ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ -- Αλέξ Παπαδιαμάντης

(Κατά τας παραμονάς των Χριστουγέννων δύο νησιώται, οι οποίοι μετέβησαν δια κοπήν ξύλων, απεκλείσθησαν εις το Κάστρον λόγω αιφνιδίας πτώσεως, χιόνος. Ο ιερεύς της κωμοπόλεως αποφασίζει να μεταβή εις την εγκαταλελειμμένην εκκλησίαν του Κάστρου, δια να λειτουργήση και συγχρόνως να παράσχη βοήθειαν εις τους αποκλεισθέντας. Η δια ξηράς μετάβασις είναι αδύνατος, η δε δια θαλάσσης λίαν επικίνδυνος λόγω της θαλασσοταραχής. Παρά ταύτα όμως η απόφασις του ιερέως είναι αμετάτρεπτος. Τούτον ακολουθούν, ενθαρρυνόμενοι δια του παραδείγματός του, και μερικοί άλλοι, άνδρες και γυναίκες. Μετά ταλαιπωρίας λόγω της τρικυμίας έφθασαν εις το Κάστρο και εύρον σώους τους δύο αποκλεισθέντας).

«Το Γιάννη το Νυφιώτη, και τον Αργύρη της Μυλωνούς, τους έκλεισε το χιόνι απάν’ στο Κάστρο, τ’μ πέρα πάντα, στο Στοιβωτό τον ανήφορο· τ’ ακούσατε;» Ούτως ωμίλησεν ο παπα-Φραγκούλης ο Σακελλάριος, αφού έκαμε την ευχαριστίαν του εξ οσπρίων κ’ ελαιών οικογενειακού δείπνου, την εσπέραν της 23ης Δεκεμβρίου του έτους 186… Παρόντες ήσαν, πλην της παπαδιάς, των δυο αγάμων θυγατέρων και του δωδεκαετούς υιού, ο γείτονας ο Πανάγος ο μαραγκός, πεντηκοντούτης, οικογενειάρχης, αναβάς διά να είπη μίαν καλησπέραν και να πιή μίαν ρακιά, κατά το σύνηθες, εις το παπαδόσπιτο· κ’ η θεια το Μαλαμώ η Καναλάκαινα, μεμακρυσμένη συγγενής, ελθούσα διά να φέρη την προσφοράν της, χήρα εξηκοντούτις, ευλαβής, πρόθυμος να τρέχη εις όλας τας λειτουργίας και να υπηρετή δωρεάν εις τους ναούς και τα εξωκκλήσια.

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

 

Έπεσαν οι μάσκες

 Καθηγητής Χρήστος Κ. Οικονόμου

τ. Πρόεδρος και Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης

Με ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση πληροφορηθήκαμε ο θεολογικός κόσμος και ο πιστός λαός την ομόφωνη απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος υπό την σοφή και εμπνευσμένη καθοδήγηση του σεβαστού μας Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. κ. Ιερωνύμου: «Η Ιερά Σύνοδος δεν συναινεί στα νέα κυβερνητικά μέτρα ως προς τη λειτουργία των Ιερών Ναών, εμμένει σε όσα συμφωνήθηκαν αρχικώς με την Πολιτεία και εντέλλεται οι Ιεροί Ναοί να παραμείνουν ανοικτοί για τη συμμετοχή των πιστών στη Θεία Λειτουργία και τον Αγιασμό των υδάτων εντός των Ιερών Ναών της εορτής των Θεοφανείων, όπως άλλωστε είχε συμφωνηθεί και αποτυπωθεί στην Κ.Υ.Α υπ΄ αριθμ. Δ1α/ ΓΠ. Οικ. 80588/15.12.2020 (ΦΕΚ Β΄5509)».

Απολυτίκιον Σύναξις του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου και Βαπτιστού

 

Τη Ζ΄ (7η) Ιανουαρίου, η Σύναξις του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού ΙΩΑΝΝΟΥ.

Συνέδραμε δε και η της παντίμου τούτου χειρός προς την Κωνσταντινούπολιν συνέλευσις.                                            

Ιωάννου του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού την Σύναξιν και εορτήν παρελάβομεν άνωθεν και εξ αρχής να εορτάζωμεν τη επαύριον των Αγίων Θεοφανείων, ήτοι κατά την σήμερον, επειδή ούτος υπηρέτησεν εις το μυστήριον του Βαπτίσματος του Κυρίου· όθεν δια την αιτίαν ταύτην συναριθμείται και η εορτή αύτη με τας λοιπάς εορτάς του Προδρόμου, ίνα μηδέν σιωπήσωμεν από τα εκείνου θαυμάσια και υπερφυσικά χαρίσματα. Συνέβη δε να φθάση εις την Κωνσταντινούπολιν και κατά την παρελθούσαν εσπέραν των Αγίων Θεοφανείων η της τιμίας χειρός του Τιμίου Προδρόμου μετακομιδή, ήτις τοιουτοτρόπως εγένετο.

Θέλει ὁ Θεός τήν αἰώνιον καταδίκην κάποιων ἀνθρώπων; -- Τοῦ κ. Παναγιώτου Νικ. Γκουρβέλου

«Ὁ Θεός θέλει πάντας σωθῆναι» (Α΄ Τιµ. β΄ 4), µᾶς βεβαιώνει ὁ ἀδιάψευστος λόγος τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά ταυτόχρονα ἡ Ἐκκλησία µας ρητά διδάσκει πώς ὁ Κύριος θὰ ἐπιτρέψει (παραχωρήσει) τήν αἰώνια κόλαση τῶν µέχρι θανάτου ἀµετανόητα ἁµαρτωλῶν. Πῶς λοιπόν αὐτό συµβιβάζεται µἐ τήν ἀναλλοίωτη θέληση τοῦ Πανάγαθου Θεοῦ νά σώσει ὅλα τά λογικά του δηµιουργήµατα, ἀγγέλους καί ἀνθρώπους; Ὅ,τι θά γραφτεῖ στή συνέχεια ἀποτελεῖ µία ἀπόπειρα διαλεύκανσης τοῦ ἐπίµαχου αὐτοῦ ζητήµατος. Στήν ἱστορική πορεία παρουσιάστηκαν δύο ἀντίπαλες µεταξύ τους ἀλλά ἐξ ἴσου κακόδοξες- αἱρετικές διδασκαλίες, ὅσον ἀφορᾶ τό ὑπό συζήτησιν πρόβληµα. Σύµφωνα µέ τήν πρώτη, ὁ Θεός εἶναι ἕνας ἀµείλικτος Δικαστής, ὁ ὁποῖος θέλει ἤ µᾶλλον εὐφραίνεται µέ τήν αἰώνια τιµωρία µιᾶς µεγάλης µερίδας ἀνθρώπων. Κατά τήν θεωρία τοῦ Ἀπόλυτου Προορισµοῦ- διότι περί αὐτῆς πρόκειται-, δέν εἶναι ἡ πρώτη καί ἀµετάβλητη βούληση τοῦ Θεοῦ (τό προηγούµενον ἤ κατ’ εὐδοκίαν θέληµά Του) ἡ αἰώνια λύτρωση ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά ἡ σωτηρία µόνο λίγων ἐκλεκτῶν. Ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι προορίζονται ἀπό τή Θεία βούληση γιά τήν αἰώνια κόλαση. Ἡ ἀντίθετη τοῦ Ἀπόλυτου Προορισµοῦ αἱρετική θεωρία, ἡ θεωρία τῆς Ἀποκατάστασης τῶν πάντων πρεσβεύει πώς ὁ Πανάγαθος Θεός δέν θά ἐπιτρέψει (παραχωρήσει) τήν παντοτινή καταδίκη ὅσων πεισµατικά παραµένουν ἀµετανόητα ἁµαρτωλοί.

π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ: «Οἱ θεολογικοί Διάλογοι καί ἡ ἀποτυχία τους»

Συνεχῶς αὐξάνει ἡ σχετικοποίηση τῆς ὀρθοδόξου Πίστεως καί παραθεωρεῖται ἡ µοναδικότητα καί ἀποκλειστικότητά της στήν ἱερή ὑπόθεση τῆς σωτηρίας. Μέ τήν χρησιµοποιούµενη ἀντιπατερική γλώσσα, τίς ἀντικανονικές συµπροσευχές, τίς κοσµικοῦ καί πολιτικοῦ χαρακτήρα ἑκατέρωθεν έπισκέψεις καί ἐπαφές, αὐξάνει συνεχῶς ἡ ἂµβλυνση τῶν διαφορῶν εἰς τήν Πίστη καί ἡ ἰσοπέδωση τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐνῶ ἡ ἀντορθόδοξη αὐτή στάση τῶν ἡµετέρων χαρακτηρίζεται ἒκφραση ἀγάπης πρός τήν ΜΗ-Ὀρθοδοξία. Εἶναι δυνατόν, λοιπόν, ὃλα αὐτά νά θεωρηθοῦν ἐπιτυχία τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ Χριστοῦ καί τῶν Ἁγίων, ὃταν ὁ µόνιµος σκοπός της εἰς τούς αἰῶνες εἶναι ἡ ἐπιστροφή τῶν Ἑτεροδόξων-Αἱρετικῶν καί τῶν Ἀλλοθρήσκων εἰς τήν Ποίµνην τοῦ Χριστοῦ, ἐσχατολογική δέ στοχοθεσία της ἀµετακίνητη εἶναι ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ µας: «Καί γενήσεται ΜΙΑ ποίµνη, ΕΙΣ Ποιµήν» (Ἰω. 10,16), δηλ. ὁ Χριστός; Ὂχι ἀσφαλῶς! Ὁ Οἰκουµενισµός καί οἱ Διάλογοί του, ὑπό τήν σηµερινή µορφή καί πορεία τους, εἶναι ἀποτυχία τῆς Ὀρθοδοξίας στήν ἁγιοπατερική ἐκδοχή της . Ἡ Ὀρθοδοξία τῶν Οἰκουµενιστῶν µας ἀποδεικνύεται ἐµπαιγµός καί ἀπόρριψη τῆς Ὀρθοδοξίας τῶν Ἁγίων µας καί τῆς Ποιµαντικῆς της.

Ὑπό διωγμόν ἡ παράδοσις Χωρίς ἀσπίδα ἡ Ὀρθοδοξία

504 περιστατικά ἐκρήξεων, βεβηλώσεων, ληστειῶν, κλοπῶν, βανδαλισμῶν σέ ἐκκλησίες, καί οὔτε μία καταδίκη ἀπό τά πολιτικά κόμματα!

Η «ΕΣΤΙΑ» συμπληρώνει σήμερα, 4 Ἰανουαρίου, 145 χρόνια ἀπό τήν πρώτη ἔκδοσή της ὑπό μορφή περιοδικῆς ἐπιθεωρήσεως, τό ἔτος 1876. Καί τά γενέθλιά της αὐτά συνδυάζονται δυστυχῶς μέ ἀνησυχητικές ἐξελίξεις σέ θέματα ἱστορίας, παραδόσεως καί θρησκείας. Ἡ αἴσθησις, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία ἀλλά καί ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, θεσμοί καί ἀξίες ἀρρήκτως δεμένοι μέ τήν ἱστορία τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους, τῶν νεωτέρων χρόνων, τελοῦν ὑπό διωγμόν, ἐνισχύεται αὐτές τίς ἡμέρες ἀπό δύο γεγονότα. Ἀπό τήν αἰφνιδιαστική ἀπόφαση τῆς Πολιτείας νά βάλει λουκέτο στούς Ἱερούς Ναούς τήν ἡμέρα τῆς τελέσεως τοῦ ἁγιασμοῦ τῶν ὑδάτων, τήν ἡμέρα τῶν Θεοφανείων. Ὁ ἁγιασμός θά διεξαχθεῖ χωρίς τόν ἐλάχιστο ἀριθμό πιστῶν. Μετριοπαθεῖς Μητροπολῖτες οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν σχέση μέ τούς λεγομένους «σκληροπυρηνικούς» καί δέν πρωτοστάτησαν σέ ἐμπρηστικές δηλώσεις κατά τῆς Πολιτείας μέ ἀφορμή τήν πολιτική της στήν περίοδο τῆς πανδημίας, ἐπικοινώνησαν μαζί μας βαθύτατα προβληματισμένοι καί ἀπογοητευμένοι κάνοντας λόγο γιά «ἀναξιοπιστία τῆς Πολιτείας» ἡ ὁποία ἄλλαξε τήν ἀπόφασή της τήν τελευταία στιγμή.

Ἡ ἀρετὴ τῆς ἁγνότητος -- Φιληδονία: ὁ ἐχθρὸς τῆς ἁγνότητος

Ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς ἁγνότητας εἶναι ἡ φιληδονία. Οἱ ἄνθρωποι εὔκολα τὴν ἐπιλέγουν, ἐνῶ δύσκολα τὴν ἀντικαθιστοῦν μὲ τὴν πνευματικὴ εὐφροσύνη, ποὺ δίνει ἡ ἀγαθὴ μαρτυρία τῆς συνείδησης. Ἡ πρώτη εἶναι ἐφήμερη καὶ ἀφήνει μεγάλη πικρία, ἡ ὁποία ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ μετὰ δημιουργεῖ πολλὰ ψυχολογικὰ προβλήματα καὶ καθιστᾶ τὸν ἄνθρωπο ἄβουλο, μαλθακὸ καὶ ἀδιάφορο γιὰ ὁ,τιδήποτε πνευματικό. Ὁ ἄνθρωπος τῆς σαρκικῆς ἡδονῆς εἶναι ἐπικίνδυνος στὴν οἰκογένειά του, ἐὰν ἔχει, ἀλλὰ καὶ στὴν κοινωνία εὐρύτερα. Ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο συμβαίνει μὲ τὸν ἐγκρατῆ, ποὺ εἶναι σταθερὸς στὶς ἀρχές του καὶ προσεκτικὸς στὴ ζωή του. Δὲν γίνεται ἕρμαιο τῆς ἡδονῆς, ἀλλὰ προτιμᾶ τὴν βαθιὰ ἱκανοποίηση ἀπὸ τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία εἶναι ἀνώτερη ἀλλὰ καὶ μόνιμη στὴν ψυχή του. Ἡ ἁγνότητα ἐπιτυγχάνεται μὲ διαρκῆ ἀγώνα. Πρέπει τὰ πάθη τοῦ σώματος νὰ χαλιναγωγοῦνται, ἡ νηστεία νὰ εἶναι διαρκής, ἡ προσευχὴ συνεχὴς καὶ ἡ ἐπικοινωνία μὲ ἐνάρετους ἀνθρώπους ἀδιάκοπη. Καὶ βέβαια ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ σκέφτεται «ὅ,τι εἶναι ἀληθινό, σεμνό, δίκαιο, καθαρό, ἀξιαγάπητο, καλόφημο, ὅ,τι ἔχει σχέση μὲ τὴν ἀρετὴ καὶ εἶναι ἄξιο ἐπαίνου» (Φιλιπ. δ´ 8).

Μέ τίς διδαχές τού Μωυσή μπέν-Μαϊμόν -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Από δημοσίευμα σέ τοίχο φέησμπουκ :

«H Διεθνής Αμνηστία ανακοίνωσε τη νέα της πολιτική στο ζήτημα της άμβλωσης, η οποία καλεί τις χώρες όλου του κόσμου να εισαγάγουν την κατ’ απαίτηση άμβλωση, για οποιονδήποτε λόγο, μέχρι τη γέννηση και να επιτρέψουν την επιλεκτική άμβλωση με βάση μόνο το φύλο του παιδιού. ( ... ). Η Διεθνής Αμνηστία ισχυρίζεται ότι «δεν παίρνει θέση για το πότε αρχίζει η ανθρώπινη ζωή», ωστόσο η νέα της πολιτική δείχνει ότι για εκείνη το δικαίωμα στη ζωή δεν ξεκινά παρά μόνο από τη γέννηση.»

    Σχόλιο
 Άς είναι καλά ο "πατέρας" τής σύγχρονης Ιατρικής, ο Μωυσής  Μαϊμωνίδης (εβραϊκά: מֹשֶׁה בֶּן־מַיְמוֹן Mōšeh bēn-Maymōn, 1138 - 1204) ο οποίος καθόρισε καί προσδιόρισε πότε πεθαίνει ο άνθρωπος. Όπως μάς πληροφορεί ένας άλλος σημερινός ραβίνος, ο Μορντεχάϊ Φριζή, σέ βίντεο δικό του μέ θέμα τόν εγκεφαλικό θάνατο, όταν στό παρελθόν τέθηκε παρόμοιο ζήτημα, ο βαθυνούστατος ιατροφιλόσοφος Μωυσής Μαϊμονίδης είπε καί έγραψε ότι ο θάνατος επέρχεται όταν ο άνθρωπος δέν έχει αναπνοή. Καί δέν βρέθηκε κανένας, συμπληρώνω τώρα εγώ, νά τού πεί ότι, μάλλον, ήταν στραβός. Τά κυοφορούμενα έμβρυα είναι νεκρά, επειδή δέν αναπνέουν ;

Δυστυχώς δέν ζεί, γιά νά μάς απαντήσει. Ζούν όμως οι διάδοχοί του : Εβραίοι καί μή. αλλά δέν τολμά ουδείς νά τόν αμφισβητήσει. Γι΄ αυτό καί η άθλια Διεθνής Αμνηστία (σ.σ. σιωνιστικά ελεγχόμενη) [«δεν παίρνει θέση για το πότε αρχίζει η ανθρώπινη ζωή», ωστόσο η νέα της πολιτική δείχνει ότι για εκείνη το δικαίωμα στη ζωή δεν ξεκινά παρά μόνο από τη γέννηση], κατά τό δημοσίευμα, καί [«... συνεχίζει να απαιτεί την πλήρη αποποινικοποίηση της άμβλωσης, ανεξάρτητα από τον λόγο»]. Η φωτογραφία από Βικιπαιδεία (el.wikipedia.org)

Tήν Ἁγία ἡμέρα τῶν Φώτων --- Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ

 ....Μέγα καὶ ὑψηλό, ἀδελφοί, εἶναι τὸ μυστήριο τοῦ βαπτίσματος τοῦ Χριστοῦ ποὺ συμπεριλαμβάνεται στὰ λίγα τοῦτα λόγια, δυσθεώρητο καὶ δυσερμήνευτο καὶ ὄχι λιγώτερο δυσκατάληπτο· ἀλλ’ ἐπειδὴ εἶναι ἐξαιρετικὰ σωτήριο, γι’ αὐτό, ἀφοῦ πεισθοῦμε καὶ ἐλπίσωμε σ’ αὐτόν ποὺ προέτρεψε νὰ ἐρευνοῦμε τὶς Γραφές, ἂς ἀνιχνεύσωμε ὅσο εἶναι ἐφικτό τὴ δύναμι τοῦ μυστηρίου. Ὅπως λοιπὸν κατὰ τὴ ἀρχὴ μετὰ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, «ἂς κατασκευάσωμε ἄνθρωπο κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσί μας», ἀφοῦ ἐπλάσθηκε ἡ φύσιςμας στὸν Ἀδάμ, τὸ ζωαρχικό Πνεῦμα, ἀφοῦ φανερώθηκε κι’ ἐδόθηκε μὲ τὸ ἐμφύσημα πρὸς αὐτόν, συνεφανέρωσε καὶ τὸ τριαδικὸ τῶν ὑποστάσεων τῆς δημιουργοῦ θεότητος ἐπάνω στὰ ἀλλὰ κτίσματα, τὰ ὁποῖα παράγονταν μὲ μόνο τὸ ρῆμα τοῦ Λόγου καὶ τοῦ λέγοντος Πατρός· ἔτσι τώρα, ποὺ ἀναπλασσόταν στὸν Χριστὸ ἡ φύσις μας, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο, φανερωθὲν διὰ τῆς πρὸς αὐτόν καθόδου ἀπὸ τὰ ὑπερουράνια, καθὼς βαπτιζόταν στὸν Ἰορδάνη, φανέρωσε τὸ μυστήριο τῆς ὕψιστης καὶ παντουργοῦ Τριάδος, τὸ σωστικὸ γιὰ τὰ λογικὰ κτίσματα.

Γιὰ ποιὸ λόγο φανερώνεται τὸ μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὅταν πλάσσεται καὶ ἀναπλάσσετα ὁ ἄνθρωπος;

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΜΙΑΣ ΕΝΤΕΛΩΣ ΝΕΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ -- τοῦ Νεκταρίου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ἱστορίας

Ἡ πατρίδα μας διέρχεται σήμερα μια τρομακτική πολιτική, οἰκονομική καί κοινωνική κρίση, πού στήν πραγματικότητα βέβαια δέν εἶναι παρά ἁπλῶς ἡ πιό ὁρατή πλευρά μιᾶς βαθύτατης πνευματικῆς παρακμῆς, ἡ ὁποία ἔρχεται νά σφραγίσει μία μακρά περίοδο εὐτέλειας, ἱστορικῆς ἀμνησίας, πολιτισμικῆς διάβρωσης καί ἠθικῆς καταρράκωσης. Μιά περίοδο σταδιακῆς ἀποσάθρωσης τῆς ἴδιας μας τῆς συλλογικῆς ἰδιοπροσωπείας και αὐτοσυνειδησίας, κατά τήν ὁποία, ἑκούσια ὑποταγμένοι στά σκύβαλα τοῦ ἀτερμάτιστου εὐδαιμονισμοῦ καί τῆς δυτικότροπης «ἐκσυγχρονιστικῆς» ὑστερίας, πετάξαμε στή χωματερή βιώματα, ἀξίες, παραδόσεις, ἰδανικά καί ὅλα ἀκόμη ὅσα μᾶς διαμόρφωσαν ὡς λαό καί μᾶς κράτησαν ζωντανούς σέ καιρούς χαλεπούς καί δύσβατους, σέ καιρούς ἀνέχειας, ξένης κατοχῆς, διωγμῶν καί δοκιμασίας. Ἡ σταδιακή ἀπονέκρωση τῆς ἱστορικῆς μας μνήμης καί κυρίως ἡ ἀπώλεια τῆς ζωντανῆς καί βιωματικῆς μας σχέσης μέ τήν Ὀρθοδοξία (πού δέν ἦταν ἁπλῶς μία «θρησκεία», ἀλλά τό ἴδιο το ἐσώτατο ὀξυγόνο τῆς ταυτότητάς μας, ἕνας συνολικός τρόπος ζωῆς, συμπεριφορᾶς καί συναντίληψης τῶν πάντων), γέννησαν ἤδη ἐδῶ καί πολλές δεκαετίες τά σπέρματα τῆς σύγχρονης ἐθνικῆς μας ψυχασθένειας καί τῆς συλλογικῆς ὑπαρξιακῆς μας σύγχυσης. Στό τέλος αὐτῆς τῆς διαδρομῆς, ἦρθε καί ἡ τραγική ἐπισφράγιση, μέ την περίοδο τῆς λεγόμενης Μεταπολίτευσης.

ΒΑΣΕΙ ΣΧΕΔΙΟΥ Η ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ἡ ἑβδομαδιαία Τουρκική ἐπιθεώρηση Aksyon τεῦχ. 1000/3.2.2014 δημοσίευσε μία τρομακτική ἀποκάλυψη πού ἐπιβεβαιώνει κατά φοβερό τρόπο καί ἀποκαλύπτει τον βρώμικο σχεδιασμό τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Τουρκίας καί τῆς κυβέρνησής της γιά τήν ἐκπόρθηση καί ἰσλαμοποίηση τῆς Εὐρώπης καί τῆς Ἑλλάδος. Ἡ δήλωση στό παρελθόν τοῦ Τούρκου Πρωθυπουργοῦ Τουργκούτ Ὀζάλ ὅτι δεν χρειάζεται πόλεμος μέ τήν Ἑλλάδα για τήν ἐκ νέου κατάκτησή της, ἀλλά ἁπλῶς καί μόνο ἡ βαθμιαία καί μεθοδευμένη ἀποστολή «τριῶν-τεσσάρων ἑκατομμυρίων φανατικῶν μουσουλμάνων», γιά τήν δημογραφική της ἀλλοίωση καί τήν ἐθνοτική της στρέβλωση, ὑλοποιεῖται, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τό δημοσίευμα, μέ τον καλύτερο τρόπο. Ταυτοχρόνως τό νεοοθωμανικό ὅραμα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας κ. Νταβούτογλου, πού ἐνστερνίζεται πλήρως τό κυβερνῶν κόμμα τοῦ Ταγίπ Ἐρντογάν, βρίσκει τήν καλύτερη πρακτική του ἐφαρμογή στίς ἀποκαλύψεις τῆς τουρκικῆς ἐπιθεώρησης. Δημοσιεύεται λοιπόν στό τεῦχος, πού ἀναφέραμε, ὅτι ἡ μεγαλύτερη μυστική Τουρκική ὑπηρεσία Jitem τῆς τουρκικῆς στρατοσυνοριοφυλακῆς εἶναι αὐτή πού κατ᾽ ἐντολή καί μέ τήν ἔγκριση τοῦ Ταγίπ Ἐρντογάν μεταφέρει σέ καθορισμένες καί ἐλεγχόμενες διαδρομές πρός τίς Τουρκικές ἀκτές τοῦ Αἰγαίου καί πρός τόν Ἕβρο καί με πληρωμένους «ὑπαλλήλους» -δουλεμπόρους χιλιάδες μουσουλμάνους παράνομους μετανάστες πρός τή χώρα μας, με σκοπό τήν ἐπίτευξη τῶν σχεδιασμῶν τοῦ μουσουλμανικοῦ τόξου, πού προωθεῖ με τεράστια κονδύλια ἡ Σουνιτική ναυαρχίδα τῆς Σαουδικῆς Ἀραβίας καί τοῦ Κατάρ.

Λόγος εις τα άγια Θεοφάνεια του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Μετά την Γέννησιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, όπως ηκούσατε εις τα Χριστούγεννα, όταν ενεπαίχθη ο Ηρώδης από τους Μάγους, έστειλε και κατέσφαξε δεκατέσσαρας χιλιάδας βρέφη μικρά από δύο ετών και κάτω. Μεταξύ των παιδίων εκείνων έλαχε και ο τίμιος Πρόδρομος βρέφος μικρόν εις τας χείρας της μητρός του Ελισάβετ. Και όταν έμελλε να τον κατασφάξουν, εσχίσθη το όρος και επέρασεν αντίπερα η Ελισάβετ με τον Πρόδρομον. Άγγελος δε Κυρίου τον επήρεν εις την έρημον, και τον ανέθρεψεν εκεί, έως ου ηνδρώθη, και έφθασεν εις ηλικίαν τριάκοντα χρόνων και μηνών τριών. Η τροφή του δεν ήτο εις την έρημον ει μη μέλι άγριον και βλαστάρια από των δένδρων της ερήμου. Λόγος δε Θεού ήλθε και είπεν εις αυτόν να αφήση την έρημον, και να υπάγη εις τα μέρη της Ιουδαίας και τα έθνη της Γαλιλαίας να κηρύττη μετάνοιαν· το δε πλήθος των Εβραίων προσήρχοντο και εξωμολογούντο τας αμαρτίας των, και εβαπτίζοντο εις τον Ιορδάνην υπ’ αυτού. Εκεί λοιπόν ηρώτησαν τον Πρόδρομον· «Μη είσαι συ ο Προφήτης»; Και αυτός είπεν: «Όχι, δεν είμαι εγώ». Διατί είπε τούτο;

Απολυτίκιον Θεοφανείων

 

Τη ΣΤ΄ (6η) Ιανουαρίου, τα ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Θεοφάνεια τα Άγια του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εορτάζομεν σήμερον εν πάσαις ταις αγίαις του Θεού Εκκλησίαις, την αγρυπνίαν τελούντες αφ’ εσπέρας. Επειδή, αφού παρήλθον τα τριάκοντα έτη της ηλικίας του, ηθέλησεν ο Κύριος να φανερωθή εις τους ανθρώπους, ότι είναι Θεός εν σώματι, και όταν ο Κύριος εβαπτίζετο από τον Ιωάννην, εμαρτυρήθη άνωθεν από τον Θεόν και Πατέρα με την φωνήν και την επέλευσιν του Αγίου Πνεύματος, ότι είναι Υιός γνήσιος και ομοούσιος αυτού, έκτοτε λοιπόν εγνωρίσθη εις όλους δια των θαυμάτων και της υψηλής του διδασκαλίας, ότι αυτός είναι βεβαίως ο Θεός των πατέρων ημών ο δια των Προφητών φανερώς κηρυττόμενος. Ήλθε δε εις το Βάπτισμα δι’ αιτίαν τοιαύτην. Όταν ο Κύριος έγινεν άνθρωπος δι’ ημάς, επλήρωσεν όλον τον Νόμον καθ’ όλον το διάστημα της ζωής του.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η «ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ»; -- Χρήσιμες ὑπενθυμίσεις -- Τοῦ Πρωτ. Βασιλείου Ἀ. Γεωργοπούλου, Λέκτορος Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ

Ἀναφερόμενοι στόν ὅρο «Νέα Ἐποχή » ἤ Ἐποχή τοῦ Ὑδροχόου, ἐννοοῦμε τήν παρουσία ἑνός παγκόσμιου φαινομένου, ἀντιχριστιανικοῦ ὡς πρός τό χαρακτήρα, ἀποκρυφιστικοῦ ὡς πρός τήν προέλευση καί πολυσύνθετου ὡς πρός τή διάρθρωση. Ἕνα κίνημα τό ὁποῖο ἔχει ἤδη διαβρώσει μέ τίς ἀντιλήψεις του καί τίς πρακτικές του, πολλά ἑκατομμύρια ἀνθρώπων καί δραστηριοτήτων τοῦ ἀνεπτυγμένου κόσμου. Στό κίνημα αὐτό, συστεγάζονται καί ἀλληλοπεριχωροῦνται ὁ ἀποκρυφισμός σέ μιά ποικιλία ἐκδηλώσεων του, ὁ νεογνωστικισμός , ἡ ἀστρολογία, ἀνατολικές θρησκευτικές δοξασίες καί πρακτικές, ἡ ὕπνωση, οἱ κάρτες ταρώ, ἡ ἀριθμοσοφία, ἡ ἐπικοινωνία μέ πνεύματα, ἡ ἔκσταση, ἡ οὑφολογία, ὁ ὁραματισμός, ἡ θετική σκέψη, οἱ ἀνορθόδοξες "θεραπευτικές" μέθοδοι, ὁ νεοπαγανισμός, ἡ ψευδοεπιστήμη κυρίως μέ μανδύα ψυχολογίας κ.ἄ. Ἕνα κίνημα γιά τό ὁποῖο Ἕλληνες θιασῶτες καί ἐκφραστές του ἀναφέρουν ὅτι: «Αὐτοί πού πιστεύουν ἐξάλλου ὅτι ἡ κίνηση τῆς Νέας Ἐποχῆς εἶναι μιά περαστική μόδα, καλό εἶναι νά τό ξανασκεφθοῦν»1.

κ. Σακελλαροπούλου δέν δύναμαι νά σᾶς ἐπιτρέψω τήν εἴσοδον εἰς τόν ἱερόν ναόν! -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ἄν ὁ ἱερώνυμος ἦτο χριστιανός, τότε, θά ἐμιμεῖτο τόν Ἅγιον Ἀμβρόσιον, Ἐπίσκοπον Μεδιολάνων, ὁ ὁποῖος ἀπηγόρευσε τήν εἴσοδον εἰς τόν ἱερόν ναόν τόν Αὐτοκράτορα Θεοδόσιον διότι αὐτός προέβη εἰς ἀδίκους σφαγάς (https://www.sostis.gr/blog/item/1202-o-agios-ambrosios-apagoreuei-tin-eisodo-sto-nao), καί θά ρωτοῦσε τήν κ. Σακελλαροπούλου: «Γιατί, Κυρία Πρόεδρε, δέν κάνετε τό σημεῖον τοῦ Σταυροῦ καί δέν προσκυνεῖτε τό ἱερόν Εὐαγγέλιον; Μήπως δέν εἶσθε χριστιανή; Ἄν ὄχι, τότε λυποῦμαι, ἀλλά δέν δύναμαι νά σᾶς ἐπιτρέψω τήν εἴσοδον εἰς τόν ἱερόν ναόν!» Ἀλλά, ὅταν τήν Ἐκκλησίαν διοικοῦν αἱρετικοί λυκοποιμένες, τότε γιατί στρεφόμεθα μόνον ἐναντίον τῶν ἀθέων πολιτικῶν;

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατόρθωσε να ενώσει τον λαό, αλλά εναντίον της.

Η περιφρονητική στάση της σε όλα όσα εκφράζουν τον Ελληνισμό και συνέχουν την κοινωνία μας δεν έχει περάσει απαρατήρητη.

Με τις κινήσεις της από την πρώτη στιγμή του διορισμού της στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα έστελνε σαφέστατα πολιτικά και ιδεολογικά μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις. Ωστόσο, τα πράγματα έγιναν ιδιαιτέρως σαφή με την άθλια ενέργειά της να μην πλησιάσει καν τον σταυρό που κρατούσε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος στη δοξολογία για το νέο έτος, που έγινε στη Μητρόπολη Αθηνών, και να απαγορεύσει την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου. Αυτό εξόργισε τους πολίτες, οι οποίοι συνειδητοποίησαν πλέον ότι πρέπει να υποστούν την επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη για μια τετραετία ακόμη και να την παρακολουθούν να παραβιάζει τον πανίσχυρο άγραφο νόμο, που ορίζει με σαφήνεια τα καθήκοντά της.

Η κυρία Σακελλαροπούλου δεν ανέλαβε τη νομική εκπροσώπηση κάποιας ΜΚΟ, ούτε ανεξάρτητη Αρχή σε κράτος όπως το Βέλγιο ούτε καθήκοντα αρθρογράφου σε αριστερίστικο έντυπο. Είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, η οποία κατόρθωσε να αποκτήσει ανεξάρτητη κρατική υπόσταση έπειτα από έναν πολυαίμακτο επαναστατικό αγώνα εναντίον της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Αυτός ο αγώνας, τα 200χρονα από το ξέσπασμα του οποίου συμπληρώνονται φέτος, είχε σαφέστατο εθνικό και θρησκευτικό πρόσημο. Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία σηκώσαμε τα όπλα. Δεν μπορεί να γίνει ανεκτό από τους Ελληνες ο επικεφαλής του κράτους να μην πιστεύει στον Χριστό και στο έθνος.

Μήπως; -- Τοῦ ἰατροῦ κ. Θρασυβούλου Κετσέα

«Οὕτω καὶ ἡμεῖς ὅταν ἴδητε ταῦτα πάντα, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς ἐστιν ἐπὶ θύραις» (Ματθ. κδ´33).

Πολλὰ βλέπουμε στὶς ἡμέρες μας. Ὁ πληθυσμὸς τῆς Γῆς αὐξάνεται γρήγορα στὰ ὑπανάπτυκτα κράτη χωρὶς νὰ προχωρεῖ καὶ ὁ πολιτισμός. Ὁ πολιτισμός! Τὸ καύχημα τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Αὐτὸ ποὺ ξεχωρίζει τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὰ θηρία. Ἕνας ἄγριος φανατισμὸς ξεκινάει ἀπὸ τὸ Ἰσλάμ, καὶ ὁρμᾶ νὰ καταλάβει ὅλη τὴ Γῆ. Οἱ φανατικοὶ ἰσλαμιστὲς σφάζουν ἀθώους μπροστὰ στὶς κάμερες καὶ τρῶνε τὴν καρδιά τους. Ἐννοεῖται ὅτι ἀναρίθμητοι εἶναι οἱ ἄλλοι, χριστιανοὶ καὶ ὄχι μόνο ποὺ σφάζονται χωρὶς τὶς κάμερες. Τὸ Ἰσλάμ ἔχει εἰσχωρήσει σ᾽ ὅλες τὶς χῶρες τῆς Εὐρώπης καὶ ἐπωφελεῖται ἀπὸ τὶς ἀνθρωπιστικὲς ἀρχές, ποὺ ἔχει ἐμπνεύσει στὴν Εὐρώπη ὁ Χριστιανισμός, χωρὶς τὸ Ἰσλάμ νὰ συμμερίζεται αὐτὲς τὶς ἀρχές οὔτε νὰ προτίθεται νὰ τὶς ἐφαρμόσει· ἄν ἐπικρατήσει, θὰ ἐφαρμόσει τὴν Σαρία.

Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ & Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ. -- π. Γεώργιος Αγγελακάκης

 Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ • Προβολή θέματος - Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ & Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ...ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ(3-1-21)π. (agiooros.org)

"Καιρός τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ" -- Του κ. Δημητρίου Κάτσουρα, Θεολόγου