῞Ενα ἀξιοσημείωτο γεγονός, ποὺ προέκυψε ἀπὸ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ ᾽Αρχιεπισκόπου Κύπρου στὴν Αἴγυπτο, εἶναι ἡ ταύτιση τῆς ᾽Εκκλησίας τῶν Κοπτῶν μὲ τὴν ᾽Εκκλησία, τὴν ὁποία ἳδρυσε ὁ Απόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Μάρκος! Εἶναι δυνατὸν ἡ ᾽Εκκλησία αὐτή, ἡ ὁποία ἔκανε τὴν ἐμφάνισή της μετὰ τὴν Δ´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο (451 μ. Χ.), ὓστερα ἀπὸ ἔντονη διαφωνία πρὸς τὸν ἐγκριθέντα ῞Ορο τῶν Ἁγίων Πατέρων γιὰ τὴν ὓπαρξη στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ δύο φύσεων καὶ δύο θελήσεων, νὰ ἀνάγεται στοὺς ᾽Αποστολικοὺς χρόνους καὶ μάλιστα μὲ αὐτὴν ἡ Κυπριακὴ ᾽Εκκλησία νὰ ἔχει ἀναπτύξει «στενότατους δεσμούς»; ῎Αν αὐτὸ ἰσχύει, τότε ποιὸ εἶναι τὸ status τοῦ «πρεσβυγενοῦς» Πατριαρχείου ᾽Αλεξανδρείας, τὸ ὁποῖο γιὰ μᾶς εἶναι τὸ Δευτερόθρονο Πατριαρχεῖο στὰ Δίπτυχα τῆς ᾽Ορθόδοξης ᾽Εκκλησίας; Γιατὶ τόση παραποίηση τῆς ᾽Εκκλησιαστικῆς Ἱστορίας καὶ τόση κατάφωρη ἀντίθεση πρὸς τὴν ᾽Ορθόδοξη Δογματικὴ διδασκαλία;
Μουσουλμάνοι εἰς τὴν Σουηδίαν: Θὰ κάνωμεν τὴν Εὐρώπην χαλιφᾶτον!
ΟΠΟΙΟΙ ἀρνοῦνται ὅτι ἡ μουσουλμανικὴ ἐποίκηση τῆς Εὐρώπης εἶναι μεθοδευμένη ὑλοποίηση καταχθονίου σχεδίου, γιὰ τὴν μετατροπή της σὲ ἰσλαμικὸ χαλιφᾶτο, ἂς διαβάσουν μὲ προσοχὴ τὴν ἀκόλουθη εἴδηση: «Μουσουλμάνοι στὴν Σουηδία σχεδιάζουν “νὰ καταλάβουν τὴν Εὐρώπη”. Ἐπίσης κατηγοροῦν τοὺς Ἑβραίους γιὰ τὰ φεμινιστικὰ κινήματα. Ἕνας ἡγέτης τῆς μουσουλμανικῆς ὀργάνωσης Hizb ut-Tahrir στὸ Rinkeby ἐντοπίστηκε ἀπὸ μία κρυφὴ κάμερα, ἐνῷ συζητοῦσε πῶς θὰ μποροῦσε νὰ καταληφθεῖ ἡ Εὐρώπη ἀπὸ τὸ Ἰσλὰμ στὸ μέλλον. Σύμφωνα μὲ πληροφορίες ἡ ἐν λόγῳ ὀργάνωση ἔχει γίνει πιὸ ἐνεργὴ στὴν στρατολόγηση νέων μελῶν στὴν περιοχὴ Jarva. Ἕνας δημοσιογράφος τοῦ δικτύου SVT παρευρέθηκε μὲ κρυφὴ κάμερα σὲ συναντήσεις στὸ σπίτι ἑνὸς ἀπὸ τοὺς ἡγέτες τῆς ὀργάνωσης καὶ κατέγραψε τὴ συλλογιστικὴ ποὺ παρουσιάστηκε ἐκεῖ. Σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ ἀποσπάσματα, ὁ ἡγέτης λέει στὰ Ἀραβικὰ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ καταλάβει τὴν Εὐρώπη, ὅταν σχηματιστεῖ τὸ μουσουλμανικὸ “χαλιφᾶτο”» (Ἱστ. Πενταπόσταγμα)! Ἡ ἀφανὴς κρυπτοκρατία, ἡ ὁποία ἐπιδιώκει τὸν ὁλοκληρωτικὸ ἀφανισμὸ τῆς χριστιανικῆς κληρονομιᾶς στὴν Εὐρώπη, εἶναι αὐτὴ ποὺ προωθεῖ μὲ κάθε μέσο καὶ πακτωλὸ χρημάτων τὰ καλόπαιδα τοῦ Ἰσλὰμ στὴν γηραιὰ ἤπειρο, γιὰ νὰ δώσουν τὸ τελειωτικὸ κτύπημα στὰ χριστιανικά της ὑπολείμματα, μὲ τὴ «σφραγῖδα» τοῦ Ἀλλάχ! Καὶ μία ἀποκάλυψη, ἐλάχιστα γνωστή: Τὸ Ἰσλὰμ ἦταν ἡ ἀγαπημένη θρησκεία τῶν «διαφωτιστῶν», ὅπως τοῦ διαβόητου «ἄθεου» Βολταίρου!
"Oρθ. T."
Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια! Δεν κρύβεται πλέον. (βίντεο)
Χαίρετε πάντοτε.
Στο απόσπασμα του βίντεο που θα δούμε, μια δημοσιογράφος που κάνει εξωτερικό ρεπορτάζ στα Νοσοκομεία και ειδικά στις ΜΕΘ, έχει συλλέξει στοιχεία που δείχνουν το 60-70% είναι οι εμβολιασμένοι στις ΜΕΘ και το 30-40% είναι ανεμβολίαστοι!
Αυτό όπως είναι φυσικό σοκάρει τους γκεμπελιστές αργυρώνητους παρουσιαστές του συγκεκριμένου σταθμού που το μεταδίδει ζωντανά, οι οποίοι μένουν με φρίκη τρόμο στο πρόσωπο γι αυτά που δηλώνει η δημοσιογράφος του ρεπορτάζ, και στην συνέχεια κάνουν απίστευτες προσπάθειες να βρεθεί κάποιος του νεοταξικού συναφειού με άσπρη ιατρική ρόμπα για να αλλάξει τις δραματικές εντυπώσεις.
The Commemoration of the Miracle of the Theotokos Myrtidiotissis in Kythyra
Apolytikion of Theotokos Myrtidiotissis in the Fourth Tone
O come, all
you people, and let us in faith clap our hands * and sing sacred songs to her
who is the Mother of God, * and longingly cry aloud: * "Rejoice, O
protection of all those who entreat you; * rejoice, the salvation of those who
honor you with longing; * rejoice, O Lady who restored * the paralyzed man to
health."
Τη ΚΔ΄ (24η) Σεπτεμβρίου, μνήμην επιτελούμεν του εξαισίου θαύματος της υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών ΘΕΟΤΟΚΟΥ και ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ, γεγονότος εν τω πανσέπτω αυτής Ναώ των Μυρτιδίων εν τη νήσω των Κυθήρων, ότε τον παράλυτον ήγειρεν.
Μυρτιδιώτισσα ονομάζεται εικών της Θεοτόκου ευρεθείσα εν Κυθήροις υπό τας εξής περιστάσεις: Εις ταύτην την νήσον, την κοινώς Τσιρίγον ονομαζομένην, υπήρχεν εις παλαιοτέραν εποχήν εις τόπος έρημος, Μυρτίδια καλούμενος, διότι ήτο πλήρης από μυρσίνας, τας κοινάς λεγομένας μυρτιάς, και μόνον προς βοσκήν των ζώων χρήσιμος. Εις αυτόν λοιπόν τον τόπον οδηγηθείς από μίαν θείαν οπτασίαν, την οποίαν είδε καθ’ ύπνον, εις ευλαβής Χριστιανός έχων πολλήν την ευλάβειαν προς την Κυρίαν Θεοτόκον, μετέβη εκεί και ιστάμενος παρετήρει του τόπου την αγριότητα· και ούτω παρατηρών, ήκουσε φωνήν αοράτως, η οποία του έλεγεν· «Εάν ερευνήσης εδώ πλησίον, θα εύρης την Εικόνα μου· διότι είναι καιρός αφ’ ότου ήλθον και ευρίσκομαι εδώ, δια να δώσω εις τούτον τον τόπον την χάριν και βοήθειάν μου».
Η ΑΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ -- Αθωνικά άνθη.
«…Στερέωσον Κύριε την Εκκλησίαν, ην εκτήσω τω τιμίω Σου αίματι». Εκκλ. Υμνογραφία.
Εις την άστατον φοράν των εγκοσμίων πραγμάτων, εις την κενότητα του παρόντος τραγικού, των ανθρώπων βίου, εις την κοιλάδα ταύτην του κλαυθμώνος, προβάλλει, ως υπερκόσμιός τις θεία αποκάλυψις, η αγία Εκκλησία μας. «Ωραία και καλή ως ευδοκία, ωραία ως Ιερουσαλήμ, θάμβος ως τεταγμέναι», η Εκκλησία, «οι οφθαλμοί αυτής ως περιστεραί επί πληρώματα υδάτων», μεταποιεί εις εαυτήν πνευματικώς τας ανθρωποπρεπείς της ασματιζούσης νύμφης αισθητικάς παρομοιώσεις. «Ως πύργος Δαβίδ», η Εκκλησία, ωκοδομημένος επί την πέτραν της πίστεως· «χίλιοι θυρεοί κρέμανται επ’ αυτόν, πάσαι βολίδες των δυνατών». «Κνήμαι αυτής στύλοι μαρμάρινοι, τεθεμελιωμένοι επί βάσεις χρυσάς», «ως σπαρτίον κόκκινον χείλη της και η λαλιά της ωραία». «Πλόκιον κεφαλής της ως πορφύρα».
Και ότε εξήλθεν από τον παγετόν της ανυπαρξίας της και, διασχίσασα τα ερέβη της αγνοίας, ενεφανίσθη εις το προσκήνιον της ανθρωπίνης ιστορίας τη αγία Πεντηκοστή, οι άγγελοι δια την τοιαύτην της Εκκλησίας πολυποίκιλον σοφίαν και αίγλην, διαπορούντες επεφώνουν εν χαρά: «Τις αύτη η εκκύπτουσα ωσεί όρθρος, καλή ως σελήνη, εκλεκτή ως ο ήλιος; Τις αύτη η αναβαίνουσα λελευκανθισμένη, επιστηριζομένη επί τον αδελφιδόν αυτής – Χριστόν;».
Τη ΚΔ΄ (24η) Σεπτεμβρίου, μνήμη της Αγίας Πρωτομάρτυρος και Ισαποστόλου ΘΕΚΛΗΣ.
Θέκλα η ένδοξος Πρωτομάρτυς και Ισαπόστολος του Χριστού, η πιστή του θείου Παύλου μαθήτρια, ήτο από το Ικόνιον της Μικράς Ασίας, θυγάτηρ ούσα ευγενούς τινος και επιφανούς Ελληνίδος γυναικός ονόματι Θεοκλείας, είχε δε και αρραβωνισθή με άνδρα τινά ονόματι Θάμυριν. Κατ’ εκείνον τον καιρόν παρεγένετο από την Αντιόχειαν εις το Ικόνιον ο μέγας κήρυξ και ευαγγελιστής της αληθείας Παύλος, η πολύφθογγος σάλπιγξ του Χριστού, δια να κηρύξη τον σωτήριον λόγον, έχων εις την συνοδείαν του δύο άνδρας, Δημάν τε και Ερμογένην, οίτινες ήσαν πονηροί και υποκριταί, δεικνύοντες ότι τον ηυλαβούντο εις το φαινόμενον, ενώ η γνώμη των ήτο όλως διεστραμμένη. Ο δε θείος Παύλος, ως του Ιησού Χριστού μιμητής και αγαθός άνθρωπος, δεν είχε πανουργίαν τινά, αλλά τους ηγάπα ως αδελφούς και τους εδίδασκε πάσαν την ένσαρκον οικονομίαν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, πως του απεκαλύφθη ο Κύριος ενώ εβάδιζε προς Δαμασκόν και πως επίστευσεν εις Εκείνον. Όταν λοιπόν έφθασαν εις την πόλιν του Ικονίου και το έμαθεν ο εκεί διαμένων ευσεβής και αγαθός άνθρωπος Ονησιφόρος, εξήλθεν ευθύς με την γυναίκα και τους παίδας αυτού ζητών τον Παύλον, τον οποίον δεν είδε ποτέ του, και μόνον από τον μαθητήν του Τίτον είχεν ακούσει τίνος είδους ήτο εις την θεωρίαν, δηλαδή μικρός το ανάστημα, φαλακρός εις την κεφαλήν, καμπυλομύτης και απλώς ειπείν όλος Πνεύματος Αγίου πεπληρωμένος και χάριτος.
Άγιος Ησύχιος «Προς Θεόδουλο»
Ο Κύριος, θέλοντας να δείξει ότι κάθε εντολή την εκτελούμε από χρέος, ενώ η υιοθεσία που προσφέρει, συντελείται στους ανθρώπους με το αίμα Του, λέει: « Όταν κάνετε όσα έχετε διαταχθεί, να πείτε ότι είμαστε αχρείοι δούλοι και κάναμε αυτό που οφείλαμε». Γι αυτό δεν είναι μισθός έργων η Βασιλεία των Ουρανών, αλλά χάρη και δωρεά του Κυρίου που έχει ετοιμάσει για τους πιστούς δούλους Του. Δεν απαιτεί ο δούλος την ελευθερία ως μισθό, αλλά ευχαριστεί ως οφειλέτης και την περιμένει ως δωρεά.
Αθανάσιος Σακαρέλλος, θεολόγος:
…Ένας από τους λόγους ήταν, ο προβληματισμός του Σ....., για την Ορθοδοξία του γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ, 1ον, για το περίφημο μικτό μοναστήρι, ανδρών και γυναικών! 2ον, για την διακοινωνία του μοναστηρίου με τους παν-οικουμενιστάς της εν Γαλλία ECOF, 3ον για την μηδέποτε αναφορά του γέροντα Σωφρονίου εναντίον της σατανικής ομοιοπαθητικής που εφήρμοζε η μονή του στο Άγιο Όρος (Ι. Μ. Παντελεήμονος), και 4ον, αν και ο γέροντας Σωφρόνιος έζησε τα πιο μεστά χρόνια του, την εποχή που ο οικουμενισμός έκανε θραύση επί Αθηναγόρου, σε κανένα συγγραφικό έργο του, κάνει αναφορά εναντίον του οικουμενισμού προς οφειλομένη προστασία του ποιμνίου του, αν ο ίδιος φυσικά ήταν εναντίον του οικουμενισμού.
Εἰς μίαν πρωτόφαντον δυσοσμίαν «ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΥΩΔΙΑ» -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου
Δέ χρειάζεται μεγάλη ἀνιχνευτική προσπάθεια, γιά νά διαπιστώσει κανείς τήν ἠθική καθίζηση καί τήν παρακμή τῆς ἐποχῆς μας. Στόν κάθε βηματισμό, καί μιά δύσοσμη χωματερή. Σέ κάθε ματιά κι ἕνα γοητευτικό εἴδωλο τῆς Ἀφροδίτης. Κάθε ἄκουσμα καί μιά ἑλκυστική μελωδία τοῦ ὑπόκοσμου. Μιά πρωτόφαντη ἠθική δυσοσμία ἁπλώνεται σ’ ὅλο τόν κόσμο. Κάθε πόλη καί μιά Βαβυλώνα, μιά Ρώμη, μιά Πομπηΐα. Ἡ κακία σ’ ὅλες της τίς μορφές. Ἡ ἁμαρτία στήν πιό μεγάλη της ἔξαρση καί ἔκταση. Ἡ ἀνομία καί ἡ παρανομία, τά εὔσημα τοῦ «προοδευτικοῦ» τῆς ἐποχῆς μας. Ὁ ἀμοραλισμός καί ὁ μηδενισμός, τό ἀφιόνι τοῦ πολιτισμοῦ καί τῶν ἰδανικῶν. Ὁ πανσεξουαλισμός, ἡ κορύφωση καί ὁ ἀποπνιγμός τῆς ψυχῆς. Σ’ ἕνα τέτοιο κόσμο ἡμιλιπόθυμο, καί σχεδόν, νεκρό, ὁ μόνος ζωντανός ἀνάμεσα στούς νεκρούς, εἶναι μονάχα ὁ χριστιανός, ὁ ἀληθινός χριστιανός. Ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀρετῆς. Ὁ ἅγιος. Ὁ ὀρειβάτης πού ἀνεβαίνει πάντα ψηλά κι ὅλο ψηλότερα. Ὁ ταπεινός. Ὁ ἁγνός καί καθαρός. Ὁ δυνατός καί γενναῖος. Ὁ φωτεινός καί φωτοδότης. «Χριστοῦ εὐωδία ἐσμέν τῷ Θεῷ ἐν τοῖς σωζομένοις καί ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις», διακηρύττει ὁ τῶν ἐθνῶν ἀπόστολος, ὁ Παῦλος (Β΄Κορ. Β΄ 15).
The Conception of St. John the Baptist
This came to pass fifteen months before the birth of Christ, after the vision of the Angel that Zacharias, the father of the Forerunner, saw in the Temple while he executed the priest's office in the order of his course during the feast of the Tabernacles, as tradition bears witness. In this vision, the Archangel Gabriel appeared to Zacharias and said to him, "Thy prayer is heard; and thy wife Elizabeth shall bear thee a son, and thou shalt call his name John" (Luke 1:13). Knowing that Elizabeth was barren, and that both he and she were elderly, Zacharias did not believe what the Angel told him, although he had before him the example of Abraham and Sarah, of Hannah, mother of the Prophet Samuel, and of other barren women in Israel who gave birth by the power of God. Hence, he was condemned by the Archangel to remain speechless until the fulfilment of these words in their season, which also came to pass (Luke 1:7-24).
Ἀγώνας ἐνάντια στόν ὁλοκληρωτικό ἀφανισμό μας… -- Νεκτάριος Δαπέργολας
Τά ὅσα ζοῦμε στό μέτωπο τῆς ἀποκαλούμενης πανδημίας, ἡ συνεχῶς κλιμακούμενη παράνοια τῶν διαταγμάτων τοῦ δυστοπικοῦ ἐσμοῦ, μέ τά ὁποῖα ἀποτελειώνει καί τά τελευταῖα ἴχνη που ἀπέμειναν ἄθικτα ἀπό τίς ζωές μας καί κυρίως ἀπό τήν ἀξιοπρέπειά μας, ὁ πρωτοφανής φασισμός τῶν ἀπειλῶν καί τῶν ἐκβιαστικῶν πιέσεων, ἡ συνεχιζόμενη ποινικοποίηση καί δίωξη τῆς πίστης μας (μέ τήν καθοριστική βεβαίως συνέργεια καί συνενοχή τῆς διοικούσας Ἐκκλησίας), τήν ὥρα πού ἄλλες πολυπληθεῖς μαζώξεις – τύπου Ἀμάλ καί gay pride – διεξάγονται ἀπρόσκοπτα καί μέ ἐπίσημη κρατική ἄδεια, ἔχουν πιά ξεκαθαρίσει τό τοπίο. Καί τά ὅσα βιώνουμε αὐτή τή στιγμή μέ τό ἐν ἐξελίξει ἀνελέητο πογκρόμ ὅσων δέν δέχονται νά ἐμβολιαστοῦν (σέ αὐτή τή φάση τῶν ὑγειονομικῶν, μετά ὅλων ἡμῶν τῶν ὑπολοίπων), ἀλλά καί τή χυδαία τους ἐξουθένωση καί ἀπαξίωση ἀπό τά κρατικά ὄργανα, ἀλλά καί ἀπό τά δημοσιογραφικά και ἐκκλησιαστικά τους δεκανίκια, ξεχειλίζουν τό ποτῆρι.
H Θεοτόκος -- του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ
Ως προεγνωσμένον και κρύφιον Μυστήριον της Αγίας Τριάδος και ως Μήτηρ της Νοεράς Ησυχίας εις τα Άγια των Αγίων
Ιλιγγιά ο ανθρώπινος νους προ του ασυλλήπτου Θεολογικού Μυστηρίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας και ο ανθρώπινος λόγος μένει άφωνος και σιωπών, γιατί αδυνατεί να εκφράση το ασύλληπτο, απερινόητο, άρρητο και ανέκφραστο αυτό μυστήριο της ευσεβείας!...
Γιατί όντως και «ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον· Θεός εφανερώθη εν σαρκί(1)» δια της Θεοτόκου. Γιατί η Παρθένος εγέννησε «εν σαρκί», τον ενυπόστατο Λόγο του Πατρός, την ενυπόστατη Αλήθεια και Ζωή(1α) και έγινε η ουράνιος παστάς του Λόγου, που μέσα Της ετελεσιουργήθη το μέγα Μυστήριο της υποστατικής ενώσεως θείας και ανθρωπίνης φύσεως. Γι΄ αυτό ο ιερός Ιωάννης ο Δαμασκηνός θεολογεί: «Δικαίως και αληθώς Θεοτόκον την Αγίαν Μαρίαν ονομάζομεν· τούτο γαρ όνομα, άπαν το μυστήριον της οικονομίας συνίστησιν»(2). Αυτό σημαίνει ότι το Μυστήριο της Θεοτόκου, ως συνιστών και εκφράζον «άπαν το μυστήριον της θείας οικονομίας», είναι «κρύφιον». Γιατί, κατά την έκφρασιν, του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, ο Ιησούς «κρύφιος εστί και μετά την έκφανσιν και εν τη εκφάνσει και εν ουδενί λόγω ή νω το κατ΄ αυτόν εξήκται μυστήριον. Ώστε και νοούμενον άγνωστον μένει και λεγόμενον άρρητον μένει»(3). Το μυστήριο, δηλαδή, της Θεοτόκου, είναι και θα παραμείνη κρύφιο και κεκρυμμένο, γιατί και ο Ιησούς και κατά την σάρκωση και μετά την σάρκωση, παραμένει κρύφιος και κεκρυμμένος και το ανερμήνευτο μυστήριό Του, δεν μπορεί να εξηγηθή, από κανένα νου και από κανένα ανθρώπινο λόγο.
Αγάπη και αλήθεια -- Διονύσιος Μπατιστάτος
(Παρατηρήσεις επί της επιστολής του π. Επιφανίου Θεοδωροπούλου)
Σεβαστοί Πατέρες,
Εν τω υμετέρω εγκρίτω οργάνω της αγωνιζομένης και αγωνιώσης Ορθοδοξίας, «Ορθόδοξος Τύπος» (αρ. φύλ. 109/10-10-1969) δημοσιεύεται μακροσκελεστάτη επιστολή του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου κ. Επιφανίου Θεοδωροπούλου προς τον Οικουμενικόν Πατριάρχην. Καίτοι στερούμαι προσόντων, εφαμίλλων προς τον σεβαστόν και εξαίρετον επιστολογράφον, όντα σύμβουλον εξ απορρήτων επισήμων Εκκλησιαστικών ανδρών και πλειστάκις προβληθέντα δια το επισκοπικόν αξίωμα, εν τούτοις αποτολμώ να παρακαλέσω Υμάς, όπως φιλοξενήσητε πενιχράς τινας σκέψεις μου· τούτο δε ουχί προς προβολήν ασήμου και ασημάντου τινός λαϊκού, μη αξιωθέντος παρά του Προκαθημένου της Ελλαδικής Εκκλησίας ουδέ θέσεως διδασκάλου εν εκπαιδευτικοίς Αυτής Ιδρύμασιν, ως αθεραπεύτου συντηρητικού, αναδίδοντος την οσμήν του λιβάνου, και της κανδήλας των παραδόσεων, αλλά χάριν αυτής ταύτης της Ορθοδοξίας, του προσφιλούς εντρυφήματος των καρδιών μας και της αποκλειστικής ελπίδος σωτηρίας.
Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΕΥΣΕΒΩΝ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ τῶν εὐσεβῶν καί ὁμολογητῶν τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως ποτέ δέν ἔλειψαν ἀπό τήν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας. Πάντα ὑπῆρχαν –καί ὑπάρχουν– οἱ ἀντίθετοι, οἱ κοσμικοί και ἀντίχριστοι, πού μέ τή δύναμη τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας ἤθελαν να περιορίσουν τή δράση τῶν ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ. Στήν ἐποχή μας διαθέτουν καί πολλά ἄλλα μέσα γιά τό σκοπό τους. Κυρίως χρησιμοποιοῦν τή συκοφαντία καί τό διασυρμό μέσῳ τῶν ἐντύπων και τῆς τηλεόρασης. Ὑπερασπιζόμενοι μάλιστα καί τά ἀνθρώπινα δικαιώματα, ὑποκριτικά καί δόλια, δέν ἀναγνωρίζουν στούς εὐσεβεῖς κανένα δικαίωμα! Ὁ παραλογισμός σέ ὅλο τό μεγαλεῖο του. Ὅμως ὑπάρχουν καί ἄλλοι διῶκτες, πού συχνά βρίσκονται στο χῶρο τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι οἱ αἱρετικοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι χειρότεροι ἀπό τούς κοσμικούς. Αὐτοί ἐμφανίζονται ὡς γνήσιοι ἐκφραστές τῆς διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ καί δημιουργοῦν πολλά προβλήματα. Εἶναι ἐπιθετικοί, ἀμετανόητοι, ἀκούραστοι στό ὀλέθριο ἔργο τους καί ἀδίστακτοι.
Τη ΚΓ΄ (23η) Σεπτεμβρίου, η Σύλληψις του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού ΙΩΑΝΝΟΥ.
Ο Κύριος ημών και Θεός, ο του Πατρός Μονογενής Υιός και Λόγος, όταν έμελλε να καταβή από τους ουρανούς και να συλληφθή ασπόρως και παραδόξως εις την παρθενικήν κοιλίαν της Παναμώμου Αυτού Μητρός, ηθέλησε να προβεβαιώση την εν τη Παρθένω ιδικήν του άσπορον σύλληψιν με άλλο θαύμα παράδοξον. Τούτου ένεκα εξ μήνας προς της ιδικής του συλλήψεως απέστειλε τον Αρχάγγελον Γαβριήλ εις τον Προφήτην και Αρχιερέα Ζαχαρίαν, όστις ευρίσκετο τότε εις τον Ναόν και εθυμία και προσηύχετο υπέρ του λαού, και διεμήνυσεν εις αυτόν την παράδοξον σύλληψιν του ιδικού του Προδρόμου, η οποία έμελλε να γίνη εν τη κοιλία της στείρας και γηραιάς γυναικός του, της Ελισάβετ, και την οποίαν σύλληψιν εορτάζομεν σήμερον. Ο δε Ζαχαρίας, επειδή δεν επίστευσεν εις την παρ’ ελπίδα ταύτην αγγελίαν του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, δια τούτο κατεδικάσθη εις αφωνίαν και σιωπήν, έως ου ίδη δια των έργων γενόμενον το αρχαγγελικόν μήνυμα.
Ζωή κοντά στον Θεό και μακριά από τις επιβλαβείς μηχανές. -- Μυργιώτης Παναγιώτης Μαθηματικός
Το ερώτημα το διαδίκτυο είναι ευχή ή κατάρα, απασχολεί πολλούς συνανθρώπους μας. Μπορούμε να σταματήσουμε την τεχνολογική πρόοδο της κοινωνίας και της επιστήμης;; Ποίος θα είναι αυτός ο οποίος θα αποφασίσει κάτι τέτοιο;;.
Διαδίκτυο ονομάζεται το κοινώς λεγόμενο ιντερνέτ. Δια να δείξουμε κάποιοι ότι είμαστε μορφωμένοι, σύγχρονοι και προοδευτικοί, δεθήκαμε στενά με την σύγχρονη τεχνολογία και οι διάφορες συσκευές έχουν καταντήσει προέκταση των χεριών μας. Του εαυτού μας. Όλοι, μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες, νέοι και γέροι προσδεθήκαμε με την τεχνολογία και το διαδίκτυο. Ανατρέχουμε και σχεδόν ακαριαίως βρίσκουμε την πληροφορία. Χρήσιμη, ωφέλιμη ή βλαπτική.
Ἀρχιμ. Μάξιμος Καραβᾶς: Μία ὀφειλόμενη ἀπάντησις εἰς τὰ ὅσα εἶπε ὁ μητρ. Φλωρίνης Θεόκλητος στὸν δημοσιογράφο Νίκο Εὐαγγελάτο
Ἐγνώριζα τὴν ἀνεντιμότητα ὁρισμένων δημοσιογράφων, ἐξ ἀκοῆς. Εὐτυχῶς ὑπάρχουν καὶ οἱ τίμιοι. Ἤθελα ὅμως νὰ τὴν γνωρίσω προσωπικὰ καὶ νὰ ἔχω ἰδίαν ἐμπειρία, γιὰ τοῦτο δέχτηκα τηλεοπτικὴν συνέντευξη. Εἶχα ὅμως τὴν προνοητικότητα νὰ ἠχογραφήσω τὴν συνέντευξη αὐτὴν, τὴν ὁποία θὰ ἀποστείλω εἰς τὸ τηλεοπτικὸν κανάλι ποὺ ἔχει τὴν ἐκπομπὴν ταύτην, γιὰ νὰ ἀποδειχθεῖ ἡ ἀνεντιμότητά των (Ἡ ἐν λόγω ἠχογράφηση βρίσκεται στὸν σύνδεσμο:……)
Ἕνας, ὁ Εὐαγγελάτος, ἐδήλωσε, μὲ πομπῶδες ὕφος, ὅτι εἶναι «θρησκευόμενος». Δὲν μᾶς εἶπε ὅμως σὲ ποιὰ θρησκεία. Γιατί θρησκευόμενοι ὑπάρχουν σὲ ὅλες τὶς θρησκεῖες. Ἄλλο λοιπὸν θρησκευόμενος καὶ ἄλλο ὀρθόδοξος, πιστὸς Χριστιανός. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὴν «μεγάλη ἀγάπη» τοῦ Μητροπολίτη Φλωρίνης Θεόκλητου. Εἶναι δὲ τόσο «μεγάλη» ὥστε πέντε καὶ πλέον χρόνια κρατάει τὸν μισθὸ τὸν Ἀρχιμανδρίτη π. Ἰγνατίου Καλαϊτζόπουλου καὶ ἐπιπλέον δὲν μᾶς ἐπιτρέπει, ἐπὶ πενταετίας καὶ πλέον, νὰ εἰσπράξουμε τὰ χρήματα τῆς Μονῆς τὰ ὁποία προέρχονται ἀπὸ δωρεὰν θανούσης γυναικός.
Ὡς πρὸς τὴν ἀπειλὴ μὲ τὴν ὁποία μᾶς ἀπείλησε διὰ ἐκφοβισμόν, ὅτι δηλαδὴ θὰ μᾶς στείλει στὴν Σύνοδο, γιὰ νὰ μᾶς καθαιρέσει, τοῦ ἀπαντοῦμε: «Θὰ σὲ εὐγνωμονοῦμε αἰωνίως διότι μὲ τὴν καθαίρεση αὐτὴν θὰ μᾶς ἀνοίξετε τὴν πόρτα τοῦ Παραδείσου». Καὶ ἐξηγοῦμαι: Τὸν Κύριον Ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστὸ ἀρχιερεῖς ὅπως ἐσεῖς τὸν καταδίκασαν σὲ σταυρικὸ θάνατο καὶ τὸν παρέδωσαν εἰς τὸν Πιλάτο πρὸς σταύρωσιν.
Το παραισθησιογόνο των μαζών -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Ο διαχωρισμός των πολιτών και η διάκριση τους, σε αντιτιθέμενα στρατόπεδα, εξ αφορμής της ενδημούσης πανδημίας, συνιστά μία καινοφανή πραγματικότητα, καθότι, ο κλοιός σφίγγει και άπαντες οι θεσμοί ασχολούνται αποκλειστικά και μόνον, μετά του ζητήματος της πανδημίας, όχι όμως με στόχο την προστασία της δημόσιας υγείας, όπως πλειστάκις έχουμε τονίσει μετ’ εμφάσεως, αλλά με αυτοσκοπό περί του εμβολιασμού.
Την στιγμή την οποία έχουν προταθεί τα αντίστοιχα ισοδύναμα υγειονομικά μέτρα, η στείρα και άκαμπτη αυτή νοοτροπία της Πολιτείας περί της εμμονής του εμβολιασμού, οδηγεί εις τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.