Ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου του Φώτη Κόντογλου

 

«Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ ψαυέτω μηδαμῶς χεὶρ ἀμυήτων. χείλη δὲ πιστῶν τῇ Θεοτόκῳ ἀσιγήτως φωνὴν τοῦ ἀγγέλου ἀναμέλποντα, ἐν ἀγαλλιάσει βοάτω: Ὄντως ἀνωτέρα πάντων ὑπάρχεις, Παρθένε ἁγνή». «Ἐσένα ποὺ εἶσαι ζωντανὴ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ, ἂς μὴ σὲ ἀγγίζει ὁλότελα χέρι ἄπιστο, ἀλλὰ χείλια πιστὰ ἂς ψάλλουνε δίχως νὰ σωπάσουνε τὴ φωνὴ τοῦ ἀγγέλου (ὁ ὑμνωδὸς θέλει νὰ πεῖ τὴ φωνὴ τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, ποὺ εἶπε «εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ») κι ἂς κράζουνε: «Ἀληθινά, εἶσαι ἀνώτερη ἀπ’ ὅλα Παρθένε ἁγνή».

Ἀλλοίμονο! Ἀμύητοι, ἄπιστοι, ἀκατάνυχτοι, εἴμαστε οἱ πιὸ πολλοὶ σήμερα, τώρα ποὺ ἔπρεπε νὰ προσπέσουμε μὲ δάκρυα καυτερὰ στὴν Παναγία καὶ νὰ ποῦμε μαζὶ μὲ τὸ Θεόδωρο Δούκα τὸ Λάσκαρη, ποὺ σύνθεσε μὲ συντριμένη καρδιὰ τὸν παρακλητικὸ κανόνα:

«Ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου με ζάλαι ὥσπερ μέλισσαι κηρίον, Παρθένε». «Σὰν τὰ μελίσσια ποὺ τριγυρίζουνε γύρω στὴν κερήθρα, ἔτσι κ’ ἐμένα μὲ ζώσανε οἱ ζαλάδες τῆς ζωῆς καὶ πέσανε ἀπάνω στὴν καρδιά μου καὶ τὴν κατατρυπᾶνε μὲ τὶς φαρμακερὲς σαγίτες τους.

Αγεληδόν σκέψη -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η έλλειψη δημοκρατίας συνιστά μία αντικειμενική πραγματικότητα την οποία, ο καθείς δύναται, καθοιονδήποτε τρόπο, να διαπιστώσει, ιδίως καθόσον αφορά την ύπαρξη ωμών παρεμβάσεων σε θεμελιώδη Συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα.

Η κοινωνική διχοστασία, ήτοι το κοινωνικό «απαρχάιντ», συνιστά ομολογία αποτυχίας της κυβερνήσεως περί της άσκησης πειθούς, με αμιγώς επιστημονικά επιχειρήματα και εν τω πλαισίω ενός υγειονομικού πλουραλισμό, αναφορικώς με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, εις τον αντίποδα η άσκηση φαιάς προπαγάνδας δια της καθεστωτικής τηλοψίας, συνιστά ανυπερθέτως, μία μορφή όζοντος ολοκληρωτισμού, η οποία υποτιμά την ανθρώπινη αξία και πρωτίστως υπολαμβάνει τους πολίτες ως παθητικές δέκτες αυτής, ήτοι ως ανελεύθερα ανδράποδα, ευεπίφορα προς την χειραγώγηση.

ΟΙ ΥΓΙΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΙΑΤΡΟΥ!


 

Τη Γ΄ (3η) Αυγούστου, μνήμη της Οσίας ΘΕΟΚΛΗΤΟΥΣ της θαυματουργού εν ειρήνη τελειωθείσης.

Θεοκλητώ η Οσία έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Θεοφίλου του μισοχρίστου και εικονομάχου, εν έτει ωκθ΄ (829), κατήγετο δε εκ της τοποθεσίας της καλουμένης των Οπτιμάτων, των γονέων αυτής Κωνσταντίνου και Αναστασίας ονομαζομένων. Αύτη λοιπόν εκ νεαράς ηλικίας ανατραφείσα θεαρέστως, προσείχεν εις εαυτήν· αναγκασθείσα όμως υπό των γονέων της συνεζεύχθη με άνδρα όμοιον με αυτήν εις την αγαθήν γνώμην, ονομαζόμενον Ζαχαρίαν. Αφού δε υπανδρεύθη, εποίει πολλάς και αμετρήτους ελεημοσύνας η μακαρία· επεδόθη μάλιστα εις την ανάγνωσιν και μελέτην των θείων Γραφών, και όχι μόνον ανεγίνωσκεν, αλλά και έπραττε συμφώνως προς τα εν αυταίς δια των έργων, παν καλόν και πάσαν αρετήν μεταχειριζομένη. Ειργάζετο δε καθ’ όλην την ημέραν και εβοήθει εις τας χρείας των πτωχών των ερχομένων εις τον οίκόν της· ωσαύτως υπηρέτει και τους ανθρώπους της οικίας της ως εκ της πολλής ταπεινώσεως.

Από την ιστοσελίδα : "ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ - ΣΩΤΗΡΙΑ

 

Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2021

 Χαρᾶς εὐαγγέλια γιά τά εὐσεβή τέκνα τῆς Ἐκκλησίας

Ἡ ἁγιοκατάταξη
τοῦ Ἀοιδίμου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν ΜΑΤΘΑΙΟΥ (+1950)


 

Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἑλλάδος ἐπικυρώνοντας τήν ἀπό δεκαετιῶν ἀναγνώριση ὑπό τῆς συνειδήσεως τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ ἀπό Βρεσθένης Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Ματθαίου ὡς Ἁγίου καί Ὁμολογητοῦ Ἱεράρχου καί Στυλοβάτου τῆς Ὀρθοδοξίας (+1950) προέβη στήν ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ αὐτοῦ.

Σήμερα ἔγινε ἡ σχετική σεμνή καί λίαν κατανυκτική τελετή τῆς διακηρύξεως τοῦ γεγονότος στήν περίφημη Γυναικεία Κοινοβιακή Μονή Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης, Κερατέας Ἀττικῆς, τῆς ὁποίας ὁ νέος Ἅγιος ὑπῆρξε Κτίτωρ.

Προηγήθηκε Συνοδικό Συλλείτουργο στό περικαλλές Καθολικό τῆς Μονῆς, στό ὁποῖο συμμετεῖχαν ἐννέα Ἀρχιερεῖς καί πλειάδα Ἱερέων καί Ἱερομονάχων. Προεξῆρχε ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν (τῶν Γ.Ο.Χ.) κ. Στέφανος, συμπαραστατούμενος ὑπό τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου κ. Ἐπιφανίου. Μεταξύ τῶν Ἱεραρχῶν ἦταν καί ὁ Σεβασμιώτατος Ἀλεξάντρωφ καί Ἰουριεφπόλσκι κ. Ἀλεξανδρος, ἐκ Ρωσίας.

http://epistrofi-sotiria.blogspot.com/

-----------------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἄς ἀφήσουν οἱ Ματθαιϊσταί τήν αὐτοπροβολήν καί τίς «ἁγιοκατατάξεις» σχισματικῶν καί ἄς κάνουν δεήσεις γιά τήν σωτηρίαν τοῦ Ματθαίου καί τῶν ἄλλων στασιαστῶν τοῦ 1937 καί ἐντεῦθεν. Ἄς καταλάβουν ἐπιτέλους ὅτι τό ἐκκλησιολογικῶς ἐσφαλμένον Ματθαιϊκόν δόγμα τῆς «αὐτομάτου ἀπωλείας τῆς Χάριτος» τῶν νεο-εορτολογιτῶν καί τῆς αὐτοανακηρύξεως τῶν Ματθαιϊστῶν ὡς τῆς μόνης «ἐκκλησίας» εἰς ὁλόκληρον τήν Οἰκουμένην(!!!) ἦσαν οἱ αἰτίες τῆς καταστροφῆς τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος πού ἤρχισε τό 1924. Τά γεγονότα ὁμιλοῦν ἀπό μόνα τους. Ὀλίγη ταπείνωσις δέν βλάπτει. Δέν ἐπανέρχομαι καί δέν ἐπιδιώκω κανένα διάλογον, διότι, πρῶτον, τό θέμα ἔχει ἀξαντληθῆ πλήρως μέ χιλιάδες ἄρθρα, φυλλάδια, ἀναρτήσεις καί σχόλια καί, δεύτερον, διότι ἔχω διαπιστώσει ὅτι οἱ Ματθαιϊσταί δέν ἀντιλαμβάνονται (μᾶλλον δέν ἀκούουν κἄν) τίς τούς λές. Ὁ σκοπός αὐτοῦ τοῦ σχολίου εἶναι ὅτι δέν θά μποροῦσα ν' ἀφήσω ἀσχολίαστον ἕν τοιοῦτον γεγονός, τό ὁποῖον «καθαγιάζει» καί διαιωνίζει τήν διαστροφήν τῆς Ἀληθείας καί τά σχίσματα.

------------------------

Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Ως γνωστόν, τόσο το νέο παπικό ημερολόγιο όσο και εκείνοι που ΕΠΕΦΕΡΑΝ την αλλαγή -καινοτομία έχουν καταδικαστεί και αναθεματιστεί υπό των Πανορθοδόξων Συνόδων του 16ου αιώνος. Είναι επίσης γνωστόν, ότι, απομακρυνόμενοι εκ του νεοημερολογιτισμού οι τρείς Αρχιερείς το 1935 , επέστρεψαν στην Εκκλησία δια της γνωστής Ορθοδόξου Ομολογίας, με την οποίαν δήλωσαν απεριφράστως, ότι οι νεοημερολογίτες είναι σχισματικοί και απώλεσαν την Θείαν Χάριν, όπως τονίζει στον Α΄Κανόνα του ο Μ. Βασίλειος, λόγω της κατεγνωσμένης αιρέσεως που εκήρυξαν και εφάρμοσαν.[προσβολή του Εκκλησιολογικού δόγματος, κατάργηση Α΄και Β΄ Οικουμενικών Συνόδων, κτλ.]

Συνεπής σ΄αυτήν την Ορθόδοξη Ομολογία στάθηκε μέχρι τέλους της ζωής του, μόνον ο Άγιος Ματθαίος Καρπαθάκης.
Οι άλλοι; πρόδοσαν την Αλήθεια και την Εκκλησία, και δικαίωσαν πλήρως τον ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΟ νεοημερολογιτισμό και τους ΕΠΙΣΗΣ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΕΝΟΥΣ νεοημερολογίτες.

Είναι μνημειώδη τα αιρετικά κείμενα του πεπτωκότος πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου μετά του έτους 1937 και μέχρι λίγο πρίν του θανάτου του.

Αποτέλεσμα τούτου είναι, να χειροτονηθούν οικουμενιστικώ τω τρόπω λάθρα από έναν νεοημερολογίτη, ο οποίος μέχρι τέλους της ζωής αρνιόταν ότι πήρε μέρος σ΄αυτήν την ΄΄κωμωδία΄΄, και από ένα παλαιοημερολογίτη, ο οποίος κοινωνούσε με τους νεοημερολογίτες.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, με την ένταξή τους στον 4301/2014 Νόμο, επιβεβαίωσαν από μόνοι τους με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, ότι δεν ανήκουν στην Μίαν, Αγίαν, Καθολικην και Αποστολικήν Εκκλησίαν του Χριστού, αλλά είναι απλώς μια θρησκευτική κοινότητα, όπως οι τόσες άλλες.


ΧαρίλαοςΙ.Στουρα΄ί΄της.
Θεολόγος.

Θα ακούσουμε τους αγίους μας ; Θα μιμηθούμε τους αγίους μας ;

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ και η παύσι κάθε σχέσεως και κοινωνίας με τους αιρετικούς και Λατινόφρονας πατριάρχας, αρχιεπισκόπους και επισκόπους είναι πλέον - εκεί που έφθασαν τα πράγματα - η μόνη ενδεδειγμένη, η μόνη ακίνδυνη και η μόνη αποτελεσματική λύσι. Η Εκκλησία σήμερα στενάζει κυριολεκτικά κάτω από «την μπότα» των Οικουμενιστών και Λατινοφρόνων κληρικών και η προκλητικότητά τους έχει πλέον εξαντλήσει την υπομονή των Ορθοδόξων πιστών.

Ιδού η κανονική λύσι, η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ. Χρειάζεται τόλμη και θάρρος μία τέτοια απόφασι. Αλλά είναι μονόδρομος που μας οδηγεί στον ασφαλή τόπο των Αγίων μας. Λέγει ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός: «Ώσπερ τούτων χωρίζομαι, ούτως ενούμαι τη αληθεία και τοις αγίοις πατράσι τοις θεολόγοις της Εκκλησίας. Δει γαρ παντάπασιν εκείνους είναι κεχωρισμένους ημών, μέχρις αν δω ο Θεός την καλήν διόρθωσιν και ειρήνην της Εκκλησίας αυτού». 

ΑΓΙΟΥ ΜΗΤΡΟΦΑΝΟΥΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ -- Επί τη καταθέσει του Αγίου Λειψάνου εν Κωνσταντινουπόλει.

Εν παντί καιρώ των μαρτυρικών αγώνων οι πόνοι νεάζοντες, και τας πενομένας εν ρήμασι γλώττας λαλείν αναγκάζουσιν· εκτήσαντο πολιτείαν ευάρεστον, και μετά θάνατον λάμπουσι, κεχωσμένοι τοις μνήμασι· προς ημάς διαλέγονται, και ο Θεός εν αυτοίς ως επί θρόνου καθέζεται· δικαίων ψυχαί εν χειρί Θεού, και ου μη άψηται αυτών βάσανος· όθεν Λουκάς εγκωμιάζων τον Πρωτομάρτυρα Στέφανον, δείκνυσι την επ’ αυτώ γενομένην χάριν της αρρήτου δυνάμεως· τι γαρ φησι; Στέφανος πλήρης πίστεως και δυνάμεως Θεού ων, εποίει τέρατα και σημεία μεγάλα εν τω λαώ, και χάρις Θεού ην επ’ αυτώ. Στέφανος πλήρης πνεύματος και δυνάμεως Θεού ων, όλως ην παμμακάριστος. Στέφανος ως ευάνθητος ολκάς πεπληρωμένη καλώς, η του Παναγίου Πνεύματος αυτόν περιέσχε λαμπρότης η της του Θεού δυνάμεως αγιότης αυτόν περιήστραψεν· η του Χριστού πανταχόθεν αυτόν κατεφώτιζε χάρις· το των θαυμάτων περιέσκεπε φέγγος· η της θείας χάριτος αυτόν περιεκύκλωσε μεγαλοπρέπεια· πανταχόθεν εξ αυτού μεγαλουργημάτων εξεπήδων σπινθήρες· ένθεν ποσί χωλοίς εχαρίζετο υγεία· εκείθεν φως τυφλοίς περιέπιπτεν· αλλαχόθεν αρρωστιών απεδίωκε νόσους, τα των δαιμονιώντων ετέρωσεν εκαθάριζε μέλη· παραλελυμένων συνεδέσμει τα νεύρα· της θεραπείας των πτωχών περιενοείτο, των χηρών ην ως ανήρ, και των ορφανών ως πατήρ επεμελείτο· ο λόγος απαγγέλλει του Πρωτομάρτυρος Στεφάνου την χάριν, η παναγία κατ’ αυτόν έφησε βίβλος· «εποίει γαρ, φησι, τέρατα και σημεία εν τω λαώ μεγάλα».

Έχουμε δύο σύνδρομα κορονοϊού : Τό SARS καί τό MERS --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

 

Αντί Προλόγου

Οι σχεδιαστές τής Νέας Τάξης τού Κόσμου (NWO) καθότι ελλειπείς στίς νοηματικές αποδόσεις λέξεων, μάς είπαν ότι έχουμε δύο σύνδρομα κορονοϊού : Τό SARS καί τό MERS, που αντιστοίχως μεταφράζονται "σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο", τό πρώτο, καί "αναπνευστικό σύνδρομο Μέσης Ανατολής". Δηλαδή, τό μέν SARS είναι σοβαρό σύνδρομο, τό δέ MERS δέν είναι ούτε σοβαρό, ούτε οξύ. Οπότε, θά έλεγε ο μειωμένης νοητικής αντίληψης, όπως είναι οι σχεδιαστές τής Νέας Τάξης τού Κόσμου, τό Μεσανατολικό αναπνευστικό σύνδρομο είναι ήπιο. Αλλά δέν είναι, σύμφωνα μέ τούς φωστήρες τής μετανεωτερικής Ιατρικής τού Ηνωμένου Βασιλείου (UK). Ο ιός MERS είναι δολοφονικότερος του ιού SARS, κατά  τό σημερινό δημοσίευμα : «Σύμφωνα με δημοσίευμα του βρετανικού Sky News, Βρετανοί επιστήμονες τονίζουν πως είναι μία ρεαλιστική πιθανότητα να εμφανιστεί κάποια νέα μετάλλαξη η οποία πιθανόν να είχε παρόμοια ποσοστά θανάτων με τον MERS, ο οποίος σκότωνε έναν στους τρεις ανθρώπους που μολύνονταν από αυτόν.»

Τό Σύνδρομο Μέσης Ανατολής MERS ήρθε γιά νά μείνει

ΥΜΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΕΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ -- Του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

Εἰς τὸ παράδοξον θαῦμα τῆς ὑπερφυοῦς κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

«Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος. Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς ἐν μνημείῳ τίθεται, καὶ κλῖμαξ πρὸς οὐρανὸν ὁ τάφος γίνεται. Εὐφραίνου Γεθσημανῆ τῆς Θεοτόκου τὸ ἅγιον τέμενος. Βοήσωμεν οἱ πιστοί, τὸν Γαβριὴλ κεκτημένοι ταξίαρχον· Κεχαριτωμένη, χαῖρε, μετὰ σοῦ ὁ Κύριος, ὁ παρέχων τῷ κόσμῳ, διὰ σοῦ τὸ μέγα ἔλεος» (α´ αὐτόμελον τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς).

Ἔκθαμβος καὶ ἐξαποροῦσα ἡ θεόφθογγος ὑμνογραφικὴ γλῶσσα τοῦ μυσταγωγικοῦ ὑμνογράφου τῆς ἑορτῆς, πρὸ τοῦ παραδόξου καὶ ἀνερμηνεύτου θαύματος τῆς ὑπερφυοῦς κοιμήσεως τῆς Θεομήτορος, ἐνθέως ἀναφωνεῖ: «Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος! Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς ἐν μνημείῳ τίθεται». Ἡ Παρθένος, ποὺ ἔγινε πηγὴ καὶ μητέρα τῆς ζωῆς, γιατὶ ἐκυοφόρησε στὴν πανάμωμο μήτρα της τὴν ὄντως ζωὴν τοῦ Σαρκωθέντος Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ Πατρός, σήμερον «ἐν μνημείῳ ἄπνους τίθεται καὶ ὁ Πανάγιος τάφος της γίνεται ἐπουράνιος κλῖμαξ» «ἡ μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν»!… Γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ πνευματέμφορος ὑμνογράφος συνεχίζων τὶς οὐράνιες ὑμνολογικὲς ἀναβάσεις του πρὸς τὴν Πάναγνον Μητέρα τοῦ Θεοῦ, ἔκθαμβος ἀνακράζει:

Translation of the Relics of Stephen the Protomartyr

After the First Martyr had been stoned to death (see Dec. 27), Gamaliel, his teacher, encouraged certain of the Christians to go by night and take up the Saint's body and bury it in his field, which was at a distance of some twenty miles from Jerusalem and was called by his name, "Kaphar-gamala," that is, "the field of Gamala," where Gamaliel himself was later buried. About the year 427, a certain pious man called Lucian, who was the parish priest of a church near to that field, received from God a revelation in a dream concerning the place where the First Martyr was buried. He immediately made this known to John, the Patriarch of Jerusalem. Thus, coming to the place indicated, and digging there, they found a box with the word "Stephen" in Aramaic letters. On opening it, they took these most sacred relics and transferred them to Jerusalem with great honor and in the company of a very great multitude of the faithful.

Eγκλήματα των Οθωμανών Τούρκων σε Πόντο και Μικρά Ασία

 31 Ιουλίου 1919: Οι Τούρκοι «έβρασαν» 250.000 Έλληνες του Πόντου, μεταξύ Σινώπης και Κοτυώρων, σε θερμά λουτρά και μετά τους άφησαν να πεθάνουν στο κρύο

Επιστολή-κόλαφο, που επιβεβαιώνει για ακόμα μία φορά τα εγκλήματα των Οθωμανών Τούρκων σε Πόντο και Μικρά Ασία, στις αρχές του 20ού αιώνα και την οποία είχε στείλει ο δρ Τζορτζ Γουάιτ του Near East Relief στον καθηγητή Ξενίδη της Ελληνικής Επιτροπής ανακουφίσεως των προσφύγων, φιλοξενούσαν πριν από 102 χρόνια, τον Ιούλιο του 1919, οι εφημερίδες στις ΗΠΑ.

Το ντοκουμέντο, που συντάχθηκε και απεστάλη το 1919, αναφέρεται σε μια «νέα μέθοδο εκκένωσης των εδαφών» η οποία διαφέρει από εκείνη που χρησιμοποιήθηκε κατά των Αρμενίων, λίγα χρόνια νωρίτερα.

ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ

Εν Ιεροσολύμοις και μεταφορά αυτού εν Κωνσταντινουπόλει.                              

Ανενεχθέντος του αγίου λειψάνου εν Ιεροσολύμοις Αλέξανδρος ο Συγκλητικός συνέθετο κτίζειν μαρτύριον επ’ ονόματι του Αγίου ενδόξου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου. Πληρωθείσης ουν της οικοδομής αυτού εκ της ιδίας του Συγκλητικού Αλεξάνδρου ουσίας, πολλά εδεήθη ούτος του Επισκόπου Ιωάννου, ίνα κατάθηται εν αυτώ το άγιον λείψανον. Τότε ο Επίσκοπος Ιωάννης τελέσας λιτανείαν κατέθετο το γλωσσόκομον, ηλώσας τίτλον έξωθεν· απέθετο δε τον Άγιον Στέφανον τον Πρωτομάρτυρα του Χριστού μετά πολλής ασφαλείας και τιμής μηνί Δεκεμβρίω ιδ΄ υπατεύοντος του Δεσπότου ημών και αυτοκράτορος Αυγούστου Κωνσταντίνου έτει δεκάτω της βασιλείας αυτού. Και μετά έτη πέντε νόσω περιπεσών Αλέξανδρος ο Συγκλητικός, διαθήκην διαθέμενος εις την Εκκλησίαν, και εις τους πτωχούς, και εις την αυτού συμβίαν, ενώρκισεν αυτούς τω Θεώ λέγων:

ΛΟΥΚΙΑΝΟΥ ΙΕΡΕΩΣ ΟΠΤΑΣΙΑ

Τοις κατά πόλιν και χώραν αγιωτάτοις και θεοσεβεστάτοις και εναρέτοις επισκόποις και πρεσβυτέροις και διακόνοις εν Χριστώ πεπιστευκόσι, κληρικοίς τε και αδελφοίς, παρά Λουκιανού ελαχίστου χαίρειν.                                                                                                                      

Όρασις εκ τρίτου σημείου, ήν περ ακούσαντες συναθλήσατε αυτοίς ταις θερμοτάταις και αγίαις υμών ευχαίς, δοξάζοντες τον τοιαύτα γνωρίσαντα αμαρτωλοίς ανδράσιν, ων πρώτος ειμί εγώ. Περί την ώραν της νυκτός, ο Θεός είδε και το Άγιον Πνεύμα, έτι μου γρηγορούντος και ως εν εκστάσει γενομένου, τεθέαμαι άνδρα τη ηλικία υπερμεγέθη, νεοφανή, ωραίον, απλότριχα, στολήν λευκήν ημφιεσμένον, ης τα γραμμεία ήσαν χρυσά· και ένδον αυτής σημείον σίγμα, και υποπόρφυρα· και σανδάλια χρυσολώρινα υποδεδεμένος· και ράβδον χρυσήν ην περιφερόμενος τη δεξιά χειρί, ήλθε και ένυξέ με τη ράβδω τρίτον και το όνομά μου εκ τρίτου εκάλεσεν· εγώ δε είπον αυτώ· «Τις ει, Κύριε»; Λέγει μοι τότε ο φανείς:

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΛΟΓΟΥ ----- Εις την εύρεσιν του τιμίου λειψάνου του Αγίου Πρωτομάρτυρος Αρχιδιακόνου ΣΤΕΦΑΝΟΥ.

Μετά το λιθάσαι τον Άγιον Πρωτομάρτυρα Στέφανον διωγμός πολύς επί την Εκκλησίαν  την εν Ιεροσολύμοις εγένετο εν εκείνη τη ημέρα και πάντες διεσπάρησαν κατά τας χώρας της Ιουδαίας και Σαμαρείας, πλην των Αποστόλων· συνεκομίσαντο δε τον Άγιον Πρωτομάρτυρα Στέφανον άνδρες ευλαβείς και ποιήσαντες γλωσσόκομον πέρσινον, κατέθεντο αυτόν εκ δεξιών του θυσιαστηρίου της αγίας Σιών, γράψαντες και τίτλον εβραϊκοίς γράμμασι χιμήλ, από συριακής γλώσσης· και εποίησαν κοπετόν μέγαν απ’ αυτόν· και τύπτοντες τα στήθη αυτών υπέστρεφον εις Ιερουσαλήμ. Γαμαλιήλ δε τις, ιδών την αρετήν του ανδρός, και ελπίζων έχειν μέρος μετ’ αυτού εν τη αναστάσει, εγερθείς δια νυκτός, και προσπεσών τοις Αποστόλοις εν τω καιρώ εκείνω, επί της θλίψεως της γενομένης επί Στεφάνω, και προτρεψάμενος αυτούς παντί τρόπω συνεβούλευσεν, ώστε συνελθείν αυτούς και συγκομίσαι αυτού το άγιον σώμα, και απενέγκαι εις το ίδιον χωρίον το επ’ ονόματι αυτού κληθέν, εκ διαστήματος όντος της πόλεως από εικοστού σημείου και κατά το ειθισμένον αυτοίς υπό του νόμου επετέλεσαν ημέρας τεσσαράκοντα· και τα υπέρ του κοπετού αναλισκόμενα, εκ της του Γαμαλιήλ δαπάνης εδόθη, και ούτως αυτόν κατέθεντο εν τω αυτού μνημείω τω καινώ.

Τη Β΄ (2α) Αυγούστου, η ανακομιδή του λειψάνου του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου ΣΤΕΦΑΝΟΥ.

Στέφανος ο Πρωτομάρτυς και Αρχιδιάκονος εγένετο ο πρώτος της των Χριστιανών πίστεως Μάρτυς υπό των Ιουδαίων λιθοβοληθείς και τελειωθείς. Αφ’ ου δε παρήλθον τριακόσια τέσσαρα έτη από του μαρτυρίου του και αφ’ ου ετελειώθησαν δια του μαρτυρίου πολλοί Χριστιανοί, η ειρήνη διεδέχθη την ταραχήν, και η οικουμένη απελάμβανεν ελευθερίαν και ησυχίαν· και όλαι μεν αι φυλακαί εκενώθησαν εκ των φυλακισμένων Χριστιανών, όλα δε τα βασανιστήρια των τυράννων κατέπαυσαν, βασιλεύσαντος του Μεγάλου Κωνσταντίνου, του χριστιανικωτάτου και πρώτου βασιλέως των Ορθοδόξων, τότε δ΄εφανερώθη και ο πολύτιμος θησαυρός, ήτοι το πανίερον λείψανον του Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου ούτω πως: 

Η χρόνια σοβούσα Κερκόπορτα του αφελληνισμού -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

“Έλληνες

Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος θα εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά μας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών.”

Iωάννης Μεταξάς

Η Ελλάς τιμωρεί τα τέκνα τους αγωνιστάς και επιβραβεύει τους προδότες, τούτο αποτελεί μια ακατάληπτη διαχρονική πρακτική ιδίως, εξ ιδρύσεως του Ελλαδικού Κράτους, αρχής γενομένης εκ της, υπό ασαφείς συνθήκες και αίτια, δολοφονία του Μεγάλου Καποδίστρια, γεγονός που μεθ’ ερμηνεύεται ότι εν τη Πατρίδι μας, ήδη εκ των ενόντων και εντός των πυλών, κατοικοεδρεύουν, οι κηδεμόνες του Ελληνισμού, οι οποίοι αναπαράγονται από την σύμπηξη εις το Ελλαδικό Κράτος μίας διαχρονικής κερκόπορτας.

Η εν λόγω συμβολικώς τεθείσα και διατυπωθείσα κεκρόπορτα, υποδέχεται και αναδεικνύει υπερ-εθνικά εγκάθετους ιδίως ορισμένης εθνικής καταγωγής και προέλευσης, η οποία, κεκαλυμμένα, σκοπεί εις την υπονόμευση εξέλιξης του έθνους και της Πατρίδας, εις το όριο το οποίο της αρμόζει κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση με την εμβέλεια και το Ιστορικό διαμέτρημα της Αρχαίας Ελλάδας αλλά και της κλαίουσας καθημαγμένης εν γένει Ρωμιοσύνης.

Κείμενο “ακατάλληλο” για ευσυγκίνητους …

Νατσιός Δημήτρης, δάσκαλος-Κιλκίς

Εδώ και χρόνια, δεκαετίες ολόκληρες, αναμασούν οι διαβόητοι τηλεαναλυτές, αν μου επιτρέπεται ο νεολογισμός, ότι η Τουρκία μετακυλίει και εξάγει τα εσωτερικά της προβλήματα στα ελληνοτουρκικά, αποπροσανατολίζοντας τον λαό της. Η Τουρκία ροκανίζει απροκάλυπτα την εναπομείνασα εθνική μας αξιοπρέπεια και οι ημέτεροι επιμένουν στην απύθμενης ανοησίας κοινοτοπία: «Ο Ερντογάν αντιμετωπίζει δυσκολίες, καταρρέει η οικονομία, γι’ αυτό επιδίδεται σε λεονταρισμούς κατά της πατρίδας μας». Αρμενίζουν οι τουρκικές αρμάδες στο Αιγαίο; Δεν είναι πρόβλημα δικό μας, αλλά του Ερντογάν. Καταλαμβάνει το Βαρώσι; Είναι γιατί στριμώχτηκε στο εσωτερικό. Αστεία, αλλά πολύ επικίνδυνα πράγματα. «Λιθάρια στον τουρβά», ψιμυθιωμένα ψεύδη. Είναι το βολικό άλλοθι της εκάστοτε κυβέρνησης, για να μην αντιδρά δυναμικά, να κρύβει την ηττοπάθεια και τον φόβο, τα οποία βαπτίζει σωφροσύνη, διότι «το σώφρον του ανάνδρου πρόσχημα εστί». Οι δειλοί επικαλούνται την σωφροσύνη.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης :

....Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Θεραπευτικές - σέ εισαγωγικά - μεταμοσχεύσεις --- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Θά συμφωνήσω πλήρως μέ τά λεγόμενα τού π. Στυλιανού Καρπαθίου. Συμπληρωματικώς προσθέτω κάτι που παρέλειψε.

Αναφερόμενος καί επικαλούμενος τίς ανθρωποθυσίες τών Αζτέκων, δηλαδή, τήν σφαγή ανθρώπου γιά τό καλό τών επιζώντων υπολοίπων - τώρα έχουμε τήν έκτρωση μή τελειωθέντων εμβρύων, που λέγεται θεραπευτική διακοπή κύησης -, θά υπενθυμίσω λοιπόν ότι τό ίδιο συμβαίνει καί μέ τίς θεραπευτικές - σέ εισαγωγικά - μεταμοσχεύσεις. 

Η Διοικούσα τήν Εκκλησία τής Ελλάδος Ιεραρχία, έχει από τό 2005 εκδώσει σχετική Εγκύκλιο γράφοντας καί προτρέποντας πάντας : "Άς μή λησμονούμε ότι η λατρευτική ζωή τής Εκκλησίας, στηρίζεται σέ μία μεταμόσχευση θείου σώματος καί σέ μία μετάγγιση θείου αίματος, εις πάντας αρμούς, εις νεφρούς, εις καρδίαν ". 

Άραγε, θά τολμήσουν νά μάς πούν ότι η "θεραπευτική διακοπή κύησης" (sic) είναι κι αυτό κάτι σάν τίς μεταμοσχεύσεις ; Όπου οι κυτταρικές σειρές είναι "τό σώμα", τό δέ εμβόλιο "ύδωρ τό ζών, τό αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον".

Προφανώς, η καθ' ημάς Ιεραρχία τώρα μάς δίνει τήν συνέχεια διά τού εμβολίου καί τών κυτταρικών σειρών (σημ. βλαστοκύτταρα) από ... θεραπευτικώς εξαχθέντα ( ... ) έμβρυα. 

https://youtu.be/r2EZxmHQrKg

«Ζηλῶν ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ» -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ὁ μέγας προφήτης Ἠλίας, μιλώντας μέ τόν Κύριο, ἐξωτερικεύει τόν ἑαυτό του, λέγοντάς Του τόν πιό πάνω λόγο: «Ζηλῶν ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι» (Γ΄Βασ. ΙΘ΄14). Ἑρμηνεύοντας τό στίχο ὁ Παν. Τρεμπέλας, γράφει: «Ζῆλος ἱερός καί φλογερός, ἀγανάκτηση ἱερή καί μεγάλη ἔχει κυριεύσει τήν ψυχή μου γιά Σένα τόν Παντοκράτορα». Κι ἀμέσως μετά, ὁ Ἠλίας τοῦ ἐκθέτει τό παράπονό του γιά τήν ἀποστασία τοῦ λαοῦ. Ἡ ἀγανάκτηση καί ἡ διαμαρτυρία του ἀποτελοῦν ἔνδειξη καί ἔκφραση τοῦ ζήλου καί τοῦ ἐνθουσιασμοῦ τῆς ψυχῆς του. Ὁ ζῆλος τοῦτος καί τῆς ψυχῆς ὁ ἐνθουσιασμός, χαρακτηρίζει ὅλες τίς ψυχές πού ἀγάπησαν καί ἀγωνίστηκαν στή ζωή τους γιά τή δόξα τοῦ Θεοῦ. Ὅπου καί ὅταν λείπει ὁ ἐνθουσιασμός τῆς ψυχῆς, τίποτε τό καλό καί δημιουργικό δέν ἐπιτελεῖται. Ὅταν ὁ Ἰησοῦς πῆρε τό φραγγέλιο κι ἔδιωξε τούς ἐμπόρους ἀπ' τόν ἱερό χῶρο τοῦ Ναοῦ, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστής σημειώνει πώς, «ἐμνήσθησαν οἱ μαθηταί αὐτοῦ, ὅτι γεγραμμένον ἐστίν:

--------------------------

Σχόλιο του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη, στό «Ζηλῶν ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι»

Ο κ. Μιχαήλ Ε. Μιχαηλίδης γράφει : «Ὁ μέγας προφήτης Ἠλίας, μιλώντας μέ τόν Κύριο, ἐξωτερικεύει τόν ἑαυτό του, λέγοντάς Του τόν πιό πάνω λόγο: «Ζηλῶν ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι» (Γ΄Βασ. ΙΘ΄14).

Ἑρμηνεύοντας τό στίχο ὁ Παν. Τρεμπέλας, γράφει: «Ζῆλος ἱερός καί φλογερός, ἀγανάκτηση ἱερή καί μεγάλη ἔχει κυριεύσει τήν ψυχή μου γιά Σένα τόν Παντοκράτορα». Κι ἀμέσως μετά, ὁ Ἠλίας τοῦ ἐκθέτει τό παράπονό του γιά τήν ἀποστασία τοῦ λαοῦ.». Βλέπε ανάρτηση : «Ζηλῶν ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ».(http://orthodox-voice.blogspot.com/2021/08/blog-post_1.html)

Σχετικά μέ τήν ερμηνεία τού Παν. Τρεμπέλα, θά ήθελα νά προσθέσω λίγα λόγια.

Λοιπόν, αναλόγως μέ τό «Ζηλῶν ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ», είναι τό «2 Ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν Κύριον, καὶ προσέσχε μοι καὶ εἰσήκουσε τῆς δεήσεώς μου».

(Ψ. 39), καθώς καί τό «15 καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμησα τοῦτο τὸ πάσχα φαγεῖν μεθ᾿ ὑμῶν πρὸ τοῦ με παθεῖν·»(Λκ. κβ΄).

Εκτός, λοιπόν, από τήν ερμηνευτική απόδοση τού μακαριστού Παν.Τρεμπέλα, δέν είναι αυθαίρετη, κατά τήν ταπεινή γνώμη μου, η ερμηνεία εκείνη, που αποδίδει τά ανωτέρω αγιογραφικά εδάφια - υπάρχει πλήθος άλλων - ως : «μέ τόν δικό Σου ζήλο εζήλωκά Σε», «μέ τήν δική Σου υπομονή, υπέμεινά Σε», «μέ τήν επιθυμία (τού Πατρός) επεθύμησα φαγείν μεθ΄ υμών».

Θεολόγος δέν είμαι, άν κάνω λάθος διορθώστε με ή διαγράψετε τό σχόλιο.

Ὁ πρῶτος ἀνθρωπόθεος -- Του αειμνήστου Στέργιου Ν. Σάκκου, ῾Ομ. Καθ. Πανεπιστημίου

ΜΟΝΑΔΙΚΗ εἶναι ἡ θέση πού κατέχει μέσα στήν ᾿Εκκλησία ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί ξεχωριστή μέσα στίς καρδιές τῶν πιστῶν. ῾Η ταπεινή καί ὁλοκληρωτική προσφορά της στό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ κόσμου τήν ὕψωσε καί τήν δόξασε πάνω ἀπό ὅλους τούς ἁγίους, ὥστε νά εἶναι ἡ Παναγία μας. Τό μεγαλεῖο της ὅλο, πράγματι, βρίσκεται στό ὅτι δέχθηκε ὑπάκουα καί ταπεινά νά δανείσει στόν Θεό τήν σάρκα καί τό αἷμα της καί μυστηριακά καί ὑπεράνθρωπα νά γεννήσει τόν Θεάνθρωπο. Γιʼ αὐτό καί εἶχε τήν τιμή ἡ Παρθένος Μαρία νά γίνει ὁ πρῶτος ἀνθρωπόθεος. ῾Ο Θεός ἔγινε ἄνθρωπος, λένε οἱ πατέρες, γιά νά κάνει τόν ἄνθρωπο Θεό· αὐτό σημαίνει, νά τοῦ ἐξασφαλίσει τήν σωτηρία ἀπό τόν ὄλεθρο τῆς ἁμαρτίας καί νά τοῦ χαρίσει τήν μετοχή στή θεία μακαριότητα, τήν αἰωνιότητα τῆς ἀληθινῆς ζωῆς. Τό ἔργο τῆς λυτρώσεως, πού συντελέσθηκε μέ τήν ἐνανθρώπηση τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἐπιτελεῖται γιά ὅλους ὅσους πιστεύουν στό ὄνομά του, μέσα στήν ᾿Εκκλησία. Μέ τόν λόγο τοῦ Εὐαγγελίου καί μέ τή χάρη τῶν μυστηρίων ὁ ἄνθρωπος μεταμορφώνεται, ἐγκεντρίζεται στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί θεώνεται. Πρῶτο καί κύριο ἁπτό στοιχεῖο αὐτῆς τῆς ᾿Εκκλησίας ἀνέδειξε ὁ Κύριος, πρίν ἀκόμη ἡ ᾿Εκκλησία ἱδρυθεῖ, τήν Παναγία!

The Holy Seven Maccabee Children, Solomone Their Mother, and Eleazar Their Teacher

The names of the Holy Maccabees are Abim, Anthony, Guria, Eleazar, Eusebona, Achim, and Marcellus. They were Jews by race and exact keepers of the Laws of the Fathers. They lived during the reign of Antiochus, who was surnamed Epiphanes ("Illustrious"), the King of Syria and an implacable enemy of the Jews. Having subjugated their whole nation and done many evil things to them, not sparing to assail the most sacred matters of their Faith, he constrained them, among other things, to partake of swine's flesh, which was forbidden by the Law. Then these pious youths, on being apprehended together with their mother and their teacher, were constrained to set at nought the Law, and were subjected to unspeakable tortures: wrackings, the breaking of their bones, the flaying of their flesh, fire, dismemberment, and such things as only a tyrant's mind and a bestial soul is able to contrive.