Τη Γ΄ (3η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ του Αρεοπαγίτου.

Διονύσιος ο ουρανομύστης και πάνσοφος εγεννήθη από γονείς ευγενείς και άρχοντας εις την περίφημον πόλιν των Αθηνών, εις την οποίαν οι άνθρωποι ήσαν θερμοί λάτρεις των ειδώλων και σοφώτεροι από τους ανθρώπους όλων των πόλεων του καιρού εκείνου. Εις τας Αθήνας ευρίσκοντο τότε πολλοί φιλόσοφοι, εις από τους οποίους, ο συνετώτερος, ήτο και ο θαυμάσιος Διονύσιος. Ούτος εκ νεότητος εδόθη εις την σπουδήν των γραμμάτων και έμαθεν όλας τας επιστήμας καλώς και όλοι δια την σοφίαν του τον εθαύμαζον, διότι ήτο μάλιστα εκ φύσεως φρόνιμος.

Μητρ. Καλαβρύτων Αμβρόσιος : «ΕΙΣ ΜΙΑΝ, αγίαν, ΚΑΘΟΛΙΚΗΝ και Αποστολικήν ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ»

Μετά τις αποφάσεις της Συνόδου στο Κολυμπάρι της Κρήτης το Σύμβολο της Πίστεως, δυστυχώς, έχει αλλοιωθεί. Ας προσεγγίσουμε πρώτα την έννοια και τον όρο «Μία» Εκκλησία.

Κατά την αντίληψη των Συνοδικών Αρχιερέων, όπως αυτή διατυπώθηκε στο Κολυμπάρι, τώρα πλέον δεν επικαλούμεθα την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αφού εκεί κάτω οι Σοφοί Προκαθήμενοι και οι λοιποί Συνοδικοί Σύνεδροι ανακάλυψαν και αναγνώρισαν, δυστυχώς, και άλλες «Εκκλησίες». Τώρα πλέον «Εκκλησία» δεν είναι μόνον η Ορθόδοξος, αλλά και η Ρωμαιοκαθολική και η Προτεσταντική και η Αγγλικανική και όποια άλλη!

Μέχρι χθες γνωρίζαμε, ότι η Εκκλησία είναι Μία, η Ορθόδοξος, εκ της οποίας αποσχίσθηκε η Ρώμη, εξ αυτής δε προήλθαν οι Παλαιο-καθολικοί, οι Αγγλικανοί και οι Προτεστάντες.    Μέχρι χθες όλες αυτές οι αποτμήσεις, τα κομμάτια και τα «αποκόμματα»,  ονομάζονταν «Χριστιανικές Ομολογίες». Από σήμερα, δυστυχώς, στην Κρήτη,  έλαβαν τον τίτλο «ΕΚΚΛΗΣΙΑ»! Αναγνωρίσθηκαν ως «Εκκλησίες»!

Ἡ δογματική διάστασις τοῦ νέου ἑορτολογίου -- Τοῦ κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ἔχει λεχθῆ καί γραφῆ πολλάκις, ἀλλ’ ἀνακριβῶς, ὅτι τό 1924 οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί (Ο.Χ.) δέν ἐγνώριζον δῆθεν ὅτι ὁ λόγος τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νέου ἑορτολογίου (ν.ἑ.) ἦτο ἡ προώθησις τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Συνεπῶς, συμπεραίνουν αὐτοί πού χρησιμοποιοῦν αὐτήν τήν ἐπιχειρηματολογίαν, ὅσοι ἀπετειχίσθησαν τότε ἀπό τήν καινοτομήσασαν Ἐκκλησίαν, ἐπικαλούμενοι τόν 15ον Κανόνα τῆς ΑΒ Συνόδου καί γενικώτερον τήν Πατερικήν Διδασκαλίαν καί Παράδοσιν, ἔσφαλον, διότι δῆθεν δέν ὑφίστατο δογματικός λόγος πού νά δικαιολογῇ τήν ἀποτείχισιν, ἐνῷ ὅσοι ἀπεδέχθησαν τό ν.ἑ. δέν ὑπέπεσαν εἰς δογματικόν σφάλμα.

Σκοπός τοῦ παρόντος ἄρθρου εἶναι ν’ ἀποδείξῃ ὅτι ὁ ὡς ἄνω ἰσχυρισμός εἶναι ἐσφαλμένος, παραθέτοντας κείμενα πού εἶδον τό φῶς τῆς δημοσιότητος πρό τοῦ 1924 καί πού ἀποδεικνύουν ὅτι ἀπό τό 1582 καί ἐντεῦθεν εἶναι γνωστόν ὅτι οἱ παπικοί καί οἱ ἑνωτικοί «ὀρθόδοξοι» (οἱ σημερινοί Οἰκουμενισταί, δηλαδή) ἐπεδίωκον τήν ἐπιβολήν τοῦ ν.ἑ. εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, ὡς τό «πρῶτον βῆμα» διά τήν εἰς τόν Παπισμόν ὑποταγήν της, πού ἐθεωρεῖτο ἀνέκαθεν ὡς τό πρῶτον στάδιον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερημώσεως (6ον)

ΑΚΑΤΑΛHΠΤΟΝ ΕΣΤΙ - ΘΕΟΤΟΚΕ Η ΕΛΠΙΣ -- Orthodox Hymns

Τη Β΄ (2α) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ και ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ της παρθένου.

Κυπριανός και Ιουστίνα οι ένδοξοι του Χριστού Άγιοι Μάρτυρες έλαβον τον στέφανον του μαρτυρίου κατά τας ημέρας της βασιλείας του ασεβεστάτου Καίσαρος Κλαυδίου εν έτει σξη΄ (268). Και ο μεν Κυπριανός κατήγετο από την Καρχηδόνα ή Καρθαγένην της Λιβύης, διέτριβεν εις την Αντιόχειαν της Συρίας και ήτο ευγενής και πλούσιος· η δε Ιουστίνα κατήγετο από την Αντιόχειαν και ήτο θυγάτηρ Αιδεσίου και Κληδονίας.

O 15ος Κανόνας τῆς ΑΒ΄ Συνόδου -- Σχόλιο του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου

@ 1 Οκτωβρίου 2019 - 11:39 π.μ.

Ὁ γνωστός ἑρμηνευτής τῶν ἱερῶν Κανόνων Βαλσαμών (βλ. Πηδάλιον), ἑρμηνεύων ἐξ ἀντιθέτου τόν 15ον Κανόνα τῆς ΑΒ΄ Συνόδου, γράφει ὅτι οἱ πιστοί ἔχουν ὑποχρέωσιν ν’ ἀποτειχίζωνται ἀπό αἱρετικούς ἐπισκόπους, χωρίς ν’ ἀναμένουν συνοδικήν ἀπόφασιν. Διότι ὁ ἐν λόγῳ Κανών χαρακτηρίζει εὐθέως τούς αἱρετικά κηρύττοντας «ἐπισκόπους» ὡς «ψευδεπισκόπους» καί «ψευδοδιδασκάλους» καί ἐπαινεῖ τούς ἀποτειχιζομένους ἀπό αὐτούς, δείχνοντας ἔτσι ὅτι αὐτή εἶναι ἡ ὀρθή στάσις πού πρέπει νά ἔχουν οἱ Ὀρθόδοξοι ἔναντι τῶν αἱρετικῶν «ἐπισκόπων» (βλ. Γ.Α. Ράλλη καί Μ. Ποτλῆ, Σύνταγμα τῶν Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων, Τόμος Β΄, σ. 695). Βεβαίως, ἡ ἑρμηνεία αὐτή τοῦ Βαλσαμῶνος λέγει ἁπλῶς τό ΑΥΤΟΝΟΗΤΟΝ, δεδομένου ὅτι ὑπάρχουν πάμπολλα χωρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν Ἁγίων, καθώς καί πράξεις Ἁγίων, πού εἶναι γνωστές στούς Ὀρθοδόξους, τίς ὁποῖες βεβαίως ἀποστρέφονται οἱ Οἰκουμενισταί, ὡς νά μήν εἶναι καταγεγραμμένες μέ λεπτομέρειαν εἰς τήν Ἐκκλησιαστικήν Ἱστορίαν. Σταχυολογῶ μερικά ἀπό τά σχετικά χωρία:

«Ἐκκλίνατε ἀπ’ αὐτῶν» (Ρωμ. 16:17-18)•

«ἀφίστασο ἀπό τῶν τοιούτων ... τήν παρακαταθήκην φύλαξον, ἐκτρεπόμενος τάς βεβήλους κενοφωνίας καί ἀντιθέσεις τῆς ψευδωνύμου γνώσεως, ἥν τινες ἐπαγγελλόμενοι περί τήν πίστιν ἠστόχησαν» (Α´ Τιμ. 6:5, 6:20-21)•

«μή οὖν γίνεσθε συμμέτοχοι αὐτῶν ... καί μή συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους» (Ἐφ. 5:6-11)•

Του αειμνήστου καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννου Κορναράκη

«Ο θρησκευτικός συγκρητισμός, τον οποίο καλλιεργεί και προωθεί η Νέα Εποχή, η απαράδεκτος δια κάθε ορθόδοξον χριστιανόν άποψις, ότι όλαι αι θρησκείαι ή «τα πνευματικά μονοπάτια», κατά την νεοεποχίτικην ορολογίαν είναι παράλληλοι δρόμοι, οι οποίοι οδηγούν εις τον Θεόν, προσκρούουν απολύτως εις την Ορθόδοξον αυτοσυνειδησίαν μας, ότι η εν Χριστώ Ιησού αποκαλυφθείσα Αλήθεια είναι μοναδική, ανυπέρβλητος και αναντικατάστατος. Το πανθρησκειακό όραμα, το οποίον εξισώνει το μυστήριον της Αγίας, Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος με τα πάσης φύσεως ανθρωποκεντρικά μορφώματα… δεν έχει θέσιν εις την ζωήν των ορθοδόξων, αλλά ουσιαστικώς αποτελεί άρνηση της εν Χριστώ Ιησού σωτηρίας, ελευθερίας και ελπίδος μας»

ΓΙΑΤΙ ΕΠΕΣΕ Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ - ΓΙΑΤΙ ΕΠΕΣΕ Η ΝΕΟΤΕΡΗ ΕΛΛΑΣ!

....ο Ιωσήφ Βρυέννιος, ο δάσκαλος του προμάχου της Ορθοδοξίας του Μάρκου του Ευγενικού, σε επιστολές και ομιλίες, κάποιες από τις οποίες εκφωνήθηκαν στην αίθουσα των ανακτόρων, διεκτραγωδεί την διαφθορά που είχε ενσκήψει πριν από την άλωση. Το ιερατείο πρώτον είχε διαφθαρεί. Οι περισσότεροι από τους κληρικούς χειροτονούνταν με σκοπό τα χρήματα. Κλήρος σιμωνιακός (=που αγαπάει το χρήμα) εθνική συμφορά, «ἅλας μωρόν» (=άνοστο αλάτι)! Τα μυστήρια ξεπουλιόνταν από τους ανάξιους αυτούς κληρικούς. Με πληρωμή, με δωροδοκίες δινόταν η άφεση των αμαρτιών και μεταδιδόταν το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου. Επίσκοποι, άγαμοι κληρικοί, μοναχοί, οι οποίοι είχαν υποσχεθεί την παρθενία, αναιδέστατα συζούσαν με μοναχές. Οι κοσμικοί πάλι μιμούμενοι τους κληρικούς πριν την τέλεση του μυστηρίου του γάμου συζούσαν με τις γυναίκες. Το άγιο όνομα του Θεού βλασφημείτο δημόσια και κανένας – λέει ο Βρυέννιος – δεν ύψωνε φωνή διαμαρτυρίας γι’ αυτό, ενώ θα έπρεπε, εμείς ως υπερασπιστές του ονόματος του να προτιμήσουμε μαρτυρικό θάνατο από τους ασεβείς από το να γίνουμε συνένοχοι των βλάσφημων με τη σιωπή μας.....
----------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Πιστεύω ὅτι, πνευματικῶς, εἴμαστε στήν ἐποχήν πρό τῆς ἁλώσεως. Τό γνωστόν ὅραμα τοῦ Πορθητοῦ μέ τόν ἴσκιο μιᾶς παλάμης καί ἡ ἑρμηνεία πού ἔδωσε σ' αὐτό ὁ τότε Πατριάρχης Γεννάδιος θά ξανασυμβοῦν (ἤ κάτι παρόμοιον) πολύ σύντομα, διότι οἱ ΠΡΟΔΟΤΑΙ καί οἱ ἀδιάφοροι εἰς αὐτόν τόν τόπον ἔχουν ὑπερπληθυνθῆ.

-------------

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Δυστυχώς η Βυζαντινή εποχή είχε και τα τρωτά της, τα οποία επιμμελώς αποφεύγονται να αναφέρονται. Ημέρες δόξας και ημέρες σήψης. Η δίψα για εξουσία και ίντριγκα στα ύψη. Πολλά απ΄τα μοναστήρια είχαν γίνει άντρα κολάσεως, τα είχαν μετατρέψει σε θερινές κατοικίες τους και ως τόπους εξορίας πολλών αξιωματούχων. Τουρκομάνοι εισχωρούσαν στα ενδότερα της Μικράς Ασίας κι αντί να αντιμετωπίσουν τους εισβολείς εκείνοι έριζαν για τη πίτα της εξουσίας. Η Πόλη απομυζούσε τους αγροτικούς πληθυσμούς, για να ζουν πλουσιοπάροχα οι αξιωματούχοι, οι μεγαλογεωκτήμονες απομυζούσαν τους μικροιδιοκτήτες και τους ακρίτες. Έτσι οι κάτοικοι δεν αντιστάθηκαν, τους δέχτηκαν ως απελευθερωτές τους κατά τόπους. Πολλοί εξισλαμίστηκαν, ολόκληρα χωριά μαζί με τους ιερείς και επίσκοποι ακόμη έγιναν ιμάμιδες μετατρέποντας ιερούς ναούς σε τζαμιά τα οποία επωνομάστηκαν με το όνομα του χατζή-ιμάμη της περιοχής. Πολλοί απ΄αυτούς συμπολέμησαν με τους οθωμανούς στη κατάκτηση της Πόλης...

https://xristianorthodoxipisti.blogspot.com/2019/10/blog-post.html#more

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΕΟΝ ΚΟΣΜΟΝ -- Αθωνικά άνθη

«Όσοι του λουτρού της παλιγγενεσίας ηξιώθημεν, τα αγαθά έργα ου δι’ ανταπόδοσιν προσφέρομεν, αλλά δια φυλακήν της δοθείσης ημίν καθαρότητος». Άγ. Μάρκος Ασκητής.

Το παρόν άρθρον εις το Ορθόδοξον Περιοδικόν «Αγιορειτική Βιβλιοθήκη», θα ασχοληθή με μίαν περιεκτικωτάτην επιστολήν εξ Αμερικής ενός Ορθοδόξου Θεολόγου, την οποίαν λόγω του ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος που παρουσιάζει από ορθοδόξου απόψεως, δημοσιεύομεν αυτουσίαν.

«Αγαπητέ εν Χριστώ αδελφέ Θεόκλητε Μοναχέ,

Εύχομαι το γράμμα μου να εύρη Σας και τον αγαπητόν μας Γέροντα Γαβριήλ υγιαίνοντας σωματικώς και πνευματικώς και τα του Μοναστηρίου πλήρως εν τάξει. Λυπούμαι πολύ που δεν θα εορτάσωμεν εφέτος το Πάσχα μαζί. Ο νους μου ευρίσκεται πάντοτε εις το Άγιον Όρος και με κάθε ευκαιρίαν προσπαθώ να διαφωτίσω τους γνωστούς μου περί αυτού. Πιστεύω ακραδάντως, ότι η ζωντάνευσις της Ορθοδοξίας θα επέλθη μόνον δια της αναστηλώσεως του μοναχικού μας βίου.

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερήμωσης

Τον Κύριον υμνείτε -- Orthodox Hymns

Τη Α΄ (1η) του μηνός Οκτωβρίου μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΑΝΑΝΙΟΥ.

Ανανίας ο του Χριστού Απόστολος έζη κατά τους χρόνους κατά τους οποίους και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ευρίσκετο σωματικώς επί της γης, διέμενε δε εις την Δαμασκόν. Ήτο δε τότε ηγεμών εις τα μέρη της Ανατολής άνθρωπος τις τύραννος και σκληρός, ονόματι Λουκιανός, όστις έτρεφε μεγάλην μανίαν κατά των Χριστιανών, προσπαθών να φαίνεται δια παντός τρόπου υπήκοος και ευπειθής εις τα προστάγματα των βασιλέων τα παράνομα και ασεβή.

ΝΑΙ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ…» -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΤΟ ΘΕΜΑ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπασχολεῖ ἰδιαίτερα τους συνειδητούς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἀπό τους κληρικούς  ἐνημέρωση και καθοδήγηση. Ὅμως περισσεύει ἡ σιωπή ἀπό καιροσκοπισμό και δειλία. Ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι, πού δημοσίως ἐπικρίνουν τους Οἰκουμενιστάς και διατυπώνουν τη γνώμη τους ἐλεύθερα. Και αὐτό εἶναι πολύ ἀνησυχητικό φαινόμενο, γιατί ἀποκαλύπτει ὅτι δεν ὑπάρχει ἱερός ζῆλος και παρρησία. Δέν ὑπάρχει πνεῦμα ὁμολογίας και ὑπεράσπισης τῆς πίστεώς μας. Ὡστόσο, δεν μᾶς λείπουν τά κείμενα, πού ἐπισημαίνουν τις αἱρετικές διδασκαλίες τῶν παπικῶν και τῶν προτεσταντῶν.
---------------

Ο/Η Unknown είπε...

Οι Άγιοι Ομολογητές της Εκκλησίας μας έδειξαν τον δρόμο,ο οποίος είναι αποτείχιση και απομάκρυνση από τις πονηρίες των αιρετικών. Εμείς γιατί δειλιάζουμε; Έχουν θάρρος πιο πολύ οι λαικοί ενώ ο κλήρος είναι απών. Πως θα υποστηριχούν οι πιστοί να διατηρήσουν την ορθόδοξη πίστη; Μην απορείτε λοιπόν για το αν ο πάπας και ο ορθόδοξος πατριάρχης θα τους μοιάζουν το ίδιο. Έχουμε φθάσει στο << Ο σώζων εαυτόν σωθήτω.>> Ο κλήρος και Ο μοναχισμός εκτός ολίγων εξαιρέσεων στάθηκε ανήμπορος να σταματήση την παναίρεση του οικουμενισμού. Οι δε θεολόγοι μπερδεύουν απλως τα πράγματα.Καλό θα ήταν να ξυπνήσουμε όλοι πριν είναι πολύ αργά και βρεθούμε να γιορτάζουμε και το ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ με τους παπικούς , τους μουσουλμάνους , και με τους σταυρωτάς του ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ.Τα πολλά λόγια, λέει ο λαός μας είναι φτώχεια (ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ).Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ θέλει και έργα ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ.
-----------------

Ο/Η Marinos Ritsoudis είπε...

Άριστα τα λέει αλλά δεν πράττει σύμφωνα με αυτά που λέει ο Π. Διονύσιος Τατσης, οπότε και αυτός συρρικνώνεται στον κυκεώνα του δαιμονικού κεκεδισμού, δηλαδή τα άσκοπα επαναλαμβανόμενα, τα του άνευ ουσίας χαρτοπόλεμου.
Κλείνει το άρθρο του με την πολύ ορθή διαπίστωση, "Σε λίγο οἱ ἀνυποψίαστοι χριστιανοί μας θα πάθουν πλήρη σύγχυση και θά ἀποδέχονται τον Πάπα ὅπως και τον Πατριάρχη, και τους καρδινάλιους ὅπως και τους μητροπολίτες!", μόνο που αυτοί οι ανυποψίαστοι Χριστιανοί θα είναι οι χλιαροί, για τους οποίους έχει γραφτεί, πως θα εμέσει ο Κύριος.

Κατά ένα παράξενο τρόπο οι αντιοικουμενιστές που φωνάζουν ενάντια στον οικουμενισμό και έχουν κοινωνία με αυτόν, όχι μόνο ζημιά δεν κάνουν προς τον Οικουμενισμό, αλλά τον προάγουν διότι με αυτού του είδους τις δήθεν αντιδράσεις αποκοιμίζουν το ποίμνιο περισσότερο. Το ποίμνιο έχει εθιστεί σε αυτή την χρόνια πρακτική όπως τα ναρκωτικά τον ναρκωμανή, θεωρεί παλικάρια τους λαλίστατους φωνακλάδες, και χαίρεται στον ύπνο της "αντίδρασης" "μέσα όμως από την Εκκλησία".
Κατά την γνώμη μου αυτοί οι δήθεν σκληροί κομάντο φέρουν μεγαλύτεροι ευθύνη για την τραγική κατάσταση, σε σύγκριση με τους οικουμενιστές που σιωπούν και ελέγχονται από την φρικτή ανημπόρια τους, να πράξουν την ορθή αντίδραση, την ευλογημένη αποτείχιση.
------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@1 Οκτωβρίου 2019 - 4:58 π.μ.
Δέν λέγει κάτι τέτοιο ὁ ΙΕ' Κανών! Τοὐναντίον, συμφώνως μέ Ὀρθοδόξους Δογματολόγους, οἱ Ὀρθόδοξοι πιστοί ΕΧΟΥΝ ΧΡΕΟΣ ν' ἀποτειχίζωνται ἀπό τόν αἱρετίζοντα (ψευδο)ἐπίσκοπον. Ὁ Σέρβος Κανονολόγος Ἐπίσκοπος Μίλας, ἑρμηνεύων Ὀρθοδόξως τόν ἐν λόγῳ ἱερόν Κανόνα, γράφει γιά τήν ἀποτείχισιν ἀπό τόν κηρύσσοντα αἵρεσιν "ἐπίσκοπον": "τότε οἱ ὑποτασσόμενοι αὐτῷ κέκτηνται δικαίωμα ἅμα καὶ χρέος νὰ ἀποσχοινισθῶσι πάραυτα." Τά περί "δυνητικότητος" τοῦ Κανόνος καί τῆς κοινωνίας μέ τούς κηρύσσοντας αἵρεσιν ψευδεπισκόπους "ἄχρι καιροῦ" συνιστοῦν νέαν αἵρεσιν, ἡ ὁποία ἐφηυρέθη διά νά ἀκινητοποιήσῃ τούς Ὀρθοδόξους, προκειμένου νά ἑδραιωθῇ ὁ Οἰκουμενισμός.
------------------------

Ο/Η Σταύρος Τ. είπε...

Δεν ντρέπεστε να λέτε προαιρετική στην τωρινή φάση απέναντι σε εκείνον που αναθεμάτισε ακόμα και τους Αγίους μας ;
Και μετα εσείς ζητάτε τις μεσιτείες των Αγίων ή τάχα τους εορτάζετε...

Τα αίτια των ασθενειών – του αγίου Βασιλείου του Μεγάλου.

Όλαι αι ασθένειαι, προς θεραπείαν των οποίων βλέπομεν ότι ενίοτε η ιατρική επιστήμη χρησιμεύει, δεν είναι φυσικαί. Διότι πολλάκις αι ασθένειαι είναι μάστιγες αμαρτημάτων, συντελούσαι προς επιστροφήν και μετάνοιαν. Διότι ο Απόστολος λέγει, ότι «ον αγαπά Κύριος παιδεύει» και «δια τούτο εν ημίν πολλοί ασθενείς και άρρωστοι και κοιμώνται ικανοί· ει γαρ εαυτούς κατεκρίνομεν, ουκ αν εκρινόμεθα· κρινόμενοι δε υπό του Κυρίου παιδευόμεθα, ίνα μη συν τω κόσμω κατακριθώμεν» (Α΄ Κορ. ΙΑ΄ 30—32). Οι τοιούτοι λοιπόν ησυχάζοντες και αφέντες κατά μέρος τας ιατρικάς συνταγάς και παραγγελίας, πρέπει να υπομένωσι τα ακούσια παθήματα, κατά τον λέγοντα· «Θέλω υποφέρει την οργήν του Κυρίου, διότι ημάρτησα εις Αυτόν» (Μιχ. Ζ΄ 9) και συνάμα να επιδείξωσι την διόρθωσιν, παρουσιάζοντες καρπούς αξίους της μετανοίας και να ενθυμώνται τον Κύριον, λέγοντα: «ιδού έγινες υγιής, πρόσεχε άλλοτε να μη αμαρτήσης, δια να μη πάθης χειρότερον τι».
------------------------

Ο/Η Marinos Ritsoudis είπε...

Για αυτούς τους παραπάνω πατερικούς λόγους, των ασθενειών των σωμάτων μας ένεκα των ασθενειών των ψυχών μας, έρχεται η ώρα του σφραγίσματος με το χάραγμα του θηρίου, και όσοι θα πάρουν το χάραγμα λόγω της αδυναμίας της σάρκας όπως θα πούνε, για να έχουν περίθαλψη, σύνταξη βιβλιάριο υγείας, φάρμακα και όλα τα του κόσμου, αυτοί θα αρρωσταίνουν, θα τους έρχονται οι θλίψεις η μία πίσω από την άλλη, και δεν θα χορταίνουν με θεραπείες, ούτε θα έχουν ειρήνη στις ψυχές τους, διότι τα χάραγμα του θηρίου θα επιφέρει τις αρρώστιες και όχι η ασθένεια της σάρκας. Όσοι δεν θα πάρουν το χάραγμα και θα δωθούν ψυχή τε και σώματι στον Κύριο, Εκείνοι οι μακάριοι ούτε θα πεινάνε, ούτε θα αρρωσταίνουν, ούτε άλλες θλίψεις θα έχουν.
Θα ζούνε εν Κυρίω τον παράδεισο του Ουρανού μέσα από το χοϊκο σώμα αυτή εδώ την ζωή.
Μακάρι να μας αξιώσει ο Κύριος να συνταχτούμε με τους Αγίους Ομολογητάς, τους αρνητές τού χαραγματος του θηρίου. Αμήν Γένοιτο κατά Άπειρη Δωρεά και Χάρην Ιησού Χριστού μας.

Τα όρια της Εκκλησίας και ο Οικουμενισμός -- Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

…….Απέναντι στις ευρείες εκκλησιολογίες του Παπισμού και του Προτεσταντισμού που γκρέμισαν όλα τα όρια και τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις χριστιανικές ομολογίες, τώρα μάλιστα επεκτείνουν το εγχείρημα και προς τις θρησκείες, η Ορθόδοξη Καθολική και Αποστολική Εκκλησία δεν διστάζει να προβάλλει την δική της αποκλειστική εκκλησιολογία, διδάσκουσα ότι αυτή είναι η μόνη αληθής και σώζουσα Εκκλησία, όπως αποκλειστική είναι και η Χριστολογία και η σωτηριολογία. Μόνον ο Χριστός είναι το φως και η αλήθεια και η ζωή, δεν υπάρχει άλλο όνομα «εν ώ δει σωθήναι ημάς». Γι' αυτό και δεν υπάρχει άλλη Εκκλησία, άλλο σώμα Χριστού με κεφαλή τον Χριστό, δεν υπάρχουν άλλα παράλληλα εργαστήρια σωτηρίας.
        Η ενότητα των πιστών, το «ίνα πάντες έν ώσι», που έγινε το σύνθημα του Οικουμενισμού, δεν θα επιτευχθεί με την τεχνητή και εξωτερική συγκόλληση των χριστιανικών ομολογιών, παρά τις μεγάλες δογματικές και άλλες διαφορές τους, αλλά με την ενσωμάτωσή τους στο ένα σώμα του ζώντος Χριστού, με την επιστροφή τους στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Oi Κολυβάδες. - Η ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΣΚΗΤΗΣ

Το έτος 1754 η Σκήτη της Αγίας Άννης, στο Άγιον Όρος, αποφάσισε να κτίσει μεγαλύτερο Κυριακό. Χρειάσθηκαν πολλά χρήματα. Οι Χριστιανοί έστειλαν από παντού βοήθεια εις μνημόσυνον γονέων και συγγενών. Τα μνημόσυνα όμως που έπρεπε να γίνουν στη σκήτη, και που εντάσσονταν σε αγρυπνίες, κούραζαν τους μοναχούς και δεν μπορούσαν να δουλέψουν την επομένη. Για το λόγο αυτόν, ύστερα από συμβουλή του κοινού τους πνευματικού παπά - Φιλοθέου του Πελοποννησίου, άρχισαν να κάνουν τα μνημόσυνα τις Κυριακές που, λόγω της αργίας, δεν επρόκειτο έτσι και αλλιώς να δουλέψουν.

Η καινοτομία μαθεύτηκε στο υπόλοιπο Όρος και προκάλεσε αντιδράσεις. Οι Αγιαννανίτες όπου πήγαιναν γίνονταν αντικείμενο ελέγχων γιατί μνημόσυνο νεκρών την Κυριακή ήταν κάτι το πρωτάκουστο και αντέβαινε στο αναστάσιμο της Κυριακής. Τότε μερικοί από τους μοναχούς της Σκήτης εξομολογήθηκαν στον πνευματικό ότι έχουν πρόβλημα συνειδήσεως. Ο πνευματικός τους επέτρεψε να αποχωρούν από τον ναό μόλις άρχιζε το μνημόσυνο. Η αποχώρηση όμως αυτή αναστάτωσε όσους έμεναν, εφ’ όσον ήταν έμπρακτος έλεγχος. Έτσι άρχισε στο Άγιο Όρος η περίφημη “περί μνημοσύνων έρις” που έμεινε στην Ιστορία.
-------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ὁ παραλληλισμός "οἱ Ὀρθόδοξοι τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου (π.ἑ.) εἶναι οἱ Κολλυβᾶδες τοῦ 2οῦ αἰῶνος" εἶναι ἀπολύτως ὀρθός. Ὅποιος ἀδυνατεῖ νά τό καταλάβῃ αὐτό πάσχει ἀπό ἀσθένειαν τοῦ νοός (εἰς τά πνευματικά θέματα ἐννοεῖται). Θά ἤθελα δέ νά προσθέσω ὅτι ἡ καινοτομία τοῦ Νέου Ἑορτολογίου (ν.ἑ.) εἶναι σοβαρωτέρα τῆς Κολλυβαδικῆς καινοτομίας, καθότι, ἐκτός ἀπό τό γεγονός ὅτι ἔβλαψε τό δόγμα τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἀνεμένετο νά συμβῇ, ἔγινε καί κατόπιν πιέσεως τῶν Παπιστῶν καί τῶν Μασσώνων, προκειμένου νά ὑποτάξουν τήν Ὀρθοδοξίαν εἰς τόν "πάπαν"! Ἐν ὀλίγοις, ἡ καινοτομία τοῦ ν.ἑ. προεκάλεσε σχίσμα εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν χάριν τῆς καταργήσεώς της!!! Ὅσοι συντάσσονται μέ τήν φοβεράν αἵρεσιν τοῦ ν.ἑ. συντάσσονται μέ τήν μερίδα τοῦ Ἰούδα! Ἄν τό Κολλυβαδικόν ζήτημα, πού ἦτο μόνον θέμα ἱερᾶς Παραδόσεως, προεκάλεσε τόσας ἀναταραχάς, τό θέμα τοῦ ν.ἑ. ἀνεμένετο νά κάμῃ ἀσυγκρίτως μεγαλύτερον κακόν, ὅπως καί τό ἔκαμε, ἀκριβῶς αὐτό πού ἐπεδίωκον τά δουλάρια τοῦ "πάπα," μέ τά ὁποῖα συντάσσονται καί οἱ ὡς ἄνω πρακτορίσκοι πού ἔχουν ἀναρτήσει μερικές ἑκατοντάδες φορές τίς φλυαρίες τῆς Ἱ.Μ. Πειραιῶς καί τῶν ὁμοίων αὐτῶν, ψευδόμενοι ἀσυστόλως, ὅτι δῆθεν τό θέμα;τοῦ ν.ἑ. εἶναι ἀσήμαντον. Ἐνῷ, ὁ Πατριάρχης Ἱερεμίας Β' ὁ Τρανός (16ος αἰών) καί ὁ Πατριάρχης Ἰωακείμ Γ'(1904) ὀρθῶς προέβλεψαν ὅτι ἡ τυχόν εἰσαγωγή τοῦ ν.ἑ. εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν θ' ἀπετέλει «παγκόσμιον σκάνδαλον»! Ὅπως τό ὄργανον τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου, τό περιοδικόν «Ἐκκλησιαστική Ἀλήθει», πού ἔγραψε τό 1895 ὅτι ἡ τυχόν εἰσαγωγή τοῦ ν.ἑ. θά προκαλέσῃ ἀναστάτωσιν εἰς τήν κοινωνίαν. 29 ἔτη ἀργότερον, ὅμως, ὅπως καί σήμερα, βρέθηκαν πολλοί πρόθυμοι ψεῦται καί αἱρετικοί νά κράζουν ὅτι τό θέμα εἶναι ... ἀσήμαντον, παρά τό γεγονός ὅτι οἱ προβλέψεις τῶν Πατριαρχῶν Ἱερεμίου Β' καί Ἰωακείμ Γ' καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τοῦ 1895 ἐπαληθεύθηκαν!!! Ἀπό αὐτό καί μόνον ἀποδεικνύεται ὅτι οἱ ὡς ἄνω κραυγές τῶν πρακτορίσκων εἶναι τοῦ "πατρός τοῦ Ψεύδους"!
---------------------

 Ο/Η Σταύρος Τ. είπε...

Χάριν συντομίας αντιγράφω/παραθετω και σχετικες, σωστές απόψεις του π. Θεοδωρου Ζήση (σε άλλα βέβαια Βαπτίζει το κοτόπουλο ψάρι...)

Ὅλα ἐπιτελοῦνται «ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ», «ὀνομάζοντες τό ὄνομα Χριστοῦ», σέ ἀμέτρητα γεγονότα καί περιστάσεις.

2. Εἰδικότερα, στήν εὐχή τοῦ Χερουβικοῦ Ὕμνου «Οὐδείς ἄξιος τῶν συνδεδεμένων ταῖς σαρκικαῖς ἐπιθυμίαις…», πού ἀναφωνοῦν «ἐκ βαθέων» ὁ ἐπίσκοπος ἤ ὁ ἱερεύς πρό τῆς Ἁγίας Τραπέζης ὁμολογοῦν ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἱερουργός τοῦ μυστηρίου, «ὁ προσφέρων καί προσφερόμενος», καί ποτέ ὁ ἐπίσκοπος ἤ ὁ ἱερεύς:
«Σύ γάρ εἶ ὁ προσφέρων καί προσφερόμενος καί προσδεχόμενος καί διαδιδόμενος, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν».
3. Ὡσαύτως, στήν μικρή ἀκολουθία τοῦ «Καιροῦ» πρό τῆς Προσκομιδῆς, ἱκετεύουν οἱ κληρικοί τόν Χριστό νά προσεγγίσει τήν Χείραν Του γιά τήν ἐπιτέλεση τῆς ἀναίμακτης ἱερουργίας: «Κύριε ἐξαπόστειλόν μοι τήν χεῖρά σου ἐξ ἁγίου κατοικητηρίου σου».
4. Τέλος, ἐπισημαίνεται, ὅτι ἡ μνημόνευση τοῦ Ἐπισκόπου γίνεται γιά ἄλλους λόγους, καί ὄχι γιατί ἀποτελεῖ οὐσιῶδες στοιχεῖο τοῦ Μυστηρίου, χωρίς τό ὁποῖο τό μυστήριο εἶναι δῆθεν ἄκυρο. Σέ ποιά Ὀρθόδοξη Δογματική διδάσκεται αὐτή ἡ κακόδοξη διδασκαλία; Ὁ ἐπίσκοπος μνημονεύεται, κυρίως γιά νά φανεῖ, ὅτι ὁ μνημονεύων καί ὁ μνημονευόμενος ἔχουν τήν ἴδια πίστη, ὄτι εἶναι ἀμφότεροι Ὀρθόδοξοι, ὅτι ὁ μνημονευόμενος ἔχει τήν ἴδια πίστη μέ τόν μνημονεύοντα, εἶναι ταυτογνωμονοῦντες καί ταυτοπιστεύοντες». Νά τονιστεῖ ὅτι δέν παραγνωρίζεται ἡ σημαντική, σπουδαία καί πρωτεύουσα θέση πού ἔχει ὁ ἐπίσκοπος στήν Ἐκκλησία, σύμφωνα καί μέ ὅσα λέγει ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας. Ἐν τούτοις, ὅλα αὐτά ἰσχύουν, ὅταν πρόκειται περί Ὀρθοδόξου ἐπισκόπου πού ἱερουργεῖ μέ Κύριό του τόν Τριαδικό Θεό καί ὄχι περί ψευδεπισκόπου πού ταυτοποιεῖται ὡς αὐτοδύναμη ἐξουσία.
Eπίσης, στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων εφαρμογής του 15ου κανόνος, δεν μνημονεύεται κάποιος άλλος Επίσκοπος στην θέση του ψευδεπισκόπου, απέναντι στον οποίο έγινε η διακοπή μνημοσύνου.

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερήμωσης

ΠΑΝΤΩΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙΣ ΑΓΑΘΗ -- Orthodox Hymns

Τη Λ΄ (30η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Επισκόπου της Μεγάλης Αρμενίας.

Γρηγόριος ο της Μεγάλης Αρμενίας λαμπρότατος φωστήρ ήτο από γένος βασιλικόν υιός ων Ανάκ, Πάρθου το γένος, γεννηθείς περί το έτος σμ΄ (240). Ούτος ήτο συγγενής του βασιλέως της Αρμενίας Κουσαρώ, τον οποίον εθανάτωσε δια δόλου ο ίδιος ο Ανάκ, αποσταλείς και παρακινηθείς εις τούτο από τον Αρτασύραν βασιλέα των Περσών. Όθεν δια τον βασιλικόν τούτον φόνον εθανατώθη όλη η γενεά του Ανάκ, μόνος δε ο θείος Γρηγόριος ούτος και εις έτερος αδελφός του ελυτρώθη από του θανάτου, πεμφθείς παις μικρός εις την επικράτειαν των Ρωμαίων, δια μέσου συγγενούς των τινός. Ευρισκόμενος λοιπόν ο θείος ούτος πατήρ εν Καισαρεία της Καππαδοκίας, εμάνθανε και την άλλην παιδείαν των γραμμάτων και τα των Χριστιανών δόγματα και διδάγματα, και βαπτισθείς έγινε Χριστιανός.

Ένα θαύμα από τα πολλά της Κυρίας Θεοτόκου μας το 1940

Ὁ Ν. Ντραμουντανὸς διηγεῖται μία θαυμαστὴ ἐμπειρία του. «Ὁ λόχος μας πῆρε διαταγὴ νὰ καταλάβει ἕνα προχωρημένο ὕψωμα γιὰ προγεφύρωμα. Στήσαμε ταμπούρι μέσα στὰ βράχια. Μόλις τακτοποιηθήκαμε, ἄρχισε νὰ πέφτει πυκνὸ χιόνι. Ἔπεφτε ἀδιάκοπα δύο μερόνυχτα κι ἔφτασε σὲ πολλὰ μέρη τὰ δύο μέτρα. Ἀποκλειστήκαμε ἀπὸ τὴν ἐπιμελητεία. Καθένας εἶχε τροφὲς στὸ σακκίδιό του γιὰ μία ἡμέρα. Ἀπὸ τὴν πεῖνα καὶ τὸ κρύο δὲν λάβαμε πρόνοια «διὰ τὴν αὔριον» καὶ τὶς καταβροχθίσαμε. Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα ἄρχισε τὸ μαρτύριο. Τὴ δίψα μας τὴ σβήναμε μὲ τὸ χιόνι, ἀλλὰ ἡ πεῖνα μᾶς θέριζε. Περάσαμε ἔτσι πέντε μερόνυχτα. Σκελετωθήκαμε. Τὸ ἠθικό μας τὸ διατηρούσαμε ἀκμαῖο, ἀλλὰ ἡ φύση ἔχει καὶ τὰ ὅριά της. Μερικοὶ ὑπέκυψαν. Τὸ ἴδιο τέλος περιμέναμε ὅλοι «ὑπὲρ πίστεως καὶ πατρίδος». Τότε μία ἔμπνευση τοῦ λοχαγοῦ μας ἔκανε τὸ θαῦμα! Ἔβγαλε ἀπ’ τὸν κόρφο του μία χάρτινη εἰκόνα τῆς Παναγίας, τὴν ἔστησε στὸ ψήλωμα καὶ μᾶς κάλεσε γύρω του: ... — Παλληκάρια μου! εἶπε, Στὴν κρίσιμη αὐτὴ περίσταση ἕνα θαῦμα μόνο μπορεῖ νὰ μᾶς σώσει. Γονατίστε, παρακαλέστε τὴν Παναγία, τὴ μητέρα τοῦ Θεανθρώπου, νὰ μᾶς βοηθήσει! Πέσαμε στὰ γόνατα, ὑψώσαμε τὰ χέρια, παρακαλέσαμε θερμά. Δὲν προλάβαμε νὰ σηκωθοῦμε κι ἀκούσαμε κουδούνια. Παραξενευτήκαμε καὶ πιάσαμε τὰ ὅπλα. Πήραμε θέση «ἐπὶ σκοπόν». Δὲν πέρασε ἕνα λεπτὸ καὶ βλέπουμε ἕνα πελώριο μουλάρι νὰ πλησιάζει κατάφορτο. Ἀνασκιρτήσαμε! Ζῷο χωρὶς ὁδηγὸ νὰ περνᾶ τὸ βουνό, μ’ ἕνα μέτρο χιόνι — τὸ λιγώτερο — ἦταν ἐντελῶς ἀφύσικο. Καταλάβαμε: Τὸ ὁδηγοῦσε ἡ Κυρία Θεοτόκος. Τὴν εὐχαριστήσαμε ὅλοι μαζὶ ψάλλοντας σιγανά, μὰ ὁλόκαρδα, τὸ «Τῇ ὑπερμάχῳ» καὶ ἄλλους ὕμνους Της. Τὸ ζῷο εἶχε πάνω του μία ὁλόκληρη ἐπιμελητεία ἀπὸ τρόφιμα: κουραμάνες, τυριά, κονσέρβες, κονιὰκ καὶ ἄλλα. Πολλὲς κι ἀπίστευτες κακουχίες πέρασα στὸν πόλεμο. Ἀλλ’ αὐτὴ μοῦ μένει ἀξέχαστη, γιατί δὲν εἶχε διέξοδο. Τὴν ἔδωσε ὅμως ἡ Παναγία».
---------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

«Οὐδείς προστρέχων ἐπί Σοί κατῃσχυμμένος ἀπό Σοῦ ἐκπορεύεται, ἁγνή Παρθένε Θεοτόκε. Ἀλλ' αἰτεῖται τήν χάριν καί λαμβάνει τό δώρημα, πρός τό συμφέρον τῆς αἰτήσεως» (ἱερά Παράκλησις πρός τήν Θεοτόκον).

Η Σύνοδος Κων/πόλεως του έτους 1724 διακήρυξε:

Αιρετικοί είναι εκείνοι οπού αποσκιρτήσουσιν από την ευσέβειαν και αφήσουσι μεν τα πάτρια και ορθά της πίστεως ημών δόγματα και τας κοινάς παραδόσεις της Εκκλησίας, περιπέσωσι δε και εξολισθήσωσιν εις νεωτερισμούς και αλλοκότους υπολήψεις και έθη ετερόδοξα και παραχαράξωσι και νοθεύσωσι την της ευσεβείας αλήθειαν, οι τοιούτοι ούτε πλέον είναι, ούτε ονομάζονται τη αληθεία Χριστιανοί, αλλ’ ως ετερόδοξοι και νεωτεριστάς εκκόπτοντας και χωρίζοντας της εκκλησιαστικής και χριστιανικής ολομελείας και της ιεράς μάνδρας εκβάλλονται ως πρόβατα ψωριώντα και μέλη σεσηπότα» (Mansi, 37, 209)!
------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Κατά τόν νέον "ἀρχιεπίσκοπον" Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρον (κατ' ἄλλους, "Ἐλπιδοκτόνον"), ὁ ὡς ἄνω Συνοδικός ὁρισμός εἶναι ἐσφαλμένος, καθότι διεκήρυξε δημοσίως ὅτι αἱρετικοί εἶναι μόνον οἱ ... καβγατζῆδες!!! Οἱ Μονοφυσῖται, παπικοί, οἱ Προτεστάνται κ.ἄ. δέν εἶναι αἱρετικοί!!!