Ομιλία περί του ότι έκαστος έχει προκείμενον ίδιον αγώνα, και περί του πως δύναται να διανύση τούτον αξιοπρεπώς.
Καθώς αναρίθμητον είναι το πλήθος των αμαρτημάτων, ούτως αμέτρητος είναι και των αρετών ο αριθμός· όστις φύγη πάσαν αμαρτίαν, κατορθώση δε πάσαν αρετήν, εκείνος είναι ο αληθινός αγωνιστής και άξιος κληρονόμος της επουρανίου Βασιλείας. Πάσης δε αμαρτίας η φυγή, καθώς και πάσης αρετής η κατόρθωσις, έχει ίδιον κόπον και δυσκολίαν και αγώνα. Άλλον κόπον δοκιμάζεις δια να φύγης την κοιλιοδουλίαν, και άλλον δια να αποστραφής την ασέλγειαν· άλλην δυσκολίαν δια να καταργήσης του νοός σου την υπερηφάνειαν, και άλλην δια να εκριζώσης το μίσος εκ της καρδίας σου. Ομοίως άλλος αγών πρόκειται εις σε, δια να κατασταθής πράος και ανεξίκακος, και άλλος δια να αναδειχθής νήστις και σώφρων· άλλος αγών δια να στερεωθής εις την αρετήν της αγάπης, και άλλος δια να καταφρονήσης πάσαν του κόσμου την ματαιότητα. Εκ τούτου φανερόν τυγχάνει, ότι πολλοί, μάλλον δε άμετροι είναι οι υπέρ της σωτηρίας ημών αγώνες. Δια τί λοιπόν ο Απόστολος Παύλος δεν είπε πληθυντικώς «τους προκειμένους ημίν αγώνας», αλλ’ είπεν ενικώς «τον προκείμενον ημίν αγώνα»; (Εβρ. ιβ: 1).
Ερμηνεία εις την προς Εβραίους Επιστολήν του Aπ. Παύλου την αναγινωσκομένην τη πρώτη Κυριακή εν η και η εορτή των Αγίων Πάντων.
(Νικηφόρου του Θεοτόκη)
Λαμπρά και ένδοξος πανήγυρις σήμερον, αδελφοί, πλήρης ευλογίας και χάριτος Θεού· όχι ενός, αλλά Πάντων των εν ουρανοίς απογεγραμμένων Αγίων, ήτοι των προ νόμου Δικαίων, των εν νόμω Προφητών και των μετά την ευαγγελικήν χάριν Αποστόλων, Μαρτύρων, Ομολογητών, Ιεραρχών, Οσίων και πάντων των απ’ αρχής κόσμου μέχρι της σήμερον ευαρεστησάντων τον Θεόν ανδρών τε και γυναικών, γνωστών και αγνώστων. Πάντων τούτων των Αγίων ομού την μνήμην σήμερον ευσεβώς πανηγυρίζοντες, λαμβάνομεν δια της πρεσβείας αυτών την χάριν και ευλογίαν του Θεού. Σήμερον δε ανεγνώσθη και η περικοπή της προς Εβραίους επιστολής του Παύλου, η εξιστορούσα τα κατορθώματα των Αγίων, εις δόξαν μεν και έπαινον αυτών, προτροπήν δε ημών προς μίμησιν των θεαρέστων αυτών έργων. Την επιστολήν ταύτην, εν τη Ιταλία ευρισκόμενος ο πανένδοξος Παύλος, έγραψε προς πάντας τους κατοικούντας εις την Ιερουσαλήμ και εις όλην την Παλαιστίνην, παρηγορών αυτούς δια τους μεγάλους διωγμούς και την καταπίεσιν, την οποίαν υφίσταντο εκεί υπό των μη πιστευσάντων Εβραίων, συγχρόνως δε και δι’ ισχυρών επιχειρημάτων αποδεικνύων, ότι κατηργήθησαν πάντα τα του νόμου σκιώδη, αντ’ αυτών δε εισήχθη η χάρις του Ιησού Χριστού και η υπ’ αυτών προτυπωθείσα ευαγγελική αλήθεια.
Liturgies in all Sydney Churches will be held behind closed doors....
Dear Parishioners and Friends of St Ioannis,
It is with sadness in our hearts that we are letting you know that Liturgies in
all Sydney Churches will be held behind closed doors from tonight till Friday 9
July. We are showing obedience to our Bishops and to those who are doing
their best to protect us from a potentially lethal COVID-19
infection.
At St Ioannis all Sunday and mid-week Services will be held, but just with the
Priest, Chanters, and Altar helpers, and the Service will be livestreamed
on /https://m.facebook.com/StIoannis
ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
Τη Κυριακή μετά την Πεντηκοστήν, την των απανταχού της οικουμένης εν Ασία, Λιβύη και Ευρώπη, Βορρά τε και Νότω, ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ εορτήν εορτάζομεν.
Κατά την Κυριακήν ταύτην, ήτις ακολουθεί αμέσως μετά την Αγίαν Πεντηκοστήν, εθέσπισαν οι θείοι Πατέρες να επιτελώμεν την πανσέβαστον μνήμην όλων των Αγίων, οίτινες υπήρξαν εις όλον τον κόσμον. Και κατ’ αρχάς μεν οι αρχαιότατοι Πατέρες εποίουν την εορτήν μόνον των Μαρτύρων, των εν όλω τω κόσμω μαρτυρησάντων, καθώς μαρτυρεί και ο εγκωμιαστικός Λόγος του θείου Χρυσοστόμου, εις τον οποίον μόνους τους Μάρτυρας κοινώς όλου του κόσμου επαινεί. Οι μεταγενέστεροι όμως εποίουν την εορτήν ταύτην γενικωτέραν, ονομάσαντες αυτήν Κυριακήν των Αγίων Πάντων, συμπεριλαμβάνοντες εν αυτή και Πατριάρχας και Προφήτας και Αποστόλους και Μάρτυρας και Ιεράρχας και Ασκητάς και όλους ομού τους Δικαίους, κατά πάσαν ηλικίαν και γένος. Σκοπός της παρούσης εορτής είναι, ότι επειδή ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός προ του πάθους είπεν, ότι· «Καγώ εάν υψωθώ εκ της γης, πάντας ελκύσω προς εμαυτόν» (Ιωάν. ιβ: 32), το οποίον ήτο και ο όλος σκοπός και το τέλος δια το οποίον κατέβη εις την γην και εσαρκώθη και έγινε τέλειος άνθρωπος, μείνας τέλειος Θεός ο Αυτός, δια να σώση δηλαδή την ανθρώπινον φύσιν και να την αναβιβάση εις την ουράνιον μακαριότητα.
David the Righteous of Thessalonika
Saint David, who was from Thessalonica, lived a most holy and ascetical life. For some years, he took up his dwelling in the branches of an almond tree, exposed to all the elements and extremes of the weather. He reposed in peace during the reign of Saint Justinian the Great, in the sixth century.
«Οι φιλοσκοπιανοί δεν είναι ελεύθεροι να κάνουν ό,τι θέλουν στον τόπο μας κ. Σακελλαροπούλου»!
Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου θα βρεθεί στις Σέρρες στις 29 Ιουνίου, με αφορμή την επέτειο της απελευθέρωσης της πόλης μετά από περίπου 500 χρόνια σκλαβιάς στους Οθωμανούς. Ωστόσο, 12 σερραϊκοί Σύλλογοι αν και χαρακτηρίζουν «μεγάλη τιμή» την επίσκεψη Προέδρου της Δημοκρατίας, αναφέρουν συγκεκριμένα για την κ. Σακελλαροπούλου: «Θυμόμαστε αυτά που είπε και αυτά που δεν έκανε για να σώσει την Μακεδονία η κ. Σακελλαροπούλου».
Η οργή των σερραϊκών σωματείων απορρέει από το 2018 και τη λεγόμενη «δίκη της Μακεδονίας», όταν στην αίτηση ακύρωσης της συμφωνίας των Πρεσπών που εκδικάστηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας (με πρόεδρο τότε την κ. Σακελλαροπούλου) στις 7 Δεκεμβρίου 2018, η νυν ΠτΔ είπε «‘είναι ελεύθεροι να κάνουν ότι θέλουν…’ (εννοώντας τους αυτονομιστές) όταν η συνήγορός μας ανέφερε ότι οι φιλοσκοπιανοί σύλλογοι ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια στην Μακεδονία. Κι ενώ οι νομικοί μας είχαν παραδώσει περίπου 2.000 σελίδες υπομνήματα που έδιναν ατράνταχτα στοιχεία στους δικαστές για την εκδίκαση της υπόθεσης, η απόφαση βγήκε σε λιγότερο από 20 ώρες…».
Και συνεχίζει μάλιστα η ανακοίνωση των Σωματείων: «Σεβόμαστε κι αφουγκραζόμαστε εκείνους που αγωνίστηκαν για αυτόν τον τόπο και δεν λογάριασαν καριέρες, αξιώματα και καλοπέραση. Κι εκείνοι χαίρονται που έρχεται Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, αλλά θλίβονται που αυτό το πρόσωπο δεν φάνηκε αντάξιο των προσδοκιών τους. Να γνωρίζει η κ.Σακελλαροπούλου ότι οι φιλοσκοπιανοί ΔΕΝ είναι ελεύθεροι να κάνουν ό,τι θέλουν στον τόπο μας…»
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
Η «ΕΠΙΘΕΣΗ» ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ -- τοῦ κ. Ἰωάννου Δρούγκα, Ἀντιστρατήγου ἐ.ἀ.
Τό Ἰσλάμ δέν εἶναι θρησκεία εἰρήνης καί ἀγάπης. Ἡ ἵδρυσή του συνοδεύτηκε ἀπό ἐξοντωτικούς ἐπεκτατικούς πολέμους καί ἡ παρουσία του στόν κόσμο οἰκοδομήθηκε πάνω στά ἐρείπια τῶν κατακτήσεών του καί τό αἷμα τῶν ἀντιπάλων. Τό 600 μ.Χ. δέν ὑπῆρχαν πουθενά μουσουλμάνοι. Τό 632 μ.Χ. πεθαίνει, ὁ προφήτης γι᾽ αὐτούς, Μωάμεθ. Μέσα σέ λίγα χρόνια τό 641 μ.Χ., οἱ μουσουλμανικοί στρατοί ἔχουν κυριεύσει τή Συρία, τήν Παλαιστίνη, τήν Αἴγυπτο, τό Ἰράκ καί τούς Ἁγίους Τόπους. Τό 700 μ.Χ. ὁλόκληρη τήν Ἱσπανία, τό Πακιστάν καί τό μεγαλύτερο μέρος τῆς κεντρικῆς Ἀσίας. Ἡ Εὐρώπη ὁλόκληρη γλύτωσε τόν ἐξισλαμισμό λόγῳ ἱστορικῶν συγκυριῶν καί κάποιων σημαντικοῦ μεγέθους προσωπικοτήτων. Ἡ Γαλλία καί ὁλόκληρη ἡ Εὐρώπη σώθηκε ἀπό τήν ἰσλαμική κατάκτηση, ὅταν ὁ Κάρολος Μαρτέλ τούς ἀπέκρουσε στήν περίφημη μάχη τοῦ Πουατιέ τῆς Γαλλίας (732 μ.Χ.) (γνωστή καί ὡς μάχη τῆς Τούρ). Τό 1480 μ.Χ. οἱ ὀθωμανοί ἐπιτέθηκαν στό λιμάνι τοῦ Ὀντράντο τῆς Ἰταλίας. Ὁ πάπας Σίξτος ὁ 4ος κήρυξε ἀμέσως Σταυροφορία καί τό 1481 μ.Χ. οἱ ὀθωμανικές δυνάμεις γνώρισαν τήν ἧττα. Τό 1529 μ.Χ. εἰσέβαλαν στήν Αὐστρία καί πολιόρκησαν τή Βιέννη, ἡττήθηκαν ὅμως στή μάχη τῆς Παβίας τῆς Ἰταλίας. Τό 1565 μ.Χ. πολιόρκησαν τή Μάλτα. Οἱ ἱππότες τοῦ τάγματος τοῦ Νοσοκομείου τοῦ Ἁγ. Ἰωάννη κατόρθωσαν νά τούς ἀποκρούσουν. Οἱ βλέψεις τῶν μουσουλμάνων ὀθωμανῶν κατά τῆς Εὐρώπης ποτέ δέν κόπασαν, μέ κορύφωση τήν ἑπόμενη μεγάλη ἐπίθεση κατά τῆς Βιέννης τό 1683 μ.Χ. Οἱ ἑνωμένες χριστιανικές δυνάμεις τῶν Ἁψβούργων, τῆς Γερμανίας, τῆς Πολωνίας, Λιθουανίαςκαί ὑπό τήν ἡγεσία τοῦ Βασιλιᾶ Ἰωάννη τοῦ 3ου Σομπιέσκι, τούς ἐνίκησαν. Τό ὅραμα γιά τήν τελική ἐπέκταση τοῦ ἰσλάμ, σέ ὁλόκληρη τή Δύση καί σέ ὅλο τόν ὑπόλοιπο κόσμο, πού ἀποτελεῖ οὐσιαστικά τήν καρδιά τῆς μουσουλμανικῆς πίστης καί προπαγανδίζεται μέσα ἀπό τό κοράνι, ποτέ δέν ἔπαψε νά ποδηγετεῖ τίς σκέψεις καί τίς διαθέσεις των. Μέσα ἀπό τά γραπτά τῶν «Ἀδελφῶν Μουσουλμάνων» καί τίς διδασκαλίες ἄλλων γενικῆς ἀποδοχῆς θεωρητικῶν τοῦ ἰσλάμ, ἡ ἐμμονή τῆς κυριαρχίας τῆς ἰσλαμικῆς πίστης στόν κόσμο ὁλόκληρο, ποτέ δέν ἔχει ἐκλείψει. Πρόκειται γιά πραγματική κήρυξη τοῦ πολέμου τῶν πολιτισμῶν, ὅπως τόν ἔχει εὐαγγελιστεῖ ἀπό τό 1993 ὁ Σάμουελ Χάντιγκτον (Ἀμερικανός καθηγητής τοῦ πανεπιστημίου Ἴτον καί τοῦ Χάρβαρντ καί σύμβουλος Ἀσφαλείας τῶν Προέδρων τῶν ΗΠΑ, μέ ἕνα συγκλονιστικό ἄρθρο στό Foreign Affairs (Ἀμερικανικό περιοδικό γιά θέματα ἐξωτερικῆς πολιτικῆς). Ἀναφέρει μεταξύ τῶν ἄλλων:
Τη ΚΣΤ΄ (26η) Ιουνίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΔΑΒΙΔ του εν Θεσσαλονίκη.
Δαβίδ ο πολυϋμνητος ούτος Πατήρ, επίγειος Άγγελος και επουράνιος άνθρωπος, εγεννήθη και ανετράφη εις την λαμπράν και μεγαλόπολιν Θεσσαλονίκην, και απαρνηθείς τον κόσμον και τα εγκόσμια εγκατέλιπε φίλους και συγγενείς, τιμήν και δόξαν πρόσκαιρον, χρήματα, κτήματα και πάσαν άλλην ευδαιμονίαν πρόσκαιρον, έτι δε και την εαυτού ψυχήν, κατά την ευαγγελικήν παραγγελίαν, και ηκολούθησε τω Δεσπότη, σηκώσας τον Σταυρόν εκ νεότητος, επειδή ετρώθη βαθέως η καρδία του από τον ένθεον έρωτα. Έκοψε λοιπόν τας τρίχας της κεφαλής και έμεινεν εις το Μοναστήριον των Μαρτύρων Θεοδώρου και Μερκουρίου των Κουκουλιατών επονομαζόμενον, εις το οποίον ησύχαζεν αγωνιζόμενος υπέρ άνθρωπον, τηρών πάσαν αρετήν επιμελέστατα· εξαιρέτως δε ήσκει από όλας τας αρετάς την εγκράτειαν και ταπείνωσιν, γνωρίζων καλώς ότι ο χορτασμός της κοιλίας αποδιώκει την αγρυπνίαν και σωφροσύνην, και η κενοδοξία πάλιν αφανίζει όλας τας αρετάς παντελώς.
Η μόνη λύσις εκλογής Ποιμένων
Έχομεν την βεβαιότητα, οι τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες θα υιοθετήσουν επί τέλους την σωστήν διαδικασίαν εκλογής Ποιμένων. Δι’ όσους εκ των κληρικών και λαϊκών, τυχόν και δεν την γνωρίζουν, τήν αντιγράφομεν από τον Συναξαριστήν της Ορθοδόξου Εκκλησίας ημών, τόμος ΙΒ σελ.521. Ιδού λοιπόν ο μόνος τρόπος εκλογής Ποιμένων:
Απολιπών τον βίον ο Αρχιερεύς των Ιεροσολύμων Ζαχαρίας (609-632), συνηθροίσθη όλον το πλήθος εις την Εκκλησίαν και κλείσαντες τάς πύλας του Ναού και σφραγίσαντες επιμελώς, ανέμενον έξωθεν, ίνα ίδωσι ποίον Αρχιερέα και Ποιμένα θέλει τους εξαποστείλει ο Θεός, διότι τοιαύτην καλήν συνήθειαν είχον οι άνθρωποι εκείνοι. Οπόταν δηλαδή ήθελον να εκλέξουν νέον Αρχιερέα, έκλειον καλώς τας θύρας του Ναού και όστις ήθελε δυνηθή να ανοίξη αυτάς διά προσευχής, εκείνον ευθύς ως άξιον εχειροτονούσαν. Τότε λοιπόν, ως υπό θείας Χάριτος οδηγηθείς ο ιερός Μόδεστος, έφθασεν εις τάς πύλας του Ναού και ευθύς διά της προσευχής του αι θύραι ηνοίχθησαν και ο θείος Μόδεστος Αρχιερεύς του Θεού αποκατεστάθη, διά την απλότητα, την καθαρότητα και την αγάπην την οποίαν είχεν εις τον Θεόν. Χειροτονηθείς δε Αρχιερεύς ο Άγιος και αγωνιζόμενος καθ΄ εκάστην έτι περισσότερον, του εδόθη τοιαύτη Χάρις εκ Θεού και τοιαύτη πλουσιωτάτη δύναμις, ώστε εκτός από τα άλλα θαύματα και τας ιατρείας, τας οποίας έκαμεν εις τους ανθρώπους, εθεράπευε και τα ζώα.
Κατοπτρίσθητε Πατέρες, των Ορθοδόξων τοπικών Εκκλησιών, πού ως λύκοι
ωρυόμενοι, με διαπλοκάς και μηχανορραφείας, προσπαθείτε να αλώσετε την
Ορθοδοξία μας. Μετρήθητε διά του θείου αυτού τρόπου αναδείξεως Ποιμένων.
Ζυγίσθητε επί του απαιτουμένου βάρους καθαρότητος των Ποιμένων. Πόσον ελλιπείς
θα ευρεθήτε! Ναι! Θα ευρεθήτε τρομακτικώς ελλιπείς και μυστηριώδης τις χείρ θα
γράψη και δι’ υμάς « επί το κονίαμα του τοίχου του οίκου» υμών ό,τι
έγραψε διά τον βασιλέα της Βαβυλώνος Βαλτάσαρ: « Μανή, θεκέλ, φάρες»!
----------------------------
Κάτι γίνεται τις τελευταίες μέρες με τους διάφορους ποιμένες... Άλλος ρίχνει καυστικά υγρά και έχει ναρκωτικά από ότι λένε, άλλος κατηγορείται για βιασμούς ανηλίκων, άλλος τώρα μόλις διαβάζω ότι μέθυσε και κυνηγούσε την παπαδιά του σε όλο το χωριό.... τρομερές καταστάσεις... Πώς και γίνονται ξαφνικά όλα μαζί είναι απορίας άξιο! Μπας και ετοιμάζονται να φέρουν κανένα νέο νόμο που να αφορά τους ιερείς ή πράγματι υπάρχει αύξηση των κακών συμπεριφορών είναι το ρητορικό ερώτημα που προκύπτει...
Θαύμα στο Μπούμπεση
Ένα ζωντανό θαύμα της Παναγίας έζησαν στον ελληνοϊταλικό πόλεμο οι στρατιώτες του 51ου ανεξαρτήτου τάγματος, με διοικητή τον ταγματάρχη Πετράκη, στην κορυφογραμμή του Ροντένη, δεξιά της θρυλικής Κλεισούρας.
Κάθε βράδυ, από τις
22-1-41 και έπειτα, στις 9.20 ακριβώς, το βαρύ ιταλικό πυροβολικό άρχιζε βολή
εναντίον του τάγματος Πετράκη και του δρόμου, από όπου περνούσαν τα μεταγωγικά.
Πέρασαν ημέρες και το κακό συνεχιζόταν, δημιουργώντας εκνευρισμό και απώλειες.
Τολμηροί ανιχνευτές των εμπροσθοφυλακών και αεροπόροι εξαπολύθηκαν μέχρι βαθιά
στις ιταλικές γραμμές, αλλά επέστρεψαν άπρακτοι. Δεν μπορούσαν να εντοπίσουν τα
ιταλικά πυροβόλα, ίσως γιατί οι ιταλοί κάθε βράδυ τα μετακινούσαν.
Ήταν όμως απόλυτη ανάγκη
να εντοπισθούν οι εχθρικές θέσεις. Ένα βράδυ του Φεβρουαρίου ακούστηκαν πάλι οι
ομοβροντίες των ιταλικών κανονιών.
- Παναγία μου, φώναξε τότε
ο ταγματάρχης εντελώς αυθόρμητα, βοήθησέ μας! Σώσε μας από αυτούς τους
δαίμονες.
Αμέσως στο βάθος πρόβαλε
ένα φωτεινό σύννεφο. Σιγά-σιγά σχημάτιζε κάτι σαν φωτοστέφανο. Και κάτω από
αυτό μερικά ασημένια συννεφάκια σχημάτισαν τη μορφή της Παναγίας, η οποία
άρχισε να γέρνει προς τη γη και στάθηκε σε ένα φαράγγι, ανάμεσα σε δύο υψώματα του
Μπούμπεση. Το όραμα το είδαν όλοι στο τάγμα και ρίγησαν.
- Θαύμα! Βροντοφώναξε ο
ταγματάρχης.
- Θαύμα! Θαύμα! Επανέλαβαν
οι στρατιώτες και σταυροκοπήθηκαν.
Αμέσως έφυγε ένας
σύνδεσμος με σημείωμα του Πετράκη για την πυροβολαρχία του Τζήμα. Σε δέκα λεπτά
βρόντησαν τα ελληνικά κανόνια και σε είκοσι εσίγησαν τα ιταλικά. Οι οβίδες μας
είχαν πετύχει απόλυτα τον στόχο.
Ακροποδητί ο βιασμός συνειδήσεων -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Εις την Ελλάδα, τα Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως, συνιστούν μία μορφή καθεστωτικής τηλοψίας, δηλαδή μία μορφή κεκαλυμμένης πλην θεσμικά υπέρτατης αναγνωρισμένης υπερ-εξουσίας, η οποία, ένεκεν της οικονομικής αρωγής από την εκάστοτε κυβέρνηση αλλά και την εν γένει αμέριστη υποστήριξή τους, δρουν ανέλεγκτα προπαγανδίζοντας και διαστρεβλώνοντας την αντικειμενική πραγματικότητα με απώτερο σκοπό να εξυπηρετήσουν ασφαλώς όχι την αλήθεια και την πληροφόρηση, αλλά να εκμαυλίσουν συνειδησιακά την μάζα και να την ποδηγετήσουν στανικά προς την εφαρμογή της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής.
Ὄργανα τοῦ διαβόλου; -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Ὅλοι παραδέχονται ὅτι ὁ διάβολος χρησιμοποιεῖ ὅλα τὰ μέσα ποὺ διαθέτει προκειμένου νὰ χτυπήσει τὴν Ἐκκλησία, νὰ τὴν ἀποδυναμώσει, γιὰ νὰ ἐπηρεάζει αὐτὸς εὐκολότερα τούς ἀνθρώπους. Κάθε φορά ποὺ παρασέρνει κάποιον στὴν ἁμαρτία, τὸ θεωρεῖ μεγάλη ἐπιτυχία. Ἡ χαρά του ὅμως δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι μόνιμη, γιατί ὁ κάθε χριστιανὸς ἔχει τὴ δυνατότητα τῆς μετάνοιας καὶ τῆς ἐπανένταξής του στὴν Ἐκκλησία. Ὁ διάβολος ὅμως ἔχει καὶ κάτι πιὸ σίγουρο στὴν καταστροφική του προσπάθεια. Ἐπιδιώκει νὰ κάνει ὄργανά του κληρικούς, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἀποδοτικότεροι στὸ ὀλέθριο ἔργο του. Καὶ αὐτὸ στὴν ἐποχή μας τὸ πετυχαίνει εὐκολότερα ἀπ’ ὅ,τι σὲ παλιότερες ἐποχές, ἀφοῦ οἱ χειροτονίες ἔχουν καταντήσει εὔκολη ὑπόθεση, γιατί δὲν λαμβάνονται ὑπόψη τὰ κωλύματα τῆς ἱερωσύνης. Ἡ κοινὴ ἐμπειρία μᾶς λέει ὅτι οἱ ἀνάξιοι ἱερεῖς παραμένουν ἀνάξιοι μέχρι τὴ συνταξιοδότησή τους. Σπάνια συμβαίνουν καλὲς ἀλλαγὲς στὴ ζωή τους. Γι’ αὐτὸ οἱ ἀρχιερεῖς πρέπει νὰ εἶναι πολὺ προσεκτικοὶ καὶ νὰ θυμοῦνται πάντα ὅτι εὔκολα βάζεις τὸ ράσο σὲ κάποιον, ἀλλὰ δύσκολα τοῦ τὸ βγάζεις, ἂν δὲν τὸ ἀποφασίσει ὁ ἴδιος. Προφανῶς ἡ εὐθύνη τους εἶναι πολὺ μεγάλη. Καὶ κάτι ἀκόμα ποὺ δὲν τὸ συνειδητοποιοῦν. Οἱ χειροτονίες ποὺ κάνουν ἀποκαλύπτουν καὶ τὴ δική τους ἀξιοσύνη. Ὁ ἀρχιερέας ποὺ χειροτονεῖ κάποιον ἀνάξιο, φανερώνει, χωρὶς νὰ τὸ θέλει, καὶ τὸν ἑαυτό του. Ἀνάξιος ὁ χειροτονούμενος, ἀνάξιος καὶ ὁ χειροτονῶν ἀρχιερέας!
-----------------------------
Ένα ενδιαφέρον βίντεο - ανάλυση από τον γνωστό στην Ελλάδα Εβραίο Ραβίνο Φριζη σχετικά με τις πρόσφατες εκλογές στο Ισραήλ, τον εσωτερικό εχθρό του Ισραήλ και την Μεσσιανική λεγόμενη εποχή που οι Εβραίοι αναμένουν να έρθει σύντομα:
The Righteous Martyr Febronia
This Martyr practiced the ascetic discipline in Nisibis of Mesopotamia; she was of such great beauty that the report of her came to the persecutor Selenus, and every attempt was made to make her deny Christ. After many horrible tortures, she was cruelly dismembered by the executioners, then beheaded, in the year 310 (or, according to some, in 302, during the reign of Diocletian).
Η ΣΕΡΒΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ -- Του Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτεμίου (Πατριαρχείου Σερβίας)
Γένεσις του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών
1. Απλώς, ο τίτλος «Παγκόσμιον Συμβούλιον των Εκκλησιών» ήδη εκφράζει την αίρεσιν του ψευδο-εκκλησιαστικού αυτού οργανισμού. Μεταξύ των διδασκαλιών της Χριστιανικής πίστεως υπάρχουν αλήθειαι αι οποίαι έλαβον εις τους δογματικούς ορισμούς των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας εις τας Οικουμενικάς Συνόδους μίαν ακριβή και οριστικήν διατύπωσιν, η οποία δεν επιτρέπει διαφόρους ερμηνείας. Ούτως, οι άγιοι Πατέρες της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου ώρισαν το δόγμα της πίστεως εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν και όχι εις «πολλάς», εκ των οποίων κάποιον είδος «συμβουλίου» ή «ενώσεως» ή κάποιον είδος «υπερ-εκκλησίας» θα ηδύνατο να προέλθη. Η Εκκλησία είναι μία και καθολική και εις αυτήν είναι συγκεντρωμέναι ομού όλη η αλήθεια, όλη η χάρις, όλα όσα ο Κύριος έφερε μετ’ Αυτού εις την γην και παρέδωσεν εις τους ανθρώπους και άφησε δια την σωτηρίαν των. Είναι μία και καθολική, επειδή συγκεντρώνει όλους όσους θέλουν την σωτηρίαν, εις μίαν εσωτερικήν ενότητα, εις το Σώμα του Θεανθρώπου Χριστού. Ούτως, αυτή αύτη η ιδεα ενός «συμβουλίου» ή «ενώσεως» των Εκκλησιών είναι αδύνατος, ανεπίτρεπτος και απαράδεκτος δια την συνείδησιν εκάστου Ορθοδόξου.
''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''
Η λειτουργική ζωή της Εκκλησίας, αρχίζει και
τελειώνει με την επίκλησιν «Της τιμιωτέρας των Χερουβίμ…», και πάντες οι άγιοι
της Εκκλησίας θεωρούν την Θεοτόκον Μαρίαν ως «μετά Θεόν, τα δευτερεία της
Τριάδος έχουσαν…». Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός γράφει: «εμνήσθην της Θεοτόκου
και εσώθη η ψυχή μου». Ο Γεώργιος Νικομηδείας λέγει, ότι ο Χριστός λογίζεται δόξαν
ιδικήν Tου, την δόξαν της Μητρός Aυτού. «Την Σην γαρ δόξαν ο Κτίστης, ιδίαν οιόμενος, εκπληροί τας
αιτήσεις». «Ελπίδα μου, καταφυγή μου, Μητέρα μου, γράφει ο Μηνιάτης, ένα νεύμα
να κάνης δι’ εμέ, εγώ είμαι σεσωσμένος. Κυρία Θεοτόκε Μαρία, όποιος εις Σε ελπίζει
είναι αδύνατον να χαθή».
Τη ΚΕ΄ (25η) Ιουνίου, μνήμη της Αγίας Οσιομάρτυρος ΦΕΒΡΩΝΙΑΣ.
Φεβρωνία η Αγία του Χριστού Μάρτυς ήθλησεν επί του αυτοκράτορος Διοκλητιανού, ότε μέγας διωγμός ηγέρθη υπό τούτου κατά των Χριστιανών. Κατά τους χρόνους δηλαδή του βασιλέως αυτού, έζη εις την Ρώμην έπαρχος τις, ονόματι Άνθιμος, όστις είχεν υιόν καλούμενον Λυσίμαχον, τον οποίον είχεν αρραβωνιασμένον με την θυγατέρα ενός συγκλητικού, Προσφόρου ονόματι. Ούτος ο έπαρχος ησθένησε βαρύτατα, και προσκαλεσάμενος τον αδελφόν του, Σελήνον καλούμενον, είπεν αυτώ: «Εις τας χείρας σου παραδίδω τον υιόν μου Λυσίμαχον, τον οποίον έχε ως υιόν σου, και αυτός σε ως πατέρα του. και εάν αποθάνω, τελείωσον ως πρέπει χαρμοσύνως τους γάμους του». Ταύτα ειπών ο Άνθιμος, μετά τρεις ημέρας απέθανεν. Ο δε βασιλεύς προσεκάλεσε τον Λυσίμαχον, και του λέγει έμπροσθεν του θείου του:
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου
Σ’ ὅλες τίς ἐποχές —ἄλλοτε ἐντονότερα καί ἄλλοτε ἠπιότερα— παρατηρεῖται ἔξαρση τῆς κοινωνικῆς διαφθορᾶς καί ἠθική ἔκταση τοῦ κακοῦ. Καί βέβαια, τό κακό αὐτό, ὁ ξεπεσμός τῶν ἀνθρώπων, ἔχει πολλές μορφές. Στίς μέρες μας γίνεται λόγος γιά δωροδοκίες, παράνομους χρηματισμούς, ξέπλυμα μαύρου χρήματος, ἐμπόριο ναρκωτικῶν, ἐμπόριο λευκῆς σάρκας, τοκογλυφίες, καζίνα, ἀλκοολισμό, πορνεία, ὁμοφυλοφιλία, ἀναρχία, κλοπές, ληστεῖες, ἀδικίες, δουλεμπόριο ἀνθρώπων, ἐμπόριο μικρῶν παιδιῶν, διαστροφές, παιδεραστίες, πατροκτονίες, μητροκτονίες, ἐκτρώσεις, πορνοθεάματα, ἐμπρησμοὶ Τραπεζῶν, Σχολείων, Πανεπιστημίων, Ἀστυνομικῶν Σταθμῶν.... Ἕνας κατακλυσμός τοῦ κακοῦ καί τῆς παρανομίας. Μιά διάλυση τῆς κοινωνικῆς συνοχῆς καί μιά ἐξαφάνιση τοῦ ἀνθρώπινου ἤθους. Ἄν αὐτά ὅλα τά συνοψίζαμε σέ ἑφτά κοινωνικές ἁμαρτίες, ὅπως θά τίς ἤθελε ὁ Γκάντι, τότε αὐτές θά ἦσαν οἱ ἑξῆς: 1. Πολιτική χωρίς ἀρχές. 2. Πλοῦτος χωρίς ἐργασία. 3. Ἀπολαύσεις χωρίς συνείδηση. 4. Παιδεία χωρίς χαρακτῆρα. 5. Ἐμπόριο χωρίς ἠθική. 6. Λατρεία χωρίς θυσία. 7. Ἐπιστήμη χωρίς ἀνθρωπιά. Μ’ ἕνα γενικό χαρακτηρισμό, ἡ κοινωνία μας εἶναι «ἀήθης». Χωρίς ἦθος.
