Άλμα στην αιωνιότητα. Ματθαίος· ο τελώνης που έγινε απόστολος! -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού ΑΠΘ

Η μετάνοια είναι η πιο μεγάλη παραχώρηση του Θεού στον αμαρτωλό άνθρωπο, αλλά και η πιο γενναία και ηρωϊκή ανθρώπινη πράξη. Είναι ένα άλμα, το οποίο επιτελεί ο αμαρτωλός με τη βοήθεια της πίστεως, για να μπει έτσι στη σφαίρα της χάριτος, όπου όλα είναι τέλεια και άγια, διότι η αγάπη του Θεού γνωρίζει να λαμπρύνει και να αξιοποιεί θετικά και τα πιο μελανά και αρνητικά στοιχεία του ανθρώπου. Αυτό το γενναίο άλμα της μετανοίας, με τις ασύλληπτες συνέπειές του, μπορούμε να μελετήσουμε απλά, αλλά και πολύ καθαρά στην αγιασμένη μορφή του ευαγγελιστού Ματθαίου, του τελώνη, που έγινε απόστολος του Χριστού.

Η θεία πρόσκληση.

Στην Καπερναούμ, την «ιδίαν πόλιν» του Ιησού, κατοικεί και εργάζεται ο Ματθαίος. Εκεί, στο μέσον μιας ημέρας γεμάτης σημεία και διδαχές, ο Κύριος περνώντας μπροστά από το «τελωνείο» του Ματθαίου τον βλέπει και του απευθύνει το κάλεσμα· «ακολούθει μοι». Κι εκείνος εγκαταλείποντας την ίδια στιγμή τις εκκρεμότητες του τελωνικού του γραφείου, κλείνει μια για πάντα τους παλιούς λογαριασμούς και «αναστάς ηκολούθησεν αυτώ».

Πανδημία Φόβου -- Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Ο κόσμος όντας απολύτως τρομοκρατημένος και ανήμπορα αιχμαλωτισμένος εις την ψευδή συνείδηση των εξωνημένων και καθοδηγούμενων Μ.Μ.Ε τα οποία, παραπληροφορούν ανεπαίσχυντα την καθημαγμένη κοινή γνώμη, η οποία καθεύδουσα τον νήδυμον, ύπνο, εκχωρεί εις την Σιδηρά πολιτεία, τις θεμελιώδεις ελευθερίες και δικαιώματα της, κεκτημένα αιώνων.

Υπό το αφήγημα της ιδιότυπης δικτατορίας, εργαλοποιήσεως της δημόσιας υγείας, η παγκόσμια ελίτ, προλειάνει το έδαφος της παγκοσμιοποιήσεως και της καινοφανούς Τάξης πραγμάτων, άμεσοι δε συνεργοί, ως προς το ανοσιούργημα τούτο, προδήλως εις βάρος των Ελλήνων πολιτών, καθίστανται ανυπερθέτως, όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα ανεξαιρέτως προσχηματικού ιδεολογικού χρωματισμού.

Επιθυμούμε διακαώς την πλήρη απεμπλοκή μας από την επεκτατική τουρκική πολιτική

 

Με επιστολή του προς την Πρόεδρο της Διακομματικής Επιτροπής για την ανάπτυξη της Θράκης ο Πανελλήνιος Σύλλογος Πομάκων επισημαίνει για άλλη φορά την γλωσσολογική και όχι μόνο διαφορά των Ελλήνων της Θράκης σε σχέση με τις υπόλοιπες συνιστώσες τους μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης ενώ παράλληλα κάνει αναφορά και σε πρώην Πρωθυπουργούς οι οποίοι αναφερόμενοι στους Πομάκους μίλησαν για κάτι το διαφορετικό με τη διαφορά πως αυτή η ρητορική παραδοχή δεν συνοδεύτηκε ποτέ από αντίστοιχες πράξεις.

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή:

Τη ΙΣΤ΄ (16η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ματθαίος ο θείος Απόστολος ήτο από την Κανά της Γαλιλαίας, εις την οποίαν εποίησε το πρώτον θαύμα ο Κύριος, ήτο δε τελώνης την τάξιν, ήτοι ενοικιαστής των τελών και των φόρων, επάγγελμα το οποίον είχον οι Εβραίοι ως άδικον, διότι επλούτει από τας πολλάς αδικίας. Ούτος καθήμενος ποτε εις το τελωνείον ήκουσε τον Κύριον λέγοντα εις αυτόν· «Ακολούθει μοι». Όθεν κατ’ αυτήν την ώραν αφήκεν όλα και ηκολούθησε τον Κύριον, έκαμε δε εις τον οίκον του φιλοξενίαν μεγάλην εις αυτόν, καθώς το λέγει ο ίδιος εις το Ευαγγέλιόν του. Εκάλεσε δε και τους συγγενείς και φίλους του, δια να παρακινηθώσι και πιστεύσωσιν εις τον Χριστόν, καθώς και εκείνοι αδιστάκτως επίστευσαν. Έκτοτε δε συνηριθμήθη με τους λοιπούς Αποστόλους.

Λύτρωσις του πεπτωκότος Προσώπου --- Χαράλαμπος β Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Ακροποδητί και ασκαρδαμυκτί καθιστάμεθα, ανεπιγνώστως, υποχείρια εωσφορικών δυνάμενων!

Η κατάσταση την οποία βιώνουμε προκαλεί σοκ και δέος ως προς την οντολογική μας υπόσταση διότι ήδη έχει εξουδετερώσει την απλή μας λογική ως νοήμονα, όντα, ταύτα δε, συμβαίνουν διότι έχουμε καταστεί πνευματικώς ανέστιοι, ουχί όμως κατ’ ανάγκη, εξ ιδικής μας υπαιτιότητας, δοθέντος ότι οι Θεσμοί της συντεταγμένης πολιτείας μας, έχουν εξαρχής απεκδυθεί από τον δημόσιο χαρακτήρα τους και έχουν καταστεί, οχυρό της εκάστοτε κρατικής εξουσίας, η οποία επιβάλλει στυγνά μια ιδιότυπη κοινοβουλευτική δημοκρατία, η οποία έχει διαρρήξει πάσα σχέση με την ζώσα πραγματικότητα της κοινωνίας.

Το μόνο το οποίο την ενδιαφέρει είναι η σιδηρά και με παν τίμημα, δια πυρός και σιδήρου, ξύλοις και ραπάλοις, επιβολή των σκοτεινών σχεδίων των κοσμοεξουσαστών των υπερεθνικών διευθυντηρίων.

Ως προς τα επιλήψιμα και αξιόμεμπτα σχέδια συνεπικουρεί ανενδοιάσεως και η Διοικούσα Εκκλησία λειτουργούσα ως παράρτημα του εν ταυτού Κράτους και Παρακράτους.

Προ της συνέχισης του άρθρου μου Σας παραθέτω, μία μικρά Ιστορία η οποία ευγλώττως συμπυκνώνει με ενάργεια όλα όσα θίγουμε κατά καιρούς, μεθερμηνεύοντας την τρέχουσα ανθυγιεινή πραγματικότητα την οποία βιώνουμε :

Μη ξεχνάμε:

Πολλάκις βλέπουμε την φανεράν αμαρτίαν του αδελφού μας, αλλά δεν βλέπουμε την κρυπτήν μετάνοιά του. Μόνον ο Θεός κρίνει τα κρυπτά της καρδίας…

O «Οίκος» της Πεντηκοστής

Η πλέον αρμόζουσα προσευχή μας προς τον Παράκλητον είναι ο «Οίκος» της Πεντηκοστής, τον οποίον πολλάκις επιβάλλεται να επαναλαμβάνωμεν καθ΄ ημέραν : 

Ταχείαν και σταθεράν δίδου παραμυθίαν τοις δούλοις σου Ιησού, εν τω ακηδιάσαι τα πνεύματα ημών, μη χωρίζου των ψυχών ημών εν θλίψει, μη μακρύνου των φρενών ημών εν περιστάσεσιν, αλλά αεί ημάς πρόφθασον. Έγγισον ημίν, έγγισον ο πανταχού, ώσπερ και τοις Αποστόλοις σου πάντοτε συνής, ούτω και τοις Σε ποθούσιν ένωσον σαυτόν οικτίρμων ίνα συνημμένοι Σοι, υμνώμεν και δοξολογώμεν το πανάγιόν Σου Πνεύμα.

Η ποικιλία δεκτικότητος στους Ορθοδόξους πιστούς

Στην πνευματική ζωή, δηλαδή στον χώρο που το άγιον Πνεύμα προσφέρεται να βιωθή, ήγουν στους Ορθοδόξους πιστούς, υπάρχει ποικιλία δεκτικότητος. Η δεκτικότης εκάστου προσδιορίζεται, βέβαια, «κατά το μέτρον της πίστεως» αλλά και από τις καταβολές, την έκταση και το είδος της παιδείας, και των παγίων διαθέσεων της ψυχής (δηλ. ποσόν πίστεως, χωρητικότης νου, ευφυϊα, αφυϊα, μετριότης, μεγαλόνοια, μικρόνοια, καλλιέργεια, ή μη, του νου στην θεολογία, φιλοσοφία, αποκλίσεις της ψυχής προς την φιλανθρωπίαν, την πρακτικήν ζωήν ή τον θεωρητικόν βίον).

μ.θ.δ.

Σουχαρίτ Μπάγκντι: Ο Γερμανο-Ταϊλανδός επιδημιολόγος που αποδομεί την μυθολογία για τον κορωνοϊό

---------------------------

 Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἐξαιρετική ὁμιλία, πού ἀνατρέπει τήν Ἀπάτην πού ἔχουν ἐπιβάλει οἱ Σιωνισταί διά τῶν μαριονεττῶν των εἰς ὅλας τάς χώρας τοῦ πλανήτου, προκειμένου νά προωθήσουν τά παγκοσμιοποιητικά (=Δαιμονικά) των σχέδια! Δέν γνωρίζω τί πιστεύει ὁ κ. Μπάγκντι, ἀλλ' ἐδῶ λέγει τήν Ἀλήθειαν, πρός ὄφελος τῆς ἀνθρωπότητος. Ἐνῷ, οἱ «ὀρθόδοξοι» ἔχουν συνταχθῆ ἀναφανδόν μέ τό Ψεῦδος πού διακηρύσσουν οἱ ἀπατεῶνες, ἤτοι τά ὄργανα τοῦ Διαβόλου! Ἐν ἡμέρα Κρίσεως, πιστεὐω ὅτι ὁ κ. Μπάγκντι θά λάβῃ καλυτέραν θέσιν ἀπό τούς ὑποκριτάς καί αἱρετικούς ρασοφόρους, πού ὑποκρίνονται μέν τούς «ὀρθοδόξους», ἀλλ' ἔχουν ὑποταχθῆ στόν ἀντίχριστον Σιωνισμόν!

---------------------------

 Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 15 Νοεμβρίου 2020 - 11:49 π.μ.: «Ποιά ακριβώς είναι κατ' εσάς η Απάτη και σε τί βαθμό;»

Τό διαδίκτυον βρίθει ἀπό ἀποδείξεις τῆς ἀπάτης εἰς ἐγκληματικόν βαθμόν κι ἐσύ ρωτᾶς ἐμένα; Ἄν δέν εἶσαι συστημικός (=κακοπροαίρετος), βλ. τό ἄρθρον μου

https://koukfamily.blogspot.com/2020/10/blog-post_363.html

https://orthodoxostypos.gr/%CF%84%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CF%84%E1%BF%B6%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CF%84%E1%BF%B6%CE%BD-%E1%BC%A1-%CF%80%CE%B1/

 

Του Στέλιου Παπαθεμελή:

Ο ισλαμικός λαθροεποικισμός και δι’ αυτού η αντικατάσταση των Ελλήνων από αλλοεθνείς, αλλόγλωσσους και αλλοθρήσκους είναι σε καλπάζουσα έξαρση. Ορδές λαθροεποίκων εξακολουθούν να κατακλύζουν τα νησιά μας και το μόνο που κάνει το επίσημο κράτος είναι να αναζητεί σαστισμένο να βρει τρόπους και μέσα, να τους στεγάσει, να τους ταΐσει, να τους παράσχει ιατρική περίθαλψη και διαρκές επίδομα, αγαθά τα οποία όμως δεν τα διασφαλίζει για τους Έλληνες.

ΟΜΙΛΙΑ ΠΟΥ ΕΚΦΩΝΗΘΗΚΕ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ -- ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

«Πάνω ἀπ’ ὅλα ἡ ὑγεία» ἀκοῦμε ἰδιαιτέρως τόν τελευταῖο καιρό, συχνά πυκνά, σάν εὐχή ἀπό τά στόματα ὅλων τῶν κοινῶν θνητῶν. Καί ὅμως! Δέν μοῦ ἀρκεῖ ἡ σωματική προσωρινή ὑγεία. Αὐτό πού ἀναζητῶ εἶναι ἡ ζωή, ἡ νίκη ἐπί τοῦ θανάτου. Διότι, ἀληθῶς ὁ Χριστός  ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος. Τό πιστεύουμε ἄραγε; Ἡ ἐπιθυμία ὅλων τῶν ἀνθρώπων εἶναι νά καταργήσουν, νά καταστρέψουν τόν θάνατο. Αὐτό ὅμως πῶς ἀλλιῶς νά ἐπιτευχθεῖ; Ἕνας τρόπος ὑπάρχει. Νά ὑπερισχύσουν καί νά ἀφανίσουν τήν ἁμαρτία, μέ τήν ἁγιότητα.

«Κορβάν» -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Από ιστοσελίδα φέησμπουκ

- Κωνσταντίνος Στρατής

Προφανώς, πρωτίστως και κυρίως, πρέπει να τιμάει τους γονείς του, γιατί προέχει η γνωστή εντολή του Θεού. Αυτή την εντολή την επισήμανε ο Κύριος στους Φαρισαίους με τα εξής λόγια: « ὁ γὰρ Θεὸς ἐνετείλατο λέγων· τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα· καί· ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω· ὑμεῖς δὲ λέγετε· ὃς ἂν εἴπῃ τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί, δῶρον ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς, καὶ οὐ μὴ τιμήσει τὸν πατέρα αὐτοῦ ἢ τὴν μητέρα αὐτοῦ· καὶ ἠκυρώσατε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν »( Ματ. ιε’, 4-6). Αφού λοιπόν η τιμή προς τους γονείς δεν ανταλλάσσεται ούτε με κάποιο δώρο ή προσφορά προς το Θεό, ποιος θα τολμήσει να ακυρώσει αυτή την εντολή και να τιμήσει άλλα πρόσωπα επί της γης, όποια και να είναι αυτά, χωρίς απολύτως καμία εξαίρεση, και όποια εξωτερική όψη κα εμφάνιση και να έχουν, περισσότερο από τους γονείς του;

- Kyprianos Christodoulides

Στό Κατά Μάρκον, κεφ. 7, δίνονται σαφέστερες διευκρινίσεις : «9 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Καλῶς ἀθετεῖτε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ ἵνα τὴν παράδοσιν ὑμῶν τηρήσητε. 10 Μωϋσῆς γὰρ εἶπε· τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου· καί· ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω· 11 ὑμεῖς δὲ λέγετε· ἐὰν εἴπῃ ἄνθρωπος τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί, κορβᾶν, ὅ ἐστι, δῶρον, ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς, 12 καί οὐκέτι ἀφίετε αὐτὸν οὐδὲν ποιῆσαι τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἢ τῇ μητρί αὐτοῦ, 13 ἀκυροῦντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ τῇ παραδόσει ὑμῶν ᾗ παρεδώκατε· καὶ παρόμοια τοιαῦτα πολλὰ ποιεῖτε.»

Όποιος κακολογούσε τόν πατέρα ή τήν μητέρα του καί έλεγε τήν λέξη "κορβάν" απαλλασσόταν τής θανατικής καταδίκης. Αλλά μέ τόν τρόπο αυτό, «οὐκέτι ἀφίετε αὐτὸν οὐδὲν ποιῆσαι τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἢ τῇ μητρί αὐτοῦ». Δηλαδή, θά μπορούσε νά κάνει καί κάτι άλλο, πρός τόν πατέρα καί τήν μητέρα, προκειμένου νά συγχωρεθεί από τό αμάρτημα τής κακολογίας (εναντίωση κατά) τών γονέων του..

Αρκούσε λοιπόν η λέξη "κορβάν", η οποία συνεπαγόταν τό νά προσφέρει δώρο εκ χρυσού κατόπιν όρκου στόν Ναό ή στό θυσιαστήριο, εξ ού καί τό Μτ. κγ΄ : «16 Οὐαὶ ὑμῖν, ὁδηγοὶ τυφλοὶ, οἱ λέγοντες· ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ ναῷ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ' ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ ὀφείλει. 17 μωροὶ καὶ τυφλοί! τίς γὰρ μείζων ἐστίν, ὁ χρυσὸς ἢ ὁ ναὸς ὁ ἁγιάζων τὸν χρυσόν; 18 καί· ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ' ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ δώρῳ τῷ ἐπάνω αὐτοῦ, ὀφείλει. 19 μωροὶ καὶ τυφλοί! τί γὰρ μεῖζον, τὸ δῶρον ἢ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἁγιάζον τὸ δῶρον; »

Τό μίσος που έτρεφε τό ιερατείο κατά τού Κυρίου, ήταν διότι «ἑαυτὸν Θεοῦ υἱὸν ἐποίησεν.». Βλέπε «6 ... λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος· Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς καὶ σταυρώσατε· ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν. 7 ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι· Ἡμεῖς νόμον ἔχομεν, καὶ κατὰ τὸν νόμον ὀφείλει ἀποθανεῖν, ὅτι ἑαυτὸν Θεοῦ υἱὸν ἐποίησεν. » (Ιν. ιθ΄)

Ἀπό τήν ἁγιοπατερική παράδοση στήν «μεταπατερική ἀσυνέχεια» -- π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Αθηνών.

Παράδοση στήν γλῶσσα τῆς Ὀρθοδοξίας σημαίνει τήν ἀδιάκοπη συνέχεια τοῦ ὀρθοδόξου τρόπου ὑπάρξεως, πού κλείνει μέσα του τήν ἀληθινή πίστη, ὡς φρόνημα καί στάση ζωῆς σέ ὅλες τίς πτυχές της.

1. Ἡ Θεολογία καί Ποιμαντική Πράξη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέχρι τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Ὀθωμανούς (1453) εἶχε ὡς κύριο στόχο της τήν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς τῆς« ἅπαξ τοῖς ἁγίοις παραδοθείσης πίστεως» (Ἰούδ. 3), γιά τήν συνέχεια τῆς ὁμολογίας καί παραδόσεως τῶν Ἀποστόλων καί τῶν ἁγίων Πατέρων. Αὐτό ὅμως ἀπαιτοῦσε καί τήν λόγῳ καί ἔργῳ ἀπόκρουση τῶν αἱρέσεων γιά τήν προστασία τοῦ Ποιμνίου καί τήν διασφάλιση τῆς δυνατότητας σωτηρίας, δηλαδή θεώσεως.

Ἔτσι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπό τόν 15ο ὥς τά τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα παρέμεινε ἀμετακίνητη στή στάση της ἀπέναντι στόν δυτικό χριστιανισμό, τόν παπισμό καί τόν προτεσταντισμό (λουθηρανισμό, καλβινισμό, κ.λπ.) καί τόν ἀγγλικανισμό, πού χαρακτηρίζονται σαφῶς ὡς αἱρετικές ἐκπτώσεις ἀπό τή Μία Ἐκκλησία.

Τη ΙΕ΄ (15η) Νοεμβρίου, οι Άγιοι Μάρτυρες ΕΛΠΙΔΙΟΣ, ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ και ΕΥΣΤΟΧΙΟΣ πυρί τελειούνται.

Ελπίδιος, Μάρκελλος και Ευστόχιος οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους Ιουλιανού του Παραβάτου, εν έτει τξα΄ (361). Εκ τούτων των Αγίων Μαρτύρων ο μακάριος Ελπίδιος ήτο μέλος της Συγκλήτου εμπεπιστευμένος τα μυστικά πράγματα του αποστάτου Ιουλιανού, νόμους δε γράφων εγνωρίσθη ότι είναι Χριστιανός. Παρασταθείς λοιπόν εις τον αποστάτην και μη πεισθείς να αρνηθή τον Χριστόν, ενεδύθη ένδυμα τραχέως υφασμένον με τρίχας αιγός, το οποίον είχε μεν καρφωμένους τριβόλους σιδηρούς, επάνω δε ηλείφετο με πίσσαν βραστήν και με αυτήν εστερεώνοντο οι τρίβολοι· έπειτα κτυπώμενον έξωθεν το ένδυμα εκείνο κατετρύπα τας έσωθεν σάρκας του Αγίου με τας αγκίδας των τριβόλων.

Θεολογικοὶ διάλογοι «ἐπὶ ἴσοις ὅροις»: τέχνασµα τοῦ διαβόλου!

Οἱ Οικουμενιστές ἔχουν ἀναγάγει τοὺς θεολογικοὺς διαλόγους µὲ τοὺς αἱρετικούς, σὲ προσχήµατα, γιὰ νὰ ἐνταθοῦν καὶ ἑδραιωθοῦν οἱ σχέσεις µας, ὡς Ὀρθοδόξων, µὲ αὐτούς. Ἔχει ἀποδειχτεῖ πὼς οἱ διάλογοι δὲν γίνονται πιὰ γιὰ νὰ πειστοῦν οἱ αἱρετικοὶ συνοµιλητές µας γιὰ τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ νὰ ἐπιστρέψουν στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ «γιὰ νὰ τὰ βροῦµε», ἤτοι: νὰ καταλάβουµε ὅτι «ἡ ἀλήθεια βρίσκεται κάπου στὴ µέση» καὶ νὰ ἑνωθοῦµε! Ὄντως δαιµονικὴ ἀντίληψη καὶ πρακτική! Αὐτὸ ἐπισηµαίνει καὶ ὁ ἀγωνιστὴς καθηγητὴς π. Θεόδωρος Ζήσης: «Οἱ διεξαγόµενοι σήµερα Διάλογοι “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” ἀποτελοῦν τέχνασµα τοῦ Διαβόλου, ποὺ ἐπιθυµεῖ νὰ ἐξισώσει τὴν ἀλήθεια µὲ τὸ ψεῦδος, τὴν Ὀρθοδοξία µὲ τὴν αἵρεση. Τὸ “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” σηµαίνει ὅτι ἀποδέχονται οἱ διαλεγόµενοι ὅτι µπορεῖ νὰ ἔχουν τὴν ἀλήθεια καὶ οἱ δύο πλευρές· δὲν ὑπάρχει ἡ ἀλήθεια ἀποκλειστικὰ στὴ µία πλευρά. Καὶ µόνον ἡ ἀποδοχὴ αὐτοῦ τοῦ ὅρου σηµαίνει ὅτι ἀµφιβάλλουµε γιὰ τὸ ἂν ὁ Χριστός, ἡ Ἐκκλησία, οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Πατέρες ἔχουν καὶ διδάσκουν τὴν ἀλήθεια. Ἂν στὴν “ἐπὶ ἴσοις ὅροις” συζήτηση τῶν ἀληθειῶν τῆς πίστεως, λόγω ρητορικῆς δεινότητος τῶν αἱρετικῶν, ὑψηλοτέρου µορφωτικοῦ ἐπιπέδου, διαλεκτικῆς ἱκανότητος ὑπερισχύσουν τῶν ἀσθενεστέρων εἰς αὐτὰ Ὀρθοδόξων ἢ τοὺς ἐξαναγκάσουν µὲ διαφόρους τρόπους, ὅπως ἔγινε στὴν Φερράρα-Φλωρεντία, νὰ δεχθοῦν τὰ τῶν αἱρετικῶν, αὐτὸ σηµαίνει ὅτι βρέθηκε ἡ ἀλήθεια;»!

Χωρίς ελληνικότητα -- Του Φώτη Κόντογλου

Ο «εξευρωπαϊσμός» της Ελλάδας

Λένε πολλοί πως η παράδοση πέθανε, πως μάταια κοπιάζουμε όσοι πιστεύουμε σ' αυτή κι αγωνιζόμαστε για να μην πεθάνει, και πως πρέπει να το πάρουμε απόφαση, πως θα ζει στην Ελλάδα μοναχά το κορμί μας, ενώ το πνεύμα, η ψυχή μας, η καρδιά μας, θα ζούνε με ξένα διανοήματα και με ξένα αισθήματα. Μ' ένα λόγο, πως πνευματικά, θα 'μαστε πεθαμένοι, γιατί τι το όφελος να ζει κανένας στην Ελλάδα και να μην έχει στη ζωή του τίποτα ελληνικό; Τί το όφελος να μη σε βάλουνε στο κοιμητήριο αλλά να σε βαστάνε με τη νεκρόκασσα στο σπίτι σου, ενώ είσαι πεθαμένος καί συγχωρεμένος;...

Κατά καλή τύχη, τα πράγματα δεν είναι έτσι, που τα λογαριάζουνε αυτοί που δεν  πιστεύουνε στην παράδοση, όπως δείχνουνε πολλά σημάδια, και ένα ανάμεσα σ' αυτά είναι το με πόσον ενθουσιασμό διαβάζονται κάποια άρθρα, όπως αυτό πού έγραψα τις προάλλες στην «Ελευθερία», «Ο Παντοκράτωρ».

To Δόγμα και η αξία του -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομοτίμου Καθηγητού ΑΠΘ

Η προσήλωσις εις το ορθόδοξον δόγμα, ωστική δύναμις της πνευματικής ζωής

Ανάμεσα στ΄ άλλα γνωρίσματα, που χαρακτηρίζουν την πνευματική υποβάθμιση της κοινωνίας μας είναι και τούτο: Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν εκδηλώνει ενδιαφέρον για τα πνευματικά και μάλιστα τα δογματικά θέματα, που αποτελούν το θεμέλιο και την πηγή της πνευματικής ζωής. Για του λόγου το ασφαλές παραπέμπω στην επίσκεψη του Πάπα στην Αθήνα. Επιθυμούσα, όπως και η πλειονότητα του ελλαδικού κλήρου και λαού, την αποφυγή εκείνης της επισκέψεως. Η πραγματοποίησή της ήταν ένα ήττημα για μας. Έστησε ένα προγεφύρωμα του Παπισμού στην Ορθόδοξη Ελλάδα και έχει αυξήσει την έπαρση των απανταχού παπικών και παποφίλων. Ωστόσο, φρονώ ότι αυτό το δυσάρεστο γεγονός μπορεί να αξιοποιηθεί θετικά και να καταστεί τελικά ωφέλιμο. Πως; Αν λειτουργήσει σαν ξυπνητήρι των κοιμωμένων συνειδήσεών μας αν μας αναγκάσει να απεγκλωβισθούμε από τους επικίνδυνους εναγκαλισμούς των οικουμενιστικών κηρυγμάτων, να συνταχθούμε στη γραμμή των αγίων Πατέρων μας και να τονώσουμε την προσήλωσή μας στο ορθόδοξο δόγμα.

Ορθόδοξες ομιλίες :

Ο ΓΕΡΩΝ ΣΑΒΒΑΣ ΛΑΥΡΙΩΤΗΣ (ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ) ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΟΛΑ 13/11/2020

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=93&t=16057

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΟΛΑ 12/11/2020

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=93&t=16055

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΟΛΑ 11/11/2020

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=93&t=16054

Ο ΓΕΡΩΝ ΣΑΒΒΑΣ ΛΑΥΡΙΩΤΗΣ(ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ)ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΟΛΑ 17/11/2020

 https://agiooros.org/viewtopic.php?f=93&t=16060

Βλέπω τήν ἄφατον χαράν τῶν μισοκάλων δαιμόνων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ὡς γνωστόν, ἕν ἀπό τά πολλά ὀνόματα τοῦ Σατανᾶ εἶναι «μισόκαλος». Βεβαίως, καί τά ὄργανά του μισοῦν μέ φανατισμόν τό καλόν. Ἐάν δέ χαθῇ τό καλόν, τότε αὐτοί χαίρονται, ὡς μισόκαλοι πού εἶναι. Αὐτό ἀσφαλῶς συμβαίνει πρωτίστως στά ἐκκλησιαστικά, διότι κάθε φορά πού σβήνει μία «λυχνία» (τοπική ἐκκλησία) οἱ μετοχές τῆς Κολάσεως ἀνεβαἰνουν, διό καί ἡ χαρά τῶν όργάνων τοῦ Διαβόλου. Ἔτσι, λοιπόν, ἀντί νά μετανοήσουν οἱ μασσῶνοι πού ἔκαναν τό σχίσμα τό 1924, πολεμοῦσαν λυσσωδῶς κατά τῶν Ὀρθοδόξων γιά νά τούς ἐκμηδενίσουν, ἐνῷ οἱ ἴδιοι προώδευαν ἐν Διαβόλῳ ἡμέραν μέ τήν ἡμέραν. Ἰδού μικρόν δεῖγμα τῶν πτώσεων ὅσων ἔμειναν μέ τήν πλευράν τῶν Οἰκουμενιστῶν:

Τη ΙΔ΄ (14η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΦΙΛΙΠΠΟΥ, ενός εκ των ιβ΄ (12) Αποστόλων.

Φίλιππος ο θείος του Κυρίου Απόστολος ήτο εις εκ των δώδεκα, εκ Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας, συμπολίτης Ανδρέου και Πέτρου. Από μικρός εδόθη εις τα μαθήματα, έχων δε πόθον πολύν εις τον Νόμον, εσχόλαζεν εις τα μαθήματα του Μωϋσέως, διότι τοιαύτην είχον τότε οι διδάσκαλοι των Ιουδαίων συνήθειαν και εμάνθανον πρώτον τους νέους αυτάς τας βίβλους, έπειτα τους ηρμήνευον και έτερα όσα ηδύναντο. Από ταύτα λοιπόν ηννόησεν ο Φίλιππος όλας τας ρήσεις, όσαι διελάμβανον περί της ελεύσεως του Χριστού και τας εφύλαττεν εις την καρδίαν του· δια τούτο και καθ’ όλην την ζωήν του διέμεινε παρθένος. Όταν λοιπόν εύρεν αυτόν ο Δεσπότης Χριστός εις την Γαλιλαίαν μετά το βάπτισμα και τον προσεκάλεσε να τον ακολουθήση, δεν έβαλε καιρόν εις το μέσον, αλλά γνωρίσας, ότι αυτός ήτο ο Μεσσίας, τον οποίον ανέμενον, τον ηκολούθησε προθύμως και δεν εξεχώρισεν από αυτόν, γνωρίζων ότι εύρε τον πολύτιμον Μαργαρίτην.

Ένας μοναχός εξωμολογήθηκε στον Αββά Σισώη:

«΄Επεσα πάτερ. Τι να κάνω;»

«Σήκω», του είπε, με τη χαρακτηριστική του απλότητα ο άγιος Γέροντας.

«Σηκώθηκα Αββά μα πάλι έπεσα στην καταραμένη αμαρτία», ομολόγησε με θλίψη ο αδελφός.

«Και τι σε εμποδίζει να ξανασηκωθείς;»

«Ως πότε Αββά» ρώτησε ο αδελφός.

«΄Εως ότου να σε βρει ο θάνατος ή στην πτώση ή στην έγερση. Δεν είναι γραμμένο όπου ευρώ σε, εκεί και κρινώ σε; Μόνο εύχου στο Θεό να βρεθείς την τελευταία σου στιγμή σηκωμένος με την αγία μετάνοια.» του εξήγησε ο Αββάς Σισώης.

Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟΝ

Ὁ Χριστὸς στὴν ἀρχιερατική του προσευχὴ ἀναφέρεται καὶ στοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ἄκουσαν τὴ διδασκαλία του, πίστεψαν σὲ αὐτόν, ζοῦν σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολές του καὶ βρίσκονται στὸν κόσμο, ἀνάμεσα μὲ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ποὺ δὲν πιστεύουν. Δὲν ζήτησε ἀπὸ αὐτοὺς νὰ ἀπομονωθοῦν ἢ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὸν κόσμο. Κατὰ περιόδους ἐμφανίζεται στοὺς συνειδητοὺς χριστιανοὺς μιὰ τάση φυγῆς ἀπὸ τὸν ἁμαρτωλὸ κόσμο προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσουν τὴ σωτηρία τους, ὅπως ἐσφαλμένα πιστεύουν. Ὁ Χριστὸς δὲν ζήτησε κάτι τέτοιο. Ἀντίθετα, τοὺς ζήτησε νὰ γίνουν τὸ φῶς τοῦ κόσμου, νὰ γίνουν τὸ ἁλάτι, νὰ γίνουν οἱ καθοδηγητὲς καὶ οἱ διδάσκαλοι, τόσο μὲ τὰ λόγια ὅσο καὶ μὲ τὶς πράξεις τους.