Ἡ Ἑλλὰς θὰ στηρίζη τὸν ψευδομακεδονισμὸν τῶν Σκοπιανῶν; -- Γράφει ὁ κ. Ἰωάννης Ἀμπατζόγλου, δρ. Ἰατρικῆς ΔΠΘ

Ἀπὸ τὴν 8η Ἰουνίου, οἱ ὑποστηρικτὲς τοῦ ἐθνικιστικοῦ κόμματος τῶν Σκοπίων VMRO-DPMNE μὲ ἀρχηγὸ τὸν Κρίστιαν Μίτσκοσκι διοργανώνουν διαδηλώσεις στὴν πόλη τῶν Σκοπίων καὶ σὲ ἀρκετὲς ἀκόμα πόλεις τῆς χώρας. Νὰ σημειωθεῖ ὅτι τὸ VMRO-DPMNE εἶναι τὸ μεγαλύτερο κόμμα τῆς ἀντιπολίτευσης στὰ Σκόπια καὶ οἱ ὑποστηρικτές του θεωροῦν ὅτι οἱ Σκοπιανοὶ εἶναι ἀπόγονοι τῶν ἀρχαίων Μακεδόνων καὶ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Ὁ λόγος αὐτῶν τῶν κινητοποιήσεων, στὶς ὁποῖες συμπεριλαμβάνονται καὶ ἀποκλεισμοὶ κεντρικῶν δρόμων, εἶναι οἱ πληροφορίες ποὺ ἔχει ὁ Μίτσκοσκι ἀπὸ «διπλωματικὲς πηγές», ὅτι ὁ πρωθυπουργὸς τῶν Σκοπίων Ζόραν Ζάεφ διαπραγματεύεται μὲ τὴ Βουλγαρία ζητήματα ποὺ ἅπτονται τῆς «μακεδονικῆς ἐθνικῆς ταυτότητας, γλώσσας καὶ πολιτισμοῦ» καὶ μάλιστα ὅτι ἡ πλευρὰ τῶν Σκοπίων εἶναι διατεθειμένη νὰ ὑποκύψει στοὺς βουλγαρικοὺς ὅρους.

Ἡ Βουλγαρία ἔχει δείξει μέχρι τώρα ὅτι δὲν παίζει μὲ τὴν ἱστορία της καὶ δὲν κάνει τὸ χατίρι τῶν Σκοπίων, ὅταν μάλιστα αὐτὸ πρόκειται νὰ ὑπονομεύσει μελλοντικὰ τὴν ἴδια της τὴν ὕπαρξη.

Λόγος δεύτερος εις τον Τίμιον Πρόδρομον (εκ της Αποστολικής Σαγήνης).

Ποίαν θεωρίαν να κάμω εις τούτον τον διαυγή και πολύφωτον φωστήρα, τον Μέγαν, λέγω, Ιωάννην τον Πρόδρομον, όστις εκ μήτρας στειρωτικής ανέτειλεν ημίν σήμερον; να τον επαινέσω με λόγον; Και ποίος έχει τόσον υψηλόν λόγον και δυνατόν, όπου να φθάση εις ευφημίαν και έπαινόν του, τις έχει ουράνιον νουν όπου να ευφημίση τον ουράνιον Πρόδρομον; Τις έχει γλώσσαν αγγελικήν, όπου να δυνηθή να επαινέση ακούραστα τον αστραπόμορφον τούτον Άγγελον; Που λόγοι; Που έπαινοι τοσούτοι, όσαι είναι αι χάριτες του Τιμίου Προδρόμου; Που ευρίσκει τις τόσα χαρίτων άνθη, ώστε να πλέξη τόσα στέφανα, όσα είναι τα υπέρ άνθρωπον ισάγγελα κατορθώματά του; τις έχει τόσας φωνάς, ώστε να δώση τόσας ευχαριστίας εις τον Τίμιον Πρόδρομον, όσας ευεργεσίας παρ’ αυτού καθ’ εκάστην ημέραν λανβάνομεν; Αλλ’ αν ευρεθή και τις, ειπέτε μου τι πρώτον, τι ύστερον να επαινέση; Μυρίαι πηγαί χαρισμάτων του Πνεύματος εις τον ισάγγελον τούτον ευρίσκονται· εκ ποίας, ειπέτε, πρώτον να αντλήση του πανηγυρικού λόγου τας αφορμάς;

Η καθημερινή παρέμβαση του Θεού στην Ζωή μας. -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Το θαύμα εις την καθημερινότητά μας, ορισμένες φορές το αγνοούμε, ένεκεν της αδυναμίας να συνειδητοποιήσουμε με ενάργεια ότι το παν το οφείλουμε εις τον Δημιουργό μας, με συνέπεια, πολλά πράγματα να τα θεωρούμε αυτονόητα και να τα υποτιμούμε, πράγμα το οποίο καθίσταται απότοκος της αλαζονικής φύσης μας.

Περαιτέρω όμως η ίδια η ζωή μας, η υγείας μας, η σύνθεση των ανθρωπίνων σχέσεων, πολλές φορές είναι θέλημα θεού, καθότι ημείς επικαλούμαστε την παρέμβασή του, προς μία κατεύθυνση ο ίδιος όμως κρίνει δεόντως με γνώμονα την εξυπηρέτηση του υπέρτερου συμφέροντος μας, να μας ωθήσει προς την προσήκουσα και πλέον ενδεδειγμένη οδό, την οποία αρχικώς δεν ξέρουμε ποια είναι, ενώ ο Ίδιος γιγνώσκει ορθώς και λυσιτελώς το παν περί ημών.

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Υπό Νικηφόρου Θεοτόκη

 «Καί πολλοί ἐπί τῇ γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται».(Λουκ. Α‘ 14).

«Δίκαιος ὁ Κύριος καί δικαιοσύνας ἠγάπησεν». Τοῦτο ἁρμόζει νά εἰποῦμεν εἰς τήν ὑπέρλαμπρον καί ἐνδοξοτάτην ἑορτήν, ὅπου τήν σήμερον ἡμέραν ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς πανηγυρίζομεν. Δίκαιος εἶναι ὁ Κύριος, καί τάς δικαιοσύνας ἀγαπᾶ, διά τοῦτο μέ τόσα πολλά μεγαλεῖα, καί μέ τόσας μεγάλας δόξας, ἠθέλησε νά μεγαλύνη τό γενέσιον τοῦ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ. Ὁ Ἰωάννης ὑπερβαίνει ὅλους τούς Ἁγίους εἰς τήν ἁγιότητα· δέν ἐγεννήθη εἰς τόν κόσμον ἄλλος ἄνθρωπος μεγαλύτερος ἀπό αὐτόν εἰς τήν χάριν, ἐξαιρετικώτερος εἰς τήν ἀρετήν, περισσότερος εἰς τήν τελειότητα. Τοῦτο, ὅπου λέγω, δέν εἶναι ὑπερβολή, οὐδέ φοβοῦμαι τίποτε, μήν τύχη καί λανθασθῶ, ὅταν τόν ἀνεβάζω εἰς ἕνα τοιοῦτον ὑψηλότατον ὕψος ἡ ἄπειρος καί ἀλάνθαστος σοφία τοῦ πανσόψου καί ὑπερτελείου Θεοῦ, ὅπου καλά ἐγνώρισε τήν ἀρετήν του, αὐτή τόν ἀνέβασε τόσον ὑψηλά, δίδοντάς του τά πρωτεῖα ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους. «Οὐκ ἐγήγερται ἐν γέννητοῖς γυναικῶν μείζων Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ». Τοῦ Ἰωάννου ἡ ζωή ἔχει περισσοτέραν ἁγιότητα ἀπό τήν πολιτείαν τῶν ἄλλων Ἁγίων τό γενέσιον τοῦ Ἰωάννου πρέπει νά ἔχη περισσότερην χάριν καί δόξαν ἀπό τῶν ἄλλων Ἁγίων τά γενέσια.

Απολυτίκιον Γενεσίου Τιμίου Προδρόμου - 24 Ιουνίου

 

Τη ΚΔ΄ (24η) Ιουνίου, το γενέσιον του τιμίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού ΙΩΑΝΝΟΥ.

Ιωάννης ο ένδοξος Προφήτης, Πρόδρομος και Βαπτιστής του Κυρίου, εμαρτυρήθη υπό του Δεσπότου Χριστού, ότι μεταξύ των γεννητών υιών των γυναικών αυτός είναι ο μεγαλύτερος πάντων, και ότι υπερβαίνει τους Προφήτας. Ούτος εσκίρτησεν ακόμη εν τη κοιλία της μητρός του, και εκήρυξεν εις όλους τους εν τη γη την παρουσίαν του Σωτήρος· ούτος προέδραμε και κατήλθεν εις τον Άδην, και ευηγγελίσατο την έλευσιν του Κυρίου. Ούτος υπήρξεν υιός Ζαχαρίου του Αρχιερέως και Ελισάβετ της στείρας, γεννηθείς δια Θείας επαγγελίας και υποσχέσεως· αυτός και την σιωπήν του πατρός του Ζαχαρίου έλυσεν όταν εγεννήθη και όλον τον κόσμον ενέπλησε χαράς. Δια τούτο και οι Άγγελοι σήμερον μετά των ανθρώπων ευφραίνονται, και όλη η Κτίσις χαράς επληρώθη. Τελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή εις τον αγιώτατον αυτού Ναόν, τον ευρισκόμενον εις τόπον κακούμενον Φωρακίου.

ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΕΥΧΟΣ 83

23.6.2021

Ἐνημερώνουμε τοὺς πολυπληθεῖς φίλους ποὺ ἐρωτοῦν συνεχῶς μὲ ἐνδιαφέρον, γιατὶ καθυστερεῖ ἡ ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ, ὅτι ἐπὶ τέλους, παρὰ τὰ σχεδὸν ἀνυπέρβλητα προβλήματα, κατωρθώσαμε καὶ ἐκτυπώσαμε τὸ Τεῦχος 83 καὶ κυκλοφορεῖ.

Ὡς γνωστόν, ἡ ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ διανέμεται δωρεὰν τιμῆς ἕνεκεν σὲ 60.000 ἀντίτυπα εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἐξωτερικόν. Οἱ φίλοι ποὺ ἔχουν δηλώσει ἐνδιαφέρον, θὰ τὴν λάβουν ταχυδρομικῶς.

Γιὰ ὅσους ἐπιθυμοῦν νὰ ἐνημερωθοῦν γιὰ τὰ θέματα ποὺ διαπραγματεύεται καὶ ἰδίως γιὰ τὴ πραγματοποίησιν τοῦ Τάματος τῶν ἡρώων τοῦ 21, ἄς γνωρίζουν ὅτι εἶναι ἕτοιμον καὶ ἀναμένει νὰ πάρουν οἱ φίλοι δεκάδες δεσμίδες καὶ νὰ τὶς διαθέτουν ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχουν εὐήκοα ὦτα καὶ δὲν μᾶς κάνουν «σαμποτάζ». Τώρα ποὺ οἱ περιορισμοὶ αἵρονται καὶ οἱ μεταβάσεις ἐλευθεροῦνται σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἑλληνικῆς ἐπικρατείας, παρακαλεῖσθε νὰ σπεύσετε νὰ τὸ διανέμετε εἰς ὅλην τὴν ἑλληνικὴν ἐπικράτειαν.

Πῶς θὰ διαφωτισθῇ διαφορετικὰ τὸ χριστεπώνυμον πλήρωμα;;;;;

https://www.fotgrammi.gr/uncategorized/φωτεινή-γραμμή-τεύχος-83/

ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ τηλ. 210-3254321

Πανελλήνιος Ένωσις Θεολόγων: Ο Φίλης, αμετανόητος, επιτίθεται ξανά στην Εκκλησία και στο μάθημα των Θρησκευτικών

Ο κ. Νίκος Φίλης, πρώην Υπουργός Παιδείας επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ, επανέρχεται με επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσε στη βουλή προς την κα Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, σχετικά με ένα πολύ αγαπημένο του θέμα, την πολεμική του δηλαδή, εναντίον του χριστιανικού μαθήματος των Θρησκευτικών.

Πραγματικά, δεν αξίζει τον κόπο να ασχολείται κανείς με τα μονίμως επαναλαμβανόμενα και γι΄ αυτό κουραστικά, μπαρουφοειδή, ιδεοληπτικά, αντισυνταγματικά, αντιχριστιανικά, αντορθόδοξα, φληναφήματα του κ. Φίλη, όταν μάλιστα τα ποσοστά των απαλλαγών από το μάθημα των Θρησκευτικών, στις οποίες αναφέρεται η ερώτησή του, είναι ανάξια λόγου καθώς δεν υπερβαίνουν το 1% συνολικά στην ελληνική επικράτεια.

Ψεύστης ο Κύριος; -- Γράφει ο Χαρίλαος Ι. Στουραΐτης, Θεολόγος

Ο Κύριος, στην πορεία πρός Εμμαούς, απαντώντας στους Λουκά και Κλεόπα, αναφέρθηκε στους Προφήτες της Π. Διαθήκης και στις Προφητείες αυτών, οι οποίοι είχαν προφητεύσει για το Πάθος και την Ανάστασίν του.

Όταν όμως του ζήτησε ο Φίλιππος να του δείξει τον Θεόν Πατέρα, τον επετίμησε αυστηρά, λέγοντάς του, ότι, «ο εωρακώς εμέ, εώρακε τον Πατέρα»  [ Ιωάν. ιδ, 23 ] και αλλού, «ουδείς τον Πατέρα τις εώρακε, ειμή ο ών παρά του Θεού» [ Ιωάν.στ,46 ] χωρίς βεβαίως να τον παραπέμψει στην Προφητεία του Δανιήλ.

Εάν είχε δεί τον Θεόν Πατέρα ο Προφήτης Δανιήλ, δεν θα τον παρέπεμπε σ΄αυτόν ο Κύριος;
Συνεπώς, όλοι όσοι λιτάνευσαν και προσκύνησαν προχθές, εορτή του Αγίου Πνεύματος, την δήθεν εικόνα της Αγίας Τριάδος, αφ΄ενός λιτάνευσαν και προσκύνησαν τον Αρειανισμό, τον Παπισμό, τον Βαρλααμισμό, τον Βογομιλισμό, τον Ανθρωπομορφισμό, τον Θεοπασχιτισμό και τον Ζηζιουλειανισμό, αιρέσεις τις οποίες έχει καταδικάσει η Ορθόδοξος Εκκλησία, αφ΄ ετέρου εποίησαν ψεύστη το Κύριον [ φεύ ] ο οποίος τονίζει εκκωφαντικά ότι τον Θεόν Πατέρα, εκτός από τον ίδιο, ΟΥΔΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΚΑΝΕΙΣ ΕΩΡΑΚΕ.

Τα κατάφερε πολύ καλά ο Παπισμός !
Αφού στην θέση της Αυτοαληθείας τοποθέτησε τον δήθεν αλάθητο Πάπα,
υμνείται και δοξάζεται τόσο διά του Νέου Ημερολογίου, όσο και διά των δικών του παραστάσεων, της δήθεν εικόνος της Αγίας Τριάδος και της αντιευαγγελικής εκ του Τάφου. [ σταυροφορική ].

π. Σεραφείμ Ζήσης, Οι εξωγήϊνοι δαίμονες και ο Μεσσίας της Νέας Εποχής

 https://agiooros.org/

ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Υπάρχουν χριστιανοί, ποὺ ἀντιμετωπίζουν σοβαρὰ προβλήματα καὶ θέλουν νὰ καταφύγουν σὲ ἐνάρετους κληρικοὺς καὶ μοναχούς, γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπό αὐτά. Ἀναζητοῦν τὴ λύση ἔξω ἀπὸ τὸν ἑαυτό τους, ξεχνώντας ὅτι ὁ Χριστὸς πολλὲς φορὲς ἔλεγε ὅτι ἡ πίστη σώζει. Ἡ φράση του «ἡ πίστις σου σέσωκέ σε» ἦταν ἀποκαλυπτική. Τὸ θαῦμα γινόταν, γιατὶ προϋπῆρχε ἡ πίστη καὶ ἡ καλὴ προαίρεση. Ἐναγωνίως θέλουν νὰ ἀναθέσουν τὴν ὑπόθεσή τους στὸ Θεὸ μέσῳ κάποιου ἄλλου. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ θυμίζει τοὺς παραβάτες τοῦ ποινικοῦ κώδικα, οἱ ὁποῖοι ἀναθέτουν σὲ κάποιον καλὸν δικηγόρο νὰ τοὺς ὑπερασπιστεῖ καὶ νὰ τοὺς ἀπαλλάξει. Οἱ ἴδιοι παραμένουν ἀπρόθυμοι νὰ βιώσουν τὸ πρόβλημά τους πνευματικὰ καὶ ἀναποφάσιστοι νὰ ἀλλάξουν τρόπο ζωῆς. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρό. Ὁ Χριστιανὸς πρέπει νὰ ἐπικοινωνεῖ μὲ τὸν Θεὸ μέσῳ τῆς μετανοίας του καὶ τῆς προσευχῆς του. Οἱ ἄλλοι εἶναι ἀπὸ ἔξω καὶ δὲν μποροῦν νὰ ἀντικαταστήσουν οὔτε τὸ Θεό, οὔτε τὸν ἴδιο.

Agrippina the Martyr of Rome

This Martyr was from Rome and lived in virginity, having Christ alone as her Bridegroom. Of her own accord she courageously presented herself to the pagans as a Christian, and was tortured to death, according to some, in the reign of Valerian (253-260). Her holy relics were then taken to Sicily, where they immediately became a source of great miracles.

Ἅγιον Πνεῦμα καί Χριστιανική ἑνότης -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμ. Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

1. Ὁ Θεὸς τῶν Χριστιανῶν

Ἕνα εὔκολο –καὶ πρόχειρο– ἐπιχείρημα, γιὰ νὰ ὑποστηριχθεῖ ἡ συγγένεια τῶν Μεγάλων Θρησκειῶν (Θρησκευμάτων ὀρθότερα), εἶναι ἡ ἀναφορὰ σὲ ἕνα Θεό, πού ἀπὸ κοινοῦ ἀποδέχονται. Καὶ βέβαια ὁ Θεὸς εἶναι ἕνας.

Ὁ ἕνας ὅμως Θεὸς θεωρεῖται ἀπὸ τὰ διάφορα θρησκεύματα μέσα ἀπὸ εἰδικὴ προοπτική, ὥστε τελικὰ νὰ διαφέρει ὁ Θεὸς ἀπὸ θρησκεία σὲ θρησκεία, καὶ τελικὰ νὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν εἶναι ὁ ἴδιος Θεός, στὸν ὁποῖο ἀναφέρονται, ἀκόμη καὶ οἱ λεγόμενες μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες, ἀλλὰ καὶ οἱ χριστιανικὲς «Ὁμολογίες».

Ὁ Θεὸς τῶν χριστιανῶν εἶναι μὲν ἕνας, ἀλλὰ διακρίνεται σὲ Τρία Θεῖα Πρόσωπα, κάθε ἕνα ἀπὸ τὰ Ὁποῖα ἔχει τὸ πλήρωμα τῆς θεότητας, χωρὶς ὅμως νὰ γίνεται λόγος γιὰ «τρεῖς θεούς», ἀλλὰ γιὰ Ἕνα, ὅπως ὁμολογοῦμε καὶ στὸ «σύμβολο τῆς πίστεως, («Πιστεύω εἰς ΕΝΑ Θεόν…»). Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι «ὁ Θεὸς ποὺ ἀποκαλύπτεται στὴν ἱστορία, δὲν εἶναι μία μοναχικὴ ὕπαρξη, αὐτόνομη Μονάδα ἢ ἀτομικὴ Οὐσία. Εἶναι Τριάδα ὑποστάσεων, τρία Πρόσωπα μὲ ἀπόλυτη ὑπαρκτικὴ ἑτερότητα, ἀλλὰ καὶ κοινότητα Οὐσίας, Θέλησης καὶ Ἐνέργειας»1.

Ασύγγνωστη προσταγή Κρατικής βίας και συγγνωστή ηθική πλάνη δίκαιης αλήθειας -- Χαράλαμπος B. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η τυφλή υπακοή ενός δημοσίου υπαλλήλου εις την εκτέλεση μίας προδήλως αντισυνταγματικής εντελλόμενης ενέργειας την οποία παρά την ρητή εκπεφρασμένη αντίδρασή του προς τούτο, το Κράτος εν γένει δια των οργάνων του επιβάλλει προς αυτόν, καθοιονδήποτε τρόπο, υπό την απειλή μάλιστα και επιβολής πειθαρχικής ποινής, συνιστά  ανυπερθέτως μία μορφή προσταγής, δια της οποίας ο προστάξας δρα ως έμμεσος αυτουργός ,ενώ ο προστασσόμενος απαλλάσσεται εκ της τυχόν τελέσεως αξιοποίνου πράξεως, διότι κατά το άρθρο 21 του Ποινικού Κώδικα αποκλείεται ο άδικος χαρακτήρας της πράξεως καθ’ εαυτής.

Ο μακαριστός Φώτης Κόντογλου, γράφει:

«... Ο φιλοπαπισμός (στον οποίο οδηγεί ο Οικουμενισμός) κατάντησε πιο σιχαμερός κι’ απ’ αυτόν τον παπισμό, αν είναι δυνατόν ένα τέτοιο πράγμα. Σαν μαγνήτης τραβά όλο το πνευματικό πύον της Ελλάδος. 

Στον Αθηναγόρα και στους περί αυτόν και μετ’ αυτού βρίσκουν προστασία όλοι οι ανήθικοι, για να πυκνώσουν τις τάξεις των προδοτών της Ορθοδοξίας. Θράσος και κολακεία, υποκρισία και δωροδοκία, ιδού τα όπλα του θεατρίνου του Φαναρίου....» 

(εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος», Φεβρουάριος 1966).

Τη ΚΓ΄ (23η) Ιουνίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΑΓΡΙΠΠΙΝΗΣ.

Αγριππίνα η Αγία του Χριστού Μάρτυς ήτο γέννημα και θρέμμα της περιδόξου πόλεως Ρώμης, εκ νεότητός της δε παρέδωκεν εαυτήν εις τον Θεόν. Όθεν ευωδίαζε μεν τας καρδίας των πιστών, ως κήπος τις ηνθισμένος, ή ευωδέστατον ρόδον, απεδίωκε δε την δυσωδίαν των παθών, καθό στολίσασα την ψυχήν της η μακαρία με την παρθενίαν και καθαρότητα. Επειδή λοιπόν ηρραβωνίσθη πνευματικώς με τον Χριστόν, δια τούτο ανδρείως και θαρραλέως προσήλθεν εις το Μαρτύριον, παραδώσασα εαυτήν δια τον έρωτα και την αγάπην του Νυμφίου της Χριστού, εις πολλάς βασάνους και μαρτύρια.

Η απροσδόκητη ευλογία

Βρισκόμαστε στα χρόνια της γερμανικής κατοχής. Οι μοναχοί του Αγίου Όρους δοκιμάζονται κι αυτοί, αλλά βλέπουν έκδηλη τη βοήθεια της Υπεραγίας Θεοτόκου. 

Είναι Αύγουστος του 1942 και οι Παρακλήσεις στην Παναγία έχουν αρχίσει. Στη Νέα Σκήτη ο μυλωνάς π. Αρσένιος Μαντζαρόλας δεν έχει καθόλου αλεύρι. Επί πλέον χρωστάει είκοσι δανεικά ψωμιά σε πατέρες της σκήτης. Κι επειδή δεν μπορεί να τα επιστρέψει, δεν θέλει από ντροπή ούτε να τους δει. Είναι τόσο λυπημένος, ώστε αποφασίζει να φύγει ξημερώματα της 13ης Αυγούστου από το Άγιον Όρος και να φθάσει σιγά –σιγά με τα πόδια στην πατρίδα του τη Σπάρτη. 
Την παραμονή, νηστικός και στεναχωρημένος, ξάπλωσε λίγο να ξεκουραστεί. Μόλις αποκοιμήθηκε, του φάνηκε πως είδε τη μητέρα του. 
- Τι έχεις, παιδί μου, και είσαι λυπημένος; 
- Μάνα, δεν έχω καθόλου ψωμί. Τι άλλο θέλεις να έχω; Μάνα, πεινώ! 
- Και για αυτό θέλεις να φύγεις από το Όρος; 
- Ναι, για αυτό. 
- Και που λογαριάζεις να πας, δυστυχισμένο παιδί; Εγώ δεν είμαι – αιώνες τώρα- η Κυβερνήτρια του Όρους; Πως είναι δυνατό να αθετήσω την υπόσχεσή μου; Να, σας έφερα στην παραλία ένα καΐκι με σιτάρι. Πήγαινε να πάρεις. 

Γένεσις του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών -- Του Επισκόπου Ράσκας και Πριζρένης κ. Αρτεμίου (Πατριαρχείου Σερβίας)

Απλώς, ο τίτλος «Παγκόσμιον Συμβούλιον των Εκκλησιών» ήδη εκφράζει την αίρεσιν του ψευδο-εκκλησιαστικού αυτού οργανισμού. Μεταξύ των διδασκαλιών της Χριστιανικής πίστεως υπάρχουν αλήθειαι αι οποίαι έλαβον εις τους δογματικούς ορισμούς των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας εις τας Οικουμενικάς Συνόδους μίαν ακριβή και οριστικήν διατύπωσιν, η οποία δεν επιτρέπει διαφόρους ερμηνείας. Ούτως, οι άγιοι Πατέρες της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου ώρισαν το δόγμα της πίστεως εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν και όχι εις «πολλάς», εκ των οποίων κάποιον είδος «συμβουλίου» ή «ενώσεως» ή κάποιον είδος «υπερ-εκκλησίας» θα ηδύνατο να προέλθη. Η Εκκλησία είναι μία και καθολική και εις αυτήν είναι συγκεντρωμέναι ομού όλη η αλήθεια, όλη η χάρις, όλα όσα ο Κύριος έφερε μετ’ Αυτού εις την γην και παρέδωσεν εις τους ανθρώπους και άφησε δια την σωτηρίαν των. Είναι μία και καθολική, επειδή συγκεντρώνει όλους όσους θέλουν την σωτηρίαν, εις μίαν εσωτερικήν ενότητα, εις το Σώμα του Θεανθρώπου Χριστού. Ούτως, αυτή αύτη η ιδεα ενός «συμβουλίου» ή «ενώσεως» των Εκκλησιών είναι αδύνατος, ανεπίτρεπτος και απαράδεκτος δια την συνείδησιν εκάστου Ορθοδόξου.                                                                   

Για μια ανήσυχη ησυχία …! -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθηγητού Παν. Αθηνών.

Αν θα μπορούσε κανείς να διεισδύσει πραγματικά στον πυρήνα της υπαρξιακής αγωνίας του ανθρώπου, που γεννάται από τον πόθο για ενότητα, θα ανακάλυπτε ακριβώς ότι ο πόθος αυτός προδίδει την ψυχική δίψα του ανθρώπου για ησυχία. Είναι γεγονός ότι ο διασπασμένος και διχασμένος εσωτερικά άνθρωπος, εκείνος τουλάχιστον που βιώνει την ανάγκη για ενότητα σαν μια βασική επιδίωξη της ζωής, στο βάθος της εσώτερης ψυχικής υποστάσεώς του λαχταρά την ησυχία. Εξάλλου, εάν ένας διαταραγμένος από εσωτερικές συγκρούσεις και διασπάσεις άνθρωπος κατέληγε στην ψυχική του συγκρότηση και ενοποίηση, το πρώτο αγαθό που θα γευόταν θάταν ασφαλώς η πνευματική ησυχία, σαν έκφραση της αρμονίας των ψυχικών του καταστάσεων και περιεχομένων. Γι’ αυτό το λόγο το ασκητικό βίωμα, η νηπτική πατερική έρημος, θα πρότεινε, σ’ αυτόν που διψά την ενότητα και τον πόθο του απολύτου, να βιώσει στο ψυχικό χώρο της μοναξιάς την ασκητική ησυχία και την «αναχώρηση» από τα πράγματα του κόσμου. Κι’ εδώ βέβαια θα αντιμετώπιζε κανείς μια «παράλογη» ίσως πραγματικότητα, μια ιδιάζουσα κατάσταση ησυχίας και ψυχικής μοναξιάς.

Eusebius, Bishop of Samosata

After the expulsion of Eudoxius from the see of Antioch, the Arians of Antioch, believing that Meletius of Armenia would uphold their doctrines, petitioned the Emperor Constantius to appoint Meletius Bishop of Antioch, while signing a document jointly with the Orthodox of Antioch, unanimously agreeing to Meletius' appointment (see Feb. 12); this document was entrusted to Eusebius, Bishop of Samosata. Meletius, however, after his Orthodoxy became apparent, was banished, and the Arians persuaded Constantius to demand the document back from Eusebius, as it convicted their perfidy. Imperial officers were sent; Eusebius refused to surrender the document without the consent of all who had signed it; the officers returned to the Emperor, who furiously sent them back to Eusebius with threats.

Προς νέαν εκκλησίαν. ΝΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ = ΟΥΝΙΑ του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στις μέρες μας, που τόσος λόγος γίνεται για την περίφημη «νέα τάξη πραγμάτων» και την  πολυθρύλητη «νέα εποχή», προγραμματίζεται και ποικιλοτρόπως επιδιώκεται η επικράτηση μιάς «νέας εκκλησίας». Ονομάζω έτσι το μοντέλο προς το οποίο προσανατολίζονται οι οικουμενιστικές προσπάθειες. Με έμφαση τονίζουν οι οικουμενιστές τα καλά και συμφέροντα που επαγγέλλεται το εν λόγω μοντέλο. Και πολλά από τα επιχειρήματά τους παρουσιάζονται εύλογα, εντυπωσιακά και δελεαστικά. Κατ΄ αρχήν, το επιταχυνόμενο άνοιγμα της κοινωνίας, η αναπόφευκτη και εν πολλοίς ευεργετική προσέγγιση λαών, πολιτισμών και ιδεών, που προωθεί η αμφιλεγόμενη αλλά σταθερά κυριαρχούσα παγκοσμιοποίηση, το αίσθημα ανασφάλειας, που υποθάλπει η προηγμένη τεχνολογία και τεχνογνωσία μας, καλλιεργούν ένα φρόνημα ανεπάρκειας. Εξάλλου, ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός των μικτών γάμων, στο εξωτερικό αλλά και εδώ στην πατρίδα μας, πιέζει να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ των διαφόρων ομολογιών και της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Υπάρχουν, έπειτα, σοβαροί κίνδυνοι, οι οποίοι ως άλλη δαμόκλεια σπάθη απειλούν από στιγμή σε στιγμή να καρατομήσουν και να κονιορτοποιήσουν την τάξη και την ειρήνη της κοινωνίας μας· κίνδυνοι οικονομικοί, εθνικοί, πολιτικοί κλπ.

Οι ερπύστριες της Θεσμικής βίας ελαύνουν -- Χαράλαμπος B. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Ο μοναχικός αγών, ορισμένες φορές μας καταθλίβει διότι νιώθουμε και βιώνουμε τον κοινωνικό αποκλεισμό και την αδυναμία να συνυπάρξουμε, όχι κοινωνικά αλλά οντολογικά και πολιτικά με την συντριπτική πλειονοψηφία η οποία θεάται τα πράγματα υπό ένα διαφορετικό πρίσμα, προδήλως ασυμβίβαστο με την τρέχουσα πραγματικότητα.

Η αλήθεια είναι ότι η φερόμενη μάζα εθισμένη προς το φαινόμενο του μιθριδατισμού αδυνατεί να συνειδητοποιήσει με ενέργεια ότι η μοναδική οδός για την εξανάσταση του Γένους και την διεκδίκηση της ελευθερίας προϋποθέτει ιδιαίτερες θυσίες οι οποίες καθίστανται επίμοχθες και επώδυνες.