Μυστική διπλωματία και με την Αλβανία:

Μυστική διπλωματία και με την Αλβανία: Πολεμικές αποζημιώσεις ζητά ο Ράμα ως αντάλλαγμα για τη Χάγη!

Για ποιο λόγο η Κυβέρνηση έσπευσε να μιλήσει για συμφωνία με την Αλβανία και συνυποσχετικό για τη Χάγη;

Τελικά η προσφυγή στη Χάγη για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στο Ιόνιο, δεν είναι τόσο απλή υπόθεση όσο πίστευαν ορισμένοι.

Ήταν πράγματι έκπληξη το γεγονός ότι η Αλβανία και μάλιστα υπό την ηγεσία του μηχανορράφου Έντι Ράμα συμφώνησε τόσο απλά σε μια νομότυπη διαδικασία η οποία σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις θα δικαίωνε τις ελληνικές θέσεις.

Δημήτριος Ἰ. Κάτσουρας, Θεολόγος:

Δυστυχῶς, θέλοντας νά εἶμαι εἰλικρινής καί δίκαιος καί αὐτοκριτικός, πρέπει νά ὁμολογήσω ὅτι σ' αὐτή τήν ἰδιαίτερα κρίσιμη περίοδο οἱ "Γ.Ο.Χ." τῶν παρατάξεων ἀδικαιολογήτως καί ἐγκληματικῶς δέν ἀγωνίζονται! Τολμῶ νά πῶ ὅτι ἔχουν ἐγκαταλείψει τόν ἀγώνα καί τή μαρτυρία τῆς Ὀρθοδοξίας! Εἶναι τραγική αὐτή ἡ διαπίστωση. Καί τό λέω μετά λόγου γνώσεως γιά ὅσους μέ γνωρίζουν. Ὁ ἀγώνας τῶν ὀρθοδόξων τοῦ 1924 φαίνεται προδομένος καί ἀποπροσανατολισμένος ἀπό ἐμᾶς τούς ἴδιους. Δέν σχολιάζω γιά νά χαϊδέψω κανενός τ' αὐτιά. Αὐτή τήν περίοδο προβληματίζομαι ἰδιαιτέρως κατά πόσον γιά μιά σειρά λόγους τό ἅλας τῶν Γ.Ο.Χ. φαίνεται νά ἔχει μωρανθεῖ! Πέραν τῶν ἀναμνήσεων καί ἀναφορῶν στούς ἀγώνες τῶν Πατέρων μας τοῦ 1924, ὄντως θαυμαστούς καί θεαρέστους, μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως τῶν 90 ἐτῶν ἀπό τήν ἐπιβολή τῆς ἑορτολογικῆς Καινοτομίας, ὀφείλουμε ἐκ λόγων δικαιοσύνης νά ἐπισημάνουμε ὅτι ὁ ἄκρατος μιμητισμός τῶν τῆς ἐπισήμου ἐκκλησίας ἀναίρεσε τόν ὁμολογιακό χαρακτήρα τῆς μαρτυρίας τῶν Γ.Ο.Χ. καί ἐκκοσμίκευσε τόν κολλυβαδικό τους χαρακτήρα. Θά ἦταν ἰδιαίτερα χρήσιμο γιά καλό προβληματισμό καί ἐποικοδομητική αὐτοκριτική ἡ πραγματοποίηση ἀνοικτῶν συζητήσεων καί τοποθετήσεων ἐπ' αὐτῶν τῶν ζητημάτων μεταξύ ἐκπροσώπων τῶν διαφόρων "πλευρῶν" μέ τή συμμετοχή κλήρου καί λαοῦ. Ἡ συνέχιση τῆς σημερινῆς καταστάσεως ἀπειλεῖ μέ μετάλλαξη ἐπ' ὠφελεία τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τό κατά τήν ἔκφραση τῶν καινοτόμων παλαιοημερολογιτικό κίνημα ἤ τήν μαρτυρία τῆς ἀκαινοτομήτου Ὀρθοδοξίας.

Οι Ορθόδοξοι Μπροστά στο Χάος της «Νέας Εποχής» -- του π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού

1. Η εποχή μας σφραγίζεται καθοριστικά από μια νέα ιστορική συγκυρία, τη Νέα Παγκόσμια Τάξη πραγμάτων, ως στρατιωτικοπολιτική έκφραση της Νέας Εποχής, που ορίζεται αφετηριακά από τον πόλεμο του Κόλπου και την κατάρρευση του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού», το κενό του οποίου έσπευσε να καλύψει η αναδυθείσα παγκόσμια Μονοκρατορία, η Pax Americana, που μεταφέρει τον κόσμο μας αναδρομικά στην ενότητα της Pax Romana και σ’ ό,τι αυτή μπορεί να περικλείει για τον άνθρωπο και τον κόσμο. Όπως τότε, έτσι και σήμερα, η ανθρωπότητα εντάχθηκε σ’ ένα παγκόσμιο σύστημα πολιτικής και αξιών, που ελέγχει και διαμορφώνει καθολικά, μέσω της ενιαιοποιούμενης παιδείας και των κατευθυνόμενων Μ.Μ.Ε., τον άνθρωπο και την κοινωνία ως πλανητικό άνθρωπο και πλανητική-ολιστική κοινωνία.

Τη Α΄ (1η) Ιουλίου, μνήμη των Αγίων και θαυματουργών Αναργύρων ΚΟΣΜΑ και ΔΑΜΙΑΝΟΥ των Ρωμαίων.

Κοσμάς και Δαμιανός οι Άγιοι Μάρτυρες ήκμασαν κατά τους χρόνους Καρίνου και Νουμεριανού των αυταδέλφων Βασιλέων εν έτει σπδ΄ (284), κατήγοντο δε εκ της μεγαλουπόλεως Ρώμης. Αυτάδελφοι όντες μετήρχοντο και οι δύο την ιατρική και εθεράπευον όχι μόνον τους ανθρώπους, αλλά και τα κτήνη και άλογα ζώα· δι’ αντιμισθίαν δε της ιατρείας εζήτουν το να πιστεύωσιν εις τον Χριστόν οι ιατρευόμενοι, χωρίς να λαμβάνωσι παρ’ αυτών ουδεμίαν υλικήν αμοιβήν. Διαβληθέντες δε εις τον βασιλέα Καρίνον, ότι ενεργούσι τας ιατρείας και τα θαύματα με μαγικήν τέχνην, και μη θέλοντες να παραδοθώσιν άλλοι αντί αυτών, προσήλθον αυτόκλητοι και παρεδόθησαν εις χείρας του βασιλέως.

Ένα περιβόλι της Παναγίας

Στην κοιλάδα Μπίστριτσα της Ρουμανίας ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα η μονή Μπισερικάνι. Εκεί υπάρχει μία μικρή εικόνα της Θεοτόκου, γνωστή και σεβαστή στους γύρω κατοίκους. Στην κοιλάδα αυτή ζούσαν από παλαιά ερημίτες. Μερικοί από αυτούς σκανδαλίσθηκαν, επειδή άλλοι νεώτεροι μοναχοί έχτιζαν καλύβες και εκκλησίες με πέτρα και όχι με ξύλα, όπως μέχρι τότε συνήθιζαν. Νόμιζαν πως το γεγονός αυτό θα αλλοίωνε το μοναχικό τους φρόνημα και θα έχαναν την ψυχή τους . Ξεκίνησαν λοιπόν για τον Άθωνα. 

Η Παναγία όμως του Μπισερικάνι έκανε το θαύμα της. Καθώς εκείνοι βάδιζαν, παρουσιάστηκε μπροστά τους στα λευκά και τους είπε: 
- Γυρίστε πίσω. Ο τόπος εδώ είναι κι αυτός «περιβόλι» μου. 
Οι μοναχοί υπάκουσαν κι επέστρεψαν. Αργότερα, στο σημείο της εμφανίσεως έχτισαν ένα προσκυνητάρι.

Ο λαὸς τὸ ἀπαίτησε καὶ πάλι δυναμικὰ καὶ πολλάκις.

Ἐπὶ Πατριάρχου, Κων/πόλεως Τιμοθέου τοῦ Α΄ (511–518) ὁ λαὸς τῆς Κων/πόλεως διέκοψε την εκκλησιαστική κοινωνία με αυτόν καὶ ἔμενε ἀκοινώνητος τῶν Θ. μυστηρίων γιὰ πολλὰ χρόνια, διότι ὁ Πατριάρχης Τιμόθεος δὲν ἤθελε νὰ ἀποδεχθῆ τὴν Δ΄ ἐν Χαλκηδόνι Οἰκουμενικὴ Σύνοδο.

Ὅταν ἀνῆλθε στὸν θρόνο ὁ διάδοχός του, ἅγιος Ἰωάννης ὁ Καππαδόκης (518–520), ὁ λαὸς μέσα στὴν Ἐκκλησία ἀπαίτησε κατὰ τὴν ὥρα τῆς Θ. Λατρείας νὰ ἀναγνωσθεῖ στὰ δίπτυχα ἡ Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος καὶ κατόπιν νὰ μεταλάβει ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ νέου Πατριάρχη.

Ὁ νέος Ὀρθόδοξος Πατριάρχης γιὰ κάποιους λόγους ἐδίσταζε νὰ πραγματοποιήσει τὴν ἀπαίτηση τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ οἱ πιστοὶ ἔμεναν ἀνένδοτοι καὶ ἀπαιτοῦσαν τὸ θέμα νὰ τακτοποιηθεῖ ἀμέσως. Στὴν προσπάθεια τοῦ Πατριάρχη νὰ ἀναβληθεῖ γιὰ λίγο αὐτὴ ἡ ἀναγνώριση, ὁ λαὸς τὸ ἀπαίτησε καὶ πάλι δυναμικὰ καὶ πολλάκις.

Tελικά, μετὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴν σταθερὴ στάση τοῦ λαοῦ καὶ τὴν ἔντονη διαμαρτυρία, ὑποχρεώθηκε ὁ Πατριάρχης, τὴν ὥρα τῆς μνημονεύσεως κατὰ τὴν Θ. Λειτουργία, νὰ ἀναγνώσει στὰ δίπτυχα τὴν Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Τότε σταμάτησε καὶ ἡ ἀκοινωνησία τῶν Θ. Μυστηρίων, ἀφοῦ, μὲ τὴν ἀνάγνωση τῶν Διπτύχων, ἀποκαταστάθηκε ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη.

(T.L.G., Concilia Oecumenica (ACO): Synodus Constantinopolitana et Hierosolymitana anno 536: Tome 3, page 72, line 4 Ἔκθεσις πίστεως κατὰ ἀποκάλυψιν Γρηγορίου ἐπισκόπου Νεοκαισαρείας. Καὶ Πρακτικὰ Συνόδων, τόμος Β΄, σελ. 333).

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ. -- Ηλία Μηνιάτου.

«Δεύτε οπίσωμου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων» (Ματθ. δ: 19). 

Κάτω εις τα παραθαλάσια της Γαλιλαίας άνοιξε, τέλος πάντων, το μέγα σχολείον της ουρανίου διδασκαλίας ο θείος Διδάσκαλος, ο εκ του ουρανού καταβάς. Εδώ άρχισε το πρώτον να λαλήση επί της γης ο Θεάνθρωπος Λόγος, και να κάμη το πρώτον κήρυγμα της μετανοίας και Βασιλείας των ουρανών, ο παρά του ουρανίου Πατρός προς ανθρώπους πεμφθείς μέγας Απόστολος: «ανεχώρησεν ο Ιησούς εις την Γαλιλαίαν, και από τότε ήρξατο κηρύσσειν και λέγειν: μετανοείτε, ήγγικε γαρ η Βασιλεία των ουρανών». Και τούτο είναι εκείνο το μέγα φως, περί του οποίου επροφήτευσεν ο Ησαΐας, πως έμελλε να ανατείλη εις τον λαόν τον καθήμενον εν σκότει και σκιά θανάτου, δηλαδή η σωτήριος λάμψις του Ευαγγελίου, όπου έμελλε να φωτίση και να ζωογονήση με την νέαν χάριν ανθρώπους ποταπούς, οι οποίοι ήσαν οι περί την Γαλιλαίαν Ιουδαίοι, μεμιγμένοι με εθνικούς εσκοτισμένους και νενεκρωμένους εις την ασέβειαν.

ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ, ΕΝΔΟΞΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΝΕΥΦΗΜΟΥΣ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ. -- Νικήτα Ρήτορος του Παφλαγόνος.

Τι καλή της Εκκλησίας η τάξις; Τι τερπνή των υπ’ αυτής υμνουμένων η ακολουθία; Και γαρ χθες η ακροτάτη των Αποστόλων κορυφή, των αγίων πάντων η απαρχή, της βασιλείας Θεού οι εξοχώτατοι, Πέτρος ημάς και Παύλος, την αυτών υμνήσαι συνειλοχότες μνήμην, μυρίας όσης ευφροσύνης και αγαλλιάσεως έπλησαν πνευματικής· σήμερον δε δι’ αυτών, ω της καταλλήλου των εορτών διαδοχής! Ω της γλυκύτητος! Όλος ο θεοειδής των Αποστόλων αναλάμψας χορός, προς την οικείαν ημάς άνεσιν και δόξαν συγκαλεί· και γαρ ουδέ έπρεπε των κορυφαίων μνημονευομένων, μη και τους ομοταγείς αυτοίς συνεπαινείσθαι· έδει δε των πρεσβυτάτων δοξαζομένων Μαθητών, ώσπερ την άλλην αρετήν και την χάριν του Πνεύματος ισότιμοι πάντες, πάντας εν σώμα και πνεύμα εν Χριστώ, ούτω και κοινήν πάσιν έδει και την δοξολογίαν αποδούναι.

ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ, ΕΝΔΟΞΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΝΕΥΦΗΜΟΥΣ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ. -- Του εν Αγίοις Πατρός ημών Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Εικότως και σήμερον τη επιφοιτήσει του Αγίου Πνεύματος, η των αλιέων αύτη πεπλήρωται σαγήνη, αυτοκελεύστων εν αυτή των λογικών ημών εισπηδώντων ιχθύων· ο γαρ λόγος του Λόγου τους αγραμμάτους σοφίσας, και γλώσσαις πυρίναις τους βραδυγλώσσους στομώσας, τας τέχνας αυτών μετέθηκεν επί το θειότερον λέγων· Δεύτε οπίσω μου, και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων· είπε, δεύτε οπίσω μου, και πάντα προς το κρείττον ευθύς μετεβάλετο. Δώδεκα επιλεχθέντες ετύγχανον οι αθληταί, και τούτων ουδείς ουδαμώς έμεινεν αστεφάνωτος· μία γαρ χάρις τοις πάσι συνήθλει, και τας εκάστου δίκας δοκιμωτέρας εδείκνυε· μόνος ο τάλας Ιούδας της τοιαύτης αγκύρας εαυτόν απεσχοίνισε, φιλήματι τοις λύκοις υποδείξας το πρόβατον και τριάκοντα αργυρίοις πωλήσας τον Κύριον· το γαρ αίμα του πωληθέντος τον κόσμον ηγόρασεν. Αλλ’ ω της υμών Απόστολοι μακαρίας και λαμπράς δωδεκάδος!

ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ;

Σήμερα, στο “You Tube” στις 30 Ιουνίου ημέρα Τετάρτη και ώρα 19.00,  ο Οδυσσεύς  Τηλιγάδας δίνει συνέντευξη στον Δημοσιογράφον Αλέξανδρο Στεφανόπουλο. ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ; ΠΟΙΟΥΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΥΣ ΚΑΤΟΝΟΜΑΖΕΙ; ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Προτείνεται να την σώσετε, είναι συλλεκτική.

(32) ΟΡΥΣΣΕΑΣ ΤΗΛΙΓΑΔΑΣ ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΧΩΡΟ,ΤΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ "ΕΛΛΗΝΕΣ" - YouTube

Με τους θερμότερους Πατριωτικούς Χαιρετισμούς

Στέργιος Σμυρλής

Ακούστε, κ. Μητσοτάκη

Ανοικτή επιστολή της εφημερίδος ΣΗΜΕΡΙΝΗ Με τίτλο “Ακούστε κ. Μητσοτάκη” προς τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Όλη η ανοιχτή επιστολή της ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ

Ακούστε, κ. Μητσοτάκη,

Κάνετε ό,τι μπορείτε, και ορθώς, για να αποφύγετε αναμέτρηση, σύγκρουση, πόλεμο με τη «φίλη γείτονα» Τουρκία. Την Κατακτήτρια «φίλη» της Κύπρου. Τη διεκδικήτρια «γείτονα» του Αιγαίου και της Θράκης. Αυτήν την κατευναστική πολιτική, ο Τούρκος την μεταφράζει πάγια ως ΑΔΥΝΑΜΙΑ… Με ένα πρόσφατο χαμόγελό του προς την Ευρώπη, ο Τούρκος αποτελείωσε τις περιβόητες ΚΥΡΩΣΕΙΣ, με τις οποίες τρεφόταν επικοινωνιακά ο Ελληνικός Λαός για χρόνια… Και αύριο που η Ουάσιγκτον θα θωπεύει την Τουρκία, για την επάνοδό της στις αγκάλες του ΝΑΤΟ, θα αρθούν και οι αμερικανικές κυρώσεις… Κυρώσεις οι οποίες απεφασίσθησαν όχι, βεβαίως, για τις Διεθνείς Παρανομίες του Τούρκου και για τις απειλές κατά της Ελλάδος και της Κύπρου. Κυρώσεις για την αγορά των ρωσικών S-400!..

----------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Κατά τήν γνώμην μου, εἶναι θανάσιμον λάθος νά θεωροῦμε ὅτι οἱ Μητσοτάκηδες, οἱ Τσίπρες, οἱ Βαρθολομαῖοι, οἱ Ἱερώνυμοι κ.ἄ. ἐνδιαφέρονται διά τό καλόν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλά, ὡς ἄνθρωποι, κάμνουν λάθη, ὁπότε πρέπει νά ἀσκοῦμε καλοπροαίρετον κριτικήν μέ ἐπιχειρήματα. Οἱ «ἄνθρωποι» αὐτοί μισοῦν θανασίμως τήν Ἑλλάδα καί τήν Ὀρθοδοξίαν καί κάμνουν ὅ,τι μποροῦν γιά νά τίς ἀφανίσουν. Ἔχω κουρασθῆ καί ἀηδιάσει ν' ἀκούω «κριτικές» τοῦ τύπου «ἐμεῖς σεβόμεθα καί ἀγαποῦμε τούς ἁγίους ἐπισκόπους μας καί δέν θά κάνουμε καμμία σέκτα, ἀλλά θά μείνουμε ἐντός τῆς Ἐκκλησίας καί θά προσπαθήσουμε νά τούς πείσουμε ὅτι εἶναι σέ λάθος δρόμο». Δυστυχῶς, πολλοί «εὐσεβεῖς βλαμμένοι» (κατά τόν γέροντα Παΐσιον τόν Ἁγιορείτην) προσποιοῦνται ὅτι δέν βλέπουν τήν αἵρεσιν καί τήν ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ ὅλων τῶν ἱερῶν καί ὁσίων τοῦ Ἔθνους ὑπό αὐτῶν τούτων τῶν «ταγῶν» του καί μέ τήν παθητικήν αὐτήν «ἀχρικαιριστικήν» στάσιν των ἐμποδίζουν τήν ἔμπρακτον ἀντίστασιν καί τροφοδοτοῦν κατ' οὐσίαν τήν κατρακύλαν.

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΩΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΚΗΡΥΓΜΑΤΟΣ

«Και προσκαλεσάμενος τους δώδεκα μαθητάς αυτού, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν κατά πνευμάτων ακαθάρτων, ώστε εκβάλλειν αυτά και θεραπεύειν πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν» (Ματθ. ι: 1).                

Εορτάσασα χθες η Εκκλησία του Χριστού, η πνευματική μήτηρ ημών, αδελφοί, των κορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου την φαιδράν εορτήν, καθιέρωσε σήμερον κοινήν πανήγυριν της δωδεκάδος των μαθητών, ως ομοτίμων και ισοτίμων, ως την αυτήν χάριν του Πνεύματος λαβόντων και εν σώμα και πνεύμα εν Χριστώ αποτελούντων, και προς την χαρμόσυνον ταύτην εορτήν πάντας ημάς σήμερον καλεί, όπως πνευματικώς εορτάσωμεν αυτήν. «Δεύτε, άδει σήμερον, πάντες οι πιστοί τους μαθητάς του Χριστού ως προστάτας ευφημήσωμεν πνευματικώς πανηγυρίζοντες»· έλθετε, ψάλλει, πάντες οι πιστοί, ίνα επαινέσωμεν τους μαθητάς του Χριστού ως προστάτας και ευφημήσωμεν πνευματικώς πανηγυρίζοντες δι’ ύμνων και ωδών πνευματικών και μιμούμενοι τούτους κατά το δυνατόν. Αλλ’ επειδή δεν δυνάμεθα να επαινέσωμεν πρόσωπον τι ούτε να μιμηθώμεν αυτό, αν μη πρότερον γνωρίσωμεν τας αρετάς αυτού, δι’ ας καθίσταται επαίνων και μιμήσεως άξιον, συντόμως τον βίον εκάστου των δώδεκα μαθητών ας σκιαγραφήσωμεν και επί το θαυμάσιον αποστολικόν αυτών κήρυγμα εταστικόν βλέμμα ας ρίψωμεν, όπως την αγάπην ημών προς τα θαυμαστά ταύτα πρόσωπα αυξήσωμεν και την πίστιν ημών εις τον Σωτήρα θερμοτέραν καταστήσωμεν, και ούτω δυνηθώμεν να εορτάσωμεν εορτήν πνευματικήν προς δόξαν των Θεοκηρύκων Αποστόλων και τιμήν.

Synaxis of the Twelve Holy Apostles

The names of the Twelve Apostles are these: Simon, who was called Peter, and his brother Andrew, the First-called; James the son of Zebedee, and his brother John, who was also the Evangelist and Theologian; Philip, and Bartholomew (see also June 11); Thomas, and Matthew the publican, who was also called Levi and was an Evangelist; James the son of Alphaeus, and Jude (also called Lebbaeus, and surnamed Thaddaeus), the brother of James, the Brother of God; Simon the Cananite ("the Zealot"), and Matthias, who was elected to fill the place of Judas the traitor (see Aug. 9).

Ἀπολυτίκιον Ἁγίων Δώδεκα Ἀποστόλων

 

Τη Λ΄ (30η) Ιουνίου, η Σύναξις των Αγίων ενδόξων και πανευφήμων ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ των ΔΩΔΕΚΑ, και δήλωσις που και πως έκαστος αυτών εκήρυξε και ετελειώθη.

Τω Λόγω Κυρίου οι ουρανοί εστερεώθησαν, και τω Πνεύματι του στόματος αυτού πάσα η δύναμις αυτών (Ψαλμ. λβ:6). Ταύτα ο μακαριώτατος Δαβίδ, υπό του Αγίου Πνεύματος ενηχούμενος, τρανώς εδογμάτισεν. Λέγων δηλαδή ότι η Αγία Τριάς είναι των όλων δημιουργός. Αύτη είναι η προάναρχος αρχή, η εν τρισί προσώποις μία θεότης, η πάντων βασιλεύουσα, η οποία εφιλοξενήθη επί της γης εις την δρυν του Μαμβρή υπό του προπάτορος Αβραάμ, χωρίς να αφήση τα ουράνια· προεμήνυε δε με την φιλοξενίαν ταύτην την δια σαρκός του Θεού Λόγου επιφάνειαν, και τους σήμερον εορταζομένους Αγίους Αποστόλους, επειδή είπεν εις τον Αβραάμ· «Και ευλογηθήσονται εν τω σπέρματί σου πάντα τα έθνη της γης» (Γεν. κβ: 18) και πάλιν· «Και βασιλείς εκ σου εξελεύσονται» (Γεν. ιζ: 6).

ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ – ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ; -- Του θεολόγου Νικολάου Πανταζή

Η φρικτότερη πλάνη του Εωσφόρου είναι να νομίζει κανείς ότι βρίσκεται μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, αλλά να είναι εκτός αυτής και μέλος άλλης «εκκλησίας», διά της κοινωνίας του όμως με αιρετικούς ποιμένες, να οδηγείται στην απώλεια της σωτηρίας του. Φρικτό και ανατριχιαστικό αυτό!

Ομολογώ, ένα από τα συγκλονιστικότερα Αγιοπατερικά χωρία που έχω διαβάσει στους Αγίους Πατέρες, είναι αυτό του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου:

“Το μνημόσυνο του αιρετικού επισκόπου είναι μόλυνση της Πίστεως!  Άλλοι έγιναν αιρετικοί και χάθηκαν, άλλοι παρέμειναν oρθόδοξοι και χάθηκαν γιατί είχαν εκκλησιαστική επικοινωνία με αιρετικούς.”  (Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης 759 – 826).

Αλήθεια, πώς γίνεται να παραμένει κανείς Ορθόδοξος και όμως να χάνεται; Ακόμη χειρότερο από αυτό είναι όχι μόνο να διατηρεί κάποιος εκκλησιαστική κοινωνία με αιρετικούς, αλλά να οδηγεί και άλλες ψυχές σε αυτήν την κολάσιμη κοινωνία με αιρετικούς, εν ονόματι μάλιστα μίας αντιπατερικής, ανεπίτρεπτης, υπερπαρατεταμένης και άκαιρης οικονομίας.

Είναι φοβερή πλάνη να ομολογεί ένας Ορθόδοξος πιστός την Αλήθεια, να απομακρύνεται/αποτειχίζεται από τους αιρετικούς ποιμένες και παράλληλα να αναγνωρίζει και να διδάσκει την ύπαρξη του Αγίου Πνεύματος στους αιρετικούς οικουμενιστές, από τους οποίους πρωτίστως αποκόπηκε.

Θαῦμα: Ἀκόμη καί οἱ ἐκσυγχρονιστές ἀμφισβητοῦν Ἰσλάμ – Πολυπολιτισμικότητα!

 «Δέν χωρᾶμε πλέον – οἱ πολῖτες αἰσθάνονται ἀπειλούμενοι – οἱ μετανάστες πού ἔρχονται κατά ὀρδές δέν σέβονται τούς νόμους τῆς χώρας ὑποδοχῆς»

ΟΠΟΙΟΣ στό πρόσφατο παρελθόν τολμοῦσε νά ἐκφράσει ἀμφιβολίες ἤ ἐπιφυλάξεις γιά τήν ὀρθότητα τῆς ἰδεολογικῆς θεωρίας τῆς Δύσεως γιά τήν πολυπολιτισμικότητα ἐθεωρεῖτο «ἀκροδεξιός». Ὅποιος διεμαρτύρετο μέ τήν φράση «δέν χωρᾶμε πλέον, δέν ἀντέχουμε ἄλλους μετανάστες» ἀπεκαλεῖτο «φασίστας» καί ὀπαδός τῆς «Χρυσῆς Αὐγῆς». Ὅποιος ἐξέφραζε τόν ἐλάχιστο προβληματισμό του γιά τήν συμβατότητα τῶν κανόνων τοῦ Ἰσλάμ μέ τίς σύγχρονες δυτικές κοινωνίες καί ἀπαιτοῦσε ἀπό τούς μετανάστες πού ἐγκαθίσταντο στήν χώρα του νά σέβονται καί νά τηροῦν τούς νόμους καί τούς κανόνες αὐτῆς, ἐθεωρεῖτο «ὐπερδεξιός» καί «ὐπερσυντηρητικός». Τό μέτωπο τῶν ἐκσυγχρονιστῶν τόν κατακεραύνωνε. Καί ὅμως! Ἔφθασε ἡ μέρα πού ἕνα ἐπιφανές στέλεχος τοῦ ἐκσυγχρονιστικοῦ προοδευτικοῦ ρεύματος στήν Ἑλλάδα, τό ὁποῖο φλερτάρει νά μετάσχει στήν κυβέρνηση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καιρό τώρα, τά παρεδέχθη ὅλα αὐτά! Καί τήν ἀδυναμία τοῦ Ἰσλάμ νά ἐνσωματωθεῖ στίς δομές τῆς Δύσεως καί τόν προβληματικό χαρακτῆρα τῆς πολυπολιτισμικότητος καί τήν ἀναγκαιότητα σεβασμοῦ τοῦ νόμων. Ἀναφερόμεθα στήν κυρία Ἄννα Διαμαντοπούλου. Ἡ ὁποία μιλώντας προσφάτως στήν ἐξαιρετική ἐκπομπή «Κεραία» τῆς ΕΡΤ μέ τήν Ρέα Βιτάλη (ἀρχισυνταξία Μαργαρίτα Πουρνάρα) εἶπε ἀλήθειες γιά τίς ὁποῖες κάποτε στήν Ἑλλάδα τό σύστημα κατήγγειλε τήν «Χρυσή Αὐγή» ὡς ρατσιστικό κόμμα.

ΛΟΓΟΣ Δ΄ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟΝ ΠΑΥΛΟΝ -- Του εν Αγίοις Πατρός ημών Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Τί τέλος πάντων εἶναι ὁ ἄνθρωπος καί πόση εἶναι ἡ εὐγένεια τῆς δικῆς μας φύσης καί πόσο ἱκανό στήν ἀρετή εἶναι αὐτό τό ὄν, μᾶς τό ἔδειξε περισσότερο ἀπ᾿ ὅλους τούς ἀνθρώπους ὁ Παῦλος. Καί τώρα σηκώνεται, ἀπό ἐκεῖ πού ἔχει φθάσει, καί μέ καθαρή φωνή πρός ὅλους ἐκείνους πού κατηγοροῦν τή φύση μας ἀπολογεῖται γιά χάρη τοῦ Κυρίου, προτρέπει γιά ἀρετή, κλείνει τά ἀναίσχυντα στόματα τῶν βλάσφημων καί ἀποδεικνύει ὅτι δέν εἶναι μεγάλη ἡ διαφορά ἀνάμεσα στούς ἀγγέλους καί στούς ἀνθρώπους, ἄν θέλουμε νά προσέχουμε τόν ἑαυτό μας. Γιατί χωρίς νά ἔχει ἄλλη φύση, οὔτε νά ἔχει λάβει ἄλλη ψυχή, οὔτε νά κατοίκησε σ᾿ ἄλλο κόσμο, ἀλλά ἄν καί ἀνατράφηκε στήν ἴδια γῆ καί τόπο καί μέ τούς ἴδιους νόμους καί συνήθειες, ξεπέρασε ὅλους τούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔζησαν ἀπό τότε πού ἔγιναν οἱ ἄνθρωποι. Ποῦ εἶναι λοιπόν ἐκεῖνοι πού λέγουν, ὅτι εἶναι δύσκολο πράγμα ἡ ἀρετή καί εὔκολο ἡ κακία; Γιατί ὁ Παῦλος τούς ἀντικρούει λέγοντας· «Οἱ θλίψεις μας πού γρήγορα περνοῦν, προετοιμάζουν σ᾿ ἐμᾶς σέ ὑπερβολικά μεγάλο βαθμό αἰώνιο βάρος δόξας» (Β´ Κορ. 4, 17).

ΙΩΝ ΚΑΙ ΤΖΩΝ: ΔΥΟ ΔΗΜΑΡΧΟΙ. ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ -- τοῦ Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.

Στό περασμένο φύλλο προσπαθήσαμε νά σκιαγραφήσουμε τά σχετικά μέ τήν γένεση τοῦ ἀρχαιολατρικοῦ (νεοπαγανι­στι­κοῦ) φαινομένου στή χώρα μας, μέ τήν σύσταση, στά μέσα του 1984, τοῦ σωματείου «ΟΛΥΜΠΟΣ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ», πού εἶχε ὡς στόχο του τήν ἀνέγερση τῆς «Ἀρχαίας Πόλης στόν Ὄλυμπο». Τό σωματεῖο, ὅπως εἴδαμε, εἶχε συγκεντρώσει ὡς ἱδρυτικά μέλη διάφορα πρόσωπα, ἐπώ­νυμα καί μή -Ἀκαδη­μαϊ­κούς, Μεγαλοδημοσιογράφους, Ἐπιχει­ρη­μα­τίες, Καλ­λι­τέ­χνες-, μεταξύ τῶν ὁποίων ὁ Ἀκαδημαϊκός Φαίδων Κυδωνιάτης κ.ἄ. Αὐτή ἦταν ἡ πρώτη προσπάθεια ἐμφάνισης τοῦ ἀρχαιολα­τρικοῦ φαινόμενου τό ὁποῖο ξέσπασε πλέον μαζικά μετά δυό δεκαετίες.

Το εν Ελλάδι, σύνδρομο της Στοκχόλμης. -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η κατά κεφαλήν καλλιέργεια του μέσου Έλληνα, πέραν της επιτηδευμένης ή  αριστερίζουσας κατά κανόνα στρατευμένης ψευδεπίγραφης κουλτούρας, καθίσταται ιδιαίτατα χαμηλή, τούτο δε, αποδεικνύεται, εκ των ών ούκ άνευ, από το πώς διαμορφώνεται εν ριπή οφθαλμού η κοινή γνώμη, υπό της τηλοψίας.

Ένας ολοσχερώς αλλοτριωμένος λαός, ο οποίος μετά από 10 χρόνια επαχθή μνημόνια και δύο έτη υγειονομική δικτατορία με ό,τι τούτο συνεπάγεται δια την άσκηση των θεμελιωδών ατομικών του δικαιωμάτων του, τόσο ως προς την οικονομική ευημερία όσο και την εν γένει ελευθερία του, παρά ταύτα, αφενός ψηφίζει αλόγιστα τους πολιτικούς τους βιαστές κατ’ εξακολούθηση, και εξ ετέρου αποχαυνώνονται μυωπικά στα τηλεοπτικά παίγνια των καναλιών τα οποία συνιστούν το τρισμέγιστο απείκασμα παρακμής και απλώς αντικατοπτρίζουν εύγλωττα την αποσύνθεση του Ελληνόφωνου αυτού λαού.

Λόγος Γ΄ Εγκωμιαστικός του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου εις τους κορυφαίους Αποστόλους Πέτρον και Παύλον.

Οὐρανoῦ καὶ γῆς ἅμιλλαν ὁρῶ διὰ τὴν παροῦσαν πανήγυριν τῆς μνήμης τῶν ἀπoστόλων, τῶν μὲν ἐπουρανίων δυνάμεων εὐφημουσῶν ἐντίμοις φωναῖς τοῦ πόνου αὐτῶν τὸ διδασκάλιον, ὡς δι’ αὐτῶν γνωρισθὲν αὐτοῖς τὸ τῆς οἰκονομίας μυστήριον, καθὼς ὁ Παῦλος βοᾷ, Ἵνα γνωρισθῇ νῦν ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἐξουσίαις ἐν τοῖς ἐπουρανίοις διὰ τῆς Ἐκκλησίας ἡ πολυποίκιλος σοφία τοῦ Θεοῦ· τῶν δὲ ἐπὶ γῆς ἀνθρώπων ἐκβιαζομένων ἀξίαν εὐφημίαν διὰ τῆς τιμῆς πρὸς τοὺς κορυφαίους δεῖξαι, ὡς δι’ αὐτῶν εἰς σωτηρίαν ἐπανελθόντων. Τί γὰρ Πέτρου μεῖζον; τί δὲ Παύλου ἴσον; οἵτινες τῷ ἔργῳ καὶ τῷ λόγῳ πᾶσαν τὴν ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς κτίσιν ἐνίκησαν· οἱ τῷ πηλῷ τοῦ σώματος συμπεπλεγμένοι, καὶ ἀμείνους ἀγγέλων εὑρεθέντες. Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς τοὺς διδασκάλους τῆς ἄνω καὶ τῆς κάτω κτίσεως; Οὐχ εὑρίσκω γὰρ λόγον ἐπάξιον ἐγκωμιάσαι τοὺς ἐγκωμιάσαντας τὸ γένος ἡμῶν, τοὺς τὴν ἅπασαν γῆν καὶ θάλασσαν περιελθόντας, καὶ τὰς ῥίζας τῶν ἁμαρτημάτων ἀνασπάσαντας, καὶ τὰ σπέρματα τῆς εὐσεβείας καταβαλόντας ἐν ταῖς καρδίαις τῶν ἀπειθούντων ἀνθρώπων.

ΛΟΓΟΣ Β΄ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ ΠΕΤΡΟΝ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΝ

«Και εποίησεν ο Θεός τους δύο φωστήρας τους μεγάλους, τον φωστήρα τον μέγαν εις αρχάς της ημέρας, και τον φωστήρα τον ελάσσω εις αρχάς της νυκτός» (Γεν. κεφ. α΄).                                                                                         

Επάνω εκεί εις τα ύψη των ουρανών, ω ορθόδοξοι πανηγυρισταί, δεν βλέπω να προέρχεται αλλαχόθεν η εξαστράπτουσα ωραιότης, το κάλλος και η ωραιότης του στερεώματος, παρά από τους δύο μεγάλους πλανήτας, τον παντέφορον ήλιον, και την λαμπροτάτην σελήνην· διότι μόνοι διωρίσθησαν από τον μέγαν Θεόν, ο ένας να καταυγάζη με τας χρυσολαμπροπολυφώτους ακτίνας του τον σύμπαντα κόσμον εις τον καιρόν της ημέρας, και ο άλλος να λαμπαδοφεγγή με τας αργυροχρυσοσυνθέτους λάμψεις του όλην την οικουμένην εις τον καιρόν της νυκτός· ο είς να εξυπνά τους ανθρώπους από τον θάνατον του ύπνου εις την αναζώωσιν και εργασίαν της ζωής των, και ο έτερος να τους αναπαύη από τον μόχθον του καύματος, εις την δροσεράν ανάπαυσιν της στρωμνής των· εκείθεν να μεταδίδωσι το φως επί τους άλλους πλανήτας, δια να στολίζωσι την κυκλικήν σφαίραν του ουρανού, και εξ αυτών να καταβαίνη εις την γην λαμπροτάτη η φαιδρά του φωτός των ηδονή· «και εποίησεν ο Θεός τους δύο φωστήρας τους μεγάλους».