Αγία Μαρίνα η μεγαλομάρτυς

Κατήγετο από την Αντιόχεια της Πισιδίας, από γονείς επιφανείς. Ο πατέρας της Αιδέσιος ήταν επίσημος ιερέας των ειδώλων, γνωστός σε όλους. Η μητέρα της πέθανε λίγες μέρες μετά τη γέννηση της μονάκριβης κόρης της Μαρίνας.

Ο πατέρας αναγκάσθηκε να εμπιστευθεί το βρέφος σε μια γυναίκα που κατοικούσε περί τα τρία χιλιόμετρα έξω από την πόλη, για να το θηλάζει. Τούτο ήταν οικονομία Θεού, γιατί μακρυά από το ειδωλολατρικό περιβάλλον του πατέρα της, καθώς μεγάλωνε άκουγε οι γύρω της να μιλούν για το Χριστό, να διηγούνται τα θαύματά Του, τα παθήματά Του, τον σταυρικό θάνατο που υπέστη και τη θαυμαστή Ανάσταση και Ανάληψή Του στον ουρανό. Η παιδική ψυχή της συγκινείτο από όλα αυτά και ρωτούσε και προσπαθούσε να μάθει όλο και περισσότερα για τη νέα πίστη. Άκουγε ότι οι ειδωλολάτρες κατεδίωκαν τους χριστιανούς και τους βασάνιζαν για να τους αναγκάζουν να θυσιάσουν στα είδωλα, αλλά εκείνοι αντιμετώπιζαν με θάρρος τα μαρτύρια και έμεναν πιστοί στον αληθινό Θεό. Μέσα της άρχισε να αυξάνει ο θαυμασμός της γι' αυτούς τους Μάρτυρες και όταν μεγάλωσε και έφθασε στα 15 της χρόνια, δεν δίσταζε να φανερώνει την πίστη της στον Χριστό και να μιλά για τον αληθινό Θεό, που έγινε άνθρωπος και πέθανε για τη σωτηρία μας. Ο ειδωλολάτρης πατέρας της όταν τα πληροφορήθηκε αυτά, δεν ήθελε καν να αντικρύσει το πρόσωπο της κόρης του και την απεκλήρωσε. Λυπόταν η ευλαβής κόρη το κατάντημα του πατέρα της να υπηρετεί ψεύτικους θεούς και να μη θέλει να ανοίξει τα μάτια του στο αληθινό Φως, στον Χριστό. Με τον καιρό γιγάντωσε ο πόθος της, αν χρειασθεί να μαρτυρήσει κι αυτή για τον Χριστό, όπως τόσοι άλλοι.

Έπαρχος το έτος 270 στα μέρη εκείνα ήταν ο Ολύβριος, που ήταν γνωστός για την αγριότητά του και το μίσος του εναντίον των χριστιανών, που τους θεωρούσε επικίνδυνους για την αυτοκρατορία. Όταν επισκέφθηκε την Αντιόχεια και έμαθε ότι η κόρη του επισήμου ιερέα των ειδώλων ήταν χριστιανή και παρασύρει και άλλους στην πίστη της, διέταξε να την συλλάβουν και να την οδηγήσουν μπροστά του να δικαστεί. Η αγνή κόρη προσευχόταν στο δρόμο να της δώσει ο Κύριος δύναμη και σοφία να κρατήσει την πίστη της μέχρι τέλους και να αντέξει τα βασανιστήρια. Όταν έφθασαν στο παλάτι, ο Έπαρχος τη ρώτησε να ειπεί το όνομά της και ποιον θεόν πιστεύει. Η χριστιανή κόρη με θάρρος του απάντησε: «Μαρίναν με λέγουσιν, της Πισιδίας γέννημα και θρέμμα, ελευθέρων γονέων τέκνον και εύχομαι να γίνω δούλη του Θεού και Σωτήρος μου Ιησού Χριστού, όστις έκαμεν όλον τον κόσμον». Ο Έπαρχος όταν είδε ότι με τις συμβουλές και τις υποσχέσεις δεν μπορούσε να της αλλάξει τις πεποιθήσεις της, άρχισε τις απειλές και τα μαρτύρια.

Επί ημέρες βασάνιζαν την αφοσιωμένη στον Χριστό αγνή κόρη. Κατά τη διάρκεια της ημέρας υπέφερε τα απάνθρωπα βασανιστήρια και τη νύχτα την έκλειναν στη φυλακή χωρίς τροφή. Εκεί στο σκοτεινό κελλί αντιμετώπιζε με θάρρος τις επιθέσεις του σατανά, που επεδίωκε «ως λέων ωρυόμενος» να την εκφοβίσει. Αλλά είχε και την παρηγορία και την ενίσχυση του Τιμίου Σταυρού, που ακτινοβολούσε ουράνιο φως και ιαματική χάρη.

Η Μέρτυς υπέφερε με γενναιότητα τους ραβδισμούς με αγκαθωτά ραβδιά, το ξέσχισμα του σώματός της με σιδερένια νύχια, το κρέμασμα στο ξύλο, τα καψίματα στις πλευρές και στο στήθος της με μεγάλες αναμμένες λαμπάδες, το βούτηγμα στο μεγάλο καζάνι και τόσα άλλα, που μετάτρεψαν το εφηβικό της σώμα σε μια αιμορροούσα πληγή. Πλήθη ανθρώπων παρακολουθούσαν τα μαρτύριά της με ποικίλα αισθήματα. Πού εύρισκε τη δύναμη το δεκαπεντάχρονο αυτό κορίτσι να τα αντιμετωπίζει με τόση ηρεμία και καρτερία όλα αυτά και επί πλέον να ευχαριστεί το Θεό που την αξιώνει για την αγάπη Του να υποφέρει! Την απάντηση την πήραν την τελευταία ημέρα του μαρτυρίου της. Όταν την έφεραν από τη φυλακή και την έστησαν και πάλι μπροστά στον Έπαρχο, δεν πίστευαν στα μάτια τους. Μα είναι αυτή η ίδια που μέχρι την προηγούμενη ημέρα της ξέσχιζαν το πρόσωπό της και ολόκληρο το σώμα της; Πώς δεν βλέπουν ούτε ίχνη από τις πληγές της; Κατάπληκτοι ακούν σε λίγο με παρρησία να αποκαλύπτει στον ηγεμόνα το τι συνέβη. «Μάθε ότι ο αληθινός και μόνος Θεός, που θεραπεύει ψυχές και σώματα, με θεράπευσε». Και σαν επιβεβαίωση των λόγων της, φοβερός σεισμός έσεισε τον τόπο και ακούστηκε φωνή από τον ουρανό, που καλούσε τη μάρτυρα να απολαύσει τον στέφανον της αφθαρσίας στα ουράνια σκηνώματα. Το πλήθος συγκλονίστηκε απ' όσα έβλεπε και άκουγε και πίστεψαν στον Χριστό χιλιάδες, που τον ομολογούσαν ως Θεόν τους και διεκήρυτταν ότι ήσαν και αυτοί έτοιμοι να θυσιαστούν για τον Χριστό.

Ο Έπαρχος πανικοβλήθηκε και πήρε την πιο απάνθρωπη απόφαση. Διέταξε τον στρατόν του να φονεύει χωρίς άλλη διαδικασία όποιον λέγει ότι πιστεύει τον Χριστό ως Θεό και δεν δέχεται να θυσιάζει στα είδωλα. Στον γενικό αυτό διωγμό, στην Επαρχία της Πισιδίας, μαρτύρησαν δέκα πέντε και πλέον χιλιάδες.

Η Εκκλησία μας δέχθηκε το ειδικό αυτό Βάπτισμα του αίματός τους, τους κατέταξε στη χορεία των Αγίων Μαρτύρων και τους εορτάζει την 16ην Ιουλίου, παραμονή της εορτής της Αγίας Μαρίνας.

Επί πλέον, ο Έπαρχος πρόσθεσε και ένα ακόμη κακούργημά του. Από φόβο μήπως αν παραταθεί η ζωή της Μαρίνας αυξηθεί ακόμη περισσότερο ο αριθμός των χριστιανών, έδωσε διαταγή να αποκεφαλισθεί. Έτσι η Μεγαλομάρτυς παρέδωκε την ψυχή της στον Νυμφίον της Χριστόν, το δε μαρτυρικό πάναγνο σώμα της το ενταφίασαν κρυφά οι χριστιανοί με βαθειά ευλάβεια. Αργότερα τα ιερά Λείψανά της μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και εφυλάσσοντο στον ναόν του Χριστού Παντεπόπτου μέχρι την κατάληψη της Πόλης από τους σταυροφόρους.

