὐτὸ εἶναι ὅ,τι θέλουμε! .. Καὶ μόνο αὐτό!»
Συνοπτική διδασκαλία του Οσίου Θεοδώρου του Στουδίτου δια το Σχίσμα.
1. Η Εκκλησία είναι μία και δεν σχίζεται.
2. Όσοι έχουν διεστραμμένη πίστι και ζωή αποκόπτονται
και απομακρύνονται αυτομάτως από την Εκκλησία, όπως από τον παράλιο βράχο τα αφρίζοντα
κύματα.
3. Αποκόπτονται από την Εκκλησία και όσοι
ακολουθούν τους ποιμένας και επισκόπους, οι οποῖοι έχουν αιρετικά φρονήματα.
4. Η αποκήρυξις όλων των αιρέσεων και η πλήρης
αποδοχή των όρων και κανόνων των εγκεκριμένων οικουμενικών και τοπικών συνόδων,
αποτελεί απόδειξι του ότι κάποιος ανήκει στην Εκκλησία.
5. Η ένστασις και αποτείχισις από τους κακώς
φρονούντας επισκόπους δεν είναι σχίσμα από την Εκκλησία, αλλά αποφυγή σχισμάτων
και επικράτησις της αληθείας.
6. Οι έχοντες διεστραμμένη και αιρετική πίστι δεν
αποτελούν μέλη της Εκκλησίας, έστω και αν είναι επίσκοποι και σύνοδοι.
7. Όποιος υποπέση σε σχίσμα, υπό την έννοια που
προαναφέρθηκε, και παρασύρη και άλλους σ' αυτό, δεν σώζεται έστω και αν έχει
επιτελέσει το έργο του Προδρόμου Ιωάννου, αν δεν διορθωθή.
H ΥΠΑΚΟΗ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΑΦΟΒΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ
------------------------------
Εν είδει ελαχίστου μνημοσύνου, θα ήταν καλό να ξαναθυμηθούμε την ανοικτή επιστολή-παρακαταθήκη του αειμνήστου Ιακώβου Τσούνη (που δώρισε όλη του την περιουσία στις ένοπλες δυνάμεις), προς άπαντες τους Έλληνες, που εδημοσιεύθη στην εφημερίδα "Εστία", στο φύλλο της 2ας Φεβρουαρίου 2021:
Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΜΑΣ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Εἶναι τό σαράκι τοῦ σύγχρονου κόσμου. Ταλαιπωρεῖ μικρούς και μεγάλους. Τρυπώνει στήν καρδιά τοῦ ὑπερήλικα γέροντα, πού ταράσσεται μέ τήν κάθε μικροαδιαθεσία, ἀλλά καί τοῦ μικροῦ μαθητῆ, πού ἀναστατώνεται ἀπό τίς ἀλλαγές τῶν σχολικῶν προγραμμάτων, τοῦ φοιτητῆ, πού πιέζεται ἀπό την ἐντατική μελέτη, καί τοῦ νεαροῦ ἐπιστήμονα, πού μελαγχολεῖ με τόν περιορισμό τῶν προοπτικῶν να βρεῖ μιά θέση, γιά τήν ὁποία τόσα χρόνια μόχθησε. Κατατρύχει τον «πετυχημένο» ἐπιχειρηματία, πού τρέχει καί δέν φθάνει νά διεκπεραιώσει τίς πολλές ὑποθέσεις, να προλάβει τίς ἀλλαγές τοῦ χρηματιστηρίου, γιά νά ἐπενδύσει συμφερώτερα τά κεφάλαιά του, ἀλλά και τόν φτωχό μεροκαματιάρη καί τον ταλαίπωρο ἄνεργο, πού ἀντιμετωπίζουν σοβαρό τό πρόβλημα τοῦ ἐπιούσιου, τῆς στέγης καί τόσα ἄλλα. Ἐπίσημοι καί ἀφανεῖς, μορφωμένοι καί ἀγράμματοι, φτωχοί και πλούσιοι, εἴμαστε ὅλοι ἐκτεθειμένοι στήν ἀγωνιώδη μέριμνα, στό ἄγχος, πού σωστά χαρακτηρίσθηκε ὡς ἡ ἀσθένεια τοῦ αἰώνα μας.
Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου
1. Είναι «αντάρτες»
1. Εκθέσαμε πιο πάνω τα
κριτήρια, με βάση τα οποία μπορεί να κρίνει κάποιος, ποια από τις δύο μερίδες,
που διασπάστηκαν οι πιστοί το 1924, είναι η Εκκλησία του Χριστού. Επειδή όμως
κάθε μια από τις δύο αυτές μερίδες εκτόξευσε εναντίον της άλλης ορισμένες κατηγορίες,
ή πρόβαλε ορισμένα επιχειρήματα και διατύπωσε ορισμένους ισχυρισμούς αναφορικά
με το σχίσμα που προκλήθηκε, νομίζουμε χρήσιμο να εκθέσουμε μερικά απ’ τα
στοιχεία αυτά, με σύντομο σχολιασμό.
2. Μια πρώτη κατηγορία, που συνήθως διατυπώνουν οι Νεοημερολογίτες σε βάρος των πιστών που έμειναν πιστοί στο Παληό Ημερολόγιο, είναι ότι είναι αντάρτες! Την κατηγορία τους αυτή την θεμελιώνουν στα εξής επιχειρήματα:
---------------------
Ο/Η Ανώνυμος είπε...
Απόφαση όχι απλής
συνόδου Κολυμπαρίστικης προέλευσης και έμπνευσης, αλλά πανορθοδόξου εν πνεύματι
Αγίω συνόδου θα είναι καθ΄ όλα έγκυρη. Μυστήρια υπάρχουν και θα υπάρχουν και
στη νεοημερολογήτικη Εκκλησία, η αληθινή και καθαρή Εκκλησία είναι όμως στην
Εκκλησία όσων έμειναν στη παράδοσή της κι ο νοών νοείτω. Άλλωστε παρατηρούμε,
βλέπουμε πού οδηγεί η όλη κατάσταση μετά τη καινοτομία του 1924 κι εντεύθεν.
Ότι συμβαίνει στα επί μέρους αυτό συμβαίνει και επί του όλου, είναι ένας
ομόκεντρος κύκλος, ολοένα μεγαλώνει και δείχνει το μέγεθος του αποτελέσματος.. Από
τα μικρά ανοίγματα μπαίνει ο εχθρός. Για αυτό δόθηκε εντολή, μικρή αλλά
συμβολική, όταν χτιζόταν ο Ναός του Σολομώντα, να τοποθετηθούν πλέγματα στα
παράθυρα, ώστε να μην εισχωρούν και να μη μολύνουν ούτε.. μύγες το ιερό!
Αντίθετα παρατηρούμε ότι μέσα στην Εκκλησία όπως και εντός μας αφήνουμε μικρές
οπές, ελάχιστα ανοίγματα απ΄ τα οποία μπαίνει ο εχθρός.. Αυτά τα ανοίγματα
συνεχώς κάνουν οι καινοτόμοι, και φτάσαμε στον οικουμενισμό, οικοδομούν είτε
ηθελημένα είτε αθέλητα το.. αντίχριστο πνεύμα ακόμη και εντός της Εκκλησίας!
Κοινωνικός Μηδενισμός -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Ο κλοιός της πανδημίας, σφίγγει ως δια μαγείας ενόψει της ελεύσεως του Αγίου Πάσχα, καίτοι εφαρμόστηκαν τουλάχιστον τους τρεις πρώτους μήνες, δρακόντεια μέτρα εγκλεισμού και ελέγχου της ελεύθερης μετακίνησης των πολιτών, πλην των πολυπληθών πορειών υπέρ του ενός Ισοβίτου ή άλλης υφής ζητήματα, περί του ασύλου του Πανεπιστημίου κτ.
Εν άλλος λόγοις δηλαδή, βιώσαμε την λογική του παραλόγου, την πρόδηλη Συνταγματική αποψίλωση του πυρήνα των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ανθρώπων, ήτοι αφενός της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας των πολιτών και εξ ετέρου την απαγόρευση της θρησκευτικής τους ελευθερίας.
Τη ΙΓ΄ (13η) Απριλίου μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΜΑΡΤΙΝΟΥ Πάπα Ρώμης.
Μαρτίνος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, ο της Ρώμης μακάριος Επίσκοπος, έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Κώνσταντος Β΄ του βασιλεύσαντος κατά τα έτη χμα΄ - χξη΄ (641- 668), όστις εφονεύθη εις τας εν Σικελία Συρακούσας, εντός του λουτρού του λεγομένου Δάφνη, δεχθείς τραύμα εις την κεφαλήν δια τινος κάδου, υπό του Ανδρέου Τρωϊλου. Ούτος λοιπόν ο θεσπέσιος Μαρτίνος, δια την Ορθόδοξον Πίστιν ωδηγήθη βιαίως από της Ρώμης εις την Κωνσταντινούπολιν, μετ’ άλλων δυτικών Επισκόπων, κατά προσταγήν του βασιλέως και πολλάς θλίψεις και κακοπαθείας υπέμεινε μετ’ εκείνων καθ’ οδόν ο μακάριος, έως ότου φθάσωσιν εις Κωνσταντινούπολιν.
Αὐτὴ εἶναι ἡ μεταναστευτικὴ τραγωδία τῆς Εὐρώπης!
Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ κ. Σερένα Νομικοῦ δημοσίευσε ἕνα ἀποκαλυπτικὸ ἄρθρο γιὰ τὴν κατάσταση στὴ Σουηδία, λόγῳ τοῦ μεταναστευτικοῦ, ἡ ὁποία ἀντικατοπτρίζει τὴν τραγῳδία τῆς εὐρωπαϊκῆς ἠπείρου. Διαβάστε ἕνα χαρακτηριστικὸ ἀπόσπασμα: «Οἱ συνθῆκες στὴ Σουηδία ἔχουν ἐπιδεινωθεῖ σὲ μεγάλο βαθμὸ μετὰ τὸ ξέσπασμα τῆς πανδημίας.
Ο νοών νοείτω....
… Ας έλθουμε όμως και σ΄εκείνους τους γέροντες, που έχουν το χάρισμα του πνευματικού. Υπάρχουν παλαιοημερολογίτες πνευματικοί, που εξομολογούν πιστούς νεοημερολογίτας χωρίς να τους θεωρούν αιρετικούς και να τους υποχρεώνουν να αποτειχισθούν. Και για να μη δημιουργήσουμε προστριβές στις συμπαθέστατες τάξεις των παλαιοημερολογιτών, αναφερόμεθα σε δύο κεκοιμημένους πνευματικούς, τον π. Νεόφυτο Καλοφούντη και τον π. Νήφωνα Αστυφίδη, οι οποίοι κάτω από το πετραχήλι τους ανέπαυσαν πολλές ψυχές νεοημερολογιτών. Ο π. Νεόφυτος μάλιστα κατά τα πρώτα έτη του σχίσματος ακολουθούσε αυστηρή τακτική έναντι των νεοημερολογιτών και δεν τους εδέχετο στην εξομολόγησι, μέχρις ότου τον επετίμησε ο ίδιος ο Κύριος λέγων· «Γιατί διώχνεις τα παιδιά μου;».
(Περιοδικό «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ» αριθμός τεύχους 391).
Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου
Δ΄
Κατηγορίες Νεοημερολογιτών
Για να εξετάσει κάποιος το Ημερολογιακό ζήτημα αντικειμενικά είναι υποχρεωμένος να εξετάσει τους ισχυρισμούς και των δύο πλευρών, δηλ. και των Νεοημερολογιτών και των Παλαιοημερολογιτών. Η κάθε μια απ’ τις δύο πλευρές κατηγορεί την άλλη για ορισμένα ζητήματα. Αν κάποιος δεν εξετάσει αυτούς τους ισχυρισμούς, δεν θα μπορέσει ποτέ να προσεγγίσει την ουσία του προβλήματος. Στο βιβλίο αυτό και τις ενότητες που ακολουθούν εξετάζονται οι κατηγορίες, που κατά καιρούς διατύπωσαν σε βάρος των Παλαιοημερολογιτών επιφανείς Νεοημερολογίτες. Σημειώνουμε επίσης ότι στο βιβλίο αυτό δεν εξαντλούνται όλες οι διατυπωθείσες κατηγορίες σε βάρος των Παλαιοημερολογιτών απ’ την πλευρά των Παλαιοημερολογιτών. Αυτό, θα γίνει, αν θέλει ο Θεός, με άλλο βιβλίο μας, το οποίο ήδη ετοιμάζουμε.
