Η πόλη του Μεσολογγίου είναι κτίσμα της εποχής της τουρκοκρατίας και η εξέλιξή της σε πόλη θα πρέπει να τοποθετηθεί στους τελευταίους αιώνες της τουρκικής κυριαρχίας. Στα τέλη του 16ου αι. αναφέρεται ως έρημη έκταση, που χρησιμοποιείτο ως ιχθυοτροφείο. Από τον συνοικισμό λοιπόν των ψαράδων, που έμεναν εκεί, σχηματίστηκε στις αρχές ίσως του 17ου αι. ένα μικρό ναυτικό κέντρο το οποίο όμως μέσα σε λίγες δεκαετίες εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό λιμάνι. Στον 18ο αι. μάλιστα η εξέλιξη του Μεσολογγίου έγινε εντυπωσιακή: μεσολογγίτικα καράβια διασχίζουν όχι μόνο το Ιόνιο και τις ελληνικές θάλασσες, αλλά και τα νερά της ανατολικής και δυτικής Μεσογείου και του Ατλαντικού, μεταφέροντας εμπορεύματα και αναπτύσσοντας αξιοσημείωτη διαμετακομιστική δραστηριότητα, στο πλαίσιο του οικονομικού ανταγωνισμού μεταξύ Γαλλίας, Αγγλίας και άλλων ευρωπαϊκών ναυτικών κρατών. Το 1726 ιδρύθηκε υποπροξενείο (της Βενετίας) στο Μεσολόγγι με πρώτο πρόξενο τον Νάξιο Σπυρίδωνα Μπαρότση. Στα χρόνια αυτά οι Μεσολογγίτες διαθέτουν πάνω από εβδομήντα πλοία, από τα οποία τα δύο τρίτα είχαν ναυπηγηθεί σε μεσολογγίτικα καρνάγια. Το 1746 έκθεση του Γάλλου προξένου της Άρτας κάνει λόγο για πλήρη κυριαρχία των εμπορικών πλοίων του Μεσολογγίου στις σκάλες του Ιονίου, όπου δεν μπορούν πια να τα συναγωνιστούν ούτε οι Γάλλοι, ούτε οι Νεαπολιτανοί, ούτε οι Σουηδοί.
Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου
5. Γιατί δεν συνήλθε Σύνοδος να λύσει το πρόβλημα
1. Μετά την «αποτείχιση»
μεγάλης μερίδας των Ορθοδόξων Πιστών από τους επισκόπους τους, που δέχτηκαν την
αλλαγή του Παληού Ημερολογίου, έπρεπε να συνέλθη Σύνοδος από Ορθοδόξους
επισκόπους για να εξετάσουν το θέμα αυτό. Δυστυχώς, τέτοια Σύνοδος δεν
συγκλήθηκε ποτέ! Αλλά, και ούτε μπορούσε να συνέλθει, γιατί όλοι οι επίσκοποι
τότε δέχτηκαν το Νέο ημερολόγιο, ή απέκτησαν «κοινωνία» με όσους δέχτηκαν αυτό.
Όσοι έμειναν πιστοί στο Παλαιό Ημερολόγιο πάντα προσδοκούσαν ότι κάποιοι
επίσκοποι θα καταλάβαιναν το λάθος τους και θα επανέρχονταν εκεί από όπου
έφυγαν. Θα ενανέρχονταν δηλ. στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Και αυτό
έγινε το 1935, από τρεις επισκόπους, τον Δημητριάδος Γερμανό, τον πρώην
Φλωρίνης Χρυσόστομο και τον Ζακύνθου Χρυσόστομο.
2. Μετά την αλλαγή του
Ημερολογίου ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Φώτιος, σε συνεννόηση με τους Πατριάρχες
Αντιοχείας και Ιεροσολύμων ήθελαν να συνέλθουν σε Σύνοδο, για το ζήτημα αυτό.
Μια τέτοια Σύνοδο, δέχονταν να συνέλθει και οι οπαδοί του Παλαιού Ημερολογίου,
μολονότι οι Πατριάρχες αυτοί είχαν «κοινωνία» με τον Χρυσόστομο Παπαδόπουλο,
που είχε αλλάξει το Ημερολόγιο. ΄Όμως, η προσπάθεια αυτή τορπιλίστηκε και δεν
συνήλθε ποτέ! Οι οπαδοί του Παληού Ημερολογίου ήλπιζαν πάντα για τη σύγκληση
μιας τέτοιας Συνόδου. Ήλπιζαν, όπως το 1935 που τρεις αρχιερείς του Νέου
μετανόησαν και επανήλθαν στην Παράδοση της Εκκλησίας, να μετανοήσουν πολύ
περισσότεροι αρχιερείς και ν’ ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο της επιστροφής και να
συγκροτήσουν Σύνοδο για την εξέταση του Ημερολογίου.
Συνεχίζεται.
Τη Ι΄ (10η) Απριλίου, μνήμην επιτελούμεν του εν Αγίοις Πατρός ημών ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ του Ε΄ του Νέου Ιερομάρτυρος, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως και Οικομενικού Πατριάρχου,
του δι’ αγχόνης μαρτυρήσαντος εν αυτή κατά το έτος αωκα΄ (1821), υπέρ της ελευθερίας, της Πίστεως και του Ελληνικού Έθνους, επί της βασιλείας του Ασιάτου Σουλτάνου Μαχμούτ.
Γρηγόριος Ε΄ ο Αγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης και Μάρτυς του Χριστού εγεννήθη κατά το έτος αψδε΄ (1745) εις Δημητσάναν της Πελοποννήσου εξ ευλαβών γονέων Ιωάννου Αγγελοπούλου και Ασημίνας το γένος Παναγιωτοπούλου καλουμένων, ωνομάσθη δε κατά το άγιον Βάπτισμα Γεώργιος. Τα εγκύκλια γράμματα εξεπαιδεύθη ο Άγιος εις την πατρίδα αυτού υπό του θείου και αναδόχου του Ιεροδιδασκάλου Μελετίου Ιερομονάχου και Αθανασίου Ιερομονάχου Ρουσοπούλου, εικοσαέτης δε γενόμενος απεδήμησεν εν έτει αψξε΄ (1765) μετά του δευτέρου των διδασκάλων του εις Αθήνας όπου και εμαθήτευσε δύο σχεδόν έτη πλησίον του μεγάλου διδασκάλου Δημητρίου Βόδα. Ύστερον αυτός μεν απέπλευσεν εις Σμύρνην, ο δε Ρουσόπουλος παρέμεινεν εις Αθήνας διδάσκων εις την εν αυταίς σχολήν μέχρι της αποβιώσεώς του (1780).
Ἡ πιό ἀδίστακτος δικτατορία: -- Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΟΔΑΣ -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου
Κάποιο ἔντυπο σχολίαζε κάποτε τό ἐνδιαφέρον τῶν γυναικῶν μέ τό φιγουρίνι καί τη μόδα, καί ἔγραφε: “ Ἕνα σύνθημα κυκλοφορεῖ ἐντατικά στα χείλη τῶν γυναικῶν: Αὐτό συνηθίζεται, ἐκεῖνο δέ συνηθίζεται! Αὐτό φοριέται, ἐκεῖνο δέ φοριέται! Καί σύμφωνα μέ αὐτή τη μεγάλη... ἐπιταγή, ἑκατομμύρια κυριῶν καί δεσποινίδων κανονίζουν τό ντύσιμό τους, τό κτένισμά τους, τό βάψιμό τους. Ἡ ἄγραφη αὐτή ἐπιταγή ἔχει βαρύτητα, γιά πολλές γυναῖκες, περισσότερο κι ἀπ᾽ τίς δέκα ἐντολές. Αὐτή κυβερνᾶ, ἐπιτάσσει, ἐγκρίνει ἤ ἀπαγορεύει”! Οἱ διαταγές τῆς μόδας ἐπιβάλλονται -χωρίς βία- κι ἔχουν δύναμη μεγαλύτερη κι ἀπ᾽ τίς διαταγές τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ ἤ τά διατάγματα τῶν πλέον αὐταρχικῶν δικτατορικῶν καθεστώτων. Ἡ δέ πειθαρχία τῶν ὀπαδῶν καί αὐτῆς τῆς ξέφρενης καί ἄσεμνης καί ἀναίσχυντης, ἀκόμα, μόδας, εἶναι τόσο πιστή, πού ξεπερνᾶ καί αὐτή τήν ἔσχατη ὑποταγή τῶν δούλων τῆς ρωμαϊκῆς ἐποχῆς. Εἶναι τέτοια ἀχρεία ἡ ὑποταγή στήν "ἄφωνη" φωνή τῆς δικτατορίας τῆς μόδας, ὥστε, ὅπως εἶπε καί ὁ Φονταίν: "ὅταν μία κουταμάρα εἶναι τῆς μόδας, καμιά ἐξυπνάδα δέ μπορεῖ ν᾽ ἀντισταθεῖ"! Τόν περασμένο χρόνο, το φιγουρίνι -ἡ μόδα- εἶχε διατάξει ἀνά τήν ὑφήλιο, οἱ γυναῖκες να ἀφήσουν γυμνό τόν ὀμφαλό και τή μέση τους ὁλόγυμνη... καί νεώτερες καί μεγαλύτερες στην ἡλικία ἐμφανίζονταν παντοῦ με γυμνή τή μέση, πρός κατάπληξη -μόνο κατάπληξη;- τῶν πάντων! Οἱ δέ γυναῖκες περιφέρονταν ἀλαζονικά καί ὑπερήφανα, χωρίς ἴχνος αὐτοσυνειδησίας και τύψεων. Μερικές, μάλιστα, με θρασύτητα καί πώρωση πνευματική, μόλυναν καί τούς ἱερούς χώρους τῶν Ναῶν. Ἡ βεβήλωση τῆς ἱερότητας στήν ἀποκορύφωση! Ὡστόσο, ἡ ἀσέβεια δέ σταμάτησε ὡς ἐκεῖ. Τόν ἑπόμενο χρόνο, μέ ἠλεκτρονική ταχύτητα ἔφτασε ἡ νέα δικτατορική διαταγή: Φέτος, ὄχι γυμνή ἡ περί τόν ὀμφαλό μέση, ἀλλά γυμνό τό σῶμα ἀπ᾽ τή μέση καί πάνω. Διατάσσει λοιπόν τή γυναίκα, σχεδόν.... γυμνόστηθη!
«Άραγε γιγνώσκεις α αναγιγνώσκεις;»
Στην ενθρόνιση του Μητροπολίτη Πολυκάρπου (Μητροπολίτης της Ιταλίας του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης, Έξαρχος της Νότιας Ευρώπης Πολύκαρπος (Σταυρόπουλος), έλαβαν μέρος ο Μητροπολίτης της Αυστρίας (Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης), Έξαρχος Ουγγαρίας και Κεντρικής Ευρώπης, Αρσένιος, Μητροπολίτης Κυρήνης (Κυπριακή Ορθόδοξη Εκκλησία) Χρυσόστομος και Επίσκοπος Κοπτικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Ιωάννης.
Παρευρέθηκαν
επίσης ο «πατριάρχης» της Βενετίας, ο Francesco Moralia,
γραμματέας του Ποντιφικού Συμβουλίου για την Προώθηση της Χριστιανικής
Ενότητας, Brian Farrell και ο Ambrogio Spreafico,
εκπρόσωπος του Καθολικού Επισκοπάτου της Ιταλίας.
ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ;!
Ὁ Ἀρχιμ. Χριστόδουλος Ταμπακόπουλος,
προϊστάμενος τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Νείλου Πειραιῶς, βλασφημεῖ!
ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΣ
Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ;!
Ἐπίσημον ὄργανον τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας
προάγει κακοδοξίας. Ἐγνώριζεν ὁ Σεβ. Πειραιῶς;
Ὁ Μακαριώτατος καὶ οἱ Συνοδικοὶ κωφεύουν;
Τὸ περιοδικὸν «ΘΕΟΛΟΓΙΑ», τριμηνιαία ἔκδοσις «τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος», ποὺ ἐκδίδεται «προνοίᾳ τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου», ὑπὸ τοῦ «Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Ὠρεῶν κ. Φιλοθέου», ἔχει δὲ ὡς διευθυντὴν τὸν κ. Ἀλ. Κατσιάραν καὶ μέλη συντακτικῆς ἐπιτροπῆς τὸν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Κίτρους, Κατερίνης καὶ Πλαταμῶνος κ. Γεώργιον, τοὺς Καθηγητάς τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης Φώτιον Ἰωαννίδην, Χρῆστον Καρακόλην, Ἄνναν Κόλτσιου-Νικήτα, Βασίλειον Κουκουσᾶν, Ἰωάννην Κουρεμπελὲν καὶ Στυλιανὸν Παπαλεξανδρόπουλον, ἐδημοσίευσεν εἰς τὸ τεῦχος 91.4/ Ὀκτωβρίου – Δεκεμβρίου 2020 ἄρθρον τοῦ Ἀρχιμ. Χριστοδούλου Ταμπακοπούλου μὲ τίτλον «Κριτικὴ τοποθέτηση ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ δρ. Ἀνδρέα Ζαχαρίου ὑπὸ τὸν τίτλο: «Ἡ θεολογικῶς ἀποκλίνουσα ἀντίληψη τοῦ Γρηγορίου Ἀκινδύνου γιὰ τοὺς ἀγγέλους». Εἰς τὸ ἐν λόγῳ ἄρθρον ὁ Πανοσιολογιώτατος σκανδαλίζει σφόδρα μὲ τὰς ἀπόψεις του, ἰσχυριζόμενος ὅτι ἡ θεολογία τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ εἶναι αἱρετική! Παραθέτομεν ἐνδεικτικῶς τὰ ἑξῆς ἐρανισθέντα:
H Koρυφή του παγόβουνου -- του αειμνήστου Ι. Κορναράκη Καθηγητού Παν. Αθηνών
Το μάθημα των θρησκευτικών στην δημόσια παιδεία μεταποιήθηκε, τον τελευταίο καιρό, σε «αποδιοπομπαίο τράγο», στην κεφαλή του οποίου οι εχθροί της Εκκλησίας επιθέτουν, αυθαιρέτως και αναρμοδίως, τις αμαρτίες της και ζητούν – σύμφωνα με το «λευϊτικό» της αποστασίας – την αποπομπή του έξω της παρεμβολής της δημόσιας παιδείας. Και τούτο, προκειμένου να εξαφανισθεί το μάθημα αυτό – να καταστραφεί, κατά το υπόδειγμα του παλαιοδιαθηκικού λευϊτικού για να ικανοποιήσουν, με τον τρόπον αυτόν, την επιθυμία τους να πολεμήσουν την έμμεση παρουσία της Εκκλησίας μέσα στον κόσμο, με την ολοτελή κατάργηση του μαθήματος αυτού! Μια τέτοια κατάργηση, την έχουν ανάγκη οι εχθροί της Εκκλησίας, για να κατασιγάσουν τις ασυνείδητες ενοχές τους, επειδή είναι έξω από την Εκκλησία, υπαρξιακώς απροσδιόριστοι και, άρα, ανασφαλείς! Οπωσδήποτε όμως, ο πόλεμος κατά του μαθήματος των θρησκευτικών είναι δείγμα της συνεχιζομένης, από μακρού, πνευματικής κρίσεως στους κόλπους του επισκοπικού σώματος της Εκκλησίας, και αυτό ακριβώς το γεγονός αντανακλάται στον πόλεμον αυτόν.
Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου
4. Πως αντέδρασαν οι επίσκοποι για την παύση της «κοινωνίας»
1. Η παύση της εκκλησιαστικής «κοινωνίας» όσων έμειναν πιστοί στο Ιουλιανό ημερολόγιο της Εκκλησίας, όπως ήταν φυσικό, ενόχλησε τους επισκόπους, προπαντός τον Χρυσόστομο Παπαδόπουλο.
α. Αντί να προβληματιστούν από την αντίδραση του ποιμνίου τους και σκεφθούν την επαναφορά του Παληού ημερολογίου, όπως έκανε ο Πατριάρχης Τύχων στην Ρωσία, πέρασαν στην αντεπίθεση. Άρχισαν να κατηγορούν τους ανθρώπους αυτούς για ανυπακοή και απείθεια στην Εκκλησία. Επικαλούνταν μάλιστα τα λόγια του Παύλου που γράφει στην επιστολή του προς Εβραίους «πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε. Αυτοί γαρ αγρυπνούσιν υπέρ των ψυχών υμών, ως λόγον αποδώσοντες»! Τι εννοεί όμως ο Απ. Παύλος με τα λόγια αυτά; Είναι υποχρεωμένοι οι πιστοί να κάνουν αδιάκριτη υπακοή στους ποιμένες τους, τους «ηγουμένους», που λέει η αγία Γραφή, όταν διδάσκουν πράγματα ξένα από την Παράδοση της Ορθοδοξίας; Οι Πατέρες αποδίδουν τεράστια σημασία στον επίσκοπο μέσα στη ζωή της Εκκλησίας. Ο άγιος Ιγνάτιος τον θεωρεί «εις τόπον» και «τύπον» Χριστού. Γι’ αυτό συμβουλεύει τους πιστούς, λέγοντας «όλοι ν’ ακολουθείτε τον επίσκοπο…Να μη κάνει κανένας τίποτα από όσα ανήκουν στην Εκκλησία, χωρίς τη γνώμη του… Εκείνο που θα επιλέξει ο επίσκοπος, αυτό είναι ευάρεστο και στο Θεό…Εκείνος που κάνει κρυφά από τον Επίσκοπο, λατρεύει τον διάβολο»! Αυτά όμως, ισχύουν για όλους τους επισκόπους;
Τη Θ΄ (9η) Απριλίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΕΥΨΥΧΙΟΥ του εν Καισαρεία.
Ευψύχιος ο Άγιος του Χριστού Μάρτυς κατήγετο εκ της χώρας των Καππαδοκών, έζησε δε κατά τους χρόνους του παραβάτου Ιουλιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τξα΄ - τξγ΄ (361 – 363). Ζων δε ο μακάριος βίον άμεμπτον, έλαβε και γυναίκα νόμιμον, κατόπιν όμως θερμανθείς υπό θείου ζήλου και παραλαβών πολλούς Χριστιανούς εκρήμνισεν εκ θεμελίων τον ειδωλολατρικόν ναόν τον επονομαζόμενον της Τύχης, τον οποίον είχεν εις ιδιαιτέραν συμπάθειαν και αγάπην ο επάρατος Ιουλιανός, όστις και προσερχόμενος εις αυτόν καθ’ εκάστην προσέφερε τας θυσίας του. Αφ’ ου δε απεκαλύφθη η πράξις αύτη του Αγίου, προσέταξεν ο Παραβάτης οι μεν άλλοι Χριστιανοί να υποβληθώσιν εις εξορίας και βασάνους, ο δε Άγιος Ευψύχιος να αποκεφαλισθή, καθ’ ο αυτουργός της τοιαύτης πράξεως· όθεν αποκεφαλισθείς έλαβεν ο αοίδιμος του Μαρτυρίου τον στέφανον.
π. Θεοδώρητος Μαύρος: Οποία διαστροφή της ορθοδόξου διδασκαλίας!
''Λέγουν χαρακτηριστικώς, ότι ένεργούν έτσι, διότι έπθυμοΰν να εύρισκωνται εντός ‘Εκκλησίας, αφού, όπως ισχυρίζονται, μόλις διακόψουν κοινωνίαν με τους αιρετικούς προϊσταμένους των ή τους κοινωνούντας με αυτούς, θα ευρεθούν αμέσως εκτός Εκκλησίας. Οποία διαστροφή της ορθοδόξου διδασκαλίας! Ενώ οι Iεροί Κανόνες και ο σύνολος χορός των ομολογητών Πατέρων χαρακτηρίζουν, ως σωτηριώδη αντίδρασιν και προστασίαν της Εκκλησίας την διακοπήν κοινωνίας με τους αιρετικά κηρύσσοντας, αυτοί ισχυρίζονται τα ακριβώς αντίθετα! Έτσι όχι μόνον συμμαχούν προς την αίρεσιν και την ενισχύουν διατηρούντες το ποίμνιόν τους ανύποπτο στο πλευρό των κακοδόξων, αλλά και υβρίζουν όλους τους ομολογητάς πατέρας του παρελθόντος, χαρακτηρίζοντας αυτούς, ως εκτός Εκκλησίας αγωνισθέντας, αφού, ως γνωστόν, έπραξαν τα ακριβώς αντίθετα, από ό,τι πράττουν αυτοί σήμερα.''
Ὁ Κορωνοϊός, ὁ Υἱός τῆς Ἀπωλείας καί ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ.
Ἡ βόμβα τοῦ Κορωνοϊοῦ
Δύο στρατόπεδα ὑπάρχουν στόν κόσμο, τοῦ φιλανθρώπου Χριστοῦ καί τοῦ ἀνθρωποκτόνου Σατανᾶ. Ὁ καθένας βρίσκεται μπροστά στό οὐσιαστικό δίλημμα, Θεάνθρωπος Χριστός ἤ Σατανᾶς. Οἱ πρωτόπλαστοι, ἀφοῦ ὁ διάβολος ἔριξε στά αὐτιά τῆς Εὔας, τόν ἰόν τῆς ἀνυπακοῆς στόν Θεό, ἔχασαν τόν ἀληθινό Παράδεισο. Σήμερα οἱ ἄνθρωποι χάνουν τόν ψεύτικο παράδεισο πού οἱ ἴδιοι εἶχαν δημιουργήσει. Ἐκεῖ πού ὁ κόσμος πορευόταν ἐν εἰρήνη καί ἀσφάλεια ὅπως νόμιζε, αἰφνίδια ἦλθε ὁ ὄλεθρος ἀπό ἕναν ἰό, τόν Κορωνοϊό. Αὐτός ἔγινε τό μοναδικό θέμα τοῦ σύμπαντος, καί ἀναστάτωσε ὅλη τήν οἰκουμένη, σχεδόν σέ ὅλους τούς τομεῖς τῆς ζωῆς. «Ἐξ αἰτίας τοῦ κορωνοϊοῦ ἔχει διασπαρῆ τόσος φόβος καί τόσος πανικός στούς ἀνθρώπους παγκοσμίως, ἀλλά καί τελείως ἀδικαιολόγητα μεταξύ τῶν χριστιανῶν, ὡσάν νά ἔχει ἐκλείψει παντελῶς ἡ πίστη καί ἡ ἐλπίδα στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ὁ ἰός τῆς ἀπιστίας εἶναι πολύ χειρότερος ἀπό τόν Κορωνοϊό.» (Θεοδρομία, Ἰαν-Ἰούν. 2020, σ. 155).
--------------------------------------
Σχόλιο του κειμένου από το εκλεκτό ιστολόγιο : http://scripta---manent.blogspot.com/
ΝΗΣΤΕΙΑ, Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ
π. Δημητρίου Μπόκου
Νηστεία σήμερα; Στην εποχή μας; Μα πού βρισκόμαστε;
Σε δεύτερη μοίρα δυστυχώς έχει υποβαθμισθεί στη συνείδηση πολλών Χριστιανών το σπουδαιότατο θέμα της νηστείας. Δίνοντας δήθεν σημασία σε πιο «πνευματικά» θέματα, και στο ελαφρά τη καρδία διατυμπανιζόμενο, ότι δεν βλάπτουν τα εισερχόμενα από το στόμα, αλλά τα εξερχόμενα από την καρδιά, κάποιοι καταργούν εντελώς τη νηστεία ή της δίνουν ελάχιστη σημασία. Ακόμη και ιερείς και θεολόγοι καταθέτουν δυστυχώς παρόμοιες απόψεις. Κάποιοι, παρεξηγώντας τον διαχωρισμό μεταξύ αληθούς και ανωφελούς νηστείας, στον οποίο επιμένουν ιδιαίτερα οι αγιογραφικές και πατερικές παραινέσεις, περιφρονούν τη νηστεία απερίφραστα και την εξοβελίζουν εντελώς από τη ζωή τους.
Αναδιφώντας όμως στον ιερό λειμώνα του Τριωδίου, ανακαλύπτουμε πολύ νωρίς το πόσο εξαίρεται η αρετή της νηστείας. Ήδη στο θαυμάσιο δοξαστικό των Αίνων της Κυριακής της Απόκρεω γίνεται θερμή προτροπή να νηστέψουμε. «Προκαθάρωμεν εαυτούς, αδελφοί, τη βασιλίδι των αρετών· ιδού γαρ παραγέγονε, πλούτον ημίν αγαθών κομίζουσα, των παθών κατευνάζει τα οιδήματα, και τω Δεσπότῃ καταλλάττει τους πταίσαντας».
Γράφει ο κ. Διόδωρος Ράμμος
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
Ανάμεσα στα ποικίλα ζητήματα που προσπάθησα να εξετάσω
είναι ασφαλώς και η καταγωγή του ελληνικού έθνους και η πορεία του μέχρι το 1000
π.Χ. Δυστυχώς, πολλά από αυτά που καταγράφω δεν θα τα βρούμε σε κανένα σχολικό
βιβλίο ιστορίας, διότι το Υπουργείο Παιδείας στην Ελλάδα φροντίζει να μη
γνωρίζουν οι Έλληνες την ιστορία τους!
Αν θέλετε, χρησιμοποιήστε το και διαδώστε το.
Βασικόν αίτιον αποστασίας. -- Αθωνικά άνθη
Κοινή γνώσις παντός μεν ορθοδόξου πιστού, κατ΄ ιδιάζοντα δε λόγον των Μοναχών, πρέπει να τυγχάνη ότι το αίτιον του κακού δεν έχει την προέλευσίν του και δεν αποτελεί συνέπειαν απορρέουσαν εκ των προσωπικών-θεολογικών γνώσεων του Μεταξάκη ή του Παπαδοπούλου, ούτε του Αθηναγόρου ή του Bαρθολομαίου, ως και προ ή μετά άλλων ομοίων αυτοίς, αλλά πηγάζει εκ του γεγονότος ότι, ουχί μόνον ούτοι, αλλά, κρίμασιν οις οίδε Κύριος, άπασα σχεδόν (όχι η Εκκλησία, άπαγε… αλλά) η πνευματική ηγεσία τής καθ΄ όλου Εκκλησίας, εκτός βεβαίως σπανίων εξαιρέσεων, ως και οι πλείονες εκ των Καθηγητών τής σημερινής θεολογικής επιστήμης, συμμιγέντες, αφομοιώθησαν με την διεστραμμένην «θεολογικήν» σκέψιν της Δύσεως, τούθ΄ όπερ κατέστησε τούτους ου μόνον απειθείς, αλλά και επικριτάς και κατηγόρους της Ορθοδόξου Πατερικής θεολογίας, ανατρέποντες ούτω θεμελιωδώς την υπόστασιν της «Μίας, Αγίας,…» του Χριστού Εκκλησίας!
Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου
3. Οι πρώτες αντιδράσεις των πιστών
1. Η αλλαγή του ημερολογίου το 1924, ξεσήκωσε μεγάλη μερίδα του λαού. Υπήρξε κυριολεκτικά λαϊκός ξεσηκωμός. Οι άνθρωποι παντού φώναζαν «φραγκέψαμε, φραγκέψαμε»! Το σημαντικό είναι, ότι η αντίδραση αυτή υπήρξε αυθόρμητη! Δεν υπήρξε ηγέτης να τους ξεσηκώσει. Δεν βρέθηκε ανάμεσά τους ούτε ένας επίσκοπος, ούτε ένας μεγαλόσχημος κληρικός, ή θεολόγος! Μόνο στο Άγιο Όρος υπήρξαν μερικοί μοναχοί, μεταξύ των οποίων ο Αρσένιος Κοττέας, μια σημαντική μορφή του αγιορείτικου μοναχισμού. Οι ολιγάριθμοι αγιορείτες μοναχοί από τη πρώτη στιγμή κατάλαβαν το που οδηγούσε αυτή η άθεσμη αλλαγή. Αυτοί μόνο, όσο μπορούσαν, συμπαραστάθηκαν στον Ορθόδοξο αυτό λαό. Είναι, ίσως, η πρώτη φορά στην ιστορία της Εκκλησίας, που λαϊκοί μόνοι τους ανέλαβαν την ευθύνη και το βάρος μιας τέτοιας πρωτοβουλίας, με αντιμέτωπους, τους ποιμένες τους επισκόπους. Αμέσως, μετά την αλλαγή του ημερολογίου, όσοι δεν θέλησαν να συμμορφωθούν με την απόφαση αυτή του Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, διέκοψαν την «κοινωνία» με όλους τους επισκόπους της Ιεραρχίας, επειδή ακολούθησαν το φράγκικο ημερολόγιο. Διέκοψαν ακόμα τη «κοινωνία» και με όλους τους κληρικούς, που μνημόνευαν αυτούς τους επισκόπους. Έμείναν όμως χωρίς ιερείς, που χρειάζονταν για να εξυπηρετηθούν. Έτσι, οι άνθρωποι αυτοί σταμάτησαν να εκκλησιάζονται σε ναούς, που λειτουργούσαν ιερείς με το Νέο. Σταμάτησαν να εξυπηρετούνται από Νεοημερολογίτες κληρικούς. Εάν έβρισκαν κάποιο κληρικό, που έμεινε πιστός στη Παράδοση της Εκκλησίας, εκκλησιάζονταν όπου εκείνος λειτουργούσε, είτε σε κανένα ξωκλήσι, είτε στην ύπαιθρο. Αν δεν έβρισκαν, δεν πήγαιναν πουθενά. Δεν φιλούσαν ούτε το χέρι κληρικού, που ακολουθούσε το Νέο ημερολόγιο.
''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''
Η λειτουργική ζωή της Εκκλησίας, αρχίζει και
τελειώνει με την επίκλησιν «Της τιμιωτέρας των Χερουβίμ…», και πάντες οι άγιοι
της Εκκλησίας θεωρούν την Θεοτόκον Μαρίαν ως «μετά Θεόν, τα δευτερεία της
Τριάδος έχουσαν…». Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός γράφει: «εμνήσθην της Θεοτόκου
και εσώθη η ψυχή μου». Ο Γεώργιος Νικομηδείας λέγει, ότι ο Χριστός λογίζεται
δόξαν ιδικήν του, την δόξαν της Μητρός αυτού. «Την Σην γαρ δόξαν ο Κτίστης, ιδίαν
οιόμενος, εκπληροί τας αιτήσεις». «Ελπίδα μου, καταφυγή μου, Μητέρα μου, γράφει
ο Μηνιάτης, ένα νεύμα να κάνης δι’ εμέ, εγώ είμαι σεσωσμένος. Κυρία Θεοτόκε
Μαρία, όποιος εις Σε ελπίζει είναι αδύνατον να χαθή».
Τη Η΄ (8η) Απριλίου, ο Άγιος Νεομάρτυς ΙΩΑΝΝΗΣ ο ναύκληρος, ο εν τη Κω μαρτυρήσας εν έτει αχξθ΄ (1669), πυρί τελειούται.
Ιωάννης ο του Χριστού Άγιος Νεομάρτυς ηξιώθη των μαρτυρικών στεφάνων εν τη νήσω Κω κατά το έτος 1669, έλαβε δε χώραν το Μαρτύριον αυτού ούτως: Αγαρηνοί τινες, άγνωστον δια ποίαν αιτίαν, μεταχειρισθέντες επ’ αυτού μαγικάς τινας τέχνας, τον έκαμαν έξω φρενών και έπειτα τον ετούρκευσαν. Μετ’ ολίγας δε ημέρας, ελθών εις αίσθησιν και αντιληφθείς εαυτόν περιτετμημένον και λευκόν σαρίκιον φέροντα εις την κεφαλήν, ελυπήθη δια το κακόν το οποίον έπαθε και απορρίψας το σαρίκιον έζη πάλιν χριστιανικώς και μετανοών ενώπιον του Θεού με δάκρυα και στεναγμούς δια το ακούσιον πταίσμα του. Ιδόντες οι Αγαρηνοί ότι μετεμελήθη και είναι πάλιν Χριστιανός, επέπεσον κατ’ αυτού με ορμήν και αφ’ ου τον έδειραν ανηλεώς, τον έρριψαν εις την φυλακήν, μετ’ ολίγας δε ημέρας τον εξήγαγον πάλιν εκείθεν και προσεπάθουν με διαφόρους τρόπους να τον μεταστρέψουν εις την θρησκείαν των.
ΝΙΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ: Πρωτοφανές εισαγγελικό πραξικόπημα: Γκρεμίστηκε η Δικαιοσύνη !!!
Τις τελευταίες ώρες ζούμε ένα εισαγγελικό δράμα. Ολόκληροι θεσμοί καταρρέουν. Η Δικαιοσύνη γκρεμίζεται και ευτελίζεται διεθνώς, μαζί με τις Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες και τα Πανεπιστήμια.
Πανικοβλήθηκαν. Σάστισαν. Γιατί έπεσα πάνω τους με τέσσερις μηνύσεις ταυτόχρονα. Για τρεις θανάτους “κόβιντ” σε Πύργο, Κ.Α.Τ. και Ευαγγελισμό.
Κ.Α.Τ.
Πρώτες ήρθαν οι μηνύσεις για τους θανάτους του Κ.Α.Τ., της Αντωνίας Δημητρίου και του Ευσταθίου Χειμαριού. Στο Τμήμα Ασφαλείας Κηφισιάς. Από την κόρη και τον γιο αντίστοιχα. Και μαζί τους οι οικογένειες των νεκρών. Και εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα την Δικαιοσύνη να διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθη. Παρακολουθούν την λυσσαλέα αντίσταση και το δέος του συστήματος μποστά στις αποδείξεις που έρχονται για τα εγκλήματα στα κολαστήρια των δημοσίων νοσοκομείων.
Το ημερολογιακό είναι πρωτίστως δογματικό -- Γράφει ο κ. Χαρίλαος Ι. Στουραΐτης, Θεολόγος
Οι ισημερίες είναι δύο αμετάβλητες σταθερές που ουδέποτε ΄΄πέφτουν΄΄ και που ουδέποτε μεταβάλλονται, κ. Χατζηνικολάου.
Η συγκεκριμένη αναφορά του Πηδαλίου, μαζί μ΄εκείνες περί εικονογραφίας του Θεού Πατρός, είναι παπικής προελεύσεως, αντορθόδοξες και παραπλανητικές.Συμφωνώ μαζί σας ότι το ημερολογιακό είναι πρωτίστως δογματικό, μόνο που αυτό δεν το ΄΄κατανόησε΄΄ ο πρωτεργάτης του σχίσματος του 1937, πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος, ο οποίος με το δυνάμει και ουχί ενεργεία, αθώωσε τους ήδη καταδικασμένους και αναθεματισμένους υπό των Πανορθοδόξων Συνόδων του 16ου αιώνος καινοτόμους νεοημερολογίτας.
Θέτω υπ΄ όψιν την αναφορά του κ. Σιμοπούλου, Διευθυντού Ευγενιδείου, σχετική με το αμετάβλητον των ισημεριών, και το ρόλο που παίζει το γεωγραφικό πλάτος κάθε χώρας.
Ἔχετε πολύ θράσος, κ. Στουραΐτη, ὅπως καί ὅλοι σχεδόν οἱ Ματθαιϊσταί! Πρῶτον, ὁ Ἅγιος πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος ἐφήρμοσε τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν, ὅτι τά προβλήματα πού ἀναφύονται εἰς τήν Ἐκκλησίαν ἀντιμετωπίζονται θεσμικῶς, ἤτοι Συνοδικῶς. Τό 1924 δέν ἦτο ἡ μοναδική περίπτωσις εἰς τήν Ἐκκλησίαν πού σχεδόν ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι ἔπεσαν εἰς αἵρεσιν. Τό αὐτό συνέβη καί ἐπί Μ. Ἀθανασίου, καθώς καί ἐπί Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ. Καί ὅμως, οἱ μεγάλοι αὐτοί Ἅγιοι δέν ἵδρυσαν ἰδικήν των Ἐκκλησίαν, ἀλλ' ἠγωνίσθησαν ὥστε νά εὑρεθοῦν καί ἄλλοι Ὀρθόδοξοι, νά συγκαλέσουν Σύνοδον καί νά καταδικάσουν τίς αἱρέσεις. Εἰς ἀντίθεσιν μέ αὐτούς, ὁ Καρπαθάκης κι ἐσεῖς τούς βγάζετε ὅλους «ἐκτός Ἐκκλησίας», ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΤΕΤΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ, ἀλλά σφετεριζόμενοι τό δικαίωμα τῆς Πανορθοδόξου Συνόδου. Ἐσεῖς, λοιπόν, κάνατε σχίσμα τό 1937 μέ τήν ποδοπάτησιν τής Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας καί τόν σφετερισμόν δικαιωμάτων πού ἔχει μόνον ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος. Αὐτή εἶναι καί ἡ κρυσταλλίνη διδασκαλία τῶν Κολλυβάδων Πατέρων, τούς ὁποίους προφανῶς ἀπορρίπτει ἡ σέκτα σας.
Δεύτερον, γράφετε ὅτι οἱ ἰσημερίες δέν ἀλλάζουν, ἀλλά εἶναι σταθερές, καί γιά νά μέ πείσετε, παραθέτετε ἕν ἄσχετον κείμενον ἀστρονόμου, ὁ ὁποῖος, μεταξύ ἄλλων ἀνουσίων γιά μένα πληροφοριῶν, λέγει καί ὅτι τό τάδε ἔτος ἡ ἰσημερία δέν θά γίνῃ τήν 22αν Σεπτεμβρίου, ὅπως ἀνεμένετο, ἀλλά τήν 26ην Σεπτεμβρίου!!!
Σᾶς εἶπα ὅτι δέν ἐπανέρχομαι, πρῶτον, διότι δέν ἐνδιαφέρομαι καί γι' αὐτό δέν ἔχω μελετήσει ἐπισταμένως τήν ἀστρονομικήν διάστασιν τοῦ θέματος, καί, δεύτερον, διότι οὐδέποτε μπόρεσα νά συνεννοηθῶ μέ κανένα Ματθαιϊκόν, λόγῳ τοῦ γεγονότος ὅτι, ἐκτῶν τῶν ἄλλων πλανῶν των, ἔχουν καί τήν πλέον φοβεράν πλάνην τοῦ «ἀλαθήτου», ἡ ὁποία τούς ὁδηγεῖ εἰς τήν διαστροφήν τῆς Ἀληθείας καί τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας. Τέλος.
-----------------------------
Μεταξύ ημών και υμών, χάσμα μέγα εστήρικται[Λουκ.16,26] κ. Χατζηνικολάου.Το 1924, είχαμε κατάργηση του Εκκλησιολογικού δόγματος και προσβολή της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου, δηλαδή κατεγνωσμένη αίρεση.
Οι καταδίκες και τα αναθέματα των Πανορθοδόξων Συνόδων του 16ου αιώνος πρός όλους εκείνους που θα επιχειρήσουν και θα εφαρμόσουν την αλλαγή του ημερολογίου, φρικτά και φοβερά!
Μόνον στους οικουμενιστές νεοημερολογίτες, στον αρνητή πρ. Φλωρίνης, σ΄εσάς και στους ομοϊδεάτες σας δεν είχαν και δεν έχουν να πουν κάτι.
Όσον αφορά τα των ισημεριών, κ. Καθηγητά, φαίνεται ξεκάθαρα ότι αγνοήτε το θέμα.
Μελετήστε, παρακαλώ, το Αιώνιον Κανόνιον του Πάσχα της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, μελετήστε το πότε τελείται το πάσχα των Εβραίων, μελετήστε την τεσσαρεσκαιδεκάτη ή ΕΑΡΙΝΗ πανσέληνο αυτών, η οποία γίνεται πάντοτε από 21 Μαρτίου έως 18 Απριλίου, μελετήστε, επίσης, τι σημαίνει να εορτάζουν οι Ορθόδοξοι μετά από τους Ιουδαίους και πότε γίνεται αυτό.
Μελετήστε όλα τα παραπάνω, και τότε θα κατανοήσετε γιατί το Πάσχα των Ορθοδόξων γίνεται από 22 Μαρτίου έως 25 Απριλίου, Ιουλιανού Ημερολογίου.
-----------------------------
Συμφωνῶ μέ τόν κ. ΧΣ ὅτι μεταξύ Ματθαιϊσμοῦ καί Ὀρθοδοξίας «χάσμα μέγα ἐστήρικται», ἐφόσον οἱ Ματθαιϊσταί ἀπορρίπτουν τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν καί Παράδοσιν, συμφώνως πρός τήν ὁποίαν τά προβλήματα πού ἀναφύονται εἰς τήν Ἐκκλησίαν ἀντιμετωπίζονται Συνοδικῶς, καί οὐδείς ἐπίσκοπος ἔχει τό δικαίωμα ν' αὐτοανακηρυχθῇ ὅτι αὐτός εἶναι ὁ μόνος Ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος εἰς τήν Οἰκουμένην, ὅπως ἔπραξεν ὁ Καρπαθάκης! Τά ὑπόλοιπα πού γράφει ὁ κ. ΧΣ εἶναι ὅλα Ματθαιϊκές φαντασιώσεις, χωρίς ἴχνος Ἀληθείας! Αὐτό τό σχόλιον τό ἔγραψα ὄχι διά τόν κ. ΧΣ, ἀλλά διά τούς τυχόν ἀναγνώστας πού παρακολουθοῦν αὐτόν τόν «διάλογον».