Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

Τη Ε΄ (5η) του αυτού μηνός Οκτωβρίου, της Αγίας Μάρτυρος ΧΑΡΙΤΙΝΗΣ.

Χαριτίνη η Αγία Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού και Δομετίου κόμητος εν έτει 290, δούλη Κλαυδίου τινός. Ακούσας δε ο κόμης Δομέτιος περί αυτής, ότι είναι Χριστιανή και ότι και άλλους πολλούς επιστρέφει εις την πίστιν της, τους δε λοιπούς Χριστιανούς στερεώνει περισσότερον εις αυτήν, γράφει εις τον αυθέντην αυτής Κλαύδιον να αποστείλη την Χαριτίνην εις αυτόν δια να την εξετάση. Λαβών ο Κλαύδιος τα γράμματα ελυπήθη και ενδυθείς σάκκον, ήτοι τρίχινον φόρεμα, εθρήνει.

Ανεστέναξε Σωσάννα, και είπε Στενά μοι πάντοθεν...

Μεταφέρω σχόλιο του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου. 

 Ο τίτλος της παρούσης αναρτήσεως είναι του διαχειριστού.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἀγαπητέ μου Σταῦρε, σ' εὐχαριστὼ θερμῶς γιά τά στοιχεῖα πού παρέθεσες, ἀρκετά ἀπό τά ὁποῖα μοῦ ἦταν σχεδόν ἄγνωστα. Στό θέμα αὐτό, δέν ἔχω κάνει ὁ ἴδιος ἔρευνα, ἀλλά στηρίζομαι σέ ὅσα ἔχω διδαχθῆ ἀπό πνευματικούς καί λογίους τοῦ π.ἑ. Ἀπό τά ὅσα γνωρίζω, ὡστόσον, δέν νομίζω ὅτι, χωρίς ἀπόφασιν Πανορθοδόξου Συνόδου, μποροῦμε νά ὁμιλοῦμε γιά «ἄκυρα μυστήρια». Ἐπιπλέον, ὅπως μοῦ ἐπεβεβαίωσε καί ἕνας πνευματικός ὅταν τοῦ εἶπα τήν σκέψιν μου, ἡ θέσις περί ἀκύρων μυστηρίων ὁδηγεῖ σέ χίλια ἀδιέξοδα καί ἀντιφάσεις. Χάριν παραδείγματος, μέ καλοῦν σέ γάμους φίλοι Ν/Ηται. Οἱ πνευματικοί μ' ἔχουν διδάξει ὅτι «πηγαίνουμε σ' αὐτά». Ἄν ἐγώ πίστευα ὅτι δέν συντελεῖται μυστήριον ἐκείνην τήν στιγμήν, τότε θά ἔπρεπε νά παραδεχθῶ ὅτι πηγαίνω εἰς θέατρον, κάτι πού δέν δύναμαι νά δεχθῶ, θεωρῶν ὅτι αὐτό θά ἦτο βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί αὐθαίρετος σφετερισμός ἐξουσίας τοῦ ἁρμοδίου ὀργάνου, πού εἶναι ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος. Ἀλλά κι' ἐγώ ὁ ἴδιος εἶμαι βαπτισμένος καί παντρεμένος στό ν.ἑ. καί πιστεύω βαθειά ὅτι τῷ ὄντι συνετελέσθησαν αὐτά τά μυστήρια καί ῆσαν μεγίστη εὐλογία γιά μένα, αἰσθάνομαι δέ μεγάλην εὐγνωμοσύνην πρός τούς Ν/Ητας ἱερεῖς πού ἐτέλεσαν αὐτά τά μυστήρια, καθώς καί στήν μακαρίτισσαν πλέον νονά μου. Τό γεγονός ὅτι στά 41 μου ἔμαθα ὅτι «πατριάρχαι» καί ἄλλοι ψευδο-επίσκοποι κηρύττουν βρωμεράν αἵρεσιν ἐπί πολλές δεκαετίες οὐδόλως εἶναι ἀρκετόν δι' ἐμέ νά πιστεύσω ὅτι ἁπλοῖ ἄνθρωποι πού πασχίζουν καθημερινῶς διά τόν ἐπιούσιον ἄρτον καί παλεύουν μέ τήν ἀδικίαν πού ἐπικρατεῖ, ἀλλά δέν ἐπισκέπτονται τό διαδίκτυον (δέν ἔχουν κἄν πρόσβασιν σ' αὐτό!) καί δέν τούς ἐνημέρωσε κανένας ἄλλος ὅτι ὁ Χριστός σταυρώνεται καθημερινῶς καί πρέπει ν' ἀντιπαρατεθοῦμε μέ τούς σταυρωτάς, τούς ὁποίους αὐτοί ἀπό ἄγνοιαν θεωροῦν «ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ», θά κριθοῦν καί αὐτοί ὡς «ἐχθροί τοῦ Θεοῦ» λόγῳ τῆς ἐν ἀγνοίᾳ κοινωνίας των μέ τούς Φαρισαίους Σταυρωτάς τοῦ Κυρίου, ἤτοι τόν Βαρθολομαῖον κ.ἄ. Τίποτε, λοιπόν, δέν συνηγορεῖ ὑπέρ τῆς ἀπόψεως τῶν ἀκύρων μυστηρίων. Γιά τούς ἐν γνώσει κοινωνοῦντας, ὅμως, τόσον οἱ ὡς ἄνω πνευματικοί ὅσον καί ἡ συνείδησίς μου μέ πληροφοροῦν ὅτι αὐτοί δέν λαμβάνουν εὐλογίαν, ἀλλά κατάκρισιν. Τό κρίσιμον ζήτημα εἶναι: πόση γνῶσις ἀπαιτεῖται γιά νέ λέμε «ἐν γνώσει»; Ἀρκεῖ νά ἔχῃ ἀκούσει κάποιος ὅτι «ὁ πατριάρχης δέν βαδίζει καλά», γιά ν' ἀφήσῃ τά καθημερινά προβλήματά του καί νά τό ρίξῃ στό διάβασμα ἐκκλησιαστικῶν εἰδήσεων; Αὐτό, βεβαίως, θά τό κρίνῃ ὁ Θεός. Σοῦ εὔχομαι ὑγείαν καί φώτισιν παρά Θεοῦ.

Οι Άγιοι Πατέρες και ο σύγχρονος Οικουμενισμός -- ΙΕΡΟΥ ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ ΣΧΟΛΑΡΙΟΥ

...Εάν, αντίθετα, πραγματοποιήσετε πρώτα αισχρώς τον εκλατινισμό που θέλετε, και τότε για να εξαπατή­σετε τους απλουστέρους βάλετε χρονικά όρια τάχα και ελπίδες λόγων και συζητήσεων, το συμπέρασμα του κακού αυτού διαβήματος θα είναι αυτό που πολ­λές φορές είπα. Εγώ τότε, έστω κι αν όλη η Ανατολή πάη στην Δύσι, δεν πηγαίνω^. και αν όλη η Δύσις έλ­θη στην Ανατολή, εγώ θα σιωπήσω^. και ήδη από τώ­ρα σιωπώ. Διότι, αν όλοι εσείς και η δήθεν σύναξίς σας γίνετε Λατίνοι, με ποιους και για ποιους και τι να ομιλή πλέον ο ταπεινός Γεννάδιος υπέρ του πατρίου δόγματος;

        Αυτά τα έγραψα εκτενέστερα και στον μέγα δού­κα, όπως γνωρίζουν οι τιμιώτατοι που ανέφερα. Τώρα μόνο τα κυριώτερα σταχυολόγησα. Έχω κοντά μου και αντίγραφο του γράμματος εκείνου, στο οποίο μου απήντησε ο μέγας δούκας με τρόπο που με εξέπληξε: «Ματαίως κοπιάζεις, πάτερ, διότι αποφασίσθηκε να ε­παναφέρωμε το μνημόσυνο του Πάπα και είναι αδύνα­το να γίνη αλλοιώς. Με την προϋπόθεσι ότι δεν θα φέρης κανένα εμπόδιο, διότι τίποτα δεν θα πετύχης, έ­λα να βοηθήσης να το κάνουμε». Και εγώ του απή­ντησα: «Έλεγα (ότι θα έλθω), με την προϋπόθεσι ότι δεν θα γίνετε Λατίνοι. Εάν αποφασίσατε να γίνετε, και ήδη εγίνατε, όλα τελείωσαν και εγώ δεν έχω ευθύ­νη γι' αυτό».

«Έτι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου και Επισκόπου Πάπα Ρώμης Bενεδίκτου..…  »  

Του Βασιλείου Σελευκείας:

«Ποίον όνομα να σου δώσω Παιδίον μου; Ανθρώπου; Αλλά Συ συνελήφθης ως Θεός. Θεού; Αλλά Συ ανθρωπίνην έλαβες σάρκωσιν. Τι λοιπόν να πράξω δια Σε; Να Σε γαλακτοτροφήσω ή να σε θεολογήσω; Ως μήτηρ να Σε υπηρετήσω ή ως δούλη να Σε προσκυνήσω; Ως Υιόν μου να Σε εναγκαλισθώ, ή ως προς Θεόν μου να προσευχηθώ; Να Σου δώσω γάλα, ή να Σου προσφέρω θυμίαμα; Τι το άρρητον και μέγιστον τούτο θαύμα, Υιέ μου;»                                                                          ·

Εἴμαστε ἑνωμένοι, εἴμαστε μία Ἐκκλησία, βγάζουμε κοινὲς Ἐγκυκλίους.

π. Θεόδωρος Ζήσης: ...Τὴν ἴδια φιλοπαπικὴ γραμμὴ ἀκολουθοῦν καὶ ἄλλοι ἀρχιερεῖς τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, τῶν λοιπῶν σιωπώντων δυστυχῶς... Εἰς τοὺς λατινόφρονες ἀνήκει καὶ ὁ μητροπολίτης Σύρου, Τήνου Δωρόθεος. Ὁ μητροπολίτης Σύρου πέρυσι τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2006 καὶ φέτος τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2007, κυκλοφόρησε κοινὴ ποιμαντικὴ Ἐγκύκλιο μὲ τὸν Παπικὸ Ἐπίσκοπο τῆς Σύρου. Εἴμαστε ἑνωμένοι, εἴμαστε μία Ἐκκλησία, βγάζουμε κοινὲς Ἐγκυκλίους. Καὶ νὰ σᾶς πῶ καὶ κάτι ἄλλο, ἐπίσης ἐξοργιστικό. Ὑπάρχει ἕνας καθηγητὴς τῆς Νομικῆς γνωστός, ὁ Κώστας Μπέης. Λέει λοιπόν, ὅτι κάποια φορὰ κάναμε κάποια οἰκουμενικὴ συνάντηση στὴ Σύρο, Παπικοί, Προτεστάντες, μιὰ ὀρθόδοξη χορωδία, μιὰ παπικὴ καὶ στὸ τέλος ὁ Παπικὸς Ἐπίσκοπος βουτοῦσε τὴν ὄστια μέσα στὸν οἶνο, στὸ αἷμα Χριστοῦ, καὶ μᾶς κοινώνησε ὅλους. Κι ἦταν χαρὰ Θεοῦ. Ὑπάρχει κοινὸ ποτήριο ἢ δὲν ὑπάρχει καὶ μᾶς κοροϊδεύουν; Ἔχει γίνει ἤδη ἡ Ἕνωση ἢ δὲν ἔχει γίνει; Ὑπάρχουν καταγγελίες ἀπὸ ἀξιοπίστους μοναχοὺς κληρικοὺς ποῦ ἐπισκέπτονται μητρόπολη Ἰταλίας. Μοῦ τὰ στέλνουνε τώρα καὶ φανερώνονται. (Καὶ ἔγινε τὸ κοινὸ ποτήριο, γιατί τὸ θέλει τὸ Φανάρι καὶ τὸ ἀνέχονται οἱ Ἐπίσκοποι καὶ κατὰ δεύτερο λόγο οἱ πιστοί. Ἂν δὲν τὸ ἀνεχόταν, ἂν δὲν τὸ προωθοῦσε «διπλωματικά», θὰ εἶχε ἀντιδράσει σ’ αὐτὲς τὶς καταγγελίες. Ὅπως ἐπεμβαίνει σὲ θέματα διοικητικὰ καὶ παπικῶ τῷ τρόπῳ καθαιρεῖ Ἀρχιεπισκόπους ἢ τιμωρεῖ ἄλλους κληρικούς, ἔτσι καὶ στὰ κορυφαῖα αὐτὰ θέματα τῆς Πίστεως θὰ ἐπενέβαινε. Ἀλλὰ τὸ «κοινὸ ποτήριο» εἶναι γεγονός. Ἁπλὰ περιμένουν νὰ «ὡριμάσουν» λίγο ἀκόμα οἱ περιστάσεις. Τὴν ὀρθόδοξη συνείδηση τὴν ὡριμάζουν, τὴν χτυποῦν, ὅπως ὁ ψαρὰς τὸ χταπόδι, γιὰ νὰ τρώγεται καὶ νὰ χωνεύεται, γιατί ὅταν εἶναι γνήσια, εἶναι ἀχώνευτη). 
-----------

 Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Εἴδησις: «Εἴμαστε ἑνωμένοι, εἴμαστε μία Ἐκκλησία, βγάζουμε κοινὲς Ἐγκυκλίους».

Σχόλιον: Μέχρι τώρα, παρόμοιες δηλώσεις (περί «ἀδελφῶν ἐκκλησιῶν» κ.λπ.) εἶχα ἀκούσει μόνον ἀπό κορυφαίους Οἰκουμενιστάς, Βαρθολομαῖον κ.ἄ. Τώρα διαπιστώνω ὄτι τό κακόν γενικεύεται, καί τά αἱρετικά αὐτά φληναφήματα ἀκούγονται πλέον καί στίς τοπικές «ἐκκλησίες»!
---------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Τι τραβάει ο κόσμος!!! Τί να περιμένει ο απλός πιστός, και πώς να πορευτεί; Αν είναι κι ακατήχητος ό,τι του λένε κι ό,τι βλέπει είναι καλό. Διάβασα στο ναό του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά ένας οικουμενιστής αρχιμανδρίτης έλεγε τα ωραία και τα καλά του αγίου των καθολικών της Ασίζης στο εκκλησίασμα και ένας πιστός αντίδρασε, όλοι τον καταδίκασαν τον αντιδραστικό! Έτσι θα πηγαίνει το πράμα, θα προμοτάρουν τον οικουμενισμό με αναφορές και αμφιλεγόμενα οστά αγίων από την αλλοδαπή ώστε να ελκύουν το κόσμο. Εν τω μεταξύ το 80% των πιστών είναι ακατήχητοι, μια πολύ καλή ευκαιρία να αλωθεί εκ των έσω ό,τι έχει μείνει αλώβητο από τη σήψη.