Η Εκκλησία τιμά τη Μεγαλομάρτυρα Αγία Μαρίνα την 17ην Ιουλίου.

http://www.impantokratoros.gr/agia-marina.el.aspx

St. Marina’s miracle

A few years ago, a family from Lemessos, Cyprus, named Vassiliou received the following miracle. In Greece they are well known from the televised requests they made in order to find a donor for their young boy Andrea, who suffered from leukemia. The donor was indeed found and the parents began preparing for their trip to Texas, U.S.A where the bone marrow transplant was going to be performed. Meanwhile, they also prayed and begged Jesus Christ to save their boy. Before they left for the U.S.A the parents heard of St. Marina’s miracles and they called the monastery of St. Marina located on the island of Andros in Greece to ask for Her blessing. The Elder of the monastery, Archimandrite Fr. Cyprianos promised that he would pray to St. Marina. He also wished the parents for St. Marina to be with Andrea in the operating room, to help him. With Elder Cyprianos’ blessing and with strong faith that St. Marina would help indeed, the Vassiliou family went to the U.S.A.

After the necessary pre-operation tests that Andrea had to undergo, he was taken to the operating room. A short time before the operation was to begin, a woman came to see the surgeon who would be operating on Andrea. She said that she was Andrea’s doctor and asked to be allowed to observe the operation. The conversation that ensued proved that the woman was indeed a doctor. However, the surgeon replied that ‘outside’ doctors were not permitted to be present in the operating room and that his medical teams’ policy was that no doctor other than those on the team be involved in such delicate operations. The persistence of the woman however, convinced the surgeon to allow her in the operating room. But before, he asked her to leave her coordinates at the administration desk. The unknown doctor did as told and then entered the operating room with the surgeon. During the operation, she gave several directions regarding the progress of the procedure. The operation went well and in the end the surgeon thanked the woman and exited the operating room.

Andrea’s parents immediately went to inquire about the outcome of the surgery and the surgeon replied that all had gone very well, adding that he could not understand why they had brought Andrea to him when they had such a fine doctor. The parents were surprised and responded that they had not brought any doctor with them.  The surgeon insisted however. He also told them that when he came out of the operating room Andrea’s doctor had remained there for a little longer with the rest of the operating team and therefore, she would probably still be around. He recommended that they look for her. The search however, proved pointless as the ‘woman doctor’ was nowhere around. The Vassiliou couple then concluded that it must have been a doctor from Greece or Cyprus who had decided to travel to the U.S.A and contribute to the delicate operation. They expressed the wish to know who she was so that they may be able to thank her, and at the surgeon’s recommendation they then went to the administration desk to ask for her coordinates.

It was with utter surprise that they read that the unknown woman had signed with the name “Marina from Andros”. Tears of gratefulness and joy filled their eyes as they recalled that the Elder at the monastery had said to them that he wished Andrea to have St. Marina in the operating room to help him.

Andrea’s parents shared with the media their joy both for the successful operation and Andrea’s recovered health and for the miracle they received.

The Vassiliou family made the vow that the entire family will be present at the saint’s monastery every year on the saint’s feast day (July 17) and Elder Cyprianos reports that the family has been making the annual trip from Lemessos to Andros every summer to thank Saint Marina for saving Andrea.

Miracles performed by the saints have never ceased to take place in the Orthodox Church. With these miracles, may our Lord Jesus Christ help us build our faith.

Του Μητροπολίτη Καλαβρύτων κ. Αμβροσίου

Δευτέρα, 16 Ιούλιος 2012 14:13 

Δια του Δελτίου Tύπου της 6ης Ιουλίου ε.έ. η Διαρκής Ιερά Σύνοδος εγνωστοποίησε τον καταρτισθέντα πίνακα των θεμάτων, τα οποία πρόκειται να εξετάσει η Ιεραρχία κατά τον προσεχή Οκτώβριο, η οποία θα συνεδριάσει από 2 έως 5 Οκτωβρίου 2012, είναι δε τα παρακάτω:

«Η ποιμαντική της Εκκλησίας στην εποχή των μνημονίων».
«Οι δυσκολίες της Εκκλησίας κατά την άσκηση της ποιμαντικής Της» και
«Εκκλησία, νέες αντιλήψεις και νέα τεχνολογία».

Ατενίζοντας τα θέματα αυτά η επισκοπική μας καρδιά ετρώθη! Πληγώθηκε, καί πολύ μάλιστα, διότι, καθ’  ον χρόνον η πίστη διώκεται και η Ελλάδα χάνεται, εμείς οι Ταγοί της Εκκλησίας μοιάζουμε σαν νά μένουμε απαθείς καί με αδιαφορία «να χτενιζόμαστε»!

Τρέχουμε π.χ για να υποδεχθούμε τον Οικουμενικό Πατριάρχη, διοργανώνουμε τελετές υποδοχής, που θυμίζουν τους θριάμβους της Ρωμαϊκής εποχής, συνωστιζόμαστε για το ποιος θα κερδίσει την εύνοιά Του, είμεθα σπάταλοι στο λιβάνισμα, ξοδεύουμε κάποιες δεκάδες χιλιάδες ευρώ και με όλα αυτά όχι μόνο προδίδουμε την πρωτοχριστιανική απλότητα, αλλά και σκανδαλίζουμε τον Λαό!

Άσφαλώς όλα αυτά δεν τα απαιτεί ο Πατριάρχης μας, πλήν όμως και δεν τα αποστρέφεται, δέν τα καταδικάζει, ούτε και τα απαγορεύει!

Πολύ π.χ. μας λυπεί το γεγονός, ότι συχνά διαβάζουμε αιχμηρά επικριτικά σχόλια για τον Πατριάρχη μας! Δεν φταίνε μόμο οι άλλοι! Καί ο ίδιος δεν πρέπει να εκτίθεται με τά συχνά ταξίδια Του και τις πολυπληθείς ακολουθίες Του!

Έτσι δίδει αφορμή σέ πικρόχολα σχόλια!  Δήτε π.χ. τι έγραψε η εφημερίδα "Ορθόδοξος Τύπος" στο κύριο άρθρο της 6ης Ιουλίου ε.έ.

Παραλληλίζει τόν Πατριάρχη μας με τον Πάπα της Ρώμης καί γράφει: "Ο Πάπας λοιπόν κυρίαρχος πάντων, στον οποίο υποκλίνονται και οι Ορθόδοξοι επίσκοποι (εννοεί τόν Σεβ. Μητροπολίτης Γαλλίας κ. Εμμανουήλ, ο οποίος πολύ πρόσφατα, επισκεφθείς τη Ρώμη, και υποκλίθηκε στον Πάπα και το χέρι του Πάπα ασπάσθηκε) αιτούμενοι την ευλογία του!

Μήπως όμως και στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο δεν υποκλίνεται αδιακρίτως πλειάδα Ορθοδόξων επισκόπων τιμώντας τον περίπου με τιμές και λόγους, που ταιριάζουν προς ένα Πάπα; Το πρωτείο τιμής του Οικουμενικού Πατριάρχου πρακτικά φαίνεται να μη διαφέρει πολύ από το πρωτείο εξουσίας του Πάπα" της Ρώμης!

Απορρίπτουμε, λοιπόν,  αναφανδόν αυτήν την πολυτέλεια, την δουλοπρέπεια και την σπατάλη! Ο κόσμος καίγεται, κι εμείς .........χτενιζόμαστε! Και τούτο υποστηρίζουμε, καθ '  όσον πουθενά, μέσα από τα θέματα που ώρισεν η ΔΙΣ,  δεν μεταδίδεται μια ΑΓΩΝΙΑ.

Πουθενά δεν φαίνεται να θίγωνται οι υπαίτιοι! Πουθενά δεν φαίνεται διάθεση μάχης! Ώστε λοιπόν και εκείνοι, δηλ.οι πολιτικοί, μπορούν να συνεχίζουν το καταστρεπτικό τους έργο (π.χ. το γκρέμισμα της Πίστεως, την ανάδειξη των ψευδο-θρησκειών κλπ) κι εμείς, δηλ. οι της Εκκλησίας, να προσαρμοζόμαστε με σχετική άνεση στις νέες συνθήκες!

Πώς αλλοιώς να διαβάσω το θέμα για τις δυσκολίες της Εκκλησίας κατά την άσκηση της ποιμαντικής της;

Όλα αυτά μας οδήγησαν σε μία αγανάκτηση και εξέγερση, εξέγερση και διέργεση ψυχική, εσωτερική!