Νέμεσις --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Η ομολογία της μέχρι τούδε αποτυχίας της παρούσης κυβερνήσεως ως προς την λυσιτέλεια της εφαρμογής των αλλεπάλληλων εγκλεισμών, περί της ατελεσφόρου περαιτέρω προτροπής διασποράς του ιού, αποδείχθηκε, άνευ ετέρου τινός, εκ των σπασμωδικών αποφάσεων της, περί της δήθεν σταδιακής αναπροσαρμογής επαναφοράς μας, εις την κανονικότητα, διαρκούσης εντούτοις της, έτι περαιτέρω εξάρσεως της πολύκροτης πανδημίας, με πολλαπλά ανά την επικράτεια κρούσματα.
Τη ΙΒ΄ (12ην) Απριλίου, μνήμη της Οσίας ΑΝΘΟΥΣΗΣ θυγατρός του βασιλέως Κωνσταντίνου του Κοπρωνύμου.
Ανθούσα η βασιλόπαις και Οσία Μήτηρ ημών ήτο θυγάτηρ του μισοχρίστου βασιλέως Κωνσταντίνου Ε΄ του Κοπρωνύμου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη ψμα΄ - ψοε΄ (741-775). Μολονότι δε η μακαρία αύτη ανετράφη εις τα βασιλικά ανάκτορα εν μέσω των ασεβώς εικονομάχων και των φιλοσάρκων ανθρώπων, αύτη υπήρξεν ευσεβεστάτη της Ορθοδοξίας υπέρμαχος σεβομένη και προσκυνούσα τας αγίας Εικόνας και αποστρεφομένη τας απολαύσεις της σαρκός και τας εν γένει αναπαύσεις του σώματος. Καίτοι δε αναγκασθείσα πολλάκις η μακαρία υπό του πατρός της να υπανδρευθή, δεν επείσθη. Όταν δε ο κακός εκείνος βασιλεύς κακώς την ψυχήν απέρρηξε, τότε και η μακαρία Ανθούσα ευρούσα ευκαιρίαν διένειμε την περιουσίαν της εις τους πτωχούς, εις τας Εκκλησίας, εις τους ευαγείς οίκους και εις τα Μοναστήρια, πολλών ορφανών μήτηρ και χηρών υπερασπίστρια ούτω κατασταθείσα η αοίδιμος. Πολλάκις δε βιαζομένη δια πολλών και μεγάλων παρακλήσεων υπό της Ορθοδόξου βασιλίσσης Ειρήνης, ίνα μένη πλησίον της και συμβασιλεύη μετ’ αυτής, ουδέποτε συγκατένευσεν.
Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης :
Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.
Αλλοίμονον εις τον πιστόν, ο οποίος θα ανέμενε κρίσιν Συνόδου.
Η διακοπή του μνημοσύνου του αιρετικού Βαρθολομαίου είναι επιταγή Θεού και καθήκον παντός Ορθοδόξου. Αλλοίμονον εις τον πιστόν, ο οποίος θα ανέμενε κρίσιν Συνόδου. Πότε άραγε θα καταστή δυνατή η σύγκλησις ταύτης; Και όταν ποτέ ήθελε συγκληθή, τι Σύνοδος θα είναι άραγε; Θα είναι γνησία ή ληστρική; Όταν οι Ορθόδοξοι Ιερείς της Κωνσταντινουπόλεως έκοψαν το μνημόσυνον του Επισκόπου Νεστορίου, ανέμενον την κρίσιν Συνόδου; Ευτυχώς όχι. Η Σύνοδος πράγματι συνεκλήθη εις την Κων/πολιν. Ποία όμως ήτο η κρίσις αυτής; Εδικαίωσεν τον Νεστόριον και ανεθεμάτισε τους Ορθοδόξους!... «Ο κοινωνών Βαρθολομαίω αιρέσει κοινωνεί. Ο μνημονεύων Βαρθολομαίον συνεπάγεται μετά τούτου τη αιρετική απωλεία. Ο μη μνημονεύων Βαρθολομαίον και τους συν αυτώ, αποτειχίζει εαυτόν εκ «Ψευδεπισκόπων και Ψευδοδιδασκάλων», λέγει το Πνεύμα το Άγιον εν τη Εκκλησία (ΙΕ Κανών ΑΒ Συνόδου). Οι μη κοινωνούντες Βαρθολομαίω και τοις συν αυτώ είναι «τιμής και αποδοχής άξιοι, ως οι Ορθόδοξοι» παραγγέλουσιν οι Άγιοι δια του αγίου Σωφρονίου Ιεροσολύμων (Αγ. Σωφρονίου Ιεροσολύμων, P.G. 87, 3372A) και του ΙΕ΄Κανόνος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου». Η μετά της αιρέσεως κοινωνία, πως είναι δυνατόν να διατηρήση την ορθόδοξον ιδιότητα του Πληρώματος της Εκκλησίας και την υπόστασιν Αυτής;
--------------------------
Τό κείμενον αὐτό εἶναι ἀπολύτως Ὀρθόδοξον, διότι ἀναφέρεται μόνον εἰς τήν ἀποτείχισιν ἀπό αἱρετικούς «ποιμένας». Δυστυχῶς, πολλοί ἀπό τούς ἀποτειχιζομένους σφετερίζονται τά δικαιώματα Πανορθοδόξου Συνόδου καί προβαίνουν εἰς κρίσιν ὅσον ἀφορᾶ τήν ἐγκυρότητα τῶν μυστυρίων τῶν αἱρετικῶν «ποιμένων», ἰσχυριζόμενοι ὅτι αὐτά εἶναι δῆθεν ἄκυρα! Τό ἐρώτημα αὐτό ἔχει ἤδη ἀπαντηθῆ ἀρνητικῶς ἀπό τήν διαχρονικήν πρᾶξιν τῆς Ἐκκλησίας, καθώς καί ἀπό ἀρκετούς Ἁγίους, ὅπως εἶναι π.χ. οἱ Ἅγιοι Κολλυβᾶδες Πατέρες. Συνεπῶς, ἐρωτῶ ὅσους ἔχουν τό ὡς ἄνω Ματθαιϊκόν φρόνημα: Μήπως γνωρίζουν ἀπό τήν Ἐκκλησιαστικήν Ἱστορίαν ἄν τά χιλιάδες ἤ ἑκατομμύρια μυστήρια πού ἐτελέσθησαν ἀπό ὅσους κληρικούς κοινωνοῦσαν μέ τούς αἱρετικούς «ποιμένας», πρίν αὐτοί καθαιρεθοῦν ἀπό Σύνοδον, ἐπανελήφθησαν κατόπιν ἀπό Ὀρθοδόξους;
---------------------------
π. Γρηγόριος:
Ο Νεστόριος ήταν στην εκκλησία και γι αυτό ήταν έγκυρα τα μυστήριά του….
