ΑΘΕΪΑ, Η ΣΙΩΠΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ.

Εἶναι γεγονός ὅτι ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος δέν πολυενδιαφέρεται γιά τά πνευματικά καί μάλιστα γιά τά δογματικά θέματα, πού ἀποτελοῦν τό θεμέλιο καί τήν πηγή τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί τῆς σωτηρίας. Ἡ σημερινή κουλτούρα καί γενικότερα ἡ περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα ὄχι μόνο εὐνοεῖ μιά τέτοια νοοτροπία ἀλλά καί ἐξωθεῖ σʼ αὐτήν. Ἄλλωστε τό στίγμα τοῦ «φονταμενταλισμοῦ» καί ἡ μομφή τῆς μισαλλοδοξίας συνοδεύουν ἀνεξέλεγκτα κάθε προσπάθεια γιά τήν διατήρηση τῶν παραδεδομένων ἀξιῶν, πού ἀποτελοῦν τά θεμέλια τοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς πνευματικῆς μας οἰκοδομῆς. Κάτω ἀπό ὅλες αὐτές τίς ἔμμεσες πιέσεις ὁ σημερινός ὀρθόδοξος χριστιανός ἀβασάνιστα ἀποδέχεται τά δελεαστικά κηρύγματα Οἰκουμενισμοῦ, αὐτοῦ τοῦ ὁδοστρωτήρα καί ἰσοπεδωτῆ τῶν δογμάτων, καί περνᾶ στά «ψιλά γράμματα» τίς δογματικές διαφορές. Ὡστόσο, εἶναι λάθος καί παράπτωμα πνευματικό νά ἀδιαφοροῦμε γιά τά δόγματα· νά τά  θεωροῦμε σχολαστική ἐνασχόληση τῶν θεολόγων, ἀνούσιο καί ἐνοχλητικό πονοκέφαλο γιά μᾶς τους «ἁπλούς χριστιανούς».

Μητροπολίτης Κορίνθου Διονύσιος : κήρυγμα προβληματισμού

Αμαρτωλά γονίδια ή δικαιώματα στον διάβολο; (3)

(το κολυμπάρι πίσω απο την θεωρία της "κυτταρικής μνήμης")

Ιδού διατί οι εισαγγελείς της Κύπρου διώκουν το Άγιο Πνεύμα στο πρόσωπο του πανιερωτάτου μητροπολίτου Μόρφου κυρού Νεοφύτου.

 Είναι γνωστόν, αγαπητοί αναγνώστες της «Ορθοδόξου Φωνής», ότι η  Εκκλησία μας παραγγέλει στα πιστά της τέκνα δια του στόματος του Χριστού, του Αποστόλου Παύλου τα εξής (Α΄ Κορ. ε΄, 1-12) : «ουκ οίδατε ότι μικρά ζύμη το όλον φύραμα ζυμοί;… έγραψα υμίν μη συναναμίγνυσθαι πόρνοις και ου πάντως τοις πόρνοις του κόσμου τούτου ή τοις πλεονέκτες ή τοις άρπαξιν ή ειδωλολάτρες, επεί οφείλετε άρα εκ του κόσμου εξελθείν. Νύν δε έγραψα υμίν μη συναναμίγνυσθαι εάν τις αδελφός ονομαζόμενος πόρνος ή πλεονέκτης ή ειδωλολάτρης ή λοίδορος ή μέθυσος ή άρπαξ, τω τοιούτω μηδέ συνεσθίειν.... και εξαιρείται τον πονηρόν εξ υμών αυτών».

Ο λόγος για τον οποίο ο Απόστολος διατάσσει αγιοπνευματικά τους Κορινθίους (αλλά και κάθε ορθόδοξο χριστιανό) όχι μόνον να μην κάνουν «συνανάμιξη» αλλά ούτε καν  να τρώνε μαζί με τους αμαρτωλούς εξηγείται παρακάτω, όπου ο Παύλος γράφει (Α΄Κορ. στ΄,15-19): « ουκ οίδατε ότι τα σώματα υμών μέλη Χριστού εστίν; Άρα ουν τα μέλη Χριστού ποιήσω μέλη πόρνης; Μη γένοιτο. Ή ουκ οίδατε ότι ο κολλώμενος τη πόρνη έν σώμα εστίν;».

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι η αμαρτία  είναι μολυσματική νόσος και «κολλιέται», οπότε ο Απόστολος για να προφυλάξει τους χριστιανούς τους παραγγέλλει όχι μόνο  να μην έρχονται σε σαρκική επαφή μαζί τους, αλλά ούτε κάν να τους συναναστρέφονται  ή  και να  τρώνε μαζί τους.

 Ότι η αμαρτία του σοδομισμού «κολλιέται» από το περιβάλλον που ζεί κανείς, το βλέπουμε ξεκάθαρα στα Σόδομα. Η Αγία Γραφή γράφει ότι στην απόπειρα βιασμού των Αγίων Αγγέλων συμμετείχαν οι πάντες, από γερόντων μέχρι νεανίσκων. Οι νεανίσκοι δεν θα συμμετείχαν παρά μόνο εάν δεν είχαν «κολλήσει» την αμαρτωλή συμπεριφορά από το περιβάλλον τους.  Μπορεί όμως να   ζούσαν σε περιβάλλον μεγάλης αμαρτίας, όμως ελεύθερα υιοθέτησαν  - και όχι αναγκαστικά  - την συμπεριφορά των γονέων και των γειτόνων τους σαν κάτι το «φυσιολογικό». Επομένως είχαν ατομική ευθύνη για την συμπεριφορά τους. Ποιο περιβάλλον ή ποια «διαβολικά γονίδια»  θα  ανάγκαζαν ποτέ με την βία  τους νεανίσκους, να τρέχουν  να ασελγήσουν πάνω στους Αγγέλους; Ασφαλώς με την θέλησή τους πήγαιναν. Βέβαια η αμαρτία «κολλιέται» και χωρίς να εκδηλώνεται αμέσως φανερά. Αυτό το βλέπουμε  τόσο στη γυναίκα  όσο στις κόρες του Λώτ, οι οποίες θεληματικά  είχαν δεχθεί μέσα στη ψυχή τους το μπόλιασμα της αμαρτίας, είχαν δηλαδή ψυχολογικά - όχι σωματικά - κολλήσει τα δαιμόνια των Σοδόμων, οπότε τελικά είχαν τις συνέπειες που όλοι μας γνωρίζουμε.

 Αυτή λοιπόν  την διδασκαλία της Εκκλησίας μας  εδίδασκε  και ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, ο οποίος με το αγιοπνευματικό διορατικό του πνεύμα μας μετέδωσε και μια  επιπλέον  πληροφορία, εκείνη που αφορά το ποσοστό  ευθύνης που έχει ο άνθρωπος και το περιβάλλον του για την διάπραξη  της αμαρτίας. Μας είπε δηλαδή ο Άγιος Πορφύριος, ότι ένα αμαρτωλό και γεμάτο δαίμονες περιβάλλον μπορεί μεν να παρασύρει και να σπρώξει έναν άνθρωπο στην αμαρτία, αλλά το περιβάλλον αυτό παίρνει μόνο το  30% της ευθύνης. Το υπόλοιπο 70% της ευθύνης ανήκει αποκλειστικά στην ελεύθερη βούληση και επιλογή του ανθρώπου, αυτό που οι Πατέρες της Εκκλησίας  ονομάζουν «αυτεξούσιον». Επομένως   στην ελευθερία του αυτεξουσίου του ανθρώπου κυρίως οφείλεται η αμαρτία, λιγώτερο στο περιβάλλον και, φυσικά, καθόλου στα «διαβολικά γονίδια» της «κυτταρικής μνήμης» των κολυμπαριστών πεπλανημένων κληρικών.

 Ένα παράδειγμα από την καθημερινή ζωή ίσως να βοηθήσει καλύτερα. Ας υποθέσουμε ότι οδηγεί κάποιος  ένα αυτοκίνητο μεθυσμένος και σκοτώνει έναν άνθρωπο. Ποιος έχει την ευθύνη; Ο οδηγός(ψυχή) ή το αυτοκίνητο (σώμα, γονίδια, "κυτταρική μνήμη"); Ας υποθέσουμε επίσης ότι ο οδηγός αυτός είχε δάσκαλο (γονείς, περιβάλλον) που τον έμαθε να περνάει με κόκκινο. Ο οδηγός ξέρει ότι είναι πολύ επικίνδυνο αυτό, αλλά παρόλα αυτά περνάει με κόκκινο και σκοτώνει ή σκοτώνεται. Ποιος φταίει; Ο δάσκαλος (το περιβάλλον, οι γονείς, οι γείτονες κλπ) ή ο οδηγός(ελεύθερη βούληση,αυτεξούσιο); Ίσως μερικοί πάλι ισχυριστούν ότι φταίνε τα φρένα του αυτοκινήτου ("διαβολικά"γονίδια αμαρτίας από τους γονείς). Ναι, αλλά γιατί δεν πέρασε το αμάξι από συνεργείο; (βάπτισμα, χρίσμα,εξομολόγηση, θεία κοινωνία);

 Βλέπουμε λοιπόν ότι οι κύριοι εισαγγελείς της Κύπρου, αδίκως  καταδιώκουν τον πανιερώτατο μητροπολίτη Μόρφου  κυρό Νεόφυτο. Η διδασκαλία του Αγίου Πορφυρίου ταυτίζεται απολύτως με την διδασκαλία της Εκκλησίας μας και  είναι απολύτως συμβατή ακόμη με την εγκληματολογική εμπειρία του κοινού ποινικού κώδικα. Διότι είναι σε όλους τους εισαγγελείς και τους δικαστές πολύ  γνωστό, ότι το περιβάλλον ενός ανθρώπου παίζει μεν ρόλο στην  πορεία της ζωής  του, αλλά τον κύριο και σπουδαιότερο ρόλο τον έχει η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου και το αυτεξούσιό του. Γι’ αυτό και οι δικαστές την ποινική ευθύνη την καταλογίζουν κυρίως στην ελεύθερη βούληση και όχι στα δήθεν αμαρτωλά   γονίδια του εγκληματία, ενώ του δίνουν ελαφρυντικά αν παρασύρθηκε από  τους γονείς του και το περιβάλλον του. Το ίδιο διδάσκει και ο Άγιος Πορφύριος,  το ίδιο λέγει και η Εκκλησία μας, το ίδιο είπε και ο πανιερώτατος Μόρφου κκ Νεόφυτος. Επομένως δεν υπάρχει πουθενά προσβολή των γονέων, ούτε στοχοποίηση του αμαρτωλού, αλλά ούτε και  καταδίκη του αμαρτωλού με την διδασκαλία αυτή  της Εκκλησίας μας. Ο πανιερώτατος κηρύσσει ΜΕΤΑΝΟΙΑΝ και ουχί μισαλλοδοξίαν κύριοι εισαγγελείς της Κύπρου!

Στην επόμενη επικοινωνία μας, αγαπητοί, θα  αναφερθούμε στη διδασκαλία δύο μεγάλων Αγίων της Εκκλησίας πάνω στο θέμα αυτό.

Σχολιασμός και ερωτήματα στις κριτικές θέσεις του Σεβ. Μητροπολίτη Ναύπακτου κ. Ιερόθεου σε μέρος του άρθρου του στην παρέμβαση με τίτλο :

Οἱ ἐκκλησιολογικές μετα-πτώσεις τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας

4. «Κοινή Δήλωση» τοῦ Πάπα καί τοῦ Πατριάρχου Μόσχας στήν Ἀβάνα

http://www.parembasis.gr/index.php/el/5870-2019-08-09

Σεβασμιότατοι, σεβαστοί πατέρες, αδερφοί και αδερφές εν Κυρίω, 

Χαίρετε και ελπίζετε πάντοτε, 

Παρακολουθώντας εναγωνίως την προσπάθεια τουλάχιστον εξίσωσης του Οικουμενισμού μεταξύ των δυο ισχυρών Πατριαρχείων της Ορθόδοξης Εκκλησίας και το διαφαινόμενο οριστικό σχίσμα, μελέτησα τόσο τις επίσημες θέσεις της ρωσικής πλευράς, όσο και την (σύμφωνα με τον π. Άγγελο Αγγελακόπουλο της Ι. Μητρόπολης Πειραιώς)  «αποδεικτική» κορωνίδα του υπό εξέταση ρωσικού πατριαρχικού οικουμενισμού, την κοινή δήλωση Πάπα – και Πατριάρχη Κύριλλου στην Αβάνα το 2016 [2]. Αυτή συνοψίζεται επίμαχα στην κριτική του άρθρου του Σεβ. Ναύπακτου. Οι αριθμημένες απαντήσεις εδώ αναλογούν στις δικές του αριθμημένες παρατηρήσεις και κριτικές του προεκτάσεις. 

Οι τρεις απελευθερώσεις της Βορείου Ηπείρου – Ο Σεβαστιανός για τις Μεγάλες Δυνάμεις

Μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων (21 Φεβρουαρίου 1913) από τον τουρκικό ζυγό, ο Ελληνικός στρατός συνεχίζει ελευθερώνοντας μία μία και τις πόλεις της Βορείου Ηπείρου μέχρι έξω από τον Αυλώνα. Μερικές μάλιστα πόλεις της Βορείου Ηπείρου ανέκτησαν νωρίτερα την ελευθερία τους (π.χ. Χειμάρρα με τον Σπ. Σπυρομήλιο 5/10/1912 , Κορυτσά με τον Παν. Δαγκλή 7/12/1912).

Στις 17 Δεκεμβρίου 1913 η Ιταλία και η Αυστροουγκαρία, δυστυχώς, εξυπηρετώντας δικά τους συμφέροντα, με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας δημιουργούν για πρώτη φορά το Αλβανικό κράτος, περιέχοντας στα όριά του προς ενίσχυση της νεοϊδρυθείσης Αλβανίας και τη Βόρειο Ήπειρο.

Ο παπισμός επίβουλος της Ορθοδοξίας

Όλοι οι λαοί του κόσμου έχουν πλέον μάθει, ότι το θεομίσητον καθε­στώς του παπισμού εβοήθησεν αποφασιστικώς εις την κατάληψιν της εξουσίας υπό των δικτατόρων Μουσο­λίνι και Χίτλερ, οι οποίοι παρεσκεύασαν τον Β’ παγκόσμιον πόλεμον. Ποίος θα το απαλλάξη από την τρομακτικήν αυτήν ιστορικήν ευθύνην δια τον θάνα­τον τόσων εκατομμυρίων ανθρώπων και τόσων δει­νών; Αντορθόδοξος δε είναι, διότι ο παπισμός, λόγω της κοσμικής δομής του και μέσα στα πλαίσια των προθέσεών του, όπως δια της καθολικοποιήσεως των πάντων υποτάξη τους πάντας υπό τους πόδας του πά­πα, τα πάντα μετέρχεται δια να καταστρέψη την Ορθοδοξίαν, η οποία αποτελεί ένα συνεχή, βοώντα και σιωπηλόν έλεγχον της νοθεύσεως του Δυτικού Χρι­στιανισμού.


Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τας επαισχύντους παπικάς σταυροφορίας εις βάρος του «σχισματικού» Βυζαντίου και την επί δύο αιώνας φραγκικήν κατάληψιν της Κωνσταντινουπόλεως, που απετέλει την πρώτην άλωσίν της;
Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τον λόγον του πά­πα Ευγενίου του Ε’ κατά την άλωσιν της Κωνσταντι­νουπόλεως: «Δεν θα εχαιρόμην τόσον πολύ εάν είχωμεν δέκα νίκας κατά των Τούρκων, όσον χαίρομαι σή­μερον δια την υποδούλωσιν των “σχισματικών”»!
Ποίος δεν γνωρίζει ότι η καταστροφή τεσσά­ρων εκατομμυρίων Ορθοδόξου Ελληνικού λαού εις την Μ. Ασίαν, οφείλετο εις τας μηχανορραφίας του παπισμού, φοβουμένου την επανεγκατάστασιν ενός νέου βυζαντινού κέντρου της Ορθοδοξίας, αντιπάλου του παπισμού; «Ήλθαν εις το φως διάφορα έγγραφα, που απεδείκνυον ακλόνητα, ότι το Βατικανόν, όπως και άλλες δυνάμεις, είχε παρακινήσει την Γαλλίαν (και την Ιταλίαν) να βοηθήσει τους Τούρκους, διότι δεν ήθελεν να πάρουν οι Ορθόδοξοι Έλληνες την Κωνσταντινούπολιν. Το Βατικανόν εφοβείτο ότι η ελ­ληνορθόδοξος Εκκλησία θα εγίνετο σοβαρός αντίπα­λός του εις περίπτωσιν που θα εδραιώνετο εις το παλαιόν της κέντρον του Ανατολικού Χριστιανισμού… Την ιδίαν εποχήν εκολάκευε την Σοβιετικήν Ένωσιν με την ελπίδα να υποτάξη την Ορθόδοξον Εκκλησίαν της εις τον Καθολικισμόν…».

ΠΑΣΑ ΠΝΟΗ... ΑΙΝΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ... --- Orthodox Hymns

Τη ΛΑ΄ (31η) Αυγούστου, η ανάμνησις της εν τη αγία Σορώ καταθέσεως της ΤΙΜΙΑΣ ΖΩΝΗΣ

της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών ΘΕΟΤΟΚΟΥ, εν τω σεβασμίω αυτής Οίκω τω όντι εν τοις Χαλκοπρατείοις, ανακομισθείσης από της Επισκοπής Ζήλας επί Ιουστινιανού του βασιλέως, εν έτει φλ΄ (530), και η ανάμνησις θαύματος γεγονότος δια της επιθέσεως της Τιμίας Ζώνης επάνω εις την βασίλισσαν Ζωήν, την σύζυγον του εν βασιλεύσιν αοιδίμου Λέοντος του σοφωτάτου βασιλέως, εν έτει ωπστ΄ (886).                                                                                                                                   
Καθ’ όλον το έτος είμεθα υπόχρεοι να ευχαριστώμεν και να δοξάζωμεν πρώτον μεν την υπερτάτην και Παναγίαν Τριάδα, Πατέρα, Υιόν και Πνεύμα Πανάγιον, τον ένα και μόνον Θεόν, όστις μας έπλασε και ανέπλασε δια την πολλήν αυτού ευσπλαγχνίαν και αγαθότητα· δεύτερον δε την Υπερένδοξον και Αειπάρθενον Θεοτόκον, δι’ ης απηλαύσαμεν και απολαμβάνομεν τόσα αγαθά, τα οποία υπερβαίνουσι κατά τον αριθμόν τα άστρα του ουρανού και την ψάμμον της θαλάσσης.

Συγκέντρωση Σχολικών Eιδών στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς για τις οικογένειες μικρών παιδιών με οικονομικά προβλήματα

Εν όψει της ενάρξεως του σχολικού έτους και στα πλαίσια της προσπάθειας της Ενορίας της Ευαγγελίστριας Πειραιώς για την στήριξη των οικογενειών με οικονομικές δυσκολίες, συγκεντρώνουμε σχολικά είδη, τα οποία θα διατεθούν σε οικογένειες με μικρό ή και καθόλου εισόδημα. Τα είδη τα οποία συγκεντρώνουμε είναι: σχολικές τσάντες, τετράδια, μολύβια, στυλό, μπλοκ ζωγραφικής, γόμες, κασετίνες, ξυλομπογιές, μαρκαδόρους, φόρμες γυμναστικής, αθλητικά είδη κ.λπ.

«Διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ καὶ ΦΥΓΕΤΩΣΑΝ ΟΙ ΜΙΣΟΥΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ» -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ὑπέροχος καί μεσσιανικός ὁ 67ος ψαλμός τοῦ Δαβίδ. Ἕνα διαμάντι ποιητικό καί πολύ ἐκλεκτό. Ὁ πρῶτος κιόλας, στίχος, μοιάζει μέ θριαμβευτικό ἐμβατήριο: «Ἀναστήτω ὁ Θεός, καί διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροί αὐτοῦ, καί φυγέτωσαν ἀπό προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν». Ποιός νά τά βάλει μέ το Θεό, μπορεῖ; Ποιός νά Τόν καταβάλει; Ποιός νά σταθεῖ ἀγέρωχος μπροστά Του; Ποιος εἶναι δυνατό καί μόνο, νά Τον ἀτενίσει; Ὅπως διαλύεται και ἐξαφανίζεται ὁ καπνός, ἔτσι ἐξαφανίζονται οἱ ἐχθροί τοῦ Θεοῦ καί ὅπως λυώνει τό κερί μπροστά στή φωτιά, ἔτσι κι αὐτοί λυώνουν μπροστά στη θεία παρουσία.

Τήν Ἑλλάδα μας τήν κάναμε ἀγνώριστη.

Τῆς δώσαμε χίλια τραύματα καί τῆς ἀνοίξαμε χίλιες πληγές. Σφαδάζει κυριολεκτικά, ἀπό τόν πόνο. Ἔχει καταντήσει χλεύη τῶν ἐθνῶν. «Ὀνειδισμός καί χλευασμός τοῖς κύκλω ἡμῶν». Ἔξω ἀπειλές, και μέσα προδοσίες. Κλοπές, ληστεῖες, ψεύδη, παιδεραστίες, ὁμοφυλοφιλίες, ἀσέλγειες, πορνεῖες, μοιχεῖες, φθόνοι, φόνοι, μίση καί κακίες, συκοφαντίες, ἐμπρησμοί, δολοφονίες, αἵματα, ἀπαγωγές ἀνθρώπων, ἐμπόριο λευκῆς σάρκας, ἐμπόριο βρεφῶν, ἱερῶν ναῶν ἱεροσυλίες καί ἐμπρησμοί, διωγμός ἱερέων ἀπό τά σχολεῖα τῶν παιδιῶν μας, ἀθεΐα καί ἐκκλησιομαχία καί περιφρόνηση τῆς προσευχῆς καί τῆς λατρείας, σεξουαλική ἀγωγή στά μικρά τά παιδιά —ὥστε ἡ ἠθική διαφθορά νά κατακάψει τά πάντα— καί ἀγώνας κατά τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν, καί ὁ πολιτικός γάμος, καί οἱ ἐλεύθερες συμβιώσεις, καί ἡ πολιτική κηδεία, καί ἡ καύση τῶν νεκρῶν...κλπ. κλπ. Θεέ, μου! Πῶς καταντησαμε εμείς οἱ «Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες» τήν Ἑλλάδα μας, τή χώρα μας, τόσο ἀγνώριστη;

- Εσύ σε ποιά εκκλησία ανήκεις;

«του Βυζαντίου, της Ρώμης, της Αντιόχειας, της Αλεξάνδρειας, των Ιεροσολύμων; Ορίστε, όλες αυτές και μαζί και οι επαρχίες τους ενώθηκαν. Αν είσαι, λοιπόν, και εσύ της Καθολικής Εκκλησίας, ενώσου...
Σ’ αυτούς, ο μακάριος αποκρίνεται:
- Καθολική Εκκλησία είπε ο Κύριος, ότι είναι η ορθή και σωτήρια ομολογία της πίστεως, γι’ αυτό και μακάρισε τον Πέτρο, που ομολόγησε καλά, πάνω στον οποίο διεκήρυξε ο Θεός των όλων ότι θα οικοδομήσει αυτή την Εκκλησία.

( βλ. Φιλοκαλία 15Γ, Μαξίμου Ομολογητού, Θεσ/κη 1995, σ. 313)

Μητρ. Πειραιώς Σεραφείμ : ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἐπειδή ὑπῆρξε σχετική ἀρνητική πληροφόρησις ὅτι ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ ἠρνήθη νά δεχθῆ ἐκπροσώπους τῆς Ἀρμενικῆς Κοινότητος, δημοσιοποιοῦμε τόσον τό ὑποβληθέν αἴτημα τῆς «Μητρόπολης Ὀρθοδόξων Ἀρμενίων Ἑλλάδος», ὅσον καί τήν ἀπάντησιν τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου, ἡ ὁποία δέν ἔγινε δεκτή ἀπό τήν Ἀρμενική Κοινότητα.

 Ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙωσ

Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190

185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ

Email: impireos@hotmail.com

Τηλ. Κέντρο 210 4514833

Fax 210 4518476

᾿Αριθμ. Πρωτ. 131                       ᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 25^ῃ Φεβρουαρίου 2019

 

Πρός Τόν

Ἐλλογιμώτατον Κύριον

Dr. Παῦλον Τσολακιάν

Πρόεδρον

Ἐθνικοῦ Κεντρικοῦ Συμβουλίου

Μητροπόλεως Ὀρθοδόξων Ἀρμενίων Ἑλλάδος

Κριεζῆ 10

105 35 ΑΘΗΝΑΙ

Ἐλλογιμώτατε κ. Πρόεδρε,

                      Εἰς ἀπάντησιν τῆς δι’ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου ἀπό 20/2/2019 ἀποσταλείσης Ὑμετέρας ἐπιστολῆς, δι’ ἧς αἰτεῖσθε συνάντησιν μεθ’ ἡμῶν, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Ὑμετέρου θρησκευτικοῦ ἡγέτου κ. Κεγάμ καί τριῶν μελῶν τῆς «Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Μητροπόλεως»Ὑμῶν, μετά πολλῆς ἀδελφικῆς ἀγάπης  ἀναφέρομεν Ὑμῖν ὅτι ἰδιαιτέρως ἐκτιμῶμεν τόν ἀδελφόν Ἀρμενικόν λαόν καί ἱστάμεθα μετ’ εὐλαβείας καί δέους ἐνώπιον τῶν μαρτύρων  τῆς Ἀρμενικῆς Γενοκτονίας, τῶν διά πολυωδύνων βασάνων τελειωθέντων ὑπό τῆς Τουρκικῆς θηριωδίας. Αἰσθανόμεθα οἱ Πανέλληνες πρός τόν Ὑμέτερον λαόν βαθυτάτην ἀδελφικήν ἀγάπην, διότι μᾶς ἐνώνουν δεσμοί φιλίας καί κοινοί ἀγῶνες.

                        Τελοῦντες ἐν κοινωνίᾳ ἀγάπης μεθ’ Ὑμῶν, δυστυχῶς δέν εὑρισκόμεθα εἰς εὐχαριστιακήν κοινωνίαν καί μετοχήν, διότι ἡ Ὑμετέρα θρησκευτική παραδοχή ἀπεκόπη ἐκ τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἀπό τό 491 μ.Χ., ὅτε διά πολιτικούς κυρίως λόγους καί ἰδίᾳ ἕνεκα τῆς μή βοηθείας τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας εἰς τούς κατά τῶν Περσῶν ἀγώνας, τό Ἀρμενικόν Ἔθνος ἀπέρριψε τά ἀποφάσεις τῆς Ἁγίας Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί ἐδέχθη τάς κακοδοξίας καί αἱρέσεις τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ, τοῦ Μονοθελητισμοῦ καί τοῦ Μονοενεργητισμοῦ ὑπό τόν θεοπασχητικόν αὐτῶν χαρακτῆρα, μέ τάς Συνόδους τοῦ Βαγκαρσαπάτ (491 μ.Χ.) καί τήν Α΄καί Β΄ ἐν Δοβίν (525-527 μ.Χ.).

----

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἀξίζουν πολλά συγχαρητήρια στόν Σεβ. κ. Σεραφείμ διά τήν Ὀρθόδοξον ὁμολογητικήν αὐτήν στάσιν του ἔναντι τῶν αἱρετικῶν Μονοφυσιτῶν. Ἀναμένομεν, ὅμως, νά εἴπῃ τά αὐτά καί εἰς τούς παναιρετικούς Οἰκουμενιστάς, Βαρθολομαῖον, Ἱερώνυμον, Ἰγνάτιον κ.ἄ., ἀντί νά συλλειτουργῇ μετ' αὐτῶν.

30 Αυγούστου 2019 - 6:19 π.μ

Ποιες εισηγήσεις έχει δεχθεί ο Ιερώνυμος για την αυτοκεφαλία της «νέας Εκκλησίας» της Ουκρανίας

Δύο επιτροπές που συστάθηκαν από την Εκκλησία της Ελλάδος είχαν αντιρρήσεις για την αναγνώριση της «νέας εκκλησίας» της Ουκρανίας. Tο ζήτημα θα παραπεμφθεί στην Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας τον ερχόμενο Οκτώβριο.

Στην Αθήνα, από τις 26 έως τις 28 Αυγούστου, πραγματοποιήθηκε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

«Η Διαρκής Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν μπορεί να πάρει απόφαση και το θέμα πρέπει να τεθεί στην Ιεραρχία», δήλωσε ωστόσο πηγή από την Εκκλησία της Ελλάδος στο Sputnik.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, είχαν συσταθεί δύο επιτροπές για τη μελέτη της νομιμότητας της παραχώρησης αυτοκεφαλίας, την επιτροπή «Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων» και την επιτροπή «Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων».

Η ΑΡΕΤΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΣ -- Αθωνικά άνθη

Θεία αρετή είναι η προαιρετική ενέργεια του ανθρώπου προς πραγμάτωσιν του ηθικού δέοντος. Είναι επίσης η βούλησις δια την ενέργειαν του καλού. Με το χάρισμα παρουσιάζεται η εξής σχέσις· κάθε χάρισμα που δίδεται εις τον άνθρωπον από τον Θεόν ως δώρημα τέλειον, έχει τα ιδιώματά του, τα οποία είναι αυταί αι αρεταί· με την σειράν της δε η αρετή αποσπά, όταν ευρεθή εις πληρότητα ιδανικήν, εκ του Θεού και ανάλογον χάρισμα κ.ο.κ. Αι αρεταί εννοούνται καθολικώς ως μία αρετή, ως στάσις δηλαδή του πνεύματος και δυναμισμός της ψυχής προς κτήσιν της τελειότητος. Ήδη και ο Πλάτων πρεσβεύει την ιδίαν άποψιν. «Η δικαιοσύνη και σωφροσύνη και οσιότης και πάντα ως εν τι είη συλλήβδην, αρετή» («Πρωταγόρας» 329. Βλ. και «Πολιτεία» 433 Α. κ.ε.). Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, χωρίς να απορρίπτουν την αρετήν, εις οποιονδήποτε φορέα την εύρουν – αποδέχονται και την τυχούσαν εις τους προ ή έξω της Εκκλησίας –, την θεωρούν ως ποιότητα της ψυχής, η οποία δεν ευρίσκεται βεβαίως ολοκληρωμένη. Αλλά εις ένα «τέλειον και ολόκληρον» (Ιακ. α: 4) Χριστιανόν η αρετή έχει πλήρη ενότητα. Η ενότης επιτυγχάνεται δια της τηρήσεως των εντολών· ούτω γράφει ο Νέος Θεολόγος θείος Συμεών (SC 113, 38) : « Δια γαρ της εκπληρώσεως των εντολών η εργασία των αρετών, δια δε της πράξεως των αρετών η πλήρωσις των εντολών γίνεται, και ούτω δια τούτων ανοίγεται ημίν η θύρα της γνώσεως».

Open letter of Metropolitan Sergiy of Singapore and Southeast Asia, Patriarchal Exarch of Southeast Asia, to Metropolitan Ambrosios of Korea (Patriarchate of Constantinople)

29 August 2019, 11:42

Your Eminence Metropolitan Ambrosios, 

I have long hesitated to respond to your interview published on The Orthodox World website on April 12: https://theorthodoxworld.com/exclusive-how-the-moscow-patriarchate-tramples-on-church-canons-and-undermines-orthodox-unity-in-korea/. However, the impression from my recent trip to Ukraine, to attend with a blessing of His Holiness Patriarch Kirill of Moscow and All Russia the celebrations on the occasion of the Name Day of His Beatitude Metropolitan Onufry of Kiev and All Ukraine, led me to the decision to respond to your public statements.

Since your interview remarks are published on a website which gives no information about those who run and edit it, I can see no other way to respond to these publications than to appeal personally to you. However, considering the public nature of your statements, my letter will be open as well, so that readers can draw their own conclusions.

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

https://xristianorthodoxipisti.blogspot.com/

Τη Λ΄ (30η) του μηνός Αυγούστου, μνήμη των Αγίων Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ΙΩΑΝΝΟΥ και ΠΑΥΛΟΥ του νέου.

Αλέξανδρος ο μακάριος πατήρ ημών, επειδή εξήσκει πάσαν αρετήν, εχρημάτισε πρωτοπρεσβύτερος του Αγίου Μητροφάνους Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, κατά τους χρόνους του Μεγάλου Κωνσταντίνου εν έτει τκε΄ (325), αντικατέστησε δε εις την εν Νικαία συγκροτηθείσαν αγίαν και Οικουμενικήν πρώτην Σύνοδον τον Άγιον Μητροφάνην, μη δυνηθέντα ένεκεν ασθενείας και γήρατος να παρευρεθή εις αυτήν.

Από τα πρακτικά καί θεολογικά κεφάλαια Αγίου Συμεών τού Νέου Θεολόγου

Πίστη είναι να πεθάνει κανείς για το Χριστό και για χάρη της εντολης Του, πιστεύοντας οτι ο θάνατος αυτός θα του γίνει πρόξενος ζωής· να θεωρεί τη φτώχεια σαν πλούτο, την ευτέλεια και την ασημότητα σαν αληθινή δόξα και κοινωνική λάμψη· και να πιστεύει ότι με το να μην έχει τίποτε, κατέχει τα πάντα ή μάλλον απέκτησε τον ανεξερεύνητο πλούτο της επιγνώσεως του Χριστού, και όλα τα ορατά να τα βλέπει σαν λάσπη ή καπνό.

Αντίστασις εις τον αφελληνισμόν, τον οικουμενισμόν και την Νέαν Τάξιν Πραγμάτων

Τοῦ Ἀρχιμ. Ἀθανασίου  Ἀναστασίου, Προηγουμένου  Ἱερᾶς Μονῆς Μεγάλου Μετεώρου Ἁγίων  Μετεώρων.

Είναι γεγονός ὅτι βρισκόμαστε σε μία στιγμή, ὄχι ἁπλῶς κρίσιμη, ἀλλά ὁριακή, θα λέγαμε, για την πορεία και το μέλλον τῆς πατρίδας μας και τῆς ὀρθοδόξου πίστεώς μας· σε μια στιγμή πού βιώνουμε ἕνα ἀνεπανάληπτο καταιγισμό κατάλυσης και καταστρατήγησης τῶν πάντων. Οἱ νεοταξικοί σχεδιασμοί βρίσκουν την ἀπόλυτη ἐκπλήρωσή τους στα τεκταινόμενα τῶν τελευταίων ἐτῶν στην χώρα μας, στην Εὐρώπη, ἀλλά και στον κόσμο ὁλόκληρο. Με τρόπο πλέον ἀπροκάλυπτο, χωρίς την παραμικρή προσπάθεια τηρήσεως ἔστω τῶν προσχημάτων, χωρίς την ὅποια ἀπαιτούμενη νομιμοποίηση, τά «γνωστά-ἄγνωστα» διεθνῆ κέντρα ἐξουσίας, οἱ νέες δυνάμεις κατοχῆς τῆς ὑφηλίου, συγκεκριμένοι τραπεζικοί και χρηματοπιστωτικοί κολοσσοί με πλήρη ἀδιαφάνεια, με καθαρά κερδοσκοπικές τακτικές, με ἀποικιοκρατικές μεθόδους βυθίζουν στην ἀνέχεια και την φτώχεια ὁλόκληρους λαούς καί κρατοῦν ἀσφυκτικά δέσμιους τῶν ἐπιλογῶν τους  πολυάριθμες χῶρες.

Αμαρτωλά γονίδια ή δικαιώματα στον διάβολο; (2) -- του αδελφού μας Ιουστίνου

(το κολυμπάρι πίσω απο την θεωρία της "κυτταρικής μνήμης".

Στη συνέχεια της επικοινωνίας μας αυτής, αγαπητοί αναγνώστες της «Ορθοδόξου Φωνής», θα αναφερθώ με λεπτομέρειες πάνω στην διδασκαλία της Εκκλησίας μας και στην διδασκαλία του Αγίου Πορφυρίου πάνω στο ιδιάζον αυτό θέμα. Θα αποδείξω μάλιστα ότι η κακόδοξη αυτή ερμηνεία, που επιχειρούν μερικοί εναντίον της διδασκαλίας του Αγίου Πορφυρίου, γίνεται στα πλαίσια του διεθνούς «Κολυμπαρισμού» και της εμμέσου αθωώσεως του σοδομισμού και της παιδεραστίας που ετοιμάζεται πυρετωδώς ακόμη και μέσα από την Εκκλησία …

Θα ήθελα όμως πρώτα να απευθυνθώ στη κοινή λογική σας και να ζητήσω στην αγάπη σας να απαντήσετε σε μερικά ερωτήματα.

Έστω ότι  μία γυναίκα διάγει έκλυτον βίον και μολύνεται από τον ιό του AIDS. Στη συνέχεια γεννάει ένα παιδί που φυσικά είναι μολυσμένο από τον ιό αυτόν. Ερώτηση: το παιδί  μεγαλώνοντας εάν ακολουθήσει την αμαρτωλή πορεία της μητέρας του, θα το κάνει  επειδή μολύνθηκε από τον ιό και τα γονίδιά του απέκτησαν ροπή προς την αμαρτία (έτσι λένε οι κολυμπαριστές οπαδοί της «κυτταρικής μνήμης») ή επειδή παρασύρθηκε από το δαιμονικά αμαρτωλό περιβάλλον του και εύκολα υποδουλώθηκε η θέλησή του στα πονηρά πνεύματα του σκότους;

Έστω πάλι ένας πατέρας που παίρνει ναρκωτικά και δίνει και στην έγκυο γυναίκα του. Το παιδί τους  φυσικά δηλητηριάζεται αλλά οι γιατροί  το σώζουν την τελευταία στιγμή. Στη συνέχεια το παιδί μεγαλώνει σε περιβάλλον ναρκομανών και γίνεται σιγά-σιγά και αυτό ναρκομανής. Τις πταίει; Το ναρκωτικό που μπήκε μέσα του, όταν ήταν στη κοιλιά της μάνας του και δήθεν άλλαξε τα κυττάρά του ώστε να ζητάνε  μανιωδώς  τα ναρκωτικά ( έτσι ισχυρίζονται οι οπαδοί των «διαβολικών γονιδίων») ή το διαβολικό περιβάλλον μέσα στο οποίο ανατράφηκε το παιδί και  υποδουλώθηκε  στα ναρκωτικά  επειδή έτσι το έμαθαν οι σκοτεινοί γονείς του;  Αν το παιδί αυτό το αναλάμβαιναν υγιείς θετοί γονείς, τότε οι πιθανότητες να γίνονταν ναρκομανής  θα ήταν :

Α) 100%,

Β)30% (έτσι λένε οι οπαδοί της «κυτταρικής μνήμης) ή

Γ) μικρή, όσο όλα τα άλλα παιδιά;

 Έστω τώρα ότι εσείς  γεννηθήκατε από υγιείς ορθοδόξους γονείς αλλά   πέθαναν νωρίς, και είχατε   την «τύχη» (ή την ατυχία) να σας υιοθετήσει από βρέφος ένας «Έλτον Τζων μετά της ανδρίδος αυτού»! Ερώτηση QUIZ: οι πιθανότητες   να γίνετε και σείς ένας κολυμπαρίζων  «Έλτον Τζων» είναι :

Α) 0% (αυτό λένε οι κολυμπαρίζοντες οπαδοί της « κυτταρικής μνήμης», επειδή, λένε, με καθαρούς  γονείς  έχετε «καθαρό κύτταρο»)

Β)50%

Γ)100%.

Οι απαντήσεις σας θα εκτιμηθούν δεόντως στην επόμενη επικοινωνία μας.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ -- Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

Ματθ. 6, 32: «Πάντα γάρ ταῦτα τά ἔθνη ἐπιζητεῖ»

1. Ἡ μετάφραση ἐπιτρέπεται ὑπό ὅρους

Εἶναι γνωστόν ὅτι ὁ Προτεσταντισμός ἀπό τήν ἐποχή πού ἐμφανίσθηκε τόν 16ο αἰώνα, γιά νά θεραπεύσει τίς ἀκρότητες καί παρεκκλίσεις τοῦ Παπισμοῦ, περιέπεσε σέ χειρότερες ἀκρότητες καί πλάνες μέ τήν ὁλοκληρωτική ἄρνηση τῆς Πατερικῆς Παραδόσεως καί τήν μονομερῆ ἔξαρση τῆς Βίβλου ὡς μοναδικῆς πηγῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς διδασκαλίας καί ζωῆς. Πιστεύοντας ὅτι ὅλα τά κακά ὀφείλονται στήν ἄγνοια τῆς Βίβλου ἐπιδόθηκαν σέ ἐντατική προσπάθεια νά τήν διαδώσουν σέ ὅλους τούς λαούς μέ τήν ἵδρυση βιβλικῶν ἑταιρειῶν καί ἱεραποστολῶν, μέ τήν καλλιέργεια καί ἀνάπτυξη τῶν βιβλικῶν σπουδῶν καί τήν μετάφραση τῆς Βίβλου σέ πλῆθος γλωσσῶν καί διαλέκτων.