Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

2. Διά νά ἀποκτήση εἰς τήν Ὀρθοδοξία κάποιος τήν ἰδιότητα καί τόν τίτλο τοῦ στρατηγοῦ πρέπει νά φέρη ἐπάνω του τά στίγματα τοῦ Χριστοῦ, τά ὁποῖα ἀπέκτησε μαχόμενος, εἴτε κατά τοῦ διαβόλου, εἴτε κατά τῶν ἐχθρῶν τῆς πίστεως. Τά στίγματα αὐτά προέρχονται ἀπό τούς διωγμούς, τίς κακουχίες καί τά μαρτύρια καί προσέτι ἀπό τήν ἁγιότητα καί καθαρότητα τοῦ βίου. Τότε μόνον ἀποκτᾶ κῦρος ἡ ὁμολογία του, ἐπειδή γίνεται δι’ ἔργων καί λόγων καί δύναται νά τόν ἐμπιστευθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι καί νά θεωρήσουν τήν στάσι του ὑπόδειγμα καί πρότυπο πρός μίμησι. Αὐτός δηλαδή θυσιάζεται διά τήν πίστι καί οἱ Ὀρθόδοξοι τόν ἀκολουθοῦν εἰς τήν θυσία.

3. Ἡ ἀναγόρευσις κάποιου εἰς τήν θέσι τοῦ στρατηγοῦ, ἐπειδή φέρει κάποιους τίτλους καί πτυχία ἤ ἐπειδή ἀνθίσταται διά τῶν λόγων (προφορικῶν ἤ γραπτῶν) εἰς τήν αἵρεσι ἤ ἐπειδή (τό χειρότερο) μᾶς ἐξυπηρετεῖ εἰς τό νά τόν ἔχωμε στρατηγό, πλήν τοῦ ὅτι ἀντιστρατεύεται σέ ὁλόκληρη τήν Ὀρθόδοξο Παράδοσι, ἀποδεικνύει τήν ἐπίδρασι τῆς Δύσεως στήν ἀντιμετώπισι πολύ βασικῶν θεμάτων τῆς πίστεως, τόν ὀρθολογισμό καί τήν μετάθεσι τῆς ἐλπίδος μας ἀπό τόν Θεό στούς ἀνθρώπους, τήν λανθασμένη ἐπιλογή ἡ ὁποία στηρίζεται ὄχι σέ κριτήρια ἁγιότητος ἀλλά σέ κριτήρια κοσμικά, τήν προχειρότητα πού μᾶς διακατέχει σέ τόσο σοβαρά θέματα καί τήν ἀνευθυνότητα βεβαίως καί ἀδυναμία νά βοηθήσωμε εἰς τήν κατάσβεσι τῆς αἱρετικῆς πυρκαϊᾶς. Ἡ ἀναγνώρισις ὡς πνευματικῶν στρατηγῶν διά τήν καταπολέμησι τῶν αἱρέσεων τῆς ἐποχῆς των, τῶν

ἁγίων Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Μαξίμου τοῦ ὁμολογητοῦ, Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ κλπ. ἔγινε ἀφοῦ αὐτοί οἱ ἅγιοι ἔδωσαν ἔμπρακτες ἀποδείξεις περί τοῦ

ὅτι ἦσαν σύμψυχοι καί ὁμότροποι τῶν ἁγ. Ἀποστόλων καί τῶν ὁμολογητῶν τῆς πίστεως.

Συνεχίζεται.

Ανοικτή Επιστολή προς τον Πατριάρχη της Γεωργίας Ηλία τον Β΄

Από την Μοναστική Αδελφότητα του Αγίου Σίο του Μγκβίμε

Στα αρχαία Σόδομα ζούσαν ο δίκαιος Λωτ και η οικογένειά του. Ο μακρόθυμος Θεός μας, επερίμενε την μετατροπή, την αλλαγή της καρδίας των Σοδομιτών, δίδοντάς τους όλα όσα εχρειάζοντο αέρα νερό τροφή….ζωή. Ο Λωτ ήτο γι αυτούς σίγουρο παράδειγμα δικαιοσύνης, ένα πρότυπο για την διόρθωσή τους. Αλλά ματαίως. Το μέτρο της παρανομίας και αμαρτίας ξεχείλισε. Ο Κύριος απεμάκρυνε την οικογένεια του Λωτ και κατέστρεψε δια πυρός την πόλι των Σοδόμων, τοιουτοτρόπως αφήρεσε αυτή τη ζωή που ο ίδιος είχε παραχωρήσει. 

Σαν τα Σόδομα γίνεται εκείνη η τοπική Εκκλησία στην οποία εστιάζεται η βδελυγμία των αιρετικών δογμάτων. Έτσι προς το παρόν ένεκα των δικαίων δούλων Του δεν θα αποσύρει την χάρη του Αγίου Πνεύματος από την Εκκλησία η οποία λοξοδρομεί εις αιρετική ζοφερότητα τόσο προσβλητική εις Αυτόν. Αλλά για πόσο χρονικό διάστημα; Που είναι το σύνορο πέραν του οποίου η παρανομία υπερέχει της μακροθυμίας και ελέους; Εάν ο χρόνος για έξοδο όπως του Λωτ έφθασε, τότε τέτοιος χρόνος είναι το τέρμα της περιόδου (που επιτρέπεται για Μετάνοια), είναι ώρα εκτέλεσης της Κρίσεως του Θεού, ώρα της δικαίας οργής, ώρα για την απομάκρυνσι αυτού τούτου του Πνεύματος της Ζωής. Η απομάκρυνσις των αληθινών τέκνων της Εκκλησίας από το κέντρο της αμαρτίας (της αίρεσις) υπηρετεί ως δείκτης του Πνευματικού θανάτου της Ιεραρχίας της Τοπικής Εκκλησίας. Όταν ο Κύριος απομακρύνει όλους τους πιστούς εις Αυτόν—την αληθινήν Εκκλησίαν Του—τότε μόνον θα εγκαταλείψει εντελώς η χάρις του Αγίου Πνεύματος την συγκέντρωσι αυτών που παρέμειναν στην αίρεσι. Ο Λωτ προειδοποίησε τους γαμπρούς του δια την επερχόμενη Κρίση αλλά εχλευάσθη από αυτούς. Και οι γαμπροί του εκάησαν μαζί με όλους τους Σοδομίτες. Επίσης έχουμε το παράδειγμα της Νινευή. Οι Νινευίτες μετενόησαν και η κρίσις του Κυρίου ανεβλήθη. Αλλά τα Σόδομα; Ήσαν τα Σόδομα εις θέσιν να μετανοήσουν; Τα Σόδομα στα οποία δεν υπήρχε καν συναίσθησι ανάγκης για μετάνοια;

1)      Ο Οικουμενισμός είναι Αίρεσις! Είναι εντελώς ξεκάθαρο. Επί πλέον είναι αίρεσις των αιρέσεων.

2)      Από όλες τις πλάνες που περιλαμβάνει ο ονομαζόμενος  «οικουμενισμός» η πλέον βασική και εμβριθής είναι η πλάνη του, όσον αφορά αυτήν ταύτην την φύσιν της Εκκλησίας. Είναι εκκλησιολογική αίρεσις. Αντίκειται στην ομολογιακή πίστι του συμβόλου της Νικαίας-Κωνσταντινουπόλεως, διότι ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

3)      Το ονομαζόμενο  «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών», ήδη αυτό τούτο το όνομά του, περιλαμβάνει αυτή την αντιλογία του Ορθοδόξου Χριστιανικού Δόγματος όσον αφορά την Μία Εκκλησία. Στην δε Θεωρία των Κλάδων ( ο Οικουμενισμός) ολοκληρωτικά απορρίπτει αυτό το Δόγμα της Μίας Εκκλησίας. Το  «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» προσπαθεί να εκπληρώση αυτή τη βασική απόρριψη δια της πολεμικής τακτικής του «Θρησκευτικού πλουραλισμού» (= η αρχή κατά την οποίαν άνθρωποι διαφορετικών θρησκευτικών πεποιθήσεων μπορούν να συμβιώνουν αρμονικά σε μια κοινωνία διατηρώντας τα ιδιαίτερα γνωρίσματά τους).

4)       Η Ορθόδοξος Εκκλησία λαμβάνοντας μέρος στις δραστηριότητες του ως άνω αναφερομένου  «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών» διακηρύσσει την συμφωνία της με όλες τις διδασκαλίες και δραστηριότητές του. Δι αυτού τούτου του τρόπου γίνεται (η Ορθόδοξος Εκκλησία) μέρος των ψευδών και πλανών του Π.Σ. «Εκκλησιών»  Γίνεται αιρετική στο βαθμό που είναι αυτό τούτο το «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών».

5)      Αυτή η αίρεσις (του Οικουμενισμού) εισάγεται ακόμη βαθύτερα εις το σώμα της Εκκλησίας δια της συμμετοχής των Ιεραρχών Της, δια των διαφόρων μορφών των λειτουργικών συνεορτασμών, που πραγματοποιούνται υπό των ιδρυμάτων του  «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών» εις την πορεία των συνηθησμένων δραστηριοτήτων.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Όλαι αι αλήθειαι αυταί εδόθησαν από τον Χριστόν δι΄ ένα σκοπόν: δια να γίνουν ζωή μας, πραγματικότης μας, κτήμα ιδικόν μας, χαρά μας. Και οι άγιοι, όλοι των μέχρις ενός, ζουν αυτάς τας θείας αληθείας ως το κέντρον της ζωής των και ως την ουσίαν του είναι των. Ακριβώς, δι΄ αυτό «οι Βίοι των Αγίων» αποτελούν απόδειξιν και μαρτυρίαν ότι η καταγωγή μας είναι εκ του ουρανού, ότι ημείς δεν είμεθα εκ του κόσμου τούτου, αλλά εκ του άλλου, ότι ο άνθρωπος είναι αληθινός άνθρωπος μόνον εν τω Θεώ, ότι ζώμεν επί γης δια του ουρανού, ότι «ημών το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει» (Φιλ. 3,20) και ότι ο σκοπός μας είναι να ουρανώσωμεν τον εαυτόν μας, τρεφόμενοι με τον «ουράνιον άρτον», τον καταβάντα εκ του ουρανού εις την γην (πρβλ. Ιωάνν. 6,33, 35, 51). Ο ουράνιος αυτός Άρτος κατέβη εις την γην δια να μας τρέφη με την αιωνίαν Θείαν Αληθείαν, με την αιωνίαν Θείαν Αγαθότητα, την αιωνίαν Θείαν Δικαιοσύνην, την αιωνίαν Θείαν Αγάπην, την αιωνίαν Θείαν Ζωήν,--δια της Θείας Ευχαριστίας, δια της ζωής μας εν τω μόνω αληθινώ Θεώ και Κυρίω Ιησού Χριστώ (πρβλ. Ιωάνν. 6,50-51, 53-57). Με άλλους λόγους, η κλήσις μας είναι: να πληρωθώμεν με τον Θεάνθρωπον Χριστόν, με τας θείας και ζωοποιούς ενεργείας Του, να φθάσωμεν εις την ενχρίστωσιν και χριστοποίησίν μας. εάν εργάζεσαι δι΄ αυτό, τότε ευρίσκεσαι ήδη εις τον ουρανόν, παρ΄ όλον ότι περιπατείς επί της γης, είσαι ήδη όλος εν τω Θεώ, μολονότι το είναι σου παραμένει εις τα όρια της ανθρωπίνης φύσεως. 

Συνεχίζεται.  

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΑΙ ΒΑΤΙΚΑΝΙΟΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΕΡΙ ΟΥΝΙΑΣ

Μπαλαμάντ, Λίβανος, Ιούλιος 1993

ΙΙ. Το λεγόμενο Σχίσμα

6) Όπισθεν της εν λόγω συμφωνίας είναι οι Λατίνοι σπεσιαλίστες εξοικειωμένοι με την σύγχρονον έρευναν επί της στρατιωτικής, πολιτικής και κοινωνικής φύσεως του Φραγκικού σχίσματος από τους Ρωμαίους Δύσεως και Ανατολής, το οποίον οι Φράγκοι και οι σύμμαχοί τους εσκεμμένως προεκάλεσαν. Το δόγμα έπαιξε το ρόλο του κυρίου Φραγκο-Λατινικού όπλου κατά των Ανατολικών Ρωμαίων, οι οποίοι είχαν προκαλέσει επαναστάσεις μεταξύ των υποδούλων Δυτικών Ρωμαίων εναντίον των Τευτόνων κατακτητών τους. Φυσικά στους Λατίνους της συναντήσεως αυτής στο Μπαλαμάντ δεν συνέφερε να θίξουν αυτού του είδους την έρευνα.

7) Αγνοώντας τα παραπάνω, οι Ορθόδοξοι στο Μπαλαμάντ διευκόλυναν τους Λατίνους με την αποδοχήν τους ως των ιστορικών πλαισίων του σχίσματος την περί αυτού Φραγκο-Λατινικήν προπαγάνδαν με ένα σχεδόν Ορθόδοξον περιεχόμενον, ένας συνδυασμός που κυριαρχεί στους Ορθοδόξους εδώ και πολλά χρόνια από τότε που έγιναν θύματα των μεταρυθμίσεων του Πέτρου του Μεγάλου και των ετεροδόξων πανεπιστημίων όπου εσπούδασαν.

Συνεχίζεται.

On Jesus Prayer

By St. John Chrysostom

The remembrance of the name of Jesus rouses the enemy to battle. For a soul that forces itself to pray the Prayer of Jesus can find anything by this prayer, both good and evil. First it can see evil in the recesses of its own heart, and afterwards good. This prayer can stir the snake to action, and this prayer can lay it low. This prayer can expose the sin that is living in us, and this prayer can eradicate it. This prayer can stir up in the heart all the power of the enemy, and this prayer can conquer it and gradually root it out. The name of the Lord Jesus Christ, as it descends into the depths of the heart, will subdue the snake which controls its ranges, and will save and quicken the soul. Continue constantly in the name of the Lord Jesus that the heart may swallow the Lord and the Lord the heart, and that these two may be one. However, this is not accomplished in a single day, nor in two days, but requires many years and much time. Much time and labor are needed in order to expel the enemy and instate Christ.

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου :

Δώσε ψωμί, όσο μπορείς. Δεν έχεις ψωμί; Δώσε τουλάχιστον έναν οβολό. Δεν έχεις οβολό; Δώσε ένα ποτήρι δροσερό νερό. Δεν έχεις ούτε αυτό; Πένθησε μαζί με τον θλιμμένο και θα λάβεις μισθό. Γιατί ο μισθός εξαρτάται από τη προαίρεσή σου και όχι από το τι μπόρεσες να κάμεις.

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

ζ ΄. Ἡ θεωρία τῆς συντεταγμένης ἀποτειχίσεως

μέ τούς στρατηγούς πρωτοστάτας εἰς αὐτήν.

Η θεωρία αὐτή πού ἀκούγεται ἀπό μερικούς ὡς δικαιολογία διά τήν ἐπ’ ἀόριστον ἀναβολή τῆς ἀποτειχίσεως δέν θά ἔπρεπε κἄν νά ἀναφερθῆ εἰς τήν παροῦσα μελέτη, διότι δέν ἔχει καμμία σοβαρότητα καί θεολογικό ὑπόβαθρο, ἀλλά ἀποδεικνύει τήν πανουργία πρός ἐξεύρεσι δικαιολογιῶν καί ἀναβολή τῆς δυναμικῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς αἱρέσεως κατά τήν λαϊκή ἔκφρασι «ὅποιος δέν θέλει νά ζημώση, δέκα μέρες κοσκινίζει». Εἰς αὐτήν ἐν ὀλίγοις ἀναφέρομε τά ἑξῆς:

1. Ἡ θεωρία αὐτή ἀποδεικνύει τόν φόβο καί τόν τρόμο πού μᾶς διακατέχει ὡς πρός τίς ἐπιπτώσεις πού πρέπει νά ὑποστοῦμε σηκώνοντας, εἰς τά θέματα τῆς ὁμολογίας τῆς πίστεως, τόν σταυρό τοῦ Κυρίου. Οἱ ἐπιπτώσεις δέ αὐτές εἶναι καθαιρέσεις, περιθωριοποίησις, σύνταξις μετά τῶν ὀλίγων ἤ ἐλαχίστων, δυσφήμισις καί μομφή περί πλάνης καί ἐξόδου ἀπό τήν Ἐκκλησία, στέρησις τιμῶν καί ἐπαίνων, ἀποβολή τῆς ἐπισκοπικῆς προστασίας καί ὀμπρέλας καί κυρίως ἀλλαγή τῆς θεολογίας καί τῆς νοοτροπίας μας.

Συνεχίζεται.

π. Θεόδωρος Ζήσης - Η Μεταμόρφωση του Σωτήρως 2012

Δημοσιεύτηκε στις 6 Αύγ 2012 από simeronwordpress

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/F8003990.el.aspx

Ασύλληπτο ! Στην εορτή της Παναγίας στις 15 Αυγούστου θέλουν κι΄ αυτοί να επιδείξουν το Ισλαμικό Ραμαζάνι τους !

http://patrablog.blogspot.gr/2012/08/15.html

Κι΄ ενώ πλησιάζει η μεγάλη και πένθιμη Ορθόδοξη Χριστιανική εορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου, πού ως γνωστόν γίνεται στις 15 Αυγούστου, κάποιοι πονηροί διοργανωτές πού βρίσκουν εύκολα είσοδο στα Υπουργεία και στους Οργανισμούς ενώ κάποιοι άλλοι καημένοι φιλοπάτριδες Έλληνες πατριώτες δεν μπορούν ούτε να τά πλησιάσουν ( όπως καί άλλοτε έχουμε σημειώσει ώς  http://patrablog.blogspot.com  ),βρήκαν την μέρα και την εορτή της Θεοτόκου για να κάνουν και οί Μουσουλμάνοι τις ίδιες μέρες το μπαϊράμ  ραμαζάνι τους …

Αυτοί λοιπόν οί Ισλαμιστές, Τούρκοι, Αφγανοί, Πακιστανοί, και πάει λέγοντας, ( βοηθούμενοι και από κάποιους άλλους μισέλληνες καί ανθέλληνες πού σε κάθε εποχή υπάρχουν…), απόγονοι εκείνων των Μωαμεθανών πού κατέσφαζαν τους Έλληνες για 400  περίπου χρόνια μέχρι την ώρα πού καταδιωκόμενοι από τους Έλληνες επαναστάτες και οπλαρχηγούς επέστρεψαν στην πατρίδα τους, βρήκαν τώρα την χρυσή ευκαιρία να κάνουν εδώ και τις γιορτές τους…

Είναι γι΄αυτούς η χρυσή ευκαιρία τώρα, σε μια εποχή ανίκανων πολιτικών πού φοβισμένοι σαν λαγοί ( καί μέ "βρεγμένα" τα παντελόνια τους, όπως μάς έλεγε θυμόσοφα ένας αναγνώστης... ) πνέουν ήδη τα λοίσθια μη γνωρίζοντας από πού θα τους έλθει, και από πού  να φυλαχτούνε…

Δούρειος ίππος !

Τό Ισλάμ μπαίνει πιά στήν χώρα μας μέ  το πρόσωπο τού μετανάστη μέχρι να δοθεί το τελικό σύνθημα...

Έτσι λοιπόν οί Ισλαμιστές  επανέκαμψαν τα τελευταία χρόνια στην πατρίδα μας ως δήθεν οικονομικοί μετανάστες αλλά κυρίως ως Δούρειοι ίπποι καταστροφής της Ελλάδας με άλλο σύστημα και με χίλια πρόσωπα…

Τα τριακόσια ονόματα της Παναγίας

Παναγία Μολυβδοσκεπάστου

Tα  τριακόσια  ονόματα της Παναγίας

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου.

Στων Ελλήνων όλες τις κοινότητες στην εορτή της Παναγίας γίνονται μεγάλα πανηγύρια και μαζεύονται σ’ αυτά όλοι, από όπου κι αν ζουν, από κάθε μέρος του πλανήτη. Η πίστη, η αγάπη, η γόνιμη σκέψη και η εφευρετικότητα όχι μόνο των καλλιτεχνών και των λογίων, αλλά και του απλού πιστού λαού προς  την Παναγία φαίνεται και από τις επωνυμίες που της έχουν δώσει, που ξεπερνούν  τις τριακόσιες και που μπορούν να χωριστούν σε οκτώ κατηγορίες.

1.     Από την παράσταση της Παναγίας στην εικόνα. Τέτοια ονόματα είναι της Βρεφοκρατούσας, της Γλυκοφιλούσας, της Γαλακτοτροφούσας, της Πλατυτέρας των Ουρανών, της Οδηγήτριας, της Εσφιγμένης και άλλα. Είναι ακόμη το επίθετο "Δεξιοκρατούσα", ή "Δεξιά", όταν κρατάει τον Χριστό στο δεξί της χέρι και όχι προς το μέρος της καρδιάς της. Ακόμη "Μεγαλομμάτα", όταν ο εικονογράφος έχει ιστορήσει την Παναγία με μεγάλα μάτια. 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Mία μαζική προσβολή της Ταυτότητας των Ελλήνων

Δύο ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ σηκώνουν ανάστημα με επιστόλη-εξώδικη δήλωση για το Ραμαζάνι στην Αθήνα! 

Την παρακάτω επιστολή απέστειλαν στα υπουργεία Παιδείας, Δημοσίας Τάξεως, Εσωτερικών, Πολιτισμού-Αθλητισμού καθώς και στο δήμο Αθηναίων δύο θαρραλέες Ελληνίδες η...
Όλγα Γ. Γεριτσίδου και η Τάνυα-Μαρία Γεριτσίδου. 

Αξίζει να τη διαβάσουμε και να τη διαδώσουμε όσο πιο πολύ μπορούμε.

Θέμα : « Αίτημα νομικής και Ηθικής τοποθετήσεως επί ζητήματος καταπάτησης του Συντάγματος και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ελλήνων»

Πληροφορηθήκαμε από διάφορες πηγές ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης ότι με αφορμή την εορτή του ραμαζανίου πρόκειται να επιτραπεί από τις υπηρεσίες σας πολυπληθέστατη δημόσια εκδήλωση πολλών χιλιάδων ανθρώπων που ασπάζονται το Ισλάμ, σε μία εκτίμηση συγκεντρώσεως από πολλές δεκάδες έως και εκατοντάδες χιλιάδες άτομα, σε καίρια ιστορικής και συμβολικής σημασίας σημεία της Αθήνας. Επίσης, καθίσταται ξεκάθαρο ότι οι υποκινητές-διοργανωτές του συγκεκριμένου εγχειρήματος δεν επιφυλάσσουν πρόσκληση μόνο για τους νόμιμους κατοίκους της Αθήνας που ασπάζονται το Ισλάμ αλλά αντιθέτως μία παν-συγκέντρωση κάθε τέτοιου ατόμου, είτε είναι Έλληνας είτε αλλοδαπός και άνευ οιουδήποτε ελέγχου περί της νομιμότητας ύπαρξης αυτού του ατόμου καν σε Ελληνικό έδαφος.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

“Αχ , να Σε είχα γνωρίσει πιο νωρίς!...”

Μέσα στην φωτιά του πολέμου

“Αχ , να Σε είχα γνωρίσει πιο νωρίς!...”

(Μία ιστορία θείου ελέους)

“Πίστεψα και πιστεύω

στο άπειρο έλεος του Θεού

που διψάει για την σωτηρία

κάθε ανθρώπου”.

(Στάρετς Αρσένιος ο Ρώσος)

Μέσα στην δίνη των γεγονότων που εκτυλίχτηκαν στον περσικό κόλπο πριν μερικά χρόνια, έλαβε χώρα ένα γεγονός, που όμως δεν είδε το φως της δημοσιότητας ευρέως, όπως θα άξιζε.

Ανάμεσα στα συντρίμμια του πολέμου, βρέθηκε και μια επιστολή με … ασυνήθιστο παραλήπτη, αλλά και περιεχόμενο. Ο επιστολογράφος ήταν ένας στρατιώτης, “πρώην άθεος”, όπως ομολογεί ο ίδιος, που τον έσωσε ο Θεός θαυματουργικά από μία οβίδα, η οποία έπεσε ακριβώς δίπλα του. Παραλήπτης ήταν ο Ευεργέτης του! Γράφει:

“Άκουσε, Θεέ μου!

Ακόμα δεν σου έχω μιλήσει. Όμως τώρα επιθυμώ να σου πω φιλικά “τι κάνεις; τί γίνεσαι;”. Μου είπαν ότι δεν υπάρχεις  και σαν ανόητος το πίστεψα. Όμως χθες το βράδυ, από το βάθος του κρατήρα μιάς οβίδας είδα τον Ουρανό Σου, είδα το μεγαλείο Σου. Και τότε κατάλαβα ότι μου είχαν πει ψέματα…!

Είναι παράξενο ότι χρειάστηκε να έλθω σ’ αυτόν τον καταχθόνιο τόπο για να ανακαλύψω το Πρόσωπό Σου! Τώρα που Σε γνώρισα, Σ’ αγαπάω τρομερά, Θεέ μου! Αυτό θέλω να το ξέρεις.

Σε λίγο να γίνει μια ακόμα απαίσια μάχη. Ποιος ξέρει; Μπορεί να φτάσω στο σπίτι Σου απόψε. Δεν υπήρξαμε όμως σύντροφοι μέχρι τώρα κι αναρωτιέμαι, Θεέ μου, αν θα  με περιμένεις στην πόρτα Σου!

Μπα, να που κλαίω! Εγώ να χύνω δάκρυα; Τι παράξενο!... Αχ , να Σε είχα γνωρίσει πιο νωρίς!... Απ’ τη στιγμή που Σε συνάντησα, δεν φοβάμαι να πεθάνω, δεν φοβάμαι τίποτα.

Αχ ,να Σε είχα γνωρίσει πιο νωρίς!...”

http://eisdoxantheou-gk.blogspot.ca/