Οι Νγίτες και οι Πγίτες όμως δεν είναι μία εκκλησία. Άρα κάποιος είναι
σχισματικός αιρετικός κλπ. Τι σημαίνει αυτό;;;
Η απάντηση από την διοικούσα εκκλησία που την αναγνωρίζετε ως μαμά εκκλησία με άγιο
πνεύμα και έγκυρα ισχυρά μυστήρια.
α. Η υπ’ αριθμόν 2389/2203 της 16-4-1926 Εγκύκλιος της Εκκλησίας της Ελλάδος
περί Ημερολογίου, σύμφωνα με την οποία «αι αποφάσεις της Εκκλησίας είναι
απολύτως υποχρεωτικαί, ο δε μη υπακούων, δεν ανήκει πλέον εις αυτήν, στερείται των μέσων της θείας
χάριτος, αποσχίζεται και αποκόπτεται αυτής και υπόκειται εις αιωνίαν κόλασιν»
(Αρχιμανδρίτου Θεοκλήτου Στράγκα, Εκκλησίας Ελλάδος Ιστορία, τόμος β΄,σελ.
1405-1409).
β. Η Συνεδρία της Ιεραρχίας στις 3-8-1946 στην οποία αποφασίστηκε πως «πάντα τα
Μυστήρια, τα τελούμενα (υπό παλαιοημερολογιτών ιερέων) θεωρούνται άκυρα και μηδέποτε γενόμενα»
(αυτόθι, τόμος δ΄, σελ. 2556).
γ. Η εγκύκλιος της 28-7-1948 που αναφέρει πως
«οι χειροτονηθέντες υπό των καθηρημένων και αυτοκαλουμένων Επισκόπων
παλαιοημερολογιτών, προκειμένου να προσέλθωσιν εις τους κόλπους της Εκκλησίας,
δέον να γίνωνται δεκτοί διά χειροτονίας» (Aι Συνοδικαί Εγκύκλιοι, τόμοςβ΄, σελ.
470-471).
δ. Το Πόρισμα της 8-11-1958 σύμφωνα με το οποίο:
«Οι υπό των αυτοκαλουμένων Επισκόπων παλαιοημερολογιτών, δήθεν χειροτονηθέντες,
προσερχόμενοι εις την Εκκλησίαν, γίνονται δεκτοί διά χειροτονίας... τους γάμους
δέχεται τούτους ως μη τελεσθέντας» (ΑρχιμανδρίτουΘεοκλήτου Στράγκα, Εκκλησίας
Ελλάδος Ιστορία, τόμος ε΄, σελ. 2952-2953). [Στην συζήτηση της ιεραρχίας που
επακολούθησε ειπώθηκαν τα εξής: Κοζάνης Διονύσιος: «Αφήκαμεν, Μακαριώτατε και
Σεβ. Άγιοι Αδελφοί, εκκρεμές το ζήτημα των υπό παλαιοημερολογιτών ψευδοϊερέων τελεσθέντων γάμων. Εις τα
εγκριθέντα πορίσματα αναφέρεται ότι τους εν λόγω γάμους η Εκκλησία δέχεται ως
μη τελεσθέντας. Θα προβαίνωμεν λοιπόν εις την επανάληψιν το Μυστηρίου;».
Αττικής Ιάκωβος: «Βεβαίως». Αθηνών Θεόκλητος: «Είναι ορθόν και ν’ αποφασισθή η
επανάληψις του Μυστηρίου, την απόφασιν όμως ημών ταύτην να μη κοινολογήσωμεν»
(αυτόθι)].
ε. Μέσα από την Γνωμάτευση της Συνοδικής Επιτροπής επί των Δογματικών και
Νομοκανονικών Ζητημάτων του 2006 σύμφωνα με την οποία: «Τα Μυστήρια των
Παλαιοημερολογιτών θεωρούνται ως μη γενόμενα και θα πρέπη να
επαναλαμβάνωνται εξ υπαρχής».
(http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/dogma/aftoxeires.htm).
στ) Η εμπεριστατωμένη περί του θέματος διδακτορική διατριβή του αρχιεπισκόπου
Χριστοδούλου στη Θεολογική Σχολή ΑΠΘ «Ιστορική και Κανονική Θεώρησις του
Παλαιοημερολογιτικού Ζητήματος κατά τε την γένεσιν και την εξέλιξιν αυτού εν
Ελλάδι», Αθήναι 1982, σελ. 431:
«Το ζήτημα αυτό έχει ήδη “εν τοις πράγμασι” προσλάβει τις διαστάσεις σχίσματος,
καθώς οι παλαιοημερολογίτες αρνούνται κάθε διοικητική και πνευματική σχέση με
την μητέρα τους Εκκλησία, η οποία όμως αποφεύγει επιμελώς μέχρι σήμερα να
κηρύξει αυτούς σχισματικούς και προτιμά μάλλον την οδό της αγνοήσεως αυτών».
Και σημειώνει (σελ. 321-322): «η Εκκλησία καταπαγίως αποφαίνεται κατά καιρούς
ότι αι υπό παλαιοημερολογιτών «Αρχιερέων» τελούμεναι χειροτονίαι είναι
αντικανονικαί (βλ. λ.χ. το υπ’ αρ. 5401/2354/4.10.1969 συνοδικόν έγγραφον), τα
δε υπ’ αυτών και των υπ’ αυτών χειροτονηθέντων «κληρικών» τελούμενα Μυστήρια
ανυπόστατα και άκυρα και διατάζει την επανάληψή τους. Στο ίδιο πόρισμα κατέληξε
και η από 5-4-1971 σχετική εισήγησις της Μ.Σ.Ε. Νομοκανονικών Ζητημάτων προς
την Ι. Σύνοδον, η οποία εγκρίθηκε από την ΔΙΣ στην συνεδρία της 27.4.1971».
ΚΙ ΕΔΩ
Τά Μυστήρια τῶν Παλαιοημερολογιτῶν θεωροῦνται ὡς
μή γενόμενα καί θά πρέπει νά ἐπαναλαμβάνονται ἐξ ὑπαρχῆς. Τοῦτο ἰσχύει καί προκειμένου
περί μιᾶς ὁμάδας ἀδελφῶν, πού ζήτησαν ἐπανένταξη μετά τοῦ «Ἱερέως» των στήν Ἐκκλησία. Τά στοιχεῖα πού
προσκομίσθησαν στήν Ἱερά Σύνοδο γιά τήν Κανονικότητα τῆς Ἱερωσύνης τοῦ Ἱερέως
δέν εἶναι ἐπαρκῆ. Ἔχουμε
συνεπῶς ἀμφισβήτηση τῆς Χειροτονίας καί στήν περίπτωση αὐτή ἰσχύει ἡ μέ ἀρ.
1027/6367/765/21-6-1996 Ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, σύμφωνα μέ τήν ὁποία ἡ
Χειροτονία πρέπει νά τελεῖται ἐξ ὑπαρχῆς ἀπό Κανονικό Ἐπίσκοπο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Τό
ἴδιο θά μποροῦσε νά ἰσχύσει καί γιά τό Βάπτισμα τῶν μελῶν τῆς ὁμάδας αὐτῆς.
Ἰανουάριος 2006
Ὁ Γραμματεύς τῆς Ἐπιτροπῆς
π. Γεώργιος Φραγκιαδάκης
Τελευταίο
Ερωτώ κι εγώ κάτι και θέλω απάντηση μέσα από το Πηδάλιο. Η προσωπική σας γνώμη δεν μας ενδιαφέρει ποσώς
Εφόσον κατά την θεολογική σας άποψη οι Νγίτες οικουμενιστές δεν είναι καταδικασμένοι και έχουν κανονική ιερωσύνη με ισχυρά μυστήρια και άγιο πνεύμα ....
Ποιος κανόνας σου δίνει το δικαίωμα να χτίσεις ίδιον θυσιαστήριο ( γοχ) να χειροτονήσεις μητροπολίτες και αρχιεπίσκοπο πάσης Ελλάδος στους θρόνους των κανονικών ΜΗ καταδικασμένων μητροπολιτών και κυρίως να ψήσεις ίδιον άγιο μύρο δευτερώνοντας την πεντηκοστή στον ίδιο γεωγραφικό χώρο;;
Αυτό δεν είναι ο ορισμός της καταδίκης πριν την καταδίκη και ο σφετερισμός Πανορθοδόξου συνόδου...;;
ΥΣ
Αν δεν απαντήσετε σε αυτό το ερώτημα δεν επανέρχομαι σε σχόλια
π. Γρηγόριος.
--------------------------
Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...
Συνεχίζει να
παραπλανά και να διαστρέφει την Ορθόδοξη δογματική ο κ. Χατζηνικολάου, αγαπητέ silver.
Βασική Ορθόδοξη δογματική αρχή είναι ότι εκτός Εκκλησίας δεν υπάρχει θεία χάρις
και συνεπώς δεν υφίσταται σωτηρία [extra ekklesiam nulla salus].
Η Εκκλησία μπορεί να εδέχθη κάποιες ενέργειες εκ΄ των αιρετικών ή σχισματικών, αλλά
αυτό το έπραξε κατ΄ οικονομίαν και αφού αυτοί [βαπτισθέντες ή χειροτονηθέντες] μετανόησαν
και απεκήρυξαν διά Λιβέλλου Ομολογίας τις αιρέσεις και το σχίσμα τους.
Πάντα αυτό συνέβη.
Η οικονομία όμως, δεν γίνεται ποτέ ακρίβεια και ειδικά στην περίπτωση των
νεοημερολογιτών δεν μπορεί να εφαρμοσθεί.
Οι νεοημερολογίτες έχουν καταδικασθεί και αναθεματισθεί υπό Πανορθοδόξων
Συνόδων, κάτι που προσπερνά ο κ. Χατζηνικολάου.
Και κάτι ακόμη, αγαπητέ
Silver.
Το κείμενο που επαινεί ο κ. Χατζηνικολάου, δεν ομιλεί μόνο για αποτείχιση, όπως
λέει εκείνος.
Διότι, ποιός ο λόγος να αποτειχίζεσαι από κάποιον κληρικό λόγω κατεγνωσμένης
αιρέσεως, ενώ αυτός συνεχίζει να τελεί έγκυρα μυστήρια; Ποιός ο λόγος
απομακρύνσεως όταν συνεχίζει να υφίσταται η θεία χάρις ;
Ουσιαστικά, ο κ. Χατζηνικολάου προτρέπει σε αποτείχιση, αλλά συγχρόνως πιστεύει
ότι ο αιρετικός κληρικός συνεχίζει να υφίσταται εντός Εκκλησίας!
Δηλαδή, η επιτομή του Οικουμενισμού.
Η Θεωρία των κλάδων, η θεωρία των πνευμόνων και η θεωρία των πλευρών σε πλήρη
εφαρμογή.
Τόσο οι αποτειχισμένοι όσο και οι αιρετικοί, όλοι έχουν από κάτι !
------------------------------------
ΙΓΖ: «Ο Νεστόριος ήταν στην εκκλησία και γι αυτό ήταν έγκυρα τα μυστήριά του….
Οι Νγίτες και οι Πγίτες όμως δεν είναι μία εκκλησία. Άρα κάποιος είναι σχισματικός αιρετικός κλπ. Τι σημαίνει αυτό;;;»
Ἀπάντησις: Τό ὀρθόν εἶναι ὅτι Μία εἶναι ἡ Ἐκκλησία, τήν διοίκησιν τῆς ὁποίας κατέχουν αἱρετικοί «επίσκοποι» ἐδῶ καί πολλές δεκαετίες, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπόδικοι ἐνώπιον Πανορθοδόξου Συνόδου διά σχίσμα καί αἵρεσιν. Οἱ Π/Ηται ἀπετειχίσθησαν ἀπό αὐτούς, ὅπως εἶχαν δικαίωμα καί χρέος νά πράξουν. Ὅσοι ἀπό αὐτούς πιστεύουν ὅτι ἀποτελοῦν διαφορετικήν «ἐκκλησίαν» εὑρίσκονται εἰς ἐκκλησιολογικήν πλάνην καί κάμνουν σχίσμα. Οἱ ἀποφάσεις τῶν ὑποδίκων Ν/Ητῶν διά σχίσμα καί αἵρεσιν οὐδεμίαν ἀξίαν ἔχουν καί ἐκπλήσσομαι πού τίς ἀναφέρετε.
ΙΓΖ: «Εφόσον κατά την θεολογική σας άποψη οι Νγίτες οικουμενιστές δεν είναι καταδικασμένοι και έχουν κανονική ιερωσύνη με ισχυρά μυστήρια και άγιο πνεύμα .... Ποιος κανόνας σου δίνει το δικαίωμα να χτίσεις ίδιον θυσιαστήριο ( γοχ) να χειροτονήσεις μητροπολίτες και αρχιεπίσκοπο πάσης Ελλάδος στους θρόνους των κανονικών ΜΗ καταδικασμένων μητροπολιτών και κυρίως να ψήσεις ίδιον άγιο μύρο δευτερώνοντας την πεντηκοστή στον ίδιο γεωγραφικό χώρο;; Αυτό δεν είναι ο ορισμός της καταδίκης πριν την καταδίκη και ο σφετερισμός Πανορθοδόξου συνόδου...;;»
Ἀπάντησις: Εἶναι αὐτονόητον ὅτι οἱ κανόνες τῆς ἀποτειχίσεως καί γενικῶς οἱ ἐντολές τοῦ Εὐαγγελίου καί ἡ Πατερική διδασκαλία καί πρᾶξις ν’ ἀπομακρυνώμεθα ἀπό τούς αἱρετικούς δίδουν τό δικαίωμα εἰς τούς ἀποτειχιζομένους νά ἔχουν ἰδικούς των κληρικούς καί ἰδικούς των ναούς γιά τίς θρησκευτικές των ἀνάγκες. Τά ὑπόλοιπα, περί «Ἐκκλησίας ΓΟΧ Ἑλλάδος», περί «ἀρχιεπισκόπων Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος» κ.λπ. εἶναι ὑπερφίαλες ματθαιϊστικές ἀντιλήψεις πού ὁδηγοῦν εἰς σχίσμα.
ΧΣ: «Βασική Ορθόδοξη δογματική αρχή είναι ότι εκτός Εκκλησίας δεν υπάρχει θεία χάρις και συνεπώς δεν υφίσταται σωτηρία ... Οι νεοημερολογίτες έχουν καταδικασθεί και αναθεματισθεί υπό Πανορθοδόξων Συνόδων, κάτι που προσπερνά ο κ. Χατζηνικολάου ... ποιός ο λόγος να αποτειχίζεσαι από κάποιον κληρικό λόγω κατεγνωσμένης αιρέσεως, ενώ αυτός συνεχίζει να τελεί έγκυρα μυστήρια;»
Ἀπάντησις: Ἐδῶ ὁ κ. ΧΣ διαπράττει τό λογικόν σφάλμα τῆς «λήψεως τοῦ ζητουμένου» (begging the question)! Τό ζητούμενον εἶναι νά γίνῃ Πανορθόδοξος Σύνοδος γιά ν' ἀποφασίσῃ ποιός εἶναι ἐντός καί ποιός ἐκτός Ἐκκλησίας, ὅπως ἀκριβῶς ἔγινε μέ τήν ΣΤ’ Οἰκουμενικήν. Ὁ κ. ΧΣ, ὅμως, λέγει ὅτι οἱ Ν/Ηται εἶναι «ἐκτός Ἐκκλησίας», ἐφόσον ἔτσι ἀπεφάσισαν οἱ Ματθαιϊσταί καί οἱ ὁμόφρονες αὐτῶν ἐκ τῶν «ΓΟΧ». Οἱ Συνοδικές ἀποφάσεις κατά τοῦ ν.ἡμ. τοῦ 16ου αἰῶνος δέν σημαίνουν ὅτι ὅποιος κληρικός τίς παραβεῖ τίθεται αὐτομάτως «ἐκτός Ἐκκλησίας», ἀλλ’ ὅτι θά εἶναι ὑπόδικος ἐνώπιον Συνόδου διά καθαίρεσιν καί άφορισμόν. Θά εἶναι, δηλαδή, ἐν δυνάμει σχισματικός καί αἱρετικός, ἀλλ’ ὄχι ἐν ἐνεργείᾳ. Ὅποιος κοινωνεῖ μέ αὐτόν ἐν γνώσει του ὅτι ὁ ἐν λόγῳ κληρικός εἶναι ἐν δυνάμει σχισματικός καί αἱρετικός δέν λαμβάνει εὑλογίαν, ἀλλά κατάραν, διότι εἶναι ἐχθρός τοῦ Θεοῦ, κατά τόν Ἅγιον Θεόδωρον τόν Στουδίτην! Ἐπειδή αὐτή εἶναι ἀναντιρρήτως ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησιολογία καί τά ἔχω γράψει αὐτά ἄπειρες φορές, ὅ,τιδήποτε καί νά γράψετε ὡς ἀπαντήσεις, ΔΕΝ θά ἐπανέλθω, διότι δέν ἔχω τίποτε ἄλλο νά πῶ καί διότι πιστεύω ὅτι μέ τήν πολλήν φλυαρίαν χάνεται ἡ οὐσία. ΤΕΛΟΣ.
--------------------------
Προς Δ.Χ.
