ΣΤΙΣ ΚΟΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ -- Τοῦ κ. Δημ. Κ. Κουτσουλέλου, Ἐπιτίμου Ἐπόπτου Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως

«Παιδιὰ μου, ὁ πόλεμος γιὰ σᾶς περνάει θριαμβευτὴς. Τῶν ἄδικων ὁ πόλεμος δὲν εἶν᾽ ἐκδικητής, Εἶναι ὁ θυμὸς τῆς ἄνοιξης καὶ τῆς δημιουργίας» Κωστὴς Παλαμᾶς (1.4.1941)

Ὁ Ὀκτώβριος —ὅπως καὶ ὁ Μάρτιος— εἶναι ὁ μήνας τῶν μεγάλων ἐθνικῶν μας ἀνατάσεων. Ἡ 28η Ὀκτωβρίου 1940 πυργώθηκε ἀπέναντι στὴν 25η Μαρτίου 1821, μὲ τὴν ἴδια ἰσοτιμία. Καὶ οἱ δύο μεγάλες καὶ ἱστορικὲς αὐτὲς ἡμερομηνίες σημαίνουν τὸ ὑπερκόσμιο ἐγερτήριο τῶν Πανελλήνων, ποὺ πλημμυρισμένοι ἀπὸ θεῖο φῶς, ξεπηδοῦν στοὺς ἱεροὺς ἀγῶνες γιὰ τὶς γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά, γιὰ τοὺς Ναοὺς καὶ τοὺς τάφους τῶν πατέρων τους κι ἐκπληρώνουν τὴν ἱστορικὴ ἀποστολὴ τους, μὲ ἀπόλυτη ὁμαδικὴ συνείδηση καὶ συνέπεια.

Ἡ 28η Ὀκτωβρίου 1940 εἶναι ἡ μέρα τῶν ἐλευθέρων ἀνθρώπων, τῶν ἡμιθέων καὶ τῶν ἡρώων. Στὶς κορυφὲς τῆς Ἱστορίας. Ξημέρωσε, γιὰ νὰ καλύψει, μὲ τὸ φῶς τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ἀνδρείας, τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ, ὁλόκληρη τὴν ἀποκαρδιωμένη ἀνθρωπότητα.

Χάριτι Θεία, δεν μας είναι δυνατόν, να συμφωνήσουμε και συμπορευθούμε με τοιούτους «Ποιμένας».

Η έννοια και σημασία του Μνημοσύνου σημαίνει ταυτότητα Πίστεως μνημονεύοντος και μνημονευομένου, πρέπει, εν γενικαίς γραμμαίς, να αποδεχθώμεν την δια του «Πατριαρχικού Διαγγέλματος» του 1920 παγκοσμίως διακηρυσσομένην παναίρεσιν του Οικουμενισμού, η οποία, δια της «Θεωρίας των κλάδων» καταβλασφημεί την Μοναδικότητα της Αγίας ημών Ορθοδόξου του Χριστού Εκκλησίας! Κατ΄ αναπόφευκτον δε συνέπειαν και βάσει πάντοτε του ως άνω «Πατριαρχικού Διαγγέλματος», θα πρέπη να πιστεύσωμεν ότι αι ετερόδοξοι αιρετικαί «Χριστιανικαί» ομολογίαι δηλαδή ο Πάπας και οι Προτεστάνται γενικώς, είναι «αδελφαί Εκκλησίαι» του Χριστού, «μέτοχοι απολυτρωτικής χάριτος» κ.λ.π., με Ιερωσύνην, Μυστήρια και Αποστολικήν Διαδοχήν, ώστε να δυνάμεθα να συμπροσευχώμεθα και συλλειτουργούμεθα μετ΄ αυτών, πράγμα το οποίον σήμερον διενεργούν και πράττουν, όλως κακοδόξως προς την επισκοπικήν αυτών αποστολήν, από του διαβοήτου Αθηναγόρου μέχρι σήμερον του Βαρθολομαίου, τόσον οι του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όσον και διάφοροι άλλοι Οικουμενισταί Αρχιερείς και οι Αγιορείτες Ηγούμενοι! Δια το «σύμφωνον και ομόφωνον» της ταυτότητος Πίστεως προς την εκκλησιαστικήν μας αρχήν πρέπει να πιστεύσωμεν ακριβώς και ανενδοιάστως όλα αυτά τα καταλυτικά της Ορθοδόξου Πίστεως φρονήματα, τα οποία «Δημοσία» διακηρύττει και εμπράκτως αποδεικνύει ότι πιστεύει πράξει τε και θεωρία ο Πατριάρχης, οι άλλοι Ηγούμενοι των τοπικών «Ορθοδόξων» Εκκλησιών ως και το Άγιον Όρος, και αφού κατ΄ αυτόν τον τρόπον θα έχη τελείως διαστραφή η Ορθόδοξος ημών συνείδησις, τότε θα πρέπη να είμεθα εις θέσιν να θεωρήσωμεν επιβεβλημένον καθήκον μας την υπακοή και κοινωνία με τους Πνευματικούς μας Ποιμένας. Χάριτι Θεία, δεν μας είναι δυνατόν, μέχρι θανάτου, να απαρνηθούμε το Ορθόδοξον της Εκκλησίας φρόνημά μας και να συμφωνήσουμε και συμπορευθούμε με τοιούτους «Ποιμένας».

Καί «οἱ λίθοι κεκράξονται»… -- Tοῦ κ. Νεκταρίου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ἱστορίας

Χιλιοδιαπιστωμένο τό συμπέρασμα, ἐπιβεβαιώθηκε ὅμως τίς προάλλες γιά μιά ἀκόμη φορά: κρησάρα μεγάλη οἱ σκοτεινές μέρες πού ζοῦμε. Καιροί καταλυτικοί, κείμενοι εἰς πτῶσιν καί εἰς ἀνόρθωσιν πολλῶν. Καί συνάμα αἰτία γιά μεγάλα καί δραματικά ἀποκαλυπτήρια. Μοῦ ἦρθε πάλι στόν νοῦ πρόσφατα ἡ περικοπή ἀπό τό Κατά Λουκᾶν (γ΄7-9), μέ τά λόγια ἐκεῖνα τοῦ Ἅγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου πρός τούς Ἰουδαίους, πού πίστευαν ὅτι ἦταν ἐκλεκτοὶ λόγῳ τῆς καταγωγῆς τους ἀπὸ τὸν Ἀβραὰμ καὶ ὡς ἐκ τούτου πνευματικὰ ἐξασφαλισμένοι:

Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια!

Η αντίσταση κατά της μεγάλης και καταστροφικής νέας θρησκείας που ονομάζεται Οικουμενισμός είναι ελαχίστη. Υπάρχουν πολλοί που γράφουν, κηρύττουν και διαμαρτύρονται εναντίον του Οικουμενισμού, αλλά πρακτικά μέτρα, όπως, διακοπή μνημοσύνου και επικοινωνίας, όπως μας διδάσκουν οι άγιοι Πατέρες μας, δεν παίρνουν. Επί πλέον δε, στρέφονται και εναντίον εκείνων που ακολουθούντες το παράδειγμα και την διδασκαλία των αγίων μας, διακόπτουν κάθε επικοινωνία Εκκλησιαστική με τους δεδηλωμένους Οικουμενιστές.

Reading from the Synaxarion:

Nestor the Martyr of Thessaloniki

As mentioned in the account concerning Saint Demetrius (October 26), this Saint contested during the reign of Maximian, in the year 290.

Apolytikion of Great Martyr Nestor in the Fourth Tone

Thy Martyr, O Lord, in his courageous contest for Thee received the prize of the crowns of incorruption and life from Thee, our immortal God. For since he possessed Thy strength, he cast down the tyrants and wholly destroyed the demons' strengthless presumption. O Christ God, by his prayers, save our souls, since Thou art merciful.

Σκέψεις διὰ τὸν ἐφετινὸν ἑορτασμὸν τῆς ἐπετείου τοῦ ΟΧΙ

 ΤΟ ΕΘΝΟΣ μας θὰ γιορτάσει καὶ ἐφέτος τὴν ἐθνική μας ἑορτή, τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, μὲ τὶς συνήθεις πιὰ κυβερνητικὲς ἀπαγορεύσεις, γιὰ τὴν «πρόληψη ἐπιδείνωσης τῆς ἐπιδημίας». Γιὰ τὴν κυβέρνηση ὁ κορωνοϊὸς ἔχει τὶς προτιμήσεις του, δὲν κολλάει στὶς «παρδαλὲς παρελάσεις» τῶν σοδομιστῶν, οὔτε στὰ «φεστιβὰλ» τῶν κομμουνιστῶν, οὔτε στὶς πορεῖες τῶν ἀριστεριστῶν, οὔτε στὶς «περιοδεῖες» τῆς μουσουλμάνας «Ἀμάλ», ἀλλὰ στὶς ἐκκλησίες καὶ στὶς ἐθνικὲς ἐκδηλώσεις! Παρὰ ταῦτα, ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων δὲν «τσιμπάει» στὴν κυβερνητικὴ προπαγάνδα, ἐκδηλώνοντας τὰ πατριωτικά του αἰσθήματα, ὅπως ἔκαμε καὶ στὶς προηγούμενες ἐθνικές μας ἐπετείους, μὲ τὸν γενικὸ σημαιοστολισμό, ὅπου «πνίγηκε» κυριολεκτικὰ ἡ χώρα στὸ γαλάζιο! Μὲ αὐτὸ θέλει νὰ δείξει τὴν διαμαρτυρία του γιὰ τὴν ἐμφανῆ ἀπέχθεια τῶν κυβερνώντων μας πρὸς τὸ ἐθνικό μας σύμβολο. Γιὰ τὴν ἐξαφάνιση τῆς σημαίας ἀπὸ τὸ προεδρικὸ γραφεῖο τῆς ΠτΔ, καθὼς καὶ ὅλων τῶν ἐθνικῶν καὶ θρησκευτικῶν συμβόλων.

Το μεγάλο μυστικό…! -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Όλο το πνεύμα του Ευαγγελίου του Χριστού, από τη στιγμή που πραγματοποιούμε την πρώτη κατάδυσή μας στην ιερή κολυμβήθρα του Μυστηρίου του Βαπτίσματος, μας εντάσσει σε μια μεταμορφωτική πορεία. Η πνευματική μας προσπάθεια δεν προσδιορίζεται μόνο ως ακρόαση του λόγου του Θεού και ως εφαρμογή ορισμένων εντολών. Προβάλλεται και διευκρινίζεται σαν μια διαδικασία δημιουργίας νέας ζωής! Θα έλεγε κανείς ότι, μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων της φύσεως του ανθρώπου, η νέα ζωή κατανοείται σαν μια οντολογική μεταβολή με σαφή τον εξελικτικό της χαρακτήρα από την πνευματική νηπιότητα στην ανδρική πνευματική ωριμότητα, εφ’ όσον οφείλουμε να φτάσουμε «οι πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού».

Έτσι το πρόβλημά μας δεν είναι να γίνουμε απλώς καλύτεροι, απ’ ότι είμαστε, σε μια συγκεκριμένη στιγμή αλλά να βιώσουμε την «καλήν άλλοίωσιν» και να γίνουμε «καινή κτίσις». Με τον πνευματικό εξοπλισμό, που μας εφοδιάζει ο μυστηριακός πλούτος της Εκκλησίας μας, οφείλουμε να εισέλθουμε σε μια διαδικασία «υπαρξιακής» αλλαγής. Να απεκδυθούμε τον παλαιό άνθρωπο «συν ταις πράξεσιν αυτού» και να ενδυθούμε «τον νέον τον ανακαινούμενον εις επίγνωσιν κατ’ εικόνα του κτίσαντος αυτόν».

ΜΙΚΡΑ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ~ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΛΕΙΣΤΩΝ

 

Τη ΚΖ΄ (27η) του Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΝΕΣΤΟΡΟΣ.

Νέστωρ ο Άγιος Μάρτυς ήτο από την μεγαλόπολιν Θεσσαλονίκην, έζη δε κατά τας ημέρας των δυσσεβών βασιλέων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού κατά το αυτό έτος κατά το οποίον εμαρτύρησεν ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Δημήτριος. Ήτο δε τότε ο μακάριος ούτος Νέστωρ πολύ νέος, άγων την ηλικίαν εκείνην, κατά την οποίαν αρχίζουσι να φύωνται αι τρίχες του πώγωνος, γλυκύς εις την θεωρίαν, ωραίος εις το κάλλος και γνώριμος του Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου. Βλέπων δε ο μακάριος Νέστωρ ότι ο βασιλεύς Μαξιμιανός έχαιρε και ηγάπα βάρβαρόν τινα, Λυαίον ονομαζόμενον, και ότι εκαυχάτο μεγάλως εις την ανδρείαν του βαρβάρου εκείνου και εις τας νίκας, τας οποίας έκαμνε με όσους επάλαιεν, όστις και πολλούς Χριστιανούς εθανάτωσεν, εμίσησε την τοιαύτην υπερηφάνειαν του Λυαίου.

Ο Όσιος Υπάτιος : Εγώ αφού έμαθα ότι μιλά άσχημα για τον Κύριόν μου, παύω την κοινωνίαν μαζί του και ούτε αναφέρω το όνομά του, δεν είναι πια επίσκοπος.

Ένας από αυτούς που διέκοψαν το μνημόσυνον και την επικοινωνίαν του Νεστορίου μόλις αυτός άρχισε να διακηρύττη την αίρεσίν του, ήταν και ο όσιος πατήρ ημών Υπάτιος που εορτάζει την 17^ην  Ιουνίου. Αναφέρει η βιογραφία του: «Όταν πληροφορήθηκε ο όσιος τα αιρετικά φρονήματα του Νεστορίου, αμέσως έσβησε το όνομά του από τα δίπτυχα δια να μη μνημονεύεται εις τις Λειτουργίες. Ο ευλαβέστατος επίσκοπος Ευλάλιος είπε προς τον Υπάτιον: Γιατί έσβησες το όνομά του πριν να ιδής τι θα γίνη; Ο όσιος απάντησε: Εγώ αφού έμαθα ότι μιλά άσχημα για τον Κύριόν μου, παύω την κοινωνίαν μαζί του και ούτε αναφέρω το όνομά του, δεν είναι πια επίσκοπος». Τότε ο Ευλάλιος του είπε με οργή: «Πήγαινε και διόρθωσε αυτό που έκανες, διότι μπορώ και να σε τιμωρήσω». Και ο Όσιος Υπάτιος αποκρίθηκε: «Ό,τι θέλεις κάμε, διότι εγώ απεφάσισα τα πάντα να πάθω και με αυτήν την απόφασιν το έκανα αυτό».

Ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Αὐστραλίας παγκόσμιον πρότυπον

ΔΙΑ ΤΟΥΣ φανατικούς μουσουλμάνους, ὁ πρωθυπουργός τῆς Αὐστραλίας Kevin Rudd, μεταξύ ἄλλων ἐδήλωσε καί τά ἀκόλουθα:

«Οἱ μετανάστες πρέπει νά προσαρμοστοῦν, ὄχι οἱ Αὐστραλοί.... Οἱ περισσότεροι Αὐστραλοί πιστεύουν στό Θεό. Αὐτό δέν εἶναι κάποια δεξιά Χριστιανικο – πολιτική προώθηση, ἀλλά ἕνα γεγονός, γιατί αὐτό τό ἔθνος θεμελιώθηκε ἀπό χριστιανούς ἄντρες καί γυναῖκες, κι αὐτό εἶναι ἀποδεδειγμένο. Γιαυτό καί ἔχουμε κάθε δικαίωμα νά τό δείχνουμε στους τοίχους τῶν σχολείων μας. Ἄν ὁ Θεός μας σᾶς προσβάλλει, τότε σᾶς προτείνω νά ἀναζητήσετε τό καινούργιο σας σπίτι σέ κάποιο ἄλλο μέρος τοῦ κόσμου.... Ἄν δέν εἶστε εὐτυχισμένοι ἐδῶ, ΦΥΓΕΤΕ! Δέν σᾶς ἀναγκάσαμε νά ἔρθετε ἐδῶ. Ἐσεῖς τό θελήσατε. Ἑπομένως δεχτεῖτε τή χώρα πού ἐσεῖς διαλέξατε...».

(Περιοδικόν «Ἐνοριακή Εὐλογία», ἀρ. φ. 82).

Αὐτή ἡ λεβεντιά ἀνήκει εἰς τόν Αὐστραλόν πρωθυπουργόν.

ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ THΣ ΚΥΡΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΝ

Την 14^ην Μαΐου 1944 ένα αγγλικό υποβρύχιο βγαίνει την νύκτα στην γερμανοκρατούμενη Πάρο. Οι Άγγλοι κομμάντος απαγάγουν 7 Γερμανούς στρατιώτες αιχμαλώτους, σκοτώνουν άλλους δυό, τραυματίζουν τον διοικητή του υπό κατασκευήν στρατιωτικού αεροδρομίου, κόβουν τα καλώδια… Οι Γερμανοί μόλις αντελήφθησαν το πρωί τις δολιοφθορές εξαπέλυσαν κυνηγητό αλλά ήταν αργά. Συλλαμβάνουν έναν νέο από το χωριό Λεύκες Πάρου, τον Νικόλαο Στέλλα, που έβοσκε τα πρόβατά του εκεί κοντά και αφού τον βασάνισαν, χωρίς να του αποσπάσουν κάποια στοιχεία, τον απηγχόνισαν. Εν συνεχεία ο στρατιωτικός διοικητής της νήσου Γκραφονμπερεμπέρκ απήτησε από τους Προέδρους των κοινοτήτων Πάρου και Αντιπάρου να του παραδώσουν 125 νέους προς εκτέλεσι. Η εντολή δεν σήκωνε αναβολές. Οι Πρόεδροι μαζί με τους εφημερίους και τον ηγούμενο της Ιεράς Μονής Λογγοβάρδας – τον γνωστό άγιο Γέροντα – π. Φιλόθεο Ζερβάκο συγκεντρώθηκαν στο σπίτι του ιατρού Ευστρατίου Αλιπράντη στο Τσιμπίδο (Μάρπισσα) και αποφάσισαν να πάνε όλοι μαζί στον διοικητή να τον παρακαλέσουν ν’ αλλάξη απόφασι.

Το έπος του 1940. Ιερά παρακαταθήκη για τους Έλληνες και τον κόσμο όλο. --- Γράφει ο κ. Παναγιώτης Μυργιώτης, Μαθηματικός

Μια ένδοξη ημέρα ξημερώνει. Ημέρα Ιστορική και λαμπερή. Ημέρα γραμμένη εις τις χρυσές δέλτους της ελληνικής και παγκοσμίου Ιστορίας. Ημέρα μνήμης και θυσίας υπέρ πίστεως και πατρίδος. Υπέρ της ελευθερίας και της Δημοκρατίας.

Από τις πλέον ένδοξες σελίδες της ελληνικής Ιστορίας γράφτηκαν εκείνη την περίοδο. Μιλάμε για το ηρωικό έπος του 1940, το οποίο γράψανε με αίμα και γενναιότητα οι πατεράδες μας και οι παππούδες μας στα κακοτράχαλα και χιονισμένα βουνά της Βορείου Ηπείρου.

Πάντα ο ελληνισμός απεχθάνετο τον όγκο και τη δύναμη της ύλης. Περιφρονούσε την ποσότητα και ήταν υπέρ της ποιότητος. «Οὐκ ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ, ἀλλ᾿ ἐν τῷ εὖ τὸ πολύ»(αρχαίο ρητό). Μη ξεχνάμε την απάντηση των αρχαίων μας προγόνων, που δώσανε όταν πληροφορήθηκαν ότι οι Πέρσες είναι πάρα πολλοί και με τα δόρατά των θα καλύψουν τον ήλιο, «θα πολεμήσουμε υπό σκιάν». Τέτοιους προγόνους έχουμε, τέτοιοι ήταν και οι γεννήτορες ημών την εποχή του 40. Δεν λογάριασαν την υλική υπεροχή του περιβόητου άξονα.

Οι υγειονομικοί στο Σύνταγμα για 5η φορά & συνέντευξη των εκπροσώπων στην δημοσιογράφο Γεωργία Μπιτάκου. (Βίντεο)

Κατά της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού, της πράσινης κάρτας και των αναστολών, διαμαρτύρονται για πέμπτη συνεχόμενη εβδομάδα οι υγειονομικοί. Πλήθος εργαζομένων που εδώ και μήνες έχει τεθεί σε αναστολή, βρέθηκε στο Σύνταγμα, με πλακάτ και συνθήματα όπως "οι αναστολές στοιχίζουνε ζωές" και μικροφωνική εγκατάσταση προκειμένου να ακουστούν παρεμβάσεις εξειδικευμένων ιατρών και νοσηλευτών, όλων αυτών που "πολέμησαν" στην πρώτη γραμμή για να σώσουν ζωές μέσα στα νοσοκομεία και τις εντατικές το προηγούμενο διάστημα.

Στην ανεξάρτητη δημοσιογράφο Γεωργία Μπιτάκου μίλησαν όπως μπορείτε να δείτε στο σχετικό βίντεο, ο γιατρός Κώστας Σαπουνάς εξειδικευμένος για πολλά χρόνια στις κλινικές έρευνες σε συνεργασία με μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες και ο επικεφαλής των εκδηλώσεων στο Σύνταγμα, εκπρόσωπος των υγειονομικών κ Κώστας Μαυρομουστακάκης.

Επεσήμαναν τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν ως προς την επιβίωση των οικογενειών τους λόγω της επιβολής αναστολών , τόνισαν τον παραλογισμό να περιμένει η χώρα, σύμφωνα με υπουργικές εξαγγελίες, νέο κύμα της πανδημίας και να στερεί από την περίθαλψη των ασθενών 10.000 εργαζόμενους και έκαναν κάλεσμα και στους άλλους κλάδους να συσπειρωθούν κοντά τους στον κοινό Αγώνα για τις ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ειδικά ο κ. Σαπουνάς κατήγγειλε πως για να χαρακτηριστεί ένα σκεύασμα ως εμβόλιο πρέπει να περάσει από τρία στάδια εξέτασης παρενεργειών και το συγκεκριμένο που έχει επιβληθεί δεν έχει αγγίξει ούτε καν το μεσοπρόθεσμο.

Σε τοποθετήσεις τους άλλοι γιατροί που πήραν το λόγο προειδοποίησαν για τους τεράστιους κινδύνους για την ανθρώπινη ζωή που υπάρχουν ειδικά στην τεχνολογία mRNA και την τεράστια αύξηση θανάτων στη χώρα το τελευταίο εξάμηνο. Στις εντατικές, κατέληξαν, πως σε λίγο το μεγαλύτερο ποσοστό θα είναι εμβολιασμένων ασθενών. Έδωσαν ραντεβού για την επόμενη Κυριακή 18:00 στο Σύνταγμα και καλούν όλους τους πολίτες να σταθούν δίπλα τους.

https://www.youtube.com/watch?v=0tS8DCesK7k

π. Βασίλειος E. Bολουδάκης :

...Ἰδιαιτέρως τραγική εἶναι ἡ ἀπουσία τῆς Ἐπισκοπικῆς Αὐθεντίας ἀπό τή Δημόσια ζωή τῆς Πατρίδος μας. Ἀπό τό ἕνα ἄκρο ἀκούγονται Ἐπισκοπικά λόγια πού ἔχουν καταδικασθεῖ ἀπό τόν Θεό καί τούς ἀνθρώπους του ἐδῶ καί αἰῶνες, ὅπως ὅτι οἱ Παπικοί δέν εἶναι αἱρετικοί γιατί, τάχα, ἡ σημερινή Σύνοδος τῶν Ἐπισκόπων δέν τό παραδέχεται(!) καί, ἀπό τό ἄλλο ἄκρο, μιά ἀκατάσχετη «εὐσεβής φλυαρία» παπαγαλίζουσα τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, χωρίς, ὅμως, νά εἰσπράττη ὁ λαός μας ἀπό τούς Ποιμένες του οὔτε ἶχνος ἀπό τό Θεόμορφο ἁγιοπατερικό ἦθος καί τήν Χριστομίμητη βιωτή τῶν ἁγίων μας.

Τά δύο αὐτά φαινομενικῶς ἄκρα, οἱ δύο μερίδες, τῶν νεωτεριστῶν καί τῶν πιό παραδοσιακῶν Ἐπισκόπων, παραμένουν συμπαγῆ καί ἀρρήκτως συνδεδεμένα σέ ἕνα «σύνδεσμον ἀδικίας» κατά τοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ, ὁ ὁποῖος διαπιστώνει ὅτι, ὅπως καί ἄν ἔχουν τά πράγματα, οἱ «Πρίγκιπες τῆς Ἐκκλησίας» μένουν πάντα ἀχώριστοι μεταξύ τους, παρά τίς ὅποιες τους θεωρητικές διαφορές, καί χωρισμένοι ἀπό τόν Λαό τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Χριστός, ἦλθε στή Γῆ μας ὄχι γιά νά ἐπιβάλη μιά εἰρήνη πού θά σκεπάζη τήν ἀλήθεια καί τό ψέμα σέ μιά «μεῖξιν ἄμικτον», ἀλλά ἦλθε «πῦρ βαλεῖν»! Ἦλθε νά φέρη ὄχι «εἰρήνην ἀλλά μάχαιραν». Ἦλθε νά διχάση καί τούς πιό στενούς συγγενεῖς μεταξύ τους ὅταν ἡ συγγένειά τους βρίσκεται μόνο στό αἷμα καί ὄχι στό πνεῦμα καί αὐτό, γιά νά χωρίση τελεσίδικα τήν Ἀλήθεια ἀπό τό ψέμα.

Reading from the Synaxarion:

The Holy Great Martyr Demetrius the Myrrh-streamer

Saint Demetrius was a Thessalonian, a most pious son of pious and noble parents, and a teacher of the Faith of Christ. When Maximian first came to Thessalonica in 290, he raised the Saint to the rank of Duke of Thessaly. But when it was discovered that the Saint was a Christian, he was arrested and kept bound in a bath-house. While the games were under way in the city, Maximian was a spectator there. A certain friend of his, a barbarian who was a notable wrestler, Lyaeus by name, waxing haughty because of the height and strength of his body, boasted in the stadium and challenged the citizens to a contest with him. All that fought with him were defeated.

2η ομιλία 2021-2022: κ. Κωνσταντίνος Παπαδημητρακόπουλος με θέμα: «Η Παράδοση είναι το μέλλον μας»

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ 20οῦ ΑΙΩΝΑ - Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης Ὁμότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.

1. Ἐξαπλώνεται ἀνεμπόδιστα ὁ Οἰκουμενισμός

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβά­του, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.

Απολυτίκιον Αγίου Μεγαλομάρτυρα Δημητρίου

 

Τη ΚΣΤ΄ (26η) του Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου και πανενδόξου Μεγαλομάρτυρος και θαυματουργού ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ του Μυροβλύτου.

Δημήτριος ο Μεγαλομάρτυς και Αθλητής του Χριστού ήτο κατά τους χρόνους Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των βασιλέων σπδ΄ - τε΄ (284-305), κατήγετο δε από την Θεσσαλονίκη, ευσεβής ων ανέκαθεν εκ γονέων και διδάσκαλος της εις Χριστόν πίστεως. Όταν δε μετέβη εις την Θεσσαλονίκην ο καίσαρ τότε Μαξιμιανός Γαλέριος, ο μέγας Δημήτριος συνελήφθη και ερρίφθη εις την φυλακήν, διότι ήτο περιβόητος κατά τε την ευσέβειαν και την εις Χριστόν πίστιν. Επειδή δε ο βασιλεύς εκαυχάτο δι’ άνθρωπόν τινα, Λυαίον ονομαζόμενον, ο οποίος υπερέβαλλε τους άλλους κατά το μέγεθος του σώματος και κατά την ανδρείαν, και επειδή παρεκίνει τους Θεσσαλονικείς να εισέλθωσιν εις το στάδιον και να πολεμήσωσι με αυτόν, δια τούτο νέος τις, Χριστιανός κατά την πίστιν, ονομαζόμενος Νέστωρ, επήγε προς τον Άγιον Δημήτριον ευρισκόμενον εις την φυλακήν και είπε προς αυτόν· «Δούλε του Θεού, θέλω να πολεμήσω με τον Λυαίον. Όθεν παρακάλεσον τον Κύριον υπέρ εμού». Ο δε Άγιος εσφράγισε το μέτωπον αυτού και είπε: «Και τον Λυαίον θέλεις νικήσει και δια τον Χριστόν θέλεις μαρτυρήσει».

Του μακαριστού Γέροντος Χρυσοστόμου Σπύρου των Σπετσών:

Περί της συντελουμένης Καϊφαϊκής προδοσίας πλειστάκις έχομεν συζητήσει. Τα Ορθόδοξα «Άγια των Αγίων» μολυνθέντα ήδη, δια της κατακριτέας αυτομολήσεως των «Ορθοδόξων» Προκαθημένων των, προς τον οργανισμόν του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), ασφυκτιούν θανασίμως εκ του της «συνεργασίας» και «συνυπάρξεως» εναγκαλισμού του επαράτου Οικουμενισμού, όστις, ως προσφυώς ελέχθη, «μη έχων όρια ο ίδιος αγωνίζεται να εξαφανίση και καταστρέψη τα όρια της Εκκλησίας του Χριστού». Ήδη, συζητείται, όχι μόνον περί ενώσεως με όλους τους Χριστιανούς ακόμη και με Ιουδαίους, αλλά και ότι πας ζων επί της γης, είναι μέλος της «Εκκλησίας», δηλ. της … «Παγκοσμίου εκκλησίας» των Οικουμενιστών! Απολύτως πιστεύομεν, ότι η των Εικονομάχων κακοδοξία αποτελεί μικρογραφίαν της καταβαλλομένης σήμερον προσπαθείας δια την ολοκληρωτικήν καταστροφήν της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, την Οποίαν δια του ιδίου αυτού αίματος, εθεμελίωσεν ο Κύριος, και οι απ΄ αιώνος μάρτυρες και ομολογηταί ανήγειραν εις Ναόν περικαλλούς ευπρεπείας και ωραιότητος.

Ας δούμε τώρα και μία προσευχή των Οικουμενιστών:

«Ω Θεέ, Πάτερ, Συ δύνασαι να ποιήσης καινά τα πάντα. Εμπιστευόμεθα εαυτούς εις Σε, βοήθησον ημάς να ζώμεν δια τους άλλους, διότι και η αγάπη Σου απλούται προς πάντας τους ανθρώπους·  να ερευνώμεν δια την αλήθειαν, την οποίαν δεν έχομεν γνωρίσει» .

Ας ερευνούν λοιπόν οι σκοτεινοί αυτοί άνθρωποι δια την αλήθειαν που δεν έχουν γνωρίσει· ας ψάχνουν εις τους σκοτεινούς θαλάμους των Μασωνικών στοών να την βρούν. Δι’ ημάς, «η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή» (Ιωάν. ιβ: 6), είναι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός ο Αληθινός Θεός ημών. Το λυπηρόν εν προκειμένω είναι ότι, οι άνθρωποι αυτοί έχουν καταλάβει τις ανώτερες και ανώτατες θέσεις εις την Εκκλησία του Χριστού, με αποτέλεσμα να οδηγούν πολλούς Ορθόδοξους χριστιανούς εις την θρησκείαν της «Νέας Εποχής», τον Οικουμενισμό. Από αυτούς τους ανθρώπους δεν θέλουν να χωρισθούν οι Αντι-οικουμενιστές, διότι πιστεύουν πως κάνοντας κάτι τέτοιο χωρίζονται από την Εκκλησία του Χριστού!!! Εμποδίζουν δε με κάθε τρόπο να χωρισθεί κάθε καλοπροαίρετος, ο οποίος αντιλαμβάνεται τον ψυχικό κίνδυνο που επιφέρει ο Οικουμενισμός. Ο Κύριός μας, ελέγχοντας τους Φαρισαίους και γραμματείς της εποχής Του είπε: «Ουαί υμίν τοις νομικοίς ότι ήρατε την κλείδα της γνώσεως· αυτοί ουκ εισήλθετε, και τους εισερχομένους εκωλύσατε» (Λουκ. ια: 52), δηλαδή «Αλοίμονό σας, διότι αφαιρέσατε από τους ανθρώπους το κλειδί της γνώσεως, τους εσκοτίσατε δηλαδή το νου με τις ψευδείς διδασκαλίες σας και τους επήρατε το μέσον, με το οποίον θα εγνώριζαν και θα επροχωρούσαν τον δρόμο της σωτηρίας. Έτσι, και εσείς δεν εισήλθατε εις την Βασιλεία του Χριστού, και εκείνους που ήθελαν να εισέλθουν τους εμποδίσατε».

Καλόν είναι να προσέξουν οι Αντι-οικουμενιστές, μήπως εμποδίζοντας τους ευσεβείς χριστιανούς να διακόψουν κάθε επικοινωνία με τους Οικουμενιστές, κληρονομήσουν το ουαί του Κυρίου μας….

-----------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Οἰκουμενισταί: «βοήθησον ημάς ... να ερευνώμεν δια την αλήθειαν, την οποίαν δεν έχομεν γνωρίσει».

Ὁμολογοῦν, λοιπόν, οἱ Οἰκουμενισταί ὅτι δέν δέχονται τόν Χριστόν, συστοιχοῦντες ἔτσι μετά τῶν Ἑβραίων, οἱ ὁποῖοι δέν ἀναγνωρίζουν τόν Ἰησοῦν Χριστόν ὡς Μεσσίαν καί ἀναμένουν ἄλλον, τόν Ἀντίχριστον. Δικαίως, λοιπόν, ἔχουν χαρακτηρισθῆ ὡς ἀντίχριστοι, ἐργάται τοῦ Σατανᾶ! Διό καί οἱ πολιτικοί ὅλων τῶν ἀποχρώσεων στηρίζουν μέ ὅλας τάς δυνάμεις των (καί μέ πολλά ἑκατομμύρια τῶν Ἑλλήνων φορολογουμένων) τόν κ. Ἀρχοντώνην, τόν κ. Χορευτάκην, τόν κ. Λαμπρυνιάδην καί τούς ἄλλους Οἰκουμενιστάς. Βγάζουν δέ δίσκον εἰς τήν Ἑλληνικήν ὁμογένειαν (εἰς ΗΠΑ, Καναδᾶν, Αὐστραλίαν κ.λπ.) καί ζητοῦν τήν στήριξιν τοῦ «ἐμπεριστάτου πατριαρχείου» καί δακρύζει ὁ ἁγνός Ἕλλην καί βάζει τό χέρι εἰς τήν τσέπην, γιά νά καταλήξουν τά χρήματά του εἰς τούς Τούρκους καί εἰς τούς βρωμερούς ἀντιχρίστους ρασοφόρους Οἰκουμενιστάς, πού Κύριος οἶδε τί τά κάνουν. Πολλοί δέ ψευδο-θεολόγοι τοῦ τύπου τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου ἀποτρέπουν τούς ἁπλοῦς πιστούς ἀπό τό ν' ἀποτειχισθοῦν ἀπό τόν δαιμονικόν ἑσμόν τῶν ψευδεπισκόπων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, κραδαίνοντες τήν ἀπειλήν τοῦ σχίσματος, συγκρατοῦντες αὐτούς εἰς τάς αἱρέσεις καί τά σχίσματα πού δημιουργοῦν οἱ Οἰκουμενισταί (=Σατανισταί).