Ο Οικουμενισμός έχει ναρκώσει τις συνειδήσεις των περισσοτέρων και μάλιστα πολλών κληρικών και θεολόγων.

Έπαυσαν οι άνθρωποι να διακρίνουν μεταξύ ορθού και εσφαλμένου, μεταξύ αληθείας και πλάνης, της νέας αυτής θρησκείας του Αντιχρίστου, της Παναιρέσεως αυτής κατά τον Γέροντα Ιουστίνο Πόποβιτς, διδόμενο κατά μικρές δόσεις επί δεκαετίες και καλυμμένο με ορθοδοξοφανές περικάλυμμα σαν την Ουνία, με παρερμηνευόμενα χωρία της Αγίας Γραφής και των Πατέρων της Εκκλησίας, έχει ναρκώσει τις συνειδήσεις των περισσοτέρων και μάλιστα πολλών κληρικών και θεολόγων. Έχει δημιουργήσει μία φανταστική, ψεύτικη ατμόσφαιρα ειρήνης και ενότητος με τον δήθεν διάλογο της αγάπης, μέσα στην οποία αναπαύονται μακάρια τα πλήθη, που παίρνουν ανυποψίαστα και δωρεάν από τα μέσα ενημέρωσης το χαπάκι της οικουμενιστικής ηρωίνης

Αλέξ. Παπαδιαμάντης:

Ἡ Ἐννεακοσιετηρὶς τῆς Παμμεγίστης Λαύρας

«Ἐφημερὶς», 5-7-1889.

Ἐπὶ τῇ μνήμῃ τοῦ ὁσίου Ἀθανασίου τοῦ ἐν τῷ Ἄθῳ, τελεῖ σήμερον τὴν ἐννεακοσιετηρίδα ἀπὸ τῆς τελευτῆς τοῦ ἀοιδίμου αὐτῆς ἱδρυτοῦ ἡ παμμεγίστη καὶ πρωτεύουσα τῶν ἑλληνικῶν μονῶν τοῦ Ἄθωνος, ἡ γεραρὰ Λαύρα. Ἐμάθομεν δὲ ὅτι ἀπεσταλμένοι διαφόρων ὀρθοδόξων κοινοτήτων, καὶ οὐχ ἥκιστα σλαβικῶν, ἔλαβον τὴν ὁδοιπορικὴν ράβδον, ἀναρριχώμενοι εἰς τὰς κλιτῦς τοῦ οὐρανογείτονος καὶ καταπληκτικοῦ ὄρους, καὶ μόνον ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἱ. Σύνοδος τῆς Ἑλλάδος ὑστέρησε καὶ εἰς τοῦτο, ὡς καὶ εἰς πᾶν ὅ,τι ἀφορᾶ τοὺς συνεκτικοὺς δεσμοὺς τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ ἔξω Ἑλληνισμοῦ...

Ὁ ὅσιος οὗτος Ἀθανάσιος, ἀκμάσας κατὰ τὴν Ι´ ἑκατονταετηρίδα, κατήγετο ἐκ Τραπεζοῦντος. Ἀφοῦ ἐν Κωνσταντινουπόλει πολὺ διέπρεψε περὶ τὴν φιλοσοφίαν καὶ τὰ ἑλληνικὰ γράμματα, ὑπεδύθη τὸν μοναστικὸν τρίβωνα, καὶ ἀπῆλθεν ἐφησυχάζων εἰς τὸ ὄρος Κυμινᾶν, κατὰ τὴν Μικρὰν Ἀσίαν. Χρόνῳ δὲ ὕστερον μετέβη εἰς τὸν ἔρημον τότε Ἄθω, ὅπου ἠσκήτευεν, ἀποφεύγων τὴν κοσμικὴν τύρβην, ὕστερον δέ, πολλὰ δυσωπηθεὶς ὑπὸ τοῦ εὐσεβοῦς βασιλέως Νικηφόρου τοῦ Φωκᾶ, ὡς ὁ κατ᾿ αὐτὸν λόγος δηλοῖ, ἀπεφάσισε νὰ κτίσῃ ὑπὸ τοὺς πρόποδας τοῦ Ἄθω, ἐπί τινος ἁλικτύπου βράχου, περικαλλέστατον ναὸν πρὸς τιμὴν τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου, μετὰ κελλίων παμπόλλων, τὴν σημερινὴν Λαύραν. Διηγεῖται ἡ παράδοσις ὅτι, ὑπερμεγέθης ὢν τὸ σῶμα καὶ ῥωμαλεωτάτης κράσεως, προυκάλεσε τὰ παράπονα μοναχῶν τινων, διότι ἐν τῇ κοινῇ τραπέζῃ ἤσθιε πάντοτε διπλῆν τὴν μερίδα. Ἀλλ᾿ ὁ ὅσιος ἀπέδειξεν ἐμπράκτως ὅτι ἐκεῖνο, ὅπερ ὡς πολυφαγία προσήπτεπτο αὐτῷ, ἦτο μᾶλλον ἐγκράτεια, διότι φύσει ὁ στόμαχός του ἐδέχετο τὸ πενταπλοῦν τῆς συνήθους δι᾿ ἄνθρωπον τροφῆς, αὐτὸς ὅμως ἐγκρατευόμενος ἐγεύετο μόνον τὸ διπλάσιον.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Έχουν ανάγκη χρόνου για να μας "αλλάξουν τα φώτα"...

Οι συμπροσευχές και οι συλλειτουργίες αὐτές, γιὰ τὸν Οἰκουμενικὸ καὶ τοὺς συνοδοιπόρους του, σημαίνει ὅτι ἔχει ἤδη γίνει ἡ ἕνωση μὲ τὸν αἱρεσιάρχη Πάπα, καὶ ἂν κρίνουμε ἀπὸ τὰ κατηγορηματικῶς λεγόμενα τοῦ ὑπεύθυνου τοῦ Γραφείου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὴν Εὐρώπη, Μητροπολίτου Ἀχαΐας κ. Ἀθανασίου, τώρα προσπαθοῦν, μὲ ὑπόγειες διαδρομές, νὰ ἐπιβάλλουν στοὺς πιστοὺς αὐτὴ «τὴν ἄμικτον μῖξιν», ἀλλὰ στὴν σατανοκίνητη αὐτὴ προσπάθειά τους συναντοῦν, ὡς εἶναι τοῦτο ἑπόμενον, σκληρὲς ἀντιδράσεις ἀπὸ τὸ κέντρον τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐκεῖθεν, ἀπὸ τὸν ὑπερασπιστὴ δηλαδὴ τῆς πίστεώς μας πιστὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ. 

«Παρʼ ἡμῖν οὔτε Πατριὰρχαι οὔτε Σύνοδοι ἠδυνήθησαν ποτέ εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὁ ὑπερασπιστὴς τῆς θρησκείας ἐστὶν αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτὸς ὁ λαός, ὅστις ἐθέλει τὸ θρήσκευμα αὐτοῦ αἰωνίως ἀμετάβλητον καὶ ὁμοειδὲς τῷ τῶν Πατέρων αὐτοῦ», 

(Ἀπόκρισις τῶν Πατριαρχῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολῆς πρὸς τὸν πάπαν Πίον τὸν Θ´, ἔτος 1848).

Ὁ Ἀχαΐας λοιπὸν κ. Ἀθανάσιος, «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», ἀπολογούμενος, ὡς φαίνεται, πρὸς τὸ Βατικανὸ γιὰ τὴν καθυστέρηση τῆς ὑποταγῆς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὸν αἱρεσιάρχη Πάπα ὁμολογεῖ, ὅλως ἀνερυθρίαστα: 

«Στὴν Ἑλλάδα βρισκόμαστε μπροστὰ σὲ πολὺ λεπτὴ κατάσταση, γιατί ὁ ἀρχιεπίσκοπος καὶ οἱ μητροπολίτες ἐπιθυ-

μοῦν νὰ ἔχουν μία σημαντικὴ συνεργασία μὲ τὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία, ἀλλὰ οἱ πιστοὶ δὲν εἶναι προετοιμασμένοι στὴν προοπτική τοῦ διαλόγου… Αὐτὸ γιὰ μᾶς εἶναι ἡ μεγάλη πρόκληση νὰ προετοιμάσουμε τὸν κόσμο, νὰ τὸν διαπαιδαγωγήσουμε, γιὰ νὰ μὴ ἀντιδράσει ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὶς προκαταλήψεις καὶ πληροφορίες, ποὺ δὲν ἀνταποκρίνον-

ται στὰ γεγονότα. Εἶναι σημαντικὸ νὰ κατανοηθεῖ ὅτι ἔχουμε ἀνάγκη χρόνου, ἐλπίζω ὄχι ὑπερβολικοῦ, γιὰ νὰ σχηματίσουμε τὴν συνείδηση τοῦ κόσμου».

Φώτης Κόντογλου :

Χρυσὰ χέρια καὶ πολλὰ χαρίσματα μοῦ ἔδωσε ὁ Κύριος. Δὲν τὰ μεταχειρίστηκα γιὰ νὰ ἀποχτήσω ὑλικὰ ἀγαθά, μήτε χρήματα, μήτε δόξα, μήτε κανενὸς εἴδους καλοπέραση. Τὰ μεταχειρίστηκα πρὸς δόξαν τοῦ Κυρίου καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας Του. Ὄχι μόνο τὸν ἑαυτό μου παράβλεψα, μὰ καὶ τοὺς δικούς μου, τὴ γυναίκα μου, τὰ παιδιά μου καὶ τὰ ἐγγόνια μου τὰ ἀδίκησα κατὰ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου. Κανένας ἄνθρωπος δὲν στάθηκε τόσο ἀνίκανος νὰ βοηθήσει τοὺς συγγενεῖς του, ὅσο ἐγώ. Ἤμουνα προσηλωμένος στὸ ἔργο, ποὺ ἔβαλα γιὰ σκοπό μου, καὶ στὸν σκληρὸ ἀγώνα γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη μας. Γιὰ τοῦτο τυραννιστήκαμε καὶ τυραννιόμαστε στὴ ζωή μας. Φτωχὸς ἐγώ, φτωχὰ καὶ τὰ παιδιά μας. Βιοπάλη σκληρή, μὰ μὲ τὴν ἐλπίδα τοῦ Θεοῦ ὅλα γαληνεύουν, ὅλα τὰ θλιβερὰ τὰ περνοῦμε μὲ εὐχαριστία.

Ιερά Μητρ. Πειραιώς:

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 14ῃ Ἰουνίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἡ Αἰγυπτιακή τηλεόραση προσφάτως παρουσίασε στήν παγκόσμια κοινότητα ἕνα τρομακτικό, ἀποτρόπαιο καί τραγικό video ἀποκεφαλισμοῦ διά μαχαίρας νεαροῦ Τυνησίου Χριστιανοῦ ἀπό φανατικούς κουκουλοφόρους ἰσλαμιστές πού ἀφιονισμένα διάβαζαν ἐδάφια τοῦ Κορανίου πράττοντας τό ἐγκληματικό τους ἀνοσιούργημα.Τό ἀποτρόπαιο αὐτό γεγονός ἔγινε στήν ἄλλοτε κοσμοπολίτικη Τυνησία πού φρόντισαν οἱ λεγόμενες Δημοκρατικές δυνάμεις τῆς Δύσης ΗΠΑ, Ἀγγλία, Γαλλία καί Σία νά γκρεμίσουν στήν ἀγκαλιά τοῦ φονταμενταλιστικοῦ Ἰσλάμ πού μέ τό πρόσχημα τῆς δῆθεν Ἀραβικῆς Ἄνοιξης, ἐπιχειρεῖ τήν ἐπανίδρυση τοῦ Χαλιφάτου.
Τήν ἴδια ἀμετανόητη πρακτική ἄλλωστε ἐπιδεικνύουν οἱ συγκεκριμένοι διατάκτες τοῦ διεθνισμοῦ καί στήν περίπτωση τῆς πολύπαθης Συρίας ὅπου ἐπιμελῶς ἀποκρύπτουν ὅτι διεξάγεται ἐνδοϊσλαμικός θρησκευτικός πόλεμος μεταξύ τῶν ἀλεβίδων πού κυβερνοῦν καί πού ἀνήκουν στό σιϊτικό μετριοπαθές Ἰσλάμ καί τῶν ἐξτρεμιστῶν Σουνιτῶν πού ἀποτελοῦν τήν πλειονοψηφία τῆς χώρας οἱ ὁποίοι ἐξοπλίζονται ἀφειδῶς ἀπό τό Σουνιτικό κατεστημένο τοῦ Ἀραβικοῦ Συνδέσμου καί τό διεθνιστικό κατεστημένο τῆς Δύσης μέ προφανῆ στόχο τήν ἐνσωμάτωση καί τῆς Συρίας στό «ποθητό» Χαλιφάτο.

Δημοσιοποιοῦμε τό φρικῶδες video τοῦ ἀποκεφαλισμοῦ τοῦ νέου μάρτυρος τῆς Χριστιανικῆς πίστεως καί τό παραδίδομε σέ μαρτύριο καί μαρτυρία ὅλων τῶν ὑγιειῶς σκεπτομένων συνανθρώπων μας καί δηλώνουμε ὅτι γονυπετεῖς καί ἔνδακρεις προσκυνοῦμε καί ἀσπαζόμεθα νοερῶς τό μαρτυρικό νεανικό λείψανο καί τά τίμια καί ἄχραντα αἵματα τοῦ ἀνωνύμου νεομάρτυρος τοῦ 2012 (http://www.briefingnews.gr/ international/item/ 26372-apokefalian-ne).
Ἔκθαμβοι καί μετ’ ἀφάτου συγκινήσεως κατορθώσαμε νά παρακολουθήσωμε τό φρικτό μαρτύριο τοῦ νεαροῦ Τυνησίου Χριστιανοῦ μάρτυρος διαπιστώνοντες αὐτά πού διαβάζουμε στά μαρτυρολόγια νά σφαγιάζεται «ὡςἀμνός ἄμωμος ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτόν ἄφωνος, οὐκ ἀνοίγει τό στόμα αὐτοῦ», νά μήν ταράσσεται τό σῶμα ἀπό τόν ἀποκεφαλισμό, νά μήν ἀλλοιώνεται ἡ μορφή καί τό πρόσωπο, νά διατηρεῖ ὑπερκόσμια γαλήνη, εἰρήνη καί βεβαιότητα.
Τό γεγονός μᾶς ὑπενθύμισε ἐντόνως καί τήν ὁμοία μαρτυρική σφαγή τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ρώσου νεομάρτυρος Εὐγενίου (Ροντιόνωφ), 19 ἐτῶν τόν ὁποῖον Τσετσένοι Ἰσλαμιστές ἀποκεφάλισαν τό 1996 γιατί ἀρνήθηκε νά ἀφαιρέσει τόν σταυρό πού ἔφερε ἐπάνω του (βλ. http://www.youtube.com/watch?v= iF_B0y-qNhA).
Τίθεται τό ἐρώτημα τά ἀνθρωπόμορφα τέρατα πού διαπράττουν αὐτά τά ἐγκλήματα εὐθύνονται γιά τά ἀνοσιουργήματά τους; Ἡ ἁπλοϊκή ἀπάντησις ναί, ἀλλοιώνει πλήρως τήν ἀλήθεια καί ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι γιά τήν κτηνώδη διαστροφή τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εὐθύνεται ἡ κατασκευασμένη ἀπό μῖσος καί κακότητα θρησκευτική τους παραδοχή.
Αὐτή τούς ἐμπνέει διαχρονικά ὅπως ἀποδεικνύεται καί ὄχι γιά τούς χρόνους ἐκείνους, μέσα ἀπό τίς σοῦρες τοῦ Κορανίου «(Ἡ μετάνοια 9:5) «Ὅταν παρέλθωσι οἱ ἱεροί μῆνες τότε φονεύετε τούς πολυθεϊστάς ὅπου ἄν συναντήσητε, ζωγρεῖτε πολιορκοῦντες καί ἐνεδρεύοντες αὐτούς»,

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Ναι, αληθώς ανέστη ο Κύριος! Και μάρτυς τούτου είσαι εσύ, μάρτυς εγώ, μάρτυς κάθε χριστιανός, αρχίζοντες από τους αγίους Αποστόλους μέχρι και της Δευτέρας Παρουσίας. Διότι μόνον η δύναμις του Αναστάντος Θεανθρώπου Χριστού ηδυνήθη  να δώση,--και συνεχώς δίδει και συνεχώς θα δίδη—την δύναμιν εις κάθε χριστιανόν—από τον πρώτον μέχρι τον τελευταίον—να νικήση παν το θνητόν και αυτόν τούτον τον θάνατον, παν το αμαρτωλόν και αυτήν ταύτην την αμαρτίαν, παν το δαιμονικόν και αυτόν τούτον τον διάβολον. Διότι μόνον με την ανάστασίν Του ο Κύριος, κατά τον πιο πειστικόν τρόπον, έδειξε και απέδειξεν ότι η ζωή Του είναι Αιωνία Ζωή, η αλήθειά Του είναι Αιωνία Αλήθεια, η αγάπη Του Αιωνία Αγάπη, η αγαθότης Του Αιωνία Αγαθότης, η χαρά Του Αιωνία Χαρά. Και επίσης έδειξε και απέδειξεν ότι όλα αυτά τα δίδει Αυτός, κατά την απαράμιλλον φιλανθρωπίαν Του, εις κάθε χριστιανόν εις όλας τας εποχάς.                                                                                                                              Προς τούτοις, δεν υπάρχει ένα γεγονός όχι μόνον εις το Ευαγγέλιον, αλλά ούτε εις ολόκληρον την ιστορίαν του ανθρωπίνου γένους, το οποίον να είναι μεμαρτυρημένον κατά τρόπον τόσον δυνατόν, τόσον απρόσβλητον, τόσον αναντίρρητον, όσον η ανάστασις του Χριστού. Αναμφιβόλως, ο Χριστιανισμός εις όλην του την ιστορικήν πραγματικότητα, την ιστορικήν του δύναμιν και παντοδυναμίαν, θεμελιούται επί του γεγονότος της αναστάσεως του Χριστού, δηλαδή επί της αιωνίως ζώσης Υποστάσεως του Θεανθρώπου Χριστού. Και περί τούτου μαρτυρεί όλη η μακραίων και πάντοτε θαυματουργική ιστορία του Χριστιανισμού.                                                                                        

Trying to raise a Christian family? Read the account of a Massachusetts father!

 Let us all Speak Up for Marriage now!

Since having established this webpage a few have responded arguing that legalising homosexual marriage will not impact on anyone in any way. They claim that faith-based communities have nothing to fear, and no one will be forced to embrace their lifestyle, and things will simply go on as normal.

At first I thought, ‘perhaps this is the truth’, but then someone asked me to read what this concerned Massachusetts father has to say about how the public schools have been impacted. I provide some of his account below. It is truly concerning:

Anyone who thinks that same-gender “marriage” is a benign eccentricity which won’t affect the average person should consider what it has done in Massachusetts. It’s become a hammer to force the acceptance and normalization of the issue. And this is moving fast. What has happened so far is only the beginning.

On November 18, 2003, the Massachusetts Supreme Judicial Court announced its Goodridge opinion, ruling that it was unconstitutional not to allow same-gender “marriage.” Six months later, same gender marriages began to be performed.

The same gender “marriage” onslaught in public schools across the state started soon after the November 2003, court decision. At my own children’s high school there was a school-wide assembly to celebrate same-gender “marriage” in early December, 2003. It featured an array of speakers, including teachers at the school who announced that they would be “marrying” their same-gender partners and starting families either through adoption or artificial insemination. Literature on same-gender marriage – how it is now a normal part of life  – was handed out to the students.

Ο άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς), του οποίου την μνήμη τιμούμε σήμερα:

Σύντομη βιογραφία και Θεόσοφες διδαχές

Ό όσιος και θεοφόρος πατήρ Ιουστίνος γεννήθη­κε στις 25 Μαρτίου του 1894, ξημερώματα του Ευαγ­γελισμού στην πόλη Βράνιε της νοτίου Σερβίας. Ό πατέρας του ονομαζόταν Σπυρίδων και ή μητέρα του Αναστασία. Κατά την βάπτιση έλαβε το όνομα Ευάγ­γελος. Ή οικογένεια του πατέρα του ήταν εκ παραδό­σεως ιερατική και είχε δώσει στην ορθόδοξη Εκκλη­σία τουλάχιστον επτά ιερωμένους. Αυτό εξάλλου φα­νερώνει και το επώνυμο Πόποβιτς = Παπαδόπουλος. Από μικρό παιδάκι ακόμα, συχνά επισκεπτόταν με τούς γονείς του τον άγιο Πρόχορο τον Θαυματουργό στην κοντινή Μονή Πτσίνσκι όπου και είδε με τα μά­τια του την θεραπεία της μητέρας του από βαριά α­σθένεια.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Ἐπί πλέον δέ βλέπουμε ὅτι, ὅταν ἐκθρονίζετο κάποιος ὀρθόδοξος Ἐπίσκοπος καί ἐχειροτονεῖτο στή θέσι του κάποιος αἱρετικός(αὐτό ἐγίνετο πάντοτε μέ τήν βοήθεια τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας, ἡ ὁποία ὑπέθαλπε τήν αἵρεσι), δέν ἀποκαθίστατο στή θέσι του Ὀρθόδοξος, πρίν ἐκδιωχθῆ ὁ αἱρετικός, εἴτε ἀπό τόν λαό εἴτε ἀπό ὀρθόδοξο Σύνοδο. Καί ἐδῶ πάλι ἔχομε ἀποκατάστασι στό χῶρο ὅπου ὑπάρχει ἡ κανονική ἀποστολική διαδοχή. Ἄν δέ λάβωμε ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι ὁμιλοῦμε διά κανονικά χειροτονημένο Ἐπίσκοπο καί ἐκδιωχθέντα ἀπό τόν θρόνο του ἀπό τούς αἱρετικούς, καταλαβαίνει κανείς τί σημαίνει τό νά χειροτονηθῆ κάποιος ὑπεραντλαντικά, ὡς κανονικός Ἐπίσκοπος μίας ἐπαρχίας, νά αὐτοτοποθετηθῆ εἰς τήν ἐπαρχία αὐτή, (χωρίς φυσικά νά ἐκδιωχθῆ ὁ αἱρετικός, χωρίς νά ὑπάρξη ὀρθόδοξος Σύνοδος, ἡ ὁποία θά καταδικάση τήν αἵρεσι), νά αὐτοαναγνωρισθῆ ὡς κανονικός Ἐπίσκοπος τῆς ἐπαρχίας καί ἐπί πλέον νά δημιουργήση ὁλόκληρη Σύνοδο μέ τόν ἴδιο τρόπο, ἡ ὁποία καί αὐτή θά αὐτοαναγνωρισθῆ ὡς κανονική Σύνοδος καί θά λειτουργῆ παραλλήλως, ὑπαρχούσης καί τῆς αἱρετικῆς. Ἐδῶ γίνεται ἀντιληπτό ὅτι δέν εὑρισκόμεθα στόν χῶρο τῆς κανονικῆς ἀποστολικῆς διαδοχῆς. Δι’ αὐτό ἀναφέραμε ὅτι κανονική ἀποστολική διαδοχή δέν νοεῖται τό νά χειροτονηθῆ κάποιος Ἐπίσκοπος ἀπό ὀρθοδόξους Ἐπισκόπους, ἀλλά τό νά γίνη ὅλη ἡ διαδικασία πού ὑπαγορεύουν οἱ ἱεροί Κανόνες καί διδάσκει ἐπί πλέον ἡ Παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι δέ φανερό ὅτι ἀπό τήν στιγμή πού θά γίνη αὐτή ἡ ἀντικανονική ἀποκατάστασις, σταματᾶ ὁ ἀγῶνας διά τήν ἀποκατάστασι τῆς πίστεως, εἰς τούς Ἐπισκόπους πού ἐκτροχιάστηκαν ἐξ αὐτῆς (ἀφοῦ τούς ἀφήνουμε, μέ τήν ἀποχώρησί μας, ἐλεύθερους νά συνεχίσουν τό καινοτόμο ἔργο τους) καί ἐπί πλέον μᾶς διευκολύνει ἀφάνταστα ἡ διαιώνισις τῆς αἱρέσεως, διότι αὐτή μόνο δίδει ὑπόστασι στήν ἀντικανονική δική μας Σύνοδο. Εἶναι ὅμως πρωτοφανές καί ἄγνωστο στήν Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας, τό νά στηρίζωμε τίς πράξεις μας (καί μάλιστα τόσο σοβαρές ἐκκλησιαστικές τοποθετήσεις) στά λάθη καί στίς ἐκτροπές τῶν ἄλλων. Ἕνα παράδειγμα θά ἀναφέρωμε ἀπό τά πολλά τό ὁποῖο δεικνύει τήν ὀρθόδοξο ὁδό καί Παράδοσι εἰς τήν ἀποκατάστασι τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καί τήν τοποθέτησι ὀρθοδόξου ποιμένος στήν θέσι τοῦ αἱρετικοῦ. Εἶναι ἀπό τόν βίο τοῦ ἁγ. Μεθοδίου τοῦ ὁμολογητοῦ. Ὁ βιογράφος του λοιπόν, ὅταν φθάνει στόν θάνατο τοῦ τελευταίου εἰκονομάχου αὐτοκράτορος Θεοφίλου ἀναφέρει τά ἑξῆς:

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Έργο της δεξιάς του Υψίστου.

Η πίστη, σύμφωνα με τα θεοπαράδοτα λόγια, είναι διπλή. Η μία είναι η γενική πίστη όλων των Ορθοδόξων Χριστιανών, στην οποία από την αρχή βαπτιστήκαμε και στην οποία είθε να πεθάνομε. Την άλλη πίστη την έχουν σπάνιοι, εκείνοι δηλαδή που με την εκπλήρωση όλων των θεοποιών εντολών επανήλθον στο κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωση κι έτσι απέκτησαν με το φως της θείας χάρης το να στηρίζουν όλη τους την ελπίδα στον Κύριο, και μάλιστα τόσο πολύ, ώστε – τι μεγαλείο! – να μην αμφιβάλλουν διόλου τον καιρό της προσευχής στα αιτήματά τους προς τον Θεό, αλλά να ζητούν με πίστη και να λαμβάνουν έτσι αμέσως ό,τι είναι συμφέρον, σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου. Έτσι οι μακάριοι αυτοί με έργα καθαρά απέκτησαν τη βέβαιη πίστη, επειδή απέρριψαν κάθε γνώση και διάκριση και αμφισβήτηση και δισταγμό και καταβυθίστηκαν εξ ολοκλήρου μέσα στη θεία μέθη της πίστεως και της ελπίδος και της αγάπης στο Θεό και υπέστησαν τη θεία και μακάρια αλλοίωση που είναι, κατά τον μακάριο Δαβίδ, έργο της δεξιάς του Υψίστου.

Η συνελθούσα σύνοδος εν Κωνσταντινουπόλει το 754 αποτελουμένη από Πατριάρχας Μητροπολίτας και Επισκόπους εξέδωκαν όρον ούτως έχοντα:

 «Ομοφώνως ορίζομεν απόβλητον είναι και αλλοτρίαν και εβδελυγμένην εκ της των χριστιανών Εκκλησίας πάσαν εικόνα εκ πάσης ύλης και χρωματουργικής των ζωγράφων κακοτεχνίας πεποιημένην. Μηκέτι τολμάν άνθρωπον τον οιονδήποτε επιτηδεύειν το τοιούτον ασεβές και ανόσιον επιτήδευμα, ο δε τολμών από του παρόντος κατασκευάσαι εικόνα, ή προσκυνήσαι ή στήσαι εν εκκλησία, ή εν ιδιωτικώ οίκω, ή κρύψαι, ει μεν Επίσκοπος ή Πρεσβύτερος ή Διάκονος είεν, καθαιρείσθω, ει δε μονάζων, ή λαϊκός, αναθεματιζέσθω και τοις βασιλικοίς νόμοις υπεύθυνος έστω, ως εναντίος των του Θεού προσταγμάτων, και εχθρός των πατρικών δογμάτων». 

