Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ἀπέστειλε πρός τόν Πρωθυπουργόν κ. Ἀ. Σαμαρᾶν τήν ἀκόλουθον ἐπιστολήν σχετικῶς μέ τό νομοσχέδιο:

Πειραιεύς, 20 Αὐγούστου 2014

 Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ἀπέστειλε πρός τόν Πρωθυπουργόν  κ. Ἀ. Σαμαρᾶν τήν ἀκόλουθον ἐπιστολήν σχετικῶς μέ τό νομοσχέδιο: Τροποποίηση του ν.927/1979 (Α΄139) και προσαρμογή του στην απόφαση πλαίσιο 2008/913/ΔΕΥ της 28ης Νοεμβρίου 2008, για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

 ᾿Αριθ. Πρωτ. 940                                                               ᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 20^ῃ Αὐγούστου 2014

 Πρός

Τόν Ἐξοχώτατον Κύριον

Ἀντώνιον Σαμαρᾶν

Πρωθυπουργόν-Πρόεδρον Ν.Δ.

Μέγαρον Μαξίμου

ΑΘΗΝΑΙ

Ἐξοχώτατε Κύριε Πρωθυπουργέ,

Το ΜΙΣΟΣ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ

Πάντοτε οι Παπικοί υπήρξαν ασυνεπείς εις τας υποσχέσεις, πάντοτε επικίνδυνοι δια το Ελληνικόν έθνος. Είναι ιστορική αλήθεια και παράδοσις γνωστή εις πάντα Έλληνα το μίσος του Βατικανού κατά του Ελληνικού Γένους, ώστε να μη είναι δυνατόν ουδεμία από μέρους του Βατικανού υπόσχεσις να επηρεάση την κρίσιν παντός Έλληνος εθνικού ανδρός. Ενώπιον του πεπολιτισμένου κόσμου καταβοά η ένοχος του Βατικανού σιγή των φρικιαστικών δεινοπαθημάτων των εν Κωνσταντινουπόλει και Κύπρω Ελλήνων Ορθοδόξων αδελφών μας. Όστις γνωρίζει την Ιστορίαν, δεν δύναται παρά να συμφωνή με το γεγονός, ότι η Παπική Αυλή ουδέποτε επροστάτευσεν Ελληνικά συμφέροντα. Ο Παπισμός ένα και μόνον επιδιώκει, την υποταγήν της Ελληνορθοδόξου Εκκλησίας εις αυτόν.

Ανεξιχνίαστες οι βουλές του Θεού

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=9909

Κάποιος αββάς που ασκήτευε και είχε παρρησία στο Θεό, τον παρακαλούσε με δάκρυα να του φανερώσει τον τρόπο που ο Θεός κρίνει και αποφασίζει σε κάποιες περιπτώσεις και που οι άνθρωποι δεν τον κατανοούν, αλλά νομίζουν ότι πρόκειται για παράξενα πράγματα.

Ο Θεός όμως για πολύ καιρό δεν ήθελε να του φανερώσει τίποτα, επειδή ο άνθρωπος ποτέ δεν μπορεί να γνωρίσει και να καταλάβει τα μυστήρια του Θεού.
Ο ασκητής πάλι δεν έπαυε νύχτα και μέρα να κάνει τη σχετική δέηση. Μια μέρα λοιπόν ο Θεός, θέλοντας να τον πληροφορήσει, έβαλε στην καρδιά του τον λογισμό να πάει να δει ένα γέροντα ασκητή, που βρισκόταν σε άλλο τόπο, όπου για να φτάσει κανείς έπρεπε να περπατήσει πολλές μέρες.

Aνάγκη Ομολογίας

Πάντοτε μεν, μάλιστα δε σήμερον είναι αναγκαία η ομολογία της Ορθοδόξου Πίστεως και η μαρτυρία της αποκεκαλυμμένης αληθείας υπό παντός πιστού, χάριν της σωτηρίας εαυτού και του πλησίον. Ούτε μόνη η πίστις, ούτε μόνη η αγάπη, ουδέ πίστις και αγάπη ομού συνιστούν τον πιστόν, εάν δεν υπάρχη και η ομολογία. Τότε ο Χριστιανός είναι ωλοκληρωμένος και ευάρεστος ενώπιον του Κυρίου, όταν εν αυτώ, ως λέγει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, «και η πίστις της ομολογίας προλάμπη και η αγάπη τη πίστει συμπλέκηται» (PG, 44, 928). Η ανακήρυξις της αληθείας και η ομολογία της ευσεβείας, τονίζει ο Συμεών Θεσσαλονίκης είναι αναγκαία, και ο θεμέλιος παντός πιστού (PG, 155,  36). Δεν πρέπει να σιωπώμεν το φρόνημα της αληθείας, γράφει ο Μ. Αθανάσιος, αλλά να το διαγγέλωμεν μεγαληγόρως (ΒΕΠΕΣ, 30, 205). Ο Μ. Βασίλειος εφιστά την προσοχήν, μήπως «ένοχοι του αίματος των υπό της αμαρτίας τεθανατωμένων δια της σιωπής ευρεθώμεν» (PG, 31, 1512). O δε άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς κατατάσσει την απουσίαν της ομολογίας εις «τρίτον αθεϊας είδος». Δια τούτο πάντες οι μέχρι σήμερον Ορθόδοξοι πιστοί ωμολόγησαν την αλήθειαν, πολλοί δε εξ αυτών και μέχρι μαρτυρικού θανάτου, συμμορφούμενοι προς το τέλειον υπόδειγμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, «του μαρτυρήσαντος επί Ποντίου Πιλάτου την καλήν ομολογίαν» (1Τιμ. στ: 13). Ο απόστολος Πέτρος μακαρίζεται υπό του Κυρίου δια την ομολογίαν (Ματθ. ιστ: 17). Ο απόστολος Παύλος «τον στέφανον ελπίζει λαβείν της ζωής, τηρήσας και κηρύξας την πίστιν», γράφει ο Συμεών Θεσσαλονίκης (PG, 155,  36). Πάντες οι άγιοι Απόστολοι εκήρυξαν το Ευαγγέλιον πάση τη κτίσει. Ο Πρωτομάρτυς Στέφανος ωμολόγησε τον Χριστόν εντός του Συνεδρίου των απειθούντων εις τον Θεόν Ιουδαίων. Οι άγιοι Μάρτυρες ωμολόγησαν την αλήθειαν, θυσιαζόμενοι ως άλλα ολοκαυτώματα εις τον βωμόν της Ορθοδόξου πίστεως. Πάντες οι Άγιοι και οι Πατέρες συνέζησαν με την καλήν ομολογίαν, περιφρονούντες τας απειλάς των ασεβών,  ή μάλλον λυπούμενοι, διότι είς είναι ο θάνατος και είναι φύσει αδύνατον δια πολλών μαρτυρικών θανάτων να δοξάσουν τον Θεόν, ως απήντησεν ο Μ. Βασίλειος εις τον αιρετικόν ηγεμόνα. Ταύτην την ομολογίαν της πίστεως εκράτησαν και πάντες οι Ορθόδοξοι Έλληνες μέχρι των ημερών μας, φρονούντες ότι η ομολογία της θείας αληθείας είναι πρόξενος αιωνίου ζωής.

Κύριε εκέκραξα προς Σε Ψαλμός 140 - Lord i have cried to You Psalm 140

H Iερά Μονή Βατοπεδίου Αγ. Όρους, επανέφερε προσφάτως το πάτριον Εορτολόγιον.

H Iερά Μονή Βατοπεδίου Αγ. Όρους, η μόνη Μονή η οποία ηκολούθησε εν Αγίω Όρει το Νέον Ημερολόγιον, επανέφερε προσφάτως το πάτριον Εορτολόγιον. Το γεγονός αυτό ενέπλησε χαράς τους αγιορείτας Πατέρας, αλλά και πάντας τους αγαπώντας την πάντιμον Παράδοσιν της Εκκλησίας μας.

«Ορθόδοξος Τύπος» αριθμ. φ. 240.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 20  /  7  Αυγούστου 2014

Σαμουήλ προφήτου, Λουκίας μάρτυρος.

Γεννήθηκε στὴν Ἀρμαθαὶμ Σιφὰ στὸ ὄρος Ἐφραίμ, ἀπὸ τὴ φυλὴ τοῦ Λευΐ. Ἦταν γιὸς τοῦ Ἐλκανᾶ καὶ τῆς Ἄννας, ἡ ὁποία ἦταν στεῖρα καὶ διὰ τῆς προσευχῆς ὁ Θεὸς τῆς χάρισε παιδί, τὸν Σαμουήλ, ποὺ τὸν ἀφιέρωσε στὸ Θεὸ γιὰ νὰ ἐκφράσει τὴν εὐγνωμοσύνη της.

Ὁ Σαμουὴλ ὅταν μεγάλωσε, ὑπηρέτησε τὸν Κύριο καὶ ἔγινε μέγας προφήτης καὶ κριτὴς τοῦ λαοῦ δικαιότατος. Αὐτὸς ἔχρισε βασιλεῖς , τὸ Σαοὺλ καὶ τὸ Δαυΐδ, προφήτευσε 40 χρόνια καὶ πέθανε σὲ βαθιὰ γεράματα.

Ἃς ἀναφέρουμε, ὅμως, μερικοὺς οἰκοδομητικοὺς λόγους του, ποὺ ξεφώνησε στὸ λαὸ τοῦ Ἰσραήλ, ἀλλὰ ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς λαοὺς κάθε ἐποχῆς. Λέει λοιπόν:

«Ἐὰν φοβηθεῖτε τὸν Κύριον καὶ δουλεύσητε αὐτῷ καὶ ἀκούσητε τῆς φωνῆς αὐτοῦ καὶ μὴ ἐρίσητε τῷ στόματι Κυρίου καὶ ἦτε καὶ ὑμεῖς καὶ ὁ βασιλεὺς ὁ βασιλεύων ἐφ’ ὑμῶν ὀπίσω Κυρίου πορευόμενοι ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσητε τῆς φωνῆς Κυρίου... ἔσται χεὶρ Κυρίου ἐφ’ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὸν βασιλέα ὑμῶν».
Δηλαδή, ἂν φοβᾶστε καὶ ὑπολογίζετε τὸν Κύριο, καὶ Τὸν λατρεύετε καὶ ὑπακούετε στὰ προστάγματά Του, καὶ δὲν ἀντιδράσετε πρὸς αὐτὰ πού σας παραγγέλλει ὁ Κύριος, καὶ ἀκολουθεῖτε σταθερὰ καὶ σεῖς καὶ ὁ κυβερνήτης πού σας κυβερνᾷ τὸ δρόμο πού σας ὑποδεικνύει ὁ Κύριος, σᾶς λέγω ὅλα θὰ πηγαίνουν καλά. Θὰ ἔχετε τὴν εὐλογία τοῦ Κυρίου. Ἂν ὅμως δὲν ὑπακούσετε στὰ προστάγματα τοῦ Κυρίου, τότε θὰ πέσει ἐπάνω σὲ σᾶς καὶ τὸν κυβερνήτη σας, βαρὺ τὸ χέρι τοῦ Κυρίου καὶ θὰ τιμωρηθεῖτε.

Ο φλογερός αγωνιστής της Ορθοδόξου πίστεως Κοσμάς Φλαμιάτος το 1840 εξαπέλυσε δριμύτατον «κατηγορώ» εναντίον του αντιχρίστου ΜασωνοΟικουμενισμού, με λόγον του, που ανεγνώσθη από πολλούς ιερείς εις τους ιερούς ναούς της νήσου Κεφαλληνίας. Εις τον λόγον του αυτόν ο Φλαμιάτος εκεραυνοβολούσε το Μασωνο-Οικουμενιστικόν τέρας ως εξής :

«Τα πρώτα μέτρα των εχθρών της πίστεως απ΄ αρχής εστάθησαν να έμβωσιν εις αυτά τα άγια των αγίων, εις αυτό το θυσιαστήριον, να λάβωσι, δηλαδή, λαθραίως και αναισθήτως το πηδάλιον, και την διεύθυνσιν της καθ΄ ημάς Εκκλησίας, φρικωδέστατον και ανέκδοτον μέχρι τούδε φαινόμενον, εις όλα τα χρονικά της Ορθοδοξίας, και ως εκ τούτου να εξαλείψωσι κατά μικρόν και ανεπαισθήτως όλην την ορθόδοξον Ιεραρχίαν, όλον το Ιερατικόν και μοναδικόν τάγμα, να μορφώσωσι κατά το πνεύμα της διαφθοράς και της πλάνης όλην την ελληνικήν και σλαβικήν και λοιπήν απανταχού ορθόδοξον νεολαίαν, και κατά το πνεύμα αυτής της πλάνης, να μορφώσωσι νέον ψευδώνυμον κλήρον, να διαλύσωσι κάθε δεσμόν αγάπης και αρμονίας εις όλους τους Ορθοδόξους, να ανατρέψωσι κάθε τάξιν είτε εκκλησιαστικής, είτε πολιτικής, είτε ηθικής και συγγενικής πειθαρχίας, να ανοίξωσιν όλον τον χείμαρον της διαφθοράς, όλον το πνεύμα της αποστασίας και αναρχίας υπό το πρόσχημα της Ελευθερίας· όλα τα εμφύλια και οικιακά σχίσματα…».

«ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΜΕΤΕΜΟΡΦΩΘΗΣ» ---- Η ΦΩΤΟΦΟΡΟΣ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΤΗΣ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

http://krufo-sxoleio.blogspot.ca/2014/08/blog-post_19.html

ὑπό π. Νικηφόρου Νάσσου

 «Δεῦτέ μοι πείθεσθε λαοί, ἀναβάντες εἰς τὸ ὄρος τὸ Ἅγιον, τὸ ἐπουράνιον, ἀΰλως στῶμεν ἐν πόλει ζῶντος Θεοῦ, καὶ ἐποπτεύσωμεν νοῒ Θεότητα ἄϋλον, Πατρὸς καὶ Πνεύματος, ἐν Υἱῷ μονογενεῖ ἀπαστράπτουσαν». 1

 Ἡ Μεγάλη Δεσποτική Ἑορτή τῆς Θείας Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου στό Ὄρος Θαβώρ εἶναι μιά ἑορτή Φωτός καί Χάριτος, μιά φαεσφόρος Πανήγυρις πνευματική! Εἶναι κυρίως μιά θεολογική Ἑορτή, χαρμόσυνη καί λαμπροτάτη, ἡ ὁποία «μεθᾶ νηφαλίως» καί πλημυρίζει φωτιστικῶς καί ἀπλέτως ὅσους τήν ἑορτάζουν μέ ἀγάπη καί μέθεξιν Θεοῦ. Περιλλάμπει δέ, ἡ Ἑορτή αὐτή μέ θεία Χάρη, ὅσους τήν προσεγγίζουν μέ ὑπαρξιακή ἀγωνία καί ἐπίμοχθη ἀναζήτηση τῆς Χάριτος πού αὐτή προχέει. Πολλά εἶναι τά θεολογικά μηνύματα πού ἐκπέμπει ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου, ἀφοῦ ἔχει κεντρική θέση στήν Ἐκκλησία καί στή Θεολογία. Ἐπιλεκτικῶς θά παρουσιάσουμε κάποια ἀπό αὐτά, στηρίζοντας τά γραφόμενα στήν ἁγιοπνευματική, πατερική ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας μας. 

Τι συμβαίνει όταν ένα ιδανικό γίνεται εμπόρευμα;

ΓΡΑΦΕΙ Η ΜΑΡΩ ΣΙΔΕΡΗ

Τα έχουμε ακούσει τόσες πολλές φορές που στο άκουσμά τους σπάνια πια αισθανόμαστε ρίγη: Ελευθερία, Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, Αξιοπρέπεια, Συνέπεια, Ειλικρίνεια, Φιλοπατρία. Τα έχουμε ακούσει ως υπόσχεση από βρώμικα χείλη και βρώμικα μυαλά, τα έχουμε χρησιμοποιήσει και οι ίδιοι με βρώμικα χείλη και βρώμικες σκέψεις, ώστε στα αφτιά μας φτάνουν πια σαν ένας μονότονος ήχος: μπλα-μπλα-μπλα!

Κι όμως δε θα έπρεπε να ήταν μπλα-μπλα. Θα έπρεπε να ανατριχιάζουμε όταν τα ακούμε, να ανατριχιάζουμε όταν τα ψελλίζουμε: είναι Αξίες χωρίς τις οποίες δεν υπάρχουμε ως άνθρωποι, ούτε ως κοινωνίες. 
Πώς να ζήσει ένας άνθρωπος αν δεν προσπαθεί αδιάκοπα για τη συνέπεια έργων και λόγων;

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός

Εμείς σήμερα, με ποιόν Πάπα μιλούμε; Με τον Πάπα επίσκοπο, έστω και super επίσκοπο, όπως θέλει να ονομάζεται, -γενικός επίσκοπος υπεράνω όλων των επισκόπων- ή με τον Πάπα βασιλέα και αυτοκράτορα και αρχηγό κράτους; Διερωτώμαι αυτοί που διεξάγουν τέτοιους διαλόγους, πότε θα το συνειδητοποιήσουν; Δύο τινά συμβαίνουν. Ή δεν μπορούν να τα καταλάβουν τα προβλήματα –κάτι που δεν θέλω να πιστέψω, γιατί διαθέτουν λογικό καλύτερο από το δικό μου,– η αδιαφορούν και τα θεωρούν όλα αυτά άνευ σημασίας, ασχολούμενοι με κοινωνικά, με πολιτικά και διπλωματικά θέματα.Η Δύση και όλος ο Χριστιανισμός είχε αλλοτριωθεί σε σημείο που να λέγει ο Ντοστογιέφσκυ, δύο φορές, εις τους αδελφούς Καραμάζωφ και εις τον Ηλίθιον: Με τον άθεο, -ήταν η εποχή της άθεης ιντελιγκέντσιας εις την Ρωσία- με τους αθέους μπορώ να μιλήσω, διότι ξέρω που κινείται η σκέψη τους και ο λόγος τους, τι πιστεύουν και τι δεν πιστεύουν. Με τον παπισμό δεν μπορώ να μιλήσω, διότι ο παπισμός μου δίνει αλλοτριωμένη πίστη, «μου δίνει Χριστό που δεν υπάρχει, μου δίνει τον Αντίχριστο».

ΑΚΑΤΑΛHΠΤΟΝ ΕΣΤΙ - ΘΕΟΤΟΚΕ Η ΕΛΠΙΣ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 19  /  6   Αυγούστου 2014

Ανδρέου στρατηλάτων και 2593 μαρτύρων.

Οἱ στρατιῶτες ἦταν κυριευμένοι ἀπὸ φόβο, λόγω τοῦ ὅτι ὁ ἐχθρὸς ἦταν πολυάριθμος καὶ εἶχε πολλὲς νῖκες στὸ ἐνεργητικό του. Ἡ ἀρχηγία τοῦ μικροῦ σώματος στρατιωτῶν εἶχε ἀνατεθεῖ ἀπὸ τὸν ἀρχιστράτηγο Ἀντίοχο σὲ ἕναν γενναῖο χριστιανὸ ἀξιωματικό, τὸν Ἀνδρέα.

Βεβαίωσε λοιπὸν ὁ Ἀνδρέας τοὺς στρατιῶτες του πὼς ὁ θρίαμβος τῆς νίκης θὰ εἶναι μὲ τὸ μέρος τους, ἂν ὅλοι μὲ πραγματικὴ πίστη ἐπικαλεσθοῦν τὸν παντοδύναμο Θεὸ τῶν χριστιανῶν. Διότι ὅλα τὰ κατορθώματα τῶν χριστιανῶν ἐπιτυγχάνονται «σὺν τῇ δυνάμει τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χρίστου». Μὲ τὴ δύναμη, δηλαδή, τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Πράγματι, τὰ λόγια τοῦ Ἀνδρέα ἀνύψωσαν τὸ ἠθικὸ τῶν στρατιωτῶν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ συντρίψουν τὸ πολυπληθὲς στράτευμα τοῦ ἐχθροῦ. Ὁ Ἀντίοχος ἐπαίνεσε δημόσια τὸ κατόρθωμα αὐτό, ἀλλὰ ὅταν ἔμαθε ὅτι οἱ στρατιῶτες εἰλκύσθηκαν ἀπὸ τὸν Ἀνδρέα στὸ χριστιανισμό, ἔστειλε 1.000 στρατιῶτες νὰ τοὺς ἀφοπλίσουν καὶ νὰ τοὺς στείλουν στὰ σπίτια τους. Ὁ Ἀνδρέας, ὅμως, μετὰ ἀπὸ συζήτηση εἵλκυσε καὶ αὐτοὺς στὸν χριστιανισμό.

Ἐξοργισμένος τότε ὁ Ἀντίοχος, ἔστειλε εἰδικὸ σῶμα μὲ ἔμπιστους ἀξιωματικοὺς καὶ σκότωσε ὅλους τους χριστιανοὺς στρατιῶτες.
Ἦταν στὸν ἀριθμὸ 2.593!

Αυτά έγραφε το 1975 ο "Ορθόδοξος Τύπος". Τι θα έπρεπε να γράφει σήμερα;;;

Ο Πανσεξουαλισμός αφηνίασε.;

Πολλά θηρία λυσσομανούν, δια να κατασπαράξουν τους Ορθοδόξους Έλληνας. Να εξαφανίσουν τον Ορθόδοξον Ελληνισμόν. Το πιο επικίνδυνον από αυτά, ο Πανσεξουαλισμός. Αποκτηνώνει τον άνθρωπον. Δολοφονεί την ψυχήν και θεοποιεί την σάρκα. Καταβιβάζει το κέντρον της σκέψεως του ανθρώπου από τον Θεοδρόμον νουν εις το υπογάστριον. Ανέκαθεν βεβαίως υπήρχεν ο «νόμος της σαρκός», που αντεστρατεύετο εις τον «νόμον της διανοίας». Σήμερα, όμως, προσέλαβε τας διαστάσεις συστηματικής κινήσεως. Σήμερα διαθέτει άφθονα και πλούσια μέσα: α) Τον ημερήσιον και περιοδικόν Τύπον. Αι φωτογραφίαι, που δημοσιεύονται, τροφοδοτούν τας κατωτέρας ορμάς· αφυπνίζουν την γενετήσιον βουλιμίαν· κατασπιλώνουν τον παρθενικόν θάλαμον της ψυχής με εικόνας και παραστάσεις αισχρότητος. β) Τας διαφημίσεις. Αι παραστάσεις ημιγύμνων γυναικών, με πορνικήν διάθεσιν, καταστρέφουν την εντροπήν, χαλαρώνουν την ηθικήν αυστηρότητα και αιχμαλωτίζουν με τα δεσμά του φιληδόνου θεάματος την διάνοιαν. γ) Τον κινηματογράφον. Αποκορύφωσις του εγκλήματος. Σκηναί βρωμεραί, υπενθυμίζουσαι Σόδομα και Γόμορρα. Τίτλοι και υπότιτλοι, διαφλέγοντες, με την φωτιά της εφαμάρτου ηδονής, την φαντασίαν. Προβολή έργων γενετησίου διαστροφής και ολογύμνων οργίων ναρκώνουν, μέχρις απονεκρώσεως την ηθικήν συνείδησιν και μεταμορφώνουν τους θεατάς εις «αγέλην χοίρων πολλών βοσκομένην». δ) Την τηλεόρασιν. Δεν υστερεί εις καταστρεπτικήν επίδρασιν από τον Κινηματογράφον. ε) Τα ραδιοφωνικά προγράμματα. Το ελαφρό τραγούδι, που από απόψεως μουσικής τέχνης, αποτελεί εξάμβλωμα, επιδρά επί των δυστυχών ακροατών, όπως η μαριχουάνα και, τουλάχιστον, τους αποβλακώνει. στ) Τα ναϊτ κλάμπς και τα καμπαρέ. Αποτελούν πλέον τους «φυσιολογικούς» χώρους εκτονώσεως της διαφθοράς της ψυχής. Τα ημίφωτα αι αναθυμιάσεις των σιγαρέττων και των ναρκωτικών, αι χειρονομίαι, η βορβορώδης φρασεολογία και τα οινοπνευματώδη ποτά καταστρέφουν και τα πλέον πενιχρά «λείψανα» της δολοφονημένης ψυχής. Ο πανσεξουαλισμός ευρίσκεται εις επικίνδυνον έξαρσιν. Εις αποκορύφωσιν! Αυτό το παρετήρησαν και κοσμικαί εφημερίδες. Και … ανησυχούν, όσοι βεβαίως ημπορούν να ανησυχήσουν συνωμόται! Και τα αποτελέσματα αυτού του πανσεξουαλισμού; Τραγικά. Καταστρεπτικά. Υποβιβάζουν την γυναίκα εις εταίραν, προωρισμένην να τροφοδοτή, με τα σαρκικά καρυκεύματά της, την ασέλγειαν και την γενετήσιον λαιμαργίαν του ανδρός. (Τι έχουν να είπουν αι αφελείς φεμινίστριαι δι΄ αυτό το κατάντημα της γυναικός;). Καταστρέφουν το αρρενωπόν φρόνημα του ανδρός και τον μεταβάλλουν εις αηδή «ντιντή». Τορπιλλίζουν τον οικογενειακόν βίον. Προετοιμάζουν μίαν γενεάν Ελλήνων, που θα έχουν αποβλακωθή θα πάσχουν από αθεράπευτα αφροδίσια νοσήματα· θα έχουν υποστή μαλάκυνσιν εγκεφάλου. Θα έχουν αποκτηνωθή! Θα έχουν χάσει το νόημα του ανθρωπίνου προορισμού. Μια τέτοια γενεά πώς να στοχασθή; Πώς να αγωνισθή δι΄ ιδανικά, αφού δεν θα έχη ιδανικά; Πώς να περιφρουρήση την Πατρίδα, αφού δεν θα αισθάνεται την ομορφιά της Πατρίδος; Και τότε δεν θα χρειασθή πόλεμος των Τούρκων και των Εβραίων, δια να κατακτήσουν την Ελλάδα, αφού ο Πανσεξουαλισμός θα την έχη εξαφανίσει από τον χάρτην της Ευρώπης! Τι πρέπει λοιπόν να γίνη; Μα … θέλει ερώτημα; Η Ελλάς, η χώρα των Μαρτύρων και των Ηρώων της Ορθοδοξίας, δεν είναι Στοκχόλμη, Αμβούργον, Πλας Πιγκάλ. Οι Ορθόδοξοι Έλληνες, όσοι αισθάνονται το «αίμα να βράζη» μέσα των δεν πρέπει να αδιαφορήσουν. Η αδιαφορία ευνοεί την διαφθοράν. Χρειάζεται αντίστασις, έστω και αν αυτό σημαίνει αγών, θυσία, πάλη!

Πώς βλέπεις την κατάσταση ;

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Αγαπητός φίλος, και όχι εταίρος, με ρώτησε πώς βλέπω την κατάσταση με όλα όσα συμβαίνουν στη γειτονιά μας. Συγκεκριμένα μου γράφει :

"Πώς τη βλέπεις την κατάσταση ; Θα έρθουν και από τη γειτονιά μας οι δαίμονες Τζιχαντιστές; Γιατί το φοβάμαι."

Και του απάντησα

 Οι δαίμονες του Τζιχάντ είναι μέσα στη γειτονιά μας, ούτε έξω είναι, ούτε μακριά. Πρέπει να καταλάβεις ότι, αφού η αίρεση διαφεντεύει τον κόσμο, αναφέρομαι στον αγγλοαμερικανικό προτεσταντισμό και στον γαλλογερμανικό παπισμό, η ανθρωπότητα ζει παλαιοδιαθηκικούς χρόνους, όπου αυτά τα φαινόμενα ήταν συνηθισμένα. Ίσως και χειρότερα.

Ο κυρίαρχος σιωνισμός, είτε χριστιανικός είτε ισλαμικός, αποτελεί υποστροφή στο παρελθόν και αποβλέπει στην καθυπόταξη ολόκληρης της ανθρωπότητας. Για να πετύχει το στόχο του, δεν ενδιαφέρεται για βαρβαρότητα ή βαρβαρότητες. Σιωνισμός είναι ταυτόσημη λέξη  με κάθε ολοκληρωτισμό, με κάθε πολιτικό μόρφωμα, που στόχο έχει την παγκόσμια επικράτηση.

Στην επικουρία του σπεύδουν δυστυχώς διεφθαρμένες πνευματικές κεφαλές σε ηγετικές (θεσμικές) θέσεις. Φαινόμενο το οποίο ζήσαμε, όταν είχαμε τον προσχηματικό Free World των Δυτικών και τον άνευ προσχημάτων κόσμο των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών-άλλως USSR των φερόμενων και ως Ανατολικών. Τώρα που δεν υπάρχει αυτή η διάκριση, ο δήθεν "ελεύθερος και δημοκρατικός κόσμος" της Δύσης βγάζει τη μάσκα και βλέπουμε τι έκρυβε από κάτω. Τα προσχήματα έπεσαν. Οι ολοκληρωτικές διαθέσεις του, μέρα τη μέρα, γίνονται απόλυτα έκδηλες.
Φωνές, βέβαια, υψώνονται αλλά αυτές κανείς δεν τις λαμβάνει υπόψη. Η αγέλη των ψηφοφόρων με την ανά τετραετία ανάδειξη των εκλεκτών τις πνίγει, η ψευδεπίγραφη δημοκρατία σώζεται.

Με αυτό το σκεπτικό σου έγραφα παλαιότερα : "Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες φοβερών γεγονότων στο Ιράκ, στη Συρία, στην Αίγυπτο και στη Λιβύη. Σαν κοτόπουλα αποκεφαλίζονται εκατοντάδες άνθρωποι και όλοι απορούν : Μα καλά, η Δύση τι κάνει ; Πώς τα ανέχεται αυτά τα πράγματα και δεν αντιδρά ; Και πώς να αντιδράσει ; Τι να πει, όταν έχει διαπράξει τα ίδια και χειρότερα ; Αποκεφάλισαν τον Τόμας Μουρ - δεν ξέρουμε πόσοι άλλοι είχαν την ίδια τύχη - και για μια εβδομάδα είχαν κρεμασμένο το κεφάλι του για να το βλέπουν όσοι δεν συμμορφώνονταν με τις αποφάσεις του Βασιλιά. Αντέδρασαν οι παπικοί κι εκείνοι τους απάντησαν : Εσείς καίγατε το σώμα για να γλυτώσετε την ψυχή, εμείς κόβουμε το κεφάλι και τους στέλνουμε με καθαρή καρδιά !" 

 Τι μπορεί λοιπόν να περιμένει κανείς, όταν στα γονίδια των Δυτικών είναι καταγεγραμμένες οι φρικαλεότητες του Colosseum, αργότερα η Ιερά Εξέταση και τέλος, οι δημόσιοι αποκεφαλισμοί σε Γαλλία και αλλού, καθώς και ο αποδεκατισμός των γηγενών, όταν οι Δυτικοί ανακάλυψαν το Νέο Κόσμο. Υποστράφηκαν στη βαρβαρότητα από τότε που τους πήρε τα μυαλά το φιλιόκβε και δεν θα διστάσουν, πάλι, να αιματοκυλίσουν τον Πλανήτη.

Ίσως να μην αρέσει σε μερικούς. Το σχόλιο είναι από τον «ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ» με τίτλο : ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ.

Καιρός είναι νομίζομεν να συνταχθούν αι δυνάμεις της αγίας μας Ορθοδοξίας επί το μαχητικώτερον και ουσιωδέστερον. Και αντί να κατατριβώμεθα περί μικρά, εις καινοσπουδίας, και εις σκληράς διώξεις των πιστών του παλαιού ημερολογίου, οι οποίοι – κατά κανόνα – και συντηρητικοί το φρόνημα είναι και ευσεβείς και εθνικόφρονες, να κηρύξωμεν ανυποχώρητον ιδεολογικόν πόλεμον, εναντίον όλων των παντοειδών αιρετικών, που ασύδοτοι απεργάζονται την υπονόμευσιν της αγίας μας πίστεως και την φθοράν και την αποσύνθεσιν των πατροπαραδότων Ορθοδόξων βιωμάτων μας. Διότι εν τη ουσία και τη πραγματικότητι και ο Χιλιασμός και ο Μασωνισμός και ο Οικουμενισμός και ο Ουμανισμός παραμένουν τελείως ελεύθεροι εις το φθοροποιόν της ιστορικής σαρκός και θανασίμως υπονομευτικόν της ψυχικής του Έθνους αλκής έργου των.

«Ο.Τ.» αρ. φ. 141

π. Θεόδωρος Ζήσης - Ερμηνεία Καταβασιών της Κοιμήσεως της Θεοτόκου "Πεποικιλμένη τη θεία δόξη"

http://www.impantokratoros.gr & http://katanixis.blogspot.gr

Τον Κύριον υμνείτε

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 18  /  5  Αυγούστου 2014

Φλώρου, Λαύρου, Λέοντος Έρμου μαρτύρων.

Ἦταν δίδυμα ἀδέλφια καὶ ἦταν ἄρρηκτα ἑνωμένοι διὰ τῆς θερμῆς πίστεως καὶ ἀγάπης ποὺ εἶχαν πρὸς τὸ Χριστό. Κατάγονταν ἀπὸ τὸ Βυζάντιο καὶ εἶχαν διδαχθεῖ τὸν χριστιανισμὸ καὶ τὴν τέχνη τοῦ λιθοξόου ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πρόκλο (καὶ ὄχι Πάτροκλο, ὅπως λανθασμένα γράφεται ἀπὸ ὁρισμένους Συναξαριστές, καὶ ποὺ ἡ μνήμη του ἔτσι λανθασμένα ἐπαναλαμβάνεται καὶ τὴν 21^ηἸανουαρίου) καὶ Μάξιμο, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν καὶ μαρτυρικὸ θάνατο γιὰ τὸν Χριστό.

Μετὰ τὸν θάνατο τῶν διδασκάλων τους, ὁ Φλῶρος καὶ ὁ Λαῦρος ἀναχώρησαν στὴν Ἰλλυρία καὶ διάλεξαν σὰν τόπο διαμονῆς τους τὴν πόλη Οὐλπιανά. Στὴν πόλη αὐτὴ ἐργάζονταν τὴν τέχνη τους, ἀλλὰ συγχρόνως μέσῳ αὐτῆς προσπαθοῦσαν γιὰ τὴν ἐξάπλωση τοῦ Εὐαγγελίου.

Ἐκεῖ ὑπῆρχε καὶ κάποιος ἱερέας εἰδώλων, ὀνομαζόμενος Μερέντιος. Ὁ γιὸς αὐτοῦ Ἀθανάσιος ἀπὸ τὸ ἕνα του μάτι ἔπαθε τύφλωση, ποὺ ἀπὸ τὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη δὲ βρῆκε θεραπεία. Τότε πλησίασε τοὺς δυὸ τεχνῖτες ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ θεράπευσαν τὸ μάτι τοῦ γιοῦ τοῦ εἰδωλολάτρη ἱερέα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πιστέψουν καὶ οἱ δύο στὸν Χριστό. Αὐτὸ μόλις τὸ ἔμαθε ὁ ἔπαρχος Λύκων, συνέλαβε τοὺς δύο ἀδελφοὺς καί, ἀφοῦ τοὺς βασάνισε φρικτά, τοὺς ἔριξε μέσα σὲ ἕνα πηγάδι, ὅπου καὶ παρέδωσαν τὸ πνεῦμα τους.
Ἔτσι, οἱ δυὸ τεχνῖτες ἀδελφοὶ μπῆκαν στὴν αἰώνια πόλη, «ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός». Τῆς ὁποίας, δηλαδή, τεχνίτης καὶ κτίστης εἶναι αὐτὸς ὁ Θεός.

Ο Καθ. του Παν. Αθηνών Κ. Μουρατίδης :

Το μέγεθος της θανασίμου απειλής δια την φυλετικήν και εθνικήν ενότητα και ανεξαρτησίαν του Ελληνικού Έθνους δια μέσου των αιώνων εκ του Παπισμού γνωρίζουν και οι άκρω δακτύλω αψόμενοι της Ιστορίας. Τοιαύτην δε φρίκην προεκάλει εις τας συνειδήσεις των Ορθοδόξων Ελλήνων του Βυζαντίου και η σκέψις ακόμη της υποταγής εις τον Παπισμόν, λόγω των διαπραχθεισών υπ΄ αυτού φρικαλεοτήτων εις τον χώρον της Ορθοδοξίας (σταυροφορίαι κλπ.) ούτως, ώστε ο κατά την άλωσιν της Βασιλευούσης Πρωθυπουργός αυτής μέγας δουξ Λουκάς Νοταράς, ευρεθείς προ τραγικού διλήμματος, να διακηρύξη ότι προτιμά και αυτό το σύμβολον της βαρβαρότητος και της απιστίας, το τουρκικόν δηλαδή φακιόλιον, της λατινικής καλύπτρας, εν η συμβολίζεται η μεγάλη έκπτωσις και νοθεία της εν Χριστώ αποκαλυφθείσης Αληθείας! «Κρειττότερον εστι ειδέναι εν μέση τη πόλει φακιόλιον βασιλεύον Τούρκων ή καλύπτραν Λατινικήν». Ασφαλώς δε θα έφθανε τα όρια του αδιανοήτου ό,τι απέρριψαν μετ΄ αγανακτήσεως οι προπάτορές μας του Βυζαντίου και μάλιστα υπό τραγικάς δι΄ αυτούς συνθήκας, να προσφέρη σήμερον ελευθέρως η ελευθέρα Ελλάς και μάλιστα προς ένα καταρρέοντα Παπισμόν.

Στροφή, στον Αναστάντα Χριστό.

Ο άνθρωπος είναι, πολλές φορές, δέσμιος των παθών και των αδυναμιών του. Και στην πορεία της ζωής του αντιμετωπίζει την απελπισία, τα αδιέξοδα στα σοβαρά και καταθλιπτικά προβλήματά του και, κυρίως, εκείνα που έχουν σχέση με τον πνευματικό του αγώνα για τον καταρτισμό του. Πολλές φορές, δεν ημπορεί να αντισταθεί στον πειρασμό του νικημένου και τότε νιώθει ολομόναχος και χωρίς στήριγμα στις προσπάθειές του. Όμως, ο θριαμβευτής Ιησούς μάς δίδει μια άλλη διάσταση και μάς βεβαιώνει ότι υπάρχει λύση στα προβλήματά μας, αφού Εκείνος μπορεί να νικήσει, ως νικητής, κάθε αντίθετο και αντιδραστικό, κάθε δύσκολο και ανθρωπίνως ακατόρθωτο. Στροφή, λοιπόν, στον Αναστάντα Χριστό. Να επανέλθουμε στο δρόμο που μάς καλεί ο Αναστημένος Χριστός.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΛ. ΚΑΛΟΜΟΙΡΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ"

Θεσσαλονίκη, Πάσχα 1972

Κύριε Διευθυντά, Χριστός Ανέστη!

Εις την απάντησίν σας προς τον Μοναχόν Θεόκλητον Διονυσιάτην διαπράττετε κι εσείς το υπό πολλών διαπραττόμενων σφάλμα να διαχωρίσητε, ως δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα, την αίρεσιν του Οικουμενισμού και την καινοτομίαν του νέου εορτολογίου.

Διά τον μελετητήν της προσφάτου Ιστορίας ο διαχωρισμός αυτός είναι εντελώς τεχνητός και απαράδεκτος, η δε εμμονή των οψίμων κατά του Οικουμενισμού Νεοημερολογιτών αγωνιστών εις τον διαχωρισμόν αυτών, περά τα όσα έχουν γραφεί επί του θέματος, δίδει την εντύπωσιν εσκεμμένης παραποιήσεως της αληθείας και ελλείψεως καλής πίστεως.

Διατί έγινε η αλλαγή του εορτολογίου το 1924;