Μητροπολίτου Σάμου Ειρηναίου, "Η Ορθόδοξος Εκκλησία και το Π.Σ.Ε"

"Εφ όσον η πρεσβυγενής  Ορθόδοξος Ανατολική Εκκλησία πιστεύει, κατά το Σύμβολον των Οικουμενικών Συνόδων Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως, ότι αυτή είναι η  Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αφού εστάθη ακλόνητος εις την ιστορικήν Της πορείαν μεταβιβάζουσα διά μέσου των αιώνων μέχρι σήμερον διά της ιερωσύνης, διά των επισκόπων Της, την ύπαρξίν Της, τους θείους χαρακτήρας Της, ως ώρισαν οι θείοι απόστολοι, ο μέγας των εθνών απόστολος Παύλος και η αδιάκοπος χορεία των αγίων Πατέρων, ΑΔΥΝΑΤΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΣΧΕΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (έτσι ονομαζόταν τότε το ΠΣΕ), το οποίον αναζητεί να εύρη την μίαν, αγίαν Εκκλησίαν. Εάν μετείχεν εις αυτό ως οργανικόν μέλος, θα εβεβαίωνεν, ότι ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ, ότι αυτή είναι η Μία, Αγία, Καθολική  και Αποστολική  Εκκλησία συμφώνως προς την γνησιότητα της Ορθοδόξου χριστιανικής πίστεως και την ακεραιότητα της δογματικής μας παραδόσεως".

(Μητροπολίτου Σάμου Ειρηναίου, "Η Ορθόδοξος Ελληνική Εκκλησία και το Οικουμενικόν Συμβούλιον των Εκκλησιών", Αθήναι 1952, σελ. 10-11).
-------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Αὐτός ἦτο δυναμικός μητροπολίτης, τόν ἐνθυμοῦμαι ἀπό τό περίφημον Ὑπόμνημά του πρός τήν Ἱεραρχίαν τό 1929. Ἐάν ἔβγαινε καί αὐτός στόν ἀγῶνα τό 1935 μαζί μέ τούς τρεῖς Μητροπολίτας διά τήν ἐπαναφοράν τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑορτολογίου, τότε ἴσως τόν ἀκολουθοῦσαν καί ἄλλοι, ὁπότε θά εἶχεν ἄλλην πορείαν ὁ ἀγών. Δυστυχῶς, προετίμησε τόν «χαρτοπόλεμον»! Ἡ ἀποκαρδιωτική ἐκκλησιαστική κατάστασις πού ἐπικρατεῖ σήμερον ΔΕΝ δικαιώνει τούς «χαρτοπολεμιστάς».

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερήμωσης (22ον)

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

https://xristianorthodoxipisti.blogspot.com/

Τη Δ΄ (4η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΙΕΡΟΘΕΟΥ πρώτου Επισκόπου Αθηνών.

Ιερόθεος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών και πρώτος Επίσκοπος Αθηνών εγεννήθη εις τας κλεινάς Αθήνας και ήτο εις εκ των εννέα βουλευτών του Αρείου Πάγου, καθώς ήτο και ο θείος Διονύσιος ο μαθητής του. Προκατηχηθείς δε την εις Χριστόν πίστιν από τον Απόστολον Παύλον και βαπτισθείς, εχειροτονήθη υπ’ αυτού πρώτος Επίσκοπος Αθηνών.

Η κατάσταση είναι πλέον μη αναστρέψιμη....

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Μπορείτε να μου πείτε τι θα γίνει με τούτο το πρωτόγνωρο πράγμα που συμβαίνει στη χώρα μας σε καιρό ειρήνης; Να έχουν αφήσει τα σύνορα ανοιχτά και να μπαίνουν με συνοδεία ανθρώπων των ΜΚΟ χιλιάδες από τη Μέση ανατολή όχι μόνο από εμπόλεμες χώρες αλλά κι από Αλγερία και υποσαχάριες; Αποκλείεται με τα πόδια να έρχονται μέσα από την έρημο και τόσες χώρες, ναυλώνουν τσάρτερς. Η κατάσταση είναι περισσότερο από τραγική η Ελλάδα χάνεται μέσα στα μάτια μας.

3 Οκτωβρίου 2019 - 12:37 μ.μ.

alexandros είπε...

Η καλοπέραση του δυτικού τύπου ανθρώπου κατά τις τελευταίες δεκαετίες, οδήγησε στον ατομισμό και την απομάκρυνση από τα ένστικτα και τις υποχρεώσεις απέναντι στην κοινότητα και το είδος.

Όλοι νιώθουν ελεύθεροι να κάνουν ότι θέλουν, παραβλέποντας πως χωρίς την ασφάλεια μιας ομοιογενούς κοινότητας που σέβεται τις ίδιες αρχές, θα έρθει το χάος.

Το αποτέλεσμα του ατομισμού είναι οι γεννήσεις να πέσουν κατακόρυφα και ο Ευρωπαϊκός πληθυσμός να μην είναι βιώσιμος.

Εκεί όπου εμφανίζεται πληθυσμιακή έλλειψη οι μηχανισμοί της φύσης θα δημιουργήσουν τις συνθήκες ώστε άλλοι πληθυσμοί να καλύψουν το κενό.

Η κατάσταση είναι πλέον μη αναστρέψιμη, καθώς έχει χαθεί κάθε ίχνος υγιούς ενστίκτου αυτοσυντήρησης. Απόδειξη της απόλυτης παρακμής και παρανόησης της πραγματικότητας είναι πως ποτέ στην ιστορία λαός δεν άνοιξε τα σύνορά του στον οποιονδήποτε, με το πρόσχημα ενός μονομερούς ανθρωπισμού.

Βέβαια ο ανθρωπισμός είναι πράγματι πρόσχημα, καθώς στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι ακόμα χειρότερο: έχουμε τόσο πολύ μαλθακώσει που δεν έχουμε την δύναμη να υπερασπιστούμε τις χώρες και τις κοινωνίες μας, έτσι εφευρίσκουμε ιδεολογίες ανεκτικότητας για να αθωώσουμε τον εαυτό μας από τις ευθύνες του.

Η Ευρώπη δυστυχώς είναι τελειωμένη, καθώς δεν υπάρχει ούτε το νεύρο αλλά ούτε η πρόθεση να αλλάξει η κατάσταση, ο δε χρόνος παρήλθε προ πολλού.
--------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

alexandros: «Εκεί όπου εμφανίζεται πληθυσμιακή έλλειψη οι μηχανισμοί της φύσης θα δημιουργήσουν τις συνθήκες ώστε άλλοι πληθυσμοί να καλύψουν το κενό».

Δέν πρόκειται γιά «μηχανισμούς φύσης», ἀλλά γιά τούς αἰωνίους ἐχθρούς τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι, ὑλοποιοῦντες τό περίφημον «δόγμα Ὀζάλ», ἡμῶν κοιμωμένων, ἐνεργοῦν ὥστε ν' ἀντικατασταθῇ ὁ γηγενής Ἑλληνικός πληθυσμός μέ Ἀφγανούς, Πακιστανούς, Σομαλούς κ.ἄ. Μωαμεθανούς. Οἱ «ἡμέτεροι» πού συνεργοῦν στήν τεραστίαν αὐτήν ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ, πολιτικοί καί θρησκευτικοί «ἡγέται», προσδοκοῦν προφανῶς κάποια ὀφέλη (οἰκονομικά, σεξουαλικά κ.λπ.).

Δυτικοί Σταυροφόροι ἐναντίον τῆς Ὀρθόδοξης Ρωσίας μέ συμμάχους «Ὀρθοδόξους» -- Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

Δὲν ἡσύχασε ὁ Διάβολος οὔτε θὰ ἡσυχάσει ἀπὸ τὸ νὰ διώκει καὶ νὰ πολεμεῖ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς πρώτης χιλιετίας ξεσήκωσε τοὺς Ἑβραίους κατ᾽ ἀρχὴν καὶ κατόπιν τοὺς εἰδωλολάτρες, ποὺ προκάλεσαν φοβεροὺς διωγμοὺς καὶ μαρτύρια ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν, δὲν κατόρθωσαν ὅμως νὰ τὴν ἐκθεμελιώσουν, ὅπως ἐπεδίωκαν, γιατί ἀκρογωνιαῖος λίθος καὶ θεμέλιό της εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός. 

† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης :

....Ὁ πατριάρχης Ἀθηναγόρας χωρὶς ἀμφιβολία εἶχε προβῆ σὲ ἐνέργειες, ποὺ τὸν ἔφεραν μακριὰ ἀπὸ τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα· μοῦ ζητοῦσαν λοιπὸν νὰ τὸν κηρύξω γι᾿ αὐτὲς αἱρετικό, νὰ τὸν διαγράψω ἀπὸ τὰ δίπτυχα καὶ νὰ παύσω τὸ μνημόσυνό του. 

       Τοὺς ἀπήντησα, ὅτι ὡρισμένες ἐνέργειες τοῦ πατριάρχου ἦταν παραβάσεις ἱ. κανόνων πού, ἂν ἀποδειχθοῦν ἀληθινές, συνεπάγονται καθαίρεσι. Ἀλλὰ ποιός θὰ τοῦ ἐπιβάλῃ τὴν καθαίρεσι; Τὸ ἁρμόδιο ὄργανο γιὰ κληρικοὺς εἶνε ἡ Σύνοδος, καὶ γιὰ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη ἡ Ἱεραρχία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν κατέστη ὑπόδικος ἐνώπιον αὐτῆς, καὶ ἔτσι παρέμενε στὸ θρόνο. Ὅπως ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος μητροπολίτης πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος Καβουρίδης ὁ ἀρχιεπίσκοπος τῶν παλαιοημερολογιτῶν, ἡ καθαίρεσι καὶ ὁ ἀφορισμὸς διακρίνονται σὲ «δυνάμει» καὶ σὲ «ἐνεργείᾳ». Κληρικὸς ποὺ ξέφυγε ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, μέχρις ὅτου κριθῇ ἀπὸ Σύνοδο, μπορεῖ νὰ θεωρηθῇ δυνάμει καθῃρημένος· ἐνεργείᾳ καθῃρημένος καθίσταται μόνο μετὰ ἀπὸ συνοδικὴ κρίσι. Τὸ ίδιο λέει καὶ ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στὸ Πηδάλιο (Ἀθῆναι 19829, σ. 4-5). Αὐτὰ ἰσχύουν γιὰ τὶς ἀντικανονικὲς ἐνέργειες τοῦ πατριάρχου. Γιὰ παραβάσεις δηλαδὴ ἱ. κανόνων ἐθεωρεῖτο δυνάμει καθῃρημένος, δὲν ἦταν ὅμως καὶ ἐνεργείᾳ.
        Ἀλλ᾿ ὑπῆρχαν καὶ ἐνέργειές του ποὺ ἔθιγαν δόγματα. Καὶ στὴν περίπτωσι αὐτή, ἀφοῦ «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» κηρύττει διδασκαλίες ἀντορθόδοξες, δὲν ἀπαιτεῖται προηγουμένως ἀπόφασι καθαιρέσεως ἀπὸ ἁρμόδιο συνοδικὸ δικαστήριο· ἡ καθαίρεσις ἐπέρχεται αὐτομάτως κατὰ τὸν ΙΕ΄ κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τὸν ὁποῖο καὶ ἐγὼ ὡς ἱεροκῆρυξ εἶχα μνημονεύσει καὶ εἶχα ζητήσει ἀπὸ τοὺς ἀρχιερεῖς τῆς Β. Ἑλλάδος νὰ τὸν ἐφαρμόσουν καὶ νὰ διακόψουν τὴν κοινωνία μὲ τὸν οἰκουμενικὸ πατριάρχη. 
-------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

