Πρωτοπρ. π. Θεόδωρος Ζήσης:

Μέ ἁπλᾶ λόγια: Στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἀνήκουν ὅσοι ἀκολουθοῦν τήν ἀλήθεια· ὅσοι δέν ἀκολουθοῦν τήν ἀλήθεια, αὐτοί δέν ἀνήκουν στην Ἐκκλησία. Αὐτό ἰσχύει πολύ περισσότερο γιά ὅσους ἐξαπατοῦν τους ἑαυτούς των αὐτοαποκαλούμενοι καί ἀλληλοαποκαλούμενοι ποιμένες καί ἱεροί ἀρχιποιμένες. Γιατί ἔχουμε διδαχθῆ ὅτι ὁ Χριστιανισμός δέν δίνει σημασία στά πρόσωπα, ἀλλά στήν ἀλήθεια καί στήν ἀκρίβεια τῆς πίστεως.

Π. ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑΣ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΡΑΣΚΑΣ ΑΡΤΕΜΙΟΣ

Ώ του παραδόξου θαύματος!

Η ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ

Π. Νικόλαος Μανώλης - Ο νέος Άτλας (Μητρ. κ.Σεραφείμ) και η επιστολή

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ερωτά τον Οικ. Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο :

Ἀναγνωρίζετε, Παναγιώτατε Δέσποτα, καί τόν Προτεσταντισμό ὡς «Ἐκκλησία». Εἶναι, ὅμως, «ἐκκλησία» ἤ αἵρεση; Οἱ αἱρετικοί Λουθηροκαλβῖνοι ἤ Προτεστάντες ἤ Διαμαρτυρόμενοι ὀνομάζονται Χριστιανοί, ἀλλά εἰς μάτην περιφέρουν τό ὄνομα καί καυχῶνται ὅτι εἶναι Χριστιανοί, διότι δέν ἔχουν μέρος μέ τό Χριστό. Οἱ Διαμαρτυρόμενοι μόρφωση μόνο ἔχουν Χριστιανισμοῦ, τήν δέ δύναμή του ἀρνήθηκαν, διότι : α) Δέν παραδέχονται τό ἀειπάρθενο τῆς Θεοτόκου, ἀλλά λένε οἱ κατάρατοι ὅτι Αὐτή, μετά τήν ἄφθορη καί ὑπερφυῆ σύλληψή της καί τόν ἀνερμήνευτο τόκο τοῦ Υἱοῦ καί Θεοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ συνεμίγη μέ τόν Ἰωσήφ, ἔτεκε ἀπό αὐτόν κι ἄλλα τέκνα, ὅπως οἱ μνημονευόμενοι στό ἱερό Εὐαγγέλιο ἀδελφοί τοῦ Κυρίου, στήν πραγματικότητα τέκνα τῆς θανούσης γυναικός τοῦ μνήστορος Ἰωσήφ. β) Δέν ἀποδίδουν καμμία τιμή καί ὑπεροχή σέ Αὐτήν, ὡς πρός τήν ἀρετή καί τήν ἁγιότητα πάνω ἀπό ὅλους καί ὅλες τούς ἁγίους, ἀλλά ἰσχυρίζονται οἱ μικροί ὅτι εἶναι κοινή γυναῖκα, δηλ. ὅπως μία ἀπό τίς γυναῖκες τοῦ κόσμου! γ) Δέν παραδέχονται ὅτι πρέπει νά παρακαλεῖται ἡ Θεοτόκος καί οἱ ὑπόλοιποι ἅγιοι γιά τήν σωτηρία καί βοήθεια τῶν ἀνθρώπων καί ὅτι θαυματουργεῖ ὁ Θεός διά τῶν ἁγίων! δ) Δέν προσκυνοῦν τίς ἅγιες εἰκόνες, τόν τίμιο Σταυρό, τό ἱερό Εὐαγγέλιο κτλ., δηλ. εἶναι νέοι εἰκονομάχοι. ε) Δέν προσεύχονται κατ’ ἀνατολάς, δέν κάνουν τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, οὔτε γονυκλισίες ἤ μετάνοιες κτλ. στ) Ἀπορρίπτουν ὡς ἄσκοπο τό νά μνημονεύομε καί νά δεόμεθα ὑπέρ τῶν κεκοιμημένων ζ) Παντελῶς ἀποδοκιμάζουν οἱ ἄφρονες τήν ἐξομολόγηση καί τόν κανόνα τοῦ πνευματικοῦ! η) Ἀποβάλλουν τή θεοπνευστία, τήν αὐθεντία καί τό ἀλάθητο τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. θ) Δέ δογματίζουν τή μεταβολή, δηλ. ὅτι ὁ ἄρτος καί ὁ οἶνος μεταβάλλονται σέ Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ μέ τήν θεία ἐπίκληση τοῦ ἱερέως, ἀλλά ὅτι ἡ θεία μυσταγωγία γίνεται ἁπλῶς σέ ἀνάμνηση τοῦ μυστικοῦ Δείπνου! ι) Πιστεύουν στό διπλό ἀπόλυτο προορισμό, σύμφωνα μέ τόν ὁποῖο, ὁ Θεός, ἄλλους προορίζει γιά τήν αἰώνιο ζωή καί ἄλλους γιά τήν αἰώνια κόλαση. ια) Ἀπορρίπτουν τήν Ἱερά Παράδοση καί τούς ἁγίους Πατέρες καί θεωροῦν τήν Ἁγία Γραφή ὡς τή μοναδική πηγή Ἀποκαλύψεως (sola scriptura). ιβ) Ἀρνοῦνται τήν ὁρατή Ἐκκλησία καί πιστεύουν στήν ἀόρατη καί ἰδανική Ἐκκλησία. ιγ) Υἱοθετοῦν τήν αἵρεση τοῦ Filioque. ιδ) Ὑποστηρίζουν τήν αἱρετική διδασκαλία γιά τήν πανταχοῦ παρουσία τοῦ Χριστοῦ σωματικῶς, τή γνωστή ubiquitas. ιε) Ἀπορρίπτουν τήν Ἱεραρχία μέ τήν Ὀρθόδοξη ἔννοια καί τήν ἱερωσύνη ὡς μυστήριο. ιστ) Περιορίζουν τόν ἀριθμό τῶν μυστηρίων μόνο σέ δύο, τό βάπτισμα καί τή θεία Εὐχαριστία, στηριζόμενοι στούς ἱδρυτικούς λόγους τοῦ Χριστοῦ. ιζ) Ἀπορρίπτουν τήν Ὀρθόδοξη εἰκονογραφία. ιη) Θεωροῦν ὅτι ὁ ἄνθρωπος, ὅταν σώζεται, σώζεται μέ μόνη τή Χάρη τοῦ Θεοῦ (sola gratia) καί μέ μόνη τή πίστη (sola fide) καί ὅτι στήν παροῦσα ζωή ὁ πιστός εἶναι ταυτόχρονα δίκαιος καί ἁμαρτωλός (simul justus et peccator). ιθ) Τοποθετοῦν τή θέωση τοῦ ἀνθρώπου στή μετά θάνατον ζωή. κ) Πρεσβεύουν ὅτι μέ τήν πτώση τῶν πρωτοπλάστων, τό κατ’εἰκόνα ἐξαχρειώθηκε, καταστράφηκε τελείως. κα) Κάθε προτεστάντης εἶναι αὐτός ἀπό μόνος του ἡ Ἐκκλησία, ἡ Παράδοση. Αὐτός κατέχει τό πρωτεῖο καί τό ἀλάθητο. Κάθε προτεστάντης εἶναι κι ἕνας πάπας. Ἐνῷ δηλ. στόν Παπισμό ἔχουμε ἕνα Πάπα, στόν Προτεσταντισμό ἔχουμε πολλούς Πάπες. κβ) Ἐπιτρέπουν τήν ἱερωσύνη τῶν γυναικῶν καί τήν χειροτονία ὁμοφυλοφίλων. 