1. Απάντησα στο ερώτημα για το αν επαναλαμβάνονται τα μυστήρια και κατέθεσα τις αποδείξεις. Φυσικά υπάρχουν και άλλες αποδείξεις από την αρχαία εκκλησία αλλά ας μην πλατειάσουμε...
2. Μία είναι η Εκκλησία. Αυτό λέω κι εγώ.
Οι αποτειχισμένοι επίσκοποι έχουν δικαίωμα να χειροτονήσουν αλλά όχι στην θέση του κανονικού ΜΗ καταδικασμένου μητροπολίτου.
Από την στιγμή που οι γοχ χειροτόνησαν μητροπολίτες και αρχιεπίσκοπο Αθηνών και έψησαν δικό τους άγιο μύρο οι εκκλησίες είναι ΔΥΟ.
ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ποιος κανόνας, σου δίνει το δικαίωμα να ψήσεις δικό σου άγιο μύρο εφόσον η διοικούσα εκκλησία δεν είναι καταδικασμένη
ΥΣ
κι επειδή δεν υπάρχει απάντηση...ΤΕΛΟΣ κι από εμένα.
-------------------------
Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...
Aγαπητέ, Silver, επειδή ο κ. Χατζηνικολάου
συνεχίζει να παραπληροφορεί, δημοσιεύω ξανά την Απόφαση της Πανορθοδόξου
Συνόδου του 1583, και θέτω με κεφαλαία γράμματα τόσο την αναφορά του αναθέματος
όσο και την απομάκρυνση των νεοημερολογιτών από την Εκκλησία. «Ὅποιος δέν ἀκολουθᾶ τά ἔθιμα τῆς Ἁγίας Ὀρθόδοξου
Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαί Σύνοδοι ἐθέσπισαν, καί το Ἅγιον
Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν, καί θέλει νά ἀκολουθᾶ
τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί νέον Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα,
καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά
πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἁγίας Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας, ΑΣ ΕΧΕΙ ΤΟ
ΑΝΑΘΕΜΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΟΜΗΓΥΡΕΩΣ ΑΣ ΕΙΝΑΙ».
Το 1935, αμέσως μετά τις χειροτονίες των τριών Επισκόπων, οι
νεοημερολογίτες τους «καθήρεσαν». Αφού, λοιπόν, όπως ισχυρίζονται οι Ακακιακοί
αλλά και ο κ. Χατζηνικολάου, οι νεοημερολογίτες ανήκουν στην Εκκλησία και είναι
δυνάμει σχισματικοί, τότε πολύ απλά ισχύουν και οι καθαιρέσεις τους. Δηλαδή, ο
πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος, είναι καθηρημένος.
O αείμνηστος Καθηγητής Ιωάννης Κορναράκης : Θλιβερά διαπίστωσις.
Ύστερα από τόσα χρόνια φαίνεται καθαρά ότι σκοπός της αντιοικουμενιστικής προσπάθειας Κληρικών και Μοναχών είναι η καθησύχαση των πιστών, για την συνεχή ισχυροποίηση της οικουμενιστικής λαίλαπας στον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και η υπόσχεση ότι εγγυόνται την προστασία της Εκκλησίας από τις καταστροφικές, γι’ αυτήν, συνέπειες της οικουμενιστικής δραστηριότητος των Ορθοδόξων ταγών της. Όμως οι βαρείς λύκοι, των αιρέσεων, και, μάλιστα, της λοιμώδους νόσου της οικουμενιστικής παναιρέσεως, δεν εξορκίζονται με έναν χαρτοπόλεμο αντιαιρετικών κειμένων -ανιαρό και ανίερο-, ο οποίος χαρτοπόλεμος, κάθε φορά, πληροφορεί το ποίμνιο, απλώς, τι είναι η αίρεσις και ποια καταστροφικά αποτελέσματα προκαλεί στην ζωή της Εκκλησίας!
Ανίερου εμβολιασμού παρεπόμενα -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Η κατάσταση την οποία έχουμε περιέλθει, μας παραπέμπει σε ευφάνταστες καταστάσεις μυθιστορήματος, όπου όλα άγονται και φέρονται από την τυχαιότητα των ιθυνόντων νοών της εγκαθιδρυθησόμενης Νέας Τάξης Πραγμάτων.
¨Ηδη
βιώνουμε επί των ημερών μας, την ομολογία αποτυχίας της κυβερνήσεως ως προς
τους αλυσιτελείς εγκλεισμούς μας, επί τόσους μήνες, με την λήψη αντιφατικών,
καταφώρως αδίκων και προδήλως Αντισυνταγματικών μέτρων, ως προς την ελεύθερη
ανάπτυξη της προσωπικότητας μας και την απρόσκοπτη δυνατότητα ελευθέρας
μετακινήσεώς μας.
Ενώ δηλαδή, μας φαλκίδευσαν το θεμελιώδες τούτο δικαίωμα της προσωπικότητά μας, έκφανση της ανθρώπινης αξιοπρέπείας μας, χάριν του αφηγήματος της πανδημίας προς αποσόβηση δήθεν περαιτέρω διασποράς, επέτρεπαν την διεξαγωγή κινητοποιήσεων και πορειών επί καθημερινής βάσεως, από ετερόκλητης λογής απροσδιόριστων αριστεριστών.
ΙΔΟΥ Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΔΙΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΩΝ ΥΠΟ ΤΩΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ ΤΟΥ 16ΟΥ ΑΙΩΝΟΣ ΟΣΩΝ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΚΑΙ ΟΣΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΤΟ ΝΕΟ ΗΕΜΡΟΛΟΓΙΟ. -- Του Θεολόγου κ. Χαριλάου Ι. Στουραΐτη
Δυστυχώς, τόσο οι νεοημερολογίτες, όσο και οι Ακακιακοί συνεχίζουν να παραποιούν την αλήθεια. Οι μεν νεοημερολογίτες να ομιλούν περί πλαστών Συγγιλίων, οι δε Ακακιακοί [όχι Φλωρινικοί] να αναμένουν Πανορθόδοξο Σύνοδο για να καταδικάσει τους καινοτόμους, ενώ αυτό έχει συμβεί πλείστες φορές.
