≪Ἱερὰ πόλις τοῦ Μεσολογγίου≫

Aξίζει νά ἐπισκέπτεται κάποιος συχνά τό Μεσολόγγι. Τήν Ἱεράν Πόλιν Μεσολογγίου ὅπως ἔχει καταγραφεῖ ὄχι μόνο στίς ἐπίσημες ἀποφάσεις τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, ἀλλά καί στήν καρδιά ὅλων τῶν Ἑλλήνων και Φιλελλήνων. Εἰδικά αὐτές τίς ἡμέρες τοῦ Ἀπριλίου, ὅταν ἡ χαρμολύπη κυριαρχεῖ στίς ἐκκλησιαστικές μας Ἀκολουθίες καί ὅταν προετοιμαζόμαστε νά τιμήσουμε τά Πάθη καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Θεανθρώπου! Ἀξίζει νά ἐπισκέπτεται κάποιος τό Μεσολόγγι καί νά θυμᾶται τήν ἡρωική Ἔξοδο τῶν Ἐλευθέρων Πολιορκημένων πού ἔγινε μετά τά μεσάνυκτα τοῦ Σαββάτου τοῦ Λαζάρου, ξημερώνοντας ἡ Κυριακή τῶν Βαΐων τοῦ 1826. Ἀξίζει νά ξαναδιαβάζουμε τήν ἱστορία τοῦ Μεσολογγίου μέ τίς δύο πολιορκίες καί μέ τήν θαυμαστή ἀντίσταση τῶν ἀγωνιστῶν καί τῶν ἀμάχων. Ἀξίζει νά ξαναμελετοῦμε τό ἐξαίσιο ποίημα τοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ, τούς «Ἐλεύθερους Πολιορκημένους», τό ὁποῖο ἔμεινε ἀνολοκλήρωτο παρά τά τρία σχεδιάσματα πού ξέρουμε. «Δέν τούς βαραίνει ὁ πόλεμος, μά ἔγινε πνοή τους»! Κάθε ἐλεύθερος ἄνθρωπος εἶναι δημότης τοῦ Μεσολογγίου, γράφει πολύ σωστά ἡ εἰδική πινακίδα πού ἔχει τοποθετήσει ὁ Δῆμος στήν εἴσοδο τῆς Ἱερᾶς Πόλεως. Τά μηνύματα καί τά διδάγματα ἀπό τό ἦθος καί τόν ἀγῶνα τῶν πολιορκημένων εἶναι πανανθρώπινα. Ὅπως οἰκουμενική εἶναι ἡ διάσταση τῆς Ἱστορίας μας, τῆς ἑλληνορθοδόξου παραδόσεώς μας, διότι πανανθρώπινες ἀξίες ἐνέπνευσαν τίς μεγαλύτερες στιγμές τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Στό πολιορκημένο Μεσολόγγι τοῦ 1825-1826 συγκεντρώνονται γενναῖοι καί γενναῖες ὄχι μόνο ἀπό τήν πόλη καί τίς γύρω περιοχές. Ἐκπροσωποῦνται οἱ Σουλιῶτες μέ τόν Νότη Μπότσαρη καί πολλούς ἄλλους, οἱ Θεσσαλοί μέ τόν Ἐπίσκοπο καί Ἐθνομάρτυρα Ρωγῶν Ἰωσήφ, οἱ Μακεδόνες μέ τόν ἀγωνιστή καί ἱστοριογράφο Νικόλαο Κασομούλη καί μέ ἕνα ἀπό τά πολλά παιδιά τοῦ Σερραίου Ἐμμανουήλ Παπᾶ. Οἱ νησιῶτες μέ τόν Μιαούλη καί τόν στόλο προσπαθοῦν νά βοηθήσουν ἀπό τήν θάλασσα, ἄλλοτε τό καταφέρνουν, ἄλλοτε ὄχι. Οἱ Ἑπτανήσιοι μᾶς χάρισαν τόν Σολωμό, τόν ποιητή πού κατέστησε κτῆμα ἐς ἀεί γιά κάθε σκεπτόμενο ἄνθρωπο τά μηνύματα τοῦ Μεσολογγίου. Καί οἱ Φιλέλληνες ἦσαν ἐκεῖ.

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς -- Αποτείχιση κοινός τόπος εκκλησιαστικής κοινωνίας -- 8.4.2017

Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου

Misha:
νομίζω, φίλε Κοσμά, πως  δεν θα πρέπει να γίνεται σύγκριση της Καινής με την Παλαιά Διαθήκη... άλλα μέτρα και άλλα σταθμά ίσχυαν τότε..... ίσχυε το ¨οφθαλμόν αντί οφθαλμού...¨ ,  η δια λιθοβολισμού θανάτωση των αμαρτανόντων κλπ.  τα οποία, δόξα τω Θεώ, διορθώθηκαν με την έλευση του Καλού Ποιμένος Χριστού...

Kosmas:
Βεβαίως, υπάρχουν διαφορές μεταξύ Παλαιάς και Καινής Διαθήκης. ΄Ομως, το «ου φονεύσεις», είναι μία από τις δέκα εντολές, που έδωσε Θεός στο Σινά στο Μωϋσή. Δηλαδή στην περίπτωση των προφητών Ηλία
 και Γεδεών ο Θεός παρέβη τη δική του εντολή, το «ου φονεύσεις»; 

Αντίφωνα και Απολυτίκια Κυριακής Βαίων πρωί -- Orthodox Hymns


O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ. Ευψυχίου μάρτυρος, του εν Καισαρεία, Βαδίμου μάρτυρος του αρχιμανδρίτου. Των εν Περσία αναιρεθέντων 300 αιχμαλώτων.

Αναγράφει το «Ωρολόγιο»: «Πέντε μέρες προ του Νομικού Πάσχα, ερχόμενος ο Ιησούς από τη Βηθανία στα Ιεροσόλυμα, έστειλε δύο από τους μαθητές του και του έφεραν ένα ονάριο και αφού κάθισε πάνω του εισερχόταν στη πόλη. Ο λαός μόλις άκουσε ότι έρχεται ο Ιησούς (είχαν μάθει και τα περί αναστάσεως του Λαζάρου) έλαβαν στα χέρια τους βάγια από φοίνικες και πήγαν να τον προϋπαντήσουν. Άλλοι με τα ρούχα τους, άλλοι έκοβαν κλαδιά από τα δένδρα και τα έστρωναν στο δρόμο όπου διερχόταν ο Κύριος και τον ακολουθούσαν. Ακόμα και τα νήπια τον προϋπάντησαν και όλοι μαζί φώναζαν: «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ» (Ιωαν. ιε΄). Αυτή τη λαμπρή και ένδοξο πανήγυρη της εισόδου στα Ιεροσόλυμα του Κυρίου εορτάζομε αυτή τη Κυριακή.
Σήμαιναν δε τα βάγια, οι κλάδοι των φοινίκων, τη κατά του διαβόλου και του θανάτου νίκη του Χριστού. Το δε Ωσαννά ερμηνεύεται σώσον παρακαλώ. Το δε πωλάριο της όνου και το κάθισμα του Ιησού πάνω του, ζώου ακάθαρτου κατά τον νόμο τους, σήμαινε τη πρώην ακαθαρσία και αγριότητα των εθνών και την μετά από λίγο υποταγή αυτών στο άγιο Ευαγγέλιο.
Η Εκκλησία μας ψάλλει:

Αφού ταφήκαμε μαζί με Σε, Χριστέ και Θεέ μας, δια του βαπτίσματός μας (το οποίο είναι τύπος του θανάτου Σου και της ταφής Σου), αξιωθήκαμε δια της αναστάσεώς Σου να εισέλθουμε στην αθάνατο ζωή της Βασιλείας Σου. Γι' αυτό υμνούντες Σε, κράζομε: Βοήθησέ μας και σώσε μας, Συ, που ως Θεός κατοικείς στα ύψιστα μέρη του Ουρανού. Ας είσαι ευλογημένος Συ, που έρχεσαι απεσταλμένος από τον Κύριο!

ΟΥΚ ΕΝ ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟΙΣ ΝΑΟΙΣ ΚΑΤΟΙΚΕΙ Ο ΘΕΟΣ

ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΤΑΚΟΜΒΩΝ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ.

ΟΥΚ ΕΝ ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟΙΣ ΝΑΟΙΣ ΚΑΤΟΙΚΕΙ Ο ΘΕΟΣ

Ας καθρεπτισθουν οι δικοι μας  καθωσπρεπιστες πολυτελειας, που δεν βρισκουν χωρους και τοπους λατρειας, αλλα θελουν ναους με παγχρυσους τρουλλους και επαργυρα ή φιλντισενια τεμπλα!!!!
Αυτος ειναι ο λαος του Θεου, εδω κατοικει ο Θεος, στα αντισκηνα και στις αχειροκαλυβες  και εδω αναπαυεται το Εσφαγμενον Αρνιον του Θεου.



Έλεγαν για τον αββά Παχώμιο ότι κάποτε κηδευόταν το σκήνωμα ενός νεκρού και ότι το συνάντησε ο αββάς στον δρόμο.


Βλέπει δύο αγγέλους να ακολουθούν τον νεκρό πίσω από το νεκροκρέβατο. Απόρησε γι αυτούς και παρακάλεσε τον Θεό να του αποκαλύψει το γεγονός. Τον πλησιάζουν οι δύο άγγελοι. Τους ρωτάει: «Γιατί εσείς που είστε άγγελοι ακολουθείτε τον νεκρό;»

Και του λένε οι άγγελοι: «Ο ένας από μας είναι της Τετάρτης κι ο άλλος της Παρασκευής. Αυτός ως τη μέρα που πέθανε δεν παρέλειπε να νηστεύει Τετάρτη και Παρασκευή, γι αυτόν τον λόγο ακολουθήσαμε πίσω από το σκήνωμά του. Επειδή λοιπόν μέχρι τον θάνατό του τήρησε τη νηστεία, κι εμείς μ΄ αυτόν τον τρόπο δοξάσαμε αυτόν που έκανε αγώνα ενώπιον του Κυρίου». Και μόλις τ΄ άκουσε ο διάβολος έγινε άφαντος.

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΜΑ Τοῦ αείμνηστου. Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Διανύοντας τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα, ὅπου ὁ Κύριος περνᾶ ἀπ᾽ ὅλες τίς μορφές τοῦ μαρτυρίου, γιά νά χαρίσει στόν ἄνθρωπο την δυνατότητα τῆς λυτρώσεως καί τοῦ ἁγιασμοῦ, στεκόμαστε γεμᾶτοι δέος μπρός στό Σταυρό καί ἀναρωτιόμαστε· πῶς ζοῦσε Ἐκεῖνος, ὁ Κύριός μας, τό πάθος του; Καί τί σημασία μπορεῖ νά ἔχει αὐτό γιά μᾶς σήμερα; Κανείς δέν εἶναι σέ θέση νά μᾶς πληροφορήσει γιά τό πῶς ἔβλεπε καί πῶς ἔνιωθε τό μαρτυρικό Του τέλος ὁ Ἰησοῦς καλύτερα ἀπό Αὐτόν τόν ἴδιο. Ἀρκετές φορές μιλᾶ γιά τόν σταυρικό Του θάνατο προφητικά, λίγες φορές ὅμως ἐκφράζει ρητά τά συναισθήματά του γι᾽ αὐτόν. Γιά τόν Κύριό μας τό Πάθος Του εἶναι τετραπλᾶ γνωστό, σέ ὅλες τίς διαστάσεις. Εἶναι προεγνωσμένο –τό γνωρίζει, πρίν κἄν τό συλλάβει κανένας. Εἶναι προφητευμένο –τό ἔχουν προείπει μπροστά ἀπό αἰῶνες θεόπνευστοι ἄνδρες. Εἶναι ἤδη προετοιμαζόμενο –ἀπό νωρίς οἱ ἐχθροί του τό σκέπτονται καί τό σχεδιάζουν. Εἶναι, τέλος, βιούμενο ἀπό τόν ἴδιο –τό ζῆ κάθε στιγμή, ἐφόσον γι᾽ αὐτό ἐνανθρώπησε.

Από τον Γολγοθά στην Ανάσταση - και της πατρίδας Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Τηρουμένων των αναλογιών και των αποστάσεων τα μνημονιακά πάθη των Ελλήνων αντανακλούν ως κάποιο βαθμό στα Πάθη του Κυρίου που η Ορθόδοξη Εκκλησία μας παρεχει τη δυνατότητα της βιωματικής επαναφοράς τους τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδος.
            Τω καιρώ εκείνω  «όχλος  πολύς  ο  ελθών  εις την εορτήν έλαβον τα βαΐα των
φοινίκων και εξήλθον εις απάντησιν  αυτώ και έκραζον Ωσαννά ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, βασιλεύς του Ισραήλ»(Ιω.,ιβ,12-13). Λίγο αργότερα ο Πιλάτος «λέγει τοις Ιουδαίοις, ίδε ο βασιλεύς υμών, οι δε εκραύγασαν άρον , άρον σταύρωσον αυτόν»!(Ιω.,ιβ,14,15).
Και στις δύο αντίθετες εκδοχές ο ίδιος λαός. Στην πρώτη σε αυθόρμητη πρωτοβουλία εκ του περισσεύματος της καρδίας του. Στη δεύτερη χειραγωγούμενος από τους Γραμματείς και Φαρισαίους.
Και η φετεινή Μεγάλη εβδομάδα βρίσκει δυστυχώς τη πατρίδα μας πελαγωμένη, σαστισμένη, δέσμια στις συμπληγάδες των αναρίθμητων εβδομάδων των μνημονιακών μας παθών

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑΙ

Ο ευσεβής και φιλόθεος Ορθόδοξος χριστιανός πουθενά δεν θα εύρισκε τόσον πλήρη ερμηνείαν του νοήματος της Αναστάσεως του Κυρίου Ιησού, ως και των άλλων Δεσποτικών και Θεομητορικών εορτών, από το «Εορτοδρόμιον» του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Το βιβλίον αυτό έχει ιδιαιτέραν χάριν, όχι μόνον διότι εγράφη δια χειρός ηγιασμένης, αλλά και διότι εις τας σελίδας του συγκεντρούνται αι άκτιστοι ακτίνες του Αγίου Πνεύματος, ως Υμνολογία, ως ηθική φιλοσοφία, ως δογματική έκθεσις, ως Μυστική Θεολογία, ως πλούτος Πατερικής Γραμματολογίας. Ο ακάματος και θεοφώτιστος συγγραφεύς του συνεπύκνωσεν ό,τι θειότερον παρήγαγεν η ένθεος καρδία και ο θεόληπτος νους των αγίων Πατέρων, εν τη ερμηνεία όλων των φάσεων της θείας Οικονομίας, της Σταυρικής Θυσίας και της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου,

"Παποκεντρική Παγκοσμιότης-Οικουμενισμός" (Ντοκιμαντέρ)


Αγιοποιήσεις -- Του Αθανασίου Σακαρέλλου, θεολόγου


Misha:
στην καταστολή της Στάσεως του Νίκα ήταν παρών και ο ίδιος ο Ιουστινιανός. Μάλιστα αναφέρεται πως προσήχθησαν ενώπιόν του δύο εκ των πρωτεργατών οι οποίοι ικέτευαν να τους χαρισθεί η ζωή, αυτός όμως τους κοίταξε με αποστροφή, διέταξε να σφαγούν και πέταξε τα πτώματά τους στον Βόσπορο. (καταγράφεται από Άγγλο ιστορικό, θα βρω την πηγή και θα την παραθέσω)


Kosmas:
Δεν γνωρίζω τι γράφει ο Άγγλος ιστορικός, που επικαλείται ο φίλος
Misha. Αλλά και έτσι αν είναι, δεν πρέπει να ξεχνά κανένας, ότι την εποχή εκείνη ο αυτοκράτορας συγκέντρωνε στο πρόσωπό του την απόλυτη διοικητική, δικαστική και εκτελεστική εξουσία. Όπως, όταν ένα δικαστήριο εκδίδει μιά καταδικαστική σε θάνατο απόφασή του, οι δικαστές δεν είναι ένοχοι φόνου, έτσι και στην περίπτωση του Ιουστινιανού, ή των άλλων Ρωμαίων αυτοκρατόρων της εποχής εκείνης. Ως εκ τούτου, φρονώ, ότι δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ο Ιουστινιανός δολοφόνος, και επομένως ανάξιος να είναι άγιος της Εκκλησίας. 



Ύμνοι Τριωδίου Μεγάλης Σαρακοστής --- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ. Αγάβου, Ηρωδίωνος, Ρούφου, Ασυγκρίτου, Φλέγοντος και Ερμά εκ των 70 αποστόλων, Καιλεστίνου επισκόπου Ρώμης, Ιωάννου νεομάρτυρος του Κουλικά (1564), Ιωάννου νεομάρτυρος του ναυκλήρου του εν Κω (1669).

Ὁ Ἀπόστολος Ἄγαβος, ὁ Προφήτης, εἶναι γνωστὸς ἀπὸ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων. Προφήτευσε περὶ τῆς συλλήψεως τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, τοῦ ὁποίου πῆρε τὴ ζώνη καὶ ἀφοῦ ἔδεσε μὲ αὐτὴν τὰ χέρια του καὶ τὰ πόδια του, εἶπε τὰ ἑξῆς προφητικὰ λόγια: «Αὐτὰ λέγει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Τὸν ἄνδρα στὸν ὁποῖο ἀνήκει αὐτὴ ἡ ζώνη θὰ τὸν δέσουν στὰ Ἱεροσόλυμα οἱ Ἰουδαῖοι, ἔτσι ὅπως εἶμαι τώρα ἐγὼ δεμένος καὶ θὰ τὸν παραδώσουν στὰ χέρια τῶν εἰδωλολατρῶν Ρωμαίων».

Ο Ορθόδοξος Λαός ἔμενε ἀκοινώνητος τῶν Θ. μυστηρίων γιὰ πολλὰ χρόνια

Ἐπὶ Πατριάρχου, Κων/πόλεως Τιμοθέου τοῦ Α΄ (511–518) ὁ λαὸς τῆς Κων/πόλεως διέκοψε την εκκλησιαστική κοινωνία με αυτόν καὶ ἔμενε ἀκοινώνητος τῶν Θ. μυστηρίων γιὰ πολλὰ χρόνια, διότι ὁ Πατριάρχης Τιμόθεος δὲν ἤθελε νὰ ἀποδεχθῆ τὴν Δ΄ ἐν Χαλκηδόνι Οἰκουμενικὴ Σύνοδο.
Ὅταν ἀνῆλθε στὸν θρόνο ὁ διάδοχός του, ἅγιος Ἰωάννης ὁ Καππαδόκης (518–520), ὁ λαὸς μέσα στὴν Ἐκκλησία ἀπαίτησε κατὰ τὴν ὥρα τῆς Θ. Λατρείας νὰ ἀναγνωσθεῖ στὰ δίπτυχα ἡ Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος καὶ κατόπιν νὰ μεταλάβει ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ νέου Πατριάρχη.
Ὁ νέος Ὀρθόδοξος Πατριάρχης γιὰ κάποιους λόγους ἐδίσταζε νὰ πραγματοποιήσει τὴν ἀπαίτηση τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ οἱ πιστοὶ ἔμεναν ἀνένδοτοι καὶ ἀπαιτοῦσαν τὸ θέμα νὰ τακτοποιηθεῖ ἀμέσως. Στὴν προσπάθεια τοῦ Πατριάρχη νὰ ἀναβληθεῖ γιὰ λίγο αὐτὴ ἡ ἀναγνώριση, ὁ λαὸς τὸ ἀπαίτησε καὶ πάλι δυναμικὰ καὶ πολλάκις.
Tελικά, μετὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴν σταθερὴ στάση τοῦ λαοῦ καὶ τὴν ἔντονη διαμαρτυρία, ὑποχρεώθηκε ὁ Πατριάρχης, τὴν ὥρα τῆς μνημονεύσεως κατὰ τὴν Θ. Λειτουργία, νὰ ἀναγνώσει στὰ δίπτυχα τὴν Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Τότε σταμάτησε καὶ ἡ ἀκοινωνησία τῶν Θ. Μυστηρίων, ἀφοῦ, μὲ τὴν ἀνάγνωση τῶν Διπτύχων, ἀποκαταστάθηκε ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη.


(T.L.G., Concilia Oecumenica (ACO): Synodus Constantinopolitana et Hierosolymitana anno 536: Tome 3, page 72, line 4 Ἔκθεσις πίστεως κατὰ ἀποκάλυψιν Γρηγορίου ἐπισκόπου Νεοκαισαρείας. Καὶ Πρακτικὰ Συνόδων, τόμος Β΄, σελ. 333).

Gheron Sava Lavriotul aduce lamuriri cu privire la pozitia nepomenitorilor atoniti


ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017 – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ - «Ευλογημένος ο ερχόμενος»

Σταυροαναστάσιμη πορεία

 Κυριακή των Βαϊων σήμερα και θυμούμαστε το μεγάλο γεγονός της εισόδου του Κυρίου μας στα Ιεροσόλυμα. Πράγματι είχε λαμπρό και μεγαλοπρεπή χαρακτήρα.  Εξόχως, η υμνολογία της Εκκλησίας μας εμπεριέχει το βασιλικό και θριαμβευτικό στοιχείο, το οποίο αναδύεται τόσο εναργώς μέσα από το πλούσιο περιεχόμενό της.  Αλλά και το Ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας εμφανίζει τον Βασιλέα των βασιλέων να εισέρχεται στην αγία πόλη σε μια πορεία κατάργησης του θανάτου και ανάδειξης του λαμπροφόρου μηνύματος της Αναστάσεως.  Στην πορεία αυτή τα όπλα της νίκης και του θριάμβου είναι “τα Πάθη τα Σεπτά”, ο  Σταυρός και η Ανάσταση. 

Αναστολή ποινής για τους μοναχούς της Μονής Εσφιγμένου

Δεκτή έκανε το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης την αίτηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής 20ετούς κάθειρξης που είχε επιβληθεί τόσο στον ηγούμενο όσο και σε μοναχό της παλιάς αδελφότητας της Μονής Εσφιγμένου, για το επεισόδιο με τη ρίψη μολότοφ, τον Ιούλιο του 2013, κατά την προσπάθεια εκκένωσης του αντιπροσωπείου της Μονής, στις Καρυές Αγίου Όρους.

Το δικαστήριο, με σύνθεση τακτικών δικαστών, αποφάσισε να αναστείλει υπό όρους την εκτέλεση της παραπάνω ποινής μέχρι να δικαστεί η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό. Αυτό σημαίνει ότι οι δύο καταδικασθέντες είναι ελεύθεροι μέχρι το Εφετείο. Οι όροι που επιβλήθηκαν στον καθένα αφορούν την καταβολή εγγυοδοσίας ύψους 5.000 ευρώ, την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και την αυτοπρόσωπη εμφάνιση στο αστυνομικό τμήμα των Καρυών, μία φορά τον μήνα.

Ἀκατανόητον θαῦμα, ἀνερμήνευτον ἄκουσμα


μυστηρίου θείου ἀποκεκρυμμένου φανέρωσις, ἀκαταμάχητος προστασία, ἀντίληψις κραταιά, ζωοδόχε πηγή, πέλαγος ἀνεξάντλητον τῶν θείων καὶ ἀπορρήτων χαρισμάτων καὶ δωρεῶν, ὕψος τῶν ἐπουρανίων καὶ ἀσωμάτων Δυνάμεων καὶ τῶν Σεραφεὶμ ὑψηλοτέρα, βάθος τῶν ἀποκρύφων νοημάτων τὸ ἀνεξερεύνητον, ἡ κοινὴ φιλοτιμία τῆς φύσεως, ἁπάντων τῶν καλῶν χορηγία, ἡ μετὰ τὴν Τριάδα πάντων τῶν ποιημάτων Δέσποινα, ἡ μετὰ τὸν Παράκλητον ἄλλος Παράκλητος, καὶ μετὰ τὸν μεσίτην Χριστὸν μεσίτρια τοῦ κόσμου παντός, τὸ ὄχημα ἡλίου τοῦ νοητοῦ, τὸ δοχεῖον τοῦ φωτὸς τοῦ ἀληθινοῦ τοῦ φωτίζοντος πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον, ἡ φέρουσα ἐν ἀγκάλαις τὸν τῷ ῥήματι τὰ πάντα φέροντα·

Ο Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "ΕΓΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓ...":

άντε κυρ-κώστα μου ψήφισε να ξορκίσουμε το κακό,
να διώξουμε τους οικουμενιστές, να φέρουμε τους οικονομιστές.

απ΄ ότι φαίνεται, ξέρουν καλά από μάντρωμα άλαλων προβάτων.
ούτε μπέεε δεν έχουν δύναμη να ξεστομίσουν...αμαρτάνουν βαρέως λένε...

πάλαι ποτέ στη νεότητα σου που ήσουν ποιμήν, τα δικά σου ζα εκ Γορτυνίας

είχαν λόγο;




Σ. σ. Ωραίο !
Καλή Ανάσταση αδελφέ!

ΤΟ «ΛΙΓΟ» ΚΑΙ ΤΟ «ΠΟΛΥ» ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ.

Ο Μακάριος ο Αιγύπτιος γράφει στην ΜΗ´ Ομιλία του τα εξής:

«Ο Κύριος θέλοντας να οδηγήση τους μαθητές του στην τέλεια πίστη τους έλεγε: “ Όποιος είναι πιστός στα λίγα, είναι πιστός και στα πολλά και εκείνος, που είναι άπιστος στα λίγα, είναι άπιστος και στα πολλά” (Λουκ. ΙΣΤ´ 10). Τι είναι το “λίγο”
και τι είναι το “πολύ”; Το “λίγο” είναι οι υποσχέσεις για αυτήν την ζωή, τα όσα δηλαδή υποσχέθηκε να χορηγήση σ᾽ εκείνους, που πιστεύουν σε Αυτόν, όπως είναι οι τροφές, τα ενδύματα και τα υπόλοιπα, που συντελούν στην ανακούφιση του σώματος, όπως η υγεία και τα παρόμοια, για τα οποία επρόσταξε να μη μεριμνούμε καθόλου, αλλά να ελπίζουμε σ᾽ Αυτόν με πεποίθηση, γιατί ο Κύριος προνοεί για όλα και για όλους εκείνους, που καταφεύγουν σ᾽ Αυτόν. Το δε “πολύ” αναφέρεται στα αιώνια δώρα του αφθάρτου αιώνος, τα οποία υποσχέθηκε να δώση σε όσους πιστεύουν σ᾽ Αυτόν και μεριμνούν ασταμάτητα γι᾽ αυτά…».

Ιδού λοιπόν και η Μεταπατερική Αποτείχιση!

Α). Διακόπτω την κοινωνία με τον αιρετίζοντα επίσκοπό μου, ἀλλά συνεχίζω να εκκλησιάζομαι όπου αυτός μνημονεύεται!

Β). Διακηρύττω ότι ο αιρετικός έχει μυστήρια και Χάρι και ανήκει στην Εκκλησία ως κανονικό μέλος Αυτής!

Γ). Πιστεύουμε ότι θα έρθει σύντομα Σύνοδος Ορθόδοξη να καταδικάσει την Σύνοδο της Κρήτης και γι' αυτό δικαιολογείται η οικονομία για να εξυπηρετηθεί εν όψει  Εορτών ο λαός!

Δ). Για εκκλησιασμό δεν θα  πάτε στον Δημητριάδος αλλά πηγαίνετε στόν παραδοσιακό  Ιερέα και ας τον μνημονεύει!




***
Ο Ανώνυμος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ιδού λοιπόν και η Μεταπατερική Αποτείχιση!":

AYTO TO ΘΥΜΑΣΤΕ;
π. Θεόδωρος Ζήσης: «Εἴμαστε ὑπεύθυνοι καὶ ἐμεῖς οἱ Πρεσβύτεροι καὶ μαζὶ μὲ ἐμᾶς, εἶστε καὶ ἐσεῖς οἱ λαϊκοί, ποὺ ἔρχεστε μαζί μὲ μᾶς καὶ δὲν μᾶς λέτε: “Φεύγουμε ἐμεῖς”»

Σας απαντούμε λοιπόν:


“ἐμεῖς φύγαμε”