Τα Χριστούγεννα στο αναγνωστικό της Γ΄Δημοτικού του 1977 -- Από το F/B της ROMFAIAS (της αδελφής μας Ζωής Σπαθή)

To Δόγμα και η αξία του -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομοτίμου Καθηγητού ΑΠΘ

Η προσήλωσις εις το ορθόδοξον δόγμα, ωστική δύναμις της πνευματικής ζωής

Ανάμεσα στ΄ άλλα γνωρίσματα, που χαρακτηρίζουν την πνευματική υποβάθμιση της κοινωνίας μας είναι και τούτο: Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν εκδηλώνει ενδιαφέρον για τα πνευματικά και μάλιστα τα δογματικά θέματα, που αποτελούν το θεμέλιο και την πηγή της πνευματικής ζωής. Για του λόγου το ασφαλές παραπέμπω στην επίσκεψη του Πάπα στην Αθήνα. Επιθυμούσα, όπως και η πλειονότητα του ελλαδικού κλήρου και λαού, την αποφυγή εκείνης της επισκέψεως. Η πραγματοποίησή της ήταν ένα ήττημα για μας. Έστησε ένα προγεφύρωμα του Παπισμού στην Ορθόδοξη Ελλάδα και έχει αυξήσει την έπαρση των απανταχού παπικών και παποφίλων. Ωστόσο, φρονώ ότι αυτό το δυσάρεστο γεγονός μπορεί να αξιοποιηθεί θετικά και να καταστεί τελικά ωφέλιμο. Πως; Αν λειτουργήσει σαν ξυπνητήρι των κοιμωμένων συνειδήσεών μας αν μας αναγκάσει να απεγκλωβισθούμε από τους επικίνδυνους εναγκαλισμούς των οικουμενιστικών κηρυγμάτων, να συνταχθούμε στη γραμμή των αγίων Πατέρων μας και να τονώσουμε την προσήλωσή μας στο ορθόδοξο δόγμα.
---------------------------
Ανώνυμος είπε...

Πολύ σωστό κείμενο. Ερίζουμε περί της παγκοσμιοποίησης, ξεχνάμε όμως ότι ο Θεός επέλεξε να ενανθρωπίσει σε καιρό που οι κοινωνίες ήταν παγκοσμιοποιημένες! Τι ήταν η Ρωμαική ειρήνη αν όχι μια τηρουμένων των αναλογιών παγκοσμιοποιημένη κοινωνία; Υπήρχαν λαοί και εθνότητες αλλά όχι με τη σημερινή έννοια του όρου, που κατάντησε εθνικισμός και μισαλλοδοξία. Τότε οι άνθρωποι ήταν ανοικτοί στις ιδέες και τα ρεύματα, υπήρχε μια όσμωση πολιτισμικών επιρροών απ΄ την οποία προέκυψε η Ευρώπη και διαφοροποιήθηκε από την ανατολή. Τι είναι η Ευρώπη; Μια υποήπειρος συνέχεια της Ασίας, κι όμως απ΄ αυτήν προέκυψαν πνευματικοί θησαυροί που διαχύθηκαν σε όλα τα σημεία και πλάτη της γης. Αλλά αυτή η γιγαντιαία πνευματική παρακαταθήκη που την καταχωνιάζει ή την απορρίπτει στα βαρίδια του χτες, σήμερα βουλιάζει στον ηθικισμό, την υποκρισία, το ψέμα, την υλομανία και τη καταστροφική πορεία.

ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ

«Τιμής ηγοράσθητε· μη γίνεσθε δούλοι ανθρώπων» -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Αν. Καθηγητού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΣ ΜΑΣ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΔΩΣΩΜΕΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ

Το θηρίον που, με την μίαν ή την άλλην μορφήν, ανέκαθεν ήθελε να καταπίη την Ελλάδα δείχνει και πάλιν επιδεικτικώς τους οδόντας του. Η δορά την οποίαν φορεί εδώ και μερικά έτη έχει την επιγραφήν «Νέα Τάξις Πραγμάτων». Αι μέθοδοι, τας οποίας χρησιμοποιεί δια την επίτευξιν των ανόμων σκοπών του, κυμαίνονται από «εκσυγχρονιστικάς» μεταρρυθμίσεις μέχρι καταστροφικάς βομβιστικάς επιχειρήσεις, με πρόσχημα βεβαίως πάντοτε την … «προστασίαν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»! Αι επανειλημμέναι προσπάθειαί του να διχάση δια παντός τον Ελληνικόν λαόν εις τας αρχάς και τα μέσα τού μόλις λήξαντος αιώνος προεκάλεσαν μεν βαρέα τραύματα εις τον χιλιοπροδομένον αυτόν λαόν, αλλά δεν επέτυχον πλήρως του σκοπού των. Η αόρατος χειρ του Κυρίου ίπταται υπεράνω της Ελλάδος και την προστατεύει, ως εν τέλειον φρούριον, το οποίον υπάρχει, επειδή υπάρχουν ακόμη ευσεβείς ψυχαί εντός αυτού. Το θηρίον έχει κατανοήσει, ωστόσον, ότι αι προσπάθειαί του θα συνεχίσουν να αποβαίνουν μάταιαι, αν προηγουμένως δεν κρημνισθή το φρούριον της ευσεβείας. Πριν από μερικά έτη, γνωστόν όργανόν του είπε τα εξής:

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ --- Orthodox Hymns

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

telemaxos doumanis

Τη ΙΑ΄ (11η) του Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΔΑΝΙΗΛ του Στυλίτου.

Δανιήλ ο Όσιος Πατήρ ημών ούτος έζη κατά τους χρόνους του βασιλέως Λέοντος Α΄ του μεγάλου του επικαλουμένου Μακέλλη του βασιλεύσαντος κατά τα έτη (457- 474), κατήγετο δε από την Μεσοποταμίαν της Συρίας, εκ της περιφερείας Σαμοσάτων. Τούτου τον θαυμάσιον και μελίρρυτον Βίον θέλομεν διηγηθή ενταύθα, ελπίζοντες ότι μεγάλως εκ τούτου θέλετε ωφεληθή.

Λαθραίοι βιαστές συνειδήσεων. -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η συνειδησιακή άλωσις συνιστά το πρώτιστο μέλημα της καθεστηκυίας τάξης, τούτο επιτυγχάνεται δια του πνευματικού ευνουχισμού της κοινωνίας και της μετατροπής της σε υδαρή μάζα δια της φαιάς προπαγάνδας των συντεταγμένων Μ.Μ.Ε τα οποία  συνεργούν αγαστώς, εις τους στόχους, της εκάστοτε απηνούς επιβολής της ιδιότυπης δικτατορίας της πολιτικής ορθότητας.

Η πλύση εγκεφάλου, η φαλκίδευση της ελευθερίας του λόγου, η λογοκρισία συνιστούν παρεμπίπτοντες στόχοι της αστυνομίας της σκέψεως και της εξουδετερώσεως οιουδήποτε αρθρώνει τυχόν εμπεριστατωμένη αντίρρηση προς το σιδηρούν παραπέτασμα του συστήματος.

Ο Σκυτεύς της Αλεξανδρείας -- Υπό Μελετίου Νικολ. Χατζή, Αντεισαγγελέως Εφετών

Ο Σκυτεύς της Αλεξανδρείας αναφέρεται από τον Ιωάννη της Κλίμακος. Ήταν ένας απλοϊκός τσαγκάρης, που έζησε την εποχή, που ασκήτευε ο μέγας Αντώνιος. Ήταν άνθρωπος πολύ ευσεβής και ενάρετος. Ζούσε με ακρίβεια τη χριστιανική ζωή, έχοντας πάντα το νου του κοντά στο Θεό. Τόσο ψηλά έφτασε η αρετή του, ώστε και οι άγγελοι ασχολήθηκαν μ΄ αυτή. Τόση ήταν η πνευματική του ανάβαση, μέχρι που απετέλεσε το μέτρο κρίσεως και συγκρίσεως των αρετών. Έτσι, λοιπόν, ο Σκυτεύς της Αλεξανδρείας, αποτελεί τον αδιάψευστο μάρτυρα, ότι «ουχ ο τόπος, αλλ΄ ο τρόπος». Δηλαδή, για να κάμη κανείς χριστιανική ζωή, δεν είναι ανάγκη να εγκαταλείψη τον κόσμο, να κλειστή στα μοναστήρια και να γίνη «ομφαλοσκόπος». Για την τελειότητα, που αποτελεί και τον αληθινό προορισμό μας, δεν χρειάζονται ειδικοί τόποι, ούτε ωρισμένοι ασκητικοί τρόποι. Φτάνει η αδιάλειπτη βίωση του Θεού με τους ευαγγελικούς κανόνες, σ΄ οποιοδήποτε τόπο και χρόνο. Ο «ησυχασμός» αποτελεί βέβαια μέθοδο αναβάσεως χωρίς ν’ αποτελεί αυτοσκοπό. Τα μοναστήρια, είναι, ασκητικοί τόποι και αποτελούν τα νεύρα της Εκκλησίας, κατά τον ιερό Χρυσόστομο. Εν πάση όμως περιπτώσει το γνήσιο ευαγγελικό πνεύμα, είναι το ιεραποστολικό, σύμφωνα προς το «πορευθέντες ουν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» (Ματθ. 28, στ. 19) και «ουκ ερωτώ ίνα άρης αυτούς εκ του κόσμου, αλλ’ ίνα τηρήσης αυτούς εκ του πονηρού» (Ιωάν. 17, στ. 15). Πόσοι ασκητικοί αγώνες του Αντωνίου στην έρημο, για την αρετή και την αγιότητα! Πόσοι όμοιοι αγώνες, άλλων συνασκητών και μοναχών! Κι όμως ο Σκυτεύς της Αλεξανδρείας, ο απλοϊκός αυτός τσαγκάρης, ήταν πιο ενάρετος από τον ασκητή Αντώνιο. Έτσι διαβεβαίωσε ο άγγελος τον τελευταίο. Αντώνιε, του είπε, η αρετή σου υπολείπεται, τούτου του Σκυτέως του εν Αλεξανδρεία ώδε… Ας γίνη, λοιπόν μάθημα, σ’ όλους εκείνους, που σπεύδουν να εγκαταλείψουν τον κόσμο και να κλειστούν στα μοναστήρια, πιστεύοντας, ότι μόνο εκεί θα ασκηθούν στην αρετή. Η δε Εκκλησία παράλληλα με τη μνήμη του Μεγάλου Αντωνίου, δίκαιο είναι να γιορτάζει και τη μνήμη του Μείζονος Σκυτέως.

Οἱ ἀθρόες "ἁγιοκατατάξεις" ἐκ μέρους τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως καί....ὁ Οἰκουμενισμός!

τοῦ Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Ἡ ὑπόθεση τῶν ἁγιοκατατάξεων δέν μπορεῖ ὡς μέρος τῆς μεγάλης εἰκόνος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ χώρου νά μήν ἐξετασθεῖ ἐντός τῆς ὅλης εἰκόνος καί τοῦ πραγματικοῦ πλαισίου τῆς ἐπικρατούσης σ' αὐτόν καταστάσεως.

 Μέ σύγχρονα δεδομένα, κυριολεκτικῶς τῶν τελευταίων ἡμερῶν, ἄς περιγράψουμε, σημειολογικά, αὐτό τό πλαίσιο:

Τόν Ὀκτώβριο, ἐνεστῶτος ἔτους (2019), ἐπισκέπτεται ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος τό Ἅγιον Ὄρος. Δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά, ἀλλά εἶναι ἡ πρώτη ἐπίσκεψή του στό Ὄρος μετά τήν σύγκληση τῆς οἰκουμενιστικῆς "Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου" στήν Κρήτη.

Δέν συμμετέχουν ὅλοι στίς διάφορες ἐκδηλώσεις. Συλλειτουργοῦν μαζί του οἱ ἑπτά ἀπό τούς δεκαεννέα Ἡγουμένους. Ὅμως, κανείς ἐκ τῶν ἐπισήμων ἐκπροσώπων του δέν μιλᾶ, κανείς δέν διαμαρτύρεται. Ὅλοι τόν ὑποδέχονται, πλήν, βεβαίως, τῆς ἀνυποτάκτου Μονῆς Ἐσφιγμένου.
----------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Οἱ ἀληθινοί Ἅγιοι Πατέρες διδάσκουν ὅτι οἱ ἐν γνώσει κοινωνοῦντες μέ τούς αἱρετικούς Οἰκουμενιστάς ὄχι μόνον δέν δύνανται νά εἶναι ἅγιοι, ἀλλά, τοὐναντίον, εἶναι «ἐχθροί τοῦ Θεοῦ» (Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης). Κάθε Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅταν διαβάζουμε τό «Συνοδικόν», ἐκφωνοῦμε καί ἀναθέματα ἐναντίον τῶν ἐν γνώσει κοινωνούντων μέ αἰρετικούς. Πῶς, λοιπόν, δύνανται νά θεωρηθοῦν ἅγιοι αὐτοί πού «ἁγιοποιήθηκαν» ὑπό τοῦ αἱρεσιάρχου Βαρθολομαίου, ἐφόσον ἐκοιμήθησαν ἐν κοινωνίᾳ μετ' αὐτοῦ καί μετά τῶν ὑπολοίπων Οὐνιτῶν τῆς Ν/Ηκῆς «ἐκκλησίας»; Ἄρα πρόκειται διά Θέατρον!
[Σημείωσις: Ὁ συγγραφεύς τοῦ ἄρθρου κακῶς χρησιμοποιεῖ τόν ὅρον «ἁγιοκατατάξεις», καθότι ὁ Βαρθολομαῖος, ὡς αἱρετικός πού εἶναι, δέν ἐνεργεῖ ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ὀρθός ὅρος ἐν προκειμένῳ εἶναι «ἁγιοποιήσεις», οἱ ὁποῖες, σύμφωνα μέ τούς Ἁγίους Πατέρες, εἶναι ἄκυρες.]

Ὁ Οἰκουμενισμὸς στοχεύει εἰς τὴν πανθρησκείαν -- Τοῦ κ. Παναγιώτου Ράπτη

Ὁ Οἰκουµενισµὸς σκοπεύει στὴν ἐφαρµογὴ τοῦ σχεδίου MRA, δηλαδὴ στὴν Ἕνωσι ὅλων τῶν αἱρέσεων τοῦ Χριστιανισµοῦ, ὅλων τῶν µονοθεϊστικῶν καὶ πολυθεϊστικῶν ἢ εἰδωλολατρικῶν θρησκειῶν τοῦ κόσµου σὲ µία πανθρησκεία, ὅπου θὰ βασιλεύει τὸ ἀντίχριστο καὶ ἀντιορθόδοξο πνεῦµα. Ὁ Οἰκουµενισµὸς εἶναι ἡ πιὸ ἤπια ἔκφρασι τοῦ µασωνικοῦ πνεύµατος, γιὰ νὰ µποροῦν νὰ συµµετέχουν καὶ οἱ κληρικοὶ ὅλων τῶν θρησκειῶν, χωρίς νὰ ἔχουν τὸ στίγµα τοῦ αἱρετικοῦ καὶ τὴν κατακραυγὴ τοῦ λαοῦ. Τὸ θέµα τοῦ Οἰκουµενισµοῦ µᾶς ἀφορᾶ ὅλους, γιατί σ´ αὐτὸν προσ - χώρησαν ὄχι µόνον Ὀρθόδοξοι λαϊκοὶ θεολόγοι, ἀλλὰ καὶ µεγαλόσχηµοι κληρικοί, Πατριάρχες, Ἀρχιµανδρίτες, Ἡγούµενοι καὶ ἁπλοὶ µοναχοὶ ὅλων τῶν βαθµίδων. Σὲ τί ἀποσκοποῦν καὶ ἀποβλέπουν ὅλοι αὐτοί; Στὴν εἰρήνη τοῦ κόσµου καὶ τὴν ἀποφυγὴ θρησκευτικῶν πολέµων, στὴν παγκοσµιοποίηση καὶ στὴν πανθρηκεία.

Ἰδοὺ διατὶ ἐνέδωσεν ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας

ΔΕΝ ἄργησε νὰ ἀποκαλυφθεῖ τὸ σκοτεινὸ παρασκήνιο τῆς ἀναγνωρίσεως τοῦ οὐκρανικοῦ αὐτοκεφάλου ἀπὸ τὸν Ἀλεξανδρείας. Δεῖτε τὴν εἴδηση: «Ἀνεξέλεγκτες διαστάσεις λαμβάνει τὸ οὕτως ἢ ἄλλως γεωπολιτικοῦ ἐνδιαφέροντος ἐκκλησιαστικὸ θέμα τῆς νέας ἐκκλησίας τῆς Οὐ­κρανίας. Σύμφωνα μὲ τὴν πηγὴ τοῦ καναλιοῦ Pravblog, ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Θεόδωρος, ὁ ὁποῖος ἦταν προσωπικὰ ἀντίθετος στὴν ἀναγνώριση τῶν Οὐκρανῶν σχισματικῶν, πιέστηκε ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν. Ὑπενθυμίζεται πώς τὸ ἑλληνικὸ κράτος χρηματοδοτεῖ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας μέσῳ τοῦ ΥΠΕΞ. Αὐτὴ ἡ δομὴ ἀπειλοῦσε νὰ σταματήσει τὴ χρηματοδότηση, ἐὰν ὁ Θεόδωρος δὲν ἀναγνώριζε τὴν νέα ἐκκλησία, ἰσχυρίζεται ἡ ἴδια πηγὴ καὶ συμπληρώνει πώς αὐτὴ ἡ πίεση τῶν Ἑλλήνων διπλωματῶν ὑποστηρί­­χθηκε ἀπὸ μία ὁμάδα Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξάνδρειας, ποὺ διαφορετικὰ ἀπειλοῦσαν νὰ ἀπομακρύνουν τὸν Πατριάρχη.
---------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Νομίζω ὅτι ὁ κ. Θεόδωρος ἐνήργησε μέ «συνέπειαν». Ἐφόσον συμπλέει ἀμετανοήτως μέ τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, πρός ἀπώλειαν τῆς ψυχῆς του καί τῶν ψυχῶν αὐτῶν πού συμπαρασύρει στήν Κόλασιν, ποῖος ὁ λόγος ν' ἀπολέσῃ ἐξουσίαν καί χρήματα; Ὡς σύγχρονος Ἰούδας, αὐτό «ἔπρεπε» νά κάνῃ, ἄν θέλῃ νά εἶναι συνεπής μέ τίς προηγούμενες ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ του. Ἔτσι, θά συνεχίσῃ νά «χαίρῃ» τῆς «ἐκτιμήσεως» τῶν ὀργάνων τοῦ Σατανᾶ (τοῦ «πάπα» Φραγκίσκου, τοῦ Βαρθολομαίου, τοῦ Ἱερωνύμου, τῶν πολιτικῶν μαριονεττῶν κ.ἄ.). Οὔτε σκέψις διά μετάνοιαν!

Οικουμενισμός η εσχάτη αίρεσις (4ον)

Ἄλλοι ζητοῦν παιδιὰ ἀπὸ τὴν Παναγίαν καὶ ἄλλοι τὰ φονεύουν

Ὁ ξακουστὸς Γέροντας π. Ἰωάσαφ ἔζησε στὸ Ἅγιο Ὄρος 64 χρόνια. Ἁγιογράφησε σὲ ὅλη του τὴ ζωή, ἑκατοντάδες εἰκόνες. Μία ἀπὸ αὐτὲς τὶς εἰκόνες θαυµατούργησε καὶ θαυµατουργεῖ. Εἶναι ἡ «Παναγία ἡ Θρηνωδοῦσα», ἡ ὁποία βρίσκεται στὴν Νέα Ὄλυνθο Χαλκιδικῆς. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα θαῦµα τῆς «Παναγίας Θρηνωδούσας»: Πέρυσι βρέθηκα ἐκεῖ στὸ προσκύνηµα τῆς Παναγίας. Ἔρχεται ἕνα ζευγάρι µὲ δύο παιδάκια. Λένε: «Ἀνοῖξτε τὸν Ναὸ νὰ προσκυνήσουµε, γιατί κάτι µᾶς συνδέει µ᾽ αὐτόν». Ἐγὼ σκέφτηκα ὅτι κάτι θαυµαστὸ θὰ συνέβη σ᾽ αὐτὴ τὴν οἰκογένεια. Ἀνοίγει τὸ ἐκκλησάκι ὁ κὺρ-Βασίλης -γιατί εἶναι ἰδιωτικὸκαὶ τοὺς ρωτάω: «Τί σᾶς συνέβη;». «Νά», λένε. «Πρὶν 4-5 χρόνια, ποὺ ἦρθε ἡ Παναγία ἡ Ἱεροσολυµίτισσα στὸν Ἅγιο Δηµήτρη, κατεβήκαµε καὶ ἐµεῖς ἀπὸ τὴν Κοµοτηνὴ νὰ πάρουµε τὴν εὐλογία της. Νὰ προσκυνήσουµε καὶ νὰ προσευχηθοῦµε νὰ µᾶς δώση κανένα παιδί, γιατί 7 χρόνια ἀγωνιζόµαστε µὲ ἐξωσωµατικές, µὲ ταλαιπωρίες καὶ δὲν ἔχουµε παιδί. Ἐκεῖ ἀνταµώσαµε ἕνα µοναχό, ποὺ µᾶς ἔδωσε µία εἰκόνα µικρὴ τῆς "Παναγίας τῆς Θρηνωδούσας". Μᾶς εἶπε "προσευχηθεῖτε σ᾽ αὐτὴ τὴν εἰκόνα. Αὐτὴ ἔχει δώσει καὶ σ᾽ ἄλλες ἄτεκνες γυναῖκες παιδιὰ καὶ θὰ δώση καὶ σὲ σᾶς".
-------------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Οι Έλληνες από το Θεό ευλογήθηκαν τα μέγιστα! Όχι βεβαίως όπως οι Ισραηλίτες του Νόμου, εκείνοι ευλογήθηκαν υπέρμετρα, ήταν υπό τη προστασία του λόγω του Αβραάμ στο οποίο υποσχέθηκε ότι το σπέρμα του θα το πολλαπλασιάσει όπως τα άστρα του ουρανού και την άμμο της θάλασσας. Οι Έλληνες όμως είχαν το προνόμιο της εκ κατόπτρου γνώσης, αγαπούσαν τη γνώση και την επεδίωκαν με πάθος. Όλοι οι μεγάλοι σοφοί της Ελλάδας χάιδευαν, άγγιζαν, ακουμπούσαν την αλήθεια, αλλά δε κατάφεραν να τη δουν με καθαρή ματιά. Τη περιτριγύριζαν, τους συνομιλούσε αλλά ήταν λόγω εγωισμού τους τα μάτια και τα αφτιά τους επτασφράγιστα. Επένδυαν στη καλοπέραση, την ηδονή, τις σαρκικές απολαυσεις, τη περιπέτεια του επί γης βίου να τη διανύσουν όσο γινόταν άριστα, έστω με αρετές! Μα ούτε οι αρετές οδηγούν στην ευδαιμονία εφ΄οσον αρνείται κανείς τη πηγή των αγαθών απ την οποία προκύπτει η ευδαιμονία! Αυτή η πηγή των αγαθών είναι ο χορηγός αυτών, ο Θεός και δημιουργός και παντοκράτορας. Ελάχιστοι τον ψηλάφισαν, ανάμεσά τους θολά και αμυδρά ο Πλάτωνας και ο Πλωτίνος, ακόμη και κάποιοι στωικοί φίλοι της σοφίας. Γιατί μας τα λες αυτά θα πει κάποιος; Για να φανεί ότι ο Εληνισμός πήρε πολύ πλούτο από το Θεό, αλλά ελάχιστοι τον εκτιμήσαμε και τον εκτιμούμε! Θα ήμασταν από την αρχαιότητα 200 και 300 και 500 εκατομμύρια πληθυσμού αν όταν δεχτήκαμε τον Θεάνθρωπο τον υπηρετούσαμε με αυταπάρνηση κι αγάπη. Αντίθετα γίναμε οι ίδιοι προδότες και της πίστης, και της πατρίδας, και καταντήσαμε περίγελως των πάλαι ποτέ βάρβαρων εθνών που μας περιτριγυρίζουν. Ως ράβδος παιδείας μας υποβαλλόμενα μας παιδεύει κι έτσι ο Θεός, εκατομμύρια Έλληνες εξισλαμίστηκαν, εκατομμύρια εκλατινίστηκαν, και εκατομμύρια δολοφονούνται με εκτρώσεις!

Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

«Αγία των Αγίων υπάρχουσα, σεμνή, εν Ναώ ηγάπησας αγίω κατοικείν».

Είναι μάλιστα σπουδαίας έμπνευσης οι στίχοι του υμνογράφου, που διακηρύσσουν την ωριμότητα της μικρής Παναγίας: «Η τριετίζουσα τω σώματι και πολυετής εν τω πνεύματι»∙  «νηπιάζουσα σαρκί και τελεία τη ψυχή». Και δεν πρέπει να μας παραξενεύει τούτο: «όπου γαρ βούλεται Θεός νικάται φύσεως τάξις».

Τη Ι΄ (10η) του Δεκεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΜΗΝΑ του Καλλικελάδου, ΕΡΜΟΓΕΝΟΥΣ και ΕΥΓΡΑΦΟΥ.

Μηνάς, Ερμογένης και Εύγραφος οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμίνου του εν τη Ανατολή βασιλεύσαντος κατά τα έτη τζ΄ - τιγ΄ (307-313), ετύγχανον δε ούτοι εκ των πρώτων αρχόντων του παλατίου αυτού. Κατά την ιδίαν αυτήν εποχήν, εκτός του Μαξιμίνου, εβασίλευον και άλλοι βασιλείς, οίτινες είχον διαδεχθή τους αιμοχαρείς τυράννους, το ζεύγος του διαβόλου, τον Διοκλητιανόν, λέγω, και τον Μαξιμιανόν, ήσαν δε αυτοί οι Κωνστάντιος ο Χλωρός πρώτον (+306) και υιός του Κωνσταντίνος κατόπιν εις τα δυτικώτατα  μέρη της Αυτοκρατορίας, ο Μαξέντιος εις την Ρώμην, ο Μαξιμιανός Γαλέριος εις την Ελληνικήν χερσόνησον με έδραν την Θεσσαλονίκην και άλλοι τινές ενδιάμεσοι, καθώς και ο Μαξιμίνος εις την Ανατολήν, περί του οποίου προείπομεν.

Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού : Τι συμβαίνει; τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!

Δια τούτο διερωτάται κανείς· Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα  και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου;                                                                                                                                                                                                                                   

Μήπως στην σημερινή απιστία και την αδιαφορία των ανθρώπων, ούτοι ζητούν «σημεία», ως ζητούσαν οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες των χρόνων του Ιησού (Ίδε σχετικά περιστατικά: Ματθαίου ιβ΄ 38 – 45 , ιστ΄ 1 – 4, κζ΄ 42 – 44, Λουκά δ΄ 23 – 30, ια΄ 29, Ιωάννου στ΄ 30 – 41, Α΄ Κορινθίους 22 – 26), και η Εκκλησία, αντιθέτως απ΄ ό,τι έπραξεν ο Κύριος, προσπαθή να ικανοποιήση το αίτημα με την αγιοποίησι νέων προσώπων;                                                                                                                                                                                          

Μήπως η Εκκλησία μας επηρεασμένη από την μόδα του συγχρονισμού ή της νέας εποχής, αναζητεί να προβάλη στους χριστιανούς μας νέα άγια πρότυπα, εγκαταλείποντας τα υπάρχοντα σπουδαία και μεγάλα τοιαύτα;                                                                                                                                                                     

Μήπως είναι τούτο κάτι «που πουλάει» κατά την σημερινήν ορολογίαν, και κάποια μέλη της δεν θέλουν να στερηθούν των ωφελημάτων του;                                                                                                                                                                                            
Πάντως ό,τι και αν συμβαίνη, έχω την αίσθησιν ότι ευρισκόμεθα εις λάθος δρόμο.

Πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν;

...Τότε ένας ησυχαστής, μου υπενθύμισε την περίπτωση του ασκητού πού, μετά την άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως, είδε επάνω στήν αγία Πρόθεση ερειπωμένου Ναού, μία γουρούνα με τα νεογνά της και άρχισε να κλαίει και νά οδύρεται. Τότε ενεφανίσθη Άγγελος Κυρίου και του λέγει· Αββά, τί κλαίεις; Γνωρίζεις ότι, αυτό πού είδες, είναι πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν; Και ο Αγγελος εγένετο άφαντος.

Ἐνῶ ἐμεῖς ἑωρτάζαμε τήν μνήμην τοῦ μαρτυρήσαντος ὑπὸ τῶν Λατινοφρόνων, Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐδέχετο μὲ δοξολογικὰς τιμὰς τὸν Αἱρεσιάρχην Πάπαν εἰς τὸ Φανάριον…

τοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ Νικολάου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ἐμεῖς οἱ ἁγιορεῖτες ζήσαμε μιὰ μεγάλη καὶ τραγικὴ εἰρωνεία. Συγκεκριμένα τὴν ὤρα, ποὺ ἑορτάζαμε στὸν ἱστορικὸ ναὸ τοῦ Πρωτάτου Ἁγίου Ὄρους, τὴν μνήμη τοῦ ὁσιομάρτυρος καὶ ὁμολογητοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ πρώτου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ποὺ μαρτύρησε ἐπὶ λατινόφρονος (οἰκουμενιστοῦ) Ἰωάννου τοῦ Βέκκου, σχεδὸν ταυτόχρονα, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, δεχόταν μὲ δοξολογικὲς τιμές, μὲ λειτουργικοὺς ἀσπασμοὺς κ.λπ. τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα Φραγκίσκο. Ἐμεῖς στὸ Πρωτᾶτο ψάλαμε ὕμνους στηλιτεύοντας τὴν παπικὴ κακοδοξία καὶ αἵρεση καὶ ὁ Πατριάρχης μας ἀπὸ τὴν βασιλεύουσα πόλη ἔπλεκε τὰ ἐγκώμια στὸν αἱρεσιάρχη Πάπα. Σὲ αὐτὸ φυσικὰ φταῖμε καὶ ἐμεῖς, γιὰ τὴν χρόνια σιωπή μας καὶ τὴν λευκὴ ἐπιταγή μας.
-------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Μοναχός Νικόλαος: «Σὲ αὐτὸ φυσικὰ φταῖμε καὶ ἐμεῖς, γιὰ τὴν χρόνια σιωπή μας καὶ τὴν λευκὴ ἐπιταγή μας».

Σχόλιον: Ἡ ἀναγνώρισις ἑνός λάθους, ἐν προκειμένῳ θανασίμου ἁμαρτίας, εἶναι πρᾶξις θεάρεστος, μέ τήν προϋπόθεσιν βεβαίως ὅτι ὑπάρχει διόρθωσις, ἐν προκειμένῳ ἀποτείχισις ἀπό τούς Οἰκουμενιστάς. Ἐπειδή δέν ἔχουμε ἀκούσει γιά κανένα ἀποτειχισθέντα μοναχόν Νικόλαον, ἀναρωτιέμαι ἄν ὁ ἐν λόγῳ μοναχός ἀπετειχίσθη ἤ ἐξακολουθεῖ νά περιορίζεται εἰς τόν «χαρτοπόλεμον», πού ἀποτελεῖ πλέον καθαρή κοροϊδία.

Ως εδώ και μη παρέκει!… -- του Στέλιου Παπαθεμελή*

Το κλίμα είναι βαρύ. Ο αγαρηνός έχει ξεσαλώσει. Και δεν απειλεί μόνον, αλλά πραγματοποιεί. Η επιθετικότητά του έχει υπερβεί κάθε όριο και συνεχίζει να την κλιμακώνει, ενώ οι ημέτεροι ψελλίζουν νερόβραστες παραπομπές στο … διεθνές δίκαιο! Ως εδώ και μη παρέκει!…

  Ο Ανώνυμος Έλλην τής «Ελληνικής Νομαρχίας»(1806), συγκλονιστικού κειμένου,προσγείωνε τους Έλληνες καλώντας τους να στηριχτούν στις δικές τους δυνάμεις και να μην περιμένουν βοήθεια από τους όποιους ξένους. Γράφει:
   «Ίσως, τέλος πάντων, προσμένετε να μας δώσει την Ελευθερίαν κανένας από τους αλλογενείς δυνάστας; Ώ Θεέ μου! Έως πότε, ώ Έλληνες, να πλανώμεθα τόσον αστοχάστως; (…) Ποιος αγνοεί, ότι ο κύριος στοχασμός των αλλογενών δυναστών είναι εις το να προσπαθήσουν να κάμουν το ίδιόν των όφελος με την ζημία των άλλων;»

Ἡ ὀρθόδοξη προετοιμασία τῶν Χριστουγέννων, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Mητρ. Πειραιώς Σεραφείμ : Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΚΑΥΣΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 9^ῃ Δεκεμβρίου 2019

Ἐπειδή γράφησαν κακεντρεχή σχόλια γιά τό «ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ» διδακτικό κείμενο τῆς Ἁγιωτάτης μας Ἐκκλησίας μέ θέμα τήν καύση τῶν νεκρῶν, διευκρινίζομε τήν ἰσχύουσα πραγματικότητα γι’ αὐτό τό πολύ εὐαίσθητο θέμα.

 ‘‘ Σήμερα πλανᾶται ἀπό κερδοσκόπους ἡ ψευδής εἰκόνα, ὅτι δῆθεν ἡ ἀποτέφρωση γίνεται μέ ἁπλή καύση τοῦ σώματος στήν πυρά. Ὅπως σέ ὁρισμένες πε­ριπτώσεις γινόταν στήν ἀρχαιότητα. Αὐτό εἶναι ἀναληθές.

Κατά τήν σύγχρονη διαδικασία τῆς - κατ’ εὐφημισμόν - «ἀποτέφρωσης», μετά ἀπό τήν καύση τοῦ νεκροῦ σέ κλίβανο ὁ ἀνθρώπινος σκελετός ρίχνεται σέ ἠλεκτρικό σπαστήρα (μίξερ, cremulator). θρυμματίζεται καί μετατρέπεται σέ σκόνη. Εἰδικότερα ἡ ἀποτέφρωση διεξάγεται σέ δύο φάσεις:

Το ιδιώνυμο έγκλημα της εθνοκτονίας -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Είναι πρόδηλον ότι βιώνωμεν μίαν κατάσταση παραφροσύνης, όπου δια πυρός και σιδήρου, επιβάλλεται, άνευ της ιδικής μας συγκαταθέσεως, η ισοπεδωτική κατάσταση της επελαυνούσης παγκοσμιοποιήσεως και της εγκαθιδρυθησομένης Νέας Τάξης Πραγμάτων, με ραγδαίους ρυθμούς.

Η κατάλυση της Συνταγματικής εννόμου τάξεως καθίσταται γεγονός, ιδίως ως προς τις επίμαχες έννοιες του έθνους και της Πατρίδας, μολονότι οι έννοιες αυτές συνιστούν το θεμέλιο του Συντάγματός μας, διότι δομούν την πολιτισμική μας ταυτότητα, την εθνικής μας ιδιοπροσωπία, επί τη πράξη, σήμερον πλήττονται βάναυσα και τείνουν να ποινικοποιηθούν.