Για δεύτερη φοορά καταγράψαμε την αγωνία μας σ’ ένα χαρτί, συντάξαμε δηλ. μια αναφορά, την οποία και εταχυδρομήσαμε στους αρμοδίους της εκκλησιαστικής Διοικήσεως. Για δεύτερη φορά προτείναμε θέματα καυτά της επικαιρότητος.

Την πρώτη φορά με την από 16 Φεβρουαρίου ε.έ. ζητήσαμε την σύγκληση της Ιεραρχίας για να ασχοληθή με τα θέματα α) της  οικουμενικής Κινήσεως, β) της Μεταπατερικής Θεολογίας και γ) της μεταγλωττίσεως των λειτουργικών κειμένων.

Η ΔΙΣ όχι μόνον δεν ασχολήθηκε με αυτά, αλλά και δεν καταδέχθηκε  να μας τιμήσει με μια τυπική έστω απάντηση της. ΜΑΣ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΕ! ΜΑΣ ΑΓΝΟΗΣΕ! Στο καλάθι των αχρήστων έρριψε την αναφορά ενός εκ των παλαιοτέρων Αρχιερέων Μελών της! Τριάντα εξ χρόνια συμπληρώσαμε ως Αρχιερεύς!
      
Θα μας ακούσουν άραγε τώρα; Μακάρι! Εμείς, για να είμαστε ειρηνικοί με τη συνείδησή μας, πράττοντας το κατά δύναμη, προβαίνουμε σήμερα στις εξής δύο πρόσθετες ενέργειες.
Διαβιβάζουμε το κείμενο της δεύτερης αναφοράς-διαμαρτυρίας μας προς τους Σεβ. Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος, προκειμένου να λάβουν γνώση.
Καταφεύγουμε και στο χριστεπώνυμο Πλήρωμα, στο Λαό του Θεού, στους πιστούς, στα τέκνα της Εκκλησίας, για να μεταδώσουμε και σ' αυτά την αγωνία της ψυχής μας. Προβαίνουμε δηλ. στην παρούσα ανάρτηση, στο προσωπικό μας blog, χρησιμοποιώντας τις δυνατότητες που μας δίδει το διαδίκτυο. Μακάρι κάποιοι να ακούσουν την αγωνιώδη κραυγή μας: «Άγιοι Πατέρες, υψώστε τα Λάβαρα! Κηρύξτε την έναρξη της μάχης υπέρ της πίστεως!»
Αίγιον, 16 Ιουλίου 2012

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

ΣΗΜ. Ζητάμε συγγνώμην για τη χρήση της απλής καθαρεύουσας στο έγγραφό μας.
Είναι η εκκλησιαστική γλώσσα, την οποίαν δεν πρέπει να χάσουμε.

+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ο Κύριος της Δόξης και αι Οικουμενικοί Σύνοδοι

Δια τον Χριστόν και τους αποστόλους η Αγία Γραφή είναι η Παλαιά Διαθήκη εις την οποίαν προσετέθη η Καινή Διαθήκη. Τα ευαγγέλια του Ματθαίου, Μάρκου και Λουκά συνετάγησαν ως οδηγούς εις την κάθαρσιν του έσω ανθρώπου, δηλαδή του πνεύματός του (νοός) εν τη καρδία, και τα πρώτα στάδια του φωτισμού πρό του βαπτίσματος δι' ύδατος. Εις αυτά ο Χριστός αποκαλύπεται ως ο ενσαρκωθείς Κύριος της δόξης εις το βάπτισμά του και την μεταμόρωσίν του, όταν φανερούται ως η κατά φύσιν πηγή της ακτίστου δόξης, βασιλείας και θεότητος του Πατρός. Το ευαγγέλιον του Ιωάννου συνετάγη δια τους ήδη βαπτισθέντας δι' ύδατος ως οδηγόν εις το βάπτισμα του Πνεύματος, δηλαδή τον φωτισμόν και την προκοπήν της καρδίας (ιδίωςΙων. 13:31-17) ίνα δια της ανιδιοτελής αγάπης φθάση εις τον δοξασμόν (Ιων. 17) δια του οποίου θεωρεί τον εν σαρκί Κύριον της δόξης να δοξάζεται εν τω Πατρί και ο Πατήρ εν Αυτώ δια του μυστηρίου του σταυρού (Ιων. 13:31;18-21). Δια τον λόγον αυτόν αυτό του Ιωάννου καλείται το "πνευματικόν ευαγγέλιον,"

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Το φως, ο Χριστός, «ελήλυθεν εις τον κόσμον, και ηγάπησαν οι άνθρωποι μάλλον το σκότος (τ. έ. Την αμαρτίαν, τον θάνατον, το κακόν) ή το φως». Δια τι;--«Ην γαρ πονηρά αυτών τα έργα. Πας γαρ ο φαύλα πράσσων μισεί το φως («πας»: και εγώ και συ, όταν κάνωμεν το κακόν) και ουκ έρχεται προς το φως, ίνα μη ελεγχθή τα έργα αυτού ότι πονηρά εστιν» (Ιωάν. 3, 19-20). Κάποια μυστική ταύτισις υπάρχει μεταξύ του φωτός και του αιωνίου θείου αγαθού, όπως πάλιν υπάρχει μοιραία ενότης μεταξύ του σκότους και του σατανικού κακού, εντεύθεν εξηγείται το μίσος του σκότους και του κακού προς ό,τι είναι φωτεινόν και καλόν. «Ο ποιών την αλήθειαν έρχεται προς το φως, ίνα φανερωθή αυτού τα έργα, ότι εν Θεώ εστιν ειργασμένα» (Ιωάν. 3,21).                                                                        Ο κόσμος είναι βυθισμένος εις το σκότος της αμαρτίας. Και μέσα εις αυτό το φοβερόν σκότος μόνον ο θαυμαστός Κύριος ηδύνατο να είπη δια τον Εαυτόν Του: «Εγώ ειμί το φως του κόσμου, ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ΄ έξει το φως της ζωής» (Ιωάν. 8,12). Άνευ του θαυμαστού Κυρίου Ιησού ο κόσμος είναι ένα σκότος πλήρες από φαντάσματα. Δεν σας φαίνονται άνευ του Χριστού οι άνθρωποι, όταν τους κοιτάξετε με το μάτι του Χριστού, σαν φοβερά φαντάσματα; Και δεν φαίνονται τα πράγματα επίσης σαν φανταστικαί σκιαί, μέσα από τας οποίας προβάλλει το τυφλόν τέρας του θανάτου; Εάν έχετε το θάρρος να αντικρύσετε την φρίκην με τα μάτια σας, θα το αισθανθήτε αυτό και τότε, τότε δεν σας απομένει τίποτε άλλο παρά ο θρήνος και το πένθος δια τον Χριστόν. Διότι ο άνθρωπος, περιπατών άνευ του Χριστού μέσα εις το θέατρον των σκιών που λέγεται κόσμος, «ουκ οίδε που υπάγει» (πρβλ. Ιωάνν.12,35). Δια να μάθη που πηγαίνει, και ποίος δρόμος οδηγεί από αυτόν τον κόσμον εις τον άλλον, ο άνθρωπος πρέπει να γίνη υιός φωτός. Πως;--Δια της πίστεως εις τον Χριστόν ως το φως του κόσμου, διότι δια της τοιαύτης πίστεως γεννάται ο ίδιος ο άνθρωπος εκ του φωτός και γίνεται τέκνον φωτός, υιός φωτός (πρβλ. Ιωάνν. 12,36).   

Συνεχίζεται.  

Φώτης Κόντογλου, Κατὰ Ἑνωτικῶν

Μεγάλο, πολὺ μεγάλο καὶ σπουδαῖο εἶναι ἕνα ζήτημα ποὺ δὲν τοῦ δώσανε σχεδὸν καθόλου προσοχὴ οἱ περισσότεροι Ἕλληνες. Κι αὐτὸ εἶναι τὸ ὅτι ἀπὸ καιρὸ ἀρχίσανε κάποιοι δικοί μας κληρικοὶ νὰ θέλουν καὶ νὰ ἐπιδιώκουν νὰ δέσουν στενὲς σχέσεις μὲ τοὺς παπικούς, ποὺ ἐπὶ τόσους αἰῶνες μᾶς ρημάξανε. Γιατί, στὰ ἀληθινά, δὲν ὑπάρχει πιὸ μεγάλος ἀντίμαχος τῆς φυλῆς μας, κι ἐπίμονος ἀντίμαχος, πού, σώνει καὶ καλά, θέλει νὰ σβήσει τὴν Ὀρθοδοξία.

Οἱ δεσποτάδες ποὺ εἶπα πὼς τοὺς ἔπιασε, ἄξαφνα κι ἀναπάντεχα, ὁ ἔρωτας μὲ τοὺς Λατίνους, λένε πὼς τὸ κάνουνε ἀπὸ 'ἀγάπη'. Μὰ αὐτὸ εἶναι χονδροειδέστατη δικαιολογία καὶ καλὰ θὰ κάνουνε νὰ παρατήσουνε αὐτὰ τὰ ροσόλια τῆς 'ἀγάπης', ποὺ τὴν κάνανε ρεζίλι. Ὁ διάβολος, ἅμα θελήσει νὰ κάνει τὸ πιὸ πονηρὸ παιγνίδι του, μιλᾶ, ὁ ἀλιτήριος γιὰ ἀγάπη. Ὅ,τι εἶπε ὁ Χριστός, τὸ λέγει κι αὐτὸς κάλπικα, γιὰ νὰ ξεγελάσει.

Τώρα, στὰ καλὰ καθούμενα, τοὺς ρασοφόρους μας στὴν Πόλη, τοὺς ἔπιασε παροξυσμὸς τῆς ἀγάπης γιὰ τοὺς Ἰταλιάνους, ποὺ στέκουνται, ὅπως πάντα, κρύοι καὶ περήφανοι καὶ δὲν γυρίζουνε νὰ τοὺς δοῦνε αὐτοὺς τοὺς 'ἐν Χριστῷ ἀδελφούς', ποὺ ὅσα τοὺς κάνανε ἀπὸ τὸν καιρὸ τῶν Σταυροφόρων ἴσαμε τώρα, δὲν τοὺς τἄκανε μήτε Τοῦρκος, μήτε Τάταρος, μήτε Μωχαμετάνος. Ἴσως καὶ οἱ δικοί μας νὰ κάνουν ἀπὸ παρεξηγημένη καλωσύνη.

Ὅπως εἶπα, οἱ περισσότεροι...

δικοί μας δὲν δώσανε καμμιὰ σημασία σ᾿ αὐτὲς τὶς φιλοπαπικὲς κινήσεις, ποὺ εἶναι θάνατος γιὰ τὸ γένος μας καὶ ποὺ τὶς κινήσανε οἱ καταχθόνιες δυνάμεις ποὺ πολεμᾶνε τὸν Χριστὸ καὶ ποὺ μὲ τὰ λεπτά τους ἀγοράζουνε ὅλους, δὲν δώσανε λοιπὸν καμμιὰ σημασία, γιατὶ τὰ θεωροῦνε τιποτένια πράγματα, ἂν δὲν εἶναι κι οἱ ἴδιοι ἀγορασμένοι, ἄξια μοναχὰ γιὰ κάποιους στενοκέφαλους παλιοημερολογίτες καὶ φανατικοὺς ἀποπετρωμένους χριστιανούς. Τώρα τὰ μυαλὰ γινήκανε φαρδειά, καὶ καταγίνονται μὲ ἄλλα κοσμοϊστορικὰ προβλήματα! "Θὰ καθόμαστε νὰ κυττάζουμε τώρα παπάδες κι Ὀρθοδοξίες"; Μὰ αὐτοὺς δὲν τοὺς μέλει κι ἂν ἐξαφανισθεῖ ἀπὸ τὸν κόσμο κάθε ἑλληνικὸ πράγμα. Καὶ θὰ ἐξαφανισθεῖ ὄχι τόσο εὔκολα μὲ τὸν ἀμερικανισμὸ ποὺ πάθαμε, ὅσο ἂν γίνουμε στὴ θρησκεία παπικοί. Γιατί γι᾿ αὐτοῦ πᾶμε. Παπικὴ Ἑλλάδα θὰ πεῖ ἐξαφάνιση τῆς Ἑλλάδας. Νά γιατί εἶπα πῶς εἶναι πολὺ σπουδαῖο ζήτημα αὐτὲς οἱ ἐρωτοτροπίες ποὺ ἀρχίσανε κάποιοι κληρικοὶ δικοί μας μὲ τοὺς παπικούς, κι ἡ αἰτία εἶναι τὸ ὅτι δὲν νοιώσανε τί εἶναι Ὀρθοδοξία ὁλότελα, μ᾿ ὅλο ποὺ εἶναι δεσποτάδες.

Παρακάτω παραθέτουμε και το ποίημα που διάβασε στον Πατριάρχη ο Μητροπολίτης Καστορίας:

Βαρθολομαίῳ τῷ σεπτῷ Πατριάρχῃ

Ἀρχιερεῖ πρώτῳ ἐν τοῖς Ἐπισκόποις

Ρώμης τῆς Νέας Προέδρῳ καί Ποιμένι

Θεοῦ κήρυκι πάσης τῆς οἰκουμένης

Ὀτρηρῷ ἀνδρί Πόλεως Κωνσταντίνου

Λάμποντι αὐγαῖς Χριστοῦ ποιμαντορίας

Ὁλοθύμως εὔχεται Καστορίας ἡ πόλις

Μακρόν τόν βίον ἐν ὑγιείᾳ κατ’ ἄμφω

Ἀπείραστον κακῶν ἐκ βελῶν βελίαρ

Ἰδίως γέμοντα ἀγαθῶν τῶν θείων

Ὁρμήν ἔχοντα πρός ἀγαθοποιΐαν

Σύν πᾶσι τούτοις καί ἰσχύν τοῦ Κυρίου.*

Εἴησαν πολλά τά ἔτη Σας Παναγιώτατε!  

(...Ώστε όλοι μαζί να μην αφήσουμε ίχνος Ορθοδοξίας επί της γης...)

Κωνσταντίνου η πόλις, Πρωτοκλήτου λυχνία τε άγει εορτήν λαμπροφόρον δεχομένη τον Πρόεδρον, Ρωμαίων Εκκλησίας της σεπτής… 

Ναυς, η πάντιμος Ορθοδοξίας αγλαΐζεται νυν δεχομένη, εκ Δυσμών σεπτόν Ποιμένα και Πρόεδρον…. 

Ετι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου Επισκόπου και Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου... 

Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου!!!

Aπόστολος Παύλος :  

ει τις υμάς ευαγγελίζεται παρ΄ ο παρελάβετε, ανάθεμα έστω.

και εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα του αποσπάν τους μαθητάς οπίσω αυτών. 

Τα πάντα εσοφίσθησαν, τα πάντα έδρασαν, όπως αναδείξωσι τους Πάπας ηγεμόνας της Έκκλησίας και τυράνους της Οικουμένης.

(Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως).

  Ό μισαλόδοξος καί δεδηλωμένος μισέλλην σημερινός Πάπας, ώς διάδοχος αίμοσταγών προκατόχων του καί έν όψει τών ίδικών του συγχρόνων έγκλημάτων, έάν συνεχίση, άμετανόητος, νά όμιλή ύποκριτικώς περί άγάπης καί είρήνης, θά καταστή τό πλέον γελοίον καί έπαίσχυντον πρόσωπον τής άνθρωπότητος. 

 (Ίερεύς  Ίωάννης Κ. Διώτης) 

Το Βατικανόν εργάζεται δια την ερήμωσιν των παναρχαίων εστιών του Ελληνισμού πέραν των Εθνικών συνόρων της Ελλάδος! 
Όποιος δεν αντιλαμβάνεται την ανθελληνικήν τακτικήν του Βατικανού, ή πάσχει από αθεράπευτον ηλιθιότητα, ή είναι άβουλος "λούστρος"  της παπικής παντόφλας! 
(+Θεολόγος Διονύσιος Μπατιστάτος) 

Θλίβεται κανείς και σπαράσσει μέχρι βαθέων, αναλογιζόμενος και μόνο την πατριαρχική ρήση, που θεωρεί τους Αγίους Πατέρες, οι οποίοι αγωνίσθηκαν εναντίον του Πάπα ως θύματα του Διαβόλου και αξίους της συγχωρήσεως και του ελέους του Θεού .
Αν όμως, ο Μέγας Φώτιος, ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης και πλείστοι άλλοι πολέμιοι των αιρέσεων του Παπισμού, είναι όργανα και θύματα του Διαβόλου, πρέπει να τους διαγράψουμε από τις δέλτους των Αγίων, να καταργήσουμε τις εορτές και τις ακολουθίες, και αντί να επικαλούμεθα τις πρεσβείες και την βοήθειά τους, να τους κάνουμε μνημόσυνα και τρισάγια, για να τους συγχωρήσει ο Θεός.