Γράμμα από τη Μόροβα
Ο Τάσος Ρηγόπουλος, στρατευμένος στην Αλβανία το 1940, έστειλε από το μέτωπο το παρακάτω γράμμα στον αδελφό του:
« Αδελφέ μου Νίκο,
Σου γράφω από μια
αετοφωλιά, τετρακόσια μέτρα ψηλότερη από την κορυφή της Πάρνηθας. Η φύση
τριγύρω είναι πάλλευκη. Σκοπός μου όμως δεν είναι να σου περιγράψω τα θέλγητρα
μιας χιονισμένης Μόροβας με όλο το άγριο μεγαλείο της. Σκοπός μου είναι να σου
μεταδώσω αυτό που έζησα, που το είδα με τα μάτια μου και που φοβάμαι μήπως,
ακούγοντάς το από άλλους, δεν το πιστέψεις.
Λίγες στιγμές πριν
ορμήσουμε για τα οχυρά της Μόροβας, είδαμε σε απόσταση καμμιά δεκαριά μέτρων
μια ψηλή μαυροφόρα να στέκεται ακίνητη.
- Τις ει;
Μιλιά.
Ο σκοπός θυμωμένος
ξαναφώναξε:
- Τις ει;
Τότε, σαν να μας πέρασε
όλους ηλεκτρικό ρεύμα, ψιθυρίσαμε: Η ΠΑΝΑΓΙΑ!
Εκείνη όρμησε εμπρός σαν
να είχε φτερά αετού. Εμείς από πίσω της. Συνεχώς την αισθανόμασταν να μας
μεταγγίζει αντρειοσύνη. Ολόκληρη εβδομάδα παλαίψαμε σκληρά, για να καταλάβουμε
τα οχυρά Ιβάν- Μόροβας.
Υπογραμμίζω πως η επίθεσή
μας πέτυχε τους Ιταλούς στην αλλαγή των μονάδων τους. Τα παλιά τμήματα είχαν
τραβηχθεί πίσω και τα καινούργια … κοιμόνταν! Το τι έπαθαν δεν περιγράφεται.
Εκείνη ορμούσε πάντα μπροστά. Κι όταν πια νικητές ροβολούσαμε προς την
ανυπεράσπιστη Κορυτσά, τότε η Υπέρμαχος έγινε ατμός, νέφος απαλό και χάθηκε».
Λόγος τρίτος εις τον Τίμιον Πρόδρομον (εκ της Αποστολικής Σαγήνης).
Πεφοβισμένα και λελυπημένα ευρίσκονται όχι μόνον τα λογικά, αλλά και αυτά τα άλογα ζώα, και σχεδόν και τα αναίσθητα αυτά κτίσματα, όταν είναι περικυκλωμένα από το βαθύτατον της νυκτός σκότος· αλλ’ αφού ανατείλη από την Ανατολήν ο πρωϊνός και λαμπρός Εωσφόρος, ο ακτινοειδής, λέγω, εκείνος αυγερινός, και προμηνύση τοις πάσι τον έκλαμπρον του ηλίου και ολόφωτον ερχομόν, τότε δη τότε το σκότος παρευθύς διαλύεται, ο φόβος εκείνος αφανίζεται και η λύπη εις χαράν μετατρέπεται, και χαίρονται ομού άνθρωποι και ζώα, πάσα κινουμένη πνοή. Πεφοβισμένον και λελυπημένον ευρίσκετο εξ αρχής βέβαια και το γένος ημών των ανθρώπων, με το να ήτο κεκυριευμένον από ένα αφεγγές σκότος μιας βαθυτάτης νυκτός, το οποίον η προπατορική επροξένει αμαρτία· αλλά σήμερον με το να ανατέλλη από μήτρας στειρωτικής, ως άλλος τις πρωϊνός και λαμπρότατος Εωσφόρος, των Προφητών απάντων το αγλαοπυρσόμορφον άγαλμα, ο εν τοις γεννητοίς γυναικών μείζων, ο υπέρτιμος και πανένδοξος Ιωάννης, του νοητού Ηλίου προμηνύων τον υπέρφωτον και υπέρλαμπρον ερχομόν, το σκότος της ασεβείας διαλύεται, ο φόβος αφανίζεται, και άρχεται να λάμπη της ευσεβείας το μέγα και γλυκύτατον φως (ο λαός, φησίν, ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα) και η λύπη των ανθρώπων να μετατρέπεται εις χαράν, και εις πνευματικήν ευφροσύνην και αγαλλίασιν.
Nativity of the Forerunner John the Baptist
He that was greater than all who are born of women, the Prophet who received God's testimony that he surpassed all the Prophets, was born of the aged and barren Elizabeth (Luke 1: 7) and filled all his kinsmen, and those that lived round about, with gladness and wonder. But even more wondrous was that which followed on the eighth day when he was circumcised, that is, the day on which a male child receives his name. Those present called him Zacharias, the name of his father. But the mother said, "Not so, but he shall be called John." Since the child's father was unable to speak, he was asked, by means of a sign, to indicate the child's name. He then asked for a tablet and wrote, "His name is John."
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)