1η Ἀπόφασις τῆς Συνόδου τοῦ 1583, ἡ ὁποία ὑπογράφεται ἀπό τούς Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως, Ἱερεμία, Ἀλεξανδρείας, Σίλβεστρο, Ἱεροσολύμων, Σωφρόνιο καί ἀπό τούς ὑπόλοιπους παρόντες Ἀρχιερεῖς: Κανών Ζ': " Ὅποιος δέν ἀκολουθᾶ τά ἔθιμα τῆς Ἁγίας Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας, καθώς αἱ ἑπτά Ἅγιαι Οἰκουμενικαί Σύνοδοι ἐθέσπισαν, καί το Ἅγιον Πάσχα καί τό Μηνολόγιον καλῶς ἐνομοθέτησαν νά ἀκολουθῶμεν, καί θέλει νά ἀκολουθᾶ τό νεοεφεύρετον Πασχάλιον καί νέον Μηνολόγιον τῶν ἀθέων ἀστρονόμων τοῦ Πάπα, καί ἐναντιώνεται εἰς αὐτά ὅλα καί θέλει νά ἀνατρέψῃ καί νά χαλάσῃ τά πατροπαράδοτα δόγματα καί ἔθιμα τῆς Ἁγίας Ὀρθόδοξου Ἐκκλησίας, ἄς ἔχει τό ἀνάθεμα καί ἔξω τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας καί τῆς τῶν Πιστῶν ὁμηγύρεως ἄς εἶναι. Ἐσεῖς δέ οἱ εὐσεβεῖς καί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί μένετε ἐν οἷς ἐμάθετε, ἐγεννήθητε καί ἀνετράφητε καί, ὅταν τό καλέσῃ ὁ καιρός καί ἡ χρεία, καί αὐτό τό αἷμα σας νά χύνετε, διά νά φυλάξετε τήν πατροπαράδοτον πίστιν καί ὁμολογίαν σας καί νά φυλάγεσθε ἀπό τῶν τοιούτων, καί προσέχετε, ἵνα καί ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός σᾶς βοηθᾶ, ἅμα καί ἡ εὐχή τῆς ἡμῶν μετριότητος εἴη μετά πάντων ὑμῶν. Ἀμήν." 1583 Ἰνδικτίων ιβ΄, Νοεμβρίου κ' ".
------------------------------
Αὐτά εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστά, διό καί ἦτο ἀπολύτως δικαιολογημένη, ἀλλά καί ἐπιβεβλημένη, ἡ ἀποτείχισις τῶν Ὀρθοδόξων ἀπό τούς καινοτόμους τό 1924. Ἀποτείχισις καί ἀγών διά τήν σύγκλησιν Πανορθοδόξου Συνόδου διά τήν διευθέτησιν τοῦ ζητήματος καί τήν καταδίκην τῶν καινοτόμων. Αὐτή εἶναι ἡ Ὀρθόδοξος στάσις ἐν καιρῷ κηρυσσομένης αἱρέσεως. Αὐτό ἀκριβῶς ἔκαμε ὁ Ἅγιος πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος, ἄν καί χρειάσθηκε 11 ὁλόκληρα χρόνια διά νά πληροφορηθῇ περί τοῦ ἡμερολογιακοῦ ζητήματος. Δυστυχῶς, ὁ τσαρλατανισμός τοῦ Μ. Καρπαθάκη, ὁ ὁποῖος ἐσφετερίσθη τά δικαιώματα Πανορθοδόξου Συνόδου, αὐτο-ανεκηρύχθη ὡς ... ὁ μόνος Ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος εἰς τήν Οἰκουμένην(!) καί, ἀντί ἀποτειχίσεως, ἐδημιούργησε ἰδικήν του «ἐκκλησίαν» καί ἄρχισε ν' ἀναθεματίζῃ τούς πάντας, ἐτίναξε εἰς τόν ἀέρα τό πλέον ἁγνόν Ὀρθόδοξον κίνημα τοῦ 20οῦ αἰῶνος. Αὐτό ἀποτελεῖ ἐκκλησιολογικήν ἐκτροπήν καί δημιουργίαν σχίσματος. Τό κακόν αὐτό παράδειγμα τοῦ Καρπαθάκη ἠκολούθησαν ἀργότερον καί οἱ ἄλλες παρατάξεις τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου (π.ἑ.), ἐπιδιδόμενες εἰς συνεχεῖς διαιρέσεις καί εἰς τήν εἰσαγωγήν νέων αἱρέσεων, ὅπως εἶναι ἡ ὑπαγωγή εἰς τόν νόμον 4301/2014 καί ἡ ἵδρυσις «Θρησκευτικῶν Νομικῶν Προσώπων» (ΘΝΠ). Ἔτσι, ἐχάθη καί ἡ τελευταία ἐλπίς διά τήν ὑλοποίησιν τοῦ ὁράματος τοῦ μεγάλου Ἁγίου καί Ὁμολογητοῦ τοῦ 20οῦ αἰῶνος πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, τό ὁποῖον ἦτο ἡ ἐπαναφορά τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἰς τόν θριγγόν τῶν Ἱερῶν Κανόνων, ἀπό τούς ὁποίους ἐξέκλινε τό 1924. Ἡ ματαίωσις αὐτοῦ τοῦ ὁράματος ἦτο ἐν πολλοῖς ἔργον τῶν Ματθαιϊστῶν.
-------------------------
Σας έχω ήδη γράψει κ. Χατζηνικολάου, ότι τσαρλατάνος και αρνητής της Πίστεως είναι εκείνος ο οποίος άλλα έλεγε το 1935, άλλα το 1937, άλλα το 1940, άλλα το 1944, άλλα το 1950 και άλλα το 1951. Φαίνεται ότι δεν θέλετε να καταλάβετε, κ. Καθηγητά. Από Πανορθόδοξες Συνόδους κατεδικάσθη και αναθεματίσθη το νέο ημερολόγιο.
Βεβαίως και ήταν ο μόνος Ορθόδοξος Επίσκοπος ο Άγιος Ματθαίος Καρπαθάκης.
Συνεπής στην Ομολογία του 1935, συνεπής και όχι θεομπαίκτης.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)