Η Κοίμησις της Κυρίας Θεοτόκου

ΔΕΥΤΕΡΑ  15  ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ (ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΕΙΣ ΠΑΝΤΑ)Η Κοίμησις της υπεραγίας ενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας.

 

 

Εν τη Γεννήσει, την παρθενίαν εφύλαξας. εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης προς την ζωήν, Μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη, εκ θανάτου τας ψυχάς ημών.

Το Ευαγγελιο Της Ημερας
Κατά Λουκάν ι΄ 38-42, ια΄ 27-28

Ενωτικές προσπάθειες μετά το σχίσμα ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Δ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ

 

ΕΝΩΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΚΑΙ Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

1. Η ενότητα ανήκει στη φύση της Εκκλησίας, ως σώματος Χριστού και εν Χριστώ κοινωνίας. Η αληθής Εκκλησία είναι «μόνον μία και μοναδική», κατά το ιερό Σύμβολο¹. Η εσωτερική δε ενότητα της Εκκλησίας φανερώνεται και εξωτερικά, ως ενότητα στην Πίστη, την Λατρεία, με την συμμετοχή στα ίδια Μυστήρια, αλλά και στην διοίκηση, με κέντρο τους επισκόπους. Είναι, λοιπόν, ενότητα δογματική, λειτουργική και διοικητική/κανονική². Οι τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες εκφράζουν την «μυστική» ενότητά τους στο ένα σώμα του Χριστού, μέσω του ανωτάτου εκκλησιαστικού οργάνου τους, που είναι η Οικουμενική Σύνοδος³. Κάθε αποστασιοποίηση από τις θεμελιακές αυτές προϋποθέσεις και αναγκαιότητες για την διασφάλιση της εκκλησιαστικής ενότητας επιφέρει σχισματικές καταστάσεις, με την απόσχιση της καινοτομίας και πλάνης από το ένα σώμα. Διότι μένοντας πιστό στην αποστολική και πατερική παράδοση το σώμα, καθ’ αυτό δεν σχίζεται, αλλά το «σεσηπός εκκόπτεται» κατά την χαρακτηριστική έκφραση του ιερού Χρυσοστόμου.

(κάνετε κλικ στις Αγγλικές λέξεις:Read more, να διαβάσετε όλο το κείμενο

 

The Dormition of the Theotokos

For many years after the death and glorious resurrection of Christ, Mary remained on this earth, amongst the Apostles. This was her Son's desire so that His disciples could continue to be nourished, guided and comforted by her during their many difficulties and persecutions. In these years, Mary would, daily, visit His place of crucifixion as well as his tomb to pray and shed tears. She longed to be re-united with her Son and prayed that he would take her from this vile world to be with Him.

Υπεραγία Θεοτόκος η επονομαζομένη Ιεροσολυμίτισσα

Κατά την Ιεράν Παράδοσιν, η θαυματουργός Αγία Εικών της Παναγίας «Η ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΑ» έχει αγιογραφηθεί τον προπαρελθόντα αιώνα θαυματουργικώς. Φέρει χρονολογίαν 1870 και έχει το εξής ιστορικόν.

(κάνετε κλικ στις Αγγλικές λέξεις:Read more, να διαβάσετε όλο το κείμενο)

 

Θεοτόκος Μαρία: η Μάνα του Φωτός και δική μας

Ο Αύγουστος μήνας θεωρείται ως μήνας της Παναγίας. Ήδη το πρώτο 15νθήμερο, με τις Παρακλήσεις και τη νηστεία, προετοιμαζόμαστε για τη μεγαλύτερη γιορτή Της, την κοίμησή Της. Η απόδοση της γιορτής αυτής γίνεται σε μια βδομάδα ή, σε κάποιες Εκκλησίες, σε δυο βδομάδες. Η 31η Αυγούστου είναι η γιορτή τής «κατάθεσης της Αγίας Ζώνης της Θεοτόκου». Έτσι, όλος ο μήνας έχει έντονη την παρουσία της Παναγίας, για όσους βέβαια η πίστη προς τον Υιό Της βρίσκεται στην καρδιά τους.

(κάνετε κλικ στις Αγγλικές λέξεις:Read more, να διαβάσετε όλο το κείμενο)

Αγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

 

ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

Διάλογος με τον Θεοδόσιο, τον επίσκοπο Καισαρείας Βιθυνίας, κατά την πρώτη του εξορία στο φρούριο της Βιζύης της Θράκης.

       Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, μέγας θεολόγος και Πατήρ της Εκκλησίας, ωμολόγησε την Ορθόδο­ξο Πίστι σε μία εποχή που παρουσιάζει πολλές ο­μοιότητες με την ιδική μας. Η πολιτική των τότε αυ­τοκρατόρων απέβλεπε σε πολιτικοκοινωνικές ενοποιήσεις σαν τις σημερινές. Ως πρόσφορο μέσον για την πραγματοποίησί τους θεωρήθηκε η υποστήριξις της αιρέσεως του Μονοθελητισμού. Είχαν χρησιμοποιη­θή και εκκλησιαστικοί άνδρες, οι οποίοι υποστήριζαν την αίρεσι χάριν των κοσμικών αυτών σκοπιμοτήτων. Είχαν πιστεύσει ότι ασκούν τάχα κάποια εκκλησια­στική οικονομία. Δυστυχώς, όλοι σχεδόν οι πατριαρ­χικοί θρόνοι είχαν πέσει στην αίρεσι του Μονοθελη­τισμού. Η Ορθόδοξος Πίστις ζούσε μόνο στην συνεί­δησι του πιστού λαού και εκφραζόταν με το στόμα των ελαχίστων Ομολογητών, οι οποίοι την εστερέω­σαν με το μαρτύριό τους.

(κάνετε κλικ επάνω στις Αγγλικές λέξεις: Read more, να διαβάσετε όλο το κείμενο

 

St Maximos the Confessor

 

Saint Maximus the Confessor was born in Constantinople around 580 and raised in a pious Christian family. He received an excellent education, studying philosophy, grammar, and rhetoric. He was well-read in the authors of antiquity and he also mastered philosophy and theology. When St Maximus entered into government service, he became first secretary (asekretis) and chief counselor to the emperor Heraclius (611-641), who was impressed by his knowledge and virtuous life.


St Maximus soon realized that the emperor and many others had been corrupted by the Monothelite heresy, which was spreading rapidly through the East. He resigned from his duties at court, and went to the Chrysopolis monastery (at Skutari on the opposite shore of the Bosphorus), where he received monastic tonsure.

Γεροντικό του Σινά

Ο Ιωάννης έγινε τύπος υπακοής, ενώ ο Πέτρος μετανοίας.

 ٭ Σημείο της πραγματικής και επιμελούς μετανοίας είναι το να θεωρούμε τον εαυτό μας άξιο για όλες τις θλίψεις που μας συμβαίνουν – τις ορατές, που προέρχονται από τα πράγματα και από τους ανθρώπους, και τις αόρατες, που προέρχονται από τους δαίμονες.

 ٭ Η τέλεια συναίσθηση του θανάτου είναι «άφοβος».

 ٭ Δεν είναι δυνατόν να περάσουμε με ευσέβεια τη σημερινή ημέρα, εάν δεν την λογαριάσουμε σαν την τελευταία της ζωής μας.

٭ Εκείνος που καθημερινά περιμένει το θάνατο, είναι οπωσδήποτε δόκιμος και σπουδαίος αγωνιστής. Ενώ εκείνος που τον επιθυμεί κάθε ώρα, είναι άγιος.

 ٭ Δεν είναι πάντοτε καλή η επιθυμία του θανάτου. Υπάρχουν βέβαια εκείνοι που αμαρτάνουν συνεχώς παρασυρόμενοι από την κακή συνήθεια και οι οποίοι ζητούν με ταπείνωση το θάνατο (για να παύσουν πλέον να αμαρτάνουν).

٭ Είναι ακόμη και εκείνοι που έχουν την υπερήφανη ιδέα για τον εαυτό τους, ότι έγιναν απαθείς, και άρα δε φοβούνται πλέον τον ερχομό του θανάτου.

٭ Υπάρχουν όμως και αυτοί που δεν αποφασίζουν να μετανοήσουν και πού επικαλούνται το θάνατο από απελπισία. ٭ Μετάνοια σημαίνει συμφωνία με τον Θεό για νέα ζωή.

٭Υπάρχουν τέλος και άλλοι —εάν βέβαια υπάρχουν τέτοιοι και στην εποχή μας— οι οποίοι επιζητούν να εκδημήσουν (προς Κύριον )  διότι τους παρακινεί η μυστική ενέργεια του Αγίου Πνεύματος.

The Theotokos, Mother of God

“Truly you are worthy to be blessed, Mother of our God, the Theotokos. You the ever blessed one and all blameless one and the Mother of our God. You are honored more than the Cherubim and you have more glory when compared to the Seraphim. You, who without corruption, did bear God the Logos. You are the Theotokos, you do we magnify.    ("Axion Estin" 980 AD)

Through over 2000 years of Holy Tradition, the Orthodox Church has looked upon the Virgin Mary as the Theotokos, the Panagia, the Mother of God and all Christians.

GUARDIANS, BE VIGILENT!

by Metropolitan Augustine Kantiotes

Orthodox! Remember whose Church you are children. Remember the rivers of blood that our fathers shed for the preservation of our faith to be unadulterated. Not even an iota did these people subtract or add to our faith. Remember the motto of the heroes of 21’. First for the faith and then for the fatherland those ever-memorable men struggled, who by their blood founded the unique throughout the world orthodox nation. All these, visible and invisible heroes and martyrs, shout to us from their graves: Children, stand upon the bulwark of Orthodoxy. ORTHODOX, BE VIGILENT!…

Γεροντικό του Σινά

Σας κυνηγά η μια συμφορά μετά την άλλη. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ο Θεός σας θυμήθηκε! Δεν είναι συνηθισμένο να σκέπτεται κανείς έτσι, αλλʼ αυτή είναι η αλήθεια. Και σας θυμήθηκε ο Θεός όχι με οργή, αλλά με έλεος. Βέβαια εσείς νοιώθετε μόνο τη στέρηση και το χαμό. Δε βλέπετε όμως το έλεος που κρύβεται πίσω απʼ αυτά και μέσα σʼ αυτά».
«Σας συκοφάντησαν άδικα; Υπομένετε καρτερικά. Θα θεωρηθεί αυτό επιτίμιο για εκείνα που πραγματικά φταίτε. Από την άποψη αυτή η συκοφαντία είναι μία πρόνοια του Θεού για σας. Πρέπει λοιπόν να έχετε ειρήνη με τους συκοφάντες σας, όσο κι αν αυτό σας φαίνεται δύσκολο».

«Η υγεία σας κλονίσθηκε. Κλονισμένη υγεία μπορεί να σημαίνει και κλονισμένη σωτηρία, όταν από τα χείλη του ασθενούς ακούγονται γογγυσμοί και κραυγές απελπισίας. Είθε ο Κύριος να σας βοηθήσει νʼ απαλλαγείτε από τη συμφορά αυτή.

Η υγεία και η αρρώστια είναι και τα δύο μέσα σωτηρίας, όταν τα εκμεταλλευόμαστε με το πνεύμα της πίστεως στο Θεό που μας αγαπά και προνοεί για μας. Τα ίδια όμως είναι και μέσα καταστροφής, όταν τα αντιμετωπίζουμε με λανθασμένη νοοτροπία.

Συμφιλιωθήτε λοιπόν με τη δοκιμασία σας. Υπομείνετέ την με υποταγή στον Κύριο, πιστεύοντας ότι έτσι θα ευεργετηθείτε και σεις και οι οικείοι σας.

Θυμηθείτε και την καρτερία των αγίων μαρτύρων, οι οποίοι μετά τα βασανιστήρια παρέμεναν στη φυλακή πέντε, δέκα ή και είκοσι ακόμη χρόνια έχοντας ανακούφιση και απόλαυση τη ζωντανή ελπίδα του παραδείσου».

St. Simeon the New Theologian

...it is good to repent every day, as the commandment demands. For the words: 'Repent ye: for the kingdom of heaven is at hand' (Matt 3:2) impose upon us a practice not limited to a definite time but for always.

Αἱ ὑποδείξεις τοῦ Πατριάρχου Σερβίας

Ὁ Πατριάρχης Σερβίας κ. Εἰρηναῖος, κατά τήν ἐπίσκεψίν του εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Μαυροβουνίου, ἐκάλεσε τόν πιστόν λαόν νά κρατήση παντοιοτρόπως τήν Ὀρθόδοξον Πίστιν του. Κανονικῶς ἔπρεπε νά συγχαρῶμεν τόν Πα-

τριάρχην διά τήν προτροπήν του. Ὁ ἴδιος ὅμως κάνει ὅτι δύναται διά νά κλονίζη τήν Πίστιν τῶν ᾽Ορθοδόξων. Εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν του ἐπιτρέπει (ἄν δέν ἐνθαρ-

ρύνη) τήν διαστρέβλωσιν τοῦ Ἱεροῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος, τό ὁποῖον τελεῖται κατά τόν Παπικόν τρόπον. Ὁ ἴδιος εἶναι φιλοπαπικός καί ὀπαδός τῆς παναιρέσεως

τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὡς Πατριάρχης ἠκολούθησε τά βήματα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καί προσῆλθεν εἰς τήν Συναγωγήν. Ἐνῶ εἶναι διώκτης τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ράσκας καί Πριζρένης κ. Ἀρτεμίου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὀρθο-

δοξότατος καί ἀντιστέκεται εἰς τά σχέδια τῶν Μεγάλων Δυνάμεων εἰς βάρος τοῦ Κοσσυφοπεδίου. Ἕνας Πατριάρχης ὀφείλει νά παραδειγματίζη μέ τόν τρόπον ζωῆς του, τό λόγον του καί τήν ὑπεράσπισιν τῆς Πίστεως. Ὁ Πατριάρχης

Σερβίας μέ ὅσα πράττει θυμίζει τό «δάσκαλε πού ἐδίδασκες καί νόμον δέν ἐκράτεις».

"Ο.Τ."

«Μαρία γαρ την αγαθήν μερίδα εξελέξατο».

Ανέβηκε κάποτε στο Σινά ένας μοναχός από μακρινή σκήτη και φιλοξενήθηκε στο ησυχαστήριο του Αββά Σιλουανού. Βλέποντας τους υποτακτικούς του να εργάζονται εντατικά, είπε στον Γέροντα κάπως υπεροπτικά:
-Μη εργάζεσθε την απολλυμένην βρώσιν. «Μαρία γαρ την αγαθήν μερίδα εξελέξατο».

Ο Αββάς Σιλουανός δεν του έδωσε απόκριση. Πρόσταξε τον μαθητή του Ζαχαρία να οδηγήσει τον ξένο σʼ ένα αδειανό κελλί και να του δώσει ένα βιβλίο να διαβάσει.

Διάβασε αρκετά, κλεισμένος στο κελλί ο μοναχός, ώσπου κουράστηκε. Άρχισε να βαριέται και να πεινά. Όταν έφτασε η ενάτη, έβλεπε με λαχτάρα την πόρτα, μήπως φανεί κανένας να τον προσκαλέσει για φαγητό. Μα σαν είδε πώς δεν ερχόνταν, αποφάσισε να πάει μόνος να εξετάσει. Βρήκε τον Γέροντα στον κήπο να ποτίζει.
-Δεν έφαγαν σήμερα οι αδελφοί, Αββά; τον ρώτησε, αφήνοντας κατά μέρος την ντροπή, αφού τον βασάνιζε η πείνα.

- Βεβαίως έφαγαν, αποκρίθηκε ο Γέροντας.

- Και πώς έγινε να λησμονήσετε να φωνάξετε κι εμένα;

- Μα εσύ τέκνον μου, είπε με απλότητα ο Αββάς Σιλουανός, είσαι άνθρωπος πνευματικός και δεν έχεις ανάγκη από υλική τροφή. Εμείς που έχουμε σάρκα, χρειαζόμαστε τροφή και γιʼ αυτό το λόγο αναγκαζόμαστε νʼ ασχολούμεθα και με υλική εργασία. Εσύ που έχεις διαλέξει την «αγαθή μερίδα», διάβαζες όλη μέρα και, χωρίς άλλο, είσαι τώρα χορτασμένος.

Ο μοναχός κατάλαβε το σφάλμα του και ζήτησε συγχώρηση από τον Γέροντα

Ecumenist Serbian Orthodox Church against Bishop Artemije

 

 

Public Statement of the Holy Synod of the Serbian Orthodox Church

4. August 2011 - 8:49

Regarding the visit of the monk Artemije,defrocked bishop, to certain Serbian communities in the United States of America

Regarding the news that the monk Artemije (Radosavljevic) has publicly appeared in certain Serbian communities in the United States of America, presenting himself falsely as a bishop, the Holy Synod of Bishops of the Serbian Orthodox Church issues the following statement:

Salvation is here!

The lifeless Crucified One is placed in the Life-giving Tomb. His Holy Body is wounded and bleeding but incorrupt. The eyes are closed but the countenance is heavenly. The lament of the myrrh bearers is suffocating. Then there is silence. It is Good Friday evening, the onset of the total resting of the Sabbath. The lifeless One, however, is not dead, he is Lifegiver. He is still, like a sleeping lion. Not defeated, but mighty and fearsome. At an earlier time (around 1600 BC), the patriarch Jacob had prophesied that from the tribe of Judah a lion’s cub would lie down to sleep (Genesis 49:9). However, he would not cease to be the Almighty King, whom no one would dare even in His sleep, approach and disturb Him. There is an icon of Jesus “ the Reclining One” («ο Αναπεσών»), in which the Lord is portrayed as a child reclining to rest, seeming as though contemplating the salvation of humankind, gazing caringly over His people. He reclines to sleep, to rest from the great triumph and spectacular drama. Everything on earth is holding its breath, and Hades is trembling: “ The Lion of the tribe of Judah, the Root of David, has prevailed” hear the inspired writer of Revelations (chapter 5, verse 5). He has won! He has won through His utter humility and His extreme wilful lowliness. The Crucified One is victorious! Jesus the God-Man has destroyed the power of sin and death. “ Life is liberated” (John Chrysostom). The earth is espoused with holiness, virtue, eternity, Grace! Humanity is celebrating! The bells are ringing joyously. Salvation is here!

Tο θαυμα του Αγ.Σπυρίδωνος την 11η Αυγούστου 1716

Μεγάλα τα της πίστεως Κατορθώματα» «Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού.» Τούτα τα λόγια και ίσως άλλα ακόμη θα μπορούσε να αναφωνήσει κάθε πιστός, μα και ο απροκατάληπτος μελετητής της ιστορίας, μαθαίνοντας ή και διηγούμενος την καθημερινή συναναστροφή των Αγίων μας και τελικώς Αυτού του ίδιου του Θεού με τους επί γης στρατευομένους πιστούς αδελφούς μας, μέσα στον φθαρτό και εν πολλοίς αποστάτη κόσμο μας! 

Η διάσωση της Κέρκυρας από την Τουρκική απειλή κατά τον Ιούλιο – Αύγουστο του 1716, αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα της θερμής πίστεως των Χριστιανών του νησιού, μα και την διαρκή παρουσία του προστάτου της Κέρκυρας, Οσίου Πατρός ημών Σπυρίδωνος, επισκόπου Τριμυθούντος, του θαυματουργού.

(κάνετε κλικ επάνω στις Αγγλικές λέξεις: Read more, να διαβάσετε όλο το κείμενο)

Φώτης Κόντογλου - Ἡ πίστη τοῦ λαοῦ μας

Ἐκεῖνοι οἱ ἁπλοϊκοὶ ἄνθρωποι, ἐκεῖνα τὰ ἀγράμματα γεροντάκια καὶ οἱ γριοῦλες, ποὺ τὴν Σαρακοστὴ καὶ τὴν Μεγάλη Βδομάδα βρίσκονται ὅλη μέρα στὴν ἐκκλησία, ζήσανε ἀπὸ τὰ μικρά τους χρόνια ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου καὶ καταλάβανε αὐτὸ τὸ χαροποιὸν πένθος, ποὺ δὲν τὸ καταλάβανε, ἀλοίμονο, οἱ σπουδασμένοι μας, ποὺ θέλουνε νὰ τοὺς διδάξουνε, ἀντὶ νὰ διδαχθοῦνε ἀπ᾿ αυτούς. Τώρα τὶς μέρες τῆς Σαρακοστῆς, τῆς Μεγάλης Βδομάδας καὶ τοῦ Πάσχα πορεύονται μαζὶ μὲ τὸν Χριστό, ἀκολουθᾶνε ὁλοένα ἀπὸ πίσω του, ἀληθινά, ὄχι φανταστικά, ἀκούγοντάς Τον νὰ λέγῃ:«Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ παραδοθήσεται ὁ Ὑιὸς τοῦ ἀνθρώπου, καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ». Μαζί του βρίσκονται στὸν Μυστικὸ Δεῖπνο καὶ δακρύζουνε ἀπὸ τὰ λόγιά Του, μαζί Του πᾶνε στὸ πραιτώριο καὶ στὸν Πιλᾶτο, μαζί Του ῥαπίζονται, μαζί Του μαστιγώνονται, μαζί Του ἐμπαίζονται, μαζί Του σταυρώνονται, μαζί Του θάβονται, μαζί Του ἀνασταίνονται. Τὰ μάτια τους γίνονται βρῦσες καὶ τρέχουνε, μὰ αὐτὰ τὰ δάκρυα δὲν εἶναι δάκρυα τῆς ἀπελπισίας, ἀλλὰ τῆς ἐλπίδας καὶ τῆς βεβαιότητας πὼς μ᾿ αὐτὰ ποτίζεται τὸ ὁλόδροσο κι ἀμάραντο δέντρο τῆς ἀληθινῆς χαρᾶς, τῆς χαρᾶς τῆς Ἀναστάσεως. Αὐτὸ γίνεται κάθε χρόνο. Ὤ! Πόσο ἀληθινὰ πίστι εἶναι ἡ ὀρθόδοξη πίστι τοῦ λαοῦ μας!

Medvedev congratulates Athos clergy

9/8/2011

 President of Russia Dmitry Medvedev has congratulated Archimandrite Jeremiah and other clergy of the Saint Panteleimon`s Monastery on Mount Athos in northeastern Greece on the fest day of Saint Panteleimon celebrated by the Russian Orthodox Church today. Mr. Medvedev stressed that historically this monastery has had deep links to Russia. The male monastery of St Panteleimon was founded in the 11th century and is one of the twenty old monasteries located on Mount Athos.

ΚΑΙ Η ΔΥΣΑΡΕΣΤΟΣ ΕΙΔΗΣΙΣ ΕΚ ΡΩΣΙΑΣ

ΕΝΩ τά τῆς ρωσικῆς ἐκπαιδεύσεως βαίνουν τόσον καλῶς ἐξ ἐπόψεως χριστιανικῆς ἀγωγῆς ἐν πάσῃ ἐλευθερίᾳ, τό Ὀρθόδοξον Πατριαρχεῖον τῆς Μόσχας ἔρχεται ἀντιμέτωπον μέ τούς ἱερούς Κανόνας. Ἄς ἴδωμεν τί γράφει τό περιοδικόν “ὁ Σωτήρ”:

Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας ὡς ὑπουργός τῶν ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας ἔκαμε πρόσφατα μερικές δηλώσεις, πού μᾶς παραξένεψαν. Εἶπε δηλαδή, ὅτι ἐμεῖς

στή Ρωσία “ἀναγνωρίζομε στήν πράξη τά Μυστήρια τῶν παπικῶν, καί ἄν ἕνας παπικός κληρικός προσέλθει στήν Ὀρθοδοξία, τόν δεχόμαστε ὡς κληρικό”... Ἀγνοεῖ ὅτι οἱ παπικοί εἶναι αἱρετικοί; Ἀγνοεῖ ἐπίσης τί ὁρίζουν οἱ ἱεροί Κανόνες; Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅπως ὁ Μέγας Φώτιος, ὁ Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὁ Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, ὀ Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁ Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ὁ Ἰουστῖνος Πόποβιτς ἔχουν χαρακτηρίσει τούς παπικούς ὡς αἱρετικούς...

Ἡ Ρωσική Ἐκκλησία ἀπό παλαιότερα βαρύνεται μέ πολλά ἀνοίγματα ὡς πρός τά “Μυστήρια” τῶν παπικῶν καί δέν ὀρθοτομεῖ ὡς πρός αὐτό.

Τώρα ἡ Ρωσική Ἐκκλησία κινδυνεύει ἀπό ἄλλη κοσμικότητα˙ ἀπό τή χλιδή καί ἀπό τήν τάση ἐπιδείξεως καί ἐπιβολῆς σʼ ὅλη τήν Ὀρθοδοξία καί προπάντων ἀπό τήν αἵρεση τοῦ οἰκουμενισμοῦ.

Θά πρέπει κάποτε οἱ Ρῶσοι, νά λάβουν σοβαρῶς ὑπʼ ὄψιν τάς ὑποδείξεις.

Πηγή: «Ορθόδοξος Τύπος»

How Often Should We Receive Holy Communion?

Macarius Notaras

To receive Communion the usual two or three times a year is good and helpful, but to receive Communion more frequently is far better. Remember, the nearer a person comes to the light, the more light he gets. The closer he draws to the fire, the warmer he is. The nearer he approaches sanctity, the more saintly he becomes.

π. Ιωάννης Ρωμανίδης: Ποια είναι η ουσία της Ορθοδόξου Παραδόσεώς μας

Το θέμα τώρα είναι ποια είναι η ουσία της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Η Ορθόδοξη παράδοσι προσφέρει μέθοδο θεραπείας του νοός του ανθρώπου, δηλαδή της ψυχής του. Η θεραπεία αυτή έχει δύο φάσεις, όπως είπαμε, τον φωτισμό κα την θέωσι. Η θέωσις, δηλαδή η θεοπτία, είναι η εγγύησις της θεραπείας, της πλήρους θεραπείας.

Αυτή η θεραπευτική μέθοδος, η θεραπευτική αγωγή, που προσφέρει η Ορθόδοξος παράδοσις, παραδίδεται (εξ ου και παράδοσις) από γενεά σε γενεά με φορείς ανθρώπους, οι οποίοι έφτασαν στον φωτισμό και στην θέωσι και έγιναν θεραπευτές για τους άλλους. Δεν είναι δηλαδή απλή μεταβίβασις γνώσεων από τα βιβλία, αλλά μεταβίβασις και διαδοχή εμπειρίας, της εμπειρίας του φωτισμού και της εμπειρίας της θεώσεως.

(κάνετε κλικ επάνω στις Αγγλικές λέξεις: Read more, να διαβάσετε όλο το κείμενο)