Οι «50 ομιλίες» του Αββά Μακαρίου του Αιγυπτίου.


Μελέτημα 14ον.

1. Ο λόγος που είπεν ο Θεός στον Κάϊν, ότι «η ζωή σου στη γη θα είναι γεμάτη στεναγμούς, τρόμο και αγωνία» ταιριάζει για όλους τους αμαρτωλούς. Aλλά και ο ίδιος ο Κύριος, θέλοντας να δείξει ότι εκείνοι που ακολουθούν τα θελήματα του σατανά, μοιάζουν του Κάϊν, έλεγε:  «Εσείς θέλετε να εκτελείτε τις επιθυμίες του πατέρα σας διαβόλου. Εκείνος ήταν ανθρωποκτόνος από την αρχή και δε στάθηκε ποτέ μέσα στην αλήθεια»…                                                           
2. Μόνο οι πνευματικοί άνθρωποι αδιαφορούν για την ανθρώπινη δόξα και την περιφρονούν, επειδή έχουν πληγωθεί και επιθυμούν άλλη δόξα… Γι΄ αυτό και ελευθερώνουν τον εαυτόν τους από κάθε φιλία του κόσμου για να μπορέσουν να έχουν μόνο τον θείο πόθο στην καρδιά τους. Γιατί, όσοι θέλουν να τρέξουν μ΄ ασφάλεια μέχρι τέλους το δρόμο, δεν ανέχονται ν΄ αναμείξουν άλλον έρωτα και άλλη αγάπη με εκείνη την επουράνια.                                                                                                       
3. Όπως είναι μεγάλα κι απερίγραπτα τ΄ αγαθά που μας υποσχέθηκε ο Θεός, έτσι χρειάζονται και πολλούς κόπους και αγώνες. Είπεν ο Κύριος: «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτόν του, ας σηκώσει το σταυρό του και ας με ακολουθεί». Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι τόσο ανόητοι, ώστε θέλουν ν΄ αποκτήσουν την ουράνια βασιλεία και να κληρονομήσουν την αιώνια ζωή και να βασιλέψουν χωρίς τέλος μαζί με το Χριστό μας, χωρίς να πάψουν να ζούνε με τα δικά τους θελήματα και ν΄ ακολουθούνε αυτά, που είναι μάταια και ολοφάνερα βλαβερά…                                                                                                                                                          4. Αυτοί που παραμένουν μέχρι το τέλος άπτωτοι, είναι όσοι μίσησαν όλες τις επιθυμίες του κόσμου και τις φαντασιώσεις του κόσμου και τις ηδονές και τις κοσμικές ασχολίες. Ώστε με τη δική του θέληση ο καθένας διώχνεται από τη βασιλεία. Επειδή δεν προτίμησε αληθινά τους κόπους και δεν απαρνήθηκε τον εαυτόν του, αλλά θέλει μαζί με τον Θεϊκό πόθο να δοκιμάζει και μερικές ευχαριστήσεις αυτού του κόσμου.                                                                                                         
5. Και αυτές οι καλές πράξεις ακόμη πολλές φορές γίνονται από κενοδοξία, η οποία κρίνεται από το Θεό όπως και η κλοπή, η αδικία και τ΄ άλλα αμαρτήματα. Γιατί λέει η Γραφή: «Ο Θεός διασκόρπισε οστά ανθρωπαρέσκων». Ώστε και με τις καλές πράξεις επιδιώκει ο εχθρός να υπηρετείται και να λατρεύεται…

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)


Η ΧΑΡΙΣ

Έναντι του Θεανθρώπου και ως Προσώπου και ως Εκκλησίας, ίσταται ο άνθρωπος με την θεοειδή φύσιν του. Δημιουργηθείς θεοειδής ο άνθρωπος έχει και την θειοειδή ελευθερίαν, η οποία έχει απεράντους διαστάσεις. Κατά την ελευθέραν θέλησίν του ο άνθρωπος δύναται και τον Θεόν να απορρίψη και τον διάβολον να εκλέξη. Ούτος δύναται να καταστή «Θεός κατά χάριν», αλλά και διάβολος κατά την ελευθέραν θέλησίν του. Το αυτεξούσιον θέλημα του ανθρώπου φυσικώς και θεαρέστως χρησιμοποιούμενον οδηγεί αυτόν προς τον Θεόν και ενώνει με Αυτόν, χρησιμοποιούμενον δε παρά φύσιν, δηλαδή κατά κατάχρησιν οδηγεί προς τον διάβολον και ενώνει με Αυτόν. Τρανή απόδειξις τούτου είναι όλη η ιστορία του ανθρωπίνου γένους. Δια τούτο ο Θεός έγινεν άνθρωπος, ώστε εν τη θεανθρωπίνη Υποστάσει Του να δείξη εις τον άνθρωπον πως δύναται ούτος να χρησιμοποιή ορθώς και κανονικώς το αυτεξούσιον θέλημά του και πως δια της χάριτος να οικοδομήση εαυτόν εις χριστοειδή άνθρωπον, τελειοποιούμενον και τελειοποιούντα την θεοείδειάν του. Δια τον σκοπόν ακριβώς αυτόν ίδρυσεν επί του εαυτού Του την Εκκλησίαν Του εν τη οποία δίδει τας αναγκαίας εις τον άνθρωπον θείας δυνάμεις.γενόμενος «σύσσωμος» του θεανθρωπίνου σώματος της Εκκλησίας (Εφ. 3,6) ο άνθρωπος δια της Χάριτος των Μυστηρίων και των κατά χάριν αρετών της Εκκλησίας φθάνει εις τον θεόσδοτον προορισμόν του, γίνεται δηλαδή Θεός κατά χάριν.

ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ  ΣΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ  ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

 
Με  επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 25 Μαΐου 2013, η ημερίδα «Η ολοκληρωμένη Παιδεία μέσω της αγωγής του προσώπου» στα Εκπαιδευτήρια της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, υπό την αιγίδα της οποίας και διεξήχθη.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς, διακρινόμενος για το ανύστακτο ενδιαφέρον του για την Παιδεία και την μαθητιώσα νεότητα, κηρύσσοντας την έναρξη της ημερίδας, απηύθυνε πατρικό λόγο λέγοντας τα εξής: «στους  καιρούς μας τα άτομα πολτοποιούνται, μεταποιούνται σε άμορφη μάζα και η περί του ανθρώπου θεώρηση μοιάζει θολή και συγκεχυμένη.
 
 Συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

H εικόνα υπερβαίνει και το όραμα του Μ. Αντωνίου.


H οργή του Θεού έχει καταλάβει την Εκκλησία εδώ και πολλές δεκαετίες. Ο Παπισμός και ο Οικουμενισμός θριαμβεύουν. Τότε ο Μ. Αθανάσιος και οι άλλοι Πατέρες κατενόησαν τον κίνδυνο, που περιέγραφε το όραμα του Μ. Αντωνίου. Τώρα βλέπουμε να μολύνονται οι ναοί και τα θυσιαστήρια απο συμπροσευχές και συλλείτουργα με τους «αλόγους» αιρετικούς και ενισχύουμε την μόλυνση και την επαινούμε, συλλακτίζοντες κι εμείς μέσα εις τα Άγια των Αγίων. Αν παρακολουθήσει κανείς οικουμενίστικα συλλείτουργα και συμπροσευχές, σαν αυτό που έγινε στην Καμπέρα, στην Ζ' Γενική Συνέλευση του Παγκόσμιου Συμβουλίου των δήθεν Εκκλησιών, και σαν αυτά που γίνονται συχνά με τη συμμετοχή ιερέων ομοφυλοφίλων που τολμούν και κρατούν το Άγιο Δισκοπότηρο και γυναικών επισκόπων και ιερειών, η εικόνα υπερβαίνει και το όραμα του Μ. Αντωνίου. Μόνη ελπίδα για να επανεύρει η Εκκλησία την ομορφιά της είναι η σύσταση και συμβουλή του Μ. Αντωνίου: «Μόνον μη μιάνετε εαυτούς μετά των Αρειανών». Μόνο να μη μιανθούμε από την κοινωνία μας με τον Παπισμό και Οικουμενισμό, με τους φιλοπαπικούς και οικουμενιστάς Ορθοδόξους. Επειδή μέχρι τώρα δεν το επράξαμε δυναμικά και αποφασιστικά, γι' αυτό παρατείνει ο Θεός επί έτη την οργή του, την αιχμαλωσία των Ορθοδόξων στην παναίρεση του Οικουμενισμού. Μέχρι πότε επίσκοποι, ιερείς, μοναχοί και λαϊκοί θα επιτρέπουμε τα άλογα κτήνη, τους αιρετικούς, να λακτίζουν και να μιαίνουν τα Ιερά και τα Άγια της Ορθοδοξίας; Όσο απρακτούμε και βρίσκουμε διάφορες προφάσεις πνευματικοφανείς, το βδέλυγμα της ερημώσεως θα ίσταται εν τόπω αγίω.

Πίστη - Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου


Έτσι πρέπει να πιστεύουμε, σαν να πρόκειται για ορατά πράγματα και πολύ περισσότερο. Πρέπει να μεταβούμε εκεί και να μπούμε στη βασιλεία των ουρανών. Μην περιεργάζεσαι λοιπόν και μη ζητάς λογικές αποδείξεις• τα δικά μας δόγματα απαιτούν πίστη.

Επειδή εκείνα που ελπίζουμε θεωρούνται ανυπόστατα, η πίστη δίνει σ’ αυτά πραγματική ύπαρξη• ή καλύτερα δεν δίνει, αλλά αυτό είναι η ουσία τους. Παραδείγματος χάριν, η ανάσταση των νεκρών δεν έχει έλθει ακόμη, ούτε είναι υπαρκτή αυτή την στιγμή, η ελπίδα όμως την παρουσιάζει μέσα στη δική μας ψυχή σαν πραγματικότητα. Αυτό σημαίνει «υπόστασις πραγμάτων ελπιζομένων» (πραγματική ύπαρξη γεγονότων που ελπίζουμε ότι θα πραγματοποιηθούν στο μέλλον).

Αυτό αληθινά είναι το γνώρισμα της πίστεως, όταν δηλαδή η υπόσχεση δεν είναι σύμφωνη με τα ανθρώπινα δεδομένα, όμως εμείς πιστεύουμε στη δύναμη Αυτού που υπόσχεται (δηλαδή του Θεού). Γιατί, όπως λέει και ο τρισευτυχισμένος
Παύλος,
 

«πίστη είναι η ακλόνητη πεποίθηση στην πραγματική ύπαρξη αγαθών που ελπίζουμε• η απόδειξη και βεβαιότητα για πράγματα που δεν βλέπονται με τα σωματικά μάτια, αλλά τα θεωρούμε ορατά και χειροπιαστά». Και πάλι: «Αυτό που βλέπει κανείς, γιατί και να το ελπίζει;».
Εκείνο λοιπόν είναι η πίστη, όταν δηλαδή πιστεύουμε εκείνα που δεν βλέπουμε, στρέφοντας τη σκέψη μας στην αξιοπιστία Εκείνου που έδωσε την υπόσχεση.

Από τα θαύματα της Κυρίας Θεοτόκου


Ένα συγκλονιστικό  θαύμα της Θεοτόκου άκουσα κάποια στιγμή από μια Μικρασιάτισα. Η Σμύρνη καίγεται οι Τούρκοι προχωρούν σφάζοντας λεηλατώντας καίγοντας. Μια ομάδα άτακτου στρατού κυνηγούν μια κοπέλα με δύο μικρά παιδιά, την έχουν σχεδόν φτάσει. Και τότε ενώ το κορίτσι αποκαμωμένο πέφτει μπροστά στην πόρτα της εκκλησίας και οι Τούρκοι είναι σίγουροι ότι την παγίδευσαν αρχίζουν να χτυπούν ξέφρενα οι καμπάνες μοναχές τους. Οι Τούρκοι πανικόβλητοι το βάζουν στα πόδια δίνοντας την ευκαιρία στην κοπέλα με τα παιδάκια να προλάβει να κρυφτεί. Η Θεοτόκος προστάτιδα της Σωφροσύνης είχε κάνει άλλο ένα Θαύμα!

ΚΑΝΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - KANON OF THEOTOKOS


Οι «50 ομιλίες» του Αββά Μακαρίου του Αιγυπτίου.,

Μελέτημα  13ον.

1. Δεν είναι μικρός ο αγώνας που χρειάζεται για να συντρίψουμε το θάνατο. Λέει βέβαια ο Κύριος: «Η βασιλεία του Θεού είναι μέσα σας», βρίσκεται όμως και ο θάνατος μέσα μας, που μας πολεμάει και μας αιχμαλωτίζει. Αν νικήσουμε σ΄ αυτόν τον πόλεμο, θα φύγει κάθε πόνος, λύπη και στεναγμός και η έρημος καρδιά θα γεμίσει πηγές υδάτων. Ο Προφήτης μας πληροφορεί: «Εγώ θα δώσω νερό σ΄ εκείνους, που βαδίζουν στην κατάξερη έρημο και διψούνε». Και ο ίδιος ο Κύριος μας λάει: «Όποιος πίνει από το νερό, που εγώ θα του δώσω, δε θα διψάσει στον αιώνα»…                                                                                                                                        
2. Η ψυχή που κυριεύεται από την ακηδία (=αφροντισιά) κατέχεται και από την απιστία. Γι΄ αυτό αναβάλλει από μέρα σε μέρα και δε δέχεται το λόγο του Θεού. Πολλές φορές μάλιστα δίνει φτερά στον εαυτό της με όνειρα, γιατί την έχει κυριεύσει η οίηση, η οποία είναι αναπηρία ψυχής, που δεν μπορεί να δει τις αδυναμίες της.                                                                                                                                                 
3. Όπως το νεογέννητο βρέφος είναι εικόνα του τέλειου άνδρα, έτσι ακριβώς και η ψυχή είναι εικόνα του Θεού, που την έπλασε. Όπως λοιπόν το παιδί όσο μεγαλώνει, τόσο γνωρίζει τον πατέρα του και την πατρική περιουσία που μέλλει να κληρονομήσει. Έτσι και η ψυχή πριν απ΄ την παρακοή, προοδεύοντας θα έφθανε στα μέτρα της τελειότητος του Χριστού μας. Αφού όμως παρήκουσε, απεμακρύνθηκε από το Θεό και σκοτίστηκε και πλανήθηκε μακριά από το Θεό. Ο Θεός όμως δεν έπαυσε να την καλεί κοντά Του, άλλοτε με τους προφήτες και άλλοτε με τον ερχομό Του στη γη. Χάριν της σωτηρίας του ανθρώπου υπομένει ονειδισμούς, ύβρεις, ραπίσματα και τέλος σταυρικό θάνατο. Για να μας υποδείξει ποια διάθεση να έχουμε σ΄ εκείνους που μας ονειδίζουν και εξευτελίζουν ή επιδιώκουν και το θάνατό μας ακόμη. Να γίνουμε δηλαδή σαν κουφοί και άλαλοι, παρακαλώντας τον Κύριο: «να μας καθαρίσει από τα κρυμμένα πάθη μας», οπότε θα γίνουμε άμεμπτοι. Τότε θα βρούμε Εκείνον και θα βρούμε την αιώνια ανάπαυση μαζί με τον Χριστόν μας.                                                                                                                                         
4. Αν θέλεις ν΄ αποκτήσεις, άνθρωπε, τη δόξα, που είχες στην αρχή και που χάθηκε κάνε το εξής: Όπως παραμέλησες τις εντολές του Θεού και υπέκυψες στις συμβουλές του σατανά, έτσι τώρα να επιστρέψεις στον Κύριο, οπότε με πολύ κόπο και ιδρώτα θα πάρεις πίσω τον πλούτο σου. Όποιος λοιπόν νοιάζεται για την ψυχήν του, πρέπει να βιάζει τον εαυτό του να διατηρήσει το ναό του Θεού άσπιλο. Τότε έρχεται Εκείνος που υποσχέθηκε ότι θα κατοικήσει μέσα μας και θα περιπατήσει μαζί μας, οπότε η ψυχή μας καταξιώνεται να γίνει «ναός του Θεού».

Οι πάπαι έχουν αποκηρύξει τον Αγ. Γεώργιον τον Τροπαιοφόρον και άλλους Αγίους της Εκκλησίας μας


Ὁ σημερινὸς Πάπας ὑποκρίνεται πὼς τιμᾶ τὸν Ἅγ. Γεώργιον
Ὁ νέος Πάπας Φραγκῖσκος εἰς μίαν προσπάθειαν νὰ καταδείξη ὅτι εἶναι φιλικὸς πρὸς τὴν Ὀρθοδοξίαν, ἀπεφάσισε νὰ ἑορτάσῃ τὰ ὀνομαστήριά του μὲ τὸ κοσμικόν του ὄνομα, τὸ ὁποῖον εἶναι Γεώργιος. Τὴν 23ην Ἀπριλίου, ἡμέραν ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου (οἱ Ὀρθόδοξοι τὴν ἑορτάζομεν πάντοτε μετὰ τὸ Πάσχα), ἀπεφάσισε νὰ ἑορτάση καὶ νὰ τιμήση τὸν μαρτυρήσαντα Ἅγιον Γεώργιον τὸν Τροπαιοφόρον. 
H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ὁ Μ. Βασίλειος σὲ λόγο του γιὰ τὴν πνευματικὴ ζωὴ λέει:

«Πολλοὶ προσέρχονται στὸν ἐνάρετο βίο, λίγοι ὅμως δέχονται τὸν ζυγό του, γιατί στοὺς   βιαστὲς ἀνήκει ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Μὲ τὴν λέξη βία ἐννοεῖ τὴν καταπόνηση τοῦ σώματος, ποὺ ὑπομένουν οἱ μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ, καθὼς ἀρνοῦνται τὰ δικά τους         θελήματα καὶ τὴν ἀνάπαυση τοῦ σώματος, τηροῦν δὲ ὅλες τὶς ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ. Ἂν    λοιπὸν θέλεις νὰ ἁρπάξεις τὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, γίνε βιαστὴς μὲ τὴν ὑπομονὴ κάθε   θλίψεως ποὺ ἔρχεται ἐναντίον σου καὶ ἀπὸ τοὺς δαίμονες καὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους».

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)


Η ΧΑΡΙΣ

Όλη η θεία πραγματικότης ενσαρκωμένη εις τον Θεάνθρωπον Χριστόν πηγάζει συνεχώς εξ εαυτής αναριθμήτους και αμετρήτους θείας δυνάμεις απαραιτήτους εις το ανθρώπινον είναι δια την σωτηρίαν, την θέωσιν, την χριστοποίησιν, την πνευματοποίησιν, την τριαδοποίησιν, την θεανθρωποποίησιν. Αύται ονομάζονται χάρις. Αι θείαι δυνάμεις αυταί ως δοσμέναι εις το θεανθρώπινον σώμα του Χριστού, την Εκκλησίαν, έχουν θεανθρώπινον χαρακτήρα. Διότι ό,τι υπάρχει εν τη Εκκλησία, είναι Θεανθρώπινον, διότι είναι από τον Θεάνθρωπον. Δεν υπάρχει τίποτε εν τη Εκκλησία, που να είναι εκτός του Θεανθρώπου. Η σωτηρία μας και η θεανθρωποποίησίς μας εν τη Εκκλησία δεν είναι άλλο παρά η διαρκής μας χαρίτωσις. Η Εκκλησία αναδεικνύεται ως ταμιούχος της Χάριτος έχουσα τον άπειρον ωκεανόν των θείων και θεοποιών τριαδικών δυνάμεων, αι οποίαι συνεχώς ενεργούν και εργάζονται εις τον θεανθρώπινον οργανισμόν της Εκκλησίας. Όλαι αι θείαι δυνάμεις αυταί αι αναγκαίαι εις τους ανθρώπους δια την ζωήν και ευσέβειαν και εις τους δύο κόσμους (Β΄ Πέτρ. 1, 3-4) εδόθησαν ημίν δια του Θεανθρώπου Χριστού, όστις είναι η Εκκλησία.

Ὁ ἀββᾶς Δωρόθεος μιλώντας γιὰ τοὺς πειρασμοὺς μᾶς λέει:

«Νὰ μὴ φέρεται κανεὶς μὲ ἀνυπομονησία στὴ θλίψη τοῦ πειρασμοῦ, ποὺ τοῦ συμβαίνει, οὔτε νὰ τὸν ἀποφεύγει, ἀλλὰ νὰ τὸν ὑπομένει μὲ ταπείνωση, σὰν νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δεινοπαθήσει. Νὰ πιστεύει ὅτι δὲν εἶναι ἄξιος νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὸ βάρος καὶ ὅτι ὁ πειρασμὸς πρέπει νὰ παραμείνει γιὰ πολὺ καιρὸ καὶ νὰ ζήσει καὶ νὰ ἐνταθεῖ ἐναντίον του. Καὶ ἂν ἀκόμα δὲν βρίσκει μέσα του τὴν αἰτία, κι ἂν πρὸς τὸ παρὸν δὲν τὴν καταλαβαίνει, νὰ πιστεύει ὅτι τίποτε δὲν εἶναι ἔξω ἀπὸ τὴν κρίση καὶ τὴν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἀγωνιστεῖ κανεὶς ἐναντίον τῆς ἔμπρακτης ἁμαρτίας καὶ ἀρχίσει νὰ πολεμάει καὶ τοὺς νοεροὺς ἐμπαθεῖς λογισμούς, ταπεινώνεται, συντρίβεται, ἀγωνίζεται καὶ μὲ τὶς θλίψεις καθαρίζεται καὶ    ἐπανέρχεται στὸ “κατὰ φύσιν”»

π. Θεόδωρος Ζήσης - Κυριακή του Παραλύτου

ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΓΙΑ ΝΑ «ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ»


Είδα στον ύπνο μου πως επισκέφθηκα τον Παράδεισο και ένας άγγελος ανέλαβε να με ξεναγήσει. Περπατούσαμε δίπλα δίπλα σε μια τεράστια αίθουσα γεμάτη με αγγέλους. Ο άγγελος οδηγός μου σταμάτησε μπροστά στον πρώτο σταθμό εργασίας και είπε : 
«Αυτό είναι το Τμήμα Παραλαβής. Εδώ παραλαμβάνουμε όλες τις αιτήσεις που φτάνουν στον Θεό με τη μορφή προσευχής»
 
Κοίταξα γύρω γύρω στον χώρο. Έσφυζε από κίνηση, με τόσο πολλούς αγγέλους να βγάζουν και να ταξινομούν αιτήσεις γραμμένες σε ογκώδης στοίβες από χαρτιά και σημειώματα, από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
 

Μετά, προχωρήσαμε σε έναν μακρύ διάδρομο, μέχρι που φτάσαμε στον δεύτερο σταθμό. Ο άγγελος μου είπε :
 
«Αυτό είναι το Τμήμα Συσκευασίας και Παράδοσης. Εδώ οι χάρες και οι ευχές που έχουν ζητηθεί προωθούνται και παραδίδονται σε αυτούς που τις ζήτησαν»
 
Πρόσεξα και πάλι πόση κίνηση είχε και εδώ. Αμέτρητοι άγγελοι πηγαινοέρχονταν δουλεύοντας σκληρά, αφού τόσες πολλές επιθυμίες είχαν ζητηθεί και συσκευάζονταν για να παραδοθούν στη γη.
 

Τέλος, στην άκρη ενός μακριού διαδρόμου, σταματήσαμε στην πόρτα ενός πολύ μικρού σταθμού. Προς μεγάλη μου έκπληξη μόνο ένας άγγελος καθόταν εκεί, χωρίς να κάνει ουσιαστικά τίποτα.
 
«Αυτό είναι το Τμήμα των Ευχαριστιών» μου είπε σιγανά ο φίλος άγγελός μου. Έδειχνε λίγο ντροπιασμένος.
 
«Πως γίνεται αυτό; Δεν υπάρχει δουλειά εδώ;» ρώτησα.
 
«Είναι λυπηρό» αναστέναξε ο άγγελος. «Αφού παραλάβουν τις χάρες τους οι άνθρωποι, πολύ λίγοι στέλνουν ευχαριστήρια»
 
«Πως μπορεί κάποιος να ευχαριστήσει τον Θεό για τις ευλογίες που παρέλαβε;» ρώτησα πάλι.
 
«Πολύ απλά» απάντησε «Χρειάζεται μόνο να πεις: Ευχαριστώ Θεέ μου!»
 
«Και για τι ακριβώς πρέπει να ευχαριστήσουμε;»
 
«Αν έχεις τρόφιμα στο ψυγείο σου, ρούχα στην πλάτη σου, μια στέγη πάνω απ’ το κεφάλι σου και ένα μέρος για να κοιμηθείς; είσαι πλουσιότερος από το 75% αυτού του κόσμου.
Αν έχεις χρήματα στην τράπεζα, στο πορτοφόλι σου και λίγα κέρματα σ’ ένα πιατάκι; είσαι ανάμεσα στο 8% των ανθρώπων που ευημερούν.
 
Αν ξύπνησες σήμερα το πρωί με περισσότερη υγεία από ότι αρρώστια; είσαι πιο ευλογημένος από όσους δεν θα επιζήσουν καν ως αυτή τη μέρα.
 
Αν ποτέ δεν βίωσες την εμπειρία του φόβου του πολέμου, της μοναξιάς της φυλακής, της αγωνίας του βασανισμού και της σουβλιάς της πείνας; είσαι μπροστά από 700 εκατομμύρια ανθρώπους αυτής της γης.
 
Αν μπορείς να προσευχηθείς σε έναν ναό, χωρίς το φόβο της επίθεσης, της σύλληψης ή της εκτέλεσης; θα σε ζηλεύουν σίγουρα περίπου 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο.
 
Αν οι γονείς σου είναι ακόμα ζωντανοί και είναι ακόμα παντρεμένοι; είσαι σπάνιος.
 
Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι σου ψηλά και να χαμογελάς; δεν είσαι ο κανόνας, είσαι η εξαίρεση για όλους όσους ζουν μέσα στην αμφιβολία και στην απόγνωση.
 
Και αν διαβάζεις τώρα αυτό το μήνυμα, μόλις έλαβες μια διπλή ευλογία, γιατί σου το έδωσε κάποιος που σ’ αγαπάει και γιατί είσαι πιο τυχερός από 2 δισεκατομμύρια ανθρώπους, που δεν ξέρουν καν να διαβάζουν».
 

«Κατάλαβα».