O Συναξαριστής της ημέρας


Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Τη ΙΣΤ΄ (16η) Οκτωβρίου μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΛΟΓΓΙΝΟΥ του Επισκόπου.                                                                                                                               

Λογγίνος, ο Άγιος Μάρτυς, ο Εκατόνταρχος, ήτο Ιουδαίος το γένος, ζων κατά τας ημέρας της ενσάρκου οικονομίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, υπηρέτει δε ως εκατόνταρχος εις την υπηρεσίαν του Πιλάτου. Ούτος κατά την ημέραν καθ’ ην ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός δια την άπειρον αυτού ευσπλαγχνίαν εσταυρώθη κατά το ανθρώπινον δια να μας λυτρώση από την προπατορικήν παράβασιν, προσετάχθη από τον Πιλάτον να φυλάττη μετά των στρατιωτών του το Σώμα του Ιησού.

Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος λέγει:

«Ἀδελφοί μου, εἴμαστε ἔμποροι πνευματικοί. Μοιάζουμε μέ τούς ἐμπόρους αὐτῆς τῆς ζωῆς, οἱ ὁποῖοι κάθε ἡμέρα βλέπουν ἄν ἔχουν κέρδος ἤ ζημία. Καί ἄν δοῦν ὅτι ἔχουν ζημία κοιτοῦν πῶς θά τήν διορθώσουν. Τό ἴδιο πρέπει καί ἐσύ, ἀγαπητέ μου, νά κάνης. Κάθε ἡμέρα, πρωΐ καί βράδυ, πρέπει νά κοιτᾶς πῶς βαδίζει ἡ ἐμπορική σου δραστηριότητα. Τό βράδυ νά κάνης κατανυκτική αὐτοσυγκέντρωση καί περισυλλογή, νά σκέπτεσαι καί νά συνομιλῆς εἰλικρινά μέ τόν ἑαυτόν σου καί νά λές. Μήπως σέ κάποια στιγμή θύμωσα τόν Θεό; Μήπως ἔπεσα σέ ἀργολογία; Μήπως εἶπα κανένα κακό σέ κάποιον; Μήπως, ὅταν τά χείλη μου ἔψαλλαν ὕμνους στόν Θεό, ὁ νοῦς ἔτρεχε σέ κοσμικές ματαιότητες; Μήπως μέ ἐνόχλησε σαρκική ἐπιθυμία καί τήν δέχτηκα μέ εὐχαρίστηση; Μήπως μέ ἀπορρόφησαν οἱ σωματικές φροντίδες καί ἐγκατέλειψα τήν μνήμη Θεοῦ;».

****
Ο/Η Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος λέγει:":


Άνθρωποι ευάλωτοι και εντελώς παρά φύσιν όπως έχουμε καταντήσει μόνο με τη συνδρομή της Χάρης θα σωθούμε. Αφού βεβαίως αγωνιζόμαστε ό,τι περνάει από τη διεστραμμένη φύση μας να διορθωθεί. Κι αυτό το ξέρουμε καλά, δεν γίνεται με μαγικό τρόπο, αλλά εντός της Εκκλησίας και δια των μυστηρίων που επιτελούνται εκεί. Τα διαβάζουμε και τα ακούμε, αλλά ελάχιστα τα εμπεδώνουμε επειδή ο νους μας τρέχει από εδώ κι από εκεί, σαν αλητάμπουρας. Δια πολλών θλίψεων, και μέσα από στενωπό δηλαδή τη στενή και τεθλιμμένη οδό πάμε προς τον ουρανό, όλοι οι άλλοι δρόμοι είναι μεν δρόμοι αλλά ενώ φαίνονται μακρείς και φαρδιοί οδηγούν σε αδιέξοδα. Ενώ βρε παιδί μου ένα στενό μονοπάτι, σχεδόν καθόλου βατό στο σύγχρονο πλήρως εμπαθή άνθρωπο, οδηγεί στην αιώνια ζωή και ευδαιμονία!!

Τη ΙΕ΄ (15η) Οκτωβρίου, ο Άγιος ΕΥΘΥΜΙΟΣ ο Νέος ο από Αγκύρας, ο κτίτωρ της παρά την Θεσσαλονίκην Μονής των Περιστερών, εν ειρήνη τελειούται.

Ευθύμιος ο Όσιος και θεοφόρος Πατήρ ημών ο νέος εγεννήθη επί των ημερών της βασιλείας του αυτοκράτορος του Βυζαντίου Λέοντος Ε΄ του Αρμενίου, του βασιλεύσαντος εν έτει ωιγ΄ -  ωκ΄ (813-820), εις κώμην τινά της Γαλατίας πολυάνθρωπον και πλουσίαν ονομαζομένην Οψώ. Οι γονείς αυτού ήσαν περιφανείς και οι τα πρώτα φέροντες της κώμης ταύτης, ήτις ήτο συνοικισμένη πλησίον της Αγκύρας, πρωτευούσης νυν της Τουρκίας. Ωνομάζοντο Επιφάνιος και Άννα, είχον δε και δύο θυγατέρας, ων η μεν πρεσβυτέρα Μαρία η δε νεωτέρα Επιφανία εκαλούντο. Ο δε Άγιος εις το ιερόν βάπτισμα έλαβε το όνομα Νικήτας.

ΕΠΙΖΗΜΙΟΣ ΠΡΟΒΟΛΗ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΕΙΝΑΙ συχνὸ πιὰ τὸ φαινόμενο οἱ Μητροπολίτες νὰ δημοσιεύουν φωτογραφίες τους στὰ περιοδικά, ποὺ ἐκδίδουν. Σχεδὸν σὲ κάθε σελίδα ὑπάρχει καὶ μιὰ φωτογραφία. Αὐτὸ δὲν συμβαίνει οὔτε στὶς κοσμικὲς ἐφημερίδες. Δυστυχῶς, λείπει ἡ διάκριση. Δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν αὐτοὶ οἱ Ἀρχιερεῖς ὅτι ἡ αὐτοπροβολὴ βλάπτει πνευματικὰ πρῶτα τοὺς ἴδιους καὶ μετὰ τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ παρακολουθοῦν τὰ ἔντυπά τους. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ μοιάζει μὲ τὴ διαφήμιση διαφόρων προϊόντων, προκειμένου νὰ αὐξηθεῖ ἡ κατανάλωσή τους. Νομίζουν οἱ Ἀρχιερεῖς ὅτιμμὲ τὴν προβολή τους ὠφελεῖται ὁ κόσμος καὶ ὁδηγεῖται στὴ σωτηρία! Κάθε ἄλλο.

Τη ΙΕ΄ (15η) Οκτωβρίου, διήγησις περί αθλήσεως ΜΟΝΑΧΟΥ τινος υποτακτικού και ότι, δια να εκπέση ούτος της υπακοής, δεν ηξιούτο παρά Θεού τελείας της δόξης.

Μοναχός τις ευρίσκετο εις Σκήτην, υποτασσόμενος εις Γέροντα επί έτη τινά. Φθονήσαντος δε του δαίμονος, παρεξετράπη ποτέ της προς τον Γέροντα υπακοής, χωρίς να είναι ουδεμία εύλογος και δεδικαιολογημένη αφορμή. Όθεν επιτιμηθείς υπό του Γέροντος και κανονισθείς δια την παρακοήν του, κατεφρόνησε και αυτό το δοθέν επιτίμιον και τον κανόνα. Καταβάς λοιπόν εις την Αλεξάνδρειαν, συνελήφθη ως Χριστιανός από τον εκεί ευρισκόμενον ειδωλολάτρην άρχοντα· και αφ’ ου εξεδύθη το μοναχικόν σχήμα, ηναγκάζετο να θυσιάση εις τα είδωλα.

Oμηροι της ξενοκρατίας

Δεν πιστεύω ότι και τώρα ο λαός μας απέκτησε γνώση. Γι’ αυτό, όποιον και αν ψηφίσει, πάλι ξένος θα μας κυβερνήσει

Από τον Σαράντο Ι. Καργάκο

Είχα αποσυρθεί στό Λαύριο ἀπό τίς ἀρχές Ἰουλίου γιά νά παρακολουθῶ ἐν πλήρει ἠρεμία τούς ἀγῶνες τοῦ Παγκοσμίου Κυπέλλου πού γίνονταν στή Ρωσσία. Σέ κάποιο διάλειμμα τῶν ἀγώνων εἶδα στό «γυαλί» τῆς τηλοψίας μιά πολύ γνωστή φυσιογνωμία. Ἦταν ὁ κ. Μοσκοβισί πού μιλοῦσε σέ κάποια σύναξη βουλευτῶν. Καί ἀναρωτήθηκα: αὐτός ὁ γλυκός κύριος πόσες φορές κατά τά τελευταῖα ἔτη ἔχει ἐπισκεφθεῖ τή χώρα μας; Κατά ἕνα δυσάρεστο ὑπολογισμό, ὁ φιλομειδής αὐτός κύριος βρίσκεται περισσότερο καιρό στή χώρα μας ἀπ’ ὅ,τι βρίσκεται ὁ ἀειπλάνητος πρωθυπουργός μας. Δέν ξέρω ποιόν ἐκπροσωπεῖ καί τί δουλειά κάνει, ξέρω ὅμως ὅτι μᾶς δουλεύει καί μᾶς... δουλεύει ἀγρίως. Καί ὄχι μόνο αὐτός. Ἕνα πλῆθος σύμβουλοι ἀπό τήν Εὐρώπη ἀλλά καί ἐκτός Εὐρώπης, ὡς ἄνθρωποι τοῦ Δ.Ν.Τ., ἔχουν κατακλύσει κατά τήν τελευταία δεκαετία τή χώρα μας. Καί ὅλοι προσφέρουν σωτήριες ὑποδείξεις, συμβουλές καί συνταγές σωτηρίας.

Τη ΙΕ΄ (15η) Οκτωβρίου, ο Όσιος Πατήρ ημών και Ομολογητής ΒΑΡΣΟΣ, Επίσκοπος Εδέσσης, εν ειρήνη τελειούται.

Βάρσος ο Όσιος Πατήρ ημών διέλαμψεν ως άλλος αστήρ κατά την αρετήν και τα θαύματα, όχι μόνον εις την Έδεσσαν, την ιδίαν του επαρχίαν, αλλά και εις την Φοινίκην και εις την Αίγυπτον και εις την Θηβαϊδα, και έγινε περιβόητος εις όλας τας επαρχίας ταύτας. Όθεν την φήμην τούτου μαθών ο βασιλεύς Ουαλεντιανός, εν έτει τξδ΄ (364), και ότι είναι ζηλωτής του της Αγίας Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας δόγματος προσέταξε να εξορισθή εις την νήσον Άραδον.

O πατέρας Θεόδωρος Ζήσης για την αλλαγή του ημερολογίου


Τη ΙΕ΄ (15η) Οκτωβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΣΑΒΙΝΟΥ Επισκόπου.

Σαβίνος ο μακάριος Πατήρ ημών δια τας πολλάς του αρετάς έγινεν Επίσκοπος. Έπειτα μισών τας ταραχάς, αίτινες παρακολουθούσι το επισκοπικόν αξίωμα, έφυγεν εις τας ερήμους. Και τόσους πολλούς αγώνας εποίησεν ο αοίδιμος, ώστε έγινε και αυτουργός πολλών θαυμάτων δια της Χάριτος του Θεού· διότι ασθενείας ιάτρευε, δαίμονας εδίωκε και τα μέλλοντα προέλεγεν. Όθεν ωφελήσας πολλούς και πείσας αυτούς δια της διδασκαλίας του να αφήσωσι τον κόσμον και τους γονείς των και να υπηρετώσιν εις τον Χριστόν δια της μοναχικής πολιτείας, εν ειρήνη ανεπαύθη.