(Πρωτοπρ. Θ. Ζήσης)

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

1. Ἄν ἡ ἀποτείχισις ἀπό τόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο δεν ἦταν ὑποχρεωτική θά ἔπρεπε νά τό γνωρίζουν αὐτό οἱ Ὀρθόδοξοι ἀπό τά πρῶτα χρόνια τοῦ Χριστιανισμοῦ καί ὄχι τόν ἔνατο αἰῶνα πού ἐγράφη ὁ ἐν λόγῳ Κανών. Βλέπουμε δηλαδή στήν διαχρονική Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας οἱ ἅγιοι Πατέρες νά προτρέπουν διαρκῶς μέ λόγια καί ἔργα τήν ἀπομάκρυνσι ἀπό τούς αἱρετικούς μόλις διεπίστωναν ὅτι διακατέχονται ἀπό αἱρετικά φρονήματα. Τόν ἔνατο λοιπόν αἰῶνα, σύμφωνα πάντοτε μέ τήν δυνητική ἑρμηνεία, διδάσκονται οἱ Ὀρθόδοξοι κάτι τελείως διαφορετικό. Διδάσκονται ὅτι δύνανται, χωρίς νά ἁμαρτάνουν, οὔτε νά μολύνωνται ἀπό τήν αἵρεσι, νά παραμένουν ἑνωμένοι ἐκκλησιαστικά μέ τόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο, νά τόν μνημονεύουν κλπ. μέχρι τήν καταδίκη του ἀπό τήν Σύνοδο. Αὐτό πρακτικά σημαίνει ἤ ὅτι μέχρι τότε οἱ Ὀρθόδοξοι ὅταν ἀποτειχίζοντο ἔσφαλαν ἤ ὅτι ἐκαινοτόμησαν οἱ Πατέρες τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου καί ἄλλαξαν μία βασική Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας. Θά ἔπρεπε ἐπίσης καί οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἀναλόγως νά ὡμιλοῦσαν διά τούς αἱρετικούς καί νά καθησύχαζον τρόπον τινά τούς Ὀρθοδόξους, ὥστε νά μην διακόπτουν πρό συνοδικῆς κρίσεως τήν ἐκκλησιαστική ἐπικοινωνία μέ αὐτούς. Πουθενά ὅμως δέν ὑπάρχουν τέτοιες προτροπές και διδασκαλίες τῶν ἁγίων. Ἀπεναντίας καί διά τῶν λόγων καί διά τῶν ἔργων των οἱ ἅγιοι ἀποδεικνύουν τό ἐντελῶς ἀντίθετο, δηλαδή τήν ἐκκλησιαστική ἀποτείχισι ἀπό τόν δημοσίως καί ἐπ’ Ἐκκλησίας κηρύττοντα αἵρεσι. Ὁ ἅγ. Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός στό τέλος τῆς Βυζαντινῆς περιόδου ἐπιγραμματικά ἀναφέρει περί τούτου, συνοψίζων τήν Ὀρθόδοξο Παράδοσι εἰς τό θέμα τῆς ἀποτειχίσεως καί μάλιστα στήν πιό δύσκολη πρακτικά ἀπό ὅλες τίς περιόδους τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας: «Ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ σύνοδοι καί πᾶσαι αἱ θεῖαι γραφαί φεύγειν τούς ἑτερόφρονας παραινοῦσι και τῆς αὐτῶν κοινωνίας διΐστασθαι» (Πατρολογία Orientalis, τόμ. ΧV, σελ. 304).

Εἶναι χαρακτηριστικό τό ὅτι ὁ ἅγιος ἀναφέρεται σε ἑτερόφρονες, δηλαδή σέ ὅσους ἔχουν διαφορετικό ἀπό τό ὀρθόδοξο φρόνημα καί ὄχι σέ καταδικασμένους ἀπό Σύνοδο, διότι τότε ὁ λόγος του θά ἦτο περιττός. Ὁ ἅγιος λοιπόν δέν γνωρίζει στό τέλος τῆς Βυζαντινῆς περιόδου δυνητική ἀποτείχισι καί μάλιστα ὡς διδασκαλία κάποιας Συνόδου ἤ ἑνός ἁγίου, ἀλλά ὑποχρεωτική ἐκκλησιαστική ἀπομάκρυνσι καί διακοπή ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας.

Συνεχίζεται.

Οικονομικοί μετανάστες σε δράση

http://paratiritis.gr


Δεκαπέντε (15) κλοπές και δύο (2) απόπειρες κλοπής είχε πραγματοποιήσει στην περιοχή της Βοιωτίας, από τον Μάιο ως τώρα, 30χρονος «κακόμοιρος οικονομικός μετανάστης», πριν συλληφθεί από αστυνομικούς χθες το βράδυ. Η δε συνολική αξία της λείας του (σε χρήματα, κοσμήματα, ηλεκτρικές συσκευές κ.τ.λ.) ανέρχεται στα 30.000 ευρώ.
Βεβαίως, το περίεργο και αφύσικο στην υπόθεση δεν είναι αυτό. Είναι ότι έχει συλληφθεί κι άλλες δύο φορές στο παρελθόν, για το ίδιο αδίκημα, και παρ’ όλα αυτά εξακολουθούσε να κυκλοφορεί ελεύθερος και να ρημάζει τον κόσμο! Κάποια στιγμή είχε φυλακιστεί στον Κορυδαλλό, αλλά γρήγορα αποφυλακίστηκε με… περιοριστικούς όρους, στα πλαίσια της… αποσυμφόρησης των φυλακών.
Το ότι παρέμεινε στη χώρα μετά την αποφυλάκισή του, σημαίνει ότι ήταν αυτό που λέμε «νόμιμος μετανάστης», με άδεια παραμονής. Το ερώτημα, λοιπόν, που προκύπτει αβίαστα είναι το εξής: σε όλες τις χώρες του κόσμου, οι αλλοδαποί που υποπίπτουν σε ποινικά αδικήματα τέτοιου είδους, αμέσως μετά την έκτιση της ποινής τους απελαύνονται από τη χώρα ως «ανεπιθύμητοι» και «επικίνδυνοι για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια». Εδώ γιατί δεν εφαρμόζεται παρόμοιος νόμος;

Raw Video: Shirtless Acrobats Dance for Pope, Ετι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου Επισκόπου και Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου...

http://agiooros.org

 Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου...

4'Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ'' ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ - ΠΑΤΡΑ 2-4-06'

Το "ψε" που ακούγεται συνεχώς από την ομιλία του κ. Σωτηρόπουλου, σημαίνει :

Παγκόσμιο Συμβούλιο "Εκκλησιών"

Γέροντας Παμβώ

Όταν τον ρωτούσαν για θέματα των Αγίων Γραφών, τις οποίες είχε μάθει με πολύ κόπο, διότι προσήλθε χωρίς να ξέρει γράμματα στην άσκηση, δεν απαντούσε ούτε σε μια απλή ερώτηση χωρίς προσευχή, και χωρίς να έχει πληροφορία από το Θεό. Πολλές φορές έκανε μήνες ολόκληρους να απαντήσει. Και β. Δεν έφαγε ποτέ του άρτο, χωρίς να εργασθεί προσωπικά για να τον κερδίσει, πλέκοντας ψαθιά. Σε μεγάλη ηλικία το πρόσωπό του έλαμπε σαν το πρόσωπο του Μωϋσέως την αρχαία εποχή,(μετά την εμφάνιση του Θεού σ’ αυτόν), ώστε οι μοναχοί να μη μπορούν να το ατενίζουν.

Γέροντας Παμβώ: …«Και θα σου πω το εξής παιδί μου (λέγει προς τον μαθητή του), ότι θα έρθουν μέρες που οι Χριστιανοί θα προσθέτουν και θα αφαιρούν, και θα τροποποιούν τα βιβλία των ιερών Ευαγγελιστών, και των Αγίων Αποστόλων, και των θείων Προφητών και των Αγίων Πατέρων.Θα υποτονίζουν τις άγιες Γραφές, και θα συνθέτουν τροπάρια, ύμνους και γραπτά τεχνιέντως. Ο νους τους θα διαχυθεί από αυτά και θα απομακρυνθεί από το Ουράνιο Πρότυπό του. Γι’ αυτούς τους λόγους οι άγιοι πατέρες είχαν προγενέστερα παροτρύνει τους μοναχούς της ερήμου, να καταγράψουν τους βίους των Πατέρων όχι σε περγαμηνές, αλλά σε χαρτί, διότι η ερχομένη γενιά θα τους αλλάξει για να συμπίπτουν με τις προσωπικές τους προτιμήσεις. Ώστε, όπως βλέπεις, το κακό που θα έρθει θα είναι τρομερό».

Τότε ο μαθητής είπε: «Ώστε γέροντα οι παραδόσεις και τα έθιμα των Χριστιανών πρόκειται να αλλάξουν; Μήπως δεν θα υπάρχουν αρκετοί ιερείς στην εκκλησία, όταν θα έλθουν αυτοί οι δυστυχείς καιροί»; 

Ο γέροντας τότε είπε:
«Σ’ αυτούς τους καιρούς η αγάπη στο Θεό σε πολλές ψυχές θα ψυγεί, και μεγάλη θλίψη
θα πέσει στον κόσμο. Το ένα έθνος θα αποστρέφεται το άλλο. Λαοί θα μετακινούνται από τα
μέρη τους. Οι κυβερνήτες θα είναι μπερδεμένοι. Ο κλήρος θα βαδίσει προς την αναρχία, και οι
μοναχοί θα κλίνουν περισσότερο προς την αμέλεια. Οι ηγέτες της Εκκλησίας θα θεωρούν
ανώφελο ότι προέτρεπε σε ψυχική σωτηρία, τόσο για τον εαυτό τους, όσο και για τις ψυχές των ποιμνίων τους, και θα αποβάλλουν κάθε τέτοιο ενδιαφέρον. Όλοι θα δείχνουν προθυμία και
δραστηριότητα για όλα τα θέματα που θα αφορούν το τραπέζι του φαγητού τους και τις ορέξεις
τους. Θα είναι νωθροί στις προσευχές τους, και επιπόλαιοι στις κρίσεις τους. Όσο για τους βίους
και τις διδασκαλίες των Αγίων Πατέρων, δεν θα έχουν κανένα ενδιαφέρον να τους μιμηθούν,
ούτε ακόμη και να τους ακούσουν. Αλλά μάλλον θα μεμψιμοιρούν και θα λέγουν: «Αν είχαμε
ζήσει στους δικούς τους καιρούς, τότε θα’ χαμε συμπεριφερθεί σαν κι’ αυτούς». Και οι επίσκοποι θα υποχωρούν στους ισχυρούς του κόσμου, δίνοντας απαντήσεις σε διάφορα θέματα, μόνο αφού πάρουν δώρα από παντού, και αφού συμβουλευθούν την κοσμική λογική των μορφωμένων. Τα δίκαια του πτωχού δεν θα υπερασπίζονται, θα καταπιέζουν τις χήρες και θα
ταλαιπωρούν τα ορφανά. Η διαφθορά θα διαπερνά αυτούς τους ανθρώπους. Οι περισσότεροι
δεν θα πιστεύουν στο Θεό, θα μισούν ο ένας τον άλλο, και θα κατατρώγωνται μεταξύ τους σαν
τα θηρία. Ο ένας θα κλέβει τον άλλο, θα μεθούν, και θα βαδίζουν σαν τυφλοί». 

Ο μαθητής ξανά ρώτησε: «Τι μπορούμε να κάνουμε σε μια τέτοια κατάσταση»; Και ο γέροντας Παμβώ απάντησε:«Παιδί μου, σ’ αυτούς τους καιρούς όποιος σώσει την ψυχή του, και προτρέψει και άλλους να σωθούν, θα ονομασθεί Μέγας στο βασίλειο του Ουρανού».

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=12&t=6657

+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

i) Προφήται και Πατέρες

Ο Γρηγόριος Νύσσης πληροφορεί τους αναγνώστας του, ότι αιρέσεις εμφανίζονται εις εκείνας τας Εκκλησίας, όπου δεν υπάρχουν προφήται. Ο λόγος είναι, ότι οι ηγέται των προσπαθούν να κοινωνήσουν με τον Θεόν μέσω του λογικού στοχασμού και της περί Θεού (αφηρημένης) φαντασίας, αντί μέσω του φωτισμού και δοξασμού. Το να συγχέη κανείς τας περί Θεού σκέψεις του με τον Θεόν είναι εξ επόψεως θρησκείας, ειδωλολατρία και εξ επόψεως επιστημονικής μεθόδου αγραμματωσύνη.

Περί αποστόλων και προφητών ομιλεί ο Παύλος όταν γράφη, "ο δε πνευματικός ανακρίνει μεν πάντα, αυτός δε υπ' ουδενός ανακρίνεται." (1 Κορ. 3:15). Διότι ούτοι έφθασαν εις την εν τω Χριστώ θεοπτίαν γενόμενοι αυτόπται μάρτυρες, ότι οι άρχοντες του αιώνος τούτου είχον σταυρώσει "τόν Κύριον της δόξης" (1 Κορ. 2:8). Αυτόν τον Κύριον της δόξης, Μεγάλης Βουλής Άγγελον, τον Ώντα, Θεόν Αβραάμ και Θεόν Ισαάκ και Θεόν Ιακώβ, τον Παντοκάτορα, την Σοφίαν του Θεού, την ακολουθούσαν Πέτραν (1 Κορ. 10:4), είδον οι προφήτες πάντες της Παλαιάς Διαθήκης. Εκ των οποίων ο Βαπτιστής Ιωάννης εν θεοπτία γενόμενος, είδεν εν σαρκί τον Κύριον της δόξης. Ασφαλώς και οι εις Αυτόν τυπικώς πιστεύοντες Ιουδαίοι, "ει έγνωσαν, ουκ αν τον Κύριον της δόξης εσταύρωσαν."

Πάντως εις τους θεουμένους προσαρμόζει ο Παύλος το "ά οφθαλμός ουκ είδεν και ούς ήκουσεν και επί καρδίαν ουκ ανέβη, όσα ητοίασεν ο Θεός τοις αγαπώσιν αυτόν. ημίν απεκάλυψεν ο Θεός δια του πνευματός αυτού" (1 Κορ. 2:9-10) ότι "τόν Κύριον της δόξης εσταύσωσαν" (1 Κορ. 8:8). Αυτοί οι αυτόπτες μάρτυρες θεούμενοι και οι φωτισθέντες μαθηταί των είναι οι μόνοι αυθεντίαι εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αυτοί διατυπώνουν τους όρους της πίστεως που οδηγούν εις την θεραπείαν του "έσω ανθρώπου" και χρησιμεύουν ως σήματα κινδύνου να αποφύγουν οι πιστοί τους κομπογιανίτες που υπόσχονται πολλά και δεν έχουν τίποτε να προσφέρουν εις την προετοιμασίαν δια την εμπειρίαν της εν Χριστώ δόξης του Θεού που πάντες θα ιδούν, είτε ως παράδεισον είτε ως κόλασιν.

Συνεχίζεται.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

                                                                                                                                           Μεταμορφούμενος δια των εν χάριτι ασκήσεων ο άνθρωπος καθίσταται βαθμιαίως ολοέν και αγιώτερος και φωτεινότερος. Το να ζη κανείς ευαγγελικώς τούτο σημαίνει: να ακτινοβολή το φως του Λόγου του Θεού, το θείον άκτιστον Φως, να μεταβληθή εις φως, να γίνη φως, διότι η ζωή και το φως είναι ομοούσια εν τω Θεώ και τω Θεανθρώπω (πρβλ. Ιωάν. 1,4), και δια τούτο και εις όλους τους αληθινούς χριστιανούς. Αυτή η λάμψις του κεχαριτωμένου Φωτός παρίσταται εις τας ιεράς εικόνας των αγίων με ένα φωτοστέφανον. Το χαρακτηριστικόν γνώρισμα της προσωπικότητος του αγίου είναι το ότι ακτινοβολεί το φως της αιωνίου Αληθείας, και δικαιοσύνης, και αγιότητος, και ωραιότητος. «Και το φως εν τη σκοτία φαίνει, και η σκοτία αυτό ου κατέλαβεν» (Ιωάν. 1,5).                                                                                                                          Το βασίλειον του θανάτου επεκτείνεται όσον και ο άνθρωπος, όσον ο άνθρωπος αυξάνει την επιρροήν γύρω του τόσον απλώνει και τον θάνατον, αυτό είναι η τραγική μοίρα του εις τον κόσμον. Θα έχετε προσέξει πως εις το σύμπαν τίποτε δεν είναι θνητόν, παρά μόνον ο άνθρωπος και όσα ζουν γύρω του. Ο ουμανισμός! Ένα αφελές παιδικό παιχνίδι μέσα εις τον πολύβοον μύλον του θανάτου. Ο άνθρωπος με την αμαρτίαν και τον θάνατον μετέβαλε αυτόν τον κόσμον εις μίαν φοβεράν τερατωδίαν. Και θα έχαναν το μυαλό τους και οι ελάχιστα ευαίσθητοι άνθρωποι μέσα εις τας φρικαλεότητας της γης, εάν δεν τους εδίδετο το θείον έλλογον φως, το φωτίζον κάθε άνθρωπον εις την πορείαν του μέσα εις το ζοφερόν σκότος της αμαρτίας και του θανάτου (πρβλ. Ιωάνν. 1,9. Β΄ Κορ. 4,6).   

Συνεχίζεται.  

Aπό την Οθωμανική δουλεία στην μουσουλμανική των λαθρομεταναστών!!!

http://www.kathimerini.gr Βοιωτία: Καταδίωξη σπείρας που έκλεβε καλώδια από τη ΔΕΗ

Μάχες διαρκείας, με ανταλλαγή πυροβολισμών και άγρια καταδίωξη, που διήρκεσαν αρκετές ώρες τα ξημερώματα στην Βοιωτία, κατέληξαν στην αποκάλυψη οργανωμένης σπείρας αλλοδαπών, η οποία έκλεβε χάλκινα καλώδια από μετασχηματιστές της ΔΕΗ, τα μέλη της οποίας δεν δίστασαν να πυροβολήσουν σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις εναντίον των αστυνομικών. Τελικά, μετά από εκτεταμένες έρευνες και περιπετειώδεις επιχειρήσεις, οι αστυνομικές δυνάμεις κατάφεραν να συλλάβουν έναν 26χρονο Πακιστανό, ενώ αναζητούνται άλλοι επτά συνεργοί του, (έξι Πακιστανοί ηλικίας από 22 έως 44 ετών και ένας 36χρονος Ουκρανός). Όλα ξεκίνησαν περίπου στις 03:00΄τα ξημερώματα, όταν αστυνομικοί της Β΄Ο.Π.Κ.Ε. Βοιωτίας εντόπισαν στην περιοχή Σκούρτα Δερβενοχωρίων ένα Ι.Χ. αυτοκίνητο, το οποίο επιχείρησαν να ελέγξουν. Ο οδηγός του οχήματος όμως, ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα και ακολούθησε καταδίωξη στη διάρκεια της οποίας ο οδηγός έχασε τον έλεγχο και το αυτοκίνητο βγήκε από το δρόμο και ακινητοποιήθηκε. Οι επιβαίνοντες βγήκαν από το όχημα και ένας από αυτούς πυροβόλησε (με πιστόλι ή περίστροφο) κατά των αστυνομικών, οι οποίοι ανταπέδωσαν τα πυρά. Οι δράστες εκμεταλλευόμενοι το σκοτάδι και το πυκνό δάσος κατάφεραν να διαφύγουν. Αμέσως σήμανε συναγερμός και στην περιοχή έφτασαν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις για τον εντοπισμό των δραστών και στήθηκαν αστυνομικά μπλόκα σε κομβικά σημεία του οδικού δικτύου. Μετά από εκτεταμένες έρευνες οι αστυνομικοί λίγες ώρες αργότερα εντόπισαν στην ίδια περιοχή ένα δεύτερο Ι.Χ. αυτοκίνητο, το οποίο επιχείρησε να διαφύγει και μετά από καταδίωξη εγκαταλείφθηκε σε αγροτική περιοχή της Δάφνης Δερβενοχωρίων, ενώ οι επιβαίνοντες διέφυγαν πεζή. Μετά από αναζητήσεις εντοπίστηκε και συνελήφθη σε δύσβατη και δασώδη περιοχή, ένας από τους επιβαίνοντες στο όχημα, που όπως διαπιστώθηκε πρόκειται για τον 26χρονο υπήκοο Πακιστάν. Οι αστυνομικές δυνάμεις συνέχισαν τις έρευνες και μετά από λίγη ώρα κατάφεραν να εντοπίσουν στην ίδια περιοχή και τρίτο Ι.Χ. αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαιναν μέλη της ίδιας σπείρας. Οι δράστες ανέπτυξαν και πάλι ταχύτητα και παράλληλα πυροβόλησαν εναντίον των αστυνομικών, οι οποίοι ανταπέδωσαν τα πυρά. Από την καταδίωξη που ακολούθησε οι δράστες έχασαν πάλι τον έλεγχο του οχήματος, το οποίο εξετράπη της πορείας και αφού το εγκατέλειψαν στην περιοχή Kλειδί, διέφυγαν προς άγνωστη κατεύθυνση. Στο όχημα, βρέθηκαν στα πίσω καθίσματα και στον χώρο των αποσκευών μεγάλη ποσότητα καλωδίων χαλκού, διάφορα διαρρηκτικά εργαλεία και 15 φυσίγγια κυνηγετικού όπλου, ενώ πλησίον του οχήματος βρέθηκε και κατασχέθηκε μία καραμπίνα, για την οποία όπως προέκυψε είχε δηλωθεί κλοπή την 17-12-2011 στο Τμήμα Ασφαλείας Ιλίου. Από την προανάκριση που ακολούθησε, προέκυψε ότι ο 26χρονος είναι μέλος οκταμελούς εγκληματικής ομάδας, η οποία είχε συσταθεί προ τριμήνου περίπου και δραστηριοποιούταν στην περιοχή της Βοιωτίας στην κλοπή καλωδίων χαλκού από μετασχηματιστές της Δ.Ε.Η., τα οποία στη συνέχεια πωλούσαν, αποκομίζοντας σημαντικά κέρδη. Σύμφωνα με εκτίμηση αρμόδιου υπαλλήλου της Δ.Ε.Η., η ποσότητα των καλωδίων χαλκού που βρέθηκε στο όχημα των δραστών, προέρχεται από κλοπή τριών μετασχηματιστών της Δ.Ε.Η. και η αξία τους υπερβαίνει τα 15.000 ευρώ. Από τους αστυνομικούς κατασχέθηκαν τα τρία αυτοκίνητα αυτοκίνητα και συνεχίζονται οι έρευνες για τον εντοπισμό και την σύλληψη των υπολοίπων μελών της σπείρας, ενώ εξετάζεται η εμπλοκή τους και σε άλλες παρόμοιες πράξεις. Ο 26χρονος θα οδηγηθεί στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Θηβών. Πηγή: ΑΜΠΕ

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

γ΄. Ἡ ἄποψις τῆς δυνητικῆς ἑρμηνείας τοῦ 15ου Κανόνος τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου.

Τό τρίτο ἐπιχείρημα τό ὁποῖο ἀκούγεται ἀπό τους ἀσχολουμένους μέ τά ἐκκλησιαστικά θέματα και προσπαθοῦν μέ αὐτό νά καλυφθοῦν ὡς μέ «συκίνη  ἐπικουρία» εἶναι τῆς δυνητικῆς δῆθεν ἑρμηνείας τοῦ 15^ου ἱεροῦ Κανόνος τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Ἀναφέρουν δηλαδή οἱ ὑπέρμαχοι αὐτῆς τῆς θεωρίας ὅτι ὁ Κανόνας αὐτός εἶναι δυνητικός καί δέν σέ ὑποχρεώνει σέ ἀποτείχισι, ἀλλά ἁπλῶς σοῦ δίδει τήν δυνατότητα νά προβῆς σ’ αὐτήν, ἐφ’ ὅσον ἡ συνείδησίς σου εἶναι εὐαίσθητη σ’ αὐτά τά θέματα καί ἐνοχλεῖσαι ἀπό τήν ἐκκλησιαστική ἐπικοινωνία

μέ τόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο. Ὡς ἐκ τούτου ἡ ἀποτείχισις ἐδῶ λαμβάνεται, ὅπως λέγουν, ὡς μία διαμαρτυρία προς ἐπίσπευσι τῆς διαδικασίας διά τήν καταδίκη τοῦ αἱρετικοῦ Ἐπισκόπου. Ἐπί πλέον ἀναφέρουν ὅτι ποτέ κανείς δεν τιμωρήθηκε ἐπειδή δέν ἔσπευσε νά ἀποτειχισθῆ ἀπό τον αἱρετικό Ἐπίσκοπο, ἀλλά ἀνέμενε ἐν ὑπομονῇ τήν ἀπόφασι τῆς Συνόδου καί ἀκόμη ὅτι, ἄν ὁ Κανόνας ὁμιλοῦσε γιά ὑποχρεωτική ἀποτείχισι θά ἔπρεπε νά ὑπάρχουν και πολλοί ἄλλοι Κανόνες, οἱ ὁποῖοι νά ὁμιλοῦν παρομοίως γιά ἕνα τόσο σπουδαῖο ἐκκλησιαστικό ζήτημα.

Εἰς αὐτά τά ἐπιχειρήματα τῆς δυνητικῆς ἑρμηνείας τοῦ Κανόνος, ἔχομε νά ἀναφέρωμε τά ἑξῆς:

Συνεχίζεται.

