Εύσχημος ο Όσιος και Ομολογητής Πατήρ ημών έζησε κατά τους χρόνους των Εικονομάχων, από βρεφικής δε ηλικίας καλώς ανατραφείς και κατασταθείς ανήρ τέλειος, εχρημάτισε ναός του Αγίου Πνεύματος. Γενόμενος δε Μοναχός, ανήλθε και εις το υψηλόν της Ιερωσύνης αξίωμα. Όθεν και επληρώθη υπό της Χάριτος του Θεού. Τρωθείς δε υπό θεϊκού και ενθέρμου ζήλου, κατήσχυνε τους ιερείς των αιρετικών εικονομάχων, θαυμάσια παράδοξα ενεργών. Διότι νεκρόν βρέφος υπό της μητρός του βασταζόμενον δια προσευχής του ανέστησε και προς την ζωήν επανέφερε· και εις τα θηρία φοβερός εγένετο, διότι δια μόνης της προσταγής του εδίωκεν αυτά τα οποία κατέτρωγον τα χλωρά λάχανα.
Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας χωρὶς τὸ Συνοδικόν της. Ἐκκλησία χωρίς Χριστό. --- Γράφει ὁ Γεώργιος Κ. Τζανάκης
Γιατὶ οἱ ἅγιοι Πατέρες ἐθέσπισαν τὸν ἐορτασμὸ τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας τὴν πρώτη Κυριακὴ τῶν νηστειῶν;
Γιατὶ ἡ σημερινὴ
ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία ἀπεχθάνεται, περιφρονεῖ καὶ κυρίως διαστρέφει καὶ ἀναποδογυρίζει
ἐντελῶς τὴν σημασία αὐτῆς τῆς ἑορτῆς;
Γιατὶ πέταξαν ἔξω
τὸ…
Συνοδικὸν τῆς Ὀρθοδοξίας; Ἡ ἑορτὴ θεσπίστηκε καὶ ἔλαβε τὴν συγκεκριμένη μορφὴ ἀκριβῶς γιὰ νὰ ἀκούῃ ὁ λαὸς ὅσα ὑπάρχουν στὸ Συνοδικὸ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἐκεὶ θὰ ἀκούσουμε καὶ γιὰ τὴν εἰκονομαχικὴ αἵρεσι, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλες τὶς ἄλλες αἱρέσεις καὶ τοὺς ἀντορθοδόξους τρόπους σκέψεως καὶ ζωῆς.
-----------------------------
Ὡραιότατον κείμενον! Θά ἤθελα νά σχολιάσω τήν ἑξῆς πρότασιν: «Τώρα καὶ μιὰ εἰκοσαετία σχεδὸν τίποτα δὲν ἀκούγεται ἀπὸ τὸ Συνοδικὸν τῆς Ὀρθοδοξίας στὶς ἐκκλησίες.»
Τό 1998 ἐκκλησιάσθηκα διά πρώτην φοράν σέ ναόν τοῦ Πατρίου τήν Κυριακήν τῆς Ὀρθοδοξίας. Κατά τό κήρυγμα, ἄκουσα ὅτι τό ἀπόγευμα θά διαβαζόταν τό Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας. Τότε ρώτησα ἕνα φίλον μου τί εἶναι αὐτό, ὁ ὁποῖος μοῦ ἐξήγησε ὅτι «θά διαβασθοῦν τά ἀναθέματα». Ἀπορημένος, τόν ρώτησα: «Ποιά ἀναθέματα;» Ἤμουν τότε 43 ἐτῶν, τακτικῶς ἐκκλησιαζόμενος εἰς διαφόρους πόλεις, ἀπόφοιτος ἑξαταξίου Γυμνασίου, ἀλλά δέν εἶχα ἀκούσει τίποτε διά τὸ Συνοδικὸν τῆς Ὀρθοδοξίας! Ἐπειδή δέν διαβαζόταν, βεβαίως! Σημειωθήτω ὅτι, συμφώνως μέ τήν Ε' Οἰκ. Σύνοδον, ὁ ἀρνούμενος ν' ἀναθεματίσῃ τούς αἱρετικούς καθιστᾶ ἑαυτόν ὑπόδικον δι' ἀνάθεμα! Ποῦ εἶναι τώρα οἱ πληρωμένοι κονδυλοφόροι νά ἰσχυρισθοῦν ὅτι οἱ Π/Ηται ἔκαναν σχίσμα τό 1924, διότι ἔπρεπε δῆθεν νά παραμείνουν εἰς κοινωνίαν μέ τούς Οἰκουμενιστάς;
--------------------------
"Όλοις τοις αιρετικοίς, ανάθεμα." [Συνοδικό Ορθοδοξίας.]
Κυριακή Ορθοδοξίας 2022 και η Εκκλησία εορτάζει την νίκη κατά πάντων των αιρετικών και πασών των αιρέσεων.
Πρίν από λίγο, το πλήρωμα της Εκκλησίας βροντοφώναξε το ανάθεμα που αναφέρεται στο Συνοδικό της Ορθοδοξίας και το οποίο απευθύνεται πρός όλους τους αιρετικούς.
Στις μέρες μας, εκτός από του Παπικούς και τα παρακλάδια τους, αιρετικοί και σχισματικοί είναι από το 1924 και οι Νεοημερολογίτες.
Αιρετικοί και σχισματικοί είναι και οι οπαδοί του πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, Ακακιοφλωρινικοί, ο οποίος το 1937 έσχισε και αυτός τον Άρραφο Χιτώνα του Κυρίου.
[H ένταξή τους στον 4301/2014 νόμο, τα λέει όλα.]
Αιρετικοί και σχισματικοί και οι πέντε Επίσκοποι, οι οποίοι το 1995, παραχαράσσοντας πλήρως τους δογματικούς όρους της Αγίας Εβδόμης Οικουμενικής Συνόδου, ηθέλησαν να επιβάλλουν τις αιρετικές θεωρίες τους περί εικόνας της Αγίας Τριάδος [και όχι μόνο] με αποτέλεσμα να επιφέρουν ένα ακόμη σχίσμα στο πλήρωμα της Εκκλησίας.
Αιρετικός και σχισματικός και ο πρ. αρχιεπίσκοπος Νικόλαος, ο οποίος, στο βιβλίδιό του ΄΄Προσκυνούμεν Πατέρα Υιόν και Άγιον Πνεύμα...΄΄ κατέγραψε το αιρετικό πιστεύω του, παραχαράσσοντας και διαστρεβλώνοντας πλήρως την διδασκαλία της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου για τις ιερές εικόνες.
Αιρετική και σχισματική και η ομάς που προέκυψε το 2019, μέσα από τον οικουμενιστικό Τόμο Ενώσεώς τους.
Εκεί, τα παπικά κατασκευάσματα [εικόνα Αγίας Τριάδος κ.λ.] εντάχθηκαν στην Παράδοση της Εκκλησίας, επτά Ορθόδοξοι Επίσκοποι υπετάγησαν σε δύο αμετανοήτους σχισματοαιρετικούς, ένας εκ των οποίων χειροτονήθηκε από την καθηρημένη σύνοδο του αιρετικού Νικολάου και ο άλλος είναι υμνητής και επαινέτης του προδότου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου και εκείνος που έχει άρει την υπογραφή του από την καθαίρεση του Καλλίστου, οι οποίοι ήταν συνοδοιπόροι, ομόπιστοι και συνεργάτες του αιρετικού Νικολάου από το 2003.
Εκεί η Εκκλησία έγινε πλευρά, οι Ρώσσοι της Διασποράς έγιναν ορθόδοξοι από το 1949, μέσα από την ψευδοχειροτονία του Ρουμάνου Βίκτωρα Λέου και γενικώς δεν άφησαν τίποτα όρθιο.
Υπάρχουν και δύο αιρετικές Εγκύκλιοι : η 2566/1992 και η 3280/2007, οι ποίες γέμουν αιρέσεων.
Ο άνθρωπος αγιάζεται διά της ακριβούς ομολογίας της πίστεως, μας λέει ο άγιος Μάξιμος, και όλες οι παραπάνω σχισματοαιρετικές ομάδες δέν έχουν την Ορθόδοξη Ομολογία και συνεπώς δεν ανήκουν στην Εκκλησία. [PG 90,165 Α]
«Ουδέν όφελος βίου καθαρού, δογμάτων διεφθαρμένων», σημειώνει ο ιερός Χρυσόστομος, «ώσπερ ουδέ τοὐναντίον, δογμάτων υγιών, εάν ὁ βίος η διεφθαρμένος»[PG 53,31 και PG 59,369]
Ο μοναδικός που ορθοτομεί τον λόγον της αληθείας, είναι ο Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου Αμφιλόχιος.
Αυτός δεν προσκύνησε τον Βάαλ, και με την 127/219-2021 Ιστορική Ποιμαντορική του Εγκύκλιο διακήρυξε την Ορθόδοξη Πίστη, παραμένοντας εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας, μαζί με τους Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής και όλους των άλλων Συνόδων.
Απόσπασμα από την ομιλία που έγινε σήμερα Κυριακή της Ορθοδοξίας του 2022.
------------------------
Εἶναι πολύ πιθανόν ὅτι τό κίνημα τῶν τριῶν Ἐπισκόπων τοῦ 1935 θά ἐνισχύετο ὑπό ἄλλων ἑπτά, σύμφωνα μέ ὑποσχέσεις πού εἶχαν δοθῆ πρός τόν Ἅγιον πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομον. Ἐάν οἱ ὑποσχέσεις αὐτές ὑλοποιοῦντο, εἶναι πιθανόν νά ἐθριάμβευεν ἡ Ὀρθοδοξία μέ τήν ἐπαναφοράν τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑορτολογίου! Ὡστόσον, ὁ Διάβολος ἐπρόλαβε καί ἐκινητοποίησε τό ὄργανόν του Ματθαῖον Καρπαθάκην, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ ἐκαινοτόμησε τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν, ἀποφανθείς ὅτι οἱ Ν/Ηται ἀπώλεσαν αὐτομάτως τήν ἱερωσύνην των λόγῳ τοῦ σχίσματος πού ἔκαναν τό 1924, τό 1937 ἀπεσχίσθη ἀπό τούς Ὀρθοδόξους, προσφέρων ἔτσι μεγίστην ὑπηρεσίαν εἰς τούς Οἰκουμενιστάς, Χρυσόστομον Παπαδόπουλον κ.ἄ. Ἀπό τότε, οἱ καταστροφεῖς τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος Ματθαιϊσταί παραμένουν ἀμετανόητοι σχισματο-αιρετικοί. Ζωντανόν παράδειγμα τῆς αἱρέσεως τοῦ Ματθαιϊσμοῦ εἶναι ὁ τακτικός σχολιαστής αὐτοῦ τοῦ ἱστολογίου κ. Χ. Στουραΐτης.
O λαός του Θεού κοιμάται ήσυχος….
Ουδέποτε εις την ιστορίαν της Εκκλησίας κακόδοξοι ποιμένες εκινήθησαν τόσο άνετα και έπληξαν τόσο βάναυσα το σώμα και την αλήθειαν της Εκκλησίας όσο τα τελευταία 35 χρόνια! Όχι μόνον κατώρθωσαν να προδίδουν άνευ καμμιάς αντιδράσεως, αλλά να κάνουν και τους διοικούντας το Άγιον Όρος πειθήνια όργανά των, υπασπιστάς και προασπιστάς της πολιτικής των, ώστε αυτοί οι ίδιοι οι Αγιορείται να καταδιώκουν τους συναδέλφους των, τους ελαχίστους που ετόλμησαν τελικώς να σπάσουν το φράγμα της σιωπής και της ενόχου ανοχής και να ομολογήσουν αρρενωπά, ότι δεν ακολουθούν πλέον τον ψευδοποιμένα του Φαναρίου. Και τα χρόνια κυλούσαν. Η αίρεσις εγιγαντούτο καθημερινώς ενώ οι υπεύθυνοι της Ιεράς Κοινότητος και λοιποί καθηγούμενοι των Μονών συζητούσαν και έγραφαν για τον Μακρυγιάννη και την ελληνική γλώσσα, συνεχώς δε εντός και εκτός του Όρους εκήρυτταν για το αναγκαίον της..…νήψεως και το υπερβάλλον του ..…μυστικού γνόφου της ανατολικής Θεολογίας… Εν τω μεταξύ ο λαός του Θεού κοιμάται ήσυχος, αφού δεν ακούει από τους φύλακες καμμιά φωνή εγρηγόρσεως και κινδύνου.
--------------------
Ἐκτός ἀπό τούς Ἁγιορείτας, καί μοναχοί ἄλλων μονῶν, καθώς καί ἱεροκήρυκες πού ὤργωναν τήν Οἰκουμένην ἔπραξαν τά ἴδια. Πολλοί δέ ἐξ αὐτῶν ἔβρισκαν διαφόρους αἱτιολογίας (π.χ. τήν ἀνέγερσιν κάποιου ναοῦ) διά νά συλλέγουν χρήματα! Γιά τήν Πίστιν, ὅμως, τσιμουδιά! Χάριν παραδείγματος, γύρω στό 1995 ἦρθε κάποιος ἡλικιωμένος (μή ἁγιορείτης) μοναχός στήν μακρυνήν Αὐστραλίαν. Ἀπό τούς ἐκεῖ ἱερεῖς ἔγινε γνωστόν ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ἀνέλαβε ν' ἀνεγείρῃ κάποιο κτίσμα στόν τόπον του, ἐδιαφημίσθη δέ ὡς σπουδαῖος πνευματικός, δι' ὅ καί πολλοί ἔτρεξαν νά ἐξομολογηθοῦν σ' αὐτόν. Ἄν μετά τό τέλος τῆς ἐξομολογήσεως δέν ἄφηνες τόν ὀβολόν σου, ὅμως, σέ τραβοῦσε ἀπό τό σακκάκι σου καί σοῦ ὑπενθύμιζε τόν ἱερόν σκοπόν του, ν' ἀνεγείρῃ τό κτίσμα! Ὁπότε ζητοῦσες συγγνώμην πού δέν τό σκέφθηκες καί φυσικά ἐπλήρωνες τόν γέροντα γιά τίς ὑπηρεσίες του. Ἔτσι, εἶχες τήν αἴσθησιν ὅτι ἀγόρασες μίαν ἐξομολόγησαιν! Βλέπετε, ὁ πιστός λαός ἐμπιστεύεται τό Ὀρθόδοξον ράσον. Ἔτσι, ναί μέν ναοί καί ἄλλα κτίρια ἐκτίσθησαν, ἀλλ' ἡ πίστις γκρεμίσθηκε!!! Καί μείναμε μέ τά ὡραῖα ντουβάρια τῶν κτιρίων καί τά ἐρείπια τῆς Πίστεως!
-----------------------
Ο λαός του Θεού κοιμάται συνειδητά ήσυχος γιατί δεν κοστίζει τίποτα, γιατί γνωρίζει πάρα πολύ καλά, οτι η απόφαση να ξυπνήσει έχει κόστος.
Βάλε και μια αναδιάρθρωση ευθυνών ''δεν είναι δική μας δουλειά, ξέρουν οι επίσκοποι ''κλπ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Ομιλία περί Πίστεως, του Επισκόπου Κερνίκης και Καλαβρύτων, Ηλιού Μηνιάτου (1711 – 1714)
«Απεκρίθη Ναθαναήλ και λέγει τω Ιησού:
Ραββί, συ ει ο Υιός του Θεού, συ
ει ο Βασιλεύς του Ισραήλ»
Όταν εγώ με ευλαβικήν θεωρία στοχάζομαι την αρχήν, την αύξηση, την στερέωση της
Ορθοδόξου μας πίστεως, διακρίνω μυστήρια, ευρίσκω θαύματα, αφ' ενός τόσον
πολλά, ώστε είναι αδύνατον να τα περιγράψω με τον λόγον, και αφ' ετέρου τόσον
υψηλά, ώστε είναι αδύνατον να φθάσω εκεί με την διάνοιαν. Όθεν, όλος εκστατικός
από το θάμβος και την χαράν, τoν μεν ύψιστον Θεόν, ο οποίος εδίδαξε τοιαύτην πίστην, δοξάζω αναφωνώντας με
τoν Δαβίδ: «Μέγας ο Κύριος
ημών και μεγάλη η ισχύς αυτού, και της συνέσεως αυτού ουκ έστιν αριθμός». Τoν δε ορθόδοξον λαόν, ο οποίος επαγγέλλεται τοιαύτην
πίστην, μακαρίζω λέγοντας:
ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ --- "Ἐρώτ. ριαʹ. Πῶς καί τινες αἱρετικοὶ ποιοῦσι πολλάκις σημεῖα;
Ἀπάντηση: Τοῦτο ἡμᾶς οὐκ ὀφείλει ξενίζειν. Ἠκούσαμεν γὰρ τοῦ Κυρίου λέγοντος· ὅτι πολλοὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐροῦσι· «Κύριε, οὐκ ἐν τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν;» καὶ ἐρεῖ αὐτοῖς· «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς· ἀποχωρεῖτε ἀπ' ἐμοῦ, ἐργάται τῆς ἀνομίας». Πολλάκις γὰρ οὐχ ἡ πολιτεία τοῦ θαυματουργοῦντός ἐστιν ἡ τὴν ἴασιν ἐργαζομένη, ἀλλ᾿ ἡ πρὸς αὐτὸν πίστις τοῦ προσερχομένου ἀνθρώπου. Γέγραπται γάρ· «Ἡ πίστις σου σέσωκέ σε». Πλὴν δεῖ καὶ τοῦτο γινώσκειν, ὅτι πολλάκις τινὲς κακόπιστοι καμάτους πολλοὺς δι' ἀσκήσεως τῷ Θεῷ προσήγαγον, καὶ τὴν ἀντιμισθίαν αὐτῶν ἔλαβον ἐν τῷ νῦν αἰῶνι ἐκ Θεοῦ, τὸ τῶν ἰαμάτων καὶ προρρήσεων χάρισμα· ἵνα ἐν τῷ αἰῶνι τῷ μέλλοντι ἀκούσωσιν· Ἀπελάβετε τὰ ἀγαθὰ ὑμῶν καὶ τοὺς καμάτους ὑμῶν· νῦν δὲ λοιπὸν οὐδὲν ὑμῖν κεχρεώστηται" (P. G. 28, 665).
Τη ΙΓ΄ (13η) Μαρτίου, η ανακομιδή του ιερού Λειψάνου του εν Αγίοις Πατρός ημών ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
Νικηφόρος ο εν Αγίοις Αγιώτατος Πατήρ ημών, ο τον ευκλεέστατον της περιφανούς Κωνσταντινουπόλεως κοσμήσας θρόνον, αφού σθεναρώς υπέρ της Αγίας Ορθοδοξίας και των σεπτών και αγίων Εικόνων ηγωνίσθη και δια τούτο υπό του εικονομάχου Λέοντος Ε΄ του Αρμενίου εξωσθείς του Πατριαρχικού θρόνου εν έτει ωιε΄ (815), και μακράν της Κωνσταντινουπόλεως εξορισθείς και αφού επί δέκα τέσσαρα έτη υπέμεινε γενναίως εις την εξορίαν, μη αποδεχθείς ούτε την συμβιβαστικήν λύσιν, την οποίαν του προέτεινεν ο διαδεχθείς τον Λέοντα αυτοκράτωρ Μιχαήλ Β΄ (820 – 829), ως ασύμφωνον προς τας αποφάσεις της Αγίας Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου περί προσκυνήσεως των σεπτών Εικόνων, απήλθε προς Κύριον εν έτει ωκθ΄ (829) Ιουνίου β΄ (2α).
Απολυτίκιο Α΄ Κυριακή των Νηστειών - της Ορθοδοξίας
Τὴν ἄχραντον εἰκόνα σου προσκυνοῦμεν Ἀγαθέ, αἰτούμενοι συγχώρησιν τῶν πταισμάτων ἡμῶν, Χριστὲ ὁ Θεός∙ βουλήσει γὰρ ηὐδόκησας σαρκὶ ἀνελθεῖν ἐν τῷ Σταυρῷ, ἵνα ρύσῃ οὓς ἔπλασας ἐκ τῆς δουλείας τοῦ ἐχθροῦ∙ ὅθεν εὐχαρίστως βοῶμέν σοι∙ Χαρᾶς ἐπλήρωσας τὰ πάντα ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, παραγενόμενος εἰς τὸ σῶσαι τὸν κόσμον.
ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ
Διαλαμβάνουσα, κοινή γλώσση, πόθεν ήρξατο ο διωγμός αυτών και τίνες οι διώκται και είτα οι σύμμαχοι, άμα δε και δι’ ην αιτίαν παρελάβομεν την Ορθοδοξίαν επιτελείν τη Πρώτη Κυριακή των Νηστειών.
Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο Υιός και Λόγος του Θεού και Θεός, προθυμοποιών τους ανθρώπους εις την μάθησιν του καλού, ώρισεν εις το άγιον Ευαγγέλιον· «Ερευνάτε τας Γραφάς, ότι υμείς δοκείτε εν αυταίς ζωήν αιώνιον έχειν» (Ιωάν. ε: 39). Δια τούτο και ημείς, ευλογημένοι Χριστιανοί, αναζητούντες εις τα θεία της αγίας μας Εκκλησίας βιβλία εύρομεν, ότι πτέπον είναι να εορτάζωμεν την ημέραν των Εγκαινίων, ήτοι την ημέραν κατά την οποίαν κατανικηθέντος του κακού μέγα προέκυψε καλόν δια την Εκκλησίαν ανακαινισθείσης αυτής από της των αιρετικών επιβουλής, καθώς και ο Προφήτης Ησαϊας παραγγέλλει λέγων· Εγκαινίζεσθε νήσοι προς Θεόν (Ησ. μα: 1, μα: 16), νήσους τας Εκκλησίας του Θεού ονομάζων.
ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Τη αυτή ημέρα Κυριακή πρώτη των Νηστειών, ανάμνησιν ποιούμεθα της Αναστηλώσεως των Αγίων και Σεπτών Εικόνων, γενομένης παρά των αειμνήστων αυτοκρατόρων Κωνσταντινουπόλεως Μιχαήλ και της μητρός αυτού Θεοδώρας επί της πατριαρχείας του Αγίου και Ομολογητού Μεθοδίου.
Κατά ταύτην την πρώτην Κυριακήν των Νηστειών, η Αγία Εκκλησία του Χριστού εορτάζει πανταχού την Ορθοδοξίαν, ήτοι την των αγίων και σεπτών Εικόνων αποκατάστασιν εις τους τόπους, εις τους οποίους ήσαν απ’ αρχής, την οποίαν αποκατάστασιν έκαμαν η Αγία και μακαριωτάτη βασίλισσα Θεοδώρα και ο υιός αυτής Μιχαήλ Γ΄ (842 – 867), δια παρακινήσεως του εν Αγίοις Πατρός ημών Μεθοδίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, του Ομολογητού (842 – 846) και άλλων Οσίων και Θεοφόρων ανδρών. Η δε αναστήλωσις αύτη, δια να αναδράμωμεν εις την πρώτην της αρχήν, συνέβη ούτω. Λέων ο Ίσαυρος, ο από ονηλάτου και χωρικού, θεία παραχωρήσει, βασιλεύς γενόμενος (717 – 741), καλέσας τον Πατριάρχην Άγιον Γερμανόν (715 – 730), λέγει προς αυτόν:
Εγκώμιον εις τον Άγιον Μεγαλομάρτυρα Θεόδωρον τον Στρατηλάτην. --- Ευθυμίου του Ζυγαδινού ή Πρωτασηκρίτου.
Δίκαιον είναι και πρέπον εις όλους τους φιλοχρίστους να τιμώσι με λόγους και να εγκωμιάζωσι τον έχοντα την ονομασίαν των δωρεών του Θεού Μάρτυρα, ήτοι τον μέγαν Στρατηλάτην Θεόδωρον, του οποίου την μνήμην πανηγυρίζομεν σήμερον· όστις έφθασε μεν εις το άκρον της αρετής και της πίστεως, πολλούς δε αγώνας υπέμεινε δια την ευσέβειαν, και πολλάς νίκας κατά των απίστων εποίησε, και ακολούθως έλαβε δια ταύτα παρά Κυρίου τους αμαράντους στεφάνους. Δίκαιον, λέγω, είναι και πρέπον, και χρέος έχουν όσοι αγαπώσι τον Θεόν, να μεγαλύνωσι με ευφημίας τους ευδοκιμήσαντας εις τους τοιούτους υπέρ ευσεβείας αγώνας. Διότι εκείνα τα έργα, τα οποία είναι εις τον Θεόν αρεστά, έγιναν και εις αυτούς ποθητά, δι’ ο και παρ’ ημών πρέπει ταύτα να εγκωμιάζωνται ως επαινετά.
------------------------
Πολλοί Ιουλιανοί Παραβάτες και σήμερα!
Φαρμακευτικές εταιρείες παρασκευάζουν εμβόλια με ειδωλόθυτα από δολοφονημένα έμβρυα, ώστε να μολύνουν και να εξοντώσουν τους Ορθοδόξους Χριστιανούς.
Κυβερνήσεις, θεσμοθετούν τον κιναιδισμό και τις παρά φύσιν σιχαμερές πράξεις, με σκοπό να μολύνουν τις ψυχές και τα σώματα των ανθρώπων.
ΜΜΕ, προβάλλουν τον αμοραλισμό, την ανηθικότητα και την αναισχυντία, οδηγώντας μικρούς και μεγάλους στην διαφθορά.
Εκπαιδευτικοί, αντιμάχονται κάθε εθνικό και πατριωτικό, κάθε ευσεβές και κάθε χρηστό, μπουκώνοντας με ξυλοκέρατα την νεολαία.
Δεσποτάδες, ιερείς, ρασοφόροι και θεολόγοι, Νεοημερολογίτες και Παλαιοημερολογίτες καταπατούν τα ορθόδοξα δόγματα, τους ιερούς κανόνες, καταπατούν αυτήν την Αλήθεια της Εκκλησίας, αλλοτριώνοντας με κάθε τι αιρετικό και οικουμενιστικό τους πιστούς, τους οποίους συμπαρασύρουν εκτός Εκκλησίας.
Τρανό παράδειγμα η Παναιρετική Εγκύκλιος του 1920 και η αλλαγή του Ημερολογίου του 1924.
Η προδοσία του πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου, με την θεωρία του περί δυνάμει και ουχί ενεργεία σχίσμα των Νεοημερολογιτών και την άρνηση της Ορθοδόξου Ομολογίας του 1935, που επέφεραν το φοβερό σχίσμα του 1937.
Οι πέντε σχισματοαιρετικοί Επίσκοποι με το σχίσμα τους το 1996 και ο ομόπιστος αυτών, αιρετικός Νικόλαος Μεσσιακάρης, και ο οικουμενιστικός Τόμος Ενώσεως της 27ης Ιανουαρίου του 2019.
Ετυχώς, γιατί πάντα θα υπάρχουν σαν τον Άγιο Θεόδωρο Τήρωνος, όπως ο Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου Αμφιλόχιος.
Του εν Αγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου Επισκόπου Νύσσης εγκώμιον, είτ’ ουν μαρτύριον εις τον Άγιον Μεγαλομάρτυρα του Χριστού Θεόδωρον τον Τήρωνα.
Ποίος σας έδειξε την οδόν, και ήλθετε εις τον ιερόν τούτον Ναόν; (Με την αγάπην σας ομιλώ, όπου είσθε ο λαός του Χριστού ο άγιος· τα καθαρά πρόβατα· το βασιλικόν ιερατείον· οι οποίοι από διάφορους πόλεις και χωρία προσήλθετε εδώ). Ποίος σας έβαλεν εις τοιαύτην προθυμίαν και έγκαιρον ανάγκην να έλθετε εδώ, και μάλιστα εις καιρόν χειμώνος, οπότε και πόλεμος παύει, και στρατιώτης ρίπτει από επάνω του τα άρματα· και πλοίαρχος αφαιρεί το πηδάλιον από το σκάφος του· και γεωργός ησυχάζει, επιμελούμενος εις την φάτνην τους βόας του; Δεν φαίνεται, αγαπητοί, να είναι άλλο το αίτιον, παρά ο Μάρτυς Θεόδωρος, όστις εσάλπισε με την σάλπιγγά του από τας τάξεις τας στρατιωτικάς, και παρακινήσας πολλούς από διαφόρους πατρίδας, σας έφερεν εις το ιδικόν του κατοικητήριον, όπου είναι ο Ναός του· ο Μέγας Θεόδωρος, όστις δεν σας ετοιμάζει δια πόλεμον, αλλά σας συναθροίζει δια γλυκείαν ειρήνην, και μάλιστα εις Χριστιανούς αρμόζουσαν.
ΤΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΤΗΣ Α΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ -- Τη αυτή ημέρα Σαββάτω της πρώτης εβδομάδος των Νηστειών, το δια Κολλύβων παράδοξον θαύμα του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Τήρωνος εορτάζομεν.
Θεόδωρος ο Τήρων, ο ένδοξος Μεγαλομάρτυς του Χριστού, του οποίου την ανάμνησιν του περιλαλήτου δια των κολλύβων θαύματος εορτάζομεν, ήτο κατά τους χρόνους των ασεβών βασιλέων Μαξιμιανού του Γαλερίου (305 – 311) και Μαξιμίνου (307 – 313). Και κατήγετο μεν ούτος εκ της Αμασείας, πόλεως της Καππαδοκίας, εμαρτύρησε δε εις τα Ευχάϊτα της Γαλατίας εκ της οποίας κατήγετο ο έτερος σύγχρονος και συνώνυμος αυτού Μεγαλομάρτυς Θεόδωρος ο Στρατηλάτης. Επειδή δε και οι δύο ούτοι Μεγαλομάρτυρες Θεόδωροι και συνώνυμοι ήσαν και σύγχρονοι και η εκάστου τούτων ιδιαιτέρα μνήμη συμπίπτει πλησίον προς το σήμερον εορταζόμενον θαύμα των κολλύβων και μάλιστα κατά το πλείστον εν τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, έτι δε και διότι κοινοί εις αμφοτέρους Ναοί παλαιόθεν αφιερώθησαν, επεκράτησεν αρχαία συνήθεια, ίνα και αμφότεροι κατά την σήμερον εορτάζωνται.
Τη ΙΒ΄ (12η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών και Ομολογητού ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ της Σιγριανής, του κειμένου εν τω Μεγάλω Αγρώ.
Θεοφάνης ο Όσιος Πατήρ ημών εγεννήθη εν Κωνσταντινουπόλει περί το έτος ψνθ΄ (759), βασιλεύοντος του δυσσεβούς και εικονομάχου βασιλέως Κωνσταντίνου Ε΄ του Κοπρωνύμου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη ψμα΄ - ψοε΄ (741 – 775). Οι γονείς του υπήρξαν ευγενείς και πλούσιοι άρχοντες της Θεσσαλονίκης, και ο μεν πατήρ αυτού εκαλείτο Ισαάκ και ήτο στρατηγός εν τη αρχή των Αιγαιοπελαγιτών, η δε μήτηρ του ωνομάζετο Θεοδότη. Εν τη παιδική δε έτι ηλικία του Αγίου ευρισκομένου απέθανεν ο πατήρ αυτού, η δε μήτηρ του αναλαβούσα την εκπαίδευσιν αυτού εδίδαξεν εις αυτόν τα Ελληνικά γράμματα και την κατά Χριστόν διδασκαλίαν, δωδεκαετή δε έτι όντα τον ενύμφευσε και παρά την θέλησίν του μετά τινος εναρέτου, πλουσίας, ευγενούς και ωραιοτάτης νέας, ονόματι Μεγαλώ, μετά της οποίας και συνέζησεν επί οκτώ έτη.
Κλητήριο θέσπισμα στον καθηγητή Δ. Κούβελα για “ψευδείς ειδήσεις” και επειδή έβαλε σε κίνδυνο την οικονομία…
Κλητήριο θέσπισμα προκειμένου να δικαστεί ως κατηγορούμενος, έλαβε ΣΤΙΣ (14/2/2022) ο γνωστός καθηγητής Φαρμακολογίας κ. Δημήτρης Κούβελας, προκειμένου να δικαστεί στις 29 Μαρτίου 2022 στο Β’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης.
Το κατηγορητήριο αναφέρει πως λόγω των δημόσιων δηλώσεών του στις19/08/2021 μέσω του facebook, για την “κίτρινη κάρτα” του εμβολίου, (διαβάστε εδώ), οι οποίες θεωρούνται και ως “ψευδείς ειδήσεις”, έχει προκαλέσει φόβο σε αόριστο αριθμό ανθρώπων με αποτέλεσμα την ματαίωση “προγραμματισμένων πράξεων” (εμβόλιο), με αποτέλεσμα να προκληθεί ζημιά στην οικονομία του τόπου…
---------------------
Πόσο πιά θά τραβήξῃ αὐτό τό αἶσχος;
Λαβρόφ από Αττάλεια: Τα βιολογικά όπλα που δημιουργήθηκαν με υποστήριξη των ΗΠΑ στην Ουκρανία ήταν για εθνοκάθαρση!
Οι ΗΠΑ χρηματοδοτούν βιολογικά εργαστήρια για βιολογικά όπλα στην Ουκρανία. Το κάνουν και στα κινεζικά σύνορα. Υπάρχουν βιολογικά εργαστήρια στην Ουκρανία που λειτουργούν κρυφά από τον ουκρανικό λαό και τη διεθνή κοινότητα.
Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ από το Φόρουμ στην Αττάλεια και μετά τη συνάντηση με ομόλογό του της Ουκρανίας δηλώνει : «Οι ΗΠΑ παράγουν βιολογικά όπλα στην Ουκρανία. Το κάνουν και στα κινεζικά σύνορα. Στο μαιευτήριο της Μαριούπολης υπήρχαν παραστρατιωτικοί. Το αναφέραμε πριν από 3 ημέρες. Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε αξιοθρήνητες κατακραυγές για τις λεγόμενες φρικαλεότητες της Ρωσίας», είπε ο Λαβρόφ, υποστηρίζοντας ότι το νοσοκομείο χρησιμοποιείται ως βάση από ένα «υπεριζοσπαστικό» ουκρανικό τάγμα.”
Δρ Κωνσταντίνος Αρβανίτης --- Γιατί οι δικοί μας «ειδικοί» επιμένουν;
Η ΑΥΣΤΡΙΑ ΠΟΥ ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΕΙ, ΓΙΑΤΙ …”ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΙΣΧΥΕΙ” Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΗΝ ΚΡΑΤΕΙ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΕΓΩΪΣΜΟ ΚΑΙ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΤΗΤΑ;
Η Αυστρία είναι η χώρα που αποφάσισε τον περασμένο Νοέμβριο να επιβάλει υποχρεωτικό εμβολιασμό σε όλους τους ενηλίκους, από 18 ετών και άνω.
Το μέτρο αυτό θα έμπαινε
σε ισχύ από αρχές Φεβρουαρίου και προέβλεπε πολύ υψηλά πρόστιμα για τους
“παραβάτες”, δηλαδή εκείνους που θα επέμεναν να ορίζουν οι ίδιοι το σώμα τους.
Τα πρόστιμα θα κυμαίνονταν από 600€ έως και 3.600€ (!).
-------------------
Οἱ «δικοί» μας ἐπιμένουν, διότι χρυσοπληρώνονται γιά νά ντύνουν τίς πολιτικές ἀποφάσεις ἐξοντώσεως τῶν Ἑλλήνων μέ ἐπιστημονικόν μανδύαν!
Α' ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ
Άκουσα από τον ιερέα να λέει: υπέρ του Αρχιεπισκόπου ημών Βασιλείου, ποιος άραγε να είναι ο Αρχιεπίσκοπος Βασίλειος;
Μία από τις εφαρμογές της Εγκυκλίου του 1920
Φυσικά οι μη έχοντες Πνεύμα διακρίσεως θα συνεχίζουν να μάχονται για Ιουλιανά και Μακεδονικά ημερολόγια....
...επιβάλλεται ίνα αναζωπυρωθή και ενισχυθή προ παντός η αγάπη μεταξύ των Εκκλησιών, μη λογιζομένων αλλήλας ως ξένας καί αλλοτρίας, αλλ ́ ως συγγενείς και οικείας εν Χριστώ καί "συγκληρονόμους και συσσώμους της επαγγελίας του Θεού εν τω Χριστώ". (Εφεσ. 3, 6). (Εγκύκλιος του 1920)
(Κύριο στοιχείο της δογματικής στάσης των Συροϊακωβιτών, είναι ότι απορρίπτουν την Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας (451). Σύμφωνα με τους Συροϊακωβίτες, ο Ιησούς Χριστός είναι ένα πρόσωπο με δύο φύσεις, οι οποίες έγιναν μία. Ομολογούν την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος μόνο από τον Πατέρα. Δέχονται και τα Επτά Μυστήρια και σε αντίθεση με τους Κόπτες μονοφυσίτες δεν δέχονται την περιτομή).
-------------------------
Ἡ ἀνάρτησις αὐτῆς τῆς Ἐγκυκλίου εἶναι πάντοτε ἐπίκαιρος! Δι' ὅσους μπαίνουν καλοπροαιρέτως εἰς τό εὐλογημένον αὐτό ἱστολόγιον διά νά διαβάσουν καί νά σχολιάσουν (καί ὄχι νά βγάλουν τό μεροκάματον μέ τά 0,60 εὐρώ ἤ μέ ὅ,τι ἄλλο τούς δίνουν τ' ἀφεντικά των γιά νά προκαλέσουν σύγχυσιν), δέν χρειάζεται τίποτε ἄλλο διά νά πεισθοῦν, ἄν δέν ἔχουν ἤδη πεισθῆ, ὅτι τό 1924 ἡ ἀλλαγή τοῦ ἡμερολογίου ἔγινε χάριν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Καί ναί μέν τό 1924 ἡ Ἐγκύκλιος αὐτή ἦτο γνωστή μόνον εἰς τούς Οἰκουμενιστάς, ἀλλά ἡ προπαγάνδα καί οἱ πιέσεις τῶν παπιστῶν ἐπί τῶν Ὀρθοδόξων ν' ἀλλάξουν τό ἡμερολόγιον, ὡς «πρῶτον βῆμα» διά τήν «ἕνωσιν τῶν ἐκκλησιῶν», ὑπῆρχαν ἀπό τό 1582, διό καί ἔγιναν τότε τρεῖς Πανορθόδοξες Σύνοδοι (1583, 1587 καί 1593), οἱ ὁποῖες κατεδίκασαν τό «Καλεντάριον τῶν Λατίνων». Δέν ὑφίσταντο, ἄλλωστε, ποιμαντικοί ἤ ἄλλοι λόγοι διά τήν υἱοθέτησίν του. Συνεπῶς, ἡ τυχόν ἀλλαγή, καί μάλιστα χωρίς Πανορθόδοξον συμφωνίαν, θά ἐσήμαινε δύο πράγματα: (1) ἕν σημαντικόν βῆμα πρός τόν Παπισμόν, καί (2) σχίσμα, καθότι ἦτο βέβαιον ὅτι οἱ ἀνθενωτικοί δέν θ' ἀκολουθοῦσαν, ἀλλά θά ἐπεκαλοῦντο τίς ἀποφάσεις τῶν προαναφερθεισῶν τριῶν Πανορθοδόξων Συνόδων τοῦ 16ου αἰῶνος. Καί ἔτσι ἔγινε τό 1924, ὅπως ἀκριβῶς ἀνεμένετο νά γίνῃ. Ἐξ Ὀρθοδόξου ἐπόψεως, αὐτές εἶναι οἱ πραγματικές διαστάσεις τοῦ ἡμερολογιακοῦ ζητήματος, οἱ ὁποῖες προσδίδουν δογματικόν χαρακτῆρα σ' ἕν θέμα πού, ἀφ' ἑαυτοῦ, δέν εἶναι δογματικόν. Ὅλη ἡ παραφιλολογία γιά Μακεδονικά, Γρηγοριανά καί «διωρθωμένα Ἰουλιανά» ἡμερολόγια εἶναι παραπλανητική καί οὐσιαστικῶς ἐκτός θέματος. Ἴσως νά ἐνδιαφέρῃ τούς ἀστρονόμους. Ἐννοεῖται ὅτι αὐτά τά γράφω μόνον γιά λογικούς καί γιά Ὀρθοδόξους, ὄχι γιά πληρωμένους ψεύτας, οἱ ὁποῖοι θά «σχολιάσουν» σέ λίγο: «Ἔ, ἄς μήν διέκοπταν τήν κοινωνίαν μέ τά Ὀρθόδοξα Πατριαρχεῖα οἱ Π/Ηται χάριν τῶν 13 ἡμερῶν, ὁπότε δέν θά γινόταν σχίσμα!!!» Τοὐτέστιν, ἄς συνέχιζαν οἱ Ὀρθόδοξοι νά κοινωνοῦν μέ τούς Οἰκουμενιστάς (=Σατανιστάς)!!! Ὅσοι τά λέγουν αὐτά εἴτε δέν καταλαβαίνουν τήν οὐσίαν τοῦ ζητήματος, εἴτε εἶναι Οἰκουμενισταί, εἴτε εἶναι πληρωμένοι κονδυλοφόροι! Ἄλλο ἐνδεχόμενον δέν ὑπάρχει.
ΕΠΙ Τῌ ΚΥΡΙΑΚῌ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2022 --- Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ
Τέκνα μου ἀγαπητὰ καὶ περιπόθητα,
Τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ κρατώντας, τῶν Ἁγίων τὶς ὄψεις, τὰ τίμια λείψανά
τους, πορευόμαστε ἀνάμεσα στοὺς Χριστιανοὺς μέσα στὸ Ναό, ὅπως τὸ Τυπικὸ ὁρίζει
κι ἡ παλαιὰ συνήθεια. Μὰ κι οἱ πιστοὶ στὰ χέρια τους εὐλαβικὰ βαστοῦν εἰκόνες
χάρτινες, μ’ ἐκεῖνες τὶς ἅγιες μορφὲς ποὺ τιμοῦν κι ἀγαποῦν. Γιορτάζουμε καὶ
χαίρεται ἡ ψυχή μας σήμερα τὶς μορφές.
Κι ὅταν ἔρχεται ἡ ὥρα τῆς μνημόνευσης «Τῶν τῆς Ὀρθοδοξίας προμάχων», ὅλων ἐκείνων ποὺ δὲν πείστηκαν ἀπὸ τὸ ψεῦδος· ἐκείνων ποὺ ἔμειναν στὴν ἀλήθεια σταθεροί· ἐκείνων «τῶν εὐσεβῶν Βασιλέων, ἁγιωτάτων Πατριαρχῶν, Ἀρχιερέων, Διδασκάλων, Μαρτύρων, Ὁμολογητῶν», μὲ συγκίνηση καὶ θαυμασμὸ ἀναρωτιόμαστε: πῶς οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ σήκωσαν στοὺς ὤμους τους ὁλάκερη τὴν οἰκουμένη.
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ (του 1920 )
Η καθ’ ημάς Εκκλησία φρονούσα ότι η των διαφόρων Χριστιανικών Εκκλησιών προσέγγισις προς αλλήλας και κοινωνία ουκ αποκλείεται υπό των υφισταμένων μεταξύ αυτών δογματικών διαφορών και ότι τοιαύτη τις προσέγγισις τα μάλα εστίν ευκταία και αναγκαία και πολλαχώς χρήσιμος εις τε το καλώς ενοούμενον συμφέρον εκάστης των επί μέρους Εκκλησιών και του όλου χριστιανικού σώματος και εις παρασκευήν και διευκόλυνσιν της πλήρους ποτέ, συν Θεώ και ευλογημένης ενώσεως, έκρινε τον παρόντα καιρόν τα μάλιστα πρόσφορον προς ανακίνησιν και από κοινού μελέτην του σπουδαίου τούτου ζητήματος. Ει γαρ και εν τούτω ενδέχεται ίνα προκύψωσι και παρεμβληθώσιν αι από των παλαιών προλήψεων και έξεων ή και εξ αξιώσεων δυσχέρεια, αι τοσάκις τέως το έργον της ενώσεως ματαιώσασαι, όμως κατά την γνώμην ημών, περί απλής το κατ ́ αρχάς προκειμένου συναφείας και προσεγγίσεως, αι δυσχέρειαι αύται έσονται πάντως ήττον σπουδαίαι, αγαθής δε υπαρχούσης θελήσεως και διαθέσεως ούτε δύνανται ούτε οφείλουσι κώλυμα αποτελέσαι ακαταγώνιστον και ανυπέρβλητον.