ΑΣ ΛΗΦΘΟΥΝ ΥΠ ΟΨΙΝ ΚΑΙ ΤΑ ΕΞΗΣ:

Οι επιμένοντες τῃ αιρέσει αιρετικοί θεωρούνται από τους αγίους Πατέρας ως «ακάθαρτοι», «αντίπαλοι Χριστού», «ιερόσυλοι και αμαρτωλοί», «αντικείμενοι (τῳ Χριστῴ) τουτ᾿ έστι πολέμιοι και αντίχριστοι», «ους ο Κύριος πολεμίους και αντιπάλους λέγει εν τοις Ευαγγελίοις» (Κανών Καρχηδ.), «νεκροί» (Αγ. Αθαν. λθ´ εορτ. επιστ.), «εχθροί της αληθείας» (α´ ΣΤ´).

Η αίρεσις δε χαρακτηρίζεται ως «πλάνη» και «φαυλότης» φέρουσα τον όλεθρον (νζ´ Καρθαγ.), ως «στρεβλότης» (Κανών Καρχηδ.), ως «ελεεινή πλάνη» εις την οποίαν «κατεδέθησαν» οι αιρετικοί (ξστ´ Καρθαγ.), ως «μεμιασμένη κοινωνία» (ξθ´ Καρθαγ.), ως «ρίζα πικρίας άνω φύουσα», ήτις «μίασμα γέγονε τῃ καθολικῄ Εκκλησία, η των χριστιανοκατηγόρων αίρεσις» (ιστ´ Ζ´).

Η αίρεσις «εγκαταλείπουσα» αμέσως ή εμμέσως «τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν τον Υιόν του Θεού» καταντά «κεκρυμμένη ειδωλολατρεία» (λε´ Λαοδ.) και αθεΐα («τους της ασεβείας προς εν εκπεπτωκότας απωλείας και αθεότητος βάραθρον») και δι᾿ αυτό, ο ακολουθών αυτούς «του χριστιανικού καταλόγου, ως αλλότριος, εξωθείσθω και εκπιπτέτω» (α´ ΣΤ´).

Πράγματι, ο ακολουθών την αίρεσιν δεν έχει δυνατότητα κατά Χριστόν τελειώσεως και σωτηρίας, εφ᾿ όσον «της εκκλησιαστικής ενώσεως» (ξθ´ Καρθαγ.) ή «εκ της του Κυριακού σώματος ενώσεως ανησυχάστω διχονοία» αποσχίζεται (ξστ´ Καρθαγ.), δια να μεταβή εκεί «όπου εκκλησία ουκ έστιν» (Κανών Καρχηδ.), τῳ της «αποστασίας συνεδρίῳ».

Οι αιρετικοί υπάρχουν «πάσης εκκλησιαστικής κοινωνίας εκβεβλημένοι και ανενέργητοι» (α΄ Γ´), τελούντες υπό την κυριαρχίαν του διαβόλου· «δώσει αυτοίς ο Θεός μετάνοιαν προς το επιγνώναι την αλήθειαν, και ίνα ανασφήλωσιν οι εκ των του διαβόλου βρόχων αιχμαλωτισθέντες αυτώ εις το αυτού θέλημα» (ξστ´ Καρθαγ.)[2].

Η προφητεία του Αββά Παμβώ προς μαθητήν του

…Σου λέγω και τούτο Τέκνον μου, ότι θα έρθει καιρός, οπόταν οι χριστιανοί θα προσθέτουν και θα αφαιρούν και θα μεταβάλουν τας βίβλους των Αγίων Ευαγγελίων και των Αγίων Αποστόλων και των Θεσπέσιων Προφητών και των Ιερών Πατέρων και θα μαλακώνουν τας Αγίας Γραφάς και θα γράφουν τροπάρια και άσματα και λόγους τεχνολογικούς. Και ο νους των θα ξεχυθεί εις αυτούς, θα απομακρυνθούν δε από τα Θεϊκά πρότυπα. Και δια τούτον τον λόγον οι Άγιοι Πατέρες είχαν προαναγγείλει ότι οι μονασταί της ερήμου πρέπει να γράφουν τους βίους των Πατέρων όχι επάνω εις μεμβράνας, αλλά επάνω εις χάρτινους διφθέρας, διότι η ερχόμενη γενεά θα τους μεταβάλλει σύμφωνα με την δική των αρέσκεια. Όθεν και το κακό που μέλλει να προέλθει θα είναι φρικτόν. Κατόπιν λέγει ο μαθητής:                                                     
-Ώστε λοιπόν, Γέροντα, πρόκειται να αλλάξουν οι παραδόσεις και τα έθιμα των Χριστιανών; Μήπως δεν θα υπάρχουν πλέον ιερείς εις την Εκκλησίαν αφού θα βαδίσει προς αυτό το κατάντημα; Τότε ο αββάς εσυνέχισεν: 

Ἡ ἐκκλησία τῶν Ρώσσων τῆς Διασπορᾶς καί οἱ Ματθαιϊκοί ἀδελφοί μας -- π. Νικολάου Δημαρᾶ Δρος Ν.

Ἡ θεωρία περί αὐτομάτου καί ἀμέσου ἀπωλείας τῆς Χάριτος στήν Ἐκκλησία, λόγῳ τῆς ἐπάρατης εἰσαγωγῆς τοῦ Νέου Ἡμερολογίου, πού ὑποστηρίζουν ὁρισμένοι Ὀρθόδοξοι ἀδελφοί μας στερεῖται οἱασδήποτε θεολογικῆς καί δογματικῆς βάσεως.

Ὡς γνωστόν οἱ δύο Μητροπολίτες Δημητριάδος Γερμανός καί Φλωρίνης Χρυσόστομος ἐπί 11 χρόνια, ἢτοι ἀπό τό 1924 μέχρι τό 1935, ἀπεδέχοντο τήν ἡμερολογιακήν ἀλλαγή, τήν ὁποία καί συνυπέγραψαν καί τελοῦσαν σύμφωνα μέ τό "διορθωμένο Ἰουλιανό" στίς Μητροπόλεις τους τίς γιορτές. Ἀλλά καί ὡς πρόεδροι τῶν Ἐκκλησιαστικῶν δικαστηρίων (Α΄βαθμίου καί Β΄βαθμίου) δίκαζαν καί ἐπέβαλλαν ποινές κατά κληρικῶν παλαιοημερολογιτῶν γιά φατρεία καί τυρεία καί ἀπείθεια πρός τίς ἀποφάσεις τῆς ἐκκλησίας τοῦ Νέου περί Ἡμερολογίου.

Εχθροί των Οικουμενικών Συνόδων

"Έχετε έπτά Οικουμενικές Συνόδους. Έάν σας λείψη μία, δέν έχετε νά χάσετε πολλά πράγματα", είχε είπή κάποτε ό Κόπτης πατριάρχης Σενοϋντα Γ' στούς 'Ορθο­δόξους εκπροσώπους, άναφερόμενος στην Δ' Οικουμενι­κή Σύνοδο, τήν όποία μέχρι σήμερα οί Μονοφυσίτες άρνούνται νά άποδεχθούν. Παρά τό θράσος όμως των συνο­μιλητών μας, ό διάλογος συνεχίσθηκε καί κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι Μονοφυσίτες καί 'Ορθόδοξοι είχαμε πάντοτε τήν αύτή Χριστολογική πίστι, άλλα άπλώς τήν δι­ατυπώναμε μέ διαφορετικό τρόπο!

ΕΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΣΑΝ 15.000.000 ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ!

Φοβερὸν τὸ ἔγκλημα τῆς ἐκτρώσεως

Τοῦ κ. Παναγιώτου Ἀθανασίου

«Τότε Ἡρῴδης ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων, ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλε πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλεὲμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσε παρὰ τῶν μάγων. Τότε ἐπληρώθη τὸ ρηθὲν ὑπὸ Ἰερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος· φωνὴ ἐν Ραμᾷ ἠκούσθη, θρῆνος καὶ κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελε παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσίν.» (Ματθ. β΄, 16-17).

Τί φρικτὸ πρᾶγμα! Πρωτάκουστο! Φόνευσε ὅλα τὰ ἀγγελούδια. Τάραξε ὅλο τὸν τότε κόσμο. Πόσο ἄγριος γίνεται ὁ ἄνθρωπος χωρὶς Θεό! Χωρὶς Θεό, ἔλεγε ὁ Ντοστογιέφσκι, τὰ πάντα ἐπιτρέπονται. Καὶ ὁ ψαλμωδὸς (48, 21) τονίζει: «καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς». Μετάφραση: Ταλαίπωρος ἄνθρωπος! Ἐνῷ ἔχει τιμὴ καὶ ἀξία, ὡς λογικὸ δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, δὲν κατενόησε τοῦτο. Ἀλλὰ ἦλθε καὶ ἐτάχθη στὴν θέση τῶν ἀνοήτων κτηνῶν, ἔγινε ὅμοιος μὲ αὐτὰ κατὰ τὴν ἀνοησία καὶ τὴν ζωή».

Ἄνθρωπος νὰ σκοτώνη ἄνθρωπο! Ἄνθρωπος μὲ νοῦ μὲ λογικὴ νὰ ὑποβιβάζεται πιὸ κάτω ἀπὸ τὰ ἄλογα ζῶα. 14.000 νήπια! Ἀνατριχιάζει κάθε ἄνθρωπος ποὺ τὸ ἀκούει. Ὅμως αὐτὸ ἔγινε, μὸνο μιὰ φορά. Τί νὰ ποῦμε γιὰ τὴν σημερινὴ ἐποχή, ποὺ κάθε χρόνο περίπου 400.000 μητέρες πηγαίνουν στὸν ἐκτελεστὴ γιατρὸ (καλύτερα στὸν Ἡρώδη τους) καὶ σκοτώνουν τὰ παιδιά τους, τὰ σπλάγχνα τους.

Ὁ Γέρων Ἐφραίμ διὰ τάς ἐκτρώσεις:

A CONFESSION OF FAITH Against Ecumenism

From a Convention of Orthodox Clergymen and Monks

Greece, April 2009

Those of us who by the Grace of God have been raised with the dogmas of piety and who follow in everything the One, Holy, Catholic and Apostolic Church, believe that:

The sole path to salvation of mankind[1] is the faith in the Holy Trinity, the work and the teaching of our Lord Jesus Christ, and their continuance within His Body, the Holy Church. Christ is the only true Light;[2] there are no other lights to illuminate us, nor any other names that can save us: "Neither is there salvation in any other: for there is none other name under heaven given among men, whereby we must be saved."[3] All other beliefs, all religions that ignore and do not confess Christ "having come in the flesh,"[4] are human creations and works of the evil one,[5] which do not lead to the true knowledge of God and rebirth through divine Baptism, but instead, mislead men and lead them to perdition. As Christians who believe in the Holy Trinity, we do not have the same God as any of the religions, nor with the so-called monotheistic religions, Judaism and Mohammedanism, which do not believe in the Holy Trinity.

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερήμωσης (5ον)

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ --- Orthodox Hymns

Τη Γ΄ (3η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ του Αρεοπαγίτου.

Διονύσιος ο ουρανομύστης και πάνσοφος εγεννήθη από γονείς ευγενείς και άρχοντας εις την περίφημον πόλιν των Αθηνών, εις την οποίαν οι άνθρωποι ήσαν θερμοί λάτρεις των ειδώλων και σοφώτεροι από τους ανθρώπους όλων των πόλεων του καιρού εκείνου. Εις τας Αθήνας ευρίσκοντο τότε πολλοί φιλόσοφοι, εις από τους οποίους, ο συνετώτερος, ήτο και ο θαυμάσιος Διονύσιος. Ούτος εκ νεότητος εδόθη εις την σπουδήν των γραμμάτων και έμαθεν όλας τας επιστήμας καλώς και όλοι δια την σοφίαν του τον εθαύμαζον, διότι ήτο μάλιστα εκ φύσεως φρόνιμος.

Μητρ. Καλαβρύτων Αμβρόσιος : «ΕΙΣ ΜΙΑΝ, αγίαν, ΚΑΘΟΛΙΚΗΝ και Αποστολικήν ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ»

Μετά τις αποφάσεις της Συνόδου στο Κολυμπάρι της Κρήτης το Σύμβολο της Πίστεως, δυστυχώς, έχει αλλοιωθεί. Ας προσεγγίσουμε πρώτα την έννοια και τον όρο «Μία» Εκκλησία.

Κατά την αντίληψη των Συνοδικών Αρχιερέων, όπως αυτή διατυπώθηκε στο Κολυμπάρι, τώρα πλέον δεν επικαλούμεθα την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αφού εκεί κάτω οι Σοφοί Προκαθήμενοι και οι λοιποί Συνοδικοί Σύνεδροι ανακάλυψαν και αναγνώρισαν, δυστυχώς, και άλλες «Εκκλησίες». Τώρα πλέον «Εκκλησία» δεν είναι μόνον η Ορθόδοξος, αλλά και η Ρωμαιοκαθολική και η Προτεσταντική και η Αγγλικανική και όποια άλλη!

Μέχρι χθες γνωρίζαμε, ότι η Εκκλησία είναι Μία, η Ορθόδοξος, εκ της οποίας αποσχίσθηκε η Ρώμη, εξ αυτής δε προήλθαν οι Παλαιο-καθολικοί, οι Αγγλικανοί και οι Προτεστάντες.    Μέχρι χθες όλες αυτές οι αποτμήσεις, τα κομμάτια και τα «αποκόμματα»,  ονομάζονταν «Χριστιανικές Ομολογίες». Από σήμερα, δυστυχώς, στην Κρήτη,  έλαβαν τον τίτλο «ΕΚΚΛΗΣΙΑ»! Αναγνωρίσθηκαν ως «Εκκλησίες»!