Ο αριθμός 348 είναι πολύ σεβαστός. Εν τούτοις τον τότε Πατριάρχην Κωνσταντίνον, και τον βασιλέα Κοπρώνυμον και τους 348 Μητροπολίτας, πολλοί μοναχοί, κληρικοί και λαϊκοί δεν τους ήκουσαν, απεσχίσθησαν απ’ αυτών, τους ήλεγχον, τους ύβριζον αποκαλούντες κακοδόξους, εικονομάχους κ.λ.π. και εξηκολούθουν ασπαζόμενοι και σεβόμενοι και τιμώντες τας αγίας εικόνας. Άρα γε οι τοιούτοι είναι σχισματικοί, αιρετικοί, κακόδοξοι, κολασμένοι, αναθεματισμένοι και μαζί με αυτούς και ημείς που προσκυνούμεν και σεβόμεθα σχετικώς και κατά την Παράδοσιν τας αγίας εικόνας; Ημείς έχομεν την γνώμην και ομολογούμεν ότι είναι άξιοι παντός επαίνου διότι παρήκουσαν και απεσχίσθησαν και ηξιώθησαν ουρανίων στεφάνων δια την παρακοήν των εκείνην, και σήμερον τους προσκυνούμεν και τιμώμεν ως Αγίους και τους ονομάζομεν : ο Άγιος Γερμανός, ο Άγιος Νικηφόρος, ο Άγιος Μρθόδιος, ο Άγιος Ταράσιος, οι Άγιοι Στέφανος και Θεόδωρος και Θεοφάνης οι γραπτοί, Θεόδωρος ο Στουδίτης κ.λ.π. την δε σύνοδον ονομάζομεν παράνομον, μιαράν και Καϊαφικόν συνέδριον.

Μέγας Αντώνιος : ΧΑΛΙΝΑΓΩΓΗΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Ὅπως οἱ κυβερνῆτες καὶ οἱ ἁμαξηλάτες μὲ προσοχὴ καὶ ἐπιμέλεια κατορθώνουν τὸ ταξίδι τους, ἔτσι καὶ ὅσοι ἐπιμελοῦνται τὴν ὀρθὴ καὶ ἐνάρετη ζωὴ πρέπει νὰ μελετοῦν καὶ νὰ φροντίζουν πὼς θὰ ζήσουν ὅπως πρέπει καὶ ἀρέσει στὸ Θεό. Διότι αὐτὸς ποὺ θέλει καὶ ποὺ ἐννόησε, ὅτι μπορεῖ (νὰ τὸ κάνη αὐτό) πιστεύοντας, αὐτὸς προχωρεῖ στὴν ἀφθαρσία.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Δι΄ ημάς τους χριστιανούς η ζωή αυτή επί της γης είναι σχολείον, εις το οποίον μανθάνομεν πώς να εξασφαλίσωμεν την αθανασίαν και την αιωνίαν ζωήν. Διότι τι όφελος έχομεν από αυτήν την ζωήν, εάν με αυτήν δεν ημπορούμεν να αποκτήσωμεν την αιωνίαν; Αλλά, δια να αναστηθή μετά του Χριστού ο άνθρωπος, πρέπει πρώτον να συναποθάνη μετ΄ Αυτού και να ζήση την ζωήν του Χριστού ως ιδικήν του. Εάν κάμη τούτο, τότε την ημέραν της Αναστάσεως θα ημπορέση μετά του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου να ειπή: «Χθες συνεσταυρούμην Χριστώ, σήμερον συνδοξάζομαι, χθες συνενεκρούμην, συζωοποιούμαι σήμερον, χθες συνεθαπτόμην, σήμερον συνεγείρομαι» 

(Λόγος εις το Πάσχα, PG 35, 397. Πρβλ. και Κανών του Πάσχα, ωδή γ΄).                                                       

Εις τέσσαρας μόνον λέξεις συγκεφαλαιούνται και τα τέσσαρα Ευαγγέλια του Χριστού: Χριστός ανέστη!  Αληθώς ανέστη!...  Εις εκάστην εξ αυτών ευρίσκεται από ένα Ευαγγέλιον, και εις τα τέσσαρα Ευαγγέλια ευρίσκεται όλον το νόημα όλων των κόσμων του Θεού, των ορατών και αοράτων. Και όταν όλα τα αισθήματα του ανθρώπου και όλαι αι σκέψεις του συγκεντρωθούν εις την βροντήν του πασχαλινού αυτού χαιρετισμού: «Χριστός ανέστη!», τότε η χαρά της αθανασίας σείει όλα τα όντα, και αυτά εν αγαλλιάσει απαντούν επιβεβαιούται το πασχάλιον θαύμα: «Αληθώς ανέστη!»

Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς :

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 13ῃ Ἰουνίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Στίς παροῦσες δύσκολες ἱστορικά στιγμές πού διέρχεται ἡ πατρίδα μας, εὑρισκόμενη στήν πιό δυσμενῆ οἰκονομική ἀλλά κυρίως πνευματική κρίση στή σύγχρονη ἱστορία της, ἡ Ἐκκλησία πράττει τό ἔργο της: ἐκ-καλεῖ τόν ἄνθρωπο στή σύναξη Της. Ἑνώνει τούς ἐν ἐλευθερίᾳ «κλητούς» σέ συνάθροιση ἑνότητας, στό Δεῖπνο τῆς Εὐχαριστίας ὅπου παραγίγνεται σωματικῶς ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. Ἡ κλήση αὐτή ἀφορᾶ καί παραμένει ἀνοικτή «εἰς πάντα τά ἔθνη» γιατί εἶναι οἰκουμενική, θεμελιωμένη στή νέα Διαθήκη μέ τό Θεό, τή σφραγισμένη ἀπό τήν σταυρική θυσία τοῦ Χριστοῦ, καί τήν Ἀνάστασή Του, βιωμένη ἀπό τήν Ἐκκλησία..

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Τίποτε όρθιον!

Danish Lutheran church proposes same-sex marriage rite

(ENInews)--Eight of the ten bishops of the Evangelical Lutheran Church in Denmark on 11 June presented a ritual for same-sex marriage to the country's Ministry of Ecclesiastical Affairs. Their action came in response to the Danish Parliament's decision on 7 June to change the marriage legislation so that from 15 June same-sex couples may be married in a civil ceremony or in the state church, the church's website Folkekirken.dk reported. 

                                                                                                                           

Η  αιρετική «εκκλησία» των  Λουθηριανών της Δανίας υπέβαλε  στο υπουργείο εκκλησιαστικών υποθέσεων το «λειτουργικό τυπικό» γάμου των κίναιδων  και λεσβίων  για τους  εντός των «ναών» της , γάμους των. Η έναρξη έχει ορισθεί από την Δανική Κυβέρνηση για τις 15 Ιουνίου.

Η Ελληνική «Ορθόδοξη Εκκλησία» της Γερμανίας έχει αναγνωρίσει τα «μυστήρια» της Λουθηριανής «εκκλησίας» !!!

Οποία κατάπτωσις των «Ορθοδόξων» Οικουμενιστών, αλλά και των κοινωνούντων με αυτούς , Μητροπολιτών και Αγιορειτών Ηγουμένων! 

Ω, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, γλυκειά μας Μάννα, εις ποίους ποιμένας περιέπεσεν η Εκκλησία Σου; 

π. Θεόδωρος Ζήσης - Εξήγηση ευχών Πεντηκοστής (Β)

Δημοσιεύτηκε στις 12 Ιούν 2012 από simeronwordpress

π. Θεόδωρος Ζήσης - Εξήγηση των ευχών της γονυκλισίας της Πεντηκοστής (μέρος Β')
Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/02655B88.el.aspx

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Ὁ σκοπός δηλαδή τῆς ἀποτειχίσεως εἶναι ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπό τήν αἵρεσι καί ἡ μή συμμετοχή διά τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπικοινωνίας εἰς αὐτήν καί ἡ ἀποκατάστασις τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως διά τῆς ἐπισήμου καί συνοδικῆς καταδίκης τῆς αἱρέσεως καί τῆς τοποθετήσεως ὀρθοδόξων ποιμένων εἰς τίς θέσεις τῶν αἱρετικῶν. Αὐτό ὀνομάζεται ἀπό τόν ἅγ. Θεόδωρο τόν Στουδίτη «ἀναλαμπή τῆς Ὀρθοδοξίας» ἤ «Ὀρθοδοξίας αἰθρία» ἤ «καιρός Ὀρθοδόξου Συνόδου».

Ἄν δημιουργηθῆ κάποια Σύνοδος παράλληλος πρός τήν αἱρετική ἤ τοποθετηθῆ κάποιος Ἐπίσκοπος σέ κάποια Ἐπισκοπή, χωρίς προηγουμένως νά καταδικασθῆ

ὁ ὑπάρχων αἱρετικός, τότε σταματᾶ ἡ ἀποτείχισις, ἀφοῦ δημιουργεῖται μιά ἄλλη νέα «Ἐκκλησία». Χωρίς τήν καταδίκη, δηλαδή, τῆς αἱρέσεως, γίνεται μία «κατά τό δοκοῦν» ἀποκατάστασις, χωρίς τήν κανονική ἐκκλησιαστική ὁδό, δημιουργεῖται ἕνα δικέφαλο σῶμα, στό ὁποῖο ἡ μέν μία κεφαλή ἀντιστρατεύεται στήν Ὀρθόδοξο πίστι καί ἡ ἄλλη στήν Ἀποστολική διαδοχή (ἡ Ἀποστολική διαδοχή νοεῖται ὡς πρός τήν κανονική ἐκλογή, χειροτονία καί τοποθέτησι τοῦ Ἐπισκόπου) καί ἐπί πλέον δημιουργοῦνται οἱ προϋποθέσεις τοῦ σχίσματος, διότι τό δικέφαλο αὐτό σῶμα δέν θά δυνηθῆ νά θεραπεύση τά αἴτια αὐτῆς τῆς καταστάσεως καί τίς ὑπερβάσεις ἑκάστης κεφαλῆς, μέ ἀποτέλεσμα τήν διαιώνισι αὐτῆς τῆς καταστάσεως. Ἡ ἀποκατάστασις αὐτή τῆς πίστεως σύμφωνα μέ τήν Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας πρέπει νά γίνη στόν χῶρο πού ὑπάρχει ἡ κανονική Ἀποστολική διαδοχή καί ὄχι ἀντιθέτως, δηλαδή στήν πλευρά τῶν Ἐπισκόπων, ὅπου ὑπάρχει ἡ Ὀρθόδοξος πίστις νά ἀποκατασταθῆ ἡ κανονική Ἀποστολική διαδοχή. Δι’ αὐτό πάντοτε ὅταν ἐγίνοντο Σύνοδοι, Οἰκουμενικές ἤ τοπικές, πρῶτα ἀποκαθίσταντο ἤ ἀντικαθίσταντο οἱ Ἐπίσκοποι, εἰς τρόπον ὥστε νά ὑπάρχουν στίς κανονικές θέσεις τῶν Ἐπισκόπων Ὀρθόδοξοι ποιμένες. Βλέπουμε στά πρακτικά τῶν Συνόδων, κάποια ἀπό τά ὁποῖα παρουσιάσαμε στήν παροῦσα μελέτη, (σελ. 132-137) ὅτι πολλοί Ἐπίσκοποι, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ὑποπέσει στήν αἵρεσι, προσήρχοντο μετανοοῦντες στή Σύνοδο ζητοῦντες συγχώρησι, ἡ δέ Σύνοδος τούς ἀπεδέχετο, καί πολλούς ἀπ’ αὐτούς ἀποκαθιστοῦσε στούς θρόνους των (στούς θρόνους πού εὑρίσκοντο παρανόμως λόγῳ τῆς αἱρέσεως), ἀποδεχομένη τήν μετάνοιά των καί ἐπί πλέον τούς ἐδέχετο ὡς συνέδρους στίς ἐργασίες τῆς Συνόδου. Αὐτό σημαίνει ἀποκατάστασι τῆς πίστεως στόν χῶρο ὅπου ὑπάρχει ἡ κανονική Ἀποστολική διαδοχή.

Μόνον ο Θεός κρίνει τα κρυπτά της καρδίας…

Πολλάκις βλέπουμε την φανεράν αμαρτίαν του αδελφού μας, αλλά δεν βλέπουμε την κρυπτήν μετάνοιά του. 

Τι θα έγραφε αν ζούσε σήμερα;

Γέροντος Δανιήλ Κατουνακιώτου 1844-1929 :

Όπου πολιτεύεται δυστυχώς το νέον κήρυγμα κατά μίμησιν του  Ευρωπαϊκού συρμού και αποδοκιμάζονται αι διατάξεις της  Εκκλησίας και αποκαλούνται ως απλοί τύποι οι θεσμοί της  νηστείας και των λοιπών εκκλησιαστικών τελετών, βλέπομεν  μετά βαθείας λύπης ότι εγενικεύθη η διαφθορά, οι νέοι και  νεάνιδες εξευρωπαϊσθησαν, η αιδώς και το σέβας προς τους  γονείς εξέλιπεν, η αθεοφοβία αδιάντροπη οδεύει, τα πάθη της  σαρκός ακατάσχετα και διατί όχι; Αφού η αναιδής γύμνωσις  του γυναικείου φύλου, προκαλεί επισήμως τον οίστρον και  την ακολασίαν;…..

Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΜΑΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ

Μπόικο Μπορίσοφ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων.

Όσο κι αν επικρατούν στις συζητήσεις τα θέματα της οικονομίας και των λαθρομεταναστών, υπάρχουν και τα εθνικά ζητήματα που αφορούν την Εξωτερική Πολιτική και τον σεβασμό προς την Ιστορία και την Εθνική μας Αξιοπρέπεια. Ένα από αυτά είναι το πρόβλημα των σχέσεών μας με το σκοπιανό μόρφωμα, το οποίο γίνεται καθημερινά προκλητικότερο λόγω ορισμένων δικών μας υποχωρήσεων. Ενώ από το 1992 λαός και πολιτική ηγεσία είχαμε αποφασίσει να μην παραχωρήσουμε το όνομα Μακεδονία ούτε ως παράγωγο ούτε ως σύνθετο, τα τελευταία χρόνια επελέγη η σύνθετη ονομασία ως κόκκινη γραμμή. Ίσως επεκράτησε η άποψη ότι έτσι θα μαλακώσουμε την σκοπιανή πολιτική, αλλά τελικά έγινε το αντίθετο..

Όσο εμείς υποχωρούμε εκείνοι αποθρασύνονται. Ανεγείρουν αγάλματα του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου, μας σύρουν στο Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου, μιλούν για μειονότητες που ουσιαστικά είναι ανύπαρκτες και διδάσκουν στα σχολεία τους τη Μεγάλη Μακεδονία που φτάνει μέχρι τον Όλυμπο!

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ο μακαριστός Φιλόθεος Ζερβάκος : Η ένωση των «Εκκλησιών»:

 «Ουδείς πιστός Ορθόδοξος Χριστιανός, συνετός, φρόνιμος, έχων ολίγον φόβον Θεού θα δεχθεί ποτέ την ένωσιν με τους αιρετικούς παπιστάς τους καταφρονητάς των επτά Αγίων Οικουμενικών και των Αποστολικών και Πατρικών Παραδόσεων. Ας στοχαστεί καλώς ο Πατριάρχης και ας μην αυταπατάται και νομίζει εύκολον την ένωσιν και ότι θα τον ακολουθήσουν οι γνήσιοι Έλληνες Ορθόδοξοι και ότι θα καταπατήσουν την συνείδησή των και θα καταφρονήσουν ευκόλως Αποστολικάς και Πατρικάς παραδόσεις και τους ιερούς κανόνας. 



Και οι μεν Άγιοι Πατέρες, οι καλοί και αληθινοί Ποιμένες, εξεδίωξαν μακράν της Εκκλησίας τους αιρετικούς, τους λοιμώδεις λύκους, ο δε οικουμενικός Πατριάρχης καλεί τον αιρετικόν Πάπαν, τον εχθρόν της Εκκλησίας, τον παραβάτην και καταφρονητήν των αποστολικών και Πατρικών Παραδόσεων. 



Οίμοι! Οίμοι, ψυχή μου! Στέναξον, κλαύσον, θρήνησον, ως άλλος Ιερεμίας, ουχί δια την επίγειον Ιερουσαλήμ, την πόλιν των αιμάτων, Συ θρήνησον δια την Νύμφην του Χριστού, την ακηλίδωτον και άμωμον, την Μίαν, Αγίαν, Ορθόδοξον Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν, την πνευματικήν Μητέρα των Ορθοδόξων Χριστιανών».

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΠΗΓΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Πηγή : http://krufo-sxoleio.blogspot.ca/

(ἀκολουθεῖ μετὰ ἀπὸ τὸ πρωτότυπον κείμενον ἡ μετάφρασις

 τῶν προτάσεων μὲ ἔντονα (bold) γράμματα)

   Τοῖς κατὰ τὴν Δύσιν πᾶσαν ὀρθοδόξοις χριστιανοῖς, ἀνδράσιν τε καὶ γυναιξίν, ἀξίας τε καὶ τάξεως ἁπάσης, υἱοῖς ἐν Κυρίῳ ἀγαπητοῖς.

   Πᾶσαν ἀπαιτούμεθα διὰ τῶν ἀποστολικῶν προσταγμάτων πρὸς τοὺς ἡγουμένους ἡμῶν ὑπακοήν, ἀδελφοί, καὶ τούτων ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθαι τὰς πράξεις, μηδὲν ὅλως τῶν πατρικῶν παραχαράττοντες παραδόσεων, καὶ δι' αὐτὸ τοῦτο, ὅτι πατρικαί εἰσι παραδόσεις· μὴ γάρ, φησί, μέταιρε ὅρια, ἃ ἔθεντο οἱ πατέρες σου. Τούτου χάριντὴν νέαν ταύτην τῶν Πασχαλίων εἰσαγωγήν, τοῦ λεγομένου Γρηγοριανοῦ Καλανδαρίου, οἱ τῆς Ἀνατολικῆς τῶν ὀρθοδόξων ἐκκλησίας εὐσεβεῖς παῖδες οὐ παραδεχόμενοι, στοιχοῦντες δὲ μᾶλλον τῷ παρὰ τῶν τριακοσίων ὀκτω καί δεκα θεοφόρων Πατέρων Κανονίῳ (1),    τούτου μηδόλως παρεκκλίνομεν, τοσούτων καὶ τηλικούτων Πατέρων εἰσηγήσεσιν ἑπόμενοι, καὶ τὸν ὀρον φυλάττοντες τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ θεοφιλεστάτων Πατέρων, οὕτως ἔχοντα πρὸς λέξιν· «Πάντας τοὺς τολμῶντας παραλύειν τὸν Ὅρον τῆς Ἁγίας καὶ μεγάλης Συνόδου, τῆς ἐν Νικαία συγκροτηθείσης, ἐπὶ παρουσίᾳ τῆς εὐσεβείας τοῦ θεοφιλεστάτου βασιλέως Κωνσταντίνου περὶ τῆς Ἁγίας ἑορτῆς τοῦ Σωτηριώδους Πάσχα, ἀκοινωνήτους καὶ ἀποβλήτους εἶναι τῆς ἐκκλησίας (2),εἰ ἐπιμένοιεν φιλονεικότερον ἐνιστάμενοι πρὸς τὰ καλῶς δεδογμένα, καὶ ταῦτα εἰρήσθω περὶ τῶν λαϊκῶν· εἰ δέ τις τῶν Προεστώτων τῆς ἐκκλησίας, Ἐπίσκοπος, ἢ Πρεσβύτερος, ἢ Διάκονος τολμήσειεν ἐπὶ διαστροφῇ τῶν λαῶν, καὶ ταραχῇ τῶν ἐκκλησιῶν ἰδιάζειν, καὶ μετὰ τῶν Ἰουδαίων ἐπιτελεῖν τὸ Πάσχα, τοῦτον ἡ Ἁγία Σύνοδος ἐντεῦθεν ἤδη ἀλλότριον ἔκρινε τῆς ἐκκλησίας». Ἵνα τοίνυν μὴ μεταδιώκοντες κατ' ἔτος τὰ τῆς Σελήνης ἰδίαις ἡμῶν ὁρμαῖς καὶ ταῖς τῶν Ἰουδαίων ἀνιέροις προσπελάσωμεν ἑορταῖς, διὰ τοῦ Κανονίου τῶν Ἁγίων ἐκείνων Πατέρων ἀποσχοινισθέντες καθάπαξ τῆς Ἰουδαϊκὴς ἑορτῆς, εἰς τὸ διηνεκὲς κατὰ τὸ ἐκείνων Κανόνιον ἐορτάζωμεν, τὸ καὶ πορρωτέρω φέρον τῆς τῶν Ἰουδαίων σκιαλατρείας. Τούτων οὖν ὄντως ἐχόντων, παρακαλοῦμεν ὑμᾶς ἀδελφοί, τοῖς Πατράσιν ἕπεσθαι, καὶ μὴ τὰ καινὰ καὶ πρόσφατα ταῦτα κατασπάζεσθαι (3).   Ἀλλά, φασί, τοῦτο τῶν ἀδιαφόρων ἐστίν. Ἀλλὰ διὰ τοῦτο μᾶλλον τοῖς Πατράσιν ἀκολουθητέον, ὅτι ἀδιάφορόν ἐστιν· εἰ γὰρ καὶ κατά τι τῆς σεληνιακῆς ἐξέκλινε παρατηρήσεως, οὐ διὰ τοῦτο τὰ πατρικὰ καταληπτέον, καὶ παρατηρητέον μετὰ Ἰουδαίων τὰ Σελήνης (4). Ἐπειδὴ τοίνυν οὐκ ἀποδοκιμάζοντες τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν, οὐδὲ τῶν συνετῶν ἀθετοῦντες τὴν σύνεσιν, ἀλλὰ τοῖς Πατράσι καὶ ἡγουμένοις ἡμῶν, Ἀνατολικοῖς τε καὶΔυτικοῖς, ἀκολουθοῦντες τὰ παλαιὰ τῶν νέων προκρίνομεν δικαίως (κέκριται γὰρ ἅπαξ τῇ ἐκκλησίᾳ τῶν ὀρθοδόξων μηδὲν ὅλως νεωτερίζον παραδέχεσθαι (5), μηδὲν ἀποδιοπομπείσθαι τῶν πάλαι), στήκετε θαρσαλέως καὶ ὑμεῖς ἀδελφοὶ τοῖς πατρῴοις ἤθεσι, παρακαλοῦντες τοὺς λαμπροτάτους ὑμῶν ἄρχοντας, ὑμῖν ἐξ εῖναι ἀβιάστως ταῖς τῶν κοινῶν Πατέρων, τῶν πράξει τε καὶ θεωρίᾳ κατὰ Ἀνατολὴν καὶ Δύσιν λαμψάντων, παραδόσεσιν ἕπεσθαι. Μὴ βίᾳ ἀποσπάσθωσαν παρὰ χριστιανῶν χριστιανοὶ τῶν πατρῴων προσταγμάτων· πόῤῥω γὰρ τῆς του Σωτῆρος αὐλῆς δυναστεία. Πᾶσαν ἐχέτωσαν παρ' ὑμῶν αἱ ἐξουσίαι (κατὰ τὸν Ἀποστολικὸν κανόνα, κ' οὐ κατ' ὀφθαλμοδουλείαν) ὑποταγήν· Θεὸς δὲ μονώτατος τὰ τῆς λατρείας. Μὴ οὐχὶ τοῦτο προστέταχεν ὁ Σωτήρ, ἀποδοῦναι κελεύσας τὰ Καίσαρος Καίσαρι, καὶ Θεῷ τὰ τοῦ Θεοῦ; Μὴ τῶν Πατέρων ἐκείνων ἀναχωρῶμεν, μεθ' ὧν ἐλπίζομεν τῆς τοῦ Θεοῦ βασιλείας ἀξιωθῆναι, Θεοῦ φιλανθρωπίᾳ καὶ χάριτι, οὗ ἡ χάρις καὶ τὸ ἔλεος εἴη μεθ'ὑμῶν».

Κατὰ δύναμιν μετάφρασις (μὲ παρατηρήσεις ἐντὸς παρανθέσεων) τῶν ὡς ἄνω προτάσεων μὲ ἔντονα (bold) γράμματα:

 1. Ἐμεῖς, οἱ ευσεβείς χριστιανοὶ τῆς Ἀνατολικῆς τῶν ὀρθοδόξων ἐκκλησίας, δὲν παραδεχόμαστε τὴν νέαν εἰσαγωγὴν τῶν Πασχαλίων (τοῦ νέου Πασχαλίου τοῦ Πάπα), τοῦ λεγομένου Γρηγοριανού Καλανδαρίου (ἡμερολογίου), ὑποτασσόμενοι καὶ συμφωνοῦντες (τοῦτο σημαίνει τὸ «στοιχοῦντες») μὲ τὸν κανόνα τῶν 318 θεοφόρων Πατέρων (τῆς α΄ οἰκ. Συνόδου).

 2. Ὅλους ὅσους τολμήσουν νὰ ἀφαιρέσουν τὸν Ὅρον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, ποὺ συνεκροτήθη στὴν Νίκαια  ἐπὶ θεοφιλεστάτου βασιλέως Κωνσταντίνου (α΄ οἰκ. Σύνοδος) περὶ τῆς Ἁγίας ἑορτῆς τοῦ Σωτηριώδους Πάσχα, νὰ εἶναι ἀκοινώνητοι καὶ ἀπόβλητοι τῆς ἐκκλησίας.

   Ἂς σημειωθῇ ἐδῶ ὅτι ἡ ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τῆς Φινλανδίας ἀκολουθεί τὸ νέον Παπικὸν Πασχάλιον καὶ κανέν ἐκ τῶν Πατριαρχείων καὶ τῶν ΑὐτοκεφάλωνἘκκλησιών δὲν τὴν τιμωρεῖ ἁρμοδίως, ἀλλ’ οὔτε κἂν τὴν ἐλέγχει.  Διατὶ; Διότι συνευδοκοῦν ἢ σιωποῦν ἐνόχως. Ἔτσι θέλει ὁ διάβολος καὶ ἡ Νέα Ἐποχὴ τὴνἘκκλησιαστικὴ κατάστασι. Μὲ ἐφάμαρτη ποικιλία, χωρὶς κανόνες ἢ ἐλλιπῆ συμμόρφωσι σὲ αὐτοὺς, ἐκκοσμικευμένα κριτήρια και προσεγγίσεις στὴν Πίστι μας καὶ τὴν Ἱερὰ Παράδοσι, χλιαροὺς χριστιανοὺς ἄνευ εὐαισθησίας στὴν δογματικὴ ἀκρίβεια, τὴν ὀρθὴ ἐκκλησιαστικὴ τάξι, τὸν γνήσιο εὐαγγελικὸ βίο.

 3. Σᾶς παρακαλοῦμεν, αδελφοί, νὰ ἀκολουθῆτε τοὺς Πατέρες, καὶ νὰ μὴ δέχεσθε αὐτὰ τὰ καινούργια καὶ πρόσφατα.

 4. Και εάν σὲ κάτι περὶ τοῦ σεληνιακοῦ κύκλου δὲν γίνεται ὀρθὴ παρατήρησις, δὲν εἶναι λόγος αὐτὸς νὰ ἐγκαταλείψωμε τὰ τῶν Πατέρων, καὶ νὰ παρατηροῦμε μὲ τοὺς Ἰουδαίους τὰ περὶ τῆς Σελήνης. 

   Λέγει δὲ καὶ ὁ ἅγιος Νικόδημος (Ἱερὸν Πηδάλιον, σελ. 9): Ἐπειδὴ λέγει (ὁ ἅγιος Χρυσόστομος)· «δὲν φροντίζει ὁ Θεὸς καὶ ἡ  Ἐκκλησία διὰ τοιαύτην παρατήρησιν τῶν χρόνων καὶ ἡμερῶν πάρεξ διὰ μοναχὴν τὴν ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην». Καὶ  βλέπε,ἀγαπητέ, πῶς ὁ θεῖος Χρυσόστομος ὀνομάζει σχισματικοὺς τοὺς Λατίνους διὰ τὶ ἐκαινοτόμησαν τὸ πασχάλιόν τους καὶ καλαντάριον (ἡμερολόγιον), ὄχι διὰ τὶ δὲν εἶναι τοῦτο, ὅσον κατὰ τὴν ἰσημερίαν, ὀρθὸν  (διότι καὶ ἡμεῖς βλέπομεν πὼς ἡ ἰσημερία ἀληθῶς ἔμεινεν ὀπίσω ἡμέρας 11), ἀλλὰ διὰ τὶ ἐχωρίσθησαν κατὰ τοῦτο ἀπὸ ἡμᾶς, τὸ ὁποῖον εἶναι ἔγκλημα ἀσυγχώρητον, κατὰ τὸν αὐτὸν ἅγιον.  

 5. Διότι ἔχει ἀποφασισθῇ στὴν Εκκλησίαν τῶν Ὀρθοδόξων μιὰ γιὰ πάντα, νὰ μὴ παραδεχόμαστε τίποτε νεωτερίζον.