1. Μνήμη Γενοκτονίας καί Γενοκτονία τῆς Μνήμης
Εἶναι διαπιστωμένο, πλήν τῶν ἀρνητῶν στήν Ἑλλάδα, στήν
Τουρκία καί ἀλλοῦ, ὅτι οἱ Ἕλληνες πού ζοῦσαν στό ὀθωμανικό κράτος μέχρι τό
1922-1923, ὑπέστησαν Γενοκτονία μέ πάνω ἀπό ἕνα ἑκατομμύριο θύματα. Εἶναι ἐπίσης
ἀποδεκτό ὅτι αὐτό τό ἰδιαίτερης ἀξίας κομμάτι τοῦ Ἑλληνισμοῦ, πού ζοῦσε στήν ἑνιαία
Θράκη, στην Μικρά Ἀσία (Ἰωνία, Καππαδοκία, κ.ἄ.), στόν Πόντο, μπῆκε στό
περιθώριο ἀμέσως μετά τή Γενοκτονία ἀπό τούς Νεότουρκους καί τούς Κεμαλικούς
–στή Θράκη εἶχε προηγηθεῖ ἡ Γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων καί ἀπό τόν βουλγαρικό ἐθνικισμόκαί
τήν ἔλευσή του ὡς ἀκρωτηριασμένο σῶμα στόν ἑλλαδικό χῶρο. Στήν Ἑλλάδα τό
προσφυγικό στοιχεῖο ἀντιμετωπίστηκε σάν ξένο, πού ἦλθε στήν Ἑλλάδα προκειμένου
νά διαταράξει πολιτικές, οἰκονομικές, κοινωνικές καί ἄλλες ἰσορροπίες, και τέθηκε
στό παρασκήνιο.
