Οι Λατινόφρονες, βασιλεύς και Πατριάρχης Βέκκος το 1280 εκτός των άλλων Μονών συνέλλαβον τον προηγούμενον Άγιον Ευθύμιον και 12 άλλους Μοναχούς της Μονής Βατοπαιδίου, μετά διαφόρους κακώσεις και τυραννίας, τελευταίον απηγχόνισαν προς εκδίκησιν της απειθείας την οποίαν έδειξαν εις το να μην ασπασθούν τα ξένα και αλλότρια δόγματα τα δια την Ορθόδοξον Εκκλησίαν όλως απαράδεκτα.
Ορθ. Συναξαριστής τόμος Α σελ. 95.
Γράφει ο άγιος Νεκτάριος, στο βιβλίο του: Τα αίτια του
Σχίσματος, τ. Β:
«Λέγουσι περί του Βέκκου ότι «ώσπερ κύων επί τον ίδιον επέστρεψεν έμετον» οι λέγοντες αδικούσι τε μεγάλως τον άξιον ανωτέρας φήμης Βέκκον, και ανιστόρητα λέγουσιν. Ο Βέκκος ουχί παλινωδήσας αύθις επάπισεν, αλλά γενναιόφρων ων ανήρ δεν ηνείχετο να διαπράττωνται υπό των άκρως ζηλωτών δήθεν του δόγματος αδικίαι, να εξορίζωνται και διώκωνται αρχιερείς και ιερείς (οι ομόφρονες του Βέκκου)...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου