Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Εις την ανθρωπίνην συνείδησιν συναντώνται το μυστήριον του κόσμου και το μυστήριον του ανθρώπου. Αδιαφανές σκότος καλύπτει όλην την κτίσιν και η ανθρωπίνη σκέψις δεν δύναται κατ΄ ουδένα τρόπον να εισδύση εις το βασικόν νόημα αυτής, να εννοήση διατί υπάρχει ο κόσμος κατ΄ αυτόν τον τρόπον και υπό τοιαύτην μορφήν. Μόνον φωτισμένος με το φως του Θεανθρώπου Χριστού ο κόσμος μας ανοίγει τον ανθόν του είναι του και μέσα εις αυτόν και το αληθές νόημα και την αξίαν του. Δια τούτο ο Σωτήρ είπε δι΄ Εαυτόν: «Εγώ ειμι το φως του κόσμου» (Ιωάνν. 8, 12. 9, 5). Εν τω Θεανθρώπω Χριστώ και εν τω φωτί Του ο άνθρωπος δια πρώτην φοράν ήνοιξε τους οφθαλμούς, είδε το φως και κατενόησε το αληθές νόημα του κόσμου.                                                                                                                                                         Κάποια θεία σοφία και τελεολογία είναι διάχυτος εις όλην την κτίσιν. Είναι διάχυτος υπ΄ αυτού του Χριστού, του αιωνίου Θεού Λόγου, και δια τούτο ελέχθη εις το θείον Ευαγγέλιον: «Παν ο γέγονε, δι΄ Αυτού εγένετο» (Ιωάνν. 1, 3). Αυτή η λογικότης και η σοφία εν τω κόσμω τούτω και εν όλη τη κτίσει, καθίσταται καταφανής μόνον εν τω φωτί του σαρκωθέντος Θεού Λόγου. Ο ανθρώπινος νους (λόγος), μόνον όταν φωτισθή από το φως του σαρκωθέντος Θεού δύναται να συλλάβη το θείον-έλλογον νόημα της κτίσεως, δηλαδή το εν τη κτίσει νόημα του Θείου Λόγου, και να πεισθή τοιουτοτρόπως ως προς την αλήθειαν των λόγων του Αποστόλου: Τα πάντα δια του Χριστού και εις Αυτόν έκτισται (Κολ. 1, 16). Τούτο σημαίνει: το νόημα παντός κτίσματος κεχωρισμένως και όλων των κτισμάτων ομού είναι το να πραγματοποιήσουν εν εαυτοίς την αλήθειαν και δικαιοσύνην του Θεανθρώπου Χριστού μέχρι των εσχάτων δυνατοτήτων των. Ο ουρανός και η γη δεν θα παρέλθουν, έως αν πληρωθή επ΄ αυτών όλος ο νόμος του Θεού Λόγου (πρβλ. Ματθ. 5, 18). 

Συνεχίζεται.  

Αγώνας και προσευχή πάνε μαζί.

-         Γέροντα, πώς καθαρίζει η καρδιά;

-         Με την ταπείνωση, την ανεξικακία, την θυσία, την ανιδιοτέλεια, την εξαγόρευση, την άσκηση, την προσευχή και προπαντός με την ευχή, καθαρίζει η καρδιά. Η ευχή πετάει όλη την σαβούρα που έχει η καρδιά.

-         Μπορεί, Γέροντα, μόνο με την ευχή να καθαρίση η καρδιά;

-         Όχι, δεν γίνεται, η κάθαρση μόνο με την ευχή, αν παράλληλα δεν υπάρχη ταπείνωση και δεν γίνεται ο ανάλογος αγώνας. Αν προσεύχεσαι και δεν προσπαθής να τηρήσης και τα άλλα που είπα, τότε χαμένος κόπος. Ή αν τηρής εκείνα και παραμελής την προσευχή, πάλι χαμένος κόπος. Αγωνίζεσαι και συγχρόνως προσεύχεσαι, ζητάς την βοήθεια του Θεού με την προσευχή, και έτσι σιγά-σιγά καθαρίζει η καρδιά. Αγώνας και προσευχή πάνε μαζί.

+π.Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : Ορθόδοξος και Βατικάνιος Συμφωνία περί Ουνίας Μπαλαμάντ Λίβανος, Ιούλιος 1993.

70) Το Βατικανό άλλαζε την πολεμικήν του τακτικήν έναντι της Ορθοδοξίας ανάλογα με τον βαθμόν Δυτικοποιήσεως της Ορθοδοξίας. Αλλά εμφανίσθηκε κατά τα μέσα του αιώνος τούτου μία στροφή των διανοουμένων του Βατικανού προς τους Ελληνοφώνους πατέρας μετά τον Δαμασκηνόν. Άρχισε μιά εντατική προσπάθεια της εναρμονίσεως των μετά το σχίσμα δύο παραδόσεων. Έτσι το Βατικανό δεν έθεσε τέρμα εις τον πόλεμόν του δια την αφομοίωσιν της Ορθοδοξίας. Απλώς η κυριάρχουσα τακτική του Βατικανού μετετράπη εις τον διάλογον της αγάπης της μυστηριακής κοινωνίας την οποίαν επινόησαν μάλιστα Ορθόδοξοι Θεολόγοι.

71) Σπουδαίο μέρος της αλλαγής αυτής της τακτικής του Βατικανού είναι η επέκτασις της πατερικής παραδόσεως πέραν των Ιωάννου Δαμασκηνού και Θεοδώρου Στουδίτη μέχρι τον Συμεών τον Νέον Θεολόγον και ακόμη και στον Άγιον Γρηγόριον τον Παλαμά. Το κλειδί, όμως, της επεκτάσεως αυτής της πατερικής παραδόσεως είναι το γεγονός ότι οι Φραγκο-Λατίνοι είχαν ήδη Νεο-Πλατωνοποιήσει και Αυγουστινοποιήσει τους Πατέρες μέχρι τον 8ον αιώνα καί, με την βοήθειαν ενός Ρώσσου θεολόγου, έκαμναν το ίδιο με τον Άγιον Γρηγόριον Παλαμά και τους προκατόχους και διαδόχους του. Έτσι τεχνηέντως το Βατικανό ταυτίζει την ειδικήν του πνευματικότητα της Νεο-Πλατωνικής ευδαιμονίας του Αυγουστίνου και των Φραγκο-Λατίνων με την Ορδόδοξον πνευματικότητα.

72) Παράδοξον είναι το πιθανόν ότι οι διαλεγόμενοι ημέτεροι δεν γνωρίζουν τί τους γίνεται.

Τ Ε Λ Ο Σ

"Ὁ Θεός πού εἶναι ἐδῶ, εἶναι παντοῦ".

Ὁ ἀββάς Δουλᾶς, ὁ μαθητής τοῦ ἀββᾶ Βησσαρίωνα, διηγήθηκε:

‒ Πῆγα κάποτε στό κελλί τοῦ Γέροντα, καί τόν βρῆκα σέ στάση προσευχῆς, μέ τά χέρια ὑψωμένα στόν οὐρανό. Δεκατέσσερεις ἡμέρες ἔμεινε σ᾽ αὐτή τή στάση! Ὕστερα μέ φώναξε καί μοῦ εἶπε: "Ἀκολούθησέ με". Βγήκαμε μαζί στήν ἔρημο. Κάποια στιγμή δίψασα, καί τοῦ εἶπα: "Ἀββά, διψάω". Τότε ἐκεῖνος πῆρε τό δερμάτινο πανωφόρι μου καί πῆγε λίγο πιό πέρα, σέ ἀπόσταση μιᾶς πετροβολιᾶς. Προσευχήθηκε, καί μοῦ τό ἔφερε πίσω γεμάτο νερό!

Ἄλλοτε πάλι, καθώς βαδίζαμε στή ἀκροθαλασσιά, δίψασα καί τοῦ εἶπα: "Ἀββά, διψάω πολύ". Τότε ὁ Γέροντας προσευχήθηκε καί μοῦ εἶπε: "Πιές ἀπ᾽ τή θάλασσα". Ἀμέσως τό θαλασσινό νερό ἔγινε γλυκό, καί ἤπια. Γέμισα μάλιστα κι ἕνα ἀγγεῖο. Βλέποντας ὁ Γέροντας τί ἔκανα, μοῦ λέει: "Γιατί πῆρες νερό;". Καί τοῦ ἀποκρίθηκα: "Συγχώρεσέ με, μήν τυχόν διψάσω πάλι παρακάτω". Καί ὁ Γέροντας μοῦ εἶπε: "Ὁ Θεός πού εἶναι ἐδῶ, εἶναι παντοῦ".

Λόγος εις το Γενέσιον της Θεοτόκου

Τις αύτη η εκκύπτουσα ωσεί όρθρος; (Άσμα Ασμάτων 6, 10)

Και ποίος νους πλέον δύναται να εννοήση το μεγαλείον της χαράς της σημερινής εορτής; Ποία γλώσσα ημπορεί να διηγηθή το ύψος της Παρθένου, οπόταν το Πνεύμα το Άγιον δια να φανερώση το μέγεθος, την τιμήν, την καθαρότητα της σήμερον τικτομένης Μαριάμ, προβάλλει ωσάν με απορίαν ερωτηματικώς: «Τις αύτη η εκκύπτουσα ωσεί όρθρος;» Ποίος νους, λέγω, δύναται να εννοήση τους προσήκοντας ύμνους της Παρθένου, οπόταν ιλιγγιά εις το να υμνή την Θεοτόκον και ο υπερκόσμιος και Αγγελικός νους;  Ποία γλώσσα ημπορεί να είπη τους πρέποντας της Παρθένου επαίνους, οπόταν ορώμεν ως ιχθύας αφώνους εις το ύψος της Θεοτόκου και τους πολυφθόγγους ρήτορας; Φθάνει η γραφική αυτή απορία, οπού φανερά ερμηνεύει, ότι τούτο είναι υπέρ δύναμιν, διότι τούτο είναι το έθος της Γραφής εις τα δυσνόητα και υψηλά. Όθεν και δια τον Χριστόν έλεγεν ο Δαβίδ: «Τις ούτος ο Βασιλεύς της δόξης;» Και ο Ησαϊας: «Τις ούτος ο παραγενόμενος εξ Εδώμ, και ίνα τι ερυθρά αυτού τα ιμάτια;» Και δια την Μετάστασιν της Θεοτόκου λέγεται εις το Άσμα: «Τις αύτη η αναβαίνουσα εκ της ερήμου;» Και εις το Ευαγγέλιον: «Πως έσταί μοι τούτο επεί άνδρα ου γινώσκω;» και όσα τοιαύτα υπάρχουν εις την Γραφήν. Αρκεί, λέγω, η ερώτησις αύτη να σε χειραγωγήση, ότι το Πνεύμα το Άγιον εις το Άσμα με την Σολομώντειον γλώσσαν διδάσκει δια του ερωτηματικού αυτού, ότι ουδείς ισχύει κατ΄ αξίαν να επαινέση την Θεοτόκον ως Μητέρα Θεού γενομένην.                                                                                       
Αρκετός ο έπαινος και υπέρ άπαντα νουν Αγγελικόν και ουράνιον είναι, να λέγης την Μαριάμ πως είναι Μητέρα Θεού, όνομα είναι αληθώς το υπέρ παν όνομα, δια να είπω ούτω, να ειπής την Μαριάμ, ότι εχρημάτισε Θεοτόκος. Διότι με τούτο μόνον έπλεξες τον μεγαλύτερον έπαινον, τίτλον τε και στέφανον των επαίνων, με τούτο έδειξες την Παρθένον υπερτέραν, με το να εστάθη Θεοτόκος και Μήτηρ Θεού, όχι μόνον των ανθρώπων, αλλά και όλων των Αγγελικών ταγμάτων. Ας καταισχυνθώσι λοιπόν οι Λούθηροι, οίτινες με απύλωτον στόμα δεν μεγαλύνουσι την Θεοτόκον. Ας αισχυνθώσιν οι Καλβίνοι, ότι με αυθάδειαν κινούσι βλάσφημον γλώσσαν κατά της Μητρός του Θεού. Ας κατακριθώσιν μετά του βλασφήμου και αιρετικού Νεστορίου, και των ομοίων εκείνου τε και αυτών. Ημείς δε μετά χαράς πνευματικής επιτελούντες τας εορτάς της Μητρός του Θεού, και Μητρός μας πάντοτε, είπωμεν και σήμερον με την Αγίαν μας Εκκλησίαν, ευφραινόμενοι εις το ιερόν της Παρθένου Γενέσιον: «Η Γέννησίς Σου Θεοτόκε χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη», διότι χαράς πρόξενος είναι η υπόθεσις, ότι Μήτηρ Θεού χρηματίσασα, υπερέχει ουράνια και επίγεια, διότι η Μήτηρ του Θεού, Αγγέλων τε και ανθρώπων υπέρκειται. Όθεν και με ευλαβητικήν καρδίαν ας την ασπασθώμεν, όχι με λόγια ιδικά μας, αλλά με την Αρχαγγελικήν εκείνην λέγοντες φωνήν: «Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά Σου» και τα επόμενα.

Aθώος ο Πατριάρχης Ειρηναίος! Ισραηλινό δικαστήριο καταδίκασε τον Benno Zussman για πλαστογραφία και απάτη εις βάρος του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ  14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ 2012

The District Court in East Jerusalem has convicted an Israeli businessman of fraud. Benno Zussman was found guilty of fabricating documents relating to land owned by the Greek Orthodox Patriarchate in Jerusalem.

The court's proceedings revealed that Zussman had deceived the Patriarchate as he forged contracts signed with the Jewish National Fund for the sale and lease of huge tracts of land in the Holy City. The Israeli media described the deals as "the most sordid real estate scandals in Israel's history."

Zussman was brought to justice after he had fled to Romania and Israel signed an extradition agreement with the government in Bucharest in 2010.

The Patriarchate expressed its satisfaction with the decision of the court which, it said, serves justice, despite the lengthy wait for the trial to take place. "This will help us to retain our lands which were stolen through fraud," a spokesman said.

Μετάφραση:

Το Περιφερειακό Δικαστήριο της Ανατολικής Ιερουσαλήμ καταδίκασε έναν  Ισραηλινό επιχειρηματία για απάτη. Ο Benno Zussman βρέθηκε ένοχος για κατασκευή εγγράφων εχόντων σχέση για έκταση γης, ιδιοκτησίας του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων.

Τα πρακτικά του Δικαστηρίου απεκάλυψαν ότι ο Zussman  είχε παραπλανήσει το Πατριαρχείο καθώς πλαστογράφησε συμβόλαια υπογεγραμμένα με το Jewish National Fund για την πώληση και ενοικίαση μεγάλων κομματιών γης στην Αγία Πόλη. Τα Ισραηλινά μέσα πληροφόρησης περιέγραψαν τις μεταξύ των συμφωνίες (του Zussman και της εταιρίας Jewish National Fund), ως « τα πλέον προστυχο-φιλάργυρα σκάνδαλα, ακινήτου περιουσίας,  στην ιστορία του Ισραήλ».

Τον  Zussman έφεραν οι Ισραηλινές Αρχές από την Ρουμανία όπου είχε καταφύγει…..

Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων εξέφρασε την ικανοποίησή του με την απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία απόφαση υπηρετεί την δικαιοσύνη παρ΄ όλη την μεγάλη χρονική διάρκεια που απαιτήθηκε να πραγματοποιηθεί η δίκη. «Αυτή η δικαστική απόφαση θα μας βοηθήσει να διατηρήσουμε την γη μας που με απάτη εκλάπη» είπε ένας αρμόδιος.

http://www.middleeastmonitor.com/news/middle-east/4308-israeli-businessman-convicted-of-qsordidq-land-fraud

Θέλουμε να βλέπουμε συσπειρωμένες τις Ορθόδοξες δυνάμεις

Σε εποχή πνευματικού αποχρωματισμού και αλλοτριώσεως, σε εποχή επικινδύνων οικουμενιστικών ανοιγμάτων, σε εποχή αδιαφορίας πνευματικής, σε εποχή όπου οι εχθροί της Ορθοδοξίας βάλλουν και εκτός και εντός των τειχών, θέλουμε να βλέπουμε συσπειρωμένες τις Ορθόδοξες δυνάμεις, προς αναχαίτιση του κακού και προς διαφύλαξη της Ορθοδόξου Πίστεως και του Ορθόδοξου ήθους. 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ - ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ

Ο σταυρὸς τοῦ κ. Εἰσαγγελέως

ΣΕ ΜΙΑ διακοπὴ συνεδριάσεως, μιᾶς ἀπὸ τὶς τελευταῖες μεγάλες δίκες, ὁ Εἰσαγγελεὺς κ. Λυμπέρης Παπανδρέου, μοῦ διηγήθηκε τὰ ἑξῆς, ὅταν πρόσεξε ὅτι εἶχα στὸ λαιμό μου ἕνα σταυρό. Μοῦ ἔδειξε ἕνα σταυρὸ ποὺ φοροῦσε κι αὐτὸς στὸν λαιμό του καὶ μοῦ εἶπε:

- Αὐτὸς ὁ σταυρὸς μοῦ ἔσωσε τὴν ζωή. Χωρὶς αὐτὸν θὰ ἤμουν ἤδη ἀπὸ τὸν χειμῶνα τοῦ 1943 νεκρός. ῏Ηταν ἡ περίοδος, κατὰ τὴν ὁποία ὅποιος ἔπεφτε στὰ χέρια τῶν Γερμανῶν καὶ ὡδηγεῖτο εἰς τὸ ἄντρον τῶν βασανιστῶν των, εἰς τὴν ὁδὸν Μέρλιν, δὲν ἔφευγεν ἀπὸ αὐτὸ παρὰ διὰ τὸ νεκροταφεῖον.


http://logia-tou-aera.blogspot.ca/

 H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

O Αλβανός βιαστής και σωματέμπορος αιφνιδιάστηκε από την επιχείρηση της αστυνομίας...

Η σύλληψή του, έγινε αργά χθες το βράδυ (13-09-2012), στην Κακαβιά Ιωαννίνων από αστυνομικούς, κατόπιν εντολής προσωρινής σύλληψης του εισαγγελέα εφετών της πόλης.

Σε βάρος του 45χρονου εκκρεμούσε Διεθνές Ένταλμα Σύλληψης των Αρχών της  Ιταλίας, για παράβαση άρθρων του Ιταλικού ποινικού κώδικα περί αλλοδαπών, εκμετάλλευση, εκπόρνευση και βιασμό, πράξεις που έλαβαν χώρα τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο του 1998 στην Τεργέστη και στην Μπολόνια Ιταλίας.

Λίγη ώρα νωρίτερα οι αστυνομικοί είχαν καταφέρει να συλλάβουν άλλους δύο Αλβανούς, που διακινούσαν αλλοδαπούς.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Χάριν των φιλολόγων : Λόγος εις την ύψωσιν του Τιμίου Σταυρού.

Του εν Αγίοις πατρός ημών Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κων/πόλεως του Χρυσοστόμου.

Πάσα μεν η από των χειρόνων επί τα κρείττονα μεταβολή μεγίστην χαράν και ευφροσύνην τω γένει των ανθρώπων κατεργάζεται· πέφυκε γαρ η ανθρωπίνη φύσις, των κρειττόνων ορεγομένη αεί, σπεύδειν επί την των βελτιόνων κατάληψιν. Ούτω γουν, ηδεία τοις πλέουσιν η εκ χειμώνος εις ευδίαν και γαλήνην μετάβασις· ηδεία δε και τοις οδοπόροις, η εκ καμάτου επ΄ ανάπαυσιν ησυχία· ηδεία δε και τοις λυπουμένοις, η εκ κατηφείας εις ευφροσύνην μετάθεσις· ηδυτέρα δε και τοις νοσούσιν η εξ ασθενείας εις υγίειαν και ευρωστίαν ανάληψις· ηδεία δε και τοις πολεμίοις η από έχθρας εις φιλίαν και ειρήνην βεβαίωσις· ηδυτέρα δε και η από του σκότους και της νυκτός εις την ημέραν μετάπτωσις. Και πάσα πράξις, ως έστιν ειπείν, ηδυτέραν έχει την εργασίαν, όταν όφελος μετά τοις ποθούσιν αυτήν απεργάζηται.                                                                     
Ούτω γουν ορώμεν και την υπό Θεού δεδομένην ημίν απόλαυσιν, τη μεταβολή την ευφροσύνην ημίν παρεχομένην. Σίτος μεν γαρ εστιν ούτως ηδύς· εις δε την γην μετά κόπου καταβαλλόμενος και πολυπλασιαζόμενος, ηδύτερος αναδείκνυται μετά πάσης χαράς εις πλήθος τροφής λαμβανόμενος. Εις μεν γαρ εστι τω σπόρω κόκκος εις αδηλίαν ριπτόμενος. Ούτω και φύσις αμπέλου ηδυτέραν ημίν παρέχει την ανάπαυσιν, τη μεταβολή του καρπού τον πότον από του ξύλου προσφερομένη. Έλικες μεν γαρ και φύλλα, δριμυτάτην και στυπτικωτάτην έχουσι την ενέργειαν, ως μηδέ στόματι δυνατόν προς γεύσιν εφάψασθαι· σταφυλή δε συν έλιξι και φύλλοις εν ενί ξύλω συμφυομένη, τοιαύτην γλυκείαν έχει την αίσθησιν, ως γλυκαίνειν των πικρών και λυπηρών την έξιν, τον ίδιον καρπόν εις ευφροσύνην τη πόσει παρεχομένη.                                        Ούτω και της ελαίας το πρέμνον, αειθαλές μεν έχει το φύλλον, αεί δε νεάζον το δένδρον·

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Αλλ΄ εκείνο το οποίον ιδιαιτέρως καθιστά τον Θεάνθρωπον Χριστόν αξίαν υπέρ όλας τας αξίας είναι το ότι Αυτός πρώτος και μόνος έλυσε εντελώς και αποτελεσματικώς το πρόβλημα της ζωής και του θανάτου, και το έλυσε πραγματικώς, φανερώσας εν τω Θεανθρωπίνω Προσώπω Αυτού την ενσαρκωθείσαν, την ενανθρωπήσασαν αθανασίαν και αιωνίαν ζωήν. Τούτο δε ιδίως έδειξε και απέδειξε δια της εκ νεκρών Αναστάσεώς Του και δια της Αναλήψεώς Του εις την αιώνιον ζωήν της Θεότητος. Και γενικώς, όλη η θεανθρωπίνη ζωή του Χριστού προ και μετά την Ανάστασιν είναι μία πασιφανής απόδειξις, ότι Αυτός είναι η προσωποποίησις της αθανασίας και της αιωνίου ζωής, και επομένως ο εξουσιαστής του θανάτου. Δια της Αναστάσεώς Του εξησφάλισε δια παντός εις την ανθρωπίνην φύσιν την νίκην επί του θανάτου, δια δε της Αναλήψεώς Του την αθάνατον ζωήν εν τη αιωνιότητι της Τρισηλίου Θεότητος. Δια τούτο Αυτός μόνος εν τω γένει των ανθρώπων είχε το δικαίωμα να ειπή δι΄ Εαυτόν: «Εγώ ειμί η ανάστασις και η ζωή» (Ιωάνν. 11, 25). Αυτός είναι η ανάστασις και η ζωή με την Θεανθρωπίνην Προσωπικότητά Του, διότι είναι αναμάρτητος. Όπου δεν υπάρχει αμαρτία, εκεί δεν υπάρχει και θάνατος, διότι μόνον η αμαρτία δημιουργεί τον θάνατον. Και όπως η αμαρτία είναι η μόνη δημιουργός του θανάτου, ούτω και η αναμαρτησία, η τελεία δηλ. αγιότης, είναι η μόνη δημιουργός της αθανασίας.    

     Συνεχίζεται.                                                                                                                        

Η Ελένη η παραδουλεύτρα

Ζούσε στο όμορφο Καρπενήσι. Από τα παιδικά της χρόνια την συνώδευε η φτώχεια. Υπανδρεύθη έναν άνδρα σκληρό και αγροίκο. Και μετά τον γάμο της εξακολούθησε να ξενοδουλεύη , για να επιβιώσουν , γιατί τα έσοδα του συζύγου δεν επαρκούσαν ούτε για το δικό του ποτήρι. Τα πόδια, της κοντόσωμης γυναίκας είχαν στραβώσει από την δουλειά. Έμοιαζαν με τις κουτσούρες του αμπελιού. Έτσι τα είχε χαρακτηρίσει ο μακαριστός πατέρας μου, προσθέτοντας πως αυτή η γυναίκα πρέπει να είναι πολύ τυραννισμένη. Τα βάσανα της ζωής και οι πόνοι της και οι σωματικές της κακώσεις την έκαναν να ταχθή στην Παναγιά την Προυσιώτισσα, να Την διακονή κάθε δεκαπενταύγουστο. Εκεί την γνώρισα και μου εκμυστηρεύθηκε το μεγάλο θαύμα της ζωής της:

- Δούλευα , Γέροντά μου, από νύχτα σε νύχτα και το βράδυ με το παραμικρό έτρωγα ξύλο από τον σχωρεμένο τον άνδρα μου. Με χτυπούσε στην γη, όπως τα παιδιά το τόπι στο γήπεδο.
Μια περίοδο δούλευα παραδουλεύτρα σ’ ένα γιατρό. Ήταν καλοπληρωτής, αλλά κι αυτός σκληρός και δύστροπος σαν τον άνδρα μου. Δεν μου επέτρεπε καμμιά κουβέντα να κάνω απ’ όσα άκουγα και έβλεπα στο ιατρείο του.
Κάποτε πήρα τα σκουπίδια να τα πετάξω. Φορτώθηκα τον κάδο στην πλάτη και προχωρούσα μέσα στο παγερό απόβραδο για τον σκουπιδότοπο. Όπως βάδιζα, άκουγα ένα σιγανό κλαυθμύρισμα. Γύριζα δεξιά, ζερβά∙ δεν έβλεπα κανέναν. Άρχισα να σκιάζομαι , να σταυροκοπιέμαι. «πειρασμός –λέγω- θα είναι. Κανείς δεν φαίνεται στον δρόμο και το μωρουδίστικο κλάμα με συνοδεύει». Έφθασα στον σκουπιδότοπο, άνοιξα το καπάκι του κάδου και βλέπω ένα μωρό στα αίματα να κλαίη. «Παναγιά μου, τι να κάνω; Στον γιατρό δεν πρέπει να κάνω λόγο, αφού αυτός το πέταξε. Στον σύζυγό μου πού να το δείξω; Θα με σφάξη σαν λαμπριάτικο αρνί ∙ άσε και τι θα βάλη στον λογισμό του». Το πήρα στην ποδιά μου. Ήταν ζεστό. Κλαυθμύριζε. «Ζωντανό πλάσμα του Θεού δεν πάει η καρδιά μου να το πετάξω. Θα το πάρω στο σπίτι μου κι ο Θεός βοηθός». Το φίλησα. Τα αίματα τρέχανε από το κεφαλάκι του. Φαίνεται πως το χτύπησε το καπάκι του κάδου. Το ‘σφιγξα στην αγκαλιά μου για να το ζεστάνω, και τράβηξα για το σπίτι μου. Τον κάδο στην πλάτη και το παιδί στην αγκαλιά. Το ‘σφιγξα, Γέροντά μου, όπως σου ‘πα , όσο μπορούσα περισσότερο, για να το ζεστάνω.
Στο σπίτι δεν βρήκα κανέναν. Είπα μέσα μου: «Ο Θεός είναι μαζί μου». Το έπλυνα από τα αίματα το τύλιξα στα κουρέλια μου, σε μια παλιά πουκαμίσα , το θήλασα (ήμουνα μωρομάννα ) και το έβαλα στη σκάφη που ζύμωνα το ψωμί να κουρνιάση το πουλί μου. Το σταύρωσα και είπα: «Παναγιά μου, Προυσιώτισσα, χαρίτωσέ το να μη κλάψη». Έγινε, Γέροντά μου, το θαύμα της Προυσιώτισσας. Ποτέ δεν έκλαψε! Το τάιζα κρυφά και το κοίμιζα κάτω από το κρεβάτι μας. Όταν ερχόταν ο άνδρας μου, έτρεμα από φόβο. Η καρδιά μου χτυπούσε σαν ρολόι , μη κλάψη και πού θα σταθώ.
Πέρασε ο καιρός και άρχισε να μπουσουλά. Οπότε ένα μεσημέρι , την ώρα που τρώγαμε ξετρύπωσε το μωρό και ήρθε κάτω από το τραπέζι. Μόλις το είδε ο άνδρας μου, γυάλισαν τα μάτια του σαν του λιονταριού.
- Τι είναι αυτό;- μου λέγει.
Τότε έκαμα τον σταυρό μου και του είπα το μυστικό. Συγκινήθηκε και το δέχτηκε σαν να ήταν δικό του. Το παιδί αυτό σήμερα είναι νυμφευμένο και εργάζεται στο Καρπενήσι. Από το παιδί αυτό έχω ένα ποτήρι νερό∙ από τα δικά μου τίποτες.


Έκλαιγε η κυρά – Ελένη , οσάκις έκανε λόγο γι’ αυτό το γεγονός. Το διηγείτο τόσο ζωντανά, που ένιωθα πως κι εγώ πως βρισκόμουν μαζί της την ώρα που μετέφερε τον κάδο και σκιαζόμουνα το κλάμα του μωρού, άνοιγα τον κάδο και κατάπληκτος έπιανα το πεταμένο βρέφος στην αγκαλιά μου. Το ‘κρυβα στον αποκρέβατο με την ευχή ψάρι να γίνη, να μη κλάψη και βάλη σε ζάλη λογισμών τον γερο-σαμαρά. Και συγκινούμουνα την εμφάνισή του στο φτωχό τραπέζι της Ελένης.
Την ρώτησα πολλές φορές:
- Νοιάστηκες να μάθης ποιοι ήταν οι γονείς του;
Και μου απαντούσε:
- Σε τι θα ωφελούσε αυτό; Εγώ το έχω δικό μου, το πονώ περισσότερο από τα δικά μου παιδιά. Αυτό μ’ έκανε να συμβουλεύω τις παραδουλεύτρες των γιατρών: «Προσέχετε τι έχουν οι κάδοι που μεταφέρετε στα σκουπίδια». Μπορεί να έχω αμαρτία που το ‘λεγα, αλλ’ εγώ το σύστηνα.
Το διηγούμαι και το γράφω, για να μείνη η μάννα Ελένη στην ιστορία και το θαύμα της Παναγίας γνωστό, που κράτησε δύο χρόνια περίπου τον κλαυθμυρισμό του, για να μη προδώση την Ελένη. Όλα τα οικονομεί ο Θεός,  όταν σ’ Αυτόν ακουμπάμε.

http://eisdoxantheou-gk.blogspot.ca/

+π.Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : Ορθόδοξος και Βατικάνιος Συμφωνία περί Ουνίας Μπαλαμάντ Λίβανος, Ιούλιος 1993.

      69) Το Βατικανό ήταν ιστορικά στα χέρια των Τοσκανο-Φράγκων με πρωτεύουσα την Φλωρεντία και των Λογγοβάρδων με πρωτεύουσα το Μιλάνο. Αυτό το Φραγκο-Λατινικό Βατικανό συνεσχεδίασε με τους ευγενείς της Φράντσιας, της Ιταλίας και Βρεττανίας τα ανωτέρω και την αντικατάστασιν των Ορθοδόξων επισκόπων του Οικουμενικού Πατριαρχείου στα Δωδεκάννησα με Φραγκο-Τοσκάνους και Λογγοβάρδους επισκόπους. Αυτοί αποτελούν ακόμη την πλειοψηφίαν της ιεραρχείας της Ιταλίας και που περνάνε δια Ιταλούς από το 1870.

       

      Συνεχίζεται.

Ο Μητροπολίτης Καστοριάς Σεραφείμ για τον εμπαιγμό του Γέροντος Παϊσίου στο facebook

Δεν είναι υπερβολή να γράψει κανείς και να πει ότι αυτό που αναφέρεται στις μεγάλες ασκητικές μορφές της Εκκλησίας μας, ότι «την οικουμένην εστήριξαν ταις ευχαίς αυτών», συμβαίνει και για τη μορφή του Γέροντος Παϊσίου.

Α) Στήριξε την οικουμένη με τις ευχές του αφού έφτασε στο σημείο της θεώσεως και η αγάπη του προς Θεό μετατράπηκε συγχρόνως και αγάπη προς το συνάνθρωπο.
Β) Στήριξε την οικουμένη με τις ευχές του αφού η προσευχή του για κάθε άνθρωπο γινόταν στήλη πυρός που έφτανε στο θρόνο του Θεού.
Πρόκειται για έναν μεγάλο Άγιο της Εκκλησίας μας και αυτό φαίνεται από τις χιλιάδες λαού που συρρέουν καθημερινά στην Ιερά Μονή του Προδρόμου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, για να προσκυνήσουν τον τάφο του.
Προσωπικά καταθέτω και τη δική μου μαρτυρία περί της Αγιότητός του και όταν ζούσε αλλά και μετά την οσιακή κοίμησή του, απολαμβάνοντας ζωντανή την παρουσία του πολλές φορές στη ζωή μου.
Γι’ αυτούς οι οποίοι φτάνουν στο σημείο του εμπαιγμού του προσώπου του, στη συγκεκριμένη περίπτωση σε σελίδα του facebook : τους αφήνουμε στα χέρια και στη δικαιοσύνη του Θεού.

 http://anavaseis.blogspot.ca/

Ας αποβάλουν με θάρρος και τιμιότητα την ιδιότητα του Ορθοδόξου Ιεράρχου.

Κάθε ορθόδοξος χριστιανός δικαιούται να απαιτήση από τους ταγούς της Ορθοδοξίας συνέπειαν και εντιμότητα. Αυτό είναι δίκαιον να τεθή ως απαίτησις από κάθε σκεπτόμενον άνθρωπο προς τους συνανθρώπους του, που παρουσιάζονται ως εκφραστές των πεποιθήσεών του και της Πίστεώς του. Διότι προτού αναλάβουν τα ηγετικά αξιώματα, προέβησαν εις ομολογίαν συμφωνίας. Εν προκειμένω, οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι και Αρχιερείς, ενώπιον Θεού και ανθρώπων, δίδουν εκτεταμένην διαβεβαίωσιν ότι θα είναι εις το «Πιστεύω» των και εις την διαποίμανσιν των λογικών προβάτων του Χριστού και εις τον ευαγγελισμόν των ανθρώπων ευθυγραμμισμένοι πλήρως προς την Ορθόδοξη Πίστη. Δεν προσφέρεται το αξίωμα από την Εκκλησίαν, δια να χρησιμοποιηθή δια προσωπικήν ωφέλειαν προβολής, χρηματισμού, ή ως βήμα δια την έκθεσιν φιλοσοφικών αντιλήψεων και θεωριών. Προσφέρεται δια να «ποιήση» ο επίσκοπος «έργον ευαγγελιστού» (Β΄ Τιμ. Δ,5). Και το έργον του ευαγγελιστού προσφέρεται εις την Ορθοδοξίαν με κατεύθυνσιν την σωτηρίαν των ανθρώπων μέσω της Ορθοδόξου Πίστεως, Παραδόσεως, πιστής εφαρμογής των Ιερών Κανόνων, προς τον ενανθρωπίσαντα Κύριον και μέσω των Μυστηρίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας της μοναδικής Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Κυρίου μας, με βασικόν και υποχρεωτικόν το Μέγα Μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας. Εάν όμως οι Επίσκοποι και Αρχιερείς, αλλάξουν σκέψεις και αντιλήψεις, οφείλουν να έχουν τουλάχιστον την εντιμότητα του συνεργάτου του Αποστόλου Παύλου, του Δημά. Αυτός, ο Δημάς, ως γνωστόν, απεμακρύνθη από κοντά του και μάλιστα πολύ μακράν, όταν διαπίστωσεν ότι έκλινε προς «άλλην αγάπην»… : «Δημάς δε με εγκατέλιπεν αγαπήσας τον νυν αιώνα» (Β΄ Τιμ. Δ,10). Η συμπεριφορά του Ιούδα, ο οποίος παρέμεινε εις τον κύκλον των Μαθητών του Κυρίου, διαφωνών μεν αλλά και με σκοπόν την προδοσίαν, συνιστά το τερατώδες πρόσωπον του Άδου, το οποίον και απήλαυσε τελικώς… Εκείνoι οι ηγήτορες οι οποίοι, μετά την χειροτονίαν των και την διαβεβαίωσιν, διαπίστωσαν ότι οι προτεσταντικές, παπικές ή οι Οικουμενιστικές θέσεις είναι γι΄ αυτούς πιο βολικές, ή έστω πιο ορθές, ας αποβάλουν με θάρρος και τιμιότητα την ιδιότητα του Ορθοδόξου Ιεράρχου. Διάφορος αντιμετώπισις του θέματος αυτού, δηλαδή η παραμονή εις την Ορθοδοξίαν με σύγχρονον ζωήν, συμπεριφοράν, ή διακηρύξεις που δεν συμφωνούν με την Ιεράν Παράδοσιν τους Ιερούς Κανόνας και την Ορθόδοξον Πίστιν επί των οποίων βασίζεται πλήρως η Ορθόδοξος θεολογία, τους τοποθετούν εις την τάξιν των αιρετικών. Εκφράζουμε εκ βαθέων την ευχή η Χάρις του Παναγίου Πνεύματος «η τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα» φωτίση, ενισχύση και κατευθύνη τους αξίους της αποστολής τους επισκόπους, όπως τιθέμενοι επικεφαλής του πιστού λαού του Θεού απελευθερώσουν την Ορθόδοξο Εκκλησία από το αιρετικό οικουμενιστικο-παπικό καρκίνωμα και την οδηγήσουν δια της αγιοπνευματικής-χαρισματικής οργανώσεως προς την διαρκή Πεντηκοστή, «ίνα εν ενί στόματι και μια καρδία» αναπέμπεται από τον πιστό Ορθόδοξο λαό ο ύμνος και η δοξολογία προς τον εν Τριάδι προσκυνητό Θεό, τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα εις τους αιώνας των αιώνων Αμήν.

Κινηματογραφική καταδίωξη λεωφορείου στα Ιωάννινα

13-09-2012 
 Σκηνές από αστυνομική ταινία εκτυλίχθηκαν  χθες κοντά στο αεροδρόμιο Ιωαννίνων, όταν άνδρες της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. και της Ασφάλειας...


 ακινητοποίησαν ένα λεωφορείο με αλβανικές πινακίδες και 33 επιβάτες για να συλλάβουν έναν νεαρό Αλβανό που ταξίδευε προς το εσωτερικό της χώρας αν και σε βάρος του υπήρχε απαγόρευση εισόδου!

Ο ανεπιθύμητος  αλλοδαπός, που κατηγορείται για σωρεία παραβατικών πράξεων στην Ελλάδα, είχε εντοπιστεί στο φυλάκιο της Κακαβιάς και αποτράπηκε η είσοδος του. Όμως, εκείνος πέρασε πεζός τα σύνορα από ένα μη ελεγχόμενο σημείο και… συνάντησε σε μικρή απόσταση το λεωφορείο που είχε προορισμό την Αθήνα, στο οποίο επιβιβάστηκε και πάλι!

Όμως, οι αστυνομικοί  τον αντιλήφθηκαν και υποχρέωσαν  τον οδηγό να σταματήσει. Ο  σεσημασμένος κακοποιός συνελήφθη και μαζί του ένας ακόμη Αλβανός που δεν είχε ταξιδιωτικά έγγραφα και οδηγήθηκαν στο μέγαρο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ιωαννίνων. Εκεί μεταφέρθηκε και το… λεωφορείο για το οποίο διατάχθηκε κατάσχεση επειδή χρησιμοποιήθηκε στην μεταφορά λαθραίων επιβατών!

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr  

Επιστολή Πειραιώς κ. Σεραφείμ προς κ. Κλίντον Υπουργόν Εξωτερικών Η.Π.Α.

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 13ῃ Σεπτεμβρίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἐξ ἀφορμῆς τῆς δημοσιοποιήσεως τῆς ἐτησίας ἐκθέσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ περί τῶν Θρησκευτικῶν ἐλευθεριῶν παγκοσμίως καί ἐπειδή γίνεται ὀνομαστικῶς λόγος γιά τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Πειραιῶς ἀπεστάλη ἔγγραφος διαμαρτυρία του στήν Ὑπουργό Ἐξωτερικῶν διά τοῦ ἐνταῦθα Πρέσβεως.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

᾿Ακτή Θεμιστοκλέους 190

185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ

Τηλ. 210 4514833

Fax210 4518476

                          ᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 7ῃ Σεπτεμβρίου 2012

Πρός τόν

Ἐξοχώτατον Κύριον

Daniel B. Smith

Πρέσβυν τῆς ΗΠΑ

Εἰς ΑΘΗΝΑΣ

Ἐξοχώτατε κ. Πρέσβυ,

Σᾶς ὑποβάλλω τήν ἔγγραφη διαμαρτυρία μου γιά τήν ἀναφορά τοῦ προσώπου μου στήν Ἔκθεση γιά τίς θρησκευτικές ἐλευθερίες τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῆς Χώρας Σας καί θερμῶς παρακαλῶ ὅπως εἴχατε τήν εὐγενῆ καλωσύνην νά προωθήσετε αὐτήν εἰς τήν Ἐξοχωτάτην κ. Ὑπουργόν.

Ἐκ προοιμίου εὐχαριστῶ τήν Ἐξοχότητα Σας καί διατελῶ μέ θερμές εὐχές, ὁ δωρεοδότης Θεός νά χαρίζη σέ Ἐσᾶς καί τήν οἰκογένειαν Σας ὑγιεία, εὐτυχία καί κάθε πρόοδο.

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

᾿Ακτὴ Θεμιστοκλέους 190

185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ

Τηλ. 210 4514833

Fax 210 4518476

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 7ῃ Σεπτεμβρίου 2012

   

Πρός

Τήν Ἐξοχωτάτην

Hilary Clinton

Ὑπουργόν Ἐξωτερικῶν

Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς;

Εἰς WASHINGTON

""""""""""""""""""""""""""

Ἐξοχωτάτη κ. Ὑπουργέ,

Εἰς τήν Ἔκθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Σας πού ἀναφέρεται στό σεβασμό τῶν θρησκευτικῶν ἐλευθεριῶν ἀνά τόν κόσμον καί εἰδικώτερα εἰς τήν χώρα μου χρησιμοποιεῖται τό ὄνομά μου καί περιγράφονται ἐνέργειές μου καί λόγοι μου χωρίς νά μοῦ δοθεῖ οὐδεμία δυνατότης νά ἐξηγήσω τί παραγματικά συμβαίνει.

Ὡς πολίτης τοῦ κόσμου καί κάτοικος αὐτοῦ τοῦ πλανήτη αἰσθάνομαι τήν ὑποχρέωση νά ἐκφράσω τήν διαμαρτυρία μου διότι προφανῶς μέ τόν τρόπο πού συντάσσονται οἱ συγκεκριμένες ἐκθέσεις τοῦ Ὑπουργείου Σας παραβιάζονται τά ἀνθρώπινα δικαιώματα καί κατά βάσιν τό Σύνταγμα τῶν Η.Π.Α., χώρας τήν ὁποία ἐθεμελίωσαν οἱ Πατέρες τοῦ Ἔθνους Σας ἐπί τῶν πανανθρωπίνων ἀξιῶν πού γεννήθηκαν στήν χώρα μου, δηλ. τῆς ἐλευθερίας, τῆς δημοκρατίας καί τοῦ σεβασμοῦ τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητος.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Λογος Α΄ εις την Γέννησιν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας.

Του εν Αγίοις Πατρός ημών Ανδρέου Αρχιεπισκόπου Κρήτης του Ιεροσολυμίτου.

Εκ του υπ΄ αριθ. 52 χειρογράφου Μεγίστης Λαύρας.

Αρχή μεν εορτών η παρούσα πανήγυρις, πρώτη δε μετά τον νόμον και τας σκιάς, και μέντοι και προς την χάριν και την αλήθειαν είσοδος·  έστι δε η αυτή και πρώτη και μέση και τελευταία. Αρχήν μεν έχουσα την του νόμου περαίωσιν, μεσότητα δε την προς τα άκρα συνάφειαν, τέλος δε την της αληθείας φανέρωσιν·  τέλος γαρ Νόμου Χριστός, ου μάλλον ημάς απάγων του γράμματος, όσον επανάγων επί το πνεύμα·  τούτο γαρ η τελείωσις, καθ΄ ην αυτός ο του Νόμου δοτήρ άπαντα συμπεράνας, επί το πνεύμα το γράμμα μετήνεγκεν, ανακεφαλαιώσας εις εαυτόν τα πάντα, και διαιτήσας Νόμω και Χάριτι· και τον μεν υποζεύξας, την δε συνάψας εναρμονίως· ου φύρας τα θατέρου προς θάτερον ίδια, μετοχετεύσας δε και λίαν θεοπρεπώς επί το κούφον τε και ελευθέριον, όσον δυσαχθές τε και δούλον και υποχείριον, «ίνα μηκέτι υπό τα στοιχεία του κόσμου ώμεν δεδουλωμένοι», καθώς φησιν ο Απόστολος, μηδέ ζυγώ δουλείας του νομικού γράμματος ενεχώμεθα· τούτο γαρ το περί ημάς ευεργετημάτων Χριστού το κεφάλαιον. Τούτο η του μυστηρίου φανέρωσις· τούτο η κενωθείσα φύσις, Θεός και άνθρωπος, και η του προσχήματος θέωσις.  

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Η «ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ», ΕΝΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΚΙΝΗΜΑ

http://www.imgortmeg.gr/

1. Τό πολυτιμότερο πού ἔχουμε, ἀδελφοί χριστιανοί, εἶναι ἡ πίστη μας, ἡ ὀρθόδοξη πίστη μας, πού μᾶς παραδόθηκε μέ ἀγῶνες καί θυσίες πολλές. Καί ἐμεῖς πρέπει νά τήν παραδώσουμε στά παιδιά μας, σάν προίκα ἱερή, ὅπως τήν παραλάβαμε. Νά τήν παραδώσουμε ἀναλλοίωτη, ἔτσι ὅπως τήν παραλάβαμε ἀπό τους ἁγίους Πατέρες μας.

2. Πάντοτε βέβαια ἡ πίστη μας, σάν ἀληθινή πού εἶναι, πάντοτε ἀντιμετώπιζε ἐχθρούς καί πολέμιους, οἱ ὁποῖοι, εἴτε μέ φρικτά βασανιστήρια εἴτε μέ πλανεμένες διδασκαλίες, ἤθελαν νά μᾶς καταργήσουν τήν πίστη ἤ νά μᾶς τήν ἀλλοιώσουν.

Στήν σημερινή μας ὅμως ἐποχή, σ᾿ αὐτά τά σημερινά μας χρόνια, ἡ ὀρθόδοξη πίστη μας ἔχει νά ἀντιμετωπίσει μία νέα πλάνη, ἡ ὁποία φαίνεται νά εἶναι ἡ χειρότερη ὅλων τῶν προηγουμένων. Ἡ πλάνη αὐτή λέγεται ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ. Την εἶπα χειρότερη ὅλων τῶν προηγουμένων τήν πλάνη αὐτή τῆς Νέας Ἐποχῆς για δυό λόγους: Πρῶτον μέν, γιατί περιλαμβάνει σχεδόν ὅλες τίς αἱρέσεις τῶν προηγουμένων ἐποχῶν· καί δεύτερον, εἶναι χειρότερη ἡ πλάνη τῆς Νέας Ἐποχῆς,γιατί προσφέρεται μέ τό σχῆμα τῆς συναδελφώσεως τάχα τῶν λαῶν, μιά ἰδέα πού «πιάνει» σήμερα στήν ἀνθρωπότητα, τήν κουρασμένη ἀπό τούς πολέμους καί τίς ἐχθρότητες τῶν ἐθνῶν.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Δευτέρα Ανακοίνωσις του Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ :

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 13ῃ Σεπτεμβρίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Δημοσιοποιηθέντος τοῦ Ἀνακοινωθέντος τῆς 12ης Σεπτεμβρίου στό Διαδίκτυο πού ἀφοροῦσε στήν πρόταση τοῦ Ἐντιμοτάτου κ. Φώτη Κουβέλη καί τῆς ΔΗΜ.ΑΡ. γιά τήν συμπερίληψη στά ἰσοδύναμα μέτρα πού προτείνει γιά τήν κάλυψη τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ τῶν 11,6 δισεκατομμυρίων Εὐρώ, πού ἐπιβάλει ἡ Τρόϊκα ὡς ἀπόλυτη προϋπόθεση γιά τήν συνέχιση τῆς στηρίξεως τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, τῆς ἀναλήψεως τοῦ 50% τῆς μισθοδοσίας τοῦ κλήρου ὑπό τῆς Ἐκκλησίας, δέχθηκα ἱκανές τηλεφωνικές κλήσεις μελῶν τοῦ κόμματος τῆς ΔΗΜ.ΑΡ. μέ τίς ὁποῖες προσεπάθησαν νά μέ πείσουν ὅτι καί ὁ Πρόεδρος κ. Φώτης Κουβέλης καί τό κόμμα του ἀναγνωρίζουν τό διαχρονικό ρόλο τῆς Ἐκκλησίας καί σέβονται τήν πολυσχιδεστάτη προσφορά της. Ἡ πρότασίς τους ἀποτελεῖ προσπάθεια γιά τήν ἐξεύρεση τρόπου ἀνακούφισης τῶν ἀσθενεστέρων τάξεων. Ἐπ’ αὐτῶν τούς ὑπέβαλα τίς κατωτέρω θέσεις μου τίς ὁποῖες καί δημοσιοποιῶ διά προφανεῖς λόγους:

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Και είδα πως είναι η κόλαση.

-         Γιώργο, να  κάνεις προσευχή στον Κύριο να σου δείξει την  κόλαση, όχι τον Παράδεισο, μπας και σωθείς.

-         Γέροντα, εσείς την έχετε δει;

-         Ναι. Με πήρε Άγγελος Κυρίου και με πήγε. Και είδα πως είναι η κόλαση. Δεν μπορείς να φανταστείς τι γίνεται εκεί κάτω. Νομίζουνε όλοι ότι αυτά είναι παραμύθια.