Visit of His Eminence Archbishop Elpidophoros to Saint Anthony Greek Orthodox Monastery - Florence

Schedule for Metropolitan Gerasimos

August 1 - September 1, 2019

Monday, August 5 - Tuesday, August 6, 2019
Archpastoral Visit of His Eminence Archbishop Elpidophoros to Arizona
Saint Anthony Greek Orthodox Monastery - Florence, AZ

Παρακλητικός Κανών Παναγίας Γλυκοφιλούσας (Άγιον Όρος)

Τη Γ΄ (3η) Αυγούστου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΣΤΕΦΑΝΟΥ Πάπα Ρώμης και των συν αυτώ.

Στέφανος ο Πάπας και Μάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους Δεκίου, Ουαλλερίου και Γαλλιηνού των βασιλέων εν έτει σν΄ (250). Δια δε τον κατά των Χριστιανών διωγνόν εκρύπτετο εν Ρώμη, και τους προς αυτόν ερχομένους Έλληνας εδίδασκε και κατήχει εις τον Χριστιανισμόν, βαπτίζων αυτούς και χειροτονών εξ αυτών πρεσβυτέρους, διακόνους και αναγνώστας.

Τάμα Έθνους - Φωτεινή Γραμμή : Καθυστερήσεις στις αναρτήσεις μας

ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ www.fotgrammi.gr

Facebook: Τάμα Έθνους (Φωτεινή Γραμμή

Twitter: @PANEL_TAMA

τοῦ Ὁμίλου τῶν Φιλανθρωπικῶν φορέων μας

Ἐλπίζουμε στὴν ἀναδιοργάνωση τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους νὰ βρεθῇ καὶ ἕνα «παραθυράκι» γιὰ τὴν πραγματοποίηση τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους

Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού : Τι συμβαίνει; τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!

….Διότι πράγματι τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!                                                                                                                                     
Δια τούτο διερωτάται κανείς· Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα  και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου;                                                                                                                                                                                                         
Μήπως στην σημερινή απιστία και την αδιαφορία των ανθρώπων, ούτοι ζητούν «σημεία», ως ζητούσαν οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες των χρόνων του Ιησού (Ίδε σχετικά περιστατικά: Ματθαίου ιβ΄ 38 – 45 , ιστ΄ 1 – 4, κζ΄ 42 – 44, Λουκά δ΄ 23 – 30, ια΄ 29, Ιωάννου στ΄ 30 – 41, Α΄ Κορινθίους 22 – 26), και η Εκκλησία, αντιθέτως απ΄ ό,τι έπραξεν ο Κύριος, προσπαθή να ικανοποιήση το αίτημα με την αγιοποίησι νέων προσώπων;                                                                                                                  
Μήπως η Εκκλησία μας επηρεασμένη από την μόδα του συγχρονισμού ή της νέας εποχής, αναζητεί να προβάλη στους χριστιανούς μας νέα άγια πρότυπα, εγκαταλείποντας τα υπάρχοντα σπουδαία και μεγάλα τοιαύτα;                                                                                                                                   
Μήπως είναι τούτο κάτι «που πουλάει» κατά την σημερινήν ορολογίαν, και κάποια μέλη της δεν θέλουν να στερηθούν των ωφελημάτων του;                                              
Πάντως ό,τι και αν συμβαίνη, έχω την αίσθησιν ότι ευρισκόμεθα εις λάθος δρόμο.

Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί

Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων, και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας. 

Πότε θα ξηπνήσουμε; Μας έχουν κάνει Ουνίτες!

ΕΤΗΣΙΟ ΓΕΥΜΑ ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ – ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΤΟΡΟΝΤΟ

Κάθε χρόνο, για τη γιορτή του Αποστόλου Πέτρου, προστάτου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο Καρδινάλιος Thomas Collins παραθέτει γεύμα στους Ρωμαιοκαθολικούς και Ορθοδόξους Αρχιερείς της περιοχής Τορόντο. Το Νοέμβριο, για τη γιορτή του Αποστόλου Ανδρέου, προστάτου του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, ο Αρχιεπίσκοπος Σωτήριος παραθέτει γεύμα για τους Ορθοδόξους και Ρωμαιοκαθολικούς Αρχιερείς περιοχής Τορόντο.........

Μήνυση κατά ιερέα επειδή δεν κοινώνησε παιδιά με αναπηρία

Στα δικαστήρια τον πάει το Παρατηρητήριο Ρατσιστικών Εγκλημάτων! Τι απαντά η Μητρόπολη Κίτρους για τον 35χρονο ιερέα.
Μηνυτήρια αναφορά κατά του 35χρονου στρατιωτικού ιερέα, υπολοχαγού του Ελληνικού Στρατού, ο οποίος είχε την άδεια της Μητρόπολης Κίτρους να λειτουργεί στον ναό του στρατιωτικού κέντρου Λεπτοκαρυάς, επειδή δεν κοινώνησε ΑμεΑ, λέγοντας μάλιστα: «Αυτά τα παιδιά είναι χαζά, δεν έχουν… αμαρτίες»!
Η μήνυση θα υποβληθεί για ρατσιστικές δηλώσεις σε βάρος παιδιών με αναπηρίες από το Παρατηρητήριο Ρατσιστικών Εγκλημάτων. Τα παιδιά πήγαν στην κατασκήνωση από το Σιδηρόκαστρο και φιλοξενήθηκαν άριστα από τους υπαλλήλους του Κέντρου Αποκατάστασης Απωλειών Υγείας (ΚΑΑΥ) Λεπτοκαρυάς.

Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΝ ΤΕΧΝΗΝ

Ἱστορικὰ καὶ Εἰκονογραφικὰ σχόλια

Τοῦ κ. Κων. Ε. Δεληγιάννη, Δρος Φιλ. Καθηγητοῦ Βυζαντινῆς Ἀρχαιολογίας καὶ Τέχνης

«Τείχισόν μου τὰς φρένας, Σωτήρ μου, τὸ γὰρ τεῖχος τοῦ κόσμου ἀνυμνῆσαι τολμῶ τὴν Ἄχραντον Μητέρα Σου» (Οἶκος εἰς τὴν Ἑορτὴν τῆς Κοιμήσεως).

1. Ὁ Ὀρθόδοξος χριστιανικὸς κόσμος, ὅπου γῆς, τιμᾶ ἰδιαιτέρως τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, τὴν Μητέρα τοῦ Σωτήρα καὶ Λυτρωτῆ μας, ποὺ ἡ Γ´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος τῆς Ἐφέσου τὸ 431 μ.Χ. διατύπωσε σαφῶς τὸ δόγμα Της. Εἶναι ἡ Πρώτη, ποὺ ἔπλυνε τὴν στολή Της, διὰ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ καὶ τῆς Πεντηκοστῆς «ἐν τῷ αἵματι τοῦ Ἀρνίου» (Ἀποκάλ. ζ´ 14). Ἡ Κοίμησή Της καθιερώθηκε νὰ ἑορτάζεται τὴν 15ην Αὐγούστου ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ Ε´ αἰῶνος, ὡς προέκταση τοῦ ἑορτασμοῦ στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Κοιμήσεώς Της, ποὺ ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ Δ´ αἰώνα εἶχε κτισθεῖ στὴ Γεθσημανή.

Patriarch Kirill sees the threat of restricting human freedom in digital technologies

Sarov, August 1, Interfax - 

The chief danger of developing digital technologies is restriction of human freedom, Patriarch Kirill of Moscow and All Russia believes. 

Such an opinion he expressed at his meeting with scientists from the Russian Federal Nuclear Center - Russian Scientific-Research Institute of Experimental Physics in Sarov.

Μέγας Παρακλητικός Κανών προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου της Προυσιώτισσας

Τη Β΄ (2α) Αυγούστου, η ανακομιδή του λειψάνου του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου ΣΤΕΦΑΝΟΥ.

Στέφανος ο Πρωτομάρτυς και Αρχιδιάκονος εγένετο ο πρώτος της των Χριστιανών πίστεως Μάρτυς υπό των Ιουδαίων λιθοβοληθείς και τελειωθείς. Αφ’ ου δε παρήλθον τριακόσια τέσσαρα έτη από του μαρτυρίου του και αφ’ ου ετελειώθησαν δια του μαρτυρίου πολλοί Χριστιανοί, η ειρήνη διεδέχθη την ταραχήν, και η οικουμένη απελάμβανεν ελευθερίαν και ησυχίαν· και όλαι μεν αι φυλακαί εκενώθησαν εκ των φυλακισμένων Χριστιανών, όλα δε τα βασανιστήρια των τυράννων κατέπαυσαν, βασιλεύσαντος του Μεγάλου Κωνσταντίνου, του χριστιανικωτάτου και πρώτου βασιλέως των Ορθοδόξων, τότε δ΄εφανερώθη και ο πολύτιμος θησαυρός, ήτοι το πανίερον λείψανον του Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου ούτω πως. Άνθρωπός τις κατώκει εις εκείνην την ιδίαν κώμην, όπου ήτο κεκρυμμένον το του Πρωτομάρτυρος λείψανον, γέρων την ηλικίαν, Ιερεύς το αξίωμα και αιδέσιμος κατά την ζωήν, Λουκιανός (ή Λουκιλλιανός) ονομαζόμενος.

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΜΑΚΚΑΒΑΙΟΥΣ – Αγίου ΙΩΑΝΝΟΥ του ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

Άπαντας ουν εγκωμιάσαι τους Αγίους Μάρτυρας ου δυνατόν μια γλώττη, αλλά καν μυρία στόματα έχωμεν και γλώττας τοσαύτας, λειπόμεθα των εγκωμίων· και ταυτό πάσχω προς τα κατορθώματα των Επτά Μαρτύρων ορών, οίον αν ει φιλοχρήματος άνθρωπος, επιστάς πηγή ρεούση χρυσόν επτά στόματα εχούση, πάσαν μεν αυτήν εξαντλήσαι επιχειρείη, μετά δε τον πολύν και άφατον πόνον το πλέον αφείς απολείπεται. Τι ουν; Επειδή τα κατ’ αξίαν εισενεγκείν ου δυνάμεθα, σιγήσομεν; Ουδαμώς. Μάρτυρες γαρ εισιν οι τα δώρα δεχόμενοι, και τον εαυτών Δεσπότην μιμούνται εν τη κρίσει της τοιαύτης φιλοτιμίας. Πως δε εκείνος ποιεί;

ΕΚΤΑΚΤΟ: Εξώδικο κατά του π.Νικολάου Μανώλη από Ιεράρχη της Βόρειας Ελλάδας

Γράφει ὁ π. Νικόλαος Μανώλης

Οι δημοσιογράφοι της Κατάνυξης με ενημέρωσαν πως έχουν πληροφορίες, ότι μητροπολίτης της Βόρειας Ελλάδας, με την αρχή της περιόδου του Δεκαπενταύγουστου, μου στέλνει εξώδικο. Θα επανέλθω με νεότερα. 

Δεν αντέχουν φαίνεται την κριτική μας οι φωτισμένοι ιεράρχες και επιχειρούν να μας φιμώσουν. Δεν έβαλαν φαίνεται μυαλό από τα παθήματα του Θεσσαλονίκης, που ασχολήθηκε μαζί μου!  

Για να δούμε, ποιός φιλοπατριαρχικός, ενδεχομένως και φιλοϊσλαμιστής επίσκοπος προέβη στην ενέργεια αυτή…

https://katihisis.blogspot.com/2019/08/blog-post_1.html#more

OXI στις εκτρώσεις

Από τον Δρα Απόστολο Κρητικόπουλο

Με μια κίνηση που δεν μας είχε συνηθίσει η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος (ήταν ιδιαίτερα αδρανής τα τελευταία έτη σε κοινωνικές παρεμβάσεις) όρισε την πρώτη Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα ως ημέρα αφιερωμένη στην προστασία της ζωής του αγέννητου παιδιού, δηλαδή οι ιεράρχες μας τάχθηκαν ρητά κατά των εκτρώσεων ακόμα και για έμβρυα που μόλις έγινε η σύλληψή τους.

Όπως δηλαδή επιτάσσει το χριστιανικό αποστολικό δίδαγμα. Αμέσως αντέδρασε το ΚΙΝ.ΑΛ. με ανακοίνωσή του ότι «το δικαίωμα της γυναίκας για έκτρωση δεν αμφισβητείται», όπως ακούσαμε και πολλές φωνές από την Αριστερά και τους φιλελευθέρους, οι οποίοι μίλησαν για «σκοταδισμό», για «αγιατολάχ όπως στο Ιράν», για «πατριαρχία» και λοιπές φεμιναζιστικές υστερικές αντιδράσεις.

H Θεοτόκος -- του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

Ως προεγνωσμένον και κρύφιον Μυστήριον της Αγίας Τριάδος και ως Μήτηρ της Νοεράς Ησυχίας εις τα Άγια των Αγίων

Ιλιγγιά ο ανθρώπινος νους προ του ασυλλήπτου Θεολογικού Μυστηρίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας και ο ανθρώπινος λόγος μένει άφωνος και σιωπών, γιατί αδυνατεί να εκφράση το ασύλληπτο, απερινόητο, άρρητο και ανέκφραστο αυτό μυστήριο της ευσεβείας!...                                                                                                                                                         

Γιατί όντως και «ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον· Θεός εφανερώθη εν σαρκί(1)» δια της Θεοτόκου. Γιατί η Παρθένος εγέννησε «εν σαρκί», τον ενυπόστατο Λόγο του Πατρός, την ενυπόστατη Αλήθεια και Ζωή(1^α) και έγινε η ουράνιος παστάς του Λόγου, που μέσα Της ετελεσιουργήθη το μέγα Μυστήριο της υποστατικής ενώσεως θείας και ανθρωπίνης φύσεως. Γι΄ αυτό ο ιερός Ιωάννης ο Δαμασκηνός θεολογεί: «Δικαίως και αληθώς Θεοτόκον την Αγίαν Μαρίαν ονομάζομεν· τούτο γαρ όνομα, άπαν το μυστήριον της οικονομίας συνίστησιν»(2). Αυτό σημαίνει ότι το Μυστήριο της Θεοτόκου, ως συνιστών και εκφράζον «άπαν το μυστήριον της θείας οικονομίας», είναι «κρύφιον».

Το Πορτραίτο της Παναγίας δια χειρός Αποστόλου Παύλου --- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Καθηγητού Α.Π.Θ.

Δίπλα στο πρόσωπο του Υιού και Λόγου του Θεού, που ευδόκησε να δανεισθεί τη σάρκα της και να μπει στην ιστορία ως ο Μονογενής Υιός της Παρθένου, η Παναγία Μητέρα του Κυρίου κατέχει μία θέση μοναδική. Ανάμεσα στην υπερτίμηση των παπικών, που σχεδόν θεοποίησαν τη σεμνή κόρη της Ναζαρέτ, και στην υποτίμηση των προτεσταντών, που τη θεωρούν ως μία απλή γυναίκα, σύζυγο του Ιωσήφ, στέκει η ορθόδοξη πίστη μας. Εδώ η Θεοτόκος απολαμβάνει την πρέπουσα τιμή. Το πρόσωπό της αναδεικνύεται κριτήριο ορθοδοξίας, καθοριστικό για τη διατύπωση των δογματικών όρων. Ζωντανή κι αγαπημένη η μορφή της στις καρδιές των πιστών εκπληρώνει ανά τους αιώνες την προφητική διαβεβαίωση της ίδιας· «από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί» (Λουκ. 1: 48).

ΠΑΤΗΡ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΠΑΠΙΚΟΥΣ

Παρακλητικός Κανών Παναγίας Γλυκοφιλούσας (Άγιον Όρος)

Τη Α΄ (1η) Αυγούστου, μνήμη των Αγίων επτά Μαρτύρων Μακκαβαίων ΑΒΕΙΜ, ΑΝΤΟΝΙΟΥ, ΓΟΥΡΙΟΥ, ΕΛΕΑΖΑΡΟΥ, ΕΥΣΕΒΩΝΑ, ΑΧΕΙΜ και ΜΑΡΚΕΛΟΥ, της μητρός αυτών ΣΟΛΟΜΟΝΗΣ και του διδασκάλου αυτών ΕΛΕΑΖΑΡΟΥ.

Ελεάζαρος ο ευσεβέστατος διδάσκαλος  και οι επτά Μακκαβαίοι μαθηταί αυτού Αβείρ, Αντώνιος, Γουρίας, Ελεάζαρος, Ευσεβωνάς, Αχείμ (Εν δε τω χειρογράφω Συναξαριστή γράφεται Ευλάλου· εν άλλω δε Συναξαριστή γράφεται Μάρκου.) και Μάρκελλος και η μήτηρ αυτών Σολομονή ήκμασαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Αντιόχου, υιού Σελεύκου, εν έτει από μεν κτίσεως κόσμου ετκη΄ (5328), προ Χριστού δε ρογ΄ (173). Αναγκασθέντες δε οι Άγιοι ούτοι υπό του βασιλέως Αντιόχου (όστις εξώντωσε και ηχμαλώτισεν άπαν το γένος των Εβραίων) να αρνηθώσι τας συνηθείας και διατάξεις τας παραδεδομένας υπό του νόμου και των προγόνων των, τρώγοντες χοιρινά κρέατα, δεν επείσυησαν εις τούτο, φυλάττοντες την παραγγελίαν του θείου νόμου την λέγουσαν· «Τον υν, ότι διχηλεί οπλήν τούτο, και ονυχίζει όνυχας οπλής, και τούτο ουκ ανάγει μηρυκισμόν, ακάθαρτον τούτο υμίν· από των κρεάτων αυτών ου φάγεσθε και των θνησιμαίων αυτών ουχ άψεσθε, ακάθαρτα ταύτα υμίν» (Λευϊτ. ια: 7- 8).

Η απροσδόκητη ευλογία

Βρισκόμαστε στα χρόνια της γερμανικής κατοχής. Οι μοναχοί του Αγίου Όρους δοκιμάζονται κι αυτοί, αλλά βλέπουν έκδηλη τη βοήθεια της Υπεραγίας Θεοτόκου. 

Είναι Αύγουστος του 1942 και οι Παρακλήσεις στην Παναγία έχουν αρχίσει. Στη Νέα Σκήτη ο μυλωνάς π. Αρσένιος Μαντζαρόλας δεν έχει καθόλου αλεύρι. Επί πλέον χρωστάει είκοσι δανεικά ψωμιά σε πατέρες της σκήτης. Κι επειδή δεν μπορεί να τα επιστρέψει, δεν θέλει από ντροπή ούτε να τους δει. Είναι τόσο λυπημένος, ώστε αποφασίζει να φύγει ξημερώματα της 13ης Αυγούστου από το Άγιον Όρος και να φθάσει σιγά –σιγά με τα πόδια στην πατρίδα του τη Σπάρτη. 
Την παραμονή, νηστικός και στεναχωρημένος, ξάπλωσε λίγο να ξεκουραστεί. Μόλις αποκοιμήθηκε, του φάνηκε πως είδε τη μητέρα του. 
- Τι έχεις, παιδί μου, και είσαι λυπημένος; 

«Εν τω ονόματι του Ιησού…» -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών

Είναι αλήθεια ότι ή πρώτη σύλληψη, από το λογοκρατούμενο πνεύμα μας, της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού είναι συνήθως μια διαφάνεια νοησιαρχική. Τη διαδικασία της επικλήσεως συλλαμβάνουμε ως καθαρή νοητική λειτουργία. Αλλά αν βιώνουμε έναν ορισμένο βαθμό αγιοπνευματικής εμπειρίας, το πνεύμα μας, καθώς ανοίγει τις πύλες του για να δεχθεί την εικόνα της λειτουργίας της επικλήσεως του ονόματος του Ιησού, δεν υποδέχεται μια παράσταση της διανοίας αλλά μια άγιοπνευματική «Θεία Λειτουργία», στην οποία εκφράζεται συνοπτικά όλη η δυναμική λυτρωτική παρουσία της ζωής του Κυρίου. Η επίκληση του ονόματος του Ιησού δεν είναι μια τυπική (μηχανική – ψυχολογική) επανάληψη προβολής νοητικών διαφανειών στην οθόνη του πνεύματός μας. Είναι αναμφιβόλως η έκχυση της συνολικής δυναμικής του σωτηριολογικού Του έργου στην καθολική μας ύπαρξη.