π. Θεόδωρος Ζήσης. Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Προκόπιος.

Δημοσιεύτηκε στις 8 Ιούλ 2012 από simeronwordpress

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/4CA486E9.el.aspx
π. Θεόδωρος Ζήσης Κυρική Ε' Ματθαίου - Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Προκόπιος 

Να πως μας εξαπατούν οι οικουμενιστές :

Διαβάζω από το κείμενο του Πρεσβ. Άγγελου Αγγελακόπουλου εφημέριου Ι. Ν. Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης Νέου Φαλήρου Πειραιώς :

Ο Όσιος Πατήρ ημών Νικόδημος αναγνωρίσθηκε επισήμως τον Ιανουάριο του 1995 κατατασσόμενος στη χορεία των Οσίων υπό της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχικού Θρόνου, η οποία προσηκόντως εξετίμησε «την πάγκοινον αγιορειτικήν ομολογίαν περί της έργω μεμαρτυρημένης και εκ των συγγραφών αυτού βεβαιωμένης βαθείας πίστεως,

===========

Το 1995 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχικού Θρόνου προσηκόντως εξετίμησε.....την βαθειά πίστι του Αγίου Νικοδήμου...

Ποια ήταν η βαθειά πίστη του Αγίου Νικοδήμου;

Γράφει το κείμενο:

Ο Όσιος Νικόδημος, πρωταγωνιστής του κινήματος των Κολλυβάδων, ανανέωσε την θεολογία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά μαζί με τους άλλους Αγίους Κολλυβάδες (Άγιο Αθανάσιο Πάριο και Άγιο Μακάριο Κορίνθου) τον 180 αιώ., μόνο και μόνο για να μη περάσει ο επικινδύνως εισαγόμενος τότε δυτικός Διαφωτισμός ή μάλλον σκοταδισμός και εργάσθηκε για να αποτραπούν εξ ίσου τόσο οι εξισλαμισμοί όσο και οι εκλατινισμοί. Ο μακαριστός Αγιορείτης Γέροντας, μεγάλος θεολόγος και ομολογητής των καιρών μας, μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης στην κλασική και μοναδική για την πληρότητά της μονογραφία «Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης˙ ο βίος και τα έργα του», γράφει σχετικώς: «Ο Άγιος Πατήρ γινώσκων και εξ ιδίας πείρας εκ της κατ’ ανάγκην αναστροφής του εν Νάξω, ποίον κίνδυνον διέτρεχον οι Ορθόδοξοι εκ του προσυλητισμού των, γράφει ταύτα : ‘...οι Ορθόδοξοι εκείνοι όπου συναναστρέφονται με τους Λατίνους και ακούουν τας ψευδολογίας των και τα άλλα απατηλά τους λόγια, δύνανται να ωφεληθούν μεγάλως εις αυτήν την πίστιν και την ευσέβειαν, το κεφάλαιον των καλών, από τον ενταύθα βίον του θείου Μελετίου του Ομολογητού, διατί θέλουν καταλάβει εξ αυτού, πόσον μισητή και βλάσφημος είναι η τούτων αίρεσις, ώστε οπού ο ίδιος ο Θεός έδειξεν εις έλεγχον αυτών και κατηγορίαν μεγάλα και αναντίρρητα θαύματα, τα οποία ο φιλευσεβής αναγνώστης πρέπει να αναγινώσκη, διά να γνωρίζη το φως της ιδικής μας Ορθοδοξίας και το σκότος της εκείνων κακοδόξου αιρέσεως...»

Λοιπόν η βαθειά πίστη του Αγίου Νικοδήμου την οποίαν (βαθειά πίστη) η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχικού Θρόνου εξετίμησε ήταν :

...οι Ορθόδοξοι εκείνοι όπου συναναστρέφονται με τους Λατίνους και ακούουν τας ψευδολογίας των και τα άλλα απατηλά τους λόγια,....... θέλουν καταλάβει εξ αυτού, πόσον μισητή και βλάσφημος είναι η τούτων αίρεσις, ώστε οπού ο ίδιος ο Θεός έδειξεν εις έλεγχον αυτών και κατηγορίαν μεγάλα και αναντίρρητα θαύματα,

Όμως όπως όλοι γνωρίζουμε  το 1993 στο Μπαλαμάντ του Λιβάνου το Οικουμενιστικό Πατριαρχείο με Πατριάρχη τον κ. Βαρθολομαίο και τους υπόλοιπους οικουμενιστές (Ρώσους Σέρβους, Ρουμάνους κλπ.) υπέγραψαν ότι οι Παπικοί είναι Εκκλησία του Χριστού με κανονική ιερωσύνη και μυστήρια!!!

Άρα εδώ μας κοροϊδεύουν χοντρικώς οι αντίχριστοι οικουμενιστές, όταν δύο χρόνια μετά "εξετίμησαν την βαθειά πίστη του Αγίου Νικοδήμου" και τον κατέταξαν στη χορεία των Οσίων!

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

                                                                                                                                                                                                                                         Η αγιότης εκδηλούται πάντοτε ως φως. Από την αλήθειαν αυτήν ζη το Ευαγγέλιον του Χριστού και εις αυτόν και εις τον αγγελικόν κόσμον. Εις την Μεταμόρφωσιν του Σωτήρος Χριστού μας παρέχεται ο τύπος της μεταμορφώσεως εκάστου εξ ημών δια της αγιότητος εις φως (βλ. Ματθ. 17,2. Λουκ. 9,29). Μεταμορφωθέντες δια της αγιότητος οι άγιοι, ακτινοβολούν πάντοτε το κεχαριτωμένον φως, το οποίον κάποτε κατά την δωρεάν του Θεού ημπορεί να λάμψη από αυτούς ως ήλιος. Τούτο συμβαίνει πολύ συχνά εις τους αγίους ασκητάς. Ιδού δύο-τρία παραδείγματα.  «Ην τις λεγόμενος Αββάς Παμβώ και περί τούτου λέγεται, ότι τρία έτη έμεινεν αιτούμενος τον Θεόν και λέγων: μη δοξάσης με επί της γης, και ούτως εδόξασεν αυτόν ο Θεός, ώστε μη δύνασθαί τινα ατενίσαι εις το πρόσωπον αυτού, εκ της δόξης ην είχε το πρόσωπον αυτού». –«Έλεγον περί του Αββά Παμβώ, ότι ως έλαβε Μωϋσής την εικόνα της δόξης Αδάμ, ότε εδοξάσθη το πρόσωπον αυτού, ούτω και του Αββά Παμβώ ως αστραπή έλαμπε το πρόσωπον και ην ως βασιλεύς καθήμενος επί του θρόνου αυτού. Της αυτής εργασίας ην και ο Αββάς Σιλουανός και ο Αββάς Σισώης».                                                               –«Έλεγον περί του Αββά Σισώη, ότι ότε έμελλε τελευτάν, καθημένων των πατέρων προς αυτόν, έλαμψε το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος, και λέγει αυτοίς: ιδού ο Αββάς Αντώνιος ήλθε, και μετά μικρόν λέγει, ιδού ο χορός των προφητών ήλθε, και πάλιν το πρόσωπον αυτού περισσώς έλαμψε και είπεν, ιδού ο χορός των αποστόλων ήλθε, και εδιπλασίασε το πρόσωπον αυτού πάλιν, και ιδού αυτός ως μετά τινων λαλών, και εδεήθησαν αυτού οι γέροντες, λέγοντες: μετά τίνος ομιλείς πάτερ; Ο δε έφη, ιδού οι άγγελοι ήλθον λαβείν με και παρακαλώ ίνα αφεθώ μετανοήσαι μικρόν, και λέγουσιν αυτώ οι γέροντες: ου χρείαν έχεις μετανοήσαι πάτερ. Είπε δε αυτοίς ο γέρων: φύσει ουκ οίδα εμαυτόν ότι έβαλον αρχήν, και έμαθον πάντες ότι τέλειός εστι, και πάλιν άφνω εγένετο το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος, και εφοβήθησαν πάντες. Και λέγει αυτοίς: βλέπετε, ο Κύριος ήλθε, και λέγει : φέρετέ μοι το σκεύος της ερήμου, και ευθέως παρέδωκε το πνεύμα, και εγένετο ως αστραπή, και επλήσθη όλος ο οίκος ευωδίας».                                                               Παρόμοιον παράδειγμα έχομεν εις τους νεωτέρους χρόνους τον Άγιον Σεραφείμ του Σάρωφ (Συνομιλία με τον Μοτοβίλωφ).  

Συνεχίζεται.