Τη ΙΖ΄ (17η) Μαρτίου, ο Άγιος Οσιομάρτυς ΠΑΥΛΟΣ υπέρ των Αγίων Εικόνων πυρί τελειούται.

Παύλος ο Όσιος και Ομολογητής Πατήρ ημών ήτο από την Κρήτην, εις την οποίαν ήκμασε κατά τους χρόνους του δυσσεβούς και εικονομάχου βασιλέως Κωνσταντίνου Ε΄ του Κοπρωνύμου (741 – 775). Ότε δε ο εναγής ούτος εξαπέλυσε τον κατά των σεπτών και αγίων Εικόνων διωγμόν, συλληφθείς ο μακάριος Παύλος υπό του στρατηγού της Κρήτης Θεοφάνους του Λαρδατύρη προσήχθη προς εξέτασιν και εβιάζετο να καταπατήση την αγίαν Εικόνα του Εσταυρωμένου. Δεικνύων δε ο μιαρός εκείνος στρατηγός την αγίαν Εικόνα και βασανιστήριόν τι όργανον, καταπέλτην καλούμενον, λέγει προς τον Άγιον:

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΙΚΩΝ

«Τὴν εἰκόνα τοῦ Κυρίου ποιοῦντες, τεθεωμένην τὴν σάρκα τοῦ Κυρίου ὑμνολογοῦμεν καὶ τὴν εἰκόνα Αὐτοῦ, οὐδὲν ἕτερον ἴσμεν ἢ εἰκόνα δηλοῦσαν τὴν τοῦ πρωτοτύπου μίμησιν» (Ὅρος Ζ´ Οἰκ. Συνόδου Νικαίας)

Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Δεληγιάννη, Δρος Φιλ. Καθηγητοῦ Βυζαντινῆς Ἀρχαιολογίας καὶ Τέχνης

Ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης (759 – 826) ὑπέρμαχος τῶν εἰκόνων κατὰ τὴν Εἰκονομαχίαν, παραλληλίζοντας τὴ δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὴ φιλοτέχνηση μιᾶς εἰκόνας γράφει: «Τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν πεποιῆσθαι τὸν ἄνθρωπον, θεῖον τι χρῆμα ὑπάρχει τὸ τῆς εἰκονουργίας εἶδος δείκνυσιν».

Ἡ Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, κατὰ τὴν ὁποία ἑορτάζουμε τὴν ἀναστήλωση τῶν θείων εἰκόνων στὸ Βυζάντιο (843) σημαίνει μεταξὺ ἄλλων καὶ τὴν ὀρθὴ περὶ εἰκόνων δόξα – γνώμη, τοποθετώντας τις στὸ Κέντρο τῆς ὀρθόδοξης λατρείας. Ἡ ἀξία τῆς εἰκόνας βρίσκεται στὴν ὁμοιότητά της μὲ τὸ πρωτότυπο ἀπὸ τὸ ὁποῖο καὶ ἐξαρτᾶται. Ἀποτελεῖ τὸ αἰσθητὸ μέσο ἀνάμεσα στὸ ἀθέατο – πρωτότυπο καὶ τοὺς πιστούς. Τὸ ἀόρατο πρωτότυπο γίνεται αἰσθητὰ παρὸν σὲ αὐτὴν καὶ ὁ πιστὸς τὸ βλέπει μὲ τὰ πνευματικὰ αἰσθητήριά του, «ἐν ἀΰλῳ ὁράσει» ὅπως σημειώνει ὁ ἅγιος Πατὴρ ᾽Ι. Δαμασκηνός1.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑ -- Πρωτ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός

Την Α’ Κυριακή των Νηστειών η Εκκλησία μας πανηγυρίζει τον θρίαμβό της. Η Ορθοδοξία γιορτάζει τη Νίκη της. Ζώντες και Τεθνεώτες, θριαμβεύουσα και Στρατευομένη Εκκλησία, όλο το Σώμα του Χριστού, πνευματικά εορτάζει. Η Νίκη αυτή περιγράφεται στο «Συνοδικό της Ορθοδοξίας», που διαβάζεται κατά την Λιτανεία των Αγίων Εικόνων. Εκεί φαίνεται, ποια είναι η Ορθοδοξία. Δεν πρόκειται για μια Ιδεολογία, για κάποιο «Κοινωνικό Σύστημα» ή Φιλοσοφία, για κάποια εγκόσμια Πολιτική, που επεκράτησε και θριαμβολογεί για τη συντριβή των αντιπάλων της. Όχι! Η Ορθοδοξία είναι ο νέος τρόπος ζωής και υπάρξεως, η ΧΡΙΣΤΟΖΩΗ, που εισήχθη στην ιστορία με τη Σάρκωση του Αιώνιου Λόγου του Θεού.

Τη ΙΖ΄ (17η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών και Ομολογητού ΘΕΟΣΤΗΡΙΚΤΟΥ

Ηγουμένου της Μονής του Αγίου Ιωάννου της ονομαζομένης Πελεκητής, εν ειρήνη τελειωθέντος. 

                                                                                        

Θεοστήρικτος ο Όσιος και Ομολογητής Πατήρ ημών εγεννήθη εν Τριγλία της Μικράς Ασίας περί τας αρχάς του Η΄ αιώνος. Ευσεβής δε και φιλομόναχος εκ νεότητος υπάρχων, ευθύς ως επεράτωσε τα εγκύκλια μαθήματα απελθών εις την εκείσε Μονήν της Πελεκητής εκάρη εις αυτήν Μοναχός, εκτιμηθείς δε δια τας αρετάς του εγένετο βραδύτερον και Ηγούμενος ταύτης. Ότε δε εξέσπασεν επί Κωνσταντίνου Ε΄ του Κοπρωνύμου (741 – 775) φοβερός κατά των σεπτών και αγίων Εικόνων διωγμός επρόσταξεν ο αυτοκράτωρ τον ηγεμόνα της Ασίας Μιχαήλ τον Λαχανοδράκοντα, τον δια την ωμότητά του αποκληθέντα Μηχανοδράκοντα, όπως δια παντός τρόπου τιμωρήση σκληρώς τους προσκυνούντας τας αγίας Εικόνας.

Ελάβαμε αυτό το κείμενο προς δημοσίευση:

Κείμενο που δόθηκε προς δημοσίευση στην εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος, και αλλού.

Οι ΓΟΧ Ελλάδος υπό τον Κο Καλλίνικο, έκαναν χρήση των διατάξεων του ν.δ. 4301 /2014, που αφορά την ίδρυση των Θρησκευτικών Νομικών Προσώπων & κοινοτήτων στην Ελλάδα. Ιδρύθηκαν τρία Θρησκευτικά νομικά πρόσωπα, -θα αναφέρονται στο εξής ως ΘΝΠ-, τα των Μητροπόλεων, [1] ΘΝΠ ΓΟΧ Αττικής και Βοιωτίας, [2] ΘΝΠ ΓΟΧ Πειραιώς και Σαλαμίνος, και [3] ΘΝΠ ΓΟΧ Θεσσαλονίκης. Συνέπεια του νόμου, και η ίδρυση της Νομικής Εκκλησίας ΓΟΧ Ελλάδος.

Ισλαμιστές ανοίγουν πυρ σε Νιγηριανή Εκκλησία και σκοτώνουν 32 πιστούς

Ανώνυμος είπε...

Κυριακή της Ορθοδοξίας γαρ να πούμε για ένα γεγονός επειδή δυστυχώς δεν ακούγεται πουθενά. 32 αδελφοί μας μαρτύρησαν την προηγούμενη εβδομάδα στην Νιγηρία για την αγάπη του Χριστού και πλέον βρίσκονται κοντά Του. Ακραίοι φανατικοί ισλαμιστές επιτέθηκαν συντεταγμένα και οργανωμένα και έκαψαν αρκετά σπίτια και τον ναό μέσα στον οποίο βρίσκονταν οι Χριστιανοί ενώ πυροβολούσαν και σκότωναν όσες οικογένειες επιχειρούσαν να βγουν έξω από το ναό για να γλιτώσουν από την πυρκαγιά. Γι αυτό το συμβάν τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης αλλά και τα δικά μας δεν έβγαλαν άχνα αλλά έχουν πρώτο θέμα την μεμονωμένη επίθεση ενός ημίτρελου ακροδεξιού Αυστραλού σε μουσουλμάνους. Αδελφέ Κωνσταντίνε αν θέλεις δημοσίευσε την είδηση που παραθέτω παρακάτω για να ακουστεί έστω κάπου και η άλλη πλευρά του νομίσματος...

Εδώ και η είδηση:

https://www1.cbn.com/cbnnews/cwn/2019/march/radical-muslims-murder-32-nigerian-christians-torch-church-in-brutal-attack

16 Μαρτίου 2019 - 4:05 μ.μ.

Προβληματισμοί δια την Κυριακήν της Ορθοδοξίας

Η Α΄  Κυριακή των Νηστειών, η Κυριακή της Ορθοδοξίας, είναι αφιερωμένη σε ένα μεγάλο εκκλησιαστικό γεγονός, στην αναστήλωση των Ιερών Εικόνων και στο πέρας της εικονομαχίας, η οποία συντάραξε την Εκκλησία για περισσότερες από δέκα δεκαετίες. Βυζαντινοί αυτοκράτορες υιοθέτησαν αλλόθρησκες και αιρετικές δοξασίες, με ανεικονικό χαρακτήρα και προσπάθησαν να τις επιβάλλουν στην Εκκλησία, με ανείπωτη βία και σκληρούς διωγμούς. Δυστυχώς, όπως πάντα, βρέθηκαν και τα εκκλησιαστικά πρόσωπα, τα οποία υποτάχτηκαν στις αυτοκρατορικές αυθαιρεσίες και έγιναν όργανα για την νόθευση της σώζουσας αλήθειας της Εκκλησίας.

Μακεδονία ξακουστή η Κρήτη είναι αδελφή σου

Οικουμενισμός το μυστήριο της ανομίας 8ον

Ὁ ἄνθρωπος μεταξύ διαβόλου καί Θεοῦ -- ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

(Ἐπιμέλεια π. Ἀθανασίου Μηνᾶ)

(Ἕνα μικρό ἀντίδωρο στούς ἀπανταχοῦ ἀγωνιζομένους ὀρθοδόξους χριστιανούς)

Σέ τοῦτον τόν κόσμο, ὁ ἄνθρωπος βρίσκεται πάντοτε μεταξύ τοῦ διαβόλου καί τοῦ Θεοῦ, συμφιλιώνεται εἴτε μέ τόν ἕνα εἴτε μέ τόν Ἄλλο, ζεῖ εἴτε μέ τόν ἕνα εἴτε μέ τόν Ἄλλο. Εἶναι φίλος τοῦ διαβόλου καί ζεῖ μέ αὐτόν, ὅταν βαδίζει στίς ἁμαρτίες καί τά πάθη, ἐπειδή αὐτά εἶναι ἡ ψυχή, ἡ καρδιά τοῦ διαβόλου. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά εἶναι φίλος τοῦ Θεοῦ, ζεῖ μέ Αὐτόν, ὅταν πορεύεται μέ τίς ἅγιες ἐντολές τοῦ Κυρίου, ὅταν γίνεται σύσσωμος τοῦ Θεανθρωπίνου σώματος τοῦ Χριστοῦ, τῆς Ἐκκλησίας, στήν ὁποία ἀποθησαυρίζεται ὁλόκληρος ὁ πλοῦτος, ὅλων τῶν Θείων αἰωνιοτήτων. Ναί, σέ τοῦτον ἐδῶ τόν κόσμο, ὁ ἄνθρωπος παρακάθεται, πάντοτε, εἴτε στήν τράπεζα τοῦ διαβόλου εἴτε στήν τράπεζα τοῦ Κυρίου Χριστοῦ, τοῦ Μόνου Ἀληθινοῦ Θεοῦ[1].

Απολυτίκιο Α΄ Κυριακή των Νηστειών - της Ορθοδοξίας

Τη ΙΖ΄ (17η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΛΕΞΙΟΥ του ανθρώπου του Θεού.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 17  Μαρτίου 2019

                                                                                                               

Αλέξιος ο του Θεού άνθρωπος και πιστότατος θεράπων ήτο από την μεγαλόδοξον Ρώμην, εκ της οποίας ως άνθος πανευώδες και μυρίπνοον αναβλαστήσαν την οικουμένην κατεμύρισε με την ισάγγελον ζωήν και πολιτείαν αυτού, την οποίαν μετά πολλής της προσοχής ακούσατε, ίνα μεγάλην την ωφέλειαν και την ευφροσύνην απολαύσητε και μάλιστα κατά τας ημέρας ταύτας της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής, κατά τας οποίας ιδιαιτέρως οφείλομεν να σχολάζωμεν εις την νηστείαν, την αγρυπνίαν, την προσευχήν και την μελέτην των κατορθωμάτων των Αγίων, εξ ης και ημείς εις την κατά το δυνατόν μίμησιν αυτών παρακινούμεθα.

«Οἱ Ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ» -- Γράφει ὁ Εὐάγγελος Ἀποστόλου, πρώην Λυκειάρχης (Θεολόγος – φιλόλογος).

Δογµατικά, ὁ Θεὸς εἶναι ἀκατάληπτος καὶ ἀπρόσιτος εἰς τὴν Οὐσίαν Του, εἶναι ὅµως προσιτός εἰς τὶς ἐνέργειές Του. «Ἐγὼ εἶµαι τὸ Α καὶ τὸ Ω, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὤν καί ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόµενος, ὁ παντοκράτωρ». (Ἀποκάλυψις Ἰωάννου, 1,8-9). Συνάµα, γιὰ τὰ Δηµιουργήµατά Του ἐκπληρώνοντας τὸ σχέδιο τῆς Θείας Οἰκονοµίας, λειτουργεῖ : «ὡς Θεὸς- Ἀγάπη- Δικαιοσύνη- Ἐλπὶς καὶ κυρίως, ὡς Χάρις», δωρίζοντας εἰς τοὺς Κλητοὺς καὶ Ἐκλεκτούς τὴν Εὐφροσύνην. Εἰς τὰς «Πράξεις τῶν Ἀποστόλων» γράφεται: «εἶναι εἰς τὰ δεξιά µου, γιὰ νὰ προστατευθῶ. Γι’ αὐτὸ εὐφράνθη ἡ καρδιά µου. Θὰ µὲ γεµίσεις Εὐφροσύνη, ὅταν θὰ εἶµαι κοντά Σου». Τὸ καίριο ἐρώτηµα εἶναι: χρειαζόµεθα τίς ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ, εἰς τὴν γήϊνην καὶ οὐράνιον ζωήν µας; Οἱ ψυχολόγοι ἰσχυρίζονται ὅτι δὲν ὑπάρχουν λαθεµένες ἐρωτήσεις, ἀλλὰ συνήθως λαθεµένες ἀπαντήσεις. Γι’ αὐτό, εἰς τὶς λαθεµένες ἀπαντήσεις δοµεῖται ἡ ἀνθρώπινη πλάνη – ἁµαρτία καὶ ἡ ἐπιβλαβὴς φορά γίνεται συµφορά.

Τη ΙΣΤ΄ (16η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΣΑΒΙΝΟΥ του Αιγυπτίου.

Σαβίνος ο Άγιος του Χριστού Μάρτυς ήτο Αιγύπτιος την πατρίδα, καταγόμενος εξ Ερμουπόλεως της Αιγύπτου, έζησε δε κατά τους χρόνους Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄ - τε΄ (284 – 305). Επειδή δε ο Άγιος εζητείτο υπό των ειδωλολατρών, αφ’ ενός μεν διότι μεγάλως υπελήπτοντο και εξετίμων αυτόν οι Χριστιανοί, αφ’ ετέρου δε διότι ήτο εκ του πρώτου γένους της πόλεως, προσέτι δε και διότι υπερείχε των άλλων κατά τον ζήλον της Πίστεως, δια τούτο και εκρύπτετο μετά των άλλων Χριστιανών εις οικίαν τινά έξω της πόλεως κειμένην.

Κυριακή της Ορθοδοξίας. Αναστήλωση των Εικόνων – Η σημασία των Εικόνων στην Ορθόδοξη Εκκλησία

Είναι πολύ δύσκολο μέσα στα πλαίσια ενός άρθρου νά αναπτύξουμε πλήρως τη σημασία, πού έχουν οι εικόνες στη ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Κατά τη διάρκεια των εκατόν είκοσι περίπου χρόνων, που διάρκεσε η εικονομαχία, γράφτηκαν τόσα πολλά από τους αγίους Πατέρες, που θα χρειαζόταν πολύς χρόνος να αναλυθούν.

Αν καταφύγει κανείς στα πρακτικά και τις αποφάσεις της 7ης Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνήλθε το 787 στη Νίκαια της Βιθυνίας, και ασχολήθηκε με το θέμα των εικόνων, θα βρεί την σημασία τους.

Τη ΙΣΤ΄ (16η) Μαρτίου, ο Άγιος Μάρτυς ΠΑΠΑΣ κρεμασθείς εν δένδρω τελειούται.

Πάπας ο Άγιος Μάρτυς βλέπων την οικουμένην, ότι εκλυδωνίζετο ολόκληρος υπό της ειδωλολατρίας, παρέστη εις τον άρχοντα της πόλεως και σφοδρώς ήλεγξε τούτον δια τας πράξεις του. Όθεν, δια την θερμήν παρρησίαν, μεθ’ ης ωμολόγησε τον Χριστόν και κατήσχυνε τον άρχοντα, ερρίφθη κατά γης και εδάρη με ραβδία εις όλον το σώμα και εις το πρόσωπον.

Ποια Κυριακή της Ορθοδοξίας εορτάζουμε σήμερα;

Σεβαστοί Πατέρες, σεβαστοί Μοναχοί και Μοναχές,

ποια Κυριακή της Ορθοδοξίας εορτάζουμε σήμερα; Την Ορθοδοξία της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Συμβόλου της Πίστεώς μας ή την Ορθοδοξία που έχετε προδώσει και εισαγάγατε στο Παγκόσμιο Συμβούλιο «Εκκλησιών» ως ισότιμο μέλος (θεωρία των κλάδων) ;

Εορτάζουμε σήμερα την Ορθοδοξία των Επτά Αγίων Οικουμενικών Συνόδων ή την  Ορθοδοξία που προδώσατε με τη συμφωνία του Μπαλαμάντ ( 17 -24 Ιουνίου 1993)  όπου στους αιρετικούς Παπικούς αναγνωρίσατε  έγκυρα  μυστήρια και ιερωσύνη!

Εορτάζουμε σήμερα την Ορθοδοξία της  Αγίας Τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου ή την  Ορθοδοξία που προδώσατε με την συμφωνία του Σαμπεζύ-Γενεύης ( Συμφωνητικό Νοεμβρίου 1990), όπου μετά από 15 αιώνες “ανακαλύψατε”  ότι ουδεμία διαφορά υπάρχει μεταξύ Ορθοδοξίας και της αιρέσεως του Μονοφυσιτισμού; Είμαστε όλοι το ίδιο!!!

Eορτάζουμε σήμερα την Ορθοδοξία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού: Τον Πάπα να καταράσθε, ή την «Ορθοδοξία» όλων των Ταγών των τοπικών «Ορθοδόξων» Εκκλησιών των ομονοούντων και κοινωνούντων με τον λατινόφρονα εχθρό της Κυρίας Θεοτόκου και του Υιού Της, κ. Βαρθολομαίο;  «Έτι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου Επισκόπου και Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου…..»

Τη ΙΣΤ΄ (16η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ του εν Κιλικία.

Ιουλιανός ο Άγιος Μάρτυς ήτο εκ της πόλεως των Αναζαρβέων, κειμένης εν τη Δευτέρα των Κιλίκων επαρχία, υιός πατρός μεν ειδωλολάτρου, βουλευτού το αξίωμα, μητρός δε Χριστιανής, υπό της οποίας εμυήθη εις την Πίστιν του Χριστού και επεδίδετο εις την μελέτην των Θείων Γραφών.

Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας - Ὁ π. Εὐθύμιος Τρικαμηνᾶς διαβἀζει τά Ἀναθέματα

Τη ΙΣΤ΄ (16η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΝΙΝΑ του Θαυματουργού.

Ανίνας ο Όσιος Πατήρ ημών, αν και εκ νεαράς αυτού ηλικίας ήτο εντελώς αμαθής, ηγάπησε την πραότητα και την ησυχίαν και ησύχαζε κατ’ ιδίαν. Δεκαπενταετής δε την ηλικίαν έμεινεν ορφανός γονέων· όθεν, αφήσας τον κόσμον και πάντα τα εν τω κόσμω, έφυγεν εις την έρημον και ευρών Μοναχόν τινά Μαϊουμάν ονομαζόμενον, ο οποίος είχεν υπερβπλικήν ακτημοσύνην, έμεινε παρ’ αυτώ αγρυπνών και προσευχόμενος. Τόσην δε πολλήν πτωχείαν είχον οι αοίδιμοι, ώστε δια την έλλειψιν των αναγκαίων έτρωγον μίαν φοράν μόνον ανά έκαστον τετραήμερον· καίτοι δε υπέφερον τοιαύτην στενοχωρίαν, ενετρύφων εν αυτή, ως να ευρίσκοντο εις βασιλικήν τράπεζαν.

῾Η Κυριακὴ τῆς ᾿Ορθοδοξίας καὶ ἡ σημερινὴ κατάσταση -- του Φώτη Κόντογλου

Η Κυριακή τῆς ᾿Ορθοδοξίας, καθιερώθηκε νὰ γιορτάζεται ἀπὸ τὴν ᾿Εκκλησία μας μὲ τὴν ἀναστήλωση τῶν εἰκόνων καὶ τὴν νίκη τῆς εὐσέβειας καταπάνω στοὺς εἰκονομάχους. Οἱ εἰκονομάχοι ἤτανε οἱ νεωτεριστὲς ἐκεινοῦ τοῦ καιροῦ, ποὺ ἀρχίσανε ἀπὸ τὴν κατάργηση τῆς εἰκονογραφίας, γιὰ νὰ προχωρήσουν,σιγὰ-σιγά, ὅπως συνηθίζουν πάντα οἱ τέτοιοι, καὶ σὲ ἄλλες καταλυτικὲς μεταρρυθμίσεις, ὥς ποὺ νὰ μὴν ἀφήσουν τίποτα ἀπείραχτο στὴν᾿Ορθοδοξία.῾Η εἰκόνα στάθηκε τὸ σύμβολο τῆς ᾿Ορθοδοξίας καὶ γιὰ τὶς εἰκόνες βρισκότανε σὲ ἀναταραχὴ τὸ Βυζάντιο, σὲ ἐμφύλιο πόλεμο, ἐπὶ 116χρόνια. Στὰ 787 μ.Χ. ἔγινε ἡ ἐν Νικαίᾳ Ζʹ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, ποὺ ἐκήρυξε τὴν ἀναστήλωση τῶν εἰκόνων κ᾿ ἔβαλε τέλος στὴν εἰκονομαχία ποὺ εἶχε ἀρχίσει ἀπὸ τὰ 726, ἐπὶ Λέοντος τοῦ ᾿Ισαύρου.᾿Αλλά, κ᾿ ὕστερα ἀπὸ τὴν Ζʹ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ξαναζωντάνεψε ἡ εἰκονομαχία, ὥς ποὺ ἔγινε ἄλλη σύνοδος στὴν Κωνσταντινούπολη,στὰ 842, κι᾿ αὐτὴ ἐπικύρωσε τὴν Ζʹ Οἰκουμ. Σύνοδο, κ᾿ ἔτσι ἔπαψε ἐκείνη ἡ μανία τῆς εἰκονομαχίας. Αἰτία ἀπ᾿ ὅπου προέρχεται κάθε αἵρεση καὶ νεωτερισμὸς στὴ θρησκεία, εἶναι ἡ ἀπιστία κι᾿ ὁ ὀρθολογισμός.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΚΗΣ