«Δεν ελέγχονται από κανέναν εκεί που βγαίνουν στις ακτές» λέει ο περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Κώστας Μουτζούρης

Μηδενικός έλεγχος, ΜΚΟ που κάνουν ό,τι θέλουν, μετανάστες από την κεντρική Αμερική, αθετημένες προεκλογικές δεσμεύσεις, ανύπαρκτα στοιχεία και ένας φαύλος κύκλος που φέρνει μεγαλύτερες ροές μεταναστών. 
Ολα αυτά δεν είναι παρά μόνο ένα μέρος όσων αποκαλύπτει σε συνέντευξή του ο περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Κώστας Μουτζούρης με αφορμή το προσφυγικό - μεταναστευτικό πρόβλημα και αναφερόμενος στην κατάσταση στην περιοχή ευθύνης του. Περιοχή που αποτελεί την κυριότερη πύλη εισόδου μεταναστών στην Ευρώπη, με τον ίδιο να έχει το δύσκολο έργο να διαχειριστεί το μείζον ζήτημα, αλλά και τις αποφάσεις... τρίτων. 
Γαλάζιος «αντάρτης» στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου, ο κ. Μουτζούρης κατάφερε να κερδίσει, και τώρα όσα καταγγέλλει θα πρέπει να προκαλέσουν... τουλάχιστον σκέψεις σε όσους πιστεύουν ότι η κυβέρνηση διαχειρίζεται το Μεταναστευτικό με επιτυχία.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Σε απάντηση των όσων γράφονται στον τύπο για την πρόσφατη επίσκεψη του Διοικητή Α.Ο. κ. Αθανάσιου Μαρτίνου στο κτήριο της νομιμοφανούς αδελφότητας των Ψευδοεσφιγμενιτών –Κατσουλιέρηδων. Έχουμε να υπενθυμίσουμε στον κ. Διοικητή Α.Ο. καλοπροαίρετα τα κάτωθι :

Εντιμότατε κ. Αθανάσιε Μαρτίνε,
·        Η νομιμότητά της Ψευδοεσφιγμένου βάσει Κ.Χ.Α.Ο. εξετάζεται, από τον τρόπο της  ίδρυση της μέχρι και το πλήθος του σημερινού μοναχολογίου της που ανήκει αποκλειστικά στην αδελφότητα αυτή (και όχι τους ιερωμένους της Ελλαδικής εκκλησίας ή τους μοναχούς άλλων μονών που παρουσιάζει σαν δικούς της) .
·        Μιλάνε ακόμα για αγάπη αλλά μας την εξέφρασαν με λοστούς, βαριές & μπράβους.
·        Το αυτοδιοίκητο βάσει Κ.Χ.Α.Ο. καταπατήθηκε πολλάκις και στην περίπτωση μας επιδεικτικά.
·        Καταληψίες δεν υπήρξαμε ποτέ στο μοναστήρι εγκαταβιούμε αδιάλειπτα ως αδελφότητα εδώ και αιώνες.
·        Εξωεκκλησιαστικοί επίσης δεν υπήρξαμε ποτέ, αναιτίως μας επεβλήθη καθαίρεση το 2002 διότι βόλευε νομικά και αποκλειστικά στην απομάκρυνσή μας. Απόδειξη αυτού είναι ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο με την από 14 Δεκεμβρίου 2002 απόφαση της, μας αναγνωρίζει Ιεροσύνη το 2001 αλλά όχι το 2002, αν και οι όποιες πνευματικές διαφορές μας δεν έχουν αλλάξει πουθενά από το 1972. Απλά τυχαία 30 χρόνια μετά βόλευε η φυσική μας εξόντωση και φυσικά ο παράνομος βάσει Κ.Χ.Α.Ο. διορισμός της Ψυδοεσφιγμένου.
----------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Τό δίκαιον εἶναι 100% μέ τό μέρος τῆς ἀληθινῆς Ἱ.Μ. Ἐσφιγμένου. Ὁ αἱρεσιάρχης Βαρθολομαῖος θέλει νά τούς διώξῃ διά νά ἁλώσῃ πλήρως τό Ἅγιον Ὄρος, δηλαδή νά ἐπιβάλῃ τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἰς τό Περιβόλι τῆς Παναγίας, νά φέρῃ τόν «πάπαν» ἐκεῖ, νά ἐγκαταστήσῃ παπικούς μοναχούς, νά καταργήσῃ τό ἄβατον, νά μετατρέψῃ τό Ἅγιον Ὄρος εἰς τουριστικόν θέρετρον κ.λπ. Αὐτό εἶναι, ἐν ὀλίγοις, τό σχέδιον Jovanni Vecco τῆς ἁλώσεως τοῦ Ἁγίου Ὄρους (ἀπό τό ὄνομα τοῦ λατινόφρονος «πατριάρχου» τοῦ 13ου αἰῶνος Ἰωάννου Βέκκου). Ἡ μόνη ὑπολογίσιμος ἀντίστασις πρός τό ἄκρως Δαιμονικόν αὐτό σχέδιον εἶναι ἡ Παραδοσιακή Ἱ.Μ. Ἐσφιγμένου μέ Ἡγούμενον τόν Ἀρχιμανδρίτην Μεθόδιον.

Η Θεοτόκος ως μητέρα της Νοεράς Ησυχίας εις τα Άγια των Αγίων. -- του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

Έτσι η Θεοτόκος, το μυρίπνοο δοχείο της χάριτος και το πλήρωμα «των του Πνεύματος χαρισμάτων, ο πίναξ ο έμψυχος πάσης αρετής τε και χρηστότητος», εισήλθε, λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, «εις τα προσκαίρως των αγίων άγια, η ακατάληκτος αγία των Αγίων. Εισήλθε η αχειροποίητη σκηνή του Λόγου, η λογική και έμψυχος κιβωτός του αληθινά καταπεμθέντος άρτου της ζωής, του οποίου ήταν η αχειροποίητος εκείνη κιβωτός, που ευρίσκετο η στάμνος, που έφερε το μάννα.. Εισήλθε η βίβλος της ζωής, η μη τύπους λόγου, αλλ΄ αυτόν τον του Πατρός Λόγον απορρήτως δεδαμένη..»(23). Αυτή, λοιπόν η Πάγκαλος και Πάναγνος Παρθένος, που είχε «εκ μητρικής νηδύος», το πλήρωμα των θείων χαρισμάτων και των αρετών, εισέρχεται τριετής, με την θέλησίν Της, εις τα Άγια των Αγίων!

«Καιρός τού ποιήσαι!» -- του Στέλιου Παπαθεμελή*


    Η Συνθήκη των Σεβρών (28 Ιουλίου / 10 Αυγούστου 1920) αποτέλεσε το αποκορύφωμα των ένοπλων απελευθερωτικών αγώνων τού Ελληνισμού στην επική εκείνη εξόρμηση τού Γένους 1912-1920. Δημιούργησε την “Ελλάδα των 2 ηπείρων και 5 θαλασσών”. Η Μικρασιατική Καταστροφή δηλητηρίασε την μνήμη τού Έθνους και έκτοτε μπήκε στην εθνική λήθη.
   Τώρα πληροφορούμεθα (άρθρο τού καθ. Αλ. Ηρακλείδη, ΠΑΡΟΝ,10/11/19) ότι το «σύνδρομο των Σεβρών» επανέρχεται ακάθεκτο στη Τουρκία. Το φάσμα των Σεβρών ο φόβος επιστροφής στις μέρες και τα γεγονότα που συρρίκνωσαν την Τουρκία στο 1/3 των σημερινών της ορίων, ο συγκεκριμένος φόβος διακατέχει όχι μόνο τους απλοϊκούς και αναλφάβητους χωρικούς, αλλά κυριαρχεί στους κύκλους των διανοουμένων, των επαγγελματιών και των πολιτικών.

Τα τάγματα εφόδου του Πολυτεχνείου --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Πολύ-οργανική  θεσμική ανεπάρκεια στο Κράτος και Πραξικοπηματικός αφελληνισμός δια της πολιτικής ορθότητας.

Εκ των σχιζοειδούς και αλόγου εξελίξεως της τρεχούσης πολιτικής επικαιρότητος συνάγεται ότι εις την Πατρίδα μας κατισχύει ο παραλογισμός και επικρατεί η χρεοκοπημένη αντίληψις του άξεστου ισοπεδωτικού Μαρξισμού, εν έτει 2019, και τούτο διότι, η Ελλάς έχει αυτό-παραδοθεί εις τας εθνοκτόνας ιδεοληψίας της καταπτύστου και πανθομολογουμένω, αποτυχημένης γενιάς του περιλάλητου «Πολυτεχνείου».
Αδιαμφισβητήτως πρόκειται περί της γενιάς των πολιτικών απατεώνων, οι οποίοι, γαλουχήθηκαν εκ του ασφαλούς, άνευ ουδεμίας αξιολογήσεως, παρά μόνον με πιστοποιητικά φρονημάτων αριστερισμού και ουσιαστικής προόδου, εις καίριας θέσεις εις τον δημόσιο βίο, καταλαμβάνοντες την Ελλάδα και διαβρώνοντας την καθολικώς, δια της διαδόσεως των χαλκευμένων αξιών, ενός παλαιολιθικού Μαρξισμού, τούτο δε, συνέβη εις τα σχολεία, τα πανεπιστήμια,  εις την τέχνη, εις την Δημόσια Διοίκηση και αλλού.
----------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ἄλλο ἕν ὡραιότατον κείμενον τοῦ κ. Κατσιβαρδᾶ, πού βάζει τόν δάκτυλον ἐπί τῶν τύπων τῶν ἥλων. Ὡστόσον, εἶναι «φωνή βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ».

ΚΑΚΟΥΡΓΟΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ, ΑΛΛΑ ΤΑ «ΛΑΓΩΝΙΚΑ» ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΛΑΒΑΝ ΤΟΝ ΦΛΟΓΕΡΟ ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΠΑΤΕΡΑ ΚΛΕΟΜΕΝΗ, ΣΤΟ «ΤΕΡΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»!


Στο τέρμα του Θεού, στο σπίτι του παππού του στο χωριό Άνω Μαχαλά της Αλαγονίας, που βρίσκεται απάνω στον Ταΰγετο, βρήκαν και συνέλαβαν τον φλογερό ιερωμένο πατριώτη πατέρα Κλεομένη, τα «λαγωνικά» του Μητσοτάκη! Αφορμή για την σύλληψή του ήταν η ερήμην καταδίκη του τον περασμένο Ιανουάριο από δικαστήριο της Λάρισας σε 18 μήνες φυλάκιση και 7.500 ευρώ πρόστιμο, γιατί έφτυσε συμβολικά το μνημείο του ολοκαυτώματος στην Λάρισα – «δημόσια υποκίνηση μίσους κατ’ εξακολούθηση και συγκρότηση ένωσης προσώπων που επιδιώκει συστηματικά την τέλεση πράξεων δημόσιας υποκίνησης μίσους».
Τόσοι και τόσοι κακούργοι κυκλοφορούν ελεύθεροι και ανενόχλητοι ανάμεσά μας, τον άκακο και άγιο αυτόν άνθρωπο «μυρίστηκαν» και συνέλαβαν τα «λαγωνικά»! Εύγε τους! Σπουδαίο «κατόρθωμα» έκαναν!

https://ethnikismos.net/

Ανατριχιάζουν τα τραύματα του μαχαιρωμένου αστυνομικού μας στην Ροδόπη από λαθρομετανάστη



ΝΕΩΤΕΡΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ!!!
Πανελλαδικές διαστάσεις έχει λάβει η επίθεση που δέχθηκε αστυνομικός στη Ροδόπη από αλλοδαπό.
Επί της επίθεσης, η αστυνομική διεύθυνση Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης έχει εκδώσει και σχετικό δελτίο τύπου....  Ο «Χ» εξασφάλισε αποκλειστικές φωτογραφίες από τα τραύματα του αστυνομικού, η ηλικία του οποίου είναι 25 ετών. Τα τραύματα πραγματικά ανατριχιάζουν στην όψη και αποδίδουν το πόσο κοντά βρέθηκε ο νεαρός αστυνομικός στο μοιραίο χτύπημα. Ο αστυνομικός φέρει δύο μαχαιριές στην παλάμη του, μία μαχαιριά στον αριστερό του ώμο και δύο μαχαιριές στο κεφάλι του, από το πίσω μέρος.
-----------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ὅταν ἐξακριβωθῇ πότε εἰσῆλθε στήν χώραν αὐτός ὁ λαθρομετανάστης, τότε νά κατηγορηθῇ γιά ἠθικήν αὐτουργίαν στό συγκεκριμένον ἔγκλημα καί ὁ τότε «πρωθυπουργός».

Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΚΑΛΩΣΥΝΗΣ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Ἡ ἰσχυρότερη ἀξία μέσα στούς αἰῶνες, ἀπό ὅσες ἀξίες μπόρεσε νά διακρίνει τό ἀνθρώπινο πνεῦμα, θεωρεῖται ἡ καλωσύνη. Τήν σέβονται ὅλοι οἱ πολιτισμοί, πρωτόγονοι καί σύγχρονοι, τήν ὑμνοῦν οἱ καλλιτέχνες, τήν προβάλλουν οἱ ἀρχηγοί. Ὅσοι τήν πολέμησαν ἔμειναν ἀπαράδεκτοι μέσα στήν ἱστορία. Ἡ καλωσύνη παρέμεινε τό ἄκρο κάθε θρησκείας, ἡ κορυφή κάθε φιλοσοφίας, τό “τέλος” κάθε κοινωνίας. Κι ὅμως, γιά τήν Ἐκκλησία, για τήν ἱερή κοινωνία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ καλωσύνη κατέχει μία δεύτερη θέση. Τό Εὐαγγέλιο, πού πρῶτο γνώρισμα ἔχει τήν ἀγάπη, πρῶτο αἴτημα δέν ἔχει τήν καλωσύνη, ἀλλά τήν πίστη. Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ὁ χρυσός κανόνας «ὅ σύ μισεῖς ἑτέρῳ μή ποιήσῃς», τό ζενίθ τῆς ἠθικῆς φιλοσοφίας, κρίνεται ἀνεπαρκής γιά τήν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος τόν συμπληρώνει μέ τήν θετική του διατύπωση· «Πάντα οὖν ὅσα ἄν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καί ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς» (Ματθ. 7, 12· πρβλ. Λουκ. 6, 31).
--------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ἀπό τά ὡραιότερα κείμενα τοῦ ἀγαπητοῦ Καθηγητοῦ Στέργιου Σάκκου. Ἡ κεντρική του ἰδέα, ὅτι ἡ καλωσύνη χωρίς τήν πίστιν εἶναι ἀπάτη, μοιάζει πολύ μέ αὐτό πού ἔλεγε ὁ πνευματικός του, π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης γιά τούς ἀγαπολόγους Οἰκουμενιστάς, ὅτι «ἡ ἀγάπη χωρίς τήν Ἀλήθειαν εἶναι ἀπάτη». Εἴθε ὁ Θεός ν' ἀναπαύσῃ καί τούς δύο.

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσες (7ον)


Λόγος Πανηγυρικός εις τα Εισόδια της Θεοτόκου -- Ηλία Μηνιάτη Επισκόπου Κερνίκης και Καλαβρύτων (1669-1714)

«Και είδον, και ιδού πλήρης δόξης ο Οίκος   Κυρίου». (Ιεζεκ. Κεφ. μα')

Ιδού η μεγαλύτερα θυσία, όπου να έγεινε προς τον Θεόν, αφού εκτίσθη ο κόσμος. Μαρία, η αειπάρθενος κόρη, εις την ηλικίαν τριών χρόνων προσφέρεται να αφιερωθή προς τον Κτίστην, εις τον ναόν της Ιερουσαλήμ. Καθώς δεν εστάθη άλλο ένα τελειότερον πράγμα, έτσι δεν εστάθη άλλη μία τιμιωτέρα προσφορά και εις τον Θεόν πλέον ευπρόσδεκτος. Όθεν, όταν εγώ με ευλαβητικήν θεωρίαν στοχάζομαι την σεβάσμιον ταύτην είσοδον, φαίνεται μοι να βλέπω ένδοξον αλη­θινά και λαμπράν πανήγυριν εδώ κάτω εις την γην, μέσα εις την αγίαν πόλιν άλλ' όμως και άλλην ενδοξοτέραν και λαμπροτέραν φαν­τάζομαι εκεί επάνω εις τον ουρανόν, μέσα εις τον παράδεισον. Βλέ­πω εδώ να προπορεύωνται λαμπαδηφόροι παρθένοι, πανηγυρίζουσαι χαρμασύνως την αειπάρθενον και εκεί αστραπομόρφων αγγέλων ταξιαρχίαι να χορεύουσιν, υμνολόγουσαι φαιδρώς την εν σώματι καθαρωτέραν των Ασωμάτων.

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ... ΚΑΤΕΥΘΥΝΘΗΤΩ... -- Orthodox Hymns


Kέντρον και τέλος και σκοπός όλου του Νόμου και όλων των ρήσεων και αινιγμάτων των Προφητών Συ υπάρχεις, Θεοτόκε
Εσέ προεικόνισαν αι ρήσεις των Προφητών και τα αινίγματα, και του παλαιού Νόμου τα σύμβολα, δηλαδή τα εν τη Σκηνή ευρισκόμενα Άγια, τουτέστιν η Κιβωτός της Διαθήκης η κεκαλυμμένη πάντοθεν με χρυσίον: ήτοι με την αστράπτουσαν αίγλην της παρθενίας· καθώς γαρ το χρυσίον τιμιώτερόν εστι πάντων των άλλων μετάλλων· ούτω και η παρθενία είναι τιμιωτέρα κοντά εις Εσέ πάντων των άλλων χαρισμάτων· Εσέ προετύπωνεν η Στάμνος του Μάννα, η Ράβδος του Ααρών, αι Πλάκες της Διαθήκης, το Ιλαστήριον, το χρυσούν Θυμιατήριον, και τα λοιπά. Εσέ προετύπωναν των Προφητών αι ρήσεις και τα αινίγματα: ήτοι ο Τόμος ο καινός του Ησαϊου, εν ω εγράφη ο Λόγος του Θεού με το δάκτυλον του Θεού: ήτοι με το Πνεύμα το Άγιον· η Πύλη του Ιεζεκιήλ, ήτις και εν τη εισόδω και εν τη εξόδω του Κυρίου κεκλεισμένη διέμεινε· το αλατόμητον Όρος του Δανιήλ, από το οποίον εκόπη λίθος άνευ χειρός: ήτοι εγεννήθη ο ακρογωνιαίος λίθος Χριστός άνευ συνουσίας ανδρός· η Άμπελος η ευκληματούσα του Ωσηέ, και ο καρπός αυτής ευθηνών· το Τείχος το αδαμάντινον του Αμώς, εν ω ίστατο ως ανήρ ο του Θεού Υιός· το επ΄ εσχάτων εμφανέν Όρος του Κυρίου, και μετεωρισθέν υπεράνω των βουνών του Μιχαίου· το κατάσκιον Όρος του Αββακούμ· η όλη χρυσή Λυχνία του Ζαχαρίου, επάνω εις την οποίαν ήτον το λαμπάδιον και οι επτά λύχνοι, και αι επτά επαρυστρίδες τοις λύχνοις, και δια να ειπώ καθολικώς, κέντρον και τέλος και σκοπός όλου του Νόμου και όλων των ρήσεων και αινιγμάτων των Προφητών Συ υπάρχεις, Θεοτόκε, και προ Σου ο εκ Σου σαρκωθείς Θεός Λόγος.

Τη ΙΗ΄ (18η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΠΛΑΤΩΝΟΣ.

Πλάτων ο μέγας και θαυμάσιος Μάρτυς ήτο από την Άγκυραν της Γαλατείας εν έτει 296, υιός γονέων ευγενών Ορθοδόξων, αδελφός δε του Αγίου Αντιόχου (ίσως του εορταζομένου κατά την εικοστήν τετάρτην του Δεκεμβρίου). Ούτος γεννηθείς και ανατραφείς με πάσαν σπουδήν και μάθησιν, εφαίνετο εις όλους συνετός και σοφώτατος. Μη υποφέρων δε να βλέπη την ασέβειαν αυξανομένην και την του Χριστού πίστιν σμικρυνομένην από τας τιμωρίας των δυσσεβών τυράννων, ηγωνίζετο ακαταπαύστως και ενεδυνάμωνε τους Χριστιανούς εις την ευσέβειαν.

Εξίσωση Εκκλησίας και αιρέσεων


Ο Παπισμός διεκδικώντας για τον εαυτό του μέχρι και σήμερα την εκκλησιολογική αποκλειστικότητα, υπεύθυνος και πρωτουργός της διαιρέσεως, δεν διέπραξε το σφάλμα να μετάσχει ως μέλος στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και να μεταλλαγεί σε μία από τις πολλές «εκκλησίες». Φραστικά πάντως και υποκριτικά επαινεί την Οικουμενική Κίνηση, την οποία επευλογεί ως προεργασία για την μετά της Ρώμης του Πέτρου και του πάπα ενότητα. Ιδιαίτερα επιχαίρει και συγχαίρει για την συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία αυτοκαταργήθηκε στην πράξη ως η μοναδική ενσάρκωση και συνέχεια της Una Sancta, εκχωρήσασα το ιδικό της πεδίο, την ιδική της ταυτότητα, στην σχισματική και αιρετική Ρώμη, στη Ρώμη του filioque, του πρωτείου εξουσίας του πάπα, των αζύμων, του καθαρτηρίου πυρός, της κτιστής χάριτος και όλων των άλλων καινοτομιών και παρεκκλίσεων.


Ανδραποδώδες φρόνημα -- Γράφει ο κ. Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος

Η δυναμική της φαιάς προπαγάνδας ορισμένων εκ των εξωνημένων Μ.Μ.Ε, αποβλέπει ακριβώς εις την διαστρέβλωση της αντικειμενικής πραγματικότητας, αναλόγως με την επιβολή συγκεκριμένης «κομματικής» ή «επιχειρηματικής» πολιτικής γραμμής, ακριβώς δια να προκληθεί η συσκότιση της αληθείας και η σύγχυση εις την κοινωνία.
Σταχυολογώ ένα συμβάν το οποίο απασχόλησε την επικαιρότητα, αναφορικώς με την φερόμενη ως «ακτιβιστική δράση» των νέων κορασίδων, οι οποίες διακωμώδησαν ιταμώς και επαισχύντως, τον, εί μη τι άλλο, ανυπερθέτως Ιερό θεσμό της παρελάσεως, εκδηλώνουσες, εν ταυτώ δε, την έκδηλον απαξία και πρόδηλον περιφρόνηση των, προς την αιματοβαμμένη σημαία των Ελλήνων.

«Τό ἀντιρατσιστικὸν » νομοσχέδιον -- Τοῦ κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν Παν. Ἰωαννίνων

Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ πρὸς τοὺς Βουλευτὰς τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς

Ἀξιότιμοι Κύριοι/αι Βουλευταί, Σχετικῶς μὲ τὸ ὑπὸ ψήφισιν «ἀντιρατσιστικὸν» νομοσχέδιον, ἐξ ὅσων γνωρίζω, ἡ νέα ἐκδοχή του δὲν διαφέρει οὐσιαστικῶς ἀπὸ τὴν προηγουμένην, διὰ τοῦτο σᾶς ἱκετεύω νὰ μὴ τὸ ψηφίσητε.
Διότι ἂν ψηφισθῆ, πιστεύω ὅτι θὰ ὁδηγήση τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν εἰς διάλυσιν! Οἱ κακοὶ πάντοτε θὰ ἐκτοπίζουν τοὺς καλούς! Ποῖος σωστὸς ἄνθρωπος θὰ ἐπιλέξη νὰ γίνη κληρικός, πολιτικός, δημοσιογράφος, ἐκπαιδευτικός, δικαστής, δικηγόρος κ.λπ. ἂν τοῦ ἀπαγορεύηται νὰ λέγη τὴν ἀλήθειαν; Τί θὰ ἀπαντᾶ, παραδείγματος χάριν, ὁ διδάσκαλος εἰς τὴν ἀκόλουθον ἐρώτησιν τοῦ μαθητοῦ: «Τί εἶναι τὸ Ἰσλάμ, Κύριε;»
Δὲν θὰ πρέπη νὰ εἴπη, μεταξὺ ἄλλων, καὶ ὅτι πρόκειται διὰ μίαν θρησκείαν μίσους, ἡ ὁποία προτρέπει τοὺς πιστούς της νὰ φονεύουν τοὺς «ἀπίστους»;  Ἄν, ὅμως, εἴπη τοιοῦτον τί, θὰ καταδικασθῆ διὰ «ρατσισμόν»!
Κληρικοὶ πάλιν θὰ γίνωνται μόνον οἱ Οἰκουμενισταί, διὰ τοὺς ὁποίους ἅπασαι αἱ αἱρέσεις καὶ θρησκεῖαι εἶναι «διαφορετικοὶ δρόμοι», διὰ νὰ φθάση ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸν Θεόν! (Πατριάρχης Ἀθηναγόρας).
Γενικῶς, μόνον οἱ ψεῦται, οἱ συμβιβασμένοι, οἱ ὑποκριταί, οἱ προδόται, οἱ αἱρετικοὶ καὶ οἱ ὁμοφυλόφιλοι θὰ καταλαμβάνουν τὰς ὡς ἄνω θέσεις! Τοιουτοτρόπως, θὰ ἔχωμεν μίαν ἐφαρμογὴν τοῦ γνωστοῦ ἀπὸ τὴν Οἰκονομικὴν Ἐπιστήμην νόμου τοῦ Gresham, συμφώνως πρὸς τὸν ὁποῖον «τὸ κακὸν χρῆμα ἐκτοπίζει ἀπὸ τὴν κυκλοφορίαν τὸ καλόν»!
Τὸ Εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύει τὴν ὁμοφυλοφιλίαν, θὰ κηρυχθῆ ἐκτὸς νόμου! Ἀναλαμβάνετε αὐτὴν τὴν εὐθύνην ἔναντι τῆς Ἱστορίας, τῆς ἐπιβολῆς δηλαδὴ αὐτοῦ τοῦ χειρίστης μορφῆς καὶ ἄνευ προηγουμένου Φασισμοῦ καὶ τῆς ἀποσυνθέσεως τῆς κοινωνίας;

 Μετὰ τιμῆς
Δημήτριος Χατζηνικολάου Ἀν. Καθηγητὴς Παν. Ἰωαννίνων



«Λόγος εἰς τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου -- Τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ

Ἐὰν τὸ δένδρο ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὸν καρπό, καὶ τὸ καλὸ δένδρο παράγει ἐπίσης καλὸν καρπὸ (Ματθ. 7, 16. Λουκ. 6, 44), ἡ μητέρα τῆς αὐτοαγαθότητος, ἡ γεννήτρια τῆς ἀΐδιας καλλονῆς, πῶς δὲν θὰ ὑπερεῖχε ἀσυγκρίτως κατὰ τὴν καλοκαγαθία ἀπὸ κάθε ἀγαθὸ ἐγκόσμιο καὶ ὑπερκόσμιο; Διότι ἡ δύναμις ποὺ ἐκαλλιέργησε τὰ πάντα, ἡ συναΐδια καὶ ἀπαράλλακτη εἰκὼν τῆς ἀγαθότητος, ὁ προαιώνιος καὶ ὑπερούσιος καὶ ὑπεράγαθος Λόγος, ἀπὸ ἀνέκφραστη φιλανθρωπία κι᾽ εὐσπλαγχνία γιὰ χάρι μας ἠθέλησε νὰ περιβληθῇ τὴν ἰδική μας εἰκόνα, γιὰ νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φύσι ποὺ εἶχε συρθῇ κάτω στοὺς μυχοὺς τοῦ ἅδη καὶ νὰ τὴν ἀνακαινίσῃ, διότι εἶχε παλαιωθῆ, καὶ νὰ τὴν ἀναβιβάσῃ πρὸς τὸ ὑπερουράνιο ὕψος τῆς βασιλείας καὶ θεότητός του.

Ο Οικουμενισμός π. Νικόλαος Δημαράς (θεολογικό συνέδριο Πάτρας)


Η Ενότητα των Αληθινών Ορθοδόξων - Διονυσίου Πολυμενόπουλου

Σεβαστοί Πατέρες και αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί, είναι πλέον γνωστό σε όλους όσοι ενδιαφέρονται και παρακολουθούν τα Εκκλησιαστικά γεγονότα, ότι η Ορθοδοξία μας περνάει δύσκολες στιγμές, που είναι πιθανόν στο επόμενο χρονικό διάστημα να εξελιχθούν σε τραγικές για την Παγκόσμια Ορθοδοξία. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια μετά από μία μακροχρόνια σταδιακή απομάκρυνση πολλών στον ευρύτερο χώρο της Ορθόδοξης Εκκλησίας από το Ορθόδοξο πνεύμα στο πνευματικό φρόνημα και στην Εκκλησιαστική και ατομική πράξη. Η Αίρεση του Φιλοοικουμενισμού διάβρωσε και διαβρώνει συνεχώς τοπικές Εκκλησίες και συνειδήσεις Ποιμένων και ποιμενομένων.
-------------------------
Marinos Ritsoudis είπε...

Δεν υπάρχει ενότητα όσο υπάρχουν αιρέσεις μικρές και μεγάλες και επίσης ο εγωισμός του να έχουμε την καθεδρία σε ζητήματα διάφορα όπως της Κρατικής αναγνώρισης υπό της αίρεσης το πρίσμα του Κράτους και του Συντάγματος.
Επέρχεται άμεσα η ενότητα όταν αποβληθούν οι αιρέσεις και ο εγωισμός.
Όμως όπως έχει δρομολογηθεί το σύστημα των αιρέσεων σε θρησκευτικό και νομικό οικουμενισμό, το μόνο που θα βοηθήσει είναι να ξυπνήσουν οι πιστοί που ακολουθούν και να τους αποκηρύσσουν τους αιρετικούς και να αδειάσουν οι Εκκλησίες.
Εάν πράγματι αγαπούν οι Έλληνες Ελλάδα και Ορθοδοξία αλλά και τους αιρετικούς ακόμη θα πρέπει να φύγουν μακρυά τους αμέσως.
Όταν αδειάσουν οι Εκκλησίες μπορεί κάτι να γίνει όσο οι πιστοί υποστηρίζουν εν γνώση και εν αγνοία τους τους οικουμενιστές σε νέο και παλαιό ουδεμία πρόοδος θα υπάρχει και φυσικά ουδεμία ενότητα,  υπό του τύπου της συγκόλλησης, θα βοηθήσει.
Κε Διονύσιε Πολυμενόπουλε ελέγξτε και φύγετε μακρυά από τους Κρατικές θρησκείες των ΓΟΧ ΘΝΠ, εάν θέλετε να είστε εργάτης της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ --- Orthodox Hymns

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

telemaxos doumanis

Τη ΙΖ΄ (17η) Νοεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Νεοκαισαρείας του θαυματουργού.

Γρηγόριος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών της Νεοκαισαρείας το καύχημα ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Αυρηλιανού εν έτει σοε΄ (275), εκ γονέων Ελλήνων και απίστων ειδωλολατρών αναβλήσας, ώσπερ και το ρόδον εξ ακανθών εξέρχεται. Πολλάκις δε εξήλθον εξ απίστων γονέων παίδες πιστοί προς τον Θεόν και ευγνώμονες, οίτινες, δια την καλήν των προαίρεσιν, ως συνετοί και φρόνιμοι διέγνωσαν τον Ποιητήν της κτίσεως από τα πάνσοφα αυτού και θαυμάσια δημιουργήματα, καθώς ο μέγας Αβραάμ και έτεροι πλείστοι, οίτινες ευηρέστησαν αυτόν.

Η μνημόνευση του ονόματος του Επισκόπου, Πιστοποιεί "την ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος"

Η μνημόνευση του ονόματος του Επισκόπου στη θ. Λειτουργία, κυρίως αλλά και στις λοιπές ακολουθίες, δεν εντάσσεται μέσα στην κοινή μνημόνευση ονομάτων υπέρ υγείας. Επέχει θέσιν δόγματος που πιστοποιεί την κανονικότητα. Πιστοποιεί τη γνησιότητα ότι αυτό που συντελείται είναι Εκκλησία, είναι το αυθεντικό, το σωστικό. Πιστοποιεί την παρουσία της Χάριτος βάσει της αποστολικής διαδοχής. Πιστοποιεί "την ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος". Άλλωστε είναι γνωστή η σημασία του αντιμηνσίου που φέρει την υπογραφή του Επισκόπου, αφού η θ. Λειτουργία τελείται από τους πρεσβυτέρους εξ ονόματος του Επισκόπου. Γι' αυτό και Λειτουργία χωρίς τη μνημόνευση του ονόματος του Κανονικού Επισκόπου του τόπου, λειτουργία δεν είναι. Είναι παρασυναγωγή, είναι βαρύτατο πνευματικό παράπτωμα που τιμωρείται αυστηρότατα. Η μνημόνευση του ονόματος του Επισκόπου σφραγίζει την κανονικότητα της εκκλησιαστικής ευχαριστιακής συνάξεως. Και όπως συμβαίνει παντού, ο Επίσκοπος που για κάποιο λόγο θέλει να λειτουργήσει σε ξένη εκκλησιαστική επαρχία, εκτός δηλαδή της δικαιοδοσίας του, παίρνει άδεια από τον Κανονικό Επίσκοπο του οποίου και το όνομα μνημονεύει κατά τη Μεγάλη Είσοδο λέγοντας "του και ποιμενάρχου (ή κυριάρχου) της Ιεράς ταύτης Μητροπόλεως" μετά τη μνημόνευση του Πρώτου δηλαδή του Προκαθημένου ή της Προκαθημένης Συνόδου ....
------------------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ἁγιορεῖται Πατέρες πρός τόν Βασιλέα Μιχαήλ Παλαιολόγον (1275):

«Καί ἄν ὁ ἁπλοῦς χαιρετισμός του ἰσοδυναμεῖ μέ κοινωνίαν μέ τά πονηρά του ἔργα, πόσον μᾶλλον ἡ μνημόνευσίς του ἐκφώνως ἔμπροσθεν τῶν θείων καί φρικτῶν μυστηρίων; Ἄν δέ Αὐτός πού κεῖται ἔμπροσθεν ἡμῶν εἶναι ἡ Αὐτοαλήθεια, τότε πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀνεχθῇ τοῦτο τό μέγα ψεῦδος, τό νά κατατάσσηται δηλαδή αὐτός μεταξύ τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν; Θέατρον θά παίξωμεν ἐνώπιον τῶν φρικτῶν μυστηρίων; Πῶς εἶναι δυνατόν ν’ ἀνεχθῇ τοιοῦτόν τι ἡ ὀρθόδοξος ψυχή, χωρίς ν’ ἀπομακρυνθῇ ἀμέσως ἀπό τούς μνημονευτάς, θεωρῶντας αὐτούς ἱεροκαπήλους; Διότι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θεωρεῖ τήν ἀναφοράν τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀρχιερέως ἐνώπιον τῶν ἀδύτων μυστηρίων ὡς τελείαν συγκοινωνίαν. Εἰς τήν ἑρμηνείαν τῆς θείας λειτουργίας ἔχει γραφῇ ὅτι ὁ ἱερουργῶν ἀναφέρει τό ὄνομα τοῦ ἀρχιερέως, διά νά δείξῃ ὅτι ὑποτάσσεται εἰς αὐτόν καί ὅτι εἶναι κοινωνός τῆς πίστεώς του... Καί ὁ μέγας πατήρ ἡμῶν καί ὁμολογητής Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ταῦτα λέγει: μολυσμόν ἔχει ἡ κοινωνία ἐκ μόνου τοῦ ἀναφέρειν τόν αἱρετικόν, ἀκόμη καί ὅταν ὁ ἀναφέρων εἶναι ὀρθόδοξος ... Ἀλλά θά δεχθῶμεν τό μνημόσυνον κατ’ οἰκονομίαν; Καί πῶς εἶναι δυνατόν νά εἶναι ἀποδεκτή μία οἰκονομία πού βεβηλώνει τά θεῖα μυστήρια καί διώκει ἀπό αὐτά τό Ἅγιον Πνεῦμα, στερῶντας ἔτσι τούς πιστούς ἀπό τήν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν των καί τήν χάριν τῆς υἱοθεσίας; Ὑπάρχει τι ζημιωδέστερον τούτου; Ἡ κοινωνία μετ’ αὐτῶν εἶναι προφανής ἔκπτωσις καί ἀνατροπή τῆς Ὀρθοδοξίας. Διότι ὁ αἱρετικόν δεχόμενος τοῖς αὐτοῦ ἐγκλήμασιν ὑπόκειται καί ὁ ἀκοινωνήτοις κοινωνῶν ἀκοινώνητός ἐστιν, ὡς συγχέων τόν κανόνα τῆς Ἐκκλησίας» Βλ. V. Laurent καί J. Darrouzes, Dossier Grec de L´Union de Lyon (1273-1277), Institut Francais D´Etudes Byzantines, Paris 1976, σελ. 397-399.

Nηστεία

- Ευλογείτε Γέροντα.
- Ο Kύριος να σε ευλογεί χαρά μου.
- Είστε πολλά χρόνια στο Άγιον Όρος;
- Είμαι εξήντα χρόνια, αλλά τι είναι εξήντα χρόνια για το Θεό; Μια ανάσα είναι.
- Γέροντα θα ήθελα να πείτε δύο πράγματα για τη νηστεία.
- Για να πεις κάτι πρέπει να το βιώνεις, να το ζεις. Μόνο ένας που έχει γεννηθεί κοντά σε θάλασσα ή είναι ναυτικός μπορεί να μιλήσει για τη θάλασσα. Αλλά θα κάνω υπακοή στο θέλημά σου και θα σου πω τί λένε οι πατέρες οι οποίοι ήταν φίλοι της νηστείας.
- Η νηστεία Γέροντα είναι σκοπός;