Εις την γραμμήν των Πατέρων -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στο μήνα των αγίων Αποστόλων
Από την τελευταία ημέρα του μήνα, όπου η εκκλησιαστική μας τάξη τους έχει τοποθετήσει, οι άγιοι απόστολοι χρωματίζουν και ονοματίζουν όλο τον Ιούνιο, το «μήνα των αποστόλων». Φέτος συμπίπτουν επίσης το μήνα αυτό και δύο άλλες μεγάλες γιορτές, κινητές αυτές· Η μνήμη των 318 αγίων πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου (12/6), οι οποίοι στιγμάτισαν τις κακοδοξίες του Αρείου και διετράνωσαν την πίστη στη θεότητα του Ιησού Χριστού, και η γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας, η αγία Πεντηκοστή (19/6). Η σύμπτωση αυτή αποτελεί μία καλή αφορμή να στρέψουμε τη σκέψη μας στην αρχή, στα πρώτα βήματα της Εκκλησίας. Τόσο η εκκλησιαστική ηγεσία όσο και ο πιστός λαός, να επιχειρήσουμε ένα καθρέφτισμα στο ακηλίδωτο κάτοπτρο της πρώτης Εκκλησίας, ένα ζύγισμα στην ακριβοδίκαιη ζυγαριά της· να προβληματισθούμε πάνω στο αναλλοίωτο κριτήριό της, για να ελέγξουμε, αν σήμερα παραμένουμε στη γραμμή των αποστόλων «επόμενοι τοις αγίοις πατράσι». Γνωρίζω βέβαια ότι μία τέτοια στροφή δεν γίνεται ευχάριστα αποδεκτή από όλους.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (8ον) μέρος


ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΩΡΑ 9:30 μ.μ. - 1:30 π.μ.
ΑΓΡΥΠΝΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΟΓΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ
ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΕΝΟΙ ΝΑ ΕΠΕΛΘΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΣΗ
ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η  ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΗ ΠΡΟΒΟΛΗ  ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΠΑΡΕΚΤΡΟΠΗΣ
ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ:
ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΟΥ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ κ.κ. ΑΝΘΙΜΟΥ

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ --- Orthodox Hymns


Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.




Τη ΙΘ΄ (19η) Ιουνίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΙΟΥΔΑ.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Τετάρτη, 19  Ιουνίου 2019

                                     
Ιούδας, ο του Κυρίου Απόστολος, ήτο εκ των δώδεκα Αποστόλων, και εν μεν τω κατά Λουκάν Ευαγγελίω (κεφ. στ:16) ομοίως και εν ταις Πράξεσι (κεφ. α:13) ονομάζεται Ιούδας Ιακώβου, δηλαδή αδελφός Ιακώβου του αδελφοθέου, εν δε τω κατά Ματθαίον Ευαγγελίω ονομάζεται Θαδδαίος και Λεββαίος (κεφ. ι:3), ο οποίος έγραψε και την Καθολικήν επιστολήν, την φωτιστικήν εκείνην και δογματικήν, εις πάντας τους πιστεύσαντας Χριστιανούς. Ήτο δε αυτάδελφος νομιζόμενος του Κυρίου, καθότι ήτο υιός του Μνήστορος Ιωσήφ, κατά τον θείον Επιφάνιον (Αιρέσ. οη΄) και υπηρέτης του φρικτού Μυστηρίου της υπέρ λόγον ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου.

Πρὸς τὴν τρίτην Ἅλωσιν; Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ

Οἱ ἁλώσεις τοῦ 1204 καὶ τοῦ 1453 ἀπειλοῦσαν γεωγραφικὰ σύνορα καὶ προκάλεσαν δουλεῖες σωµάτων. Ἡ ψυχὴ καὶ τὸ φρόνηµα τοῦ Γένους-Ἔθνους ἔµειναν ἀδούλωτα καὶ γι᾽ αὐτὸ ἐπιβιώσαµε, κατορθώνοντας νὰ φθάσουµε στὸ 1821, ἔστω καὶ ἂν δὲν ὁλοκληρώθηκαν µὲ αὐτὸ οἱ στόχοι τοῦ Γένους-Ἔθνους, ποὺ ἦταν καὶ ἡ πολιτικὴ ἀνάσταση τῆς αὐτοκρατορίας. Λέµε «πολιτική», διότι πνευµατικὰ καὶ συνειδησιακὰ ἡ αὐτοκρατορία ἐπιβιώνει µόνιµα µέσα στὴν ὀρθόδοξη ἐκκλησιαστικὴ λατρεία.
Σήµερα ὅµως τὰ σύνορά µας βρίσκονται µέσα στὴν ψυχή µας. Δὲν εἶναι κυρίως γεωγραφικά, ἀλλὰ πνευµατικὰ καὶ συνειδησιακά, ὅπως ἐλέχθη. Ἡ ψυχή µας ἀπειλεῖται µὲ νέα µεγάλη ἅλωση, τὴν Τρίτη καὶ ἀποφασιστικότερη, ποὺ ἴσως ἀποδειχθεῖ καὶ τελεσίδικη. Ἡ Ὑπερδύναµη τῆς Νέας Ἐποχῆς µὲ ὅλες τὶς συνιστῶσες της ἔχει ἀποβεῖ «καθολική µας µητρόπολη», κατὰ τὸν µακαριστὸ ἱστορικὸ Κωστὴ Μοσκὼφ καὶ µόνιµο σηµεῖο ἀναφορᾶς καθορίζοντας καὶ προσδιορίζοντας σύνολο τὸν ἐθνικό µας βίο, καὶ αὐτὸ τὸ φρόνηµά µας µὲ τὴν ἐξω- προσδιοριζόµενη παιδεία. Σ᾽ αὐτὸ τὸ σηµεῖο θὰ ἐπαναλάβω ἕνα λυγµικὸ λόγο τοῦ Νικολάου Τωµαδάκη: «Ἐλᾶτε -γράφει- νὰ µνηµονεύσωµεν τὴν Ἅλωσιν! Ποίαν; Τὴν ἐκ τῶν ἔνδον ἐπελθοῦσαν.

Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ Α-ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΙΟΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ!!!


Ο ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ

ΚΑΙ

ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΣ !!!!

  «καὶ μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους, μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε· τὰ γὰρ κρυφῆ γινόμενα ὑπ' αὐτῶν αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν» 

(ΕΦΕΣ. 1,11-12)

 

 

ΚΑΜΑΡΩΣΤΕ ΤΟΝ ΜΕ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ!
_______Με πολύ πόνο ψυχής γράφουμε σήμερα δυό λόγια για να αναφερθούμε σε ένα πολιτικό πρόσωπο, που κατέχει ένα πολύ ευαίσθητο Κυβερνητικό πολιτικό θώκο και σαν στόχο του έχει βάλει να διαλύσει την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος, δηλ. την Μάννα καί Τροφό του Έθνους! 
________Στο τολμηρό αυτό διάβημα προβαίνουμε, ακολουθούντες την προτροπή του Απ. Παύλου προς τους Εφεσίους, προτροπή την οποία εθέσαμεν ως προμετωπίδα αυτής της αναρτήσεως. Τί μας λέγει ο 'Απ. Παύλος; 'Οχι μόνο να μη επικοινωνείτε με αυτούς που δουλεύουν στο σκοτάδι, όχι μόνο να μή μολύνεσθε από τα έργα της αμαρτίας, που είναι έργα του σκότους, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΕΛΕΓΧΕΤΕ!  
________Πρόκειται για τον εκ της Τουρκίας ορμώμενο Υπουργό της α-Παιδείας και της .....Πανθρησκείας κ. Κωνστ. Γαβρόγλου, ο οποίος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη.
________Καθώς τα πράγματα το αποδεικνύουν, εκεί στην Βασιλίδα των Πόλεων, συγχρόνως δέ καί κοιτίδα της Ορθοδοξίας, ο άνθρωπος αυτός ΔΕΝ ΚΑΤΩΡΘΩΣΕ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ! Αντιθέτως,  καθώς φαίνεται,  ερωτεύθηκε πολύ τον ....Ισλαμισμό!  
__________Όταν, λοιπόν, ανέλαβε τα ηνία του Υπουργείου Παιδείας και Θρηκευμάτων ως στόχο του έθεσε να ολοκληρώσει τό καταστρεπτικό έργο, που είχε αρχίσει ο προκάτοχός του, ο επίσης άθεος Υπουργός κ. Νικ. Φίλης! Ως στόχο του, λοιπόν, ο κ. Γαβρόγλου έθεσε να ταπεινώσει και να ευτελίσει τήν Εκκλησία του Χριστού κια να διαλύσει τον ιερό Εφημεριακό Κλήρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας! 

Επιστολή Μ.᾿Αθανασίου, Πρὸς Μοναχούς, -- ῎Ας μελετήσουν αὐτὴν προσεκτικῶς οἱ κοινωνοῦντες μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὰς καὶ ἄς ἀναλογισθοῦν τὰς εὐθύνας των!

Προς  ὅσους ἀσκοῦν τὸν μοναχικὸν βίον καὶ εἶναι στερεωμένοι εἰς τὴν πίστιν τοῦ Θεοῦ, ἀγαπητοὺς καὶ περιποθήτους ἀδελφούς, χαίρετε ἐν Κυρίῳ. Πρῶτον μὲν εὐχαριστῶ τὸν Κύριον, ὁ ὁποῖος σᾶς ἠξίωσε νὰ πιστεύσετε εἰς Αὐτόν, διὰ νὰ κληρονομήσετε καὶ σεῖς τὴν αἰώνιον ζωὴν μαζὶ μὲ τοὺς ῾Αγίους. ᾿Επειδὴ δὲ ὑπάρχουν μερικοὶ ἀρειανόφρονες, οἱ ὁποῖοι περιέρχονται τὰ Μοναστήρια διὰ κανένα ἄλλον σκοπόν, παρὰ νὰ ἐξαπατήσουν τοὺς ἁπλοϊκούς, ὡσὰν ἀπεσταλμένοι τάχα ἀπὸ ἡμᾶς, ὑπάρχουν δὲ μερικοί, οἱ ὁποῖοι διαβεβαιώνουν μὲν πὼς δὲν πιστεύουν εἰς τὴν διδασκαλίαν, ἀλλὰ ὑποχωροῦν καὶ προσεύχονται μαζὶ μὲ αὐτοὺς εἰς τὸν ἴδιον τόπον· κατ᾿ ἀνάγκην λοιπὸν ἔσπευσα, ἐπειδὴ μὲ παρεκάλεσαν μερικοὶ σταθερώτατοι ἀδελφοί, νὰ σᾶς γράψω, ὥστε νὰ φυλάσσετε ἀκεραίαν καὶ ἀνόθευτον τὴν εὐσεβῆ Πίστιν, τὴν ὁποίαν διατηρεῖ εἰς σᾶς ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ μὴ δώσετε ἀφορμὴν σκανδαλισμοῦ εἰς τοὺς ἀδελφούς.

Ὁ Δούρειος Ἵππος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Είναι ἀνησυχητικό φαινόµενο ὅτι στή Χώρα µας ἐλάχιστοι κληρικοί ἐκδηλώνονται δηµοσίως κατά τοῦ οἰκουµενισµοῦ, χωρίς νά ὑπολογίζουν τήν ἐνόχληση τῶν πρωτεργατῶν του, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς εἶναι µεγαλόσχηµοι κληρικοί. Ἡ δειλία πολλῶν µπροστά στή σκληρότητα τῶν οἰκουµενιστῶν εἶναι ἀδικαιολόγητη, γιατί ὅταν ὑποστηρίζεις τήν ἀλήθεια, ὅταν ἔχεις βιωµατική πίστη καί ἀκολουθεῖς τόν παραδοσιακό δρόµο τῶν ἁγίων, δέν ὑπολογίζεις τίποτα οὔτε βέβαια ὑποστέλλεις τή σηµαία τῆς Ὀρθοδοξίας. Μπορεῖ νά χάσεις τήν εὔνοιά τους, µπορεῖ νά σέ βάλουν στό περιθώριο, µπορεῖ νά σέ ἀποµακρύνουν ἀπό τό κέντρο, µπορεῖ νά σέ θεωρήσουν φανατικό, ἀδιάλλακτο, µέ περιορισµένη ἀντίληψη, ὅµως ἐσύ µένεις στή βίγλα σου, ἀρνεῖσαι τίς οἰκουµενιστικές ἐκδηλώσεις, διακηρύττεις ὅτι οἱ λεγόµενοι ἑτερόδοξοι εἶναι αἱρετικοί καί ὡς τέτοιοι πρέπει νά ἀντιµετωπίζονται καί νά µή θεωροῦνται µέλη τῆς διαιρεµένης Ἐκκλησίας, τά ὁποῖα πρέπει νά ἑνωθοῦν, γιά νά ὁλοκληρωθεῖ ἡ Ἐκκλησία. Δηλαδή, δέν πιστεύουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ µία, ἁγία, καθολική καί ἀποστολική Ἐκκλησία.

Ἡ ὀρθόδοξος ἐκκλησιολογία τοῦ ἁγίου Κυπριανοῦ καί αἱ καινοτομίαι τοῦ Πόρτο Ἀλέγκρε καί τοῦ Πουσάν

Ὁ ἅγιος Κυπριανός, τονίζει ἤδη τόν 3ον αἰῶνα, τήν ἑνότητα περί τόν Ἐπίσκοπον, περί τήν εὐχαριστίαν καί ἐν τῇ ὀρθοδοξίᾳ· γράφει ὁ ἅγιος Πατήρ: «Ὁ Θεός ἐστιν εἷς, καί ὁ Χριστός εἷς, καί μία ἡ Ἐκκλησία Aὐτοῦ, καί ἡ πίστις μία, καί ἡ ποίμνη μία ἡνωμένη διά τῆς κόλλας τῆς ὁμοφωνίας εἰς τήν στερεάν ἑνότητα τοῦ Σώματος». Ἀλλ’ ἡ  Ὀρθοδοξία διά τόν ἅγιον Κυπριανόν δέν ἀποτελεῖ Πίστιν ἀποφασιζομένην ἑκάστοτε κοινῇ συναινέσει ὑπό τῶν  Ἐπισκόπων, ἀλλά τήν ἀπ΄ ἀρχῆς παραδοθεῖσαν ὑπό τῶν Ἀποστόλων  τοιαύτην. Χάριν αὐτῆς ὁ ἅγιος Κυπριανός, δέν ἐσεβάσθη τήν δικαιοδοσίαν ἤ τήν ἄποψιν τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης Στεφάνου, ἀλλά συνίστα τήν ἀνυπακοήν πρός αὐτόν, διότι ὁ Στέφανος ἐνήργει κατά παράβασιν τῆς ἀποστολικῆς Πίστεως (Epistola LXXIV, Ad Pompeium contra Epistolam Stephani) !  Ἡ αὐστηρά ἐκκλησιολογική διδασκαλία τοῦ ἁγίου Κυπριανοῦ περί μή σωτηρίας ἐκτός Ἐκκλησίας (“extra Ecclesiam nulla salus”) εἶναι, κατά τόν Καθηγητήν Βλάσιον Φειδᾶν, ἡ κατ΄ ἐξοχήν και κατά παράδοσιν ὀρθόδοξος. Ἀντιθέτως, ἡ αὐγουστίνειος ἐκκλησιολογία, ἡ ὁποία ἀποδέχεται στοιχεῖα ἐκκλησιαστικότητος ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας καί ἀποτελεῖ οὕτω τήν βάσιν τοῦ κειμένου τῆς Ραβέννας καί τῶν  τελευταίων κειμένων τοῦ Π.Σ.Ε. (Πόρτο Ἀλέγκρε καί Πουσάν) συνιστᾷ καινοτομίαν, καί ὡς γνωστόν, πᾶσα ἐπίμονος καί ἀμετανόητος δογματική καινοτομία ἀποτελεῖ διά τήν Ὀρθοδοξίαν αἵρεσιν!

Σύμφωνα μέ τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία, ὁ Θεός εἶναι:

ἄναρχος, ἄκτιστος, ἀτελεύτητος, ἀΐδιος, ἀπερινόητος, ἀπερίγραπτος, ἀνεξιχνίαστος, ἀθέατος, ἀνείδεος, ἄρρητος, ἀπρόσιτος, ἀνόμοιος, ἀφιλοσόφητος, ἀνέκφραστος, ἀχώρητος, καί πάντων ἐπέκεινα.

"Παποκεντρική Παγκοσμιότης-Οικουμενισμός" (Ντοκιμαντέρ)


ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ -- Orthodox Hymns


Τη ΙΗ΄ (18η) Ιουνίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΛΕΟΝΤΙΟΥ και των συν αυτώ ΥΠΑΤΙΟΥ και ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Τρίτη, 18  Ιουνίου 2019

                                                                                    
Λεόντιος ο Άγιος κατήγετο μεν από την Ελλάδα, έζησε δε κατά τους χρόνους του βασιλέως Ουεσπασιανού, εν έτει ο΄ (70). Και επειδή είχεν ανδρείαν και ρώμην φυσικήν, η οποία ηυξήθη με την ηλικίαν του σώματος, συνηριθμήθη εις τα στρατιωτικά τάγματα. Φανείς δε εις τον πόλεμον ανδρείος και πολλάς νίκας κατορθώσας, προς τούτοις δε φημισθείς ότι είχε σύνεσιν και λογισμόν φρόνιμον, δια ταύτα όλα ετιμήθη με την στολήν της στρατηγικής αξίας, και με τα άλλα σημεία αυτής· έγεινε δηλαδή αρχιστράτηγος.

Τζαμὶ ὁ ναὸς τῆς A΄ Οἰκ. Συνόδου!

Οἱ Κυβερνῶντες ἐδῶ καὶ εἰς τὴν Τουρκίαν ὁμοιάζουν ὡς πρὸς τὸ ἐνδιαφέρον τους νὰ πληθαίνουν τὰ τζαμιὰ καὶ νὰ κλείνουν οἱ ἱ. Ναοί. Οἱ ἐν Ἑλλάδι οἰκοδόμησαν τὸ κρατικὸν τέμενος, δὲν δίδουν θέσεις διὰ κληρικοὺς μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μειώνωνται αἱ ἐνορίαι, ἀλλὰ οὔτε διαμαρτύρονται διὰ τοὺς ναοὺς ποὺ μετατρέπονται εἰς Μικρὰν Ἀσίαν εἰς τζαμιά. Ὡς κατέστη γνωστὸν ἀπὸ τὴν ἱστοσελίδα iellada.gr τῆς 9ης Ἰουνίου 2019:

Η Ωραία τῇ φύσει καὶ μώμου παντὸς ἀνεπίδεκτος



Τῆς λύπης ἡ λύσις, τῆς αἰχμαλωσίας ἡ λύτρωσις, τῶν θνητῶν ἡ θέωσις, ἡ ὡραία τῇ φύσει καὶ μώμου παντὸς ἀνεπίδεκτος· ἡ ἀπὸ λιβάνου τῆς παρθενίας ἀνοῦσα καὶ τὸν κόσμον μυρίζουσα· ἐξ ἧς ὁ γλυκασμὸς ἀπορρέων τὴν παλαιὰν τοῦ ξύλου πικρίαν ἐγλύκανεν· ἡ τὴν οὐσίαν ὅλην φρικτῶς χωρήσασα τῆς Θεότητος· τιμῆς ἁπάσης ὑπέρτερον δώρημα, καὶ κάλλους παντὸς ὑπέρτιμον ἐγκαλλώπισμα· Σολομῶντος ἡ κλίνη, ᾗ παρίστανται κύκλῳ οἱ ἑξήκοντα δυνατοί, αἱ ῥήσεις δηλαδὴ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς· φωτοδόχον χωρίον, ἐξ οὗ σωτηρίας ἀκτῖνες τῇ οἰκουμένῃ ἐπέλαμψαν· τὸ μεγαλεῖον τῆς φρικτῆς οἰκονομίας· τὸ περικαλλὲς τῆς θείας συγκαταβάσεως ἐνδιαίτημα· τὸ τοῦ κόσμου διαλλακτήριον· τὸ ἡμέτερον ἱλαστήριον καὶ προσφύγιον· τὸ πάντων τῶν καλῶν εὐκταιότατον δώρημα.

Ἀγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου

Κατακλυσμὸς τοῦ κακοῦ -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ἀκούγοντας τή λέξη "κατακλυσμός", τό μυαλό μας ἀναπολεῖ ἐκείνη τή πλήμμυρα τῶν νερῶν πού σκέπασε τή γῆ ὅλη, στά χρόνια τοῦ Νῶε, καθώς μαθαίναμε ἀπ' τό Δημοτικό. Καί γιατί ὁ κατακλυσμός; Γιά τίς πολλές ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων, ὅπως εἶχε συμβεῖ ἀργότερα καί μέ τήν καταστροφή τῶν Σοδόμων καί τῆς Γομόρρας (ἤ τῶν Γομόρρων), πάλι ἀπ' τίς ἁμαρτίες τους. Ἐμεῖς ζοῦμε σέ κατακλυσμό τοῦ κακοῦ. Σήμερα, φαίνεται πώς ξεπέρασαν οἱ ἄνθρωποι τίς ἁμαρτίες κάθε ἄλλης ἐποχῆς. Μᾶς ταιριάζει παρόμοιος κατακλυσμός, ἀλλ' ὁ Θεός ἔχει τά σχέδιά Του, δηλαδή, πότε καί πῶς θά μᾶς παιδαγωγήσει ἤ ἐξαφανίσει ἀπό τοῦτο τόν κόσμο. Χίλιους τρόπους ἔχει ὁ Θεός. Ἐπί τοῦ παρόντος ἡ ἀγάπη Του καί ἡ μακροθυμία Του, μᾶς ἀνέχεται καί μᾶς καλεῖ πρός μετάνοια. Θά μοῦ πεῖτε, μέ τή φόρα πού πήραμε στό κακό, τή φιληδονία, τή σαρκολατρεία, τίς ἀσέλγειες, τήν ἀρσενοκοιτία τήν παιδεραστία καί κακῶν... "ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός", θά ὑπάρξει ἐπιστροφή καί μεταμέλεια;

Η Αγία Τριάς δια χειρός Φωτίου Κόντογλου


Πηγή : https://xristianorthodoxipisti.blogspot.com/2019/05/blog-post_20.html

Ἡ ἀποτελεσματικὴ προσευχή -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΕΥΚΟΛΑ µιλᾶµε γιά τήν προσευχή. Χρησιµοποιοῦµε µάλιστα καί παραδείγµατα ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, τά πατερικά κείµενα καί τούς βίους τῶν Ἁγίων. Τονίζουµε τήν ἀναγκαιότητα τῆς προσευχῆς, ἀλλά στήν πράξη σχεδόν ὅλοι σκοντάφτουµε. Τό µεγάλο ἐµπόδιο εἶναι ἡ συγκέντρωση τοῦ νοῦ κατά τήν προσευχή! Νά περιοριστεῖ καί νά στραφεῖ µέ θερµότητα στά αἰτήµατα τῆς προσευχῆς, γιά νά γαληνέψει καί ἡ καρδιά µας. Εἶναι ἕνα δύσκολο ἔργο, ὄχι µόνο γιά τούς ἐν τῷ κόσµῳ χριστιανούς, ἀλλά καί γιά τούς µοναχούς. Κανένας πιστός δέν ἀρνεῖται τήν προσευχή. Πολλοί ὅµως τήν ἐγκαταλείπουν, γιατί δέν µποροῦν νά ξεπεράσουν τή δυσκολία νά συγκεντρώσουν τό νοῦ τους. Θεωροῦν τήν προσευχή µαταιοπονία. Ἐπειδή δέν γεύτηκαν ποτέ τή γλυκύτητά της, δέν πείθονται εὔκολα ἀπό τίς προτροπές τῶν πνευµατικῶν καί τῶν ἱεροκηρύκων.

Εικονογραφικώς η παράστασις των τριών προσώπων της Παναγίας Τριάδος...

Κατά την σήμερον ημέραν, Δευτέραν μετά την Πεντηκοστήν, την μνήμην κυρίως του τρίτου προσώπου της παναγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος παρελάβομεν επιτελείσθαι. Εν ταυτώ δε και την των τριών προσώπων Πατρός και Υιού και Πνεύματος Αγίου λατρευτικήν τιμήν και προσκύνησιν πρεπόντως κατά την σήμερον παρελάβομεν απονέμεσθαι, διο και κατά την σήμερον οι απανταχού της γης επ’ ονόματι της Παναγίας Τριάδος τιμώμενοι Ναοί πανηγυρίζουσιν. Εικονογραφικώς η παράστασις των τριών προσώπων της Παναγίας Τριάδος δεν είναι σύνηθες θέμα δια την βυζαντινήν αγιογραφίαν. Παρά τοις βυζαντινοίς η Αγία Τριάς συμβολίζεται συνήθως δια της παραστάσεως της φιλοξενίας του Αβραάμ. Εν αυτή εικονίζονται τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος εν σχήματι Αγγέλων, ως ενεφανίσθησαν εις τον Αβραάμ εν τη δρυϊ τη Μαμβρή, καθώς λέγει η Γραφή· «Ώφθη δε αυτώ ο Θεός προς τη δρυϊ τη Μαμβρή, καθημένου αυτού επί της θύρας της σκηνής αυτού μεσημβρίας. Αναβλέψας δε τοις οφθαλμοίς αυτού είδε, και ιδού τρεις άνδρες ειστήκεισαν επάνω αυτού…» (Γεν. ιη: 1-2 και επόμ.). Εν τη περικοπή ταύτη της Παλαιάς Διαθήκης υποτυπούται ως άριστα η τριαδικότης του ενός Θεού. Ενώ δηλαδή περί του ενός και μόνου αληθινού Θεού ομιλεί η Γραφή· «Ώφθη δε αυτώ ο Θεός», τρία πρόσωπα βλέπει και φιλοξενεί ο Αβραάμ, αλλά και προς τα τρία αυτά πρόσωπα, τα οποία βλέπει, ως προς εν απευθύνεται πρόσωπον λέγων· «Κύριε, ει άρα εύρον χάριν εναντίον σου…» (αυτ.3) και ούτω καθ’ εξής. Εν τη παραστάσει της φιλοξενίας ταύτης του Αβραάμ τα εικονιζόμενα ως Άγγελοι τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος κάθηνται εις την τράπεζαν της φιλοξενίας, παρ’ αυτήν δε υπηρετούσιν ο Αβραάμ και η Σάρα (βλέπε εικόνας των σελ. 7, 354 και 357). Η της σελίδος 7 εικών παρελήφθη εκ φορητής εικόνος αποτεθησαυρισμένης εν τω μουσείω της Πετρουπόλεως, η της σελ. 354 είναι έργον του κ. Ράλλη Κοψίδη, η δε της σελ 357 (δεξιά) είναι έργον του αειμνήστου μεγάλου Αγιογράφου ημών Φωτίου Κόντογλου και του μαθητού αυτού κ. Πέτρου Βαμπούλη. Δια της τοιαύτης ως συνήθως απεικονίσεως απέδιδον οι Βυζαντινοί τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. Ο τύπος απεικονίσεως αυτών, του μεν Πατρός ως παλαιού των ημερών, προς τα δεξιά της εικόνος επί των πολυομμάτων Χερουβίμ και των εξαπτερύγων Σεραφίμ καθημένου, του δε Υιού, ως νεωτέρου, δεξιόθεν του Πατρός και αυτού ομοίως καθημένου και του Αγίου Πνεύματος εν είδει Περιστεράς άνωθεν κατερχομένου είναι νεωτέρας εμπνεύσεως και δη δυτικής, μη απαντώσα εις την παράδοσιν της Ορθοδόξου εικονογραφίας. Αντίγραφον τοιαύτης εξεικονίσεως της Αγίας Τριάδος παραθέτομεν εν σελίδι 365.

Εν τη Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως Κουβαρά Αττικής,
ο Οινόης Ματθαίος.

Αίνοι Δευτέρας Αγίου Πνεύματος


Τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

«....Καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ κύριον καὶ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν πατρὶ καὶ υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν....»

Τὴν Δευτέρα μετὰ τὴν Πεντηκοστή, ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι τὸ τρίτο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τὸ ὁποῖο ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ Πατρός. Εἶναι ὁμοούσιο μὲ τὰ πρόσωπα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ κατὰ τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως «συνπροσκυνεῖται καὶ συνδοξάζεται» μὲ τὸν Πατέρα καὶ μὲ τὸν Υἱό, ἴσο κατὰ τὴ λατρεία καὶ τὴν τιμή.

Τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Μεγάλα εἶναι καὶ ξεπερνοῦν τὴν ἀνθρώπινη λογικὴ τὰ χαρίσματα ποὺ μᾶς δώρισε σήμερα ὁ φιλάνθρωπος Θεός. Γι’ αὐτὸ ἃς χαροῦμε ὅλοι μαζὶ καὶ σκιρτώντας ἀπὸ ἀγαλλίαση ἃς ἀνυμνήσουμε τὸν Κύριό μας.