Με μύριους τρόπους επιβεβαιώνεται η ανάσταση του Χριστού. Όχι μόνο με τις ευαγγελικές διηγήσεις για το κενό μνήμα ούτε μόνο με τις αλλεπάλληλες εμφανίσεις του Αναστημένου, που μπαίνοντας στη φυσική διάσταση προκαλούσε· «ψηλαφήσατέ με και ίδετε…» (Λουκ. 24: 39). Μαρτυρείται επίσης προφητικά η διαχρονική δύναμη και η νίκη της ανά τους αιώνες. Στην Αποκάλυψη, το κατεξοχήν προφητικό βιβλίο της Καινής Διαθήκης, ο Κύριος μεταφέροντας «τον μαθητήν ον ηγάπα» (Ιω. 19: 26) στην υπερκόσμια διάσταση, «εν πνεύματι» (1: 10), του παρουσιάζει συμβολικά το μέλλον της Εκκλησίας και του κόσμου όλου. Μ΄ αυτή την εμπειρία ο Ιωάννης – που στο Ευαγγέλιό του θα καταγράψει τη μαρτυρία του Προδρόμου ότι ο Ιησούς Χριστός είναι «ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου» (Ιω. 1: 29) – Τον βλέπει στην Αποκάλυψη με τη συμβολική μορφή του αρνίου, που είναι «εστηκός ως εσφαγμένον» (5,6). Κι είναι ακριβώς αυτή η εικόνα το σύμβολο του τελικού θριάμβου της Εκκλησίας κατά την ηρωϊκή προέλασή της στην κονίστρα της ιστορίας και η εγγύηση για τη νίκη του κάθε χριστιανού.
Τη Β΄ (2α) Νοεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΑΚΙΝΔΥΝΟΥ, ΠΗΓΑΣΙΟΥ, ΑΦΘΟΝΙΟΥ, ΕΛΠΙΔΗΦΟΡΟΥ και ΑΝΕΜΠΟΔΙΣΤΟΥ.
Ακίνδυνος ο Άγιος Μάρτυς και οι συν αυτώ μαρτυρήσαντες Άγιοι Μάρτυρες κατήγοντο από την Περσίαν, ήσαν δε εκ των πρώτων αρχόντων του βασιλέως των Περσών Σαβωρίου Β΄ του βασιλεύοντος εν έτει τλ΄ (330). Ει δε και οι Πέρσαι πρώτοι από τους άλλους λαούς εγνώρισαν τον σαρκωθέντα Χριστόν και με δώρα τον επροσκύνησαν και θεοπρεπώς τον ετίμησαν, εν τούτοις ύστερον και πάλιν απανθρώπως τους δούλους του εκόλασαν, καθώς από πολλών Αγίων Μαρτύρων φαίνεται, εξόχως δε από το Μαρτύριον των ώδε εγκωμιαζομένων Αγίων, το οποίον προσέξατε, ίνα πολλήν ωφέλειαν λάβητε. Κατά τον καιρόν κατά τον οποίον εβασίλευεν εις την Περσίδα ο προρρηθείς Σαβώριος, σκληρώς εβασάνιζε πάντας όσους εύρισκε να ομολογώσι τον Χριστόν, και διαφόρως τους επαίδευεν. Όθεν η Εκκλησία μας μεγάλην σύγχυσιν είχε τότε, διότι καθ’ εκάστην επρόδιδον τους χριστωνύμους οι άπιστοι, όπως επρόδωσαν και τους Αγίους Ακίνδυνον, Πηγάσιον και Ανεμπόδιστον, οίτινες εκρύπτοντο εις οίκον τινα και εδίδασκον τους Χριστιανούς να καταφρονούν τα βασιλικά προστάγματα, να ίστανται στερεοί εις την πίστιν και να μη συλλογίζωνται ουδόλως τα πρόσκαιρα κολαστήρια.
Θα ακούσουμε τους αγίους μας ; Θα μιμηθούμε τους αγίους μας ;
Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ και η παύσι κάθε σχέσεως και κοινωνίας με τους αιρετικούς και Λατινόφρονας πατριάρχας, αρχιεπισκόπους και επισκόπους είναι πλέον - εκεί που έφθασαν τα πράγματα - η μόνη ενδεδειγμένη, η μόνη ακίνδυνη και η μόνη αποτελεσματική λύσι. Η Εκκλησία σήμερα στενάζει κυριολεκτικά κάτω από «την μπότα» των Οικουμενιστών και Λατινοφρόνων κληρικών και η προκλητικότητά τους έχει πλέον εξαντλήσει την υπομονή των Ορθοδόξων πιστών.
Λέγει ο αγιος Μάρκος ο Ευγενικός: «Ώσπερ τούτων χωρίζομαι, ούτως ενούμαι τη αληθεία και τοις αγίοις πατράσι τοις θεολόγοις της Εκκλησίας. Δει γαρ παντάπασιν εκείνους είναι κεχωρισμένους ημών, μέχρις αν δω ο Θεός την καλήν διόρθωσιν και ειρήνην της Εκκλησίας αυτού».
Ψήφισμα «γροθιά» από 95 προσωπικότητες για το Μεταναστευτικό πρόβλημα
Ψήφισμα-κόλαφο κατά των χειρισμών της κυβέρνησης, αλλά και της αξιωματικής αντιπολίτευσης για το Μεταναστευτικό υπογράφουν 95 προσωπικότητες. Στο ψήφισμα, το οποίο αποστέλλεται στον πρωθυπουργό της χώρας Κυριάκο Μητσοτάκη, στους Προέδρους της Ελλάδας και της Κύπρου, στους Υπ. Εξ. των δύο κρατών, αλλά και στην Ιεραρχία της Εκκλησίας γίνεται λόγος για ένοχη ανοχή, που μεταξύ άλλων αλλοιώνει την ταυτότητα και τον πολιτισμό τους έθνους μας.
Ένα
ζήτημα που χαρακτηρίζεται πρόβλημα επιβίωσης, σε συνδυασμό με το Δημογραφικό,
και όχι «διαχείρισης», όπως φαίνεται να αντιμετωπίζεται από την κυβέρνηση.
Στο κείμενο σημειώνονται τα προβλήματα που προκαλούνται από τις ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές και ζητείται από την κυβέρνηση να τηρήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Τονίζεται ο κίνδυνος δημιουργίας εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, και υποδεικνύεται η Τουρκία ως υποκινητής της μαζικής μετανάστευσης προς τη χώρα μας, με στόχο την δημιουργία ισλαμικής μειονότητας που θα χρησιμοποιηθεί ως όπλο από αυτήν, επιδοτούμενη μάλιστα από το ελληνικό κράτος που, ενώ δεν νοιάζεται για τους Έλληνες-θύματα της οικονομικής κρίσης, ενθαρρύνει τον εποικισμό στο όνομα της «πολυπολιτισμικότητας».
Ιδιαίτερη
έμφαση δίνεται στον ρόλο των ΜΚΟ, οι οποίες χαρακτηρίζονται «ύποπτες», αλλά και
της FRONTEX, η οποία υποβοηθά την εισροή παρανόμων μεταναστών.
Αναλυτικά το ψήφισμα:
--------------------------
Ἀμφιβάλλω ἄν ὑπάρχῃ ἔστω καί εἷς Ἑλληνόφρων εἰς τούς παραλήπτας τῆς ἐπιστολῆς. Ἄρα εἶναι κοροϊδία! Οἱ ΒΡΩΜΕΡΟΙ ΠΡΟΔΟΤΑΙ πού προωθοῦν τό ΑΚΡΩΣ ΒΡΩΜΕΡΟΝ σχέδιον τῆς ἰσλαμοποιήσεως τῆς Ἑλλάδος θά ξεκαρδιστοῦν στά γέλια. Θά ἔπρεπε νά γίνῃ μία συντονισμένη προσπάθεια πολλῶν συλλόγων, ὀργανώσεων καί μεμονωμένων ἀτόμων, ὑπό τήν αἰγίδα τῶν Πατριωτικῶν κομμάτων (ἄν πράγματι ὑπάρχουν τέτοια), ὥστε νά συγκεντρωθοῦν μερικά ἑκατομμύρια ὑπογραφές, οἱ ὁποῖες θά ἐπαρουσιάζοντο εἰς τά Ἑλληνικά δικαστήρια, εἰς τόν ΟΗΕ, τήν ΕΕ, τήν Ρωσσίαν καί ἀλλαχοῦ, ὥστε νά καταστῆ διεθνῶς ξεκάθαρον ὅτι οἱ Ἕλληνες δέν ἐπιθυμοῦν τήν ἀντικατάστασίν των μέ ἰσλαμιστάς τοῦ Πακιστάν, τοῦ Ἀφγανιστάν, τοῦ Μπαγκλαντές κ.λπ.
Ὁ «Ἀλάθητος» «βάζει πόδι» εἰς τὴν Ἑλλάδα!
ΕΡΧΕΤΑΙ καὶ πάλι νὰ πατήσει τὰ ἱερὰ καὶ αἱματοβαμμένα χώματα τῆς πατρίδος μας ὁ «ἀλάθητος», μὲ πρόσκληση τῆς ΠτΔ καὶ τὴν προκλητικὴ ἀνοχὴ τῆς διοικούσας Ἐκκλησίας! Δεῖτε τὴν εἴδηση: «Στὴ Μυτιλήνη θὰ βρεθεῖ, σύμφωνα μὲ πληροφορίες, ὁ Πάπας Φραγκίσκος, στὸ πλαίσιο περιοδείας του, ποὺ περιλαμβάνει καὶ τὴν Ἑλλάδα, πιθανότατα στὰ τέλη Νοεμβρίου μὲ ἀρχὲς Δεκεμβρίου 2021. Σύμφωνα μὲ τὶς ἴδιες πληροφορίες, προετοιμάζοντας λεπτομέρειες τῆς ἐπίσκεψης αὐτῆς, αὔριο Πέμπτη, καρδινάλιοι ἀπὸ τὸ Βατικανὸ θὰ ἐπισκεφθοῦν, συνοδευόμενοι ἀπὸ πολιτικὰ στελέχη τοῦ ὑπουργείου Μετανάστευσης καὶ Ἀσύλου, τὸν καταυλισμὸ τοῦ προσωρινοῦ ΚΥΤ στὸ Μαυροβούνι (Καρὰ Τεπὲ) τῆς Μυτιλήνης. Θέση ποὺ περιλαμβάνεται στὸ πρόγραμμα τῆς ἐπίσκεψης τοῦ Πάπα στὴ Μυτιλήνη, κι αὐτὸ γιατί, ὅπως ἔγινε γνωστό, ὁ Πάπας θέλει μὲ τὴν ἐπίσκεψή του νὰ παρέμβει σὲ ζητήματα τῆς ἀνθρωπιστικῆς-προσφυγικῆς κρίσης.
Πραξικοπηματική λογοκρισία --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Η Ελλαδική κυβέρνηση, επιχειρεί ξύλοις και ροπάλοις να εξαλείψει την εθνική συνείδηση παντί τρόπω, καθότι ακρωτηριάζει πάσα μορφή μνήμης, τόσον δια της εκπαιδεύσεως όσο δια της ιστορικής μνήμης διότι αντιβαίνει καταδήλως εις τα σκοτεινά σχέδια των παγκοσμιοποιητών.
Υπό το πρόσχημα της πανδημίας ακρωτηριάζει τις
παρελάσεις, κατακρεουργεί την θρησκευτική συνείδηση, αποδεικνύοντας δια
πολλοστή φορά ότι υφίσταται ένα αβυσσαλέο διάκενο ανάμεσα στην δοτή θεσμική
ελίτ και εις το Έθνος.
Το κράτος καθίσταται στενά εναγκαλισμένο και λογοδοτεί εις τους χρηματοδότες των υπερεθνικών διευθυντηρίων, εκδηλώνοντας ευθέως εμπάθεια προς ο,τιδήποτε καθίσταται Ελληνικό.
Vladimir Zelenko καί τό απατηλό αφήγημα μιάς σύγχρονης παγκόσμιας δυστοπίας --- Toυ ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Τό νά ζεί κανείς μέσα σέ ένα παγκόσμιο δυστοπικό
περιβάλλον, όπως αυτό στό οποίο ζούμε όλοι σήμερα, σημαίνει ότι έχει εμπεδώσε,
έχει κάνει κτήμα του, ένα ψευδές καί απατηλό θεωρητικό αφήγημα. Δηλαδή, μιά
εντελώς ψευδή θεωρία. Καί ακριβώς, αυτή τήν ψευδή θεωρία έρχεται ο Ιατρός Vladimir Zelenko νά μάς αποκαλύψει,
εν μέσω μεθοδευμένων διώξεων ή ακόμη κινδύνων καί αυτής τής ίδιας του τής ζωής
: τού τολμητία Ιατρού Vladimir Zelenko.
Αξιοσημείωτο ότι η εγχώρια θρησκευτική ηγεσία, πιστό αντίγραφο τής ιουδαϊκής - ραβινικής, αντιστρέφει τούς όρους αλήθεια - ψεύδος (π. Ιερόθεος Βλάχος) καί όποιος έχει τό θάρρος νά καταγγέλει τό ψευδές θεωρητικό αφήγημα τών ειδικά επιλεγμένων κατασκευαστών γνώμης ( : Opinion Makers), στιγματίζεται σάν φορέας τού ναζιστικού παρελθόντος !
Τάφηκαν με συγκίνηση στην Κλεισούρα τα οστά άλλων 32 νεκρών στρατιωτών του ’40.
Του π. Ηλία Μάκου
Ανάπαυση βρήκαν οι ψυχές 32 ακόμη Ελλήνων στρατιωτών, που έπεσαν στο έπος του 1940 στα βουνά της Αλβανίας, καθώς τα οστά τους, που μέχρι τώρα ήταν παρατημένα στις λαγκαδιές και στις ρεματιές, τάφηκαν, με καθυστέρηση 81 ολόκληρων χρόνων, το Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2021, στο στρατιωτικό κοιμητήριο της Κλεισούρας.
Να σημειωθεί ότι έχει προηγηθεί η ταφή στο ίδιο νεκροταφείο η ταφή 573 στρατιωτών στις 12 Οκτωβρίου 2018, 193 στις 11 Οκτωβρίου 2019 και 20 στις 12 Φεβρουαρίου 2020, ενώ άλλοι 100, οι πρώτοι, έχουν ταφεί τον Ιούλιο του 2018, στο νεκροταφείου στους Βουλιαράτες, που είναι πλήρες.
Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια!
Η αντίσταση κατά της μεγάλης και καταστροφικής νέας θρησκείας που ονομάζεται Οικουμενισμός είναι ελαχίστη. Υπάρχουν πολλοί που γράφουν, κηρύττουν και διαμαρτύρονται εναντίον του Οικουμενισμού, αλλά πρακτικά μέτρα, όπως, διακοπή μνημοσύνου και επικοινωνίας, όπως μας διδάσκουν οι άγιοι Πατέρες μας, δεν παίρνουν. Επί πλέον δε, στρέφονται και εναντίον εκείνων που ακολουθούντες το παράδειγμα και την διδασκαλία των αγίων μας, διακόπτουν κάθε επικοινωνία Εκκλησιαστική με τους δεδηλωμένους Οικουμενιστές.
Reading from the Synaxarion:
Cosmas and Damian the Holy Unmercenaries of Asia, and their mother Theodota
These Saints were from Asia (that is, Asia Minor). After the death of their father, their Christ-loving mother Theodota reared them in piety and in all manner of virtue, and had them instructed in every science, especially that of medicine. This became their vocation, and they went about healing every illness and malady, bestowing healing freely on both men and beasts alike; because of this, they are called "Unmercenaries." And thus, having completed the course of their life, they reposed in peace.
ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΤΟΣΤΟΜΟΥ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ; --- Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.
1. Ἑορτάζουν τούς Ἁγίους ὑποκριτικά
Πολλές φορές ἔχομε ἐπισημάνει ὅτι ἡ κακή τριάς τῶν πατριαρχῶν Μελετίου Μεταξάκη, Ἀθηναγόρα τοῦ Α´ καί Βαρθολομαίου, τοῦ νῦν ἀκλεῶς πατριαρχοῦντος, ἔχουν ἐκτρέψει τήν πορεία τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τόν ὀρθόδοξο δρόμο τῶν Ἁγίων Πατέρων στήν σκολιά καί διεστραμμένη ὁδό τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς συναπτόμενης μέ αὐτόν ἐκκοσμίκευσης τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ βίου.
Παρά ταῦτα γιά νά μή φανερωθεῖ ἡ καταστροφική αὐτή πορεία, ἔργο τοῦ Διαβόλου, περίτεχνα μέ ἐντυπωσιακή διγλωσσία καί διψυχία, ἐμφανίζονται ὡς ἀκόλουθοι τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων, ὡς διάδοχοί των ὄχι μόνον στούς θρόνους ἀλλά καί στούς τρόπους. Γνωρίζουν καλά ἀπό τίς θεολογικές τους σπουδές ὅτι ἡ ἀποστολική διαδοχή διακόπτεται, ὅταν δέν ὑπάρχει διαδοχή στήν ὀρθόδοξη δογματική διδασκαλία, ὅταν ἀποδέχονται αἱρετικές καί ἀντιπατερικές διδασκαλίες, γι᾽ αὐτό καί προσπαθοῦν στούς ἁπλοϊκούς πιστούς νά ἐμφανίζονται ὡς συνεχιστές καί διάδοχοι τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἰδιαίτερα ὅταν τό ἑορτολόγιο ἐπιβάλλει τήν τιμή καί τήν ἐξύμνησή τους.
Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ.
Ο Ελληνικός λαός είναι ένας λαός τραγικός. Ο μακραίων βίος του χαρακτηρίζεται απ’ όλα εκείνα τα στοιχεία, που συνθέτουν τας αρχαίας τραγωδίας, τα στοιχεία της αμαρτίας και της καθάρσεως, τον έλεον και την δικαίωσιν. Εγκαυχώμενοι συνήθως δια την προσφοράν μας εις τον κόσμον, λησμονούμεν τας κακίας μας. ναρκισσευόμενοι δια την πνευματικήν ακτινοβολίαν μας, παραβλέπομεν τα ελαττώματά μας. Η ιστορία μας είναι ιστορία εναλλασσομένου μεγαλείου και αθλιότητος, εξάρσεων και καταπτώσεων. Και όσον μεν ευρισκόμεθα εις την περίοδον της λατρείας των ειδώλων, ερμηνεύαμεν τας εθνικάς μας συμφοράς δια της ειμαρμένης. Όταν δε ελάβαμεν τον Χριστιανισμόν, εμάθαμεν ότι αι συμφοραί του λαού μας ήσαν παιδαγωγικαί μάστιγες προς το συμφέρον μας, παραχωρούμεναι υπό του Θεού μας, του Θεού της αγάπης. Εν τούτοις θέλομεν να το αγνοώμεν, διότι περιεπέσαμεν εις απιστίαν της Θείας Προνοίας. Και θέλομεν να ερμηνεύωμεν την ιστορίαν μας «ιστορικώς». Την εκδεχόμεθα ως μίαν σειράν εσωτερικώς αλληλενδέτων γεγονότων. Αυτός, όμως, ο τρόπος ερμηνείας είναι ο κλασσικός τρόπος της αθέου κριτικής, που δεν βλέπει τίποτε άλλο από ορατάς αιτιώδεις σχέσεις γεγονότων.
« ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για την ελευθερία της Ελλάδας και δεν την παίρνει πίσω» Θεόδωρος Κολοκοτρώνης --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος
To
προοίμιο του Συντάγματος απηχεί τα ιδιαίτερα δομικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα
τα οποία συγκροτούν, την ιστορική ταυτότητα ενός λαού ο οποίος οργανώνεται εις
τα πλαίσια της εκάστοτε Συνταγματικής εννόμου τάξεως, ως κρατική οντότητα.
Το Ελλαδικό Σύνταγμα, είναι ψηφισμένο εις το
Όνομα της Αγίας Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδας, εισέτι και σήμερον, άνευ
ουδεμίας μεταβολής.
Το προοίμιο αυτό, απορρέει από την βαθιά πίστη των εξεγερμένων επαναστατών του Γένους μας οι οποίοι, εκκίνησαν έναν αγώνα, δια το έθνος και την πατρίδα (μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδας), ήτοι «για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδας την Ελευθερία»[1], τούτο δε εξάλλου μαρτυρά και η Σημαία της Επαναστάσεως με το Σταυρό του Ιησού Χριστού να δεσπόζει εν τω μέσω αυτού.
''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''
Ο Άγιος Νικόδημος για την Υπεραγίαν Θεοτόκον : Είναι Θεός μετά τον Θεόν :
«Χωρίς
την μεσιτείαν Αυτής κανένας ούτε άγγελος, ούτε άνθρωπος, δύναται να πλησιάσει
εις τον Θεόν. Επειδή και Αυτή μοναχή ευρίσκεται μεθόριον αναμεταξύ της ακτίστου
και κτιστής φύσεως. Αυτή μόνη είναι Θεός άμεσος μετά τον Θεόν και έχει τα
δευτερεία της Αγίας Τριάδος, ως ούσα μήτηρ αληθώς του Θεού και Αυτή μοναχή
είναι, όχι μόνον ο θησαυροφύλαξ όλου του πλούτου της Θεότητος, αλλά και ο
διαμοιραστής εις όλους, και αγγέλους και ανθρώπους, όλων των από Θεού διδομένων
εις την κτίσιν υπερφυσικών ελλάμψεων και θείων και πνευματικών χαρισμάτων».
Τη Α΄ (1η) Νοεμβρίου μνήμη των Αγίων και Θαυματουργών Αναργύρων ΚΟΣΜΑ και ΔΑΜΙΑΝΟΥ.
Κοσμάς και Δαμιανός οι αυτάδελφοι Άγιοι Μάρτυρες, οι δια την δωρεάν παρ’ αυτών παρεχομένην ιατρείαν των ασθενών αποκληθέντες Ανάργυροι, ήσαν από τα μέρη της Ασίας, υιοί υπάρχοντες ευσεβούς τινός γυναικός ονόματι Θεοδότης, αποτελούν δε ούτοι την πρώτην συζυγίαν των φερόντων το όνομα Κοσμάς και Δαμιανός Αγίων Αναργύρων. Επειδή δε έχομεν τρεις συζυγίας Αγίων Αναργύρων φερόντων το αυτό όνομα Κοσμάς και Δαμιανός, δια τούτο και ίνα μη συγχυζώμεθα, όταν ακούωμεν τα ονόματα αυτών, θα είπωμεν πρώτον ολίγα τινά δια τας ετέρας δύο συζυγίας και είτα θα εισέλθωμεν εις το θέμα των σήμερον εορταζομένων Αγίων. Εκτός λοιπόν των σήμερον εορταζομένων, έχομεν ετέρους δύο Αγίους Αναργύρους, ονομαζομένους και αυτούς Κοσμάν και Δαμιανόν, οίτινες ήσαν από την Ρώμην και ήθλησαν επί της βασιλείας του Καρίνου εν έτει σπδ΄ (284). Ούτοι ήσαν ιατροί την τέχνην και εθεράπευον ανθρώπους και ζώα αμισθί· ομού δε με την θεραπείαν εδίδασκον και τον Χριστόν ως τον αληθή Θεόν.
Η Σύνοδος Κων/πόλεως του έτους 1724 διακήρυξε:
Αιρετικοί είναι εκείνοι οπού αποσκιρτήσουσιν από την ευσέβειαν και αφήσουσι μεν τα πάτρια και ορθά της πίστεως ημών δόγματα και τας κοινάς παραδόσεις της Εκκλησίας, περιπέσωσι δε και εξολισθήσωσιν εις νεωτερισμούς και αλλοκότους υπολήψεις και έθη ετερόδοξα και παραχαράξωσι και νοθεύσωσι την της ευσεβείας αλήθειαν, οι τοιούτοι ούτε πλέον είναι, ούτε ονομάζονται τη αληθεία Χριστιανοί, αλλ’ ως ετερόδοξοι και νεωτεριστάς εκκόπτοντας και χωρίζοντας της εκκλησιαστικής και χριστιανικής ολομελείας και της ιεράς μάνδρας εκβάλλονται ως πρόβατα ψωριώντα και μέλη σεσηπότα»!
(Mansi, 37, 209)
Οὔτε μία λέξη γιά τήν Μακεδονία δέν ἄρθρωσε ἡ κ. Πρόεδρος
«Ξύλινες» ἀπαντήσεις στήν προσφώνηση τοῦ πιλότου καί τυποποιημένες δηλώσεις μετά τήν δοξολογία στόν Ἅγιο Δημήτριο
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΕΤΑΙ ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας σέ διαφόρους κυβερνητικούς
ἐπισήμους, ὑποστηρίζοντας ὅτι ἡ «Ἑστία» τήν διαβάλλει. Ἡ κ. Σακελλαροπούλου
ἐνοχλεῖται ἀπό τήν κριτική τῶν πράξεων καί τῶν λόγων της. Δυστυχῶς γιά αὐτήν, ἡ
«Ἑστία» δέν τήν διαβάλλει. Ἀναδεικνύει ἁπλῶς ὅσα ἡ ἴδια πράττει, μέ τήν ἐλπίδα,
ὅτι ἡ κριτική θά ὁδηγήσει τήν ἀνωτάτη πολιτειακή παράγοντα τῆς χώρας νά
ἀντιληφθεῖ τίς ἀπαιτήσεις τῆς θέσεως τήν ὁποία κατέχει καί τίς προσδοκίες τῶν
Ἑλλήνων ἀπό αὐτήν. Ὅμως, ἡ παρουσία της στήν Θεσσαλονίκη γιά τίς ἑορτές τῆς
ἐπετείου ἀπελευθερώσεως τῆς πόλεως καί τῆς 28ης Ὀκτωβρίου ἔδειξε ὅτι ἐμμένει
στήν συνήθη τακτική της. Τηρεῖ σαφεῖς ἀποστάσεις ἀπό αὐτά τά ὁποῖα οἱ Ἕλληνες
περιμένουν ἀπό τήν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας. Ὅλες αὐτές τίς ἡμέρες πού εὑρίσκετο
στήν πρωτεύουσα τῆς Μακεδονίας, ἀπέφυγε καί νά προφέρει ἀκόμη τό ἱερό ὄνομα τῆς
γῆς τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Θά ἔπρεπε νά τό εἶχε κάνει τόσο μετά τήν δοξολογία
τοῦ Ἁγίου Δημητρίου ὅσο καί μέ τό πέρας τῆς μεγαλειώδους στρατιωτικῆς
παρελάσεως. Καί στίς δύο περιπτώσεις ὁμίλησε. Οἱ λόγοι της ὅμως ἦσαν «ξύλινοι»,
τυποποιημένοι, στερούμενοι ἐθνικοῦ παλμοῦ, καί χωρίς ἀναφορές στόν τόπο ὁ
ὁποῖος τήν τιμοῦσε.
Ἡ Ἑλλάς σύσσωμος ρίγησε ἀπό συγκίνηση ἀκούγοντας τό μήνυμα τοῦ πιλότου τοῦ ἀεροσκάφους ἐπιδείξεων «Ζεύς». Ἰδιαίτερα ὅταν ὁ ἐπισμηναγός Χριστόδουλος Γιακουμῆς ἀνεφέρθη στόν ἐθνικό ποιητή Κωστῆ Παλαμᾶ ἐκφωνῶν τούς στίχους του: «Ἡ μεγαλοσύνη τῶν λαῶν δέν μετριέται μέ τό στρέμμα, μέ τῆς καρδιᾶς τό πύρωμα μετριέται καί μέ τό αἷμα».
Μνήμη της οπτασίας Κοσμά μοναχού, φοβεράς και ωφελίμου
Το δέκατο τρίτο χρόνο της βασιλείας του Ρωμανού ( 920-944μ.Χ.), ζούσε στη Βασιλεύουσα (Κων/πολη) κάποιος άνδρας, που υπηρετούσε σαν ένας από τους πιο έμπιστους φύλακες του βασιλικού κοιτώνα του Αλεξάνδρου, προκατόχου του Ρωμανού στο θρόνο. Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος προτίμησε τη μοναχική ζωή. Έγινε μοναχός με τ' όνομα Κοσμάς, και αργότερα ηγούμενος του μοναστηριού που βρίσκεται κοντά στο Σάγαρη ποταμό. Κάποτε όμως τον χτύπησε μια πολύ βαριά αρρώστια, που τον ταλαιπωρούσε για πολύ καιρό.
Συμπλήρωνε ήδη πέντε μήνες σ' αυτή τη φοβερή δοκιμασία, όταν μια μέρα, γύρω στην τρίτη ώρα, συνήλθε λίγο, ανασηκώθηκε μαλακά πάνω στο μικρό του κρεβάτι και ανακάθησε, στηριζόμενος από το ένα μέρος κι από το άλλο στους αδελφούς που τον διακονούσαν.
Μόλις όμως κάθησε, έπεσε σε έκσταση.
Κάθε δύο εβδομάδες στη Γαλλία ένα τζαμί ιδρύεται και μια εκκλησία εξαφανίζεται
Του Giulio Meotti για το Gatestone Institute
17 Οκτωβρίου 2021
Μετάφραση Γιάννης Ταχόπουλος
«Όπου επικρατήσει το ισλάμ, η επικράτηση διαρκεί για πάντα. Ο ισλαμισμός βασίζεται στο ισλάμ, στο οποίο δεν έχει κανείς δικαίωμα να ασκεί κριτική. Αλλά στις χώρες σας, επίσης παίζει έναν ρόλο στη δημοκρατία και στο κράτος δικαίου. Ο ισλαμισμός εκμεταλλεύεται αυτές τις αξίες. Εφόσον η δημοκρατία αποδέχεται όλες τις απόψεις, από την άκρα δεξιά έως την άκρα αριστερά, είναι υποχρεωμένη να αποδεχτεί και το ισλάμ. Όλοι αυτοί που δεν διαπράττουν επιθέσεις ή βίαιες πράξεις είναι, καταρχήν, προστατευμένοι από το κράτος δικαίου. Ο ισλαμισμός, έτσι, αμέσως βρίσκεται σε ένα κατακτημένο πεδίο. Είναι απαραίτητο να καταπολεμηθεί ο ισλαμισμός από την αρχή. Γιατί είναι σαν την υγρασία μέσα σε ένα σπίτι. Αρχικά, η απειλή είναι αόρατη, διεισδύει στους τοίχους, οι οποίοι σιγά σιγά καταρρέουν. Όταν συνειδητοποιείς ότι είναι πολύ αργά, πρέπει να καταστρέψεις τα πάντα προκειμένου να καθαρίσεις. Αυτό μετατρέπεται σε μια επικίνδυνη αποστολή. Η Γαλλία βρίσκεται στο στάδιο στο οποίο μόλις έχει ανακαλύψει ότι το ισλάμ διαβρώνει το σπίτι της».
-------------------------------
Δυστυχώς αυτή η ζοφερή εικόνα θα επικρατήσει. Οι άνθρωποι δε μπορούν να δεχτούν εύκολα το Χριστό, επειδή ζητάει νέκρωση του παλαιού ανθρώπου, και γέννηση ενός νέου, καινού ανθρώπου, και έχει μια θεολογία για πολλούς ακατανόητη. Μάλιστα ισχυρίζονται ότι η θεολογία περί της Αγίας Τριάδας είναι κατασκεύασμα των σοφιστειών των παγανιστών Ελλήνων! Στο ισλάμ τα πράγματα είναι απλά, ένας Θεός κι ένας προφήτης του, πέντε υποχρεώσεις του πιστού, πολλές υλικές παροχές στο παράδεισο και τελείωσε. Βλέπουν το κόσμο σε δύο στρατόπεδα, τους πιστούς και τους απίστους. Η Ευρώπη σταδιακά αποχριστιανίζεται και με τον ύποπτο ρόλο της Τουρκίας που στόχο έχει το ιξισλαμισμό της προωθεί καραβάνια από όλα τα σημεία, τώρα κι από Λιβύη. Πράγματι σε εκατό χρόνια η Ευρώπη δε θα είναι αυτή που ξέρουμε.
ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΜΠΝΕΥΣΕΙ; -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
Στην εποχή μας ἡ ἁμαρτία ἔχει ἐξαπλωθεῖ παντοῦ. Ὁ Θεός ἀπουσιάζει ἀπό τή ζωή τῶν ἀνθρώπων. Ἡ Ἐκκλησία δέν συγκινεῖ. Ὁ διάβολος κάνει κουμάντο στούς περισσότερους. Γι᾽ αὐτό καί οἱ ἀληθινοί κληρικοί δέν μποροῦν νά ἡσυχάσουν. Στενοχωροῦνται για ὅσα συμβαίνουν καί σκέφτονται τρόπους προσέλκυσης τῶν ἀνθρώπων στήν Ἐκκλησία καί περιορισμοῦ τῆς δράσης τῶν ὀργάνων τοῦ ἀντιχρίστου. Τά ἀποτελέσματα ὡστόσο εἶναι πενιχρά. Παρόλο πού στη μικρή μας πατρίδα ὑπάρχουν πάνω ἀπό ὀγδόντα Μητροπολίτες και ἀρκετοί βοηθοί ἐπίσκοποι, δέν ἔχει γίνει κάτι σπουδαῖο. Σέ αὐτό μερίδιο εὐθύνης ἔχουν καί οἱ ἐφημέριοι κληρικοί, οἱ ὁποῖοι μεριμνοῦν μόνο γιά τούς ἐκκλησιαζόμενους, ἐνῶ ἔχουν ξεχάσει τό δυσεξαρίθμητο πλῆθος τῶν λεγόμενων χριστιανῶν, πού βρίσκεται ἐκτός τοῦ Ἱ. Ναοῦ. Γενικά τό παράδειγμα τῶν Μητροπολιτῶν καί τῶν κληρικῶν δέν φωτίζει πιά. Οὔτε καί ἡ Ἱ. Σύνοδος γίνεται σεβαστή. Παρατηρεῖται παντοῦ μιά ἁμαρτωλή ἐκκοσμίκευση καί ἕνας ἀπαράδεκτος συμβιβασμός. Το ἦθος τῶν κληρικῶν εἶναι ὑποβαθμισμένο. Οἱ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου δέν οἰκοδομοῦν πάντα. Ὑπάρχουν πολλές περιπτώσεις ὅπου «οἰκονομοῦν» τό κοσμικό φρόνημα τῶν ἀνθρώπων καί ἐκφράζουν μιά ἀδικαιολόγητη ἀνοχή. Θά ἔλεγα ὅτι ἡ Σύνοδος εἶναι ὄργανο τῶν καταφατικῶν ἀπαντήσεων. Δέν τολμᾶ νά πεῖ «ὄχι», γιατί ὑπολογίζει τό θόρυβο, πού θά ξεσηκώσουν οἱ δημοσιογράφοι καί οἱ πολιτικοί. Λείπει ἡ ἀρετή τῆς παρρησίας. Λείπει ἀκόμα καί τό πνεῦμα τῆς ὁμολογίας. Ἀλήθεια, σκέφτηκε κανείς πόσο δειλοί εἶναι οἱ Μητροπολίτες μας ἀπέναντι στόν Οἰκ. Πατριάρχη, πού πρωτοστατεῖ στόν Οἰκουμενισμό καί ἐξισώνει την Ὀρθοδοξία μέ τόν Παπισμό καί Προτεσταντισμό;
Reading from the Synaxarion:
Stachys, Andrew, Amplias, Apelles, Urban, Aristobulus & Narcissus of the 70
Of these holy Apostles, Stachys became the first Bishop of Byzantium, consecrated by the Apostle Andrew. Having shepherded his people for sixteen years, he reposed in the Lord. As for the others, each one shone forth in the episcopal see appointed to him: Apelles, Bishop of Heraclea; Amplias, Bishop of Odyssopolis; Urban, Bishop of Macedonia; Narcissus, Bishop of Athens; and Aristobulus, Bishop of Britain.

