1.
2.
3.
πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (χημικού)
Εισαγωγικά
ιστορικά στοιχεία
Τα τελευταία χρόνια πολύς λόγος γίνεται για ένα
καινούργιο σχετικά «έθιμο» που εξαπλώνεται σιγά-σιγά σε όλη την Ελλάδα, η
περιφορά του Επιταφίου της Παναγίας την παραμονή της τίμησης της Κοιμήσεώς της,
την 15η Αυγούστου, και οι ψαλμοί των Εγκωμίων της, μια πρακτική που ο μεν ο
κόσμος το ενστερνίστηκε ως έθιμο, ενώ η επίσημη Εκκλησία προβληματίζεται ακόμα.
Τα εγκώμια της Παναγίας είναι οι ύμνοι που
ψάλλονταν πάνω από τον Τάφο της Παναγίας στα Ιεροσόλυμα ανήμερα της Κοιμήσεως
και εμφανίστηκαν στα τέλη του περασμένου αιώνα στις Κυκλάδες, ενώ σύντομα
εξαπλώθηκαν ακόμα και σε Ελληνορθόδοξες Ενορίες της Διασποράς και Μοναστήρια,
εκτός από τα Αγιορείτικα.
Σύντομα το «καινοφανές» ζήτημα συζητήθηκε στην Ιερά Σύνοδο του Απριλίου 1865, η οποία υπό την Προεδρία του Μητροπολίτου Αθηνών Θεοφίλου αποφάσισε ότι δεν περιέχονται στο τυπικό της δικής μας θρησκείας, και παρ’ ότι εξυμνούν τη Μητέρα του Χριστού δεν είναι ανεκτή η «εισαγωγή» τους στη λατρεία.
«Έχουμε ανάγκη από πολλή ταπείνωση εφόσον με τη χάρη του Θεού φροντίζουμε για τη φύλαξη του νου. Ταπείνωση πρώτα απέναντι στο Θεό και έπειτα απέναντι στους ανθρώπους Με κάθε τρόπο και από παντού οφείλουμε να συντρίβουμε την καρδιά μας, μεταχειριζόμενοι κάθε τι που μας ταπεινώνει. Ταπεινώνουν την ψυχή μας οι πολλές ευεργεσίες του Θεού σε μας, όταν τις μετρούμε μία- μία και τις φέρνουμε στο νου μας».
Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου
Η κοίμηση της Θεοτόκου καταρχήν είναι πραγματική και η μετάσταση είναι μια ιδιαίτερη και κατά χάρη ενέργεια του Θεού για να φυλάξει αλώβητο το σκεύος της κυοφορίας του Θεού Λόγου από τη «διαφθορά» του θανάτου. Τούτη όμως η θεϊκή ενέργεια δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια κατά πρόληψη πραγμάτωση της ανάστασης. Η Θεοτόκος μπαίνει στο βασίλειο της ζωής αναστημένη χάρη στις συνέπειες της κατά χάρη αγιότητας, που αφορά όλους τους ανθρώπους και όχι ως ένα προνομιούχο ον που απαλλάχτηκε από το προπατορικό αμάρτημα κατά τη σύλληψή του. Για την Θεοτόκο και τη μετάστασή της έχουμε μαρτυρίες αγίων της Εκκλησίας μας:
Τώρα έχουμε τόν νέον Άρχοντα Οφφικιάλιο Πατριαρχείου κ. Βαρθολομαίου, τόν σωτήρα μας κ. Σωτήρη Τσιόδρα ο οποίος είπε : " Όποιος πεθαίνει από ή μέ covid, εμείς γράφουμε θάνατος από covid ".
Προηγουμένως, είχαμε κι άλλον. Αυτός ήταν " μεγάλος" Άρχοντας Ρήτορας. Ο κ. Τσιόδρας είναι απλά "άρχοντας" - υποτίθεται τής Ιατρικής.
Καί τί είπε αυτός ο άλλος ;
Ἡ Παναγία, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, ἄσκησε ὁλοκληρωτικά τήν παρθενία, προσκολληθείσα στόν Τριαδικόν Θεόν, μέ τέλεια ὑπακοή, ταπείνωση καί ἀγάπη στό πανάγιον θέλημά Του.