Όθεν το πράγμα ημείς γε και κατορθωτόν και είπερ ποτέ εύκαιρον επί τη
συντελεσθείση νυν επ ́ αισίοις συμπήξει της Κοινωνίας των Εθνών υπολαμβάνοντες,
προαγόμεθα θαρρούντως εκθείναι ενταύθα εν ολίγοις τας σκέψεις και την γνώμην
ημών περί του τρόπου, καθ ́ ον την προσέγγισιν ταύτην και συνάφειαν ενοούμεν
και δυνατήν υπολαμβάνομεν, μετά πόθου εκζητούντες και απεκδεχόμενοι την κρίσιν
και την γνώμην και των λοιπών των τε κατά την Ανατολήν αδελφών και των εν τη Δύσει
και απανταχού σεβασμίων Χριστιανικών Εκκλησιών.
Νομίζομεν τοίνυν ημείς, ότι δύο τάδε τα μέγιστα εις την επίτευξιν της τοιαύτης
εφετής και ωφελίμου προσεγγίσεως συντελέσαι και ταύτην κατεργάσασθαι και
εκδηλούν δύνανται.
Και πρώτον αναγκαίαν και απαραίτητον υπολαμβάνομεν την άρσιν και απομάκρυνσιν
πάσης αμοιβαίας δυσπιστίας και δυσφορίας μεταξύ των διαφόρων Εκκλησιών,
προκαλουμένης εκ της παρά τισιν εξ αυτών παρατηρουμένης τάσεως εις το
σαγηνεύσαι και προσηλυτίσαι άλλων ομολογιών οπαδούς. Ουδείς γαρ αγνοεί τι και
σήμερον συμβαίνει δυστυχώς πολλαχού, επί διασπάσει της εσωτερικής ειρήνης των
Εκκλησιών, ιδία των εν Ανατολή, νέων ούτω θλίψεων και δοκιμασιών παρ ́ αυτών
των ομοθρήσκων επιφερομένων αυτοίς, και οίαν μεγάλην, αντί του μηδαμινού
αποτελέσματος, προκαλεί απέχθειαν και οξύτητα αντιθέσεως η τάσις αύτη τινών εις
το προσηλυτίζειν και σαγηνεύειν τούς οπαδούς των άλλων χριστιανικών ομολογιών.
Ούτω δε της ειλικρινείας και της εμπιστοσύνης προ παντός αποκαθισταμένης μεταξύ
των Εκκλησιών, νομίζομεν, δεύτερον, ότι επιβάλλεται ίνα αναζωπυρωθή και
ενισχυθή προ παντός η αγάπη μεταξύ των Εκκλησιών, μη
λογιζομένων αλλήλας ως ξένας καί αλλοτρίας, αλλ ́ ως συγγενείς και οικείας εν
Χριστώ καί "συγκληρονόμους και συσσώμους της επαγγελίας του Θεού εν τω
Χριστώ". (Εφεσ. 3,
6). Υπό της αγάπης γαρ εμπνεόμεναι αι διάφοροι Εκκλησίαι και ταύτην
προτάσσουσαι εν ταις περί των άλλων κρίσεσι και ταις προς αυτάς σχέσεσι, την
μεν διάστασιν αντί του επεκτείνειν και αυξάνειν ως οίον τε συντομεύσαι και
σμικρύναι δυνήσονται, δια της διεγέρσεως δε τακτικού φιλαδέλφου ενδιαφέροντος
περί της καταστάσεως, της ευσταθείας και της ευεξίας των άλλων Εκκλησιών, δια
της σπουδής εις το παρακολουθείν τοις παρ ́ αυταίς συμβαίνουσι και ακριβέστερον
γνωρίζειν το κατ ́ αυτάς και δια της προθυμίας εις το τείνειν εκάστοτε
αμοιβαίως χείρα βοηθείας και αντιλήψεως, πολλά τα αγαθά εις δόξαν και εις
όφελος εαυτών τε και του χριστιανικού σώματος επιτελέσουσι και κατορθώσουσι.
∆ύναται δε η φιλία αύτη και αγαθόφρων πρός αλλήλους διάθεσις εκφαίνεσθαι και
τεκμηριούσθαι ειδικώτερον, κατά την γνώμην ημών, ως εξής:
α) δια της παραδοχής ενιαίου ημερολογίου προς ταυτόχρονον εορτασμόν των μεγάλων
χριστιανκών εορτών υπό πασών των Εκκλησιών,
β) δια της ανταλλαγής αδελφικών γραμμάτων κατά τας μεγάλας του εκκλησιαστικού
ενιαυτού εορτάς, εν αις είθισται, και εν άλλαις εκτάκτοις περιστάσεσι,
γ) δια της οικειοτέρας συσχετίσεως των εκασταχού ευρισκομένων αντιπροσώπων των
διαφόρων Εκκλησιών,
δ) δια της επικοινωνίας των Θεολογικών Σχολών και των αντιπροσώπων της
Θεολογικής Επιστήμης και δια της ανταλλαγής των εν εκάστη Εκκλησία εκδιδομένων
θεολογικών και εκκλησιαστικών περιοδικών και συγγραμμάτων,
στ) δια της συγκροτήσεως παγχριστιανικών συνεδρίων προς εξέτασιν ζητημάτων
κοινού πάσαις ταις Εκκλησίαις ενδιαφέροντος,
ζ) δια της απαθούς και επί το
ιστορικώτερον εξετάσεως των δογματικών διαφορών από της έδρας και εν ταις
συγγραφαίς,
η) δια του αμοιβαίου σεβασμού των κρατούντων εν ταις διαφόροις Εκκλησίαις ηθών
και εθίμων,
θ) δια της παροχής αμοιβαίως ευκτηρίων οίκων και κοιμητηρίων δια τας κηδείας
και την ταφήν των εν τη ξένη αποθνησκόντων οπαδών των ετέρων ομολογιών,
ι) δια της πρόφρονος τέλος αμοιβαίας υποστηρίξεως των Εκκλησιών εν τοις έργοις
της θρησκευτικής επιρρώσεως, της φιλανθρωπίας και τοις παραπλησίοις.
Ο
τοποτηρητής του Πατριαρχικού Οικουμενικού Θρόνου Κωνσταντινουπόλεως
+ Μητροπολίτης Προύσης Δωρόθεος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)