30 χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες, από την Τουρκία στην Β. Ήπειρο

 

 Η Τουρκία προσπαθεί να πιέσει την Ελλάδα με όποιο τρόπο μπορεί. Αυτήν την φορά έβαλε στόχο τους Βορειοηπειρώτες. Προσπαθεί να αλλοιώσει την Ελληνική Εθνική Μειονότητα ώστε να περικυκλώσει την Ελλάδα από μετανάστες εχθρικούς σε αυτήν. Την κατάλληλη στιγμή θα τους ενεργοποιήσει ώστε να εισβάλλουν στην χώρα μας ζητώντας δήθεν άσυλο.

Με άκρα μυστικότητα προχωρούν στην Βόρειο Ήπειρο, δηλαδή στο Νότιο κομμάτι της Αλβανικής επικράτειας όπου ζούν πάνω από 120.000 Έλληνες Βορειοηπειρώτες, οι εργασίες κατασκευής έξι κέντρων υποδοχής προσφύγων και μεταναστών, που θα στείλει η Τουρκία στην Αλβανία, για να αποσυμφορήσει τους δικούς της προσφυγικούς καταυλισμούς.

Ο ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ -- Του αειμνήστου Αλεξ. Καλόμοιρου

…Ο ορθολογισμός του Παπισμού αυτήν την ίδια την δυνατότητα επιτυχίας του σκοπού της ζωής των ανθρώπων την αρνείται, και βλέπει την Σωτηρία σαν μία νομική δικαίωσι των ανθρώπων μπροστά σε μια εξαγριωμένη ανθρωπομορφική θεία δικαιοσύνη. Για τους «Καθολικούς» ο άνθρωπος, δια της σταυρικής θυσίας του Χριστού, σώζεται από την θεία δικαιοσύνη και όχι από τα νύχια του διαβόλου, ο Θεός έρχεται να μας σώση από τον ίδιο τον Θεό. Ο Θεός σκοτώνει τον Θεό, για να ικανοποιήση την δικαιοσύνη του Θεού! Φεύ της βλασφημίας. Στην πραγματικότητα ο Χριστός πέθανε στον σταυρό για να αναστηθή και έτσι να νικήση δια του θανάτου τον θάνατο, να απαλλάξη τους ανθρώπους από τον θάνατο και κατ΄ αυτόν τον τρόπο να τους ελευθερώση από τον διάβολον ο οποίος υπεδούλωσε τους ανθρώπους δια του φόβου του θανάτου και της φθοράς, «όσοι φόβω θανάτου δια παντός του ζην ένοχοι ήσαν δουλείας». «Εις τούτο εφανερώθη ο Υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του Διαβόλου» (Α΄ Ιωάν. γ: 8). Μας γλυτώνει ο Χριστός από τον διάβολο και μας φέρνει πάλι στην αγκαλιά του Θεού απ΄ όπου ξεπέσαμε. Όμως αυτήν την δυνατότητα να επιστρέφουμε στην αγκαλιά του Θεού οι παπικοί την αρνούνται, γιατί ο ορθολογισμός τους τούς υπαγορεύει ότι καμμία δυνατότης επαφής δεν υπάρχει μεταξύ του ακτίστου Θεού και του κτιστού ανθρώπου. Πως άρχισε η πλάνη τους; Ο ορθολογισμός εισήχθη στην Εκκλησία της Δύσεως από ανθρώπους, που ήσαν μεν ευσεβείς, αλλά δεν είχαν κατορθώσει να απαλλαγούν από τα δεσμά της ανθρωπίνης σοφίας. Τα πρώτα σπέρματα του ορθολογισμού, που έπιασαν βαθειές ρίζες τα έσπειρε ο Αυγουστίνος.

Οικουμενισμός : Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω!


 

Η ΗΣΥΧΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΑΛΑΜΑ -- Αθωνικά άνθη

«… ούτω γινόμεθα ναός Θεού, όταν μη φροντίσι γηϊναις το συνεχές της μνήμης διακόπτηται… αλλά πάντα αποφυγών ο φιλόθεος επί τον Θεόν αναχωρή» Μ. Βασίλειος.

Η Ησυχία δεν αποτελεί διακοσμητικόν τι πλαίσιον της προσευχής. Είναι το αναγκαίον περιβάλλον της. Εν τοις θορύβοις «το μοναδικόν του νου, καθ’ ο συνίσταται ο εντός και όντως Μοναχός, δυαδικόν, έστι δ’ ότε και πολυσχιδές, καθίσταται». Η διάσπασις του ενιαίου της ψυχής καθιστά αδύνατον την αληθή προσευχήν. Διασπάται το «μοναδικόν» του νου εις «δυαδικόν» ή και «πολυσχιδές» εκ των συνομιλιών και από αυτής της θέας των ανθρώπων. Εν αναλύσει, και αυτή η προσδοκία ελεύσεώς τινος προκαλεί σύγχυσιν. Αλλά και γράφων ο Ησυχαστής προς τινα, έστω και πνευματικά, πάλιν δεν δύναται ν’ αποφύγη την περισπώσαν τον νουν μέριμναν. Και αν μεν πρόκειται περί προκοψάντων εις τας αρετάς και δια της αγάπης ενωθέντων μετά του Θεού, η ζημιά είναι μικρά, διότι αίρεται μόνον η άμεσος και ειλικρινής μυστική ένωσις.

Απολυτίκιο Αγ. Ιωακείμ και Άννης


 

Τη Θ΄ (9η) Σεπτεμβρίου, μνήμη των Δικαίων Θεοπατόρων ΙΩΑΚΕΙΜ και ΑΝΝΗΣ.

Ιωακείμ και Άννης των Αγίων Θεοπατόρων την μνήμην εορτάζομεν σήμερον, διότι εγένοντο πρόξενοι της παγκοσμίου χαράς, με την γέννησιν της θυγατρός αυτών και Κυρίας ημών Θεοτόκου· η κυρίως όμως μνήμη της τελευτής αυτών εορτάζεται κατά την εικοστήν πέμπτην του Ιουλίου.                                                                                                     

 ΕΓΚΩΜΙΟΝ εις τους Αγίους Θεοπάτορας ΙΩΑΚΕΙΜ και ΑΝΝΑΝ                      

Κοσμά του Βεστίτορος.           


Η χθες της Θεοτόκου γενεθλιακή πανήγυρις, την της παγκοσμίου χαράς ημίν εορτήν ευφήμοις δεδοξολόγημεν υμνωδίαις· η δε σήμερον ημέρα, την ευχαριστίαν τοις γεννήτορσι προσφέρει της Θεομήτορος, ων η αφορμή, απαρχή της απάντων γέγονε σωτηρίας. Τοίνυν της θυγατρός εστιν η των γονέων πανήγυρις· ώσπερ γαρ επί δόξη μητρός συνδοξάζεται τέκνον, ούτω και επί υμνωδία τέκνου, συμμεγαλύνεται μήτηρ· και η σήμερον ευφροσύνη, μνήμη εστι Δικαίων μετ’ εγκωμίων.   

Ὁ Μεταξάκης καί τό Νέον Ἡμερολόγιον -- από το βιβλίον του π. Θεοδώρου Ζήση δια τον όσιον ΦιλόΘεον Ζερβάκον

Κρίνοντας τήν Μασονία καί τούς Μασόνους ὁ ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος μέ ἰδιαίτερη αὐστηρότητα ἀναφέρεται στόν οἰκουμενικό πατριάρχη Μελέτιο Μεταξάκη, μία πολυτάλαντη καί δυναμική προσωπικότητα, ἡ ὁποία προσδιώρισε ἐν πολλοῖς τά ἐκκλησιαστικά δρώμενα τῶν πρώτων δεκαετιῶν τοῦ 20οῦ αἰῶνος, ἐπί κακῆς πάντως καί ἀντιπαραδοσιακῆς γραμμῆς καί ἐπί μεγίστῃ ζημίᾳ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί ζωῆς, μέ τούς νεωτερισμούς καί τίς καινοτομίες πού εἰσήγαγε, ἡ σπορά τῶν ὁποίων ἐξακολουθεῖ μέχρι σήμερα νά παράγει δηλητηριώδεις γιά τήν Ἐκκλησία καρπούς. Ἐκτός τῆς μεταρρυθμίσεως τοῦ Ἑορτολογίου Ἡμερολογίου, τῆς ὁποίας εἶναι ὁ κύριος ἐμπνευστής καί προωθητής, ἀλλά καί ὁ δημιουργός τοῦ μέχρι σήμερα τραυματικοῦ γιά τήν Ἐκκλησία σχίσματος, θεωρεῖται καί ὡς ὁ ἀρχιτέκτων τοῦ ἀνοίγματος πρός τούς Παπικούς καί τούς Λουθηροκαλβίνους, θεμελιωτής καί κήρυκας τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τοῦ συγκρητισμοῦ, δηλαδή καί τῆς ἐξισώσεως – συμφύρσεως τῶν χριστιανικῶν ὁμολογιῶν καί θρησκειῶν πρός μία ψευδῆ ἑνότητα, πού ἐξυπηρετεῖ ὄχι τό σχέδιο τῆς σωτηρίας, τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά τό σχέδιο τῆς ἀπωλείας, τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἡ συχνή ἀναφορά τοῦ ὁσίου Φιλοθέου στήν μασονική ἰδιότητα τοῦ Μελετίου Μεταξάκη καί στόν ἀντικανονικό τρόπο προωθήσεώς του σέ ἀρχιεπισκοπικούς καί πατριαρχικούς θρόνους ἔχει ὡς στόχο νά δείξει ὅτι εἶναι ὄργανο ἀντιθέων, ἀντιχριστιανικῶν, ἀντιεκκλησιαστικῶν δυνάμεων, πού ἐπιδιώκουν νά πλήξουν τήν μοναδική ἐλπίδα ζωῆς καί σωτηρίας τοῦ κόσμου, τό δόγμα τῆς μοναδικῆς καί ἀποκλειστικῆς ὁδοῦ ζωῆς καί σωτηρίας, πού εἶναι ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκκλησία του. Ἡ σατανοκίνητη πάντως αὐτή γραμμή τοῦ Μελετίου Μεταξάκη, μέσῳ τῆς πατριαρχίας τοῦ Ἀθηναγόρα εἶναι ἡ κυρίαρχη σήμερα ἐκκλησιολογική κατεύθυνση στούς ἡγετικούς ἐκκλησιαστικούς κύκλους, γι᾽ αὐτό καί ὅσα λέγει ὁ ὅσιος Φιλόθεος γιά τόν διατελέσαντα διαδοχικά μητροπολίτη Κιτίου τῆς Κύπρου (1910-1918), μητροπολίτη Ἀθηνῶν (1918-1920), οἰκουμενικό πατριάρχη (1921-1923) καί πατριάρχη Ἀλεξανδρείας μέχρι τοῦ θανάτου του (1926-1935), δέν θά ἀκουσθοῦν εὐχάριστα, διότι οἱ κινούμενοι στούς συγκρητιστικούς καί οἰκουμενιστικούς αὐτούς χώρους τόν ἐπαινοῦν καί τόν ἐγκωμιάζουν.

Ἀπόλυτος ἀνάγκη νά δοῦμε ὅλοι αὐτό τό βίντεο!

Ἡ Ἰατρός Κα Carrie Madej ἀποδεικνύει ὅτι ἐπ' οὐδενί ΔΕΝ πρέπει νά δεχθοῦμε τό ἐπερχόμενον ἐμβόλιον, διότι εἶναι πολύ πιθανόν ὅτι αὐτό θά ἔχῃ παρενέργειες καί ὅτι θά σκοτώσῃ πολλούς ἀπό αὐτούς πού θά τό δεχθοῦν, 10-15%, ὅπως μᾶς εἶπε «ἔξω ἀπό τά δόντια» ὁ Bill Gates στο βίντεό του,

https://www.youtube.com/watch?v=L229t1k3FTw  (βλ. λεπτόν 2.40), θά ἐπηρεάσῃ τό DNA μας, θά εἰσαγάγῃ στό σῶμά μας ἕνα ἀριθμόν (κατά πᾶσαν πιθανότητα τό 666) καί θά μᾶς μεταβάλῃ ἀπό ἀνθρώπους εἰς προϊόντα!!! Κατόπιν αὐτῶν, θά πρέπῃ κάποιος νά εἶναι ἀπείρως ἠλίθιος νά ἐμβολιασθῇ ὁ ἴδιος ἤ νά ἐπιτρέψῃ σέ κάποιο μέλος τῆς οἰκογενείας του νά ἐμβολιασθῇ. Δεῖτε τό βίντεο, ἡ Κα Madej ξέρει τί λέγει:

Η Αμερικανίδα γιατρός Carrie Madej, για το επερχόμενο εμβόλιο και ό,τι θα το συνοδεύει ... ΜΟΝΟ ΣΑΤΑΝΙΚΑ ΜΥΑΛΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ(βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους)

8 Σεπτεμβρίου, 2020 https://attikanea.info/%ce%b7-%ce%b1%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%cf%8c%cf%82-carrie-madej-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b5%cf%80%ce%b5%cf%81%cf%87%cf%8c/  

https://www.youtube.com/watch?time_continue=1088&v=_J3eJA52zOw&feature=emb_logo  

ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗΝ ΜΑΣ ΠΟΡΕΙΑΝ -- Τοῦ κ. Δημ. Κ. Κουτσουλέλου Ἐπιτίμου Ἐπόπτου Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως

«Ὅσο νὰ σὲ λυπηθεῖ τῆς ἀγάπης ὁ Θεός καὶ νὰ ξημερώσει μιάν αὐγὴ καὶ νὰ σὲ καλέσει ὁ λυτρωμός, ὦ ψυχὴ παραδαρμένη ἀπὸ τὸ κρίμα...». Κωστῆς Παλαμᾶς

Εἶναι ἀναμφισβήτητο ὅτι ἡ σημερινὴ φοβερὴ οἰκονομικὴ κρίση εἶναι ἀποτέλεσμα καὶ καρπὸς τῆς ἠθικῆς, πνευματικῆς καὶ κοινωνικῆς κρίσεως. Προηγήθηκαν καὶ παραμένουν ἡ κατάπτωση καὶ ἡ διαφθορά, ἡ σύγχυση καὶ ἡ νοθεία, ἡ παρακμὴ καὶ ἡ ὑποβάθμιση τῶν ἀξιῶν τῆς ζωῆς, τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς Κοινωνίας, μὲ ὅλα τὰ δυσάρεστα καὶ ἐκφυλιστικὰ φαινόμενα. Ὅλοι μας διαπιστώνουμε, μὲ λύπη ὅτι ἡ Πατρίδα μας ἔχει ὑποστεῖ, τὰ τελευταῖα ἰδιαίτερα χρόνια, μιὰ λεηλασία.

Το Αιγαίο «κείται μακράν» -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η τραγική διαπίστωση ότι τίποτε δεν αλλάζει εις αυτόν τον καθημαγμένο τόπο, φαίνεται από τις άλογες αποφάσεις οι οποίες κολακεύουν την πνευματικά ευνουχισμένα μάζα εξοργίζουν όμως τον οξύνου πολίτη.

Καταρχάς η διελκυστίνδα των εξελίξεων καθόσον αφορά την κατάφωρη προσβολή της εθνικής μας κυριαρχίας, από τους Τούρκους, ο ανυπόστατος ρόλος της πολύφερνης Ε.Ε και η ανήκουστη ολιγωρία του διεθνούς παράγοντα, ο οποίος δια ιδικούς του λόγους διατηρεί επαμφοτερίζουσα θέση, ωθώντας τις εξελίξεις προς το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, προξενεί έντονο προβληματισμό.

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Ανήσυχοι καὶ κινητικοὶ εἶναι οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐποχῆς μας. Θέλουν νὰ προλάβουν ὅλα τά ἐφήμερα καὶ μάταια, νὰ τὰ μελετήσουν, νὰ τὰ ἀπολαύσουν, νὰ προβληθοῦν οἱ ἴδιοι καὶ νὰ ξεχάσουν μὲ τὸ ζόρι τὸ ἐσωτερικό τους κενό, ποὺ τοὺς κάνει ἀγχώδεις, καταθλιπτικοὺς καὶ δυστυχεῖς. Γιὰ τὰ πνευματικὰ καὶ αἰώνια κανένα ἐνδιαφέρον. Δὲν θέλουν νὰ τὰ θυμοῦνται. Νομίζουν ὅτι αὐτὰ εἶναι θέματα ποὺ δὲν ἔχουν ἰδιαίτερη ἀξία, ἀνήκουν στὸ χῶρο τῆς φαντασίας τῶν θρησκόληπτων καὶ ἀφαιροῦν ἀπὸ τὴ ζωὴ τὴ χαρὰ καὶ τὴ δημιουργικότητα. Ἔτσι, μὲ αὐτὸ τὸν ἐσφαλμένο συλλογισμό, ἀπαλλάσσονται ἀπὸ ὑποχρεώσεις, καθήκοντα καὶ ἠθικοὺς φραγμοὺς καὶ ρίχνονται στὸ ἀδιάκοπο κυνήγι τῆς εὐτυχίας, τὴν ὁποία νομίζουν ὅτι πλησιάζουν καὶ ὅλο τούς ἀπομακρύνεται. Μένουν πάντα μὲ ἄδεια χέρια, χωρὶς νὰ δέχονται ὅτι ματαιοπονοῦν. Οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι ἔχουν τὴ δυνατότητα νὰ μετακινοῦνται εὔκολα. Τὰ ταξίδια εἶναι πιὰ μιὰ εὐχάριστη ὑπόθεση. Τὰ ἐπιλέγουν ἀκόμα καὶ οἱ γέροντες.Ὅλοι θέλουν νὰ μετακινοῦνται, γιὰ νὰ γνωρίσουν νέους τόπους. Θέλουν νὰ γεμίσουν τὸ χρόνο τους καὶ νὰ ξεχάσουν τὰ δυσάρεστα τῆς ζωῆς. Ψάχνουν νὰ βροῦν ἐκεῖνο ποὺ δὲν ξέρουν. Συχνὰ πηγαίνουν νὰ γνωρίσουν πρόσωπα φημισμένα καὶ νὰ σχηματίσουν τὴ δική τους γνώμη γιʼ αὐτά. Τελικὰ τί πετυχαίνουν; Τὶς περισσότερες φορὲς τίποτα.

Προωθεῖται η εκλαΐκευση του Οικουμενισμοῦ

Ἡ ἐκλαΐκευση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ προωθεῖται μὲ τὶς πυκνὲς λειτουργικές, ἀκαδημαϊκὲς-θεολογικὲς, ποιμαντικὲς καὶ κοινωνικὲς ἐπαφές μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, κυρίως μὲ τὶς συμπροσευχὲς σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα, μὲ τοὺς μεικτοὺς γάμους καὶ τὸν ἤδη προαναγγελμένο σχεδιασμὸ τῶν ὀρθοδόξων οἰκουμενιστῶν νὰ ἐξαλείψουν ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη Λατρεία ὅσα σημεῖα προσβάλλουν αἱρέσεις ἢ ἄλλες θρησκεῖες, ὥστε νὰ ἐξοικειωθεῖ μὲ τὴν ἑτεροδοξία καὶ τὸ ἁπλὸ ὀρθόδοξο ἐκκλησιαστικὸ πλήρωμα (ἀφοῦ δῆθεν «ὅλοι στὸν ἴδιο Χριστὸ / Θεὸ πιστεύουμε...»).

Μητροπολίτου Σάμου Ειρηναίου, "Η Ορθόδοξος Ελληνική Εκκλησία και το Οικουμενικόν Συμβούλιον των Εκκλησιών"

"Εφ όσον η πρεσβυγενής  Ορθόδοξος Ανατολική Εκκλησία πιστεύει, κατά το Σύμβολον των Οικουμενικών Συνόδων Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως, ότι αυτή είναι η  Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αφού εστάθη ακλόνητος εις την ιστορικήν Της πορείαν μεταβιβάζουσα διά μέσου των αιώνων μέχρι σήμερον διά της ιερωσύνης, διά των επισκόπων Της, την ύπαρξίν Της, τους θείους χαρακτήρας Της, ως ώρισαν οι θείοι απόστολοι, ο μέγας των εθνών απόστολος Παύλος και η αδιάκοπος χορεία των αγίων Πατέρων, ΑΔΥΝΑΤΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΣΧΕΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (έτσι ονομαζόταν τότε το ΠΣΕ), το οποίον αναζητεί να εύρη την μίαν, αγίαν Εκκλησίαν. Εάν μετείχεν εις αυτό ως οργανικόν μέλος, θα εβεβαίωνεν, ότι ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ, ότι αυτή είναι η Μία, Αγία, Καθολική  και Αποστολική  Εκκλησία συμφώνως προς την γνησιότητα της Ορθοδόξου χριστιανικής πίστεως και την ακεραιότητα της δογματικής μας παραδόσεως".

(Μητροπολίτου Σάμου Ειρηναίου, "Η Ορθόδοξος Ελληνική Εκκλησία και το Οικουμενικόν Συμβούλιον των Εκκλησιών", Αθήναι 1952, σελ. 10-11).

Πολιτικός αμοραλισμός --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η επιβολή της ορθότητος δια της Νέας Τάξης πραγμάτων, βιώνεται πλέον επί καθημερινής βάσεως, προεχόντως και κυρίως, δια της εργαλειοποιήσεως του καίριου ζητήματος της υγείας.

Η παγκοσμιοποίηση προάγεται μέσω του ευτελούς καταναλωτισμού και των χαλκευμένων ιδανικών της τηλοψίας, το αυτό πλέον συμβαίνει με τις επιβαλλόμενες συνθήκες τρομολαγνείας εξ αφορμής της διασπορά του εν θέματι ιού.

Παρά ταύτα ουδείς επαΐον Ιατρός  μας ενημερώνει λίαν εγκύρως, δια ιατρικώς εμπεριστατωμένη αιτιολογία αναφορικώς προς την συμπεριφορά του «φονευτού» ιού, όπως ωσαύτως ουδόλως διεξαγάγουν, ως όφειλαν κατά το δέον, μία εφ’ όλης της ύλης ενημερωτική συζήτηση με διάφορους λοιμοξιολόγους, έχοντες διαφορετική επιστημονική προσέγγιση,  περί της υπάρξεως του επίμαχου ιού, καθώς και της λυσιτέλειας των επισήμων λαμβανομένων μέχρι τούδε μέτρων.

Βίντεο από την λιτανεία(250 χλμ)προς την Ιερά Μονή Ποτσάεβ

 

Την περίοδο 19-25 Αυγούστου,χιλιάδες προσκυνητές συμμετείχαν στην λιτανεία που ξεκίνησε από το Καμεανάτς-Ποντόλσκι και κατέληξε στην Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Ποτσάεβ.Διέσχισαν μία απόσταση 250 χιλιομέτρων.

Το εκπληκτικό βίντεο δείχνει τις κυριότερες στιγμές της διαδρομής καθώς και εικόνες από την Μονή του Ποτσάεβ.

Πρόκειται για μία παράδοση 200 χρόνων.

Εξαιτίας του κορωνοιού,οι προσκυνητές φέτος αντιμετώπισαν κάποιες περαιτέρω δυσκολίες.Απέφυγαν να περάσουν από κατοικημένες περιοχές και τη νύχτα κοιμήθηκαν σε σκηνές.

https://orthodoxostypos.gr


Λόγος εις το Γενέσιον της Θεομήτορος.

Τις αύτη η εκκύπτουσα ωσεί όρθρος; (Άσμα Ασμάτων 6, 10).

 Και ποίος νους πλέον δύναται να εννοήση το μεγαλείον τής χαράς τής σημερινής εορτής; Ποία γλώσσα ημπορεί να διηγηθή το ύψος της Παρθένου, οπόταν το Πνεύμα το Άγιον δια να φανερώση το μέγεθος, την τιμήν, την καθαρότητα της σήμερον τικτομένης Μαριάμ, προβάλλει ωσάν με απορίαν ερωτηματικώς: «Τις αύτη η εκκύπτουσα ωσεί όρθρος;» Ποίος νους, λέγω, δύναται να εννοήση τους προσήκοντας ύμνους της Παρθένου, οπόταν ιλιγγιά εις το να υμνή την Θεοτόκον και ο υπερκόσμιος και Αγγελικός νους;  Ποία γλώσσα ημπορεί να είπη τους πρέποντας της Παρθένου επαίνους, οπόταν ορώμεν ως ιχθύας αφώνους εις το ύψος της Θεοτόκου και τους πολυφθόγγους ρήτορας; Φθάνει η γραφική αυτή απορία, οπού φανερά ερμηνεύει, ότι τούτο είναι υπέρ δύναμιν, διότι τούτο είναι το έθος της Γραφής εις τα δυσνόητα και υψηλά. Όθεν και δια τον Χριστόν έλεγεν ο Δαβίδ: «Τις ούτος ο Βασιλεύς της δόξης;» Και ο Ησαϊας: «Τις ούτος ο παραγενόμενος εξ Εδώμ, και ίνα τι ερυθρά αυτού τα ιμάτια;»

Η Γέννηση της Θεοτόκου - π. Αθανάσιος Μυτιληναίος


 

ΛΟΓΟΣ εις το Γενέσιον της υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ.

Του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών Ιωάννου Μοναχού και Πρεσβυτέρου του Δαμασκηνού.

Δεύτε πάντα τα έθνη, παν γένος ανθρώπων και γλώσσα και ηλικία πάσα και άπαν αξίωμα, μετ΄ ευφροσύνης το της παγκοσμίου ευφροσύνης Γενέθλιον εορτάσωμεν· ει γαρ Ελλήνων παίδες, δαιμόνων ψεύδη, μύθω κλεπτόντων τον νουν και συσκιαζόντων την αλήθειαν, και βασιλέων γενέσια δια πάσης ήγον τιμής, δώρον έκαστος προσφέρων το κατά δύναμιν, και ταύτα λυμαινομένων τον βίον, πόσω μάλλον ημάς εχρήν της Θεοτόκου τιμάν το Γενέθλιον, δι΄ ης άπαν το βρότειον επανώρθωται γένος, δι΄ ης της προμήτορος Εύας η λύπη εις χαράν μεταβέβληται; Εκείνη μεν γαρ, «Εν λύπαις τέξη τέκνα» δι΄ αποφάσεως θείας ακήκοεν· αύτη: «Χαίρε, κεχαριτωμένη»· εκείνη: «Προς τον άνδρα η αποστροφή σου»· αύτη: «Ο Κύριος μετά σου». Τι ουν τη Μητρί του Λόγου, αλλ΄ ή λόγον προσοίσωμεν; Πάσα η κτίσις συνευωχείσθω και υμνείτω της ιεράς Άννης την ιερωτάτην λοχείαν· ήνεγκε γαρ τω κόσμω θησαυρόν αγαθών αναφαίρετον· δι΄ αυτής γαρ ο Κτίστης πάσαν φύσιν προς το κρείττον μετεστοιχείωσε δια μέσης της ανθρωπότητος· ει γαρ άνθρωπος, μέσος νου και ύλης ιστάμενος, σύνδεσμός εστι πάσης ορατής και αοράτου κτίσεως, ενωθείς ο Δημιουργός Λόγος του Θεού τη φύσει της ανθρωπότητος, δια ταύτης απάση τη κτίσει ήνωται. Εορτάσωμεν (τοίνυν) την λύσιν της ανθρωπίνης στειρώσεως, ότι λέλυται ημίν των αγαθών η στείρωσις.

Ἀπολυτίκιον Γενέσεως τῆς Θεοτόκου


 

Τη Η΄ (8η) η Γέννησις της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών ΘΕΟΤΟΚΟΥ και αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ.

Μαριάμ της Θεόπαιδος και Θεοτόκου τα άγια Γενέθλια εορτάζομεν σήμερον. Ταύτης ο πατήρ Ιωακείμ και η μήτηρ Άννα είλκον αμφότεροι το γένος από την βασιλικήν φυλήν του Δαβίδ· όθεν ήσαν και κατά το σώμα και κατά την ψυχήν ευγενέστατοι από όλους. Επειδή δε παρέμενον άτεκνοι και ωνειδίζοντο δια την ατεκνίαν των ταύτην, τούτου ένεκεν δεν έπαυον από του να προσφέρουν εις τον Θεόν διπλά τα δώρα των ως πλούσιοι και φιλόθεοι. Επειδή όθεν και οι δύο ελυπούντο δια το όνειδος της ατεκνίας, ο μεν Ιωακείμ επήγεν εις το όρος, η δε Άννα εισήλθεν εις τον κήπον και οι δύο ομού παρεκάλουν με δάκρυα τον Θεόν δια να χαρίση εις αυτούς καρπόν κοιλίας· δια τούτο και έτυχον του ποθουμένου, και εγέννησαν την Θεοτόκον Μαρίαν, την πάντων Αγίων Αγιωτάτην· και ούτω απέκτησαν μίαν καλλιτεκνίαν ασύγκριτον και εξοχωτάτην, ήτις υπερείχεν όλας τας καλλιτεκνίας των ανθρώπων· και μακάριοι όντες καθ’ εαυτούς δια την ενάρετον και θεοφιλή αυτών γνώμην, πολλώ μάλλον μακαριώτεροι έγιναν δια την ασύγκριτον χάριν και θείαν τεκνογονίαν ης ηξιώθησαν· επειδή από την ιδικήν των θυγατέρα, ήτοι την αειπάρθενον Μαριάμ, κατεδέχθη να γεννηθή ο Υιός του Θεού. Πως δε και η θεοπρομήτωρ Άννα κατήγετο από την βασιλικήν φυλήν του Δαβίδ λέγομεν με συντομίαν τα εξής: Εικοστός τρίτος από το γένος του Δαβίδ ευρίσκεται ο Ματθάν (ή ακριβέστερον ειπείν εικοστός έβδομος, κατά την γενεαλογίαν του Ευαγγελιστού Ματθαίου). Ούτος λοιπόν λαβών γυναίκα Μαριάμ την εκ της φυλής του Ιούδα καταγομένην, εγέννησεν υιόν τον Ιάκωβον, τον πατέρα Ιωσήφ του Μνήστορος, και τρεις θυγατέρας, Μαρίαν, Σοβήν και Άνναν. Και η μεν Μαρία γεννά Σαλώμην την μαίαν, η δε Σοβή γεννά την Ελισάβετ, η δε Άννα γεννά την Θεοτόκον· ώστε η Σαλώμη, η Ελισάβετ και η Θεοτόκος είναι εγγοναί μεν του Ματθάν και Μαρίας της γυναικός αυτού, πρώται δε εξαδέλφαι μεταξύ των.

«Περί πνευματικού Νόμου» -- Άγιος Μάρκος ο ασκητής

«Υπάρχει πράξις, που φαίνεται καλή, αλλὰ ο σκοπός εκείνου, που την κάνει δεν είναι καλός. Υπάρχει και άλλη πράξις, που φαίνεται κακή, και ο σκοπός εκείνου, που την κάνει είναι αγαθός. Και αυτό συμβαίνει όχι μόνον σε έργα, αλλά και σε λόγια. Αυτή η αντίθεση άλλοτε οφείλεται σε απειρία ή άγνοια, άλλοτε σε πονηρή πρόθεση και άλλοτε σε ασεβή σκοπόν».

Του μακαριστού γέροντα Χρυσοστόμου Σπύρου

…Ποία υπήρξεν η στάσις των Ορθοδόξων έναντι της παναιρέσεως του Οικουμενισμού; Ενταύθα η έκπληξις ανακόπτει τον λόγον και η λύπη επιβραδύνει την σκέψιν. Τα γενόμενα είναι άξια θρήνου μάλλον ή διηγήσεως. Τα γνωρίζετε κάλλιον παντός άλλου! Είναι αναντίρρητον ότι, και μία μόνον απλή σύγκρισις της συγχρόνου εκκλησιαστικής καταστάσεως και της του παρελθόντος τοιαύτης, δημιουργεί βαρυτάτην κατάθλιψιν εις τον αληθή εραστήν της Ορθοδοξίας. Το πάλαι, δια την παράβασιν ενός και μόνον ιερού κανόνος, έστω απλής ηθικής τάξεως και ευταξίας, εξεγείρετο πλήθος κληρικών και λαϊκών, αγωνιζομένων άχρι δεσμών και φυλακής, εξοριών και αυτού του θανάτου, μη υποστελλόντων όμως ουδέ μέχρι κεραίας την ευθαρσή ομολογίαν των! Απηύθυνον το του Προδρόμου «ουκ έξεστί σοι» εις βασιλείς και Πατριάρχας, ουδέν προτιμώντες της του Χριστού Εκκλησίας και της ευνόμου Αυτής λειτουργίας! Σήμερον, εξ αντιθέτου, ενώ πορθείται σύνολος η των Πατέρων διδασκαλία και τα περί την πίστιν ναυάγια πυκνά, «σιγά των ευσεβούντων τα στόματα» (Μ. Βασιλείου επιστ. 92), η των ποιμένων παρρησία, πλην ελαχιστοτάτων εξαιρέσεων, ουδέ ίχνη διασώζει αγωνιστικής διαθέσεως των αρχαίων πατέρων, τα των αιρέσεων κύματα όντως δεινά και πολλά και «βράχος» ουδείς…