Δημογραφικό, απαιτεί σοβαρή πολιτική με γενναία κίνητρα -- του Στέλιου Παπαθεμελή*

Στο προηγούμενο φύλλο αναφερθήκαμε στους εφιαλτικούς αριθμούς της ΕΛΣΤΑΤ που επιβεβαιώνουν δυστυχώς τη δημογραφική = εθνική μας κατάρρευση.
Δεν έχουμε κανένα δείγμα ότι τα στοιχεία προβλημάτισαν, έστω κατ’ ελάχιστον, τις πολιτικές και πνευματικές μας ελίτ. Πάντως ακόμα και οι αγορές ταρακουνήθηκαν από αυτήν την «εικόνα».
«Η υπογεννητικότητα αποτελεί τραγωδία για την Ελλάδα» εκτιμά ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Bruegel, Ζολτ Ντάρβας. Δεν υπολείφθηκε και η γνωστή μας Moodys: «Οι εκτιμήσεις της χαμηλής ανάπτυξης στην ελληνική οικονομία αντανακλούν εν μέρει τα δυσμενή δημογραφικά στοιχεία της Ελλάδας καθώς η χώρα έχει υποστεί σημαντικό κύμα μεταναστεύσεων κατά τη διάρκεια των ετών της κρίσης».

H Θεοτόκος -- του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

Ως προεγνωσμένον και κρύφιον Μυστήριον της Αγίας Τριάδος και ως Μήτηρ της Νοεράς Ησυχίας εις τα Άγια των Αγίων

Ιλιγγιά ο ανθρώπινος νους προ του ασυλλήπτου Θεολογικού Μυστηρίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας και ο ανθρώπινος λόγος μένει άφωνος και σιωπών, γιατί αδυνατεί να εκφράση το ασύλληπτο, απερινόητο, άρρητο και ανέκφραστο αυτό μυστήριο της ευσεβείας!...                                                                                                                                                         
Γιατί όντως και «ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον· Θεός εφανερώθη εν σαρκί(1)» δια της Θεοτόκου. Γιατί η Παρθένος εγέννησε «εν σαρκί», τον ενυπόστατο Λόγο του Πατρός, την ενυπόστατη Αλήθεια και Ζωή(1α) και έγινε η ουράνιος παστάς του Λόγου, που μέσα Της ετελεσιουργήθη το μέγα Μυστήριο της υποστατικής ενώσεως θείας και ανθρωπίνης φύσεως. Γι΄ αυτό ο ιερός Ιωάννης ο Δαμασκηνός θεολογεί: «Δικαίως και αληθώς Θεοτόκον την Αγίαν Μαρίαν ονομάζομεν· τούτο γαρ όνομα, άπαν το μυστήριον της οικονομίας συνίστησιν»(2). Αυτό σημαίνει ότι το Μυστήριο της Θεοτόκου, ως συνιστών και εκφράζον «άπαν το μυστήριον της θείας οικονομίας», είναι «κρύφιον».

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας


ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018


Τη ΙΕ΄ (15η) Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΛΟΥΚΙΑΝΟΥ,  Πρεσβυτέρου της εν Αντιοχεία Εκκλησίας.                                                                             

Λουκιανός ο Πρεσβύτερος και Μάρτυς του Χριστού ήτο από μίαν πόλιν της Συρίας καλουμένην Σαμόσατα, εν έτει 290. Οι γονείς του ήσαν ευγενείς και Χριστιανοί, οίτινες τον έβαλαν να σπουδάζη τα ιερά γράμματα. Όταν δε έφθασεν ο νέος εις το δωδέκατον έτος της ηλικίας του, οι γονείς του ετελεύτησαν.

Τη ΙΔ΄ (14η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ της Νέας.

Παρασκευή η Οσία και παναοίδιμος Μήτηρ ημών η Νέα, ήτο από την κωμόπολιν της Θράκης Επιβάται κειμένην πλησίον της πόλεως Σηλυβρίας. Οι γονείς της ήσαν ευγενείς, ένδοξοι και πολύ πλούσιοι, αλλά ευσεβέστατοι και χριστιανικώτατοι. Γεννήσαντες δε την Οσίαν ταύτην Παρασκευήν την ανέτρεφον εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου και εις όλα τα καλά και θεάρεστα έργα την εγύμνασαν παρευθύς από την μικράν της ηλικίαν.

Η ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΥΠΟ ΑΦΡΙΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΑΣΙΑΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΒΑΣΕΙ ΣΧΕΔΙΟΥ

Ἡ ἅλωσις τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ Ἀφρικανῶν καὶ Ἀσιατῶν Μουσουλμάνων γίνεται βάσει σχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐκπορεύεται ὑπὸ τῶν ὑπογείων ρευμάτων τῆς Ἀμερικῆς καὶ τὰ «διαπλεκόμενα συμφέροντα». Τὰ μὲν διαπλεκόμενα θέλουν ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῶν ἐργασιακῶν σχέσεων, τὴν μαύρην καὶ ἀνασφάλιστον ἐργασίαν κ.λπ.. Τὰ «ὑπόγεια ρεύματα τῆς Ἀμερικῆς» ἐπιδιώκουν τὴν διάσπασιν τοῦ δόγματος ὅτι «εἴμεθα ἔθνος ανάδελφον» μὲ ἰσχυρὸν πολιτισμόν, μὲ ἱστορίαν καὶ μὲ ἰσχυρὰν Ἑλληνορθόδοξον ταυτότητα. Τὰ «ρεύματα» αὐτὰ ἐπέτυχον διὰ τῆς λαθρομεταναστεύσεως τὸ ἀκατόρθωτον: Νὰ καταστήσουν τοὺς Ἕλληνας μειονότητα ἄνευ οὐσιαστικῶν δικαιωμάτων. Τὸ θρήσκευμα διεγράφη ἀπὸ τὰς ταυτότητας.

Τη ΙΔ΄ (14η) Οκτωβρίου, ο Άγιος Μάρτυς Πέτρος ο Αυσελάμου πυρί τελειούται.

Πέτρος ο Άγιος Μάρτυς ήτο από τα μέρη της Ελευθερουπόλεως, εκ κώμης καλουμένης Ανίας (ή Ανέας), ανδρείος μεν κατά την ψυχήν, νέος δε άμα και δυνατός κατά το σώμα. Αφ’ ου δε εδοκίμασε πολλούς αγώνας δια την ευσέβειαν και κατεφρόνησεν όλα τα επίγεια, τελευταίον έγινε θυσία και ολοκαύτωμα εις τον Χριστόν κατά το έκτον έτος της βασιλείας του Διοκλητιανού, ήτοι εν έτει 292, κομισάμενος ούτω δια πυρός τον του Μαρτυρίου άφθαρτον στέφανον, αφ’ ου πρότερον έλαβε διάφορα βάσανα ο αοίδιμος.

ΓΙΑΤΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΘΛΙΨΕΙΣ.

Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής γράφει στόν «Πνευματικόν Νόμον» του ὅτι: «Μή νομίζης ὅτι κάθε θλίψη ἔρχεται στούς ἀνθρώπους ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, πού εὐαρεστοῦν τόν Θεόν, καί ὅμως ἔχουν θλίψεις. Γιατί λέγει ἡ Ἁγία Γραφή “θά διωχθοῦν οἱ ἄνομοι καί οἱ ἀπόγονοι τῶν ἀσεβῶν θά ἐξολοθρευθοῦν” (Ψαλμ. ΛΣΤ´ 28)». ᾽Επίσης γράφει τό Εὐαγγέλιον: « Ὅλοι ὅσοι θέλουν νά ζοῦν μέ εὐσέβεια στό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, θά ὑποστοῦν διωγμούς» (Β´ Τιμ. Γ´ 12). Γι᾽ αὐτό ἄς μή παραπονιόμαστε γιά τίς θλίψεις, πού μᾶς ἔρχονται.

Τη ΙΔ΄ (14η) Οκτωβρίου, ο Άγιος Ιερομάρτυς ΣΙΛΒΑΝΟΣ ο Γέρων ξίφει τελειούται.

Σιλβανός ο Άγιος Ιερομάρτυς, κατήγετο από την πόλιν της Παλαιστίνης Γάζαν, ήτις και Κωνσταντία ωνομάσθη, ήτο δε άνθρωπος πράος και άκακος, γηραλέος την ηλικίαν, στρατιώτης μεν πρότερον, είτα δε δια την υψηλήν και καθαράν του ζωήν έγινε Πρεσβύτερος της εν Γάζη Εκκλησίας. Ούτος λοιπόν παρασταθείς εις τον άπιστον λαόν των Καισαρέων και ελέγξας αυτών την ασέβειαν, εδάρη πικρώς και κατεξεσχίσθη εις τας πλευράς.

Η Αποκάλυψις του Ευαγγελιστού Ιωάννου - π. Ευσέβειος Βίττης.


Τη ΙΔ΄ (14η) Οκτωβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΚΟΣΜΑ του Ποιητού, Επισκόπου Μαϊουμά του Αγιοπολίτου, ήτοι του Ιεροσολυμίτου.

Κοσμάς ο Όσιος Πατήρ ημών, ο Ποιητής, έμεινεν ορφανός ενώ ήτο πολύ νέος· όθεν έλαβεν αυτόν ο πατήρ του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, ονόματι Σέργιος, και τον υιοθέτησε δια ψυχικήν του σωτηρίαν, έχων πολλήν πρόνοιαν περί αυτού και κηδεμονίαν. Επειδή δε ο πατήρ του θείου Δαμασκηνού είχε πλούτον και δόξαν πολλήν, δια τούτο προσέλαβεν εις τον οίκον του πολυμαθή τινα και σοφόν διδάσκαλον, αξίωμα έχοντα των Ασηκρητών, Μοναχόν δε ονομαζόμενον και αυτόν Κοσμάν. Εις τούτον λοιπόν παρέδωκε και τον κατά φύσιν υιόν του Ιωάννην και τον θετόν τούτον υιόν του Κοσμάν.

ΤΟ ΜΕΓΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΥΦΟΝ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΣΑΡΚΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΛΟΓΟΥ ΩΣ ΕΛΛΟΓΟΣ ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΑΝΕΝΟΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΟΓΙΑΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΑΣΕΩΣ, ΜΕΤΑΞΥ ΘΕΟΥ, ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΚΤΙΣΕΩΣ

Τοῦ κ. Παναγ. Σ. Γκιουλὲ

«Πῶς ἐξείπω τὸ μέγα Μυστήριον; Ὁ ἄσαρκος σαρκοῦται· ὁ Λόγος παχύνεται· ὁ ἀόρατος ὁρᾶται καὶ ὁ ἀναφὴς ψηλαφᾶται· ὁ ἄναρχος ἄρχεται· ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ υἱός τοῦ ἀνθρώπου γίνεται» (γ/ἰδιόμελον εἰς τὰ ἀπόστιχα τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Συνάξεως τῆς Θεοτόκου).

Μέγα θαῦμα τὸ τῆς εὐσεβείας Μυστήριον! Καὶ γι᾽ αὐτὸ κι᾽ αὐτὸς ἀκόμη ὁ πνευματέμφορος ὑμνογράφος τῆς μεγάλης Θεανθρωπίνης ἑορτῆς τῆς κατὰ σάρκα γεννήσεως τοῦ Μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, πρὸ τοῦ δυσαναβάτου θεολογικοῦ ὕψους τοῦ παμμεγίστου Μυστηρίου τῆς Θείας ἐνανθρωπήσεως, μένει ἄφωνος καὶ ἐξαπορῶν, γιατὶ ἀδυνατεῖ νὰ συλλάβη, νὰ ἐννοήση καὶ νὰ ἑρμηνεύση τὸ ἀσύλληπτο, ἀπερινόητο, ἄρρητο καὶ ἀνερμήνευτο αὐτὸ Μυστήριο τῆς σαρκώσεως τοῦ Θείου Λόγου!…