Παιδί ψαρά από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας και
αδελφός του πρωτόκλητου Αντρέα, ο Πέτρος, ζούσε μια
δύσκολη ζωή και είχε ως μοναδική περιουσία τα αλιευτικά του εργαλεία. Η
αγνότητα της ψυχής, η ευθύτητα , η αποφασιστικότητα και η αφοσίωσή του στην πατρική πίστη ήταν οι
προϋποθέσεις για να γίνει εκλεκτός απόστολος του Χριστού. «Ευθέως», όπως λέγει
ο ευαγγελιστής , αυτός
και ο αδελφός του εγκατέλειψαν τα δίχτυα και τον πατέρα τους για να
ακολουθήσουν τον Χριστό, που υποσχέθηκε να τους κάνει ψαράδες ανθρώπων.
Four-time Emmy award-winner Jonathan Jackson, star of General Hospital andTuck Everlasting,
talks with Fr. Andrew Stephen Damick about his journey into Orthodox
Christianity, his family, how he lives his faith as a Hollywood actor, music
and writing, on this special episode of Roads From Emmaus.
Fr. Andrew Stephen Damick: This is Fr. Andrew Stephen Damick, and this is kind of a different episode of Roads From Emmaus. You’re used to hearing me talk in front of a microphone to a bunch of people listening in at a lecture, but today actually we’re doing a conversation. I’m doing an interview with someone. Why would I do that? The reason is that I’m very dedicated to questions of communion and place and what is local and what is connected directly. So once I had heard that my guest for today was out on the East Coast, we worked out a way to connect in person. We’re currently sitting in the parking lot of Newark Liberty International Airport, where he is getting ready to get on his plane to head back to the West Coast.
My guest today is Mr. Jonathan Jackson, who is an actor and a musician perhaps best known for his guest role as Lucky Spencer onGeneral Hospital, which has played for the last couple of years—well, they think you’re taking a break now—but also you’re in a film, Tuck Everlasting, from about ten years ago. He’s won four Emmys, and he also had a recurring role on the Fox series The Sarah Connor Chronicles, which is a spin-off from the Terminator movies, and he has his own band, which is called Enation, and that is why he was here on the East Coast.
Why, you may ask, am I interviewing a man who is a soap opera star? Well, the reason is that right now, he and his family are catechumens in the Orthodox Church. So, thank you very much for meeting with me. I am very honored to be with you, truly.
Mr. Jonathan Jackson: Thank you, Father. I am honored as well. I appreciate it. Glad to be here.
Fr. Andrew: My first question is: how did you get here? What is your religious background?
Το κλειδί δια την
κατανόησιν της μεταβολής της Ορθοδόξου Καθολικής Παραδόσεως από παρανόμου εις
νόμιμον θρησκείαν και κατόπιν εις επίσημον Εκκλησίαν, έγκειται εις το γεγονός,
ότι η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διεπίστωσε, ότι δεν είχε απέναντί της απλώς μίαν επί
πλέον μορφήν θρησκείας ή φιλοσοφίας, αλλά μίαν καλώς ωργανωμένην Εταιρίαν
Ψυχιατρικών Κλινικών, αι οποίαι εθεράπευον την αναζητούσαν την ευδαιμονίαν
ασθένειαν της ανθρωπότητος και παρήγον φυσιολογικούς πολίτας με ανιδιοτελή
αγάπην, αφιερωμένους εις την ριζικήν θεραπείαν των προσωπικών τους και των
κοινωνικών νοσημάτων. Η σχέσις που ανεπτύχθη μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας,
ήτο ακριβώς αντίστοιχος προς την σχέσιν μεταξύ Κράτους και συγχρόνου Ιατρικής.
Η προσάρτησις και ο έλεγχος
του επισκοπάτου της Καρολιγγίας Φραγκίας από τον φραγκικόν στρατόν, με την
κατάληψίν του από πολεμάρχους (661 και εξής), των οποίων καθήκον ήτο να
ειρηνεύσουν δια της βίας και της θρησκείας τον επαναστατημένον Γαλλο-Ρωμαϊκόν
πληθυσμόν, είναι το κλειδί κατανοήσεως του Μεγάλου Σχίσματος μεταξύ
Φραγκο-Λατινικής και Ρωμαϊκής Χριστιανοσύνης. Αυτοί οι Φράγκοι επίσκοποι και οι
διάδοχοί των δεν κατενόησαν ποτέ την σημασίαν της αποστολικής παραδόσεως και
διαδοχής, ôçí οποίαν υπεβάθμισαν εις επισκοπικήν εξουσίαν εντός ενός συστήματος
μυστηριακής μαγείας, η οποία στέλλει τους ανθρώπους ή εις τον παράδεισον ή εις
την κόλασιν. Αυτό το σύστημα μαγείας μετέφεραν εις το Πατριαρχείον της Ρώμης,
όταν το κατέκτησαν δια της βίας μετά από αγώνα του οποίου το τελευταίον στάδιον
διήρκησε από το 983 μέχρι το 1012. Η ολοκλήρωσις της εθνικής Τευτονοποιήσεως ή
Φραγκοποιήσεως του Πατριαρχείου της Ρώμης συνετελέσθη το 1046. Το Σχίσμα δεν
έγινε το 1054. Άρχισε το 794 και ωλοκλυρώθη το 1008-12 με την εκδίωξιν των
Ρωμαίων Ορδοδόξων από το Πατριαρχείον της Πρεσβυτέρας Ρώμης και την κατάλειψίν
του από Ρωμαίους δούλους των Φράγκων. Οι Φράγκοι έδιωξαν τους δούλους αυτούς το
1046 και έκτοτε οι πάπες της Ρώμης είναι Φραγκο-Λατίνοι.
Το ρήγμα αυτό της
αποστολικής διαδοχής και παραδόσεως προεκλήθη και διετηρήθη υπό της
στρατιωτικής και πολιτικής εξουσίας ωσάν φυσιολογικόν λειτούργημα της
Φραγκολατινικής Χριστιανοσύνης. Εξ ίσου φυσιολογική εθεωρείτο και η
διαστρέβλωσις της πραγματικότητος της Εκκλησίας και του Πολιτισμού της Ρωμαϊκής
Αυτοκρατορίας εις την Ανατολήν, την ονομαζομένην σήμερον "Βυζαντινήν
Αυτοκρατορίαν."
Ευχαριστούμε τον αδελφό μας justin για το κείμενό του.
Απάντηση στο μεγάλο ψέμα του Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου . Το Βατικανό ΔΕΝ είναι «αδελφή
εκκλησία» διότι:
α. Δεν έχει αποστολική διαδοχή επειδή κατέλαβε βιαίως την έδρα της Ρώμης επί
Όθωνος Α΄ το 963-1009. Έκτοτε οι φραγκόπαπες πραγματοποιούν το όνειρό τους , να
κυβερνήσουν τα εκατομμύρια των ορθοδόξων της Ρωμιοσύνης με αρχηγό τον επι γης
διάδοχο του Χριστού που έχει το αλάθητο, πέμπει το Άγιο Πνεύμα( αφού είναι
διάδοχος του Χριστού) και που όλοι – κυριολεκτικώς – οφείλουν να τον προσκυνούν
και να του φιλούν το πόδι!
( βλ. το καταπληκτικό βιβλίο –
βόμβα του π. Ιωάννου Ρωμανίδη «Ρωμιοσύνη-Ρωμανία-Ρούμελη» εκδ. Πουρνάρα,
Θεσσαλονίκη και την δογματική του, στο παρακάτω site)
β. Δέν έχει αποστολική διαδοχή ο πάπας, άρα δεν είναι βαπτισμένος χριστιανός,
ούτε Άγιο Πνεύμα έχει.
( βλ. και το βιβλίο του πατρός
Μεταλληνού « ομολογώ έν βάπτισμα» εκδ. Τήνος, http://www. oodegr.)
γ. Δεν είναι ο πάπας ιερέας, ούτε χριστιανός βαπτισμένος, ούτε Άγιο Πνεύμα
έχει. Eίναι όμως αδελφός;
Αδελφοί είναι αυτοί που βγαίνουν από την ίδια μήτρα ( κολυμβήθρα) και έχουν τον
ίδιο πατέρα και το ίδιο αίμα ( Ιησού Χριστού). Άρα ο πάπας δεν
είναι ούτε αδελφός. Τότε τι είναι; Είναι παιδί του Θεού;
δ. Τήν απάντηση μας την διδουν ο Άγιος Ιωάννης ο θεολόγος και ο Άγιος Κοσμάς ο
Αιτωλός και ο Άγιος Νεκτάριος.
Ο Άγιος Ιωάννης ο θεολόγος μας αποκαλύπτει ποιά είναι η πραγματική αγάπη: “ εν
τούτω φανερά εστί τα τέκνα του Θεού και τα τέκνα του διαβόλου. Πάς ο μη ποιών
δικαιοσύνην ουκ εστιν εκ του Θεού, και ο μη αγαπών τον αδελφόν αυτού. Ότι αύτη
εστιν η αγγελία ην ηκούσατε απ’ αρχής, ίνα αγαπώμεν αλλήλους, ΟΥ ΚΑΘΩΣ Ο ΚΑΪΝ
ΕΣΦΑΞΕ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟΝ ΑΥΤΟΥ. Και χάριν τίνος έσφαξε αυτόν; ότι τα έργα αυτού
πονηρά ήν τα δε του αδελφού αυτού δίκαια....πάς ο μισών τον αδελφόν αυτού
ανθρωποκτόνος εστί,....Εν τούτω έγνωμεν την αγάπην, ότι εκείνος υπέρ ημών την
ψυχήν αυτού έθηκε. Και ημείς οφείλομεν τας ψυχάς υπέρ των αδελφών τιθέναι» .
Αυτό είναι και το μοναδικό κριτήριο της αληθινής αγάπης.
Ερώτηση: πότε ο πάπας, μας ηγάπησε και έθηκε την ψυχήν του υπέρ ημών; Στην άλωση; Στην φραγκοκρατία; Στην
τουρκοκρατία; Στην βαυαροκρατία; Στην μικρασιατική καταστροφή; Στον Β
παγκόσμιο; Στην κατοχή; Στην Κύπρο; Στην Κωνσταντινούπολη, στην Ίμβρο, στην
Σερβία....( ). Δώστε την απάντηση μόνοι σας , αν ο πάπας είναι τέκνον του
Θεού...
Ο Άγιος Νεκτάριος ο θαυματουργός, ο μέγας αυτός Πατήρ και διδάσκαλος που τόσα
υπέφερε και υπέστη απο Πατριάρχες , αρχιεπισκόπους και μητροπολίτες της εποχής
του, ακριβώς επειδή είχε καταλάβει τον κίνδυνο και ομολογούσε τίνος παιδί είναι
ο πάπας, γράφει στο καταπληκτικό του βιβλίο « Μελέτη ιστορική περί των αιτιών
του σχίσματος» εκδ. Νεκτ. Παναγόπουλος - που σημειωτέον δεν διδάσκεται στις
θεολογικές σχολές Χάλκης κλπ-επί λέξει : « η αστοργία του πάπα κατεδίκασε την
Ανατολήν πάσαν να υπομείνη τα δεινά σκληροτάτης τυρρανίας , διότι η Ανατολική
Εκκλησία δεν προέδιδε την πίστιν των οικουμενικών συνόδων , καίτοι τα πάντα
παρεχώρει τω πάπα. Ο Θεός θελει κρίνει την δικαίαν κρίσιν κατά την ημέραν της
ανταποδόσεως την μεγάλην». Κι’ από ότι φαίνεται η ημέρα αυτή πλησιάζει...
Από όλα τα παραπάνω συνάγεται αβίαστα ότι ο παπας δεν είναι ούτε αδελφή εκκλησία,
ούτε αδελφός, ούτε παιδί του Θεού. Τότε τι είναι;
Την απάντηση την δίνει ο ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ:
« Τον πάπα να καταράσθε.... Ο πάπας είναι ο αντίχριστος...» ( Προφητείες).
Προσοχή, δεν λέει: ο πάπας είναι αντίχριστος, δηλαδή ότι έχει μία παροδική ιδιότητα
( κατηγορηματικός προσδιορισμός), αλλά ΕΊΝΑΙ « Ο αντίχριστος», δηλαδή μόνιμη
ιδιότητα τελείως και αποκλειστικώς χαρακτηριστική του υποκειμένου( επιθετικός
προσδιορισμός).
Τι χρεία έχομεν μαρτύρων; Οι ίδιοι οι Άγιοί μας μαρτυρούν ποιός είναι ο πάπας.
Δυστυχώς πλανά ει δυνατόν και τους εκλεκτούς ...ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ
ΤΥΜΠΑΝΙΑΙΟΙ ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΕΠΙ
ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ !
Γεμάτο πίκρα και στενοχώρια παρακολούθησε το θεοσεβές πλήρωμα της Εκκλησίας,
του Χριστού όσα συνέβησαν κατά την συνάντηση του πατριάρχου Βαρθολομαίου με τον
πάπα Βενέδικτο στην Κωνσταντινούπολη. Ανάμεσα στα πολλά τηλεφωνήματα που εδέχθη
ο γράφων, εκφραστικά αυτής της πικρίας, από πολλές επαρχίες και μητροπόλεις και
από το Άγιον Όρος, ιδιαίτερη εντύπωση του προκάλεσαν δύο: Ευλαβέστατος
πνευματικός της Θεσσαλονίκης με πλήθος πνευματικών τέκνων είπε ότι δεν μπορεί
να ησυχάσει, λυπάται μέχρι θανάτου, διότι εβίασαν, ατίμασαν την μάννα μας, την
Ορθοδοξία. Έγγαμος ιερεύς, πολύτεκνος, της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος,
αποφασισμένος να διακόψει το μνημόσυνο του συμφωνούντος με όλα αυτά επισκόπου
του, όταν διακριτικά του υπενθύμισα τις πιθανές διώξεις και ποινές μου είπε:
«Προτιμώ να καλλιεργώ τα χωράφια μου, ως απλός αγρότης, και να κρατήσω την
πίστη μου, παρά να συνεργήσω στην κατεδάφισή της και να πάω στην κόλαση μαζί με
τον πατριάρχη και τους επισκόπους».
Δεν ξέρω αν ο απλοϊκός αυτός και ολιγογράμματος ιερεύς είχε διαβάσει
συγγράμματα Αγίων Πατέρων• αυτά που είπε όμως εκφράζουν την διαχρονική
συνείδηση της Εκκλησίας για την στάση όλων των πιστών και των λαϊκών απέναντι
των επισκόπων και των πρεσβυτέρων σε περίπτωση που δεν ορθοτομούν τον λόγο της
αληθείας, αλλά ενισχύουν την αίρεση και την πλάνη. Το πλήθος των σχετικών
πατερικών μαρτυριών υπάρχει τώρα στο βιβλίο μας «Κακή Υπακοή και Αγία
Ανυπακοή». Υπενθυμίζουμε απλώς εδώ ενδεικτικά την γνώμη του μεγάλου αγωνιστού
της Ορθοδοξίας εναντίον της αιρέσεως του Αρειανισμού, του Μ. Αθανασίου. Γράφει
ότι στην περίπτωση που ο επίσκοπος ή ο πρεσβύτερος, οι οφθαλμοί της Εκκλησίας,
συμπεριφέρονται κακώς και σκανδαλίζουν τον λαό, πρέπει να εκδιώκονται, έστω και
αν υπάρχει κίνδυνος να μείνουν οι πιστοί χωρίς ποιμένα. Είναι καλύτερα,
συμφέρει, χωρίς επισκόπους και ιερείς να γίνονται οι συνάξεις στους ναούς, παρά
να ριφθούν οι πιστοί μαζί με τον επίσκοπο και τους ιερείς στην κόλαση, όπου
πήγαν οι Εβραίοι της εποχής του Χριστού μαζί με τους αρχιερείς τους Άννα και
Καϊάφα: «Συμφέρον γαρ άνευ αυτών συναθροίζεσθαι εις ευκτήριον οίκον ή μετ'
αυτών εμβληθήναι, ως μετά Άννα και Καϊάφα, εις την γέενναν του πυρός»(1). Αυτό
έπραξε στις ήμερες μας ο Αγιορείτης Ιερομόναχος Γαβριήλ και με μια ολιγόλογη
και θαρραλέα Δήλωση και Ομολογία διέκοψε το μνημόσυνο του Οικουμενικού
Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, μετά τις συμπροσευχές και τις κοινές δηλώσεις με
τον προηγούμενο πάπα, που έγιναν πριν από δύο έτη κατά την θρονική εορτή της
Ρώμης στις 29 Ιουνίου του 2004 και την τελετήν των θυρανοιξίων ορθοδόξου ιερού
ναού την 1ην Ιουλίου του αυτού έτους. Στο εξής, γράφει, για να μη θεωρηθεί ότι
με την σιωπή μου συμφωνώ με όσα γίνονται, δεν θα συμμετέχω στις ακολουθίες που
μνημονεύεται το όνομα του οικουμενικού πατριάρχου, αλλά θα παραμένω εις το
κελλάκι μου «κάμνων την κανονικήν και καθωρισμένην μοναχικήν ακολουθίαν μου
κατά μόνας εις ένδειξιν διαμαρτυρίας και έως ότου λάβη σαφή και συγκεκριμένην
θέσιν η Ι. Κοινότης του Αγίου Όρους περί των συμβάντων γεγονότων των ως άνω
ημερών»
Η τρίτη θεανθρωπίνη αρετή
είναι η θεανθρωπίνη αρετή της αγάπης. Η αγάπη αύτη δεν έχει όρια, δεν ερωτά:
ποίος είναι άξιος και ποίος δεν είναι; Αλλ΄ αγαπά τους πάντας: αγαπά φίλους και
εχθρούς, αγαπά αμαρτωλούς και κακούργους, δεν αγαπά όμως τας αμαρτίας των και
τα εγκλήματά των, ευλογεί τους καταρωμένους, και ως ήλιος φωτίζει και τους
πονηρούς και τους αγαθούς (Ματθ. 5, 45-46). Αυτή η θεανθρωπίνη αγάπη πρέπει να
καλλιεργήται εις τον λαόν μας, διότι με αυτήν την καθολικότητά της διακρίνεται
η χριστιανική αγάπη από τας άλλας αυτοκλήτους και σχετικάς αγάπας: από την φαρισαϊκήν, την ουμανιστικήν, την αλτρουϊστικήν, την εθνικήν, την των ζώων. Η
αγάπη του Χριστού είναι πάντοτε παναγάπη. Αποκτάται δε η αγάπη αύτη δια της
προσευχής, διότι είναι δώρον του Χριστού. Και η ορθόδοξος καρδία με έντασιν
προσεύχεται: Κύριε της αγάπης, δώσε μου την αγάπην Σου δια τους πάντας και τα
πάντα!
In a ceremony marked by great humanity, gratitude, pride and emotion, the state of Israel on Tuesday night posthumously bestowed the Righteous Among the Nations Award upon three Orthodox Christian Greeks who risked their lives to help Jews during the Holocaust.
Hosted by the Municipality of Veria in northern Greece, the ceremony was attended by Israeli Ambassador Aryeh Mekel, the president of the Israeli Community of Thessaloniki, David Saltiel, and Maurice Magrizos, the president of the Israeli Community of Larissa.
Those attending heard the chilling and touching testimony of 82-year-old Simon Danieli, who traveled from Israel to his birthplace in Veria to thank the descendants of the people who helped him and his family escape Nazi persecution during World War II.
Κάποιος χριστιανός σ΄ ένα χωριό είχε ένα μικρό περιβολάκι. Το καλλιεργούσε
κι΄ από ό,τι του απέδιδε, κρατούσε τόσα μόνο, όσα του χρειάζονταν να συντηρήται
φτωχικά. Τα υπόλοιπα τα έδινε στους φτωχούς ελεημοσύνη. Μα κάποτε ο διάβολος,
για να τον εμποδίση από το καλό, άρχισε να σπέρνη ζιζάνια στην ψυχή του. Του
ψιθύριζε λοιπόν στο νου: Βάλε λίγα
χρήματα στην άκρη για τα γεράματά σου. Μπορεί να σου έλθη και καμμιά αρρώστεια
και να μην είσαι σε θέσι να εργάζεσαι. Παρασύρθηκε ο άνθρωπος από τους λογισμούς
του. Περιώριζε σιγά-σιγά τις ελεημοσύνες του για να κάνη οικονομίες. Με τον
καιρό γέμισε ένα μικρό κιούπι με χρυσά νομίσματα. Όταν το έθαψε ικανοποιημένος
σ΄ ένα λάκκο του περιβολιού του, για να το έχη στα γεράματά του, του ήρθε
ξαφνικά βαρειά αρρώστεια και σάπισε το πόδι του. Ξέθαψε έτσι το κιούπι πολύ
γρήγορα για να ξοδεύη τις οικονομίες του σε γιατρούς και φάρμακα, χωρίς ωφέλεια
όμως. Το πόδι χειