Στα θέματα της πίστεως και της αγιοπνευματικής εκκλησιαστικής διοργανώσεως ουδεμία αξία ή σημασία έχουν αποφάσεις, που λαμβάνονται κατά πλειονοψηφία ή ακόμη και παμψηφία, εάν έρχωνται σε αντίθεση και σύγκρουση με τα δόγματα και τους κανόνες της Εκκλησίας. Στις περιπτώσεις αυτές έχει απόλυτη εφαρμογή η αρχή: «Ο εις και η αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία». Με βάση την αρχή αυτή διασφαλίσθηκε η Ορθοδοξία δια μέσου των αιώνων και συνετρίβησαν οι αιρέσεις και τα σχίσματα. Αρκεί να θυμηθούμε τι συνέβη κατά την επί δεκαετίες κυριαρχία των Αρειανών κατά τον Δ΄ αιώνα, ότε η πλειονοψηφία ή και η παμψηφία πολυαρίθμων Συνόδων, που αποδείχθησαν ληστρικές ή ψευδοσύνοδοι, ετάχθησαν υπέρ της αιρέσεως του Αρείου και εναντίον της Ορθοδοξίας.
Από εδώ οι νοικοκυραίοι, από εκεί οι ψεκασμένοι -- Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης, Αναπληρωτής Καθηγητής Ποινικού Δικαίου
Σε μια ατυχέστατη εμφάνισή της στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή «Σήμερα» της 4ης Μαΐου 2022, η βουλευτής της ΝΔ κ. Ντόρα Μπακογιάννη, ερωτηθείσα από τον… αντικειμενικό, ελεύθερο και ανεξάρτητο δημοσιογράφο του ΣΚΑΪ κ. Δ. Οικονόμου, αν υπάρχει ανησυχία από τα δεξιά του κυβερνώντος κόμματος, απάντησε αρνητικά, κάνοντας όμως μια αναφορά που την εκθέτει ανεπανόρθωτα:
«Η παράταξη αυτή [ενν.: της ΝΔ] επιβίωσε των μνημονίων, με τον
κόσμο της να την στηρίζει. Είναι μια λαϊκή παράταξη, η οποία έχει μέσα της την
δεξιά, έχει μέσα της την κεντροδεξιά, έχει μέσα της το κέντρο. […]
Ο δημοσιογράφος την διακόπτει, ρωτώντας την:
«Την έχει όμως; Ή την κάνουν σιγά-σιγά, οι δεξιοί;
Προσπαθώντας να εξουδετερώσει
την αμφιβολία που έσπειρε ο δημοσιογράφος, η κ. Μπακογιάννη
περιέπεσε σε ένα βαρύ ατόπημα, όχι μόνο κατά του ελληνικού λαού, αλλά και των
ίδιων των ψηφοφόρων της παράταξης που τώρα μεροληπτικά προσκυνά, θυμίζοντας όχι απλώς αδελφή, αλλά,
πολύ περισσότερο, μια υπερπροστατευτική
μάνα που θα έκανε και θα έλεγε τα πάντα χάριν του υιού της του
αγαπητού, ο οποίος συμπεριφέρεται ως πατερ(κ)ούλης
βρεφοποιημένων πολιτών.
Η κ. Μπακογιάννη ξεκίνησε να απαντά ως εξής:
Κάθε Πέμπτη ο Παρακλητικός Κανόνας του Αγίου Νικολάου
Ὁ
Ἅγιος Νικόλαος διακρίθηκε γιὰ τὴν σταθερή του πίστη, διακήρυξε καὶ ὑποστήριξε σταθερὰ
τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Διαπνεόταν ἀπ᾽ τὴ ζωὴ τοῦ
Ἁγίου Πνεύματος καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀνεδείχθη κανόνας πίστεως, ἐνῶ παράλληλα ὑπῆρξε μιμητὴς
τοῦ Χριστοῦ μας προσφέροντας ἀγάπη στοὺς συνανθρώπους μας, Ὁ Ἅγιος δὲν εἶχε περγαμηνὲς σπουδῶν, δὲν ἦταν
ἀπόφοιτος Πανεπιστημίων τῆς ἐποχῆς, δὲν εἶχε μεταπτυχιακά, δὲν εἶχε τὴν κοσμικὴ
σοφία τῆς ἐποχῆς, εἶχε ὅμως μέσα του τὴν ζέση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία τοῦ ἔδωσε
τὴν δύναμη νὰ ὑποστηρίξει τὴν πίστη! Ἔτσι ἀναδείχθηκε Κανόνας Πίστεως, τηρητὴς ἐπακριβῶς
τῆς πίστεώς του.
Oι φονείς τον Χριστού -- Του Φώτη Κόντογλου
«Ήδη βάπτεται κάλαμος αποφάσεως παρά κριτών αδίκων και Ιησούς δικάζεται και κατακρίνεται σταυρώ. Και πάσχει η κτίσις, εν σταυρώ καθορώσα τον Κύριον. Αλλ' ο φύσει σώματος δι' εμέ πάσχων, αγαθέ Κύριε, δόξα σοι».
Ο άνθρωπος δεν έφταξε που σκότωσε τόσους ανθρώπους, σκότωσε και τον Χριστό. Δεν τον σκότωσε κανένα θηρίο, δεν τον σκότωσε τουλάχιστον κανένας κακούργος, παρά τον σκοτώσανε οι άνθρωποι που βαστούσανε τον νόμο του Μωυσή και που περίμενε ο λαός να του δείξουνε τον δρόμο του Θεού, οι γραμματείς κ' οι φαρισαίοι. Αυτοί ήτανε κρυφοδαγκανιάρηδες σκύλοι, τυλιγμένοι με προβιά αρνίσια για να ξεγελάνε τον κόσμο. Πονηροί, υποκριτές, μαθητάδες του σατανά, που απάτησε τον Αδάμ για να τον καταπιεί, γλυκομιλώντας του και λέγοντάς του πως θα γίνει Θεός αν πορευθεί κατά τα λόγια του.
Τη Ε΄ (5η) Μαϊου, μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος ΕΙΡΗΝΗΣ.
Ειρήνη, η Αγία Μεγαλομάρτυς, ήτο μονογενής θυγάτηρ Λικινίου του βασιλίσκου και Λικινίας. Εγεννήθη εις την πόλιν Μαγεδών και ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίνου του Μεγάλου (306 – 337), ωνομασθείσα πρότερον Πηνελόπη. Επειδή δε ήτο ωραία και υπερέβαλλε κατά το κάλλος όλας τας συγχρόνους της κόρας, ο πατήρ της ο οποίος εφοβείτο δι’ αυτήν την ενέκλεισεν εντός υψηλού πύργου, τον οποίον επί τούτο έκτισε. Συνέκλεισε δε μετ’ αυτής και δεκατρείς ωραίας θεραπαινίδας, εν μέσω των οποίων η Ειρήνη διήγε μετά πλούτου πολλού και έχουσα θρόνον, τράπεζαν και λυχνίαν κατεσκευασμένα εκ χρυσού. Όταν δε ωρίσθη παρά του πατρός της να μένη εν τω πύργω ήτο εξαετής και επαιδαγωγείτο και εδιδάσκετο υπό τινος γέροντος, Απελλιανού ονομαζομένου, τον οποίον ο πατήε της Λικίνιος διώρισεν, ίνα επιτηρή αυτήν. Μίαν ημέραν είδεν η Αγία περιστεράν εισελθούσαν εις τον πύργον και φέρουσαν κλάδον ελαίας εις το στόμα της, τον οποίον απέθεσεν επί της χρυσής τραπέζης.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΕΙΣ ΤΟ «ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΑΣΑΜΕΝΟΙ» -- Γράφει ο Νικόλαος Πανταζής, Θεολόγος
Δεινή και ολέθρια κατάσταση η συνήθεια. Ιδίως όταν αυτή η συνήθεια επέρχεται ύπουλα και ενυπάρχει ανεπαίσθητα στα θέματα της Ορθοδόξου Πίστεώς μας και στην πνευματική ζωή, τότε η συνήθεια διενεργεί την ακηδία, εγκαθιδρύει την αμεριμνησία, γεννά την αναισθησία η οποία με την σειρά της αναγεννά την σκλήρυνση καρδίας και επιφέρει τελικώς την πώρωση και την αποστασία. Δεν είναι λοιπόν «μικρόν το κακό» ούτε περιφρονητέα η πνευματική αυτή νόσος.
Συνηθίσαμε κάποιες απλές, μικρές και επαναληπτικές Προσευχές. Ας γνωρίζουμε όμως ότι ακόμη και αυτή η πολύ μικρή, μοναστική επίκληση και νηπτική Ευχή του Ιησού: «Κύριε, Ιησού, Χριστέ, ελέησόν με» είναι πλουσιοτάτη σε θεολογικές έννοιες και έχουν γραφτεί ολόκληρα βιβλία για αυτήν. Κάποιοι πιστοί, θεωρούν τις προσευχές αυτές «στερεότυπες» και «περιοδικές», όπως αυτές της περιόδου του Αγίας Εορτής του Πάσχα. Μία από αυτές είναι και η πολύ γνωστή, τριπλά αποδιδόμενη Προσευχή: «Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι…» η οποία επέχει θέση κεντρική και λέγεται αμέσως μετά το Αναστάσιμο Κοντάκιο, τον Οίκο και το Συναξάριο της Αγίας Κυριακής του Πάσχα.
Πρίν την ερμηνεύσουμε στην αγάπη σας, θα πρέπει προκαταρκτικώς να τονίσουμε ότι αυτή η Προσευχή δεν είναι καθόλου απλή, αλλά περίπλοκη και άκρως Ομολογιακή, καθότι περιέχει διδάγματα βαθύτατα θεολογικά, απαγγέλλει δόγματα ουσιαστικά, επιφέρει τον Αγιοπνευματικό μας φωτισμό και παρέχει επιπρόσθετο πλουτισμό Ορθοδόξου Θεολογίας. Δεν θα ήταν καθόλου υπερβολή να χαρακτηριστεί η Προσευχή αυτή, το «Πιστεύω» της Εορτής της Αναστάσεως, το «Σύμβολον Πίστεως του Πάσχα!» Τέλος, η ερμηνεία αυτή δεν είναι καθόλου εξαντλητική, εφ΄ όλης της ύλης, αλλά σύντομη και περιληπτική.
Η Τουρκία στοχοποιεί ευθέως τη Θράκη μας!
Επιστολή της «”Τουρκικής” Ομοσπονδίας Δ. Θράκης» στις ΗΠΑ: ”Η Ελλάδα παραβιάζει τα δικαιώματά μας”!
H Toυρκία επιχειρεί να δημιουργήσει κρίση πλέον σε δύο μέτωπα. Δεν είναι μόνο οι παραβιάσεις στο Αιγαίο. Την ίδια στιγμή προσπαθεί να δημιουργήσει τετελεσμένα και στη Θράκη!
Όπως θα σας παρουσιάσει αποκλειστικά σήμερα το Directus.gr, η λεγόμενη ”Ευρωπαϊκή Τουρκική Ομοσπονδία Δυτικής Θράκης (ABTTF)”, μετά το ”πράσινο φως” της Άγκυρας, επιθυμεί να δημιουργήσει νέα δεδομένα στη Θράκη μας!
Ούτε τα προσχήµατα δεν κρατάει πλέον η Αγκυρα σε σχέση µε τους µουσουλµάνους που ζουν στην Ελλάδα. Tα σχεδιά της, που βρίσκονται στο τραπέζι εδώ και δεκαετίες, έχουν σαν στόχο και σκοπό να δημιουργήσουν κλίμα αποσταθεροποίησης στη Θράκη μας.
Αυτό αφενός λαμβάνει χώρα με την προπαγάνδα που ασκεί το προξενείο της Άγκυρας, καθώς καταπιέζει τον μουσουλμανικό πληθυσμό και αφετέρου η Τουρκία μέσω των μεγάλων κυμάτων μετανάστευσης που στέλνει στην χώρα μας, μέσω της διόδου του Έβρου, επιδιώκει να δημιουργήσει ένα πολυπληθές φανατικό κράμα μουσουλμάνων στην περιοχή.
Όλα αυτά τα χρόνια, υπό την απόλυτη έως εγκληματική πολιτική ανοχή των Ελληνικών κυβερνήσεων, υφαίνει με προσοχή και υπέρμετρη στρατηγική σχεδίαση τον δικό της ιστό στην ευρύτερη περιοχή η Άγκυρα.
Τι αναφέρουν τουρκικά ΜΜΕ:
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΘΑ ΑΝΑΣΤΗΘΟΥΜΕ! Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Είναι, αναμφίβολα, ο μύχιος πόθος της καρδιάς, αλλά και το μέγιστο σκάνδαλο του νου, η ομολογία της πίστεώς μας «προσδοκώ ανάστασιν νεκρών». Δεν αφανίζει τη ζωή μας το φτυάρι του νεκροθάφτη. Δεν την οριοθετεί το πένθιμο κυπαρίσσι εκεί, στο νιόσκαφτο μνήμα. Είναι ασύνορη, αιώνια η ζωή μας. Κι όπως όλοι θα πεθάνουμε, επίσης όλοι θα αναστηθούμε! Ποιος το μαρτυρεί, ποιος το βεβαιώνει αυτό; Η ανάσταση του Ιησού Χριστού. Ας δώσουμε το λόγο στον θεόπνευστο κήρυκα της Αναστάσεως, τον Απόστολο Παύλο, που αναπτύσσει διεξοδικά το θέμα στο 15ο κεφάλαιο της Α΄ προς Κορινθίους Επιστολής του. Από εκείνη την αποστολική διδασκαλία μεταφέρω τη σχετική παράγραφο (Α΄ Κορ. 15, 12-20). Κάποιοι από τους χριστιανούς της Κορίνθου δέχονταν μεν την ανάσταση του Ιησού Χριστού, αλλά είχαν αμφιβολίες για την ανάσταση των νεκρών σωμάτων και ζητούσαν λογικές αποδείξεις, για να πεισθούν.
-------------------
Αλοίμονό μας αν δεχτούμε ότι δεν υπάρχει ανάσταση των νεκρών. Σε μια τέτοια περίπτωση όλα ανατρέπονται, η πίστη, η ελπίδα, η προσδοκία, το μήνυμα και το Ευαγγέλιο του Χριστού! Μη γένοιτο, όσοι έχουν εμπειρία και γεύση των πλούσιων ενεργειών του Τριαδικού Θεού ομολογούν και αναφωνούν ζων Κύριος ο Θεός Θεός αληθινός και Θεός ζώντων, αγαθός δημιουργός πλούσιος εν ελέη και οικτιρμοίς παρηγορών και αγαπών εκείνους που τον εμπιστεύονται, δέχονται το μυστήριο της ενανθρωπίσεως του Υιού και Λόγου Του, τον ακούνε και τον ακολουθούν.
Paradise and Hell according to Orthodox tradition -- By Protopresbyter George Metallinos Dean of the Athens University School of Theology
On the Last Sunday of Lent “we commemorate the Second and Incorruptible Coming of our Lord Jesus Christ”. The expression “we commemorate” of the Book of Saints confirms that our Church, as the Body of Christ, re-enacts in its worship the Second Coming of Christ as an “event” and not just something that is historically expected. The reason is, that through the Divine Eucharist, we are transported to the celestial kingdom, to meta-history. It is in this orthodox perspective, that the subject of paradise and hell is approached.
In the Gospels (Matthew, ch.5), mention is made of “kingdom” and “eternal fire”. In this excerpt, which is cited during the Liturgy of this Sunday, the “kingdom” is the divine destination of mankind. The “fire” is “prepared” for the devil and his angels (demons), not because God desired it, but because they are impenitent. The “kingdom” is “prepared” for those who remain faithful to the will of God. “Kingdom” (the uncreated glory) is Paradise. “Fire” (eternal) is hell (eternal hell, v.46). At the beginning of history, God invites man into paradise, into a communion with His uncreated Grace. At the end of history, man has to face paradise and hell. What this means, we shall see, further down. We do however stress that it is one of the central subjects of our faith – it is Orthodox Christianity’s philosopher’s stone.
Τη Δ΄ (4η) Μαϊου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΠΕΛΑΓΙΑΣ της από Ταρσού.
Πελαγία η αγία Μάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού του κατά τα έτη σπδ΄ - τε΄ (284-305) βασιλεύσαντος, καταγομένη μεν εκ Ταρσού της Κιλικίας, κατοικούσα δε εις Ρώμην. Επειδή δε ο Ρώμης Επίσκοπος Λίνος, όστις και εχρημάτισε, μετάτον κορυφαίον Πέτρον, πρώτος Επίσκοπος της Ρώμης, εβάπτιζε δια του Αγίου Βαπτίσματος πολλούς ειδωλολάτρας, κάμνων ούτω τούτους Χριστιανούς, η μακαρία Πελαγία είδε κατ’ όναρ την μορφήν του Επισκόπου τούτου, όστις την παρεκάλει να υπάγη να την βαπτίση. Ως δε εξύπνησεν, εννόησε το όραμα και ζητήσασα άδειαν παρά της μητρός αυτής, ίνα δήθεν μεταβή εις την τροφόν της, προσήλθεν εις τον Επίσκοπον και εβαπτίσθη.
Του θεολόγου Δημήτριου Ἰ. Κάτσουρα:
Δυστυχῶς, θέλοντας νά εἶμαι εἰλικρινής καί δίκαιος καί αὐτοκριτικός, πρέπει νά ὁμολογήσω ὅτι σ' αὐτή τήν ἰδιαίτερα κρίσιμη περίοδο οἱ "Γ.Ο.Χ." τῶν παρατάξεων ἀδικαιολογήτως καί ἐγκληματικῶς δέν ἀγωνίζονται! Τολμῶ νά πῶ ὅτι ἔχουν ἐγκαταλείψει τόν ἀγώνα καί τή μαρτυρία τῆς Ὀρθοδοξίας! Εἶναι τραγική αὐτή ἡ διαπίστωση. Καί τό λέω μετά λόγου γνώσεως γιά ὅσους μέ γνωρίζουν. Ὁ ἀγώνας τῶν ὀρθοδόξων τοῦ 1924 φαίνεται προδομένος καί ἀποπροσανατολισμένος ἀπό ἐμᾶς τούς ἴδιους. Δέν σχολιάζω γιά νά χαϊδέψω κανενός τ' αὐτιά. Αὐτή τήν περίοδο προβληματίζομαι ἰδιαιτέρως κατά πόσον γιά μιά σειρά λόγους τό ἅλας τῶν Γ.Ο.Χ. φαίνεται νά ἔχει μωρανθεῖ!
-----------------------
Αν και το άρθρο είναι πρό οκτώ ετών, είναι ξεκάθαρο, οτι ο κ. Κάτσουρας κρίνει τα του χώρου του.
Σε καμία των περιπτώσεων δεν έχει μωρανθεί το άλας, ούτε σταμάτησε ο αγώνας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών, παρά τα πολλά σχίσματα και τον μιμητισμό των νεοημερολογιτών, σαν κι΄αυτόν που έγινε με την αντικανονική παραίτηση του τότε Αρχιεπισκόπου Ανδρέου, η οποία προκάλεσε το σχίσμα το 2003.
Και μπορεί ο Ακακιοφλωρινισμός να έχει γίνει το δεκανίκι του Νεοημερολογιτισμού, μπορεί οι άλλοι αιρετικοί Παλαιοημερολογίτες, οι οποίοι διαστρεβλώνουν και παραχαράσσουν τους Ιερούς Κανόνες και τις Αποφάνσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου που αφορούν το Εικονογραφικό δόγμα, να έχουν μετατραπεί σε πολέμιους της Εκκλησίας και της Αληθείας, όμως, πάντα θα υπάρχει το πιστό λείμμα, που θα δίνει τον αγώνα για την Ιερά Παρακαταθήκη, επειδή, ΄΄και πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν αυτής΄΄[Ματθαίου ιστ΄,18].
-------------------
Ὁ κ. ΧΣ ἐφαρμόζει τό γνωστόν τσαρλατανικόν σύνθημα: «Στήν Ἑλλάδα, εἶσαι ὅ,τι δηλώνεις»!!! Ἄν καί εἶναι δεδηλωμένος σχισματο-αιρετικός Ματθαιϊστής, ἐμφανίζει τήν σέκταν εἰς τήν ὁποίαν ἀνήκει ὡς τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ!!! Δέν θέλω νά εἰσέλθω εἰς τόν Ματθαιϊστικόν λαβύρινθον, ἀλλά παρατηρῶ ὅτι ὁ κ. Κάτσουρας φαίνεται νά ἔχῃ τοὐλάχιστον τό «γνῶθι σαυτόν»!
--------------------
Συνεχίζετε να κρίνετε εξ ιδίων, κ. Χατζηνικολάου. Σχισματοαιρετικός είστε εσείς και ο χώρος στον οποίον ανήκετε.
Εμείς, χάριτι Θεού, είμαστε μέλη της Εκκλησίας Του.
Δεν είμαστε σχισματοαιρετικοί Ακακιοφλωρινικοί, οι οποίοι χειροτονήθηκαν από οικουμενιστές Νεοημερολογίτες και Παλαιοημερολογίτες, αλλά πραγματικοί Ορθόδοξοι, με Αποστολική Διαδοχή από τον άγιο Ματθαίο Καρπαθάκη.
Τὸ ψεῦδος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Τo πρώτιστο καθῆκον κάθε ὀρθόδοξου εἶναι νά ὑπερασπίζεται τήν πίστη του δηµοσίως καί νά εἶναι προετοιµασµένος νά δεχτεῖ ἀπειλές, διωγµούς, χλευασµούς, περιφρόνηση κ.λπ. Ἰδιαίτερα εὐαίσθητος πρέπει νά εἶναι ἀπέναντι στόν οἰκουµενισµό, ὁ ὁποῖος ἀνατρέπει τήν µόνη καί ἀκριβῆ πίστη στόν ἀληθινό Θεό. Ὁ λόγιος ἁγιορείτης µοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης χρησιµοποιοῦσε πολλές παροµοιώσεις, γιά νά ἀποκαλύψει τόν ὀλέθριο γιά τήν Ὀρθοδοξία οἰκουµενισµό. Δυστυχῶς ἡ παναίρεση τοῦ οἰκουµενισµοῦ ἐνθαρρύνεται καί διατηρεῖται ἀπό τό Οἰκουµενικό Πατριαρχεῖο, µέ τήν ἐλπίδα ὅτι θά ἀποτελέσει τήν σωσίβιο λέµβο στήν κρίσιµη καί πολλαπλῶς ἐπικίνδυνη ἐποχή µας. Προφανῶς πρόκειται γιά πλάνη, τήν ὁποία δέν µποροῦν νά ἐγκαταλείψουν πολλοί κληρικοί καί θεολόγοι. Ὁ οἰκουµενισµός εἶναι κοκτέϊλ διαφόρων παράξενων θρησκευτικῶν δοξασιῶν καί ἐκκεντρικῶν φιλοσοφιῶν. Εἶναι ἀπαράδεκτος συγκρητισµός. Ὅλα χωρᾶνε µέσα. Ἡ ἀλήθεια καί τά ψέµατα. Ἡ Ὀρθοδοξία καί ἡ αἵρεση.
-----------------------------
και μία άποψη για τον χρόνο που η ελληνική εκκλησία εντάχθηκε στον οικουμενισμό :
https://xristianorthodoxipisti.blogspot.com/2017/08/1920-2016.html
Ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ ὁ Σύρος : τὸ καμίνι θὰ μεταβληθῆ ἐντὸς ὀλίγου σὲ δροσιά
«Πρέπει κατὰ τὸν ἀγώνα νὰ ἐπικαλοῦνται οἱ ἀγωνιστὲς καὶ τὴν θεία βοήθεια, λέγοντες, πάλιν, μαζὶ μὲ τούς Παῖδες πρὸς τὸν Θεὸ: «Κύριε, βαδίζουμε ὀπίσω Σου τώρα μὲ ὅλη μας τὴν καρδιά, καὶ Σὲ φοβούμεθα καὶ ζητοῦμε τὸ πρόσωπό Σου· μὴ μᾶς ἐντροπιάσης, ἀλλὰ δέξου μας μὲ ἐπιείκεια καὶ σῶσε μας, κατὰ τὸ πλῆθος τῆς εὐσπλαγχνίας σου καὶ τῶν θαυμάτων σου· δόξασε τὸ ὄνομά Σου, Κύριε, καὶ ἂς ἐντραποῦν ὅσοι κακομεταχειρίζονται τοὺς δούλους Σου· εἴθε νὰ καταισχυνθοῦν μαζὶ μὲ κάθε δυναστεία τους καί νὰ συντριβῆ ἡ δύναμή τους. Ἂς μάθουν ὅτι σὺ εἶσαι Κύριος, ὁ μόνος ἀληθινὸς Θεὸς καὶ δοξασμένος σ᾽ ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη». Καὶ ἐὰν ὁ τύραννος γίνη ἔξω φρενῶν καὶ πυρακτώση ἑπτὰ φορὲς ἰσχυρότερα τὸ καμίνι τῶν ἡδονῶν, ἂς ἔχουν θάρρος ὅσοι ἐστήριξαν τὶς ἐλπίδες τους στὸν Κύριο. Διότι τὸ καμίνι θὰ μεταβληθῆ ἐντὸς ὀλίγου σὲ δροσιά, καὶ ὁ τύραννος, τὸν ὁποῖον παλαιότερα εἶχαν φοβηθῆ, αὐτὸς ἀπ᾽ ἐδῶ καὶ ἐμπρὸς καὶ ἀπὸ τὴν σκιὰ τους θὰ τρομάζη, ἐξ αἰτίας τῆς βοήθειας ποὺ τοὺς ἐδόθη ἀπὸ ὑψηλά».
Αφήνομεν κραυγήν πόνου δια το κατάντημά μας
Μόνον τυφλοί τον νουν δεν δύνανται να ίδουν την απερίγραπτον ζημίαν που προσγίνεται εις την αδαμαντίνην Ορθοδοξίαν μας, επί μειώσει του γοήτρου της, επί συγχύσει των συνειδήσεων, επί στραβλώσει της αληθείας, από τας φιλενωτικάς ενεργείας από Ορθοδόξου πλευράς. Εις ποίου αγίου Πατρός της Ορθοδόξου Εκκλησίας τον νουν ηδύνατο να χωρέση η ιδέα της ενώσεως ή ενότητος, των Λατίνων εμμενόντων εις τας χωριζούσας από τον Θεόν αιρέσεις των; Ακόμη και οι ίδιοι οι Λατίνοι δεν δύνανται να πιστεύουν, ότι οι τοσάκις απωθηθέντες υπό των Ορθοδόξων, ότε τους εκάλουν πονήρως προς υποταγήν, τώρα, αντιστρεφομένων των όρων, ικετεύονται δια προσέγγισιν, ενότητα, ένωσιν, αγάπην! Και πότε όλα αυτά; Όταν οι πολυτρόπως καταστάντες αιρετικοί Κατόλικοι, είναι τόσον ευαίσθητοι εις τας «αληθείας» της «Εκκλησίας» των και δηλούν, ότι δεν πρόκειται εις το ελάχιστον να αποστούν εκ των γραμμών των! Αφήνομεν κραυγήν πόνου δια το κατάντημά μας. Εις τόσην καθίζησιν ορθοδόξου φρονήματος εφθάσαμεν, εις τόσην αφιλοτιμίαν, ώστε σπανίως να ακούεται μία φωνή διαμαρτυρίας, μία φωνή, ένα σφύριγμα ορθοδόξου ποιμένος, εν όψει επιδρομής των κατολίκων; Γνωρίζουν οι ημέτεροι, ότι οι Λατίνοι πανηγυρίζουν τον εκλατινισμόν μας;
ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ -- Αθωνικά άνθη
Χαράς τα πάντα πεπλήρωται, της Αναστάσεως την πείραν ειληφότα…
Εις τον νουν και την καρδίαν του ιερού Υμνογράφου, «τα πάντα», ως γεγονός υπερφυσικόν, ως μέθεξις εις την Ανάστασιν του Χριστού, ως μεταμόρφωσις της αοράτου και ορατής κτίσεως, περιλαμβάνουν τους Αγγέλους, τους ανθρώπους, τον φυτικόν και τον ζωϊκόν έλογον κόσμον. «Χαράς τα πάντα πεπλήρωται», ως μεθέξαντα εις την Ανάστασιν του Χριστού. Χαρά εις τους Αγγέλους, χαρά εις τους ανθρώπους, χαρά εις τον ουρανόν, χαρά εις την γην, χαρά εις τους αστέρας, χαρά εις τα άνθη, χαρά εις τον κτιστόν φως, χαρά εις τα δάση, χαρά εις τας θαλάσσας, χαρά εις «τα θηρία και πάντα τα κτήνη, ερπετά και πετεινά πτερωτά», χαρά εις όλην την κτίσιν, εις όλας τας αβύσσους, διότι «και αυτή η κτίσις ελευθερωθήσεται από της δουλείας της φθοράς εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού» (Ρωμ. η΄, 21).
Η εργαλειοποίηση του μουσικού διαγωνισμού της Γιουροβίζιον για την προώθηση της νεοταξίτικης ατζέντας --- Γράφουν οι: Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης / Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης
Όποιος ψεκασμένος, διάβαζε ανάποδα: ψαγμένος, αναλυτής των όσων συμβαίνουν σε παγκόσμιο επίπεδο παρακολουθήσει το επίσημο βίντεο-κλιπ του ελληνικού τραγουδιού “Die Together” με το οποίο η Ελλάδα θα συμμετάσχει στον φετινό διαγωνισμό της Γιουροβίζιον (και πάλι με αγγλικούς στίχους), θα μπει στον μεγάλο πειρασμό να σκεφθεί τα εξής:
Πέρα από τις λέξεις-κλειδιά που υπάρχουν στους στίχους (control, hell, fear), οι οποίες συνδέονται με την κτηνωδία της υγειονομικής δικτατορίας που βιώνουμε για τρίτη χρονιά, το θανατολαγνικό μήνυμα (if we die together now, take my heart and rip it out), περιέχει την επικίνδυνη φράση: bring it to the other side!
Τη Γ΄ (3η) Μαϊου, μνήμη των Αγίων ενδόξων Μαρτύρων ΤΙΜΟΘΕΟΥ και ΜΑΥΡΑΣ.
Τιμόθεος και Μαύρα το αγιώτατον ζεύγος, η ξυνωρίς των Μαρτύρων η ένθεος, κατήγοντο εκ της Θηβαϊδος της Αιγύπτου, ήθλησαν δε επί της βασιλείας Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄ - τε΄ (284 – 305) και Αρριανού ηγεμονεύοντος της εν Αιγύπτω Θηβαϊδος. Τούτων των πανενδόξων Αγίων Μαρτύρων το υπέρ του αληθινού Θεού και Κυρίου ημών Ιησού Χριστού πανευφρόσυνον Μαρτύριον παραθέτομεν σήμερον εις την αγάπην σας. Μεγάλην πράγματι πρόνοιαν και ανεκδιήγητον κηδεμονίαν, αγαπητοί μου ακροαταί, έδειξεν ο μεγαλόδωρος Κύριος προς ημάς τους ανθρώπους, οίτινες ευρισκόμεθα υπό τον ήλιον ως και καθ’ ημέραν δεικνύει, καθώς ημπορούμεν να εννοήσωμεν και εξ αυτής της συνθέσεως των ουρανίων σωμάτων, εκ της απαθούς ουσίας και από της ακαταπαύστου κυκλικής κινήσεως. Όλα δε ταύτα μετέχουν τρόπον τινά της αιωνιότητος Αυτού, μεταδίδοντα μεταξύ των την αρμονίαν δια να μη έλθωσι λόγω του χρόνου εις τελείαν φθοράν.
Λαβρόφ και Εβραίοι -- του ιατρού Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Ισραήλ: Απαιτεί συγγνώμη από τη Ρωσία για τις δηλώσεις Λαβρόφ σχετικά με την εβραϊκή καταγωγή του Χίτλερ
Ώστε έτσι λοιπόν ; Οι Εβραίοι δέν μισούνται μεταξύ τους ; Άς κάνουν τότε τόν κόπο, νά διαβάσουν τήν Π. Διαθήκη, γιά νά δούν τί έγινε μεταξύ των, όταν διχάστηκε τό βασίλειο τού Ισραήλ σε βόρειο καί νότιο, από τούς διαδόχους δύο γιούς τού Σολομώντα : Τόν Ροβοάμ καί τόν Ιεροβοάμ. Τό μίσος μεταξύ τών δέκα βορείων φυλών καί τών υπολοίπων δύο (Βενιαμίν καί Ιούδα) συνεχίζεται ακατάπαυστα μέχρι σήμερα. Διακρίνεται στήν "φυλή" τών γνήσιων Ιουδαίων καί τήν "φυλή" τών αφομοιωμένων εκ τής φυλής Εφραίμ : Ισραηλίτες, Εβραίοι, Σαμαρίτες. Δηλαδή, όσοι προήλθαν από επιμειξίες (μικτοί γάμοι). Σέ γενικές γραμμές τά ίδια λένε καί οι Προφήτες, τά βιβλία τών Μακκαβαίων, αλλά καί σήμερα - πρίν από μερικά χρόνια - τά ίδια είπε καί νο ηθοποιός Μέλ Γκίμπσον. Είπε ότι οι πόλεμοι, είναι πόλεμοι μεταξύ αντιμαχομένων ιουδαϊκών φυλών.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)