Τί μεγάλη διάσταση ὑπάρχει μεταξύ ἡμῶν καί τῶν διαμαρτυρομένων! Γιατί δέν ὑπάρχει τίποτε κοινό μεταξύ φωτός καί σκότους, μεταξύ Χριστοῦ καί Βελίαρ!

ΞΕΡΙΖΩΣΕ ΤΗΝ ΦΙΛΑΥΤΙΑ.

Αυτό μας συμβουλεύει ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής λέγοντας: 

«Όταν ξεριζωθή η φιλαυτία (εγωϊστική αγάπη του εαυτού μας), 
που είναι αρχή και μητέρα όλων των κακών, καθώς είπα, συνήθως ξεριζώνονται μαζί και όλα 
όσα προέρχονται από αυτήν και όσα την ακολουθούν. Γιατί όταν δεν υπάρχει αυτή, 
με κανέναν τρόπον γενικώς ούτε το 
παραμικρόν ίχνος ή είδος κακίας δεν μπορεί να υπάρχη». 

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Ο Θεός έβαλε εις το φύραμα του ανθρωπίνου είναι την ζύμην του έρωτος προς τον Χριστόν, ώστε ο άνθρωπος, και μαζί του και όπισθέν του όλη η κτίσις, να ποθή και να τείνη προς τον Χριστόν. Όθεν όλη η κτίσις είναι εις τον πυρήνα της Χριστοκεντρική και τείνει και φέρεται προς τον Χριστόν ως προς το φυσικόν κέντρον της και σκοπόν (πρβλ. Ρωμ. 8, 19-23. Κολ. 1, 16-17. Εφ. 1, 4-5). Ενώ εις το δημιουργικόν, σωτηριώδες και αγιαστικόν έργον Του ο Θεός εμφανίζεται ως ο αροτριών, ο σπορεύς και ο καλλιεργητής, εις το δικαστικόν έργον Του εμφανίζεται ως ο θεριστής και ο αλωνιστής. Είναι εντελώς φυσικόν ο ουράνιος Σπορεύς, ο πλουσιοπαρόχως σπείρας το σπέρμα των αιωνίων θείων αληθειών εις την γην των ανθρωπίνων ψυχών, να έλθη και να ιδή πόσον από το σπέρμα αυτό έχει σαπίσει εις την λάσπην των ηδονών, πόσον έχει πνιγεί εις τα αγκάθια των παθών, πόσον έχει μαρανθή εις την φωτιάν της φιλαμαρτησίας, και πόσον έχει καρποφορήσει και φέρει τον θείον καρπόν, και να θερίση και αλωνίση τους ώριμους βλαστούς του επιγείου σίτου. Επειδή είναι, ακριβώς, ο αροτριών, ο σπορεύς και ο καλλιεργητής, έχει το δικαίωμα να είναι και ο θεριστής και ο αλωνιστής, επειδή έχει δωρήσει εις τους ανθρώπους όλα τα μέσα τα αναγκαία δια την επίτευξιν του από τον Θεόν οριζομένου σκοπού της ζωής, έχει δικαίωμα να είναι και ο Κριτής. Θα ήτο ασυγχώρητος αδικία και προσβολή και τυραννία, εάν επαρουσιάζετο ο Θεός ως Κριτής, χωρίς να έχη προηγουμένως εμφανισθή ως η Σωτηρία και ο Αγιασμός. Δεν έχει δικαίωμα να κρίνη τον άνθρωπον και την ανθρωπότητα ο Θεός ο οποίος δεν θα ήθελε να αποκαλύψη εις τους ανθρώπους την οδόν προς την αιώνιον ζωήν, να ειπή εις αυτούς την αιώνιον Αλήθειαν, να τους δώση τα μέσα δια την σωτηρίαν από την αμαρτίαν, τον θάνατον και τον διάβολον, με μίαν λέξιν, ο Θεός ο οποίος δεν θα ήθελε να γίνη ο Σωτήρ των. Εις ένα τοιούτον Θεόν εκβιαστήν η ανθρωπότης θα είχε δικαίωμα ομοψύχως και ομοφώνως να πετάξη κατά πρόσωπον εκείνο το οποίον είπεν ο κακός δούλος της παραβολής των ταλάντων (Ματθ. 25, 24-25).                                                        
Εάν ο Χριστός θα ήτο τοιούτου είδους Θεός, δεν θα έπρεπε να πιστεύη τις εις Αυτόν, διότι εν τοιαύτη περιπτώσει Αυτός δεν θα ήτο αληθινός Θεός, αλλ΄ εις μεταξύ πολλών άλλων ανισχύρων και αυτοκλήτων θεών μέσα εις το άθλιον πάνθεον των ανθρωπίνων ειδώλων. Επειδή όμως ο Θεάνθρωπος Κύριος Χριστός εφάνη ως ο Σωτήρ του ανθρώπου και της ανθρωπότητος και κατά την άρρητον φιλανθρωπίαν Του ετέλεσε το βαρύτατον έργον της σωτηρίας και επειδή έδωκεν εις τους ανθρώπους όλα τα δώρα του ουρανού, τα οποία μόνον ο Θεός της αγάπης δύναται να δώση. Αυτός έχει δικαίωμα να κρίνη τον κόσμον και τον άνθρωπον.                                                                                      

Αύριο ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΙΟΥΛΙΟΥ 2013 Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

“Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα  ηκολούθησαν αυτώ”.

Μετά από τον κύκλο των εορτών του Πεντηκοσταρίου, βλέπουμε ότι το έργο του Κυρίου για τη σωτηρία του ανθρώπου, προσλαμβάνει δυναμικές πλέον διαστάσεις, όπως αυτές  αποκαλύπτονται αυθεντικά μέσα στο χώρο του ιδίου του Σώματός Του, που είναι η Εκκλησία. Η πρόσκληση που απηύθυνε προς τους πρώτους μαθητές Του, σηματοδοτεί τη νέα περίοδο σε πολύ διευρυμένους ορίζοντες, με φόντο την πραγματικότητα της Εκκλησίας, τα βήματα της οποίας κατευθύνει αδιάλειπτα εις “πάσαν την αλήθεια”, η συνεχής παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Η κλήση των πρώτων μαθητών του Κυρίου, στην οποία αναφέρεται το σημερινό ανάγνωσμα, απευθύνεται ουσιαστικά σε όλους τους ανθρώπους.  Όπως τότε οι μαθητές έτσι κι  εμείς σήμερα μπορούμε να δείξουμε την ίδια προθυμία. Έτσι με την παρουσία του Αγίου Πνεύματος έχουμε τη δυνατότητα να βιώνουμε μέσα στην πραγματικότητα της Εκκλησίας όλα τα γεγονότα της Θείας Οικονομίας ως παρόντα.  Μέσα από αυτά τα γεγονότα,  ο Χριστός μάς φανερώνει και μάς προσφέρει την Βασιλεία Του. 

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

π. Θεόδωρος Ζήσης-Ερμηνεία στο Α΄κεφ. της προς Ρωμαίους Ε

Simeron Wordpress 

Του κ. Ιωάννου Κορναράκη

........ Τέλος, οι αγιορείτες ηγούμενοι προβλέπουν ενδεχόμενη δημιουργία σχισμάτων στην Εκκλησία, «…. Οι φιλόφρονες εκδηλώσεις, όπως αυτές των επισκέψεων του Πάπα στο Φανάρι και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών στο Βατικανό, χωρίς την προϋπόθεση της ενότητος στην πίστη επιτυγχάνουν αφ’ ενός…. και αφ’ ετέρου να αμβλύνουν το δογματικό αισθητήριο πολλών Ορθοδόξων, επί πλέον δε να εξωθήσουν μερικούς από τους πιστούς και ευλαβείς Ορθοδόξους, που ανησυχούν για όσα ακαίρως και παρά τους  Ιερούς Κανόνες γίνονται, σε αποκοπή τους από το σώμα της Εκκλησίας και τη δημιουργία νέων σχισμάτων»! το ερώτημα, όμως, που προκύπτει από το τελευταίο αυτό μέρος του κειμένου των ηγουμένων είναι: -- Ποιος φωτισμός, τους πληροφορεί ότι «οι μερικοί (έστω) πιστοί και ευλαβείς Ορθόδοξοι», υπερασπιστές των Ιερών Κανόνων και της Πατερικής Παραδόσεως, στην περίπτωση, που ο μη γένοιτο, δημιουργηθεί σχίσμα, αυτοί θα πρέπει να αποκοπούν από το σώμα της Εκκλησίας; Γιατί θέλουμε κάποιους και ευλαβείς και Ορθοδόξους, αλλά έξω από το σώμα της Εκκλησίας; Αν η Διοικούσα Εκκλησία εμμένει στις αιρέσεις, που καταδικάζουν οι Πατέρες και οι Ιεροί Κανόνες, και άρα, στην περίπτωση αυτή, δεν είναι πλέον Εκκλησία αλλά «εκκλησία», δεν θα πρέπει να αποκοπεί η αίρεση από την Εκκλησία; Πως εννοούν άραγε την Εκκλησία οι κ.κ. Ηγούμενοι; Και αιρετική και Εκκλησία; Ποιος πρέπει να αποκοπεί από ποιόν;

Simonopetra Terirem

Show trial sentences Abp. Jovan of Ohrid to 3 years in prison

 - A FYROM court sentenced the archbishop of the Serbian Orthodox Church (SOC) in Skopje  to three years in prison on what his denomination and activists called Wednesday, July 3, "false charges" of money laundering, while fourteen co-defendants received suspended jail terms.

Additionally Archbishop Jovan of Ohrid, also known as Zoran Vraniskovski, must handover SOC properties, including church buildings, to the state for allegedly laundering some 250,000 euro ($325,000), his church said. Bishop Marko of Bregalnica, whose civilian name is Goran Kimev, Bishop David Ninov of Stobi as well as fourteen "priest-monks, abbesses, nuns and other faithful people of the Orthodox Ohrid Archbishopric" each received two years suspended sentences for financial wrongdoing, the SOC added.

Among those sentenced are also Archbishop Jovan's mother and sister, trial observers said. "The court told them that if they repeat the same deed in the next five years they will be facing two years of imprisonment each," the SOC complained in a statement.

Tuesday's ruling by Judge Ivica Stefanovski of the First Municipal Court of Skopje, is "the seventh imprisonment sentence for Archbishop Jovan, who is a political prisoner in FYROM already for a long period of time," the SOC said.

The independent Centar 9, or Center 9 in English, a Belgrade-based Balkan rights group, said the 47-year-old church leader suffered years of persecution. "Once he was in prison because he has baptized a child and another time time because of having a prayer service in a private home," explained the group's General Secretary Drasko Djenovic in an interview.

DECADE OF "PERSECUTION"

"All persecution was in the last 10 years - since 2003.

Djenovic said there was "no proof" that those charged were involved in money laundering, a view apparently shared by the U.S. State Department and others concerned about alleged religious rights violations in the Balkan nation.

He linked the ruling to what he called "a court influenced by politics" to Archbishop's efforts to re-integrate the FYROM Ortodox Church  within the SOC. The FYROM Orthodox Church effectively broke away from the SOC in 1967 under Communism, when FYROM was still part of Yugoslavia, a move that was not recognized by other national Orthodox churches.

"These kind of staged court trials prove that the courts are being used for political confrontations," added the SOC in separate remarks. The court confirmed "the state sponsoring and protection of the monopoly of the schismatic FYROM orthodox church," the SOC complained.

The latest tensions emerged last year when authorities in FYROM detained some 19 Serbian Orthodox monks, nuns and other believers and confiscated their passports to prevent them from leaving the country.

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης - Ανατολή και Δύση αλήθεια και ψεύδος. Συνέχεια περί ομοφυλοφιλίας

Simeron Wordpress 

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ερωτά τον Οικ. Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο :

Εἶναι φανερό πλέον, Παναγιώτατε Δέσποτα, ὅτι διαχέετε τό πνεῦμα τοῦ συγχρόνου διαχριστιανικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, γι’αὐτό καί δέχεσθε, ὀνομάζετε καί ἀναγνωρίζετε τίς αἱρέσεις ὡς «Ἐκκλησίες», ἐρχόμενος σέ πλήρη ἀντίθεση καί ἀντίφαση μέ τήν διαχρονική παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Τόν κάθε πιστό, ὅμως, θά πρέπει νά τόν ἐνδιαφέρει τί λέει, τί διδάσκει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἡ Ἁγία Γραφή, τό ἅγιο Εὐαγγέλιο, οἱ ἅγιες καί Οἰκουμενικές Σύνοδοι, οἱ ἱεροί Κανόνες καί οἱ ἅγιοι Πατέρες.

Ταπεινῶς ἐρωτῶμεν, Παναγιώτατε Δέσποτα : Διατί, ἐνῷ ἀποδίδετε τίτλους ἐκκλησιαστικότητος στούς πρόδηλα κακοδόξους αἱρετικούς, δέν προβαίνετε στήν μαζί τους διαμυστηριακή κοινωνία; Αὐτό δέν ἀποτελεῖ τήν πλέον κραυγαλέα ἀπόδειξη τῆς κακοδοξίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ἄν πράγματι πιστεύετε τίς διακηρύξεις Ὑμῶν, ἡ μυστηριακή διακοινωνία εἶναι μονόδρομος, γιατί ἄλλως ἀποδεικνύετε μέ τήν στάση Ὑμῶν τήν ἀνυπαρξία τῶν τίτλων ἐκκλησιαστικότητος, πού ἀποδίδετε στούς ψευδεπισκόπους τῶν κακοδόξων!!! Καί ἀποδεικνύεται ἀκόμη ὅτι αὐτή ἡ στάση ἀποτελεῖ «εὐφυᾶ διπλωματία» ἀλλά χωρεῖ διπλωματία στά τῆς πίστεως;

Οι «50 ομιλίες» του Αββά Μακαρίου του Αιγυπτίου.

Μελέτημα  30^ον.

1. Όπως η ενέργεια των παθών, του σκότους και της αμαρτίας, θα κατοικήσει σε άνθρωπο που είναι γεμάτος από σαρκικό φρόνημα, έτσι και η ενέργεια του φωτεινού πνεύματος θα κατοικήσει μέσα στον άνθρωπο που αγιάσθηκε. Ο νόμος της Παλ. Διαθήκης ήταν αδύνατο να εφαρμοσθεί εξ αιτίας της ανθρώπινης αδυναμίας. Ύστερα όμως από την παρουσία του Χριστού ανοίχθηκε η θύρα της Χάριτος σε όσους πίστεψαν αληθινά και χορηγείται σ΄ αυτούς δύναμη Θεού και ενέργεια του Αγίου Πνεύματος.                                                                                                                                            2. Αλλά και τώρα, η ψυχή που δεν αξιώθηκε να έχει ένοικο τον Κύριο, ούτε κατασκηνωμένη μέσα της τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, βρίσκεται ακόμη στο σκοτάδι. Σε κείνους όμως που επιφοίτησε η Χάρη του Αγίου Πνεύματος, σ΄ αυτούς ο Κύριος γίνεται σαν ψυχή. Πόσο μεγάλη αγαθότητα έδειξε ο Θεός στην ανθρώπινη φύση, που τόσο είχε ταπεινώσει η αμαρτία! Έτσι όταν η ψυχή συζούσε με την κακία των παθών, ήταν ένα μ΄ αυτήν και δεν μπορούσε να κάνει το καλό που ήθελε να κάνει. Τώρα όμως που η δύναμη και Χάρη του Θεού επισκέφθηκε την ψυχή και την αγίασε, έγινε ένα το Θέλημα του Θεού και το Θέλημα της ψυχής.                                                                                                           3. Εκείνος λοιπόν που θέλει να γίνει μιμητής του Χριστού και υιός του Θεού, γεννημένος από το Άγιο Πνεύμα, οφείλει να υπομένει τις θλίψεις, δηλαδή τις σωματικές ασθένειες, ύβρεις και ονειδισμούς από τους ανθρώπους και επιθέσεις δαιμόνων με γενναιοψυχία και καρτερία. Γιατί κατ΄ οικονομία Θεού παραχωρείται η δοκιμασία των θλίψεων, για να φανερωθούν οι ψυχές που Τον αγαπούν ειλικρινά. «Παιδί μου, αν έρχεσαι να υπηρετήσεις τον Κύριο, ετοίμασε την ψυχή σου για πειρασμούς» και «όλα όσα σου έρχονται δέξου τα σαν καλά, γνωρίζοντας ότι χωρίς να θέλει ο Θεός τίποτα δεν γίνεται», λέει η Αγία Γραφή. Ουδέποτε όμως ο Θεός άφησε την ψυχή που ελπίζει σ΄ Αυτόν να καταβληθεί από τους πειρασμούς και ν΄ απελπισθεί. Γνωρίζει ο Θεός το βάρος των θλίψεων, που μπορεί να σηκώσει μια ψυχή για να γίνει δόκιμη και κατάλληλη για την Βασιλεία των Ουρανών.                                                                                                                                                                4. Μερικές ψυχές, αν και έλαβαν τη Θεία Χάρη και ένοιωσαν τη γλυκύτητα και την ανάπαυση του Αγίου Πνεύματος, επειδή όμως ακόμη δεν δοκιμάστηκαν από τα πονηρά πνεύματα με διάφορες θλίψεις, εξακολουθούν να είναι νήπιες, και δεν είναι ακόμη κατάλληλες για την Βασιλεία των Ουρανών. Ώστε και οι πειρασμοί και οι θλίψεις για το συμφέρον στέλνονται στους ανθρώπους, να κάνουν την ψυχή πιο γνήσια και πιο στερεή. Και αν αυτή υπομείνει μέχρι τέλους με την ελπίδα της στον Κύριο, είναι αδύνατο να μη λυτρωθεί από τα πάθη της κακίας και ν΄ αξιωθεί της Βασιλείας των Ουρανών.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Εν Πειραιεί τη 5ηη Ιουλίου 2013.

Ο «Κολοφών των κακών» (Ιερός Χρυσόστομος).

Με πολλή ανησυχία και θλίψη παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό μια καταιγιστική επέλαση του πάθους της ομοφυλοφιλίας σε παγκόσμιο επίπεδο.Διαπιστώνουμε μια απρόσμενη συμπάθεια προς αυτή, από συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες και μια προκλητική αποδοχή από τις κυβερνήσεις των κρατών, επιχειρώντας να την νομιμοποιήσουν και να την καθιερώσουν, όχι μόνο ως νόμιμη, αλλά και ως φυσική επιλογή.Για να «χρυσώσουν το χάπι» έπαψαν πλέον να την χαρακτηρίζουν ως σεξουαλική διαστροφή και την ονομάζουν «διαφορετικότητα»! Σε πολλές χώρες, όπως στη Γαλλία, έχουν αναγάγει τη σχέση μεταξύ των ομοφύλων ατόμων σε νομική σχέση «γάμου» με όλα τα δικαιώματα του γάμου μεταξύ των ετεροφυλικών ατόμων. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις, δίνονται περισσότερα δικαιώματα στους «γάμους» των ομοφυλοφίλων.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Είναι φυσικόν, ο Θεός ο οποίος είναι Δημιουργός, Σωτήρ και Αγιασμός, να είναι ταυτοχρόνως και Κριτής. Διότι ως Κτίστης, μας εισήγαγεν από το μη είναι εις το είναι, ορίσας ως σκοπόν της υπάρξεώς μας την εξομοίωσιν με τον Θεόν δια του θεοειδούς της ψυχής μας, ληφθέντος ως δώρου, και δια της αυξήσεως εις την αύξησιν του Θεού «εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (πρβλ. Κορ. 2, 19. Εφ. 4, 13), ως Σωτήρ, μας έσωσε από την αμαρτίαν, από τον θάνατον και από τον διάβολον, εισαγαγών εις την φύσιν του ανθρώπου, θνητοποιημένου δια της αμαρτίας, την αρχήν και την δύναμιν της αναστάσεως και της αθανασίας. Ως Αγιασμός, μας έδωσε μέσα εις το θεανθρώπινον Σώμα Του όλα τα μέσα της χάριτος και όλας τας θείας δυνάμεις, δια την οικείωσιν του θεανθρωπίνου έργου Του της σωτηρίας και την επίτευξιν του σκοπού της υπάρξεώς μας. Ως Κριτής, σταθμίζει, κρίνει και λαμβάνει απόφασιν περί της συμπεριφοράς μας προς Εκείνον ως τον Κτίστην και προς τον εαυτόν μας ως το θεοειδές κτίσμα, προς Εκείνον ως τον Σωτήρα και προς τον εαυτόν μας ως αντικείμενον της σωτηρίας, προς Εκείνον ως τον Θεάνθρωπον—την Εκκλησίαν—τον Αγιασμόν, και προς τον εαυτόν μας ως αντικείμενον αγιασμού, θεώσεως και θεανθρωποποιήσεως. Εις αυτό το τετραπλούν έργον Του ο Θεός πάντα ενεργεί «κατά την βουλήν του θελήματος αυτού» (Εφ. 1, 11), δηλαδή κατά το προαιώνιον σχέδιόν Του περί του κόσμου και του ανθρώπου, με τον σκοπόν «ανακεφαλαιώσασθαι τα πάντα εν τω Χριστώ, τα τε εν τοις ουρανοίς και τα επί της γης» (Εφ. 1, 10. Πρβλ. Κολ. 1, 16-17 και 20).                                                                                                                                                                                                                                                                                   

Μεταμοσχεύσεις και η κακοποίηση της εντολής "αγαπήσεις τον πλησίον σου ως εαυτόν"

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

.....Θεωρώ σκόπιμο να γράψω και τούτο. Ότι ο όρος, και επιστημονικός κλάδος της βιοηθικής, άρχισε να εισβάλει όταν αναδύθηκαν τα προβλήματα εκ της εξελικτικής δαρβινικής θεωρίας, εκ του big bang και αρκετών άλλων επιστημονικών ανακαλύψεων. Η διείσδυση της επιστήμης σε αλλότριους χώρους ανάγκασε τους σοφούς ερευνητές να βρουν τρόπους, ώστε να εξαγιάσουν το βλάσφημο έργο τους. Ένας από αυτούς είναι και ο νεοσύστατος κλάδος της βιοηθικής.

Οι δολιοφθορείς και παραχαράκτες της Χριστιανοσύνης υποτίθεται ότι σκέπτονται αλτρουιστικά, χριστιανικά και φιλάνθρωπα. Δεν περνά όμως από το μυαλό τους ότι ο  θυσιάζων τον εαυτό για τον πλησίον, προ του θανάτου του, διαστρέφει και κακοποιεί την αγάπη. Διότι αυτή η αγάπη είναι, όπως λέμε, κατά το συμβεβηκός, δηλαδή επαφίεται στην τύχη (αν συμβεί ο εγκεφαλικός "θάνατος"). Η τύχη δεν έχει ουδεμία σχέση με την Χριστιανοσύνη, και όταν γράφουμε Χριστιανοσύνη, δεν εννοούμε ποτέ τον αιρετικό Δυτικό χριστιανισμό. Εκείνος που θυσιάζεται εξ αγάπης για τον πλησίον, θυσιάζεται ομολογώντας την αλήθεια και η αλήθεια μας λέει, αφ΄ ενός, ότι ο εγκεφαλικός "θάνατος" είναι όρος ψευδής και αντιεπιστημονικός, αφ΄ετέρου δε, ότι όπως αυτός που αγαπά τον εαυτό του δεν εύχεται και δεν επιθυμεί να σφαγιαστεί επί της χειρουργικής κλίνης, το αυτό απεύχεται  και επιθυμεί   για τον πλησίον αδελφό του.

Το παράδειγμα που μας άφησαν οι άγιοι μάρτυρες, ήταν η ομολογία τους για την αλήθεια, την αλήθεια του ενανθρωπήσαντος Θεού και Λόγου του Θεού. Δεν μας άφησαν το παράδειγμα των διωκτών και σφαγέων τους, οι οποίοι μισούν την αλήθεια και τώρα τη διαστρέφουν. Απόδειξη ότι ποτέ δεν δέχθηκαν να συζητήσουν δημόσια τον αντίλογο της  επιστήμης - εννοώ την περί δώρου ζωής ιδεολογία - προς τον Λόγο της Εκκλησίας. Μονίμως τις δικές τους προτάσεις ακούμε.

Πώς, λοιπόν, είναι δυνατόν αυτός που αγαπά τον εαυτό του όπως τον πλησίον του, να εύχεται για τον πλησίον και τον εαυτό του να αποβιώσει από τα χέρια των ιατρών ; Μπορεί αυτό να λέγεται αγάπη; Δεν είναι κακοποίηση και δολιοφθορά της αγάπης; Ναι, η εντολή είναι το "αγαπήσεις τον πλησίον σου ως εαυτόν", είναι όμως ποτέ δυνατόν να αγαπήσουμε τον ιατρογενή θάνατό μας (κατόπιν δικής μας εντολής, δηλαδή ιδίου θελήματος) για να σώσουμε τον πλησίον; Τι είδους αγάπη είναι αυτή, όταν επιτρέπουμε σε άλλους, στους ιατρούς, να μας τελειώσουν. Είναι η εντολή αυτή εκ Θεού ή είναι εκ του διαβόλου;

ΙΣΛΑΜΙΣΤΑΙ (!) ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΖΟΥΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΚΛΗΡΙΚΟΝ

Συμφώνως πρὸς πληροφορίας τοῦ δημοσιογράφου κ. Στεφάνου Χίου τῆς ἐφημερίδος «δημοκρατία» τῆς 28ης Ἰουνίου:

«Ἀνατριχιαστικὸ ὀπτικὸ ὑλικό, ποὺ δόθηκε στὴ δημοσιότητα μέσῳ διαδικτύου, τῶν συριακῶν μέσων διασπορᾶς ἀλλὰ καὶ ἀραβόφωνων social media ἀπεικονίζει τὴν  ἐκτέλεση διὰ ἀποκεφαλισμοῦ χριστιανοῦ ρασοφόρου καὶ χριστιανοῦ πολίτη ἀπὸ ἑσμὸ    ἔνοπλων ἰσλαμοφασιστῶν κοντὰ στὰ σύνορα τῆς Συρίας μὲ τὴν Τουρκία. Ἡ ἐκτέλεση  δὲν προσδιορίζεται χρονικά, ἀλλὰ τὸ βίντεο ἀνέβηκε στὸ διαδίκτυο στὶς 25 Ἰουνίου.  Οἱ φράσεις “ἀξιωματούχους Χαλεπίου” (“ντουμπὰντ μὶν Χαλὲμπ”) καὶ “νὰ ἕνας  χριστιανός! (“νάσρα”) δημιουργοῦν σοκαριστικοὺς συνειρμοὺς καὶ ἐντείνουν τοὺς  φόβους γιὰ τὴ ζωὴ τῶν δύο ἀπαχθέντων Συριοορθόδοξων Μητροπολιτῶν, ἡ τύχη τῶν  ὁποίων ἀγνοεῖται ἀπὸ τὶς 23 Ἀπριλίου καὶ ἐκφράζονται φόβοι γιὰ τὴ ζωή τους. Τὸ βίντεο ἀπέστειλαν στὴ ῾"δημοκρατία” ὁ θεολόγος Δημήτρης Πορφύρης καὶ ἡ ἱστορικὸς Πηνελόπη Σταφυλᾶ, Ἕλληνες ἐπιστήμονες τῆς διασπορᾶς, ποὺ ἀσχολοῦνται ἐπὶ μακρὸν   μὲ τὸν ἐμφύλιο στὴ Συρία.Ὁ Τύπος τοῦ Λιβάνου “Gazire” καὶ “Beirute Today” (26/06/13) ἀναφέρονται στὸ ὑλικὸ καὶ κάνουν λόγο γιὰ ἐκτέλεση στὸ Χεντλίμπ, κον τὰ στὸ Χαλέπι, ἑνὸς ἐπισκόπου μετὰ τὴν ἀπαγωγή του, καθὼς καὶ ἑ νὸς ἄλ λου χριστιανοῦ ὁμήρου ἀπὸ τὴν πόλη Ντέϊρ ἒλ Ζόρ.Οἱ ὅμηροι ἦταν στὰ χέρια τῆς Τζαχμπὰντ Ἂλ Νούσρα (Μέτωπο τῆς Νίκης) καὶ ἄλλων τρομοκρατικῶν στοιχείων, ὅπως Τσετσένων. Κατὰ τοὺς δύο Ἕλληνες ἐπιστήμονες, ποὺ ἔχουν μεταφράσει τὸ ὑλικὸ τῆς ἀνθρωποθυσίας, “ἔχει μαγνητοσκοπηθεῖ ἔκτακτο  ἰσλαμικὸ δικαστήριο, τὸ ὁποῖο συνέρχεται μὲ πλήρη ἐπισημότητα καὶ  ἀθρόα συμμετοχὴ ἀ κροατηρίου καὶ ἀποφασίζει τὴ διὰ ἀποκεφαλισμοῦ ἐκτέλεση τῶν κατηγορουμένων...  Ὁ ἐπικεφαλῆς καθησυχάζει ὅτι θὰ ἀποδοθεῖ δικαιοσύνη, διότι δὲν ἐπιτρέπεται, σύμφωνα μὲ τὸν Θεό, νὰ πάει αἷμα χαράμι”. Ἀκολουθεῖ  ἡ ἀνάγνωση τοῦ κατηγορητηρίου:  «Βοηθοῦν τὶς κυβερνητικὲς δυνάμεις ἐνάντια στοὺς μουτζαχεντίν.  Ἀκόμη δὲν εἶχαν ἀπελευθερωθεῖ καὶ βρήκαμε στὴν κατοχή τους τηλέφωνα ἀξιωματούχων.  Ποῦ βρῆκαν αὐτὰ τὰ τηλέφωνα τῶν ἀρχῶν τοῦ Χαλεπίου;”.  Ὁ ὄχλος ἀλαλάζει:  “Ἀλλὰχ Ἀκμπὰρ (ὁ Θεὸς εἶναι μεγάλος) καὶ ἡ δόξα εἶναι στὸν Θεό”. Ἀκούγονται φωνές: “Κάντε  πίσω, κάντε πίσω”. Τότε κάποιοι φωνάζουν: “Δῶστε ἕνα μαχαίρι. Ἕνα ποὺ νὰ κόβει καλά”. Μὲ ξίφος ἀποκόπτονται τὰ κεφάλια τοῦ ρασοφόρου καὶ τοῦ πολίτη».

Ὁ μακαριστὸς Γέρων Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος διὰ τὴν ὁμοφυλοφιλίαν

 Εἰς μίαν ἀπὸ τὰς πολλὰς ὁμιλίας του ὁ μακαριστὸς Γέρων Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος εἶχε ἀναφερθῆ εἰς τὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν ὁμοφυλοφιλίαν. Εἶχενεἴπει:

«Τὸ φοβερὸ ἁμάρτημα, μὲ τὸ ὁποῖο θὰ ἔρθει τὸ τέλος τοῦ κόσμου, εἶναι ἡ ἀρσενοκοιτία, δηλαδὴ ἡ ὁμοφυλοφιλία. Τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορρα εἶναι τοῦ μέλλοντος κόσμου καὶ τῆς καταστροφῆς του. Λέγει ὁ Ἅγιος Ἱερώνυμος:

“Ὅταν θὰ πολλύνει ἡ ἀρσενοκοιτία πάνω στὴ γῆ τότε θὰ καταστραφεῖ ὁ κόσμος καὶ θὰ ἔρθει ὁ Χριστὸς ζανὰ στὴ γῆ”. Καὶ φοβᾶμαι πὼς ἡ ἁμαρτία αὐτὴ πλέον δὲν γνωρίζει ὅρια. Καὶ ὅταν λέμε “ἀρσενοκοιτία”, δὲν ἐννοοῦμε μόνο ἄντρες μὲ ἄντρες, ἀλλὰ εἶναι καὶ ὁ λεσβιασμός».

(Δευτερονόμιο, ὁμιλία 17η)

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΝ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΠΡΟΣΦΑΤΑ διάβασα μία εἴδηση, ποὺ μὲ προκάλεσε. Ἀθωώθηκε Μητροπολίτης στὸ Ἐφετεῖο γιὰ ἐργασίες, ποὺ εἶχε κάνει σὲ μοναστήρι τῆς περιφέρειάς του, χωρὶς τὴν ἄδεια τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας. Πρωτοδίκως εἶχε καταδικαστεῖ σὲ φυλάκιση ὀκτὼ μηνῶν. Ἡ τελικὴ ἀπόφαση ἐκδόθηκε μετὰ ἀπὸ ὀκτὼ χρόνια!

Ἀπὸ τὴν ἱστορία αὐτὴ—ἡ ὁποία δὲν εἶναι μοναδική—ἀναδεικνύεται ὅτι καὶ στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ἡ ἀρχαιολογικὴ ὑπηρεσία δημιουργεῖ προβλήματα, στὸ ὄνομα τῆς προστασίας τῶν μνημείων, ἐνῶ στὴν πραγματικότητα διευκολύνει τὴν κατάρρευσή τους, ἀφοῦ δὲν διαθέτει ἡ ἴδια τὰ ἀπαιτούμενα ποσὰ καὶ ἐμποδίζει τοὺς Μητροπολίτες, τοὺς κληρικοὺς καὶ τοὺς μοναχοὺς νὰ προβαίνουν σὲ διάφορες ἐργασίες.

Ὑπάρχουν πολλὰ σημεῖα ἀσυνεννοησίας μὲ τοὺς ἀρχαιολόγους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ δικά τους κριτήρια καὶ εἶναι προσκολλημένοι στὸ παρελθόν. Πιστεύουν ὅτι μόνο αὐτοὶ προστατεύουν τὰ μνηνεῖα. Ἡ πραγματικότητα ὅμως εἶναι διαφορετική. Οἱ προθέσεις τους δὲν εἶναι πάντα ἁγνές.

Βέβαια, ἔχουν τὸ νόμο μὲ τὸ μέρους τους καὶ μποροῦν νὰ ἐλέγχουν τὰ ἔργα, ποὺ κάνει ἡ Ἐκκλησία. Ἐκεῖνο ποὺ τοὺς διακρίνει εἶναι ἡ βραδύτητα στὶς ἐνέργειες. Δὲν βιάζονται, γιὰ νὰ διασωθοῦν τὰ μνημεῖα, ποὺ κινδυνεύουν. Θεωροῦν ὅτι εἶναι καλύτερο νὰ καταρρεύσουν παρὰ νὰ παρέμβουν οἱ κληρικοί. Οἱ ὑποδείξεις τους εἶναι ὑπερβολικὲς καὶ στοιχίζουν δύο καὶ τρεῖς φορὲς περισσότερο. Εἶναι ἀδύνατο νὰ τὶς ἀκολουθήσουν οἱ κληρικοί, οἱ ὁποῖοι συγκεντρώνουν τὰ χρήματα μὲ πολλὴ δυσκολία.

Ἔχει παρατηρηθεῖ ὅτι πολλὲς φορὲς οἱ κληρικοὶ γνωρίζουν καλύτερα μερικὰ πράγματα ἀπ᾽ ὅ,τι οἱ ἀρχαιολόγοι, κυρίως σὲ θέματα λειτουργικότητας τῶν Ἱ. Ναῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν συντηροῦνται ἁπλῶς, γιὰ νὰ τοὺς ἐπισκέπτονται οἱ περίεργοι τουρίστες, ἀλλὰ γιὰ νὰ τελεῖται ἡ θεία Λειτουργία καὶ νὰ ἐξυπηρετοῦνται οἱ πνευματικὲς ἀνάγκες τῶν πιστῶν. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἐνδιαφέρει τοὺς ἀρχαιολόγους. Γι᾽ αὐτοὺς μέγιστη ἀξία ἔχει ἡ συντήρηση τοῦ παλαιοῦ μνημείου, ἀλλὰ καὶ τῶν κακοτεχνιῶν, ποὺ ἐνδεχομένως ἔχει.

Ὅσες φορὲς τοὺς μιλᾶνε οἱ κληρικοὶ γιὰ τὴ λειτουργικότητα τῶν Ἱ. Ναῶν, αὐτοὶ δὲν ἀκοῦν καὶ μιλοῦν ἀπαξιωτικά. Εἶναι φυσιωμένοι καὶ ὡς «εἰδήμονες» δὲν μποροῦν νὰ συνεννοηθοῦν μὲ τοὺς λειτουργοὺς τοῦ Ὑψίστου. Δυστυχῶς, οἱ περισσότεροι ἀρχαιολόγοι εἶναι ἄσχετοι περὶ τὴ θρησκεία, ἂν ὄχι καὶ ἐχθρικοί. Ἄλλοι πάλι εἶναι ἰδιοτελεῖς καὶ θέλουν τὰ ἱερὰ χρήματα τῆς Ἐκκλησίας νὰ πηγαίνουν στὰ δικά τους συνεργεῖα…

Ὁ ρυθμὸς μὲ τὸν ὁποῖο κινοῦνται οἱ ἀρχαιολογικὲς ὑπηρεσίες καὶ ἡ πτωχεία, ποὺ συνήθως τὶς διακρίνει, συμβάλλουν στὴ γρηγορότερη καταστροφὴ τῶν ἐκκλησιαστικῶν μνημείων. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα πρόβλημα, ποὺ δὲν πρέπει νὰ ἀγνοεῖ ἡ Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ δὲ κληρικοὶ ποὺ ὁδηγοῦνται στὴ δικαιοσύνη γιὰ «παραβάσεις» τοῦ νόμου περὶ προστασίας τῶν μνημείων δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχοῦν. Τέτοιες διώξεις εἶναι πρὸς ἔπαινόν τους. Ὁ Θεὸς θὰ ἀναγνωρίσει τὸ ἔργο τους καὶ θὰ τοὺς ἀμείψει ἀνάλογα. Ἀλλὰ καὶ ὁ πιστὸς λαὸς δὲν θὰ τοὺς ἀφήσει μόνους. Θὰ ἐκδηλώσει μὲ πολλοὺς τρόπους τὴν ἀγάπη του στὸ πρόσωπό τους, προσφέροντας συγχρόνως καὶ τὰ ἀπαιτούμενα ποσὰ γιὰ νὰ ὁλοκληρώσουν τὸ θεοφιλὲς ἔργο τους.

"Ορθόδοξος Τύπος"