Τό προπατορικό ἁμάρτημα
πού ἔφερε, ἐξαιτίας τῆς ἀστοχίας τῆς προμήτορος Εὔας, οὐδέποτε ἐβλάστησε καρπόν
ἤ φύλλα, οὔτε καί κατά διάνοια. Ἐπεδίωκε, ἀδιαλλείπτως μέ ἀγῶνες πνευματικούς,
τήν παρθενίαν, τήν ὑπακοήν. Ἐξομοιώνεται, στόν ναόν, κατά χάριν μέ τόν Πατέρα
πού γέννησε μέ παρθενία τόν Υἱόν, ἀϊδίως καί ἀχρόνως καί μέ τόν παρθένο Υἱό πού
προῆλθε μέ γέννηση ἀπό τόν Πατέρα· καί πού γεννήθηκε σωματικά τόν κατάλληλο
καιρό, ἀπό τά δικά της ἄχραντα αἵματα καί μέ τό Ἅγιον Πνεῦμα πού προβάλλεται
μόνο ἀπό τόν Πατέρα, ὄχι μέ γέννηση, ἀλλά μέ ἐκπόρευση, μέ τρόπο ἀνείπωτο.
Ἀγαποῦμε τήν Δέσποινα ὑπερβολικά, σεβαστή γερόντισσα, ἐπειδή ἀναμφιβόλως στό πανάχραντο πρόσωπό Της, ἔγκειται ὁλόκληρο τό μυστήριο τῆς Κ.Διαθήκης· καί μέσω τῆς Θεοτόκου Μαρίας, συγγενεύουμε μέ συγγένεια ἐξ’ αἵματος, μέ τόν Θεόν. Μέ μεσίτρια τήν Ἀειπάρθενον, βιώνουμε ἐμπειρικά τό μυστήριο πού μᾶς καταδεικνύει καί μᾶς προσφέρει ὁλόκληρο τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, σέ ὅλον τόν θαυμαστόν Πλοῦτον τῆς Θεανθρωπίνης προσωπικότητός Του· ὅλες τίς δυνάμεις καί ὅλη τήν ἀγάπη Του. Ἔτσι πληροῦται ὅλη ἡ πνευματική καί ὑπερφυής οἰκονομία τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου.
Ἰδόντες οἱ Παγκοσμιοποιηταί (= Σατανισταί) ὅτι αἱ πελωρίων διαστάσεων ἀπάται τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς «κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας», τοῦ «προσφυγικοῦ» ζητήματος (διάβαζε «ἀντικαταστάσως πληθυσμῶν» μέ στόχον τήν ἰσλαμοποίησιν τῆς Εὐρώπης), τῶν καταστρεπτικῶν μνημονίων, τοῦ κορονοϊοῦ καί τῆς ὑποχρεωτικότητος τῶν «ἐμβολίων» (διάβαζε «θανατηφόρων ἐνέσεων», κατά Vladimir Zelenko, μέ στόχον τήν μείωσιν τοῦ πληθυσμοῦ), τῆς «κλιματικῆς κρίσεως», τῆς καταστροφῆς τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος διά τῶν ἐμπρησμῶν, χάριν τῆς ἐξυπηρετήσεως ἀλλοτρίων συμφερόντων (ἐγκατάστασιν ἀνεμογεννητριῶν, ἀνέγερσιν ξενοδοχείων κ.λπ.), τήν σκόπιμον/ἐγκληματικήν παράλειψιν ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν σιδηροδρόμων κ.ἄ., τάς ὁποίας αὐτοί ἔχουν διοργανώσει καί ἐκτελέσει παγκοσμίως, «ἔπιασαν» εἰς τό εὐρύ κοινόν· καί ὅτι αἱ κατά τόπους Διοικοῦσαι Ἱεραρχίαι, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τήν μόνην δύναμιν πού θά ἠδύνατο ν’ ἀνατρέψῃ τά ἄκρως βρωμερά συνωμοτικά σχέδιά των, εἶναι πλέον συνεργοί των, ὡς ἄλλοι Ἰοῦδαι· προχωροῦν τώρα ἀκάθεκτοι εἰς νέας ἀπάτας, νέους περιορισμούς τῶν ἐλευθεριῶν καί νέας βρωμεράς προδοσίας.
Έλεγαν για τον άγιο Σπυρίδωνα ότι είχε μια θυγατέρα παρθένο, ευλαβή σαν τον πατέρα της, με το όνομα Ειρήνη. Ένας γνωστός αυτής, της έδωσε ένα πολύτιμο κόσμημα να του το φυλάξει. Κι αυτή για να το ασφαλίσει καλύτερα, έκρυψε το θησαυρό στη γη. Μετά όμως από λίγο καιρό έφυγε από τον κόσμο αυτό η παρθένος.
«Ὅπως τὰ βλέφαρα ἀγγίζουνε τόνα τ᾿ ἄλλο, ἔτσι κι οἱ πειρασμοὶ εἶνε κοντὰ στοὺς ἀνθρώπους. Καὶ τὰ οἰκονόμησε ὁ Θεὸς μὲ σοφία, γιὰ τὴ δική σου ὠφέλεια, γιὰ νὰ χτυπᾶς μὲ ὑπομονὴ τὴν πόρτα Του, καὶ ἀπὸ τὸν φόβο τῶν λυπηρῶν νὰ Τὸν θυμᾶται ὁ λογισμός σου, καὶ νὰ Τὸν σιμώσεις μὲ τὴν προσευχή, καὶ ν᾿ ἁγιαστεῖ ἡ καρδιά σου μὲ τὸ νὰ Τὸν συλλογίζεσαι. Καὶ σὰν Τὸν ἐπικαλεστεῖς θὰ σ᾿ ἀκούσει, καὶ θὰ μάθεις πῶς ὁ Θεὸς εἶνε Κεῖνος ποὺ θὰ σὲ γλυτώσει. Καὶ θὰ νοιώσεις Κεῖνον ποὺ σ᾿ ἔπλασε καὶ ποὺ νοιάζεται γιὰ σένα καὶ ποὺ σὲ φυλάγει καὶ πώπλασε διπλὸ τὸν κόσμο γιὰ σένα, τὸν ἕνα σὰν δάσκαλο καὶ πρόσκαιρο παιδευτή, τὸν ἄλλο σὰν πατρογονικὸ σπίτι σου καὶ αἰώνια κληρονομιά σου. Δὲν σ᾿ ἔκανε ὁ Θεὸς ἀπαλλαγμένο ἀπ᾿ τὰ λυπηρά, μήπως θαρρευόμενος στὴν Θεότητα, κληρονομήσεις ὅ,τι κληρονόμησε κεῖνος, ποὺ πρῶτα λεγότανε Ἑωσφόρος, κι ὕστερα γίνηκε Σατανᾶς καὶ πάλι δὲν σ᾿ ἔκανε ἀλύγιστον καὶ ἀσάλευτον, γιὰ νὰ μὴ γίνεις σὰν τ᾿ ἄψυχα τὰ κτίσματα καὶ σοῦ δοθοῦνε τὰ ἀγαθὰ δίχως κέρδος καὶ δίχως μισθό, ὅπως στὰ ἄλογα εἶνε τὰ φυσικὰ χαρίσματα τὰ χτηνώδικα. Γιατὶ εἶνε εὔκολο σ᾿ ὅλους νὰ καταλάβουνε πόση ὠφέλεια καὶ πόση φχαρίστηση καὶ ταπείνωση κερδίζει ὁ ἄνθρωπος περνώντας τοῦτα τὰ μπόδια».
Η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού αποτελεί αναγέννησιν όλων των ευρωπαϊκών ουμανισμών, αναγέννησιν πτωμάτων. Διότι αφ΄ ότου ο Θεάνθρωπος Χριστός είναι παρών εις τον γήϊνον κόσμον, ο κάθε ουμανισμός είναι πτώμα. Τα δε πράγματα έχουν ούτω, διότι η Σύνοδος ενέμεινεν επιμόνως εις το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα=του ανθρώπου. Θεωρούμενοι από την σκοπιάν του αεί ζώντος Θεανθρώπου, του ιστορικού Κυρίου Ιησού, όλοι οι ουμανισμοί κατά το μάλλον ή ήττον ομοιάζουν με εγκληματικάς ουτοπίας, διότι εν ονόματι του ανθρώπου φονεύουν κατά διαφόρους τρόπους και εξοντώνουν τον άνθρωπον ως ψυχοφυσικήν οντότητα. Όλοι οι ουμανισμοί επιτελούν ένα αλογίστως τραγικόν έργον: διϋλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλον. Δια δε του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα το έργον αυτό έχει αναχθή εις δόγμα. Όλα αυτά όμως είναι φρικτά, φρικτότατα. Διατί; Διότι το ίδιον δόγμα περί του αλαθήτου του ανθρώπου δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η ανατριχιαστική κηδεία του κάθε ουμανισμού, από του βατικανού, του αναχθέντος εις δόγμα, μέχρι του σατανικού ουμανισμού του Σαρτρ. Εις το ουμανιστικόν πάνθεον της Ευρώπης όλοι οι θεοί είναι νεκροί, με επί κεφαλής τον Ευρωπαϊκόν Δία. Νεκροί, έως ότου εις την μαραμένην καρδίαν των ανατείλη η μέχρι τελείας αυταπαρνήσεως μετάνοια, με τας αστραπάς και τας οδύνας της του Γολγοθά, με τους αναστασίμους σεισμούς και τας μεταμορφώσεις της, με τας καρποφόρους της θυέλλας και αναλήψεις. Και τότε; Τότε θα είναι ατελείωτοι αι δοξολογίαι των προς τον αεί ζωοποιόν και θαυματουργόν Θεάνθρωπον, τον όντως μόνον Φιλάνθρωπον εις όλους τους κόσμους.
Τὸ ἐρώτημα αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ κάνουμε στὸν ἑαυτό μας, διότι φαίνεται
Ὑμνοῦμέν σε, εὐλογοῦμέν σε, προσκυνοῦμέν σε, δοξολογοῦμέν σε, εὐχαριστοῦμέν σοι, διὰ τὴν μεγάλην σου δόξαν.
Κύριε Βασιλεῦ, ἐπουράνιε Θεέ, Πάτερ παντοκράτορ·
Κύριε Υἱὲ μονογενές, Ἰησοῦ Χριστέ, καὶ Ἅγιον Πνεῦμα.
Κύριε, ὁ Θεός, ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Υἱὸς τοῦ Πατρός, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ἐλέησον ἡμᾶς, ὁ αἴρων τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου.
Πρόσδεξαι τὴν δέησιν ἡμῶν, ὁ καθήμενος ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς καὶ ἐλέησον ἡμᾶς.
Ὅτι σὺ εἶ μόνος Ἅγιος, σὺ εἶ μόνος Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός· Ἀμήν.
Ἰδόντες οἱ Παγκοσμιοποιηταί (= Σατανισταί) ὅτι αἱ πελωρίων διαστάσεων ἀπάται τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς «κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας», τοῦ «προσφυγικοῦ» ζητήματος (διάβαζε «ἀντικαταστάσως πληθυσμῶν» μέ στόχον τήν ἰσλαμοποίησιν τῆς Εὐρώπης), τῶν καταστρεπτικῶν μνημονίων, τοῦ κορονοϊοῦ καί τῆς ὑποχρεωτικότητος τῶν «ἐμβολίων» (διάβαζε «θανατηφόρων ἐνέσεων», κατά Vladimir Zelenko, μέ στόχον τήν μείωσιν τοῦ πληθυσμοῦ), τῆς «κλιματικῆς κρίσεως», τῆς καταστροφῆς τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος διά τῶν ἐμπρησμῶν, χάριν τῆς ἐξυπηρετήσεως ἀλλοτρίων συμφερόντων (ἐγκατάστασιν ἀνεμογεννητριῶν, ἀνέγερσιν ξενοδοχείων κ.λπ.), τήν σκόπιμον/ἐγκληματικήν παράλειψιν ἐκσυγχρονισμοῦ τῶν σιδηροδρόμων κ.ἄ., τάς ὁποίας αὐτοί ἔχουν διοργανώσει καί ἐκτελέσει παγκοσμίως, «ἔπιασαν» εἰς τό εὐρύ κοινόν· καί ὅτι αἱ κατά τόπους Διοικοῦσαι Ἱεραρχίαι, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τήν μόνην δύναμιν πού θά ἠδύνατο ν’ ἀνατρέψῃ τά ἄκρως βρωμερά συνωμοτικά σχέδιά των, εἶναι πλέον συνεργοί των, ὡς ἄλλοι Ἰοῦδαι· προχωροῦν τώρα ἀκάθεκτοι εἰς νέας ἀπάτας, νέους περιορισμούς τῶν ἐλευθεριῶν καί νέας βρωμεράς προδοσίας.
Οι ιεροί κανόνες της Εκκλησίας απαγορεύουν την παραίτηση Επισκόπου,με την προ΄υ΄πόθεση να μην έχει τελεσθεί παράπτωμα κωλυτικό.
Ο Επίσκοπος πεθαίνει
νυμφευμένος με την ΄΄γυναίκα του΄΄,δηλαδή την Επισκοπή του.
Τα περί παραιτήσεως
Επισκόπου είναι ένα ακόμη εφεύρημα των αιρετικοσχισματικών και μη μετεχόντων
της Εκκλησίας Νεοημερολογιτών.[βλ΄΄.Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος΄΄ν.590/1977,άρθρο
34]
Το παπικό Πρωτείο δεν έχει θεολογική βάση ούτε αγιοπνευματική και εκκλησιολογική νομιμοποίηση. Στηρίζεται σαφώς σε κοσμικού χαρακτήρα νοοτροπία εξουσίας-διακονίας. Ανατρέπει την αγιοπνευματική δομή του μυστηριακού σώματος της Εκκλησίας, σχετικοποιεί και πρακτικώς καταργεί τη Συνοδικότητα ως αγιοπνευματική λειτουργία του σώματος της Εκκλησίας και εισάγει το κοσμικό φρόνημα σ’ αυτήν, ακυρώνει την ισοτιμία των επισκόπων και ιδιοποιείται την απόλυτη διοικητική εξουσία εφ’ όλης της Εκκλησίας, παραμερίζοντας ουσιαστικά τον Θεάνθρωπο και τοποθετώντας ως ορατή κεφαλή έναν άνθρωπο, και με τον τρόπο αυτό επαναλαμβάνει θεσμικά πλέον το προπατορικό αμάρτημα. Και, όπως με το Filioque καταλύθηκε στη Δύση θεσμικά η ισοτιμία των προσώπων της Αγίας Τριάδος και ειδικότερα του Αγίου Πνεύματος, το οποίο κατά τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά υποβιβάστηκε στην οντολογική κατηγορία των κτισμάτων, έτσι και με το παπικό Πρωτείο, θεσμικά, επιβεβαιώνεται η απουσία της χαρισματικής παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στο εκκλησιαστικό σώμα, το οποίο ουσιαστικά μεταλλάσσεται από θεανθρωποκεντρικό σε ανθρωποκεντρικό. Τέλος, η θεραπεία της παραπάνω εκκλησιολογικής εκτροπής των Παπικών μπορεί να αναζητηθεί μόνον στην εν ταπεινώσει επιστροφή τους στην παραδοσιακή Εκκλησιολογία της Ορθόδοξης Ανατολής.
(Απόσπασμα απο παλιότερο άρθρο)
ΑΠΑΝΤΗΣΗ.. Για να απαντήσουμε στην ερώτηση θα πρέπει να ξεκαθαριστούν πρώτα κάποιοι όροι.
- Άλλο το ιστορικό γεγονός της Μεταμόρφωσης του Χριστού και άλλο η εορτή και η ιστορική της εξέλιξη.
-Άλλο ημερολόγιο και άλλο εορτολόγιο.
ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ : κατάλογος στον οποίο έχουν καταγραφεί οι γιορτές ενός έτους καθώς και το σχετικό βιβλίο της εκκλησίας με πληροφορίες για τις εορτές και τους εορταζομένους αγίους.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ: Είναι σύστημα μέτρησης του χρόνου σε ημέρες, μήνες και έτη, με το οποίο γίνεται δυνατή η χρονική κατάταξη παρελθοντικών ή μελλοντικών γεγονότων.
Την εορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος το ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ την καθορίζει στις 6 Αυγούστου (σταθερά) και το ημερολόγιο την ημέρα (διαφορετική κάθε χρονια).
Κυκλοφόρησε και προβάλλεται ως σημαντικό γεγονός ανακοίνωση είκοσι δύο (22) Χριστιανικών σωματείων περί των νέων ταυτοτήτων. Πρόκειται για μια έκθεση ιδεών όπου απουσιάζει ο θεολογικός ορθόδοξος λόγος. Διαβάζοντας την ανακοίνωση διαπιστώνουμε τα εξής:
Η υποδόρια τρώση της κοινοβουλευτικής ενότητας
Η φαιά πολιτική προπαγάνδα συσκοτίζει τον ανθρώπινου νου και κυριεύει την ψυχή των ανθρώπων, εξ αυτού του λόγου, τα συστημικά μέσα μαζικής εξαπατήσεως έσπευσαν άμα τη εκλογή του κόμματος Σπαρτιατών, να διαβάλλουν ιταμώς να συκοφαντήσουν κατά συρροή τους βουλευτές του κόμματος δολοφωνώντας χαρακτήρες, αποπειρώμενοι δια πυρός και σιδήρου, καίτοι άτοπα και αβάσιμα να συνδέσουν το εν λόγω κόμμα ως μία συνεχή διάδοχος κατάσταση με την Χρυσή Αυγή.
π.Δομετίου Αμβρακιώτη
-----------------------------------------------------------------------
Στο
προφίλ fb νέο-αποτειχισμένου κληρικού διαβάσαμε τα εξής:
"Δεν
μπορείς να κοινωνήσεις αν είσαι στην αίρεση, αν είσαι εμβολιασμένος και αν έχεις πάρει την κάρτα".(:::::::::).
Οι
απαράδεκτες αυτές απόψεις μας αναγκάζουν να σημειώσουμε τα εξής;
Η αποτείχιση είναι μια πρακτική ορθόδοξης ένστασης κατά των αιρέσεων και βασίζεται στον 31ο Αποστολικό κανόνα και 15ο κανόνα της ΑΒ Συνόδου.