Μνήμη της οπτασίας Κοσμά μοναχού, φοβεράς και ωφελίμου

Το δέκατο τρίτο χρόνο της βασιλείας του Ρωμανού ( 920-944μ.Χ.), ζούσε στη Βασιλεύουσα (Κων/πολη) κάποιος άνδρας, που υπηρετούσε σαν ένας από τους πιο έμπιστους φύλακες του βασιλικού κοιτώνα του Αλεξάνδρου, προκατόχου του Ρωμανού στο θρόνο. Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος προτίμησε τη μοναχική ζωή. Έγινε μοναχός με τ' όνομα Κοσμάς, και αργότερα ηγούμενος του μοναστηριού που βρίσκεται κοντά στο Σάγαρη ποταμό. Κάποτε όμως τον χτύπησε μια πολύ βαριά αρρώστια, που τον ταλαιπωρούσε για πολύ καιρό. 


Συμπλήρωνε ήδη πέντε μήνες σ' αυτή τη φοβερή δοκιμασία, όταν μια μέρα, γύρω στην τρίτη ώρα, συνήλθε λίγο, ανασηκώθηκε μαλακά πάνω στο μικρό του κρεβάτι και ανακάθησε, στηριζόμενος από το ένα μέρος κι από το άλλο στους αδελφούς που τον διακονούσαν.
 

Υπάρχει υπόλειμμα DNA των νεκρών εμβρύων στα εμβόλια; -- Γράφει ο Ευστάθιος Μοσχοβίτης

Υπάρχει υπόλειμμα DNA των νεκρών εμβρύων στα εμβόλια; Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑΙ! Are Fetal Cells Used to Make Vaccines? The answer is YES! From Dr Paul A. Offit, MD, The Children's Hospital of Philadelphia

https://www.brighteon.com/edd10ce6-f4ca-4e6f-86f9-7cedb4a566a3 (BINTEO).


http://www.freevolition.gr/orthodoxy-homology.htm

ΕΚΤΑΚΤΟ ---- Γράφει ο κ. Δημήτριος Ἰ. Κάτσουρας Θεολόγος

Τό Ἑλληνικό Σύνταγμα προβλέπει καί ὁρίζει ὅτι:

«Αρθρο 4: (Ισότητα των Ελλήνων)

1. Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.»

 

Χωρίς Χριστούγεννα οἱ λεγόμενοι παλαιοημερολογίτες

στήν Ἑλλάδα τοῦ 21ου αἰῶνος;



 

Κυρία Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας,

Κύριοι τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως,

Σέ λίγες ἡμέρες καί συγκεκριμένως τήν 7ην Ἰανουαρίου κάποιες χιλιάδες νομοταγῶν Ἐλλήνων Πολιτῶν ἀνά τήν Ἑλλάδα, Κληρικοί, μοναχοί καί λαϊκοί, οἱ ὁποῖοι τηροῦν τό πάτριο ἐκκλησιαστικό ἑορτολόγιο, τό λεγόμενο παλαιό ἡμερολόγιο, πρόκειται νά ἑορτάσουν τή μεγάλη Δεσποτική Ἑορτή τῶν Χριστουγέννων, ὅπως καί πολλά ἑκατομμύρια χριστιανῶν ἀνά τόν κόσμο.

Ἀναμενόταν, λοιπόν, νά ἰσχύσει αὐτονοήτως καί γι' αὐτούς ὅ,τι ἴσχυσε καί γιά τούς ὑπολοίπους Ἕλληνες  πρό ἡμερῶν, δηλαδή νά ἑορτάσουν καί αὐτοί τά Χριστούγεννα κατά τήν Πίστη και τήν Παράδοση τήν ὁποία ἐπέλεξαν ὡς ἐλεύθεροι πολίτες νά τηροῦν καί ἀκολουθοῦν.

Ὡστόσο, μόλις ἐχθές προέκυψε νέα Ἀπόφασή σας σύμφωνα μέ τήν ὁποία παντελῶς ἀπαγορεύεται κατά τήν τρέχουσα ἑβδομάδα ἡ συμμετοχή πιστῶν στή Θεία Λατρεία. Γεννᾶται, λοιπόν, τό ἐρώτημα τί θά γίνει μέ τίς δεκάδες χιλιάδες αὐτῶν τῶν Ἑλλήνων; Θά στερηθοῦν τή θρησκευτική τους ἐλευθερία καί προφανῶς θά ἀδικηθοῦν ἀντιμετωπιζόμενοι ὡς πολίτες δεύτερης κατηγορίας;

Τά ἐπιδημιολογικά δεδομένα αὐτές τίς ἡμέρες εἶναι μᾶλλον καλύτερα ἀπ' ὅτι ἦταν τό προηγούμενο διάστημα πού ἐπετράπη ὁ ἔστω μέ περιορισμούς ἐκκλησιασμός γιά τούς πολίτες πού ἀκολουθοῦν τό νέο ἡμερολόγιο.

Βάσει τῆς κοινῆς λογικῆς, τοῦ σεβασμοῦ τῶν θρησκευτικῶν ἐλευθεριῶν κάθε πολίτου καί τῶν σχετικῶν ρητῶν προβλέψεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος περί τῆς ἰσότητος ὅλων τῶν Ἑλλήνων, δέν παρακαλεῖσθε ἀλλά ζητεῖται ἀπό ἐσᾶς, ὅπως ὀφείλετε, νά τούς σεβασθεῖτε καί νά διευκρινίσετε τό δέον καί δίκαιο καί γιά τή δική τους περίπτωση ὥστε νά ἑορτάσουν τή μεγάλη Ἑορτή τῶν Χριστουγέννων.

Ἐάν, παρ' ἐλπίδα, δέν γίνουν τά ἀνωτέρω σεβαστά, τότε εὐλόγως θά θεωρηθεῖ ὅτι ἀναβιώνετε καί ἐπαναφέρετε τίς μαῦρες σελίδες τῶν διωγμῶν ἐναντίων τῶν ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, τούς ὁποίους ἔζησαν οἱ παλαιότεροι, ἀλλά καί ἄλλοι πιστοί ἀνά τόν κόσμο, κυρίως κάτω ἀπό ὁλοκληρωτικά καθεστῶτα.

Μόλις δέ πού χρειάζεται νά ἀναφέρουμε ὅτι μιμούμενοι τόν Ἀπόστολο Παῦλο, ὁ ὁποῖος μέ τήν ἰδιότητα τοῦ Ρωμαίου πολίτου ἐπικαλέσθηκε κάποτε τόν Καίσαρα, νά ἀναμένεται ὅτι δέν θά διστάσουν νά προσφύγουν καί στά Ἑλληνικά καί τά Εὐρωπαϊκά Δικαστήρια γιά τήν βάναυση αὐτή προσβολή τῆς προσωπικότητός τους ὡς ἐλευθέρων πολιτῶν, τήν ἄνιση μεταχείρισή τους καί τήν καταπάτηση τῶν θρησκευτικῶν τους ἐλευθεριῶν.

Μέχρι τώρα οἱ Γνήσιοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί δέν ἀπασχόλησαν στό παραμικρό τήν Ἑλληνική κοινωνία καί τόν κρατικό μηχανισμό. Τώρα, ὅμως, προκαλοῦνται ἀδικούμενοι καί ἡ συνείδησή τους, ὡς ἐλευθέρων πολιτῶν καί ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἑλλήνων, ἐπιτάσσει αὐτή τή διαμαρτυρία καί ὄχι μόνον.

 

Μέ τόν προσήκοντα σεβασμό

Δημήτριος Ἰ. Κάτσουρας

Θεολόγος

ΠΟΤΕ ΗΛΘΕ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, ΔΙΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΗ Ο ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ; Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης

Στό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων ἀπό τήν «Πρός Γαλάτας» ἐπιστολή τοῦ ᾿Αποστόλου Παύλου ἐπισημαίνεται ὅτι, ὅταν ἦλθε ὁ κατάλληλος καιρός, ὅταν συμπληρώθηκε ὁ χρόνος, ἔστειλε ὁ Θεός στή γῆ τόν Υἱόν Του, πού γεννήθηκε ἀπό γυναῖκα, τήν ῾Υπεραγία Θεοτόκο, καί ἔζησε μέσα στίς διατάξεις τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου, γιά νά ἐξαγοράσει ὅσους βρίσκονταν ὑπό τήν δουλεία τοῦ Νόμου καί γιά νά πάρουμε τήν θεία υἱοθεσία: «῞Οτε δέ ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεός τόν Υἱόν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπό νόμον, ἵνα τούς ὑπό νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τήν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν»1.

 1. ῾Η παιδαγωγία ᾿Ιουδαίων καί ᾿Εθνικῶν

Στή συνάφεια τοῦ κειμένου ἡ ἔλευση τοῦ χρόνου τῆς ἐνανθρωπήσεως σχετίζεται μέ τήν ὁλοκλήρωση τῆς ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ παιδαγωγίας διά τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου, ὁ ὁποῖος ἐλειτούργησε ὡς κηδεμών, ὡς ἐπίτροπος, ὡς νηπιαγωγός τῶν εἰς νηπιακή πνευματική κατάσταση εὑρισκομένων ᾿Ιουδαίων.

3 Γενάρη του 1911.... η κοίμηση του αγίου των γραμμάτων, του Αλ. Παπαδιαμάντη

Προπαραμονές των Φώτων 2020.............

Τι σχέση μπορεί να έχουν τα Θεοφάνεια με τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη;

Ψηλαφώντας κανείς τον Ποιητή της Πεζογραφίας, όπως τον χαρακτήρισε ο Κ. Παλαμάς, καταλαβαίνει ότι είναι απολύτως συνδεδεμένη η μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης μαζί του. Αυτό συμβαίνει κυρίως εξαιτίας του δοξαστικού της Θ΄ ώρας των Ωρών: “την χείραν σου την αψαμένην”, που έψαλλε λίγο πριν κοιμηθεί. Κάποια γεγονότα της ζωής του, όπως και σκέψεις ή εκτιμήσεις για τον ίδιο ή το έργο του, αρχίζοντας ανάστροφα από τις τελευταίες του στιγμές, καταδεικνύουν το ταπεινό του φρόνημα, το σπάνιο ήθος του, την αγάπη του για την πενία και την εγκαρτέρησή της, στο Όνομα του Πατέρα των Φώτων.

O γνωστός οικονόμος της Σκιάθου αείμνηστος π. Γεώργιος Ρήγας σε επιστολή του προς τον εκδότη Ηλ. Δικαίο έγραψε για τα χριστιανικά τέλη του κυρ-Αλεξάνδρου τα παρακάτω που διεξάγονται, όταν ο συγγραφέας ζήτησε να προσέλθει ο ιερεὺς της Σκιάθου παπα-Ανδρέας Μπούρας και οι αδελφές του ζήτησαν να πάει μαζί στο σπίτι κι ο γιατρός. Διηγείται λοιπόν ο π. Γεώργιος Ρήγας :

ΥΜΝΟΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ


 

Τη Γ΄ (3η) Ιανουαρίου, μνήμη του Αγίου Προφήτου ΜΑΛΑΧΙΟΥ.

Μαλαχίας ο θείος Προφήτης εγεννήθη εκ της φυλής Λευϊ, εν τόπω καλουμένω Σοφερώ, κατά τους χρόνους εκείνους κατά τους οποίους επέστρεψαν οι Εβραίοι εις Ιερουσαλήμ από της αιχμαλωσίας Βαβυλώνος. Νέος δε έτι ων, απέκτησε πολιτείαν ενάρετον και αρίστην, έλαβε δε το όνομα Μαλαχίας (το οποίον ελληνιστί ερμηνεύεται Άγγελος) δια δύο αίτια· αφ’ ενός μεν, διότι ήτο ωραίος και ευπρεπής, αφ’ ετέρου δε διότι όσα ο Προφήτης ούτος επροφήτευεν, ελάμβανον ευθύς την βεβαίωσιν του θείου Αγγέλου, όστις έλεγε ταύτα εις αυτόν, και τον οποίον δεν έβλεπον οι ανάξιοι, αλλά μόνον οι άξιοι, την φωνήν όμως αυτού όλοι ήκουον ανεξαιρέτως. Ήκμασε δε κατά τον καιρόν του Έσδρα τετρακόσια έτη προ Χριστού. Ήτο δε, ως είπομεν, εν τη νεότητι αυτού ωραίος την όψιν, έχων το πρόσωπον όχι στρογγυλόν, αλλά μακρόν, και τας τρίχας συνεστραμμένας και κυκλοειδείς και οιονεί κουρευμένας, την δε κεφαλήν πλατείαν και μεγάλην.

Ένα αδέσποτο μουλάρι

Ο Ν. Ντραμουντιανός διηγείται μια θαυμαστή εμπειρία του από τον πόλεμο του ʽ 40: 

« Ο λόχος μας πήρε διαταγή να καταλάβει ένα προχωρημένο ύψωμα για προγεφύρωμα. Στήσαμε ταμπούρι μέσα στα βράχια. Μόλις τακτοποιηθήκαμε, άρχισε να πέφτει πυκνό χιόνι. Έπεφτε αδιάκοπα δύο μερόνυχτα κι έφτασε σε πολλά μέρη τα δύο μέτρα. Αποκλειστήκαμε από την επιμελητεία. Καθένας είχε τροφές στο σακίδιό του για μία ημέρα. Από την πείνα και το κρύο δεν λάβαμε πρόνοια « δια την αύριον » και τις καταβροχθίσαμε. 
Από κει και πέρα άρχισε το μαρτύριο. Τη δίψα μας τη σβήναμε με το χιόνι, αλλά η πείνα μας θέριζε. Περάσαμε έτσι πέντε μερόνυχτα. Σκελετωθήκαμε. Το ηθικό μας το διατηρούσαμε ακμαίο, αλλά η φύση έχει και τα όριά της. Μερικοί υπέκυψαν. Το ίδιο τέλος περιμέναμε όλοι «υπέρ πίστεως και πατρίδος ».
 
Τότε μία έμπνευση του λοχαγού μας έκανε το θαύμα! Έβγαλε από τον κόρφο του μία χάρτινη εικόνα της Παναγίας, την έστησε στο ψήλωμα και μας κάλεσε γύρω του:
 

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΤΕΜΠΕΛΗ -- Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Στὴν ταβέρνα τοῦ Πατσοπούλου, ἐνῷ ὁ βορρᾶς ἐφύσα, καὶ ὑψηλὰ εἰς τὰ βουνὰ ἐχιόνιζεν, ἕνα πρωί, ἐμβῆκε νὰ πίῃ ἕνα ρώμι νὰ ζεσταθῇ ὁ μαστρο-Παῦλος ὁ Πισκολέτος, διωγμένος ἀπὸ τὴν γυναῖκά του, ὑβρισμένος ἀπὸ τὴν πενθεράν του, δαρμένος ἀπὸ τὸν κουνιάδον του, ξωρκισμένος ἀπὸ τὴν κυρα-Στρατίναν τὴν σπιτονοικοκυράν του, καὶ φασκελωμένος ἀπὸ τὸν μικρὸν τριετῆ υἱόν του, τὸν ὁποῖον ὁ προκομμένος ὁ θεῖός του ἐδίδασκεν ἐπιμελῶς, ὅπως καὶ γονεῖς ἀκόμη πράττουν εἰς τὰ «κατώτερα στρώματα», πῶς νὰ μουντζώνῃ, νὰ βρίζῃ, νὰ βλασφημῇ καὶ νὰ κατεβάζῃ κάτω Σταυρούς, Παναγιές, κανδήλια, θυμιατὰ καὶ κόλλυβα. Κ᾽ ἔπειτα, γράψε ἀθηναϊκὰ διηγήματα!

Ὁ προβλεπτικὸς ὁ κάπηλος, διὰ νὰ ἔρχωνται ἀσκανδαλίστως νὰ ψωνίζουν αἱ καλαὶ οἰκοκυράδες, αἱ γειτόνισσαι, εἶχε σιμὰ εἰς τὰ βαρέλια καὶ τὰς φιάλας, πρὸς ἐπίδειξιν μᾶλλον, ὀλίγον σάπωνα, κόλλαν, ὀρύζιον καὶ ζάχαριν, εἶχε δὲ καὶ μύλον διὰ νὰ κόπτῃ καφέν.

Ἀλλ᾽ ἔβλεπες πρωὶ καὶ βράδυ νὰ ἐξέρχωνται, ἀτημέλητοι καὶ μισοκτενισμέναι, γυναῖκες φέρουσαι τὴν μίαν χεῖρα ὑπὸ τὴν πτυχὴν τῆς ἐσθῆτος, παρὰ τὸ ἰσχίον, καὶ τοῦτο ἐσήμαινεν, ὅτι τὸ ὀψώνιον δὲν ἦτο σάπων, οὔτε ὀρύζιον ἢ ζάχαρις.

Πρὸς τὴν τρίτην Ἅλωσιν; --- π. Γεώργιος Μεταλληνός

... Ἐπειδὴ τὰ πνευµατικὰ συµπορεύονται πάντοτε µὲ τὰ πολιτικὰ καὶ πολιτειακά, πρέπει νὰ ὑπενθυµίσουµε, ὅτι ἡ πνευµατικὴ καὶ πολιτιστικὴ ἀποδόµηση τοῦ Ἔθνους ἔχει σηµαντικὸ ἀντίκτυπο καὶ στὰ ἐθνικὰ θέµατα σὲ κάθε περίοδο τῆς ἱστορίας µας. Καὶ αὐτὸ τὸ ζοῦµε σήµερα µὲ τὴν νέα κατοχή µας καὶ πάλι ἀπὸ τὴν Φραγκιά, ὅπως τὸ 1204! Ἡ διαφορὰ τῆς προϊούσης σήµερα Τρίτης Ἁλώσεως ἀπὸ ἐκεῖνες τοῦ 1204 καὶ τοῦ 1453 εἶναι, ὅτι τότε ἡττηθήκαµε καὶ κατακτηθήκαµε, ἐνῶ σήµερα προχωροῦµε στὴν ἅλωση µὲ τὴν συγκατάθεσή µας, θεωρώντας την µάλιστα ὡς σωτηρία! Οἱ δύο ἁλώσεις, ἡ φραγκικὴ καὶ ἡ ὀθωµανική, δὲν ἅλωσαν τὴν ψυχὴ καὶ τὴν συνείδηση τοῦ Γένους-Ἔθνους µας. Ἐπιβιώσαµε, διότι ἡ ψυχή µας ἔµεινε ἀδούλωτη. Σήµερα ὅµως πραγµατοποιεῖται -ἄρχισε ἤδη- ἡ Τρίτη ἅλωση καὶ µᾶλλον διανύουµε τὸ τελικὸ στάδιό της. Ἡ ἅλωση τοῦ 1453 ἀποδείχθηκε ἱστορικὰ µικρῆς σηµασίας ἔναντι ἐκείνης τοῦ 1204, ποὺ ὁλοκληρώνεται σήµερα. Ἡ Φράγκικη Δύση πῆρε ἐπιτέλους τὴ «Ρεβὰνς» (revenche). Τώρα πραγµατοποιεῖ τὸν µακραίωνα πόθο της, τὴν διάλυση τοῦ Ἔθνους τῶν Ἑλλήνων.

᾿Ορθόδοξη Θεολογία καὶ Θρησκευτικὸς Συγκρητισμὸς --- τοῦ αειμνήστου ᾿Ιωάννου Κορναράκη, Ομ. Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν

α. ῾Η ᾿Ορθόδοξη Θεολογία

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ Διδασκαλία περὶ τῆς Χριστιανικῆς Πίστεως καὶ Ζωῆς ἀποτελεῖ προϊὸν τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ εἰς τὸν κόσμο πρῶτον διὰ τῆς λειτουργίας καὶ διαδόσεως, κατὰ τὴν περίοδο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τοῦ προφητικοῦ λόγου καὶ δεύτερον, τελικῶς, διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ! ᾿Εξάλλου, οἱ βασικὲς καὶ οὐσιώδεις ἀρχὲς τῆς Πίστεως καὶ τῆς Διδασκαλίας αὐτῆς, καταγραφεῖσες ὑπὸ τῶν Μαθητῶν καὶ ᾿Αποστόλων τοῦ Κυρίου, ἀποτέλεσαν τὸ γραπτὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, τὸ περιεχόμενο δηλαδὴ τῆς Καινῆς Διαθήκης. Στὸ γραπτὸ αὐτὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, οἱ Μαθητὲς συγγραφεῖς, ἀνέπτυξαν πᾶν ὅ,τι ἀφορᾶ εἰς τὸ πρόσωπον καὶ τὸ ἔργο τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ καὶ περιστασιακῶς, κάποια κύρια σημεῖα τῆς διδασκαλίας τοῦ κυριακοῦ λόγου καὶ μᾶς παρέδωσαν ἔγκυρο λόγο περὶ τῆς Χριστιανικῆς Πίστεως καὶ Ζωῆς, ἐφόσον καὶ εἰς τὴν περίπτωση αὐτή: «ὑπὸ Πνεύματος ῾Αγίου φερόμενοι ἐλάλησαν ἅγιοι Θεοῦ ἄνθρωποι» (Βʹ Πέτρ. αʹ 21).

«Ἐφηρμοσμένος Σατανισμός» -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Τό φοβερώτερον ἔγινε σήμερα στήν «Δοξολογίαν», ὅπου ἡ κυρία αὐτή (η Προέδρος της Δημοκρατίας κ. Σακελλαροπούλου) ἠρνήθη νά κάμῃ τό σημεῖον τοῦ Σταυροῦ καί νά προσκυνήσῃ τό ἱερόν Εὐαγγέλιον πού κρατοῦσε ὁ Ἱερώνυμος. Ἔκαμε ἁπλῶς μίαν ὑπόκλισιν! Εἰς τήν Ἁγιοτόκον Ἑλλάδα, οἱ Σιωνισταί (=Σατανισταί) ἔχουν ἐγκαταστήσει ΠΡΟΔΟΤΑΣ καί ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥΣ πολιτικούς καί ἐκκλησιαστικούς «ἡγέτας», οἱ ὁποῖοι φροντίζουν ὥστε οἱ μέν ἀρνηταί τῆς ψευτιᾶς καί τῆς ἀπάτης νά φυλακίζωνται καί νά πληρώνουν βαριά πρόστιμα, οἱ δέ ἀρνηταί τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἑλλάδος νά λαμβάνουν μεγάλα ἀξιώματα!!! Τόση εἶναι ἡ διαστροφή πού ἔχουν ἐπιβάλει, ὥστε νά δύναται νά χαρακτηρισθῇ ὡς «Ἐφηρμοσμένος Σατανισμός», ἤτοι Σατανισμός ἐν τῇ πράξει. Δέν γνωρίζω ἄν καί στήν θεωρίαν εἶναι Σατανισταί, δηλαδή ἄν κάμνουν σατανιστικάς τελετάς πρός λατρείαν τοῦ Διαβόλου, ὅπως κάμνουν οἱ Μασσῶνοι.

Χριστός Γεννάται δοξάσατε


 

Τη Β΄ (2α) του Ιανουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΥ Πάπα Ρώμης.

Σίλβεστρος ο μακάριος πατήρ ημών ήτο από την μεγαλόπολιν Ρώμην, την ζηλευτήν και περίφημον. Κατά την νεότητά του εχρημάτισε μαθητής Ιερομονάχου τινός και κληρικού της αυτής Μητροπόλεως, όστις εκαλείτο Κυρίων, άνθρωπος θεοφιλής, σοφός, και εις την πίστιν Ορθόδοξος. Παρά τούτου διδαχθείς ο μακάριος Σίλβεστρος εφύλαττε τα ορθά της πίστεως ημών δόγματα, και μιμούμενος τας αρετάς του διδασκάλου του επρόκοπτε καθ’ εκάστην εις την ευσέβειαν, κηρύττων την αλήθειαν, χωρίς ουδόλως να υπολογίζη τον εκ των Ελλήνων φόβον και κίνδυνον. Ήτο δε κατά πολλά φιλόξενος, και υπεδέχετο όσους ξένους έβλεπε να έρχωνται από άλλους τόπους, και τους περιεποιείτο πλουσίως. Μεταξύ των άλλων ξένων ήλθε ποτε και τις Ιερομόναχος, ονόματι Τιμόθεος, όστις ήλθεν από την Αντιόχειαν, και εκήρυττε τον Χριστόν πανταχού ως Απόστολος.

Επιζητούντες πρώτον την Βασιλείαν το Θεού

«Αυτή την ημέρα, την πρώτη του νέου έτους, καλούμεθα όλοι μας, στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να κάνουμε, με θάρρος και εντιμότητα, τον πνευματικό μας απολογισμό, να θεραπεύσουμε τα μικρότερα ή μεγαλύτερα ελλείμματά μας, διά της ειλικρινούς μετανοίας και, με τον Θείον φωτισμόν, να ιεραρχήσουμε προς το πραγματικό μας συμφέρον τις προτεραιότητές μας σ' αυτή τη ζωή, επιζητούντες, με λόγους καρδιακής πίστεως και έργα μετανοίας, πρώτον «την Βασιλείαν το Θεού και την Δικαιοσύνην Του», με την βεβαίαν ελπίδα ότι και όλα τα άλλα, τα οποία ως άνθρωποι έχουμε ανάγκη, θα μάς προσφερθούν με αυτάρκειαν από τη φιλόστοργη πρόνοια του Θεού».

Πρωτοχρονιά στη Σιβηρία, στο Εκκλησάκι του π. Ιωνά…! -- Του Φώτη Κόντογλου

Προχτές πήγα να δω τον μπάρμπα – Ηρακλή Γιαβάσογλου, που τον λένε Γιαβάς-Θαλασσινόν από το κοσμογύρισμα που έκανε σ’ όλη τη ζωή του. Καθότανε στη φωτιά, γιατί έκανε ψύχρα και πυρωνότανε. Φορούσε ένα καλπάκι από αστραχάν, κι είχε τρυπωμένα τόνα χέρι του μέσα στο μανίκι τα’ αλλουνού. Μου φάνηκε πως βρισκόμουνα στην καλύβα κανενός Γιακούτου, στις χιονισμένες χώρες, μέσα στην Ασία. Ο μπάρμπα-Ηρακλής είναι πολύ γέρος, ως ενενηνταπέντε χρονών, μα βαστά καλά, γέρος-αγέραστος.

Άμα τον είδα ντυμένον έτσι, χαμογέλασα. Κι εκείνος μου λέγει: «Ένα μπαίγνιο είναι ο άνθρωπος. Τώρα που γέρασα κρυώνω με τούτη την τιποτένια ψύχρα. Κείνον τον καιρό που ταξιδεύαμε στα παγωμένα μέρη με τις καζάκες (έλκυθρα), το κορμί μας άναβε, κι ας κρεπάρανε οι πέτρες από το τάντανο»

Του λέγω: «Δε μου λές καμιά ιστορία, μπάρμπα-Ηρακλή, από κείνα τα μέρη»;

Προσφυγικὰ κάλαντα, μὲ τὴν φωνὴ τῆς Εἰρήνης Μπογιατζῆ ἀπὸ τὴν Φώκαια τῆς Ἰωνικῆς Δωδεκαπόλεως


 

Στὴν Πόλη στὴν Ἁγιᾶ -Σοφιᾶ

θὰ στήσουμε καμπᾶνες,

νὰ βγοῦν τὰ μισοφέγγαρα

νὰ στηριχτοῦν λαμπᾶδες.

Νὰ βγοῦν οἱ τοῦρκοι ἀπ’ τὰ τζαμιᾶ

νὰ φύγουν κι οἱ χοτζᾶδες

να ’ρθοῦν τὰ ἑλληνόπαιδα

μὲ τοὺς Πατριαρχᾶδες,

τότε θὰ ‘χουμε ἐλπίδα

πὼς θὰ πᾶμε στὴν Πατρίδα.

ΟΜΙΛΙΑ Εις την πρώτην του έτους.

Πως οφείλομεν να διάγωμεν κατά το νέον έτος, ίνα ευτυχίαν και επί γης κατά το δυνατόν απολαύσωμεν.                                                                                             

Ηξίωσεν ημάς, αδελφοί, ο ουράνιος Πατήρ ημών, ίνα και πάλιν εισέλθωμεν εις νέον ενιαυτόν· ο κρατών εν ταις χερσίν Αυτού τους χρόνους δια της χαριτοβρύτου Αυτού δεξιάς δωρείται εισέτι εις ημάς την πολυτίμητον και πολυπόθητον της ζωής δωρεάν. Και ιδού εισερχόμεθα εις το νέον έτος πάντες χαίροντες και αλλήλους συγχαίροντες και τα βέλτιστα επευχόμενοι. Κατά το μεσονύκτιον της παρελθούσης νυκτός έληξε το παλαιόν έτος, ήρξατο δε το νέον. Και δη κατά την πρώτην ταύτην ημέραν του νέου έτους πας λογικός σκέπτεται, πως θα διέλθη αυτό, αν ο Θεός εν τη ζωή ταύτη αφήση αυτόν. Ναι, έκαστος δια το αρξάμενον έτος διανοείται νέας επιχειρήσεις, φαντάζεται νέας επικερδείς εργασίας, πλάττει νέα σχέδια προς πλήρωσιν των πόθων και επιθυμιών αυτού. Σπανίως καθ’ όλον το έτος ο νους του ανθρώπου προσηλούται εις το μέλλον τόσον ζωηρός, όσον κατά την πρώτην του έτους. Και προς τι όλαι αυταί αι προσδοκίαι;

Απολυτίκιο Μεγάλου Βασιλείου


 

Τη Α΄ (1η) Ιανουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Αρχιεπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας του Μεγάλου.

Βασίλειος ο Μέγας εν Αγίοις πατήρ ημών ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Ουάλεντος εν έτει τξδ΄ (364) γεννηθείς περί το έτος τκθ΄ (329) εκ πλουσίων και ευγενών γονέων του εκ Πόντου Βασιλείου και της εκ Καισαρείας της Καππαδοκίας Εμμελείας ευσεβών και Ορθοδόξων, οι οποίοι είχον εν όλω τέσσαρας μεν παίδας άρρενας, Βασίλειον τον Μέγαν, Γρηγόριον, Ναυκράτιον και Πέτρον, μίαν δε θυγατέρα, Μακρίναν λεγομένην. Κατ’ αλήθειαν δε εις αυτούς επληρώθη ο λόγος του Δαβίδ, όστις λέγει· «Γενεά ευθέων ευλογηθήσεται»· διότι όχι μόνον ούτος ο Άγιος ήτο ευλογημένος, αλλά και οι άλλοι τέσσαρες αδελφοί θαυμαστοί και σημειοφόροι εγένοντο, διότι ο μεν Πέτρος, ο μικρότερος αδελφός του Αγίου, εγένετο Αρχιεπίσκοπος Σεβαστείας, ο Γρηγόριος, ο τρίτος, εγένετο Μητροπολίτης Νύσσης, ο δε Ναυκράτιος εγένετο Ασκητής και θαυματουργός Άγιος, ησυχάσας εις το όρος της Νητρίας. Η Μακρίνα δε και αυτή ηγίασεν, ευρίσκομεν δε το Συναξάριον αυτής την δεκάτην ενάτην (19) του Ιουλίου μηνός· πάντας όμως τους αδελφούς ο Άγιος ούτος υπερέβαλε και εις την αρετήν και εις την μάθησιν, ως θέλετε ακούσει μετά ταύτα.

Λόγος εις την σεβασμίαν Περιτομήν του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Κατά τέσσαρας τρόπους δύναται να γίνη η ευεργεσία, ευλογημένοι Χριστιανοί· πρώτον δια χρημάτων, δεύτερον δια του σώματος, τρίτον με τέχνην και τέταρτον με λόγον. Διότι, όταν τις ίδη άλλον άνθρωπον πτωχόν και ενδεή, ο οποίος είναι υστερημένος τροφής ή ενδύματος ή άλλων αναγκαίων πραγμάτων και του δώση χρήματα και τον βοηθήση εις την ανάγκην του, τότε εκείνος λέγεται, ότι προσέφερε την ευεργεσίαν και την βοήθειαν δια χρημάτων. Όταν δε, ας υποθέσωμεν, κινδυνεύη τις άνθρωπος να πνιγή και δράμη άλλος και τον λυτρώση του κινδύνου ή καίεται τινος η οικία και τρέχει άλλος και σβύνει τας φλόγας, ή κτυπώσι τινά και σπεύδει άλλος και τον ελευθερώνει ή οδηγεί τυφλόν εις ευθείαν οδόν ή άλλας τοιαύτας καλωσύνας πράξη, τότε λέγεται, ότι εκείνος ο άνθρωπος δια του σώματός του εποίησε την ευεργεσίαν και την καλωσύνην.

Απολυτίκιον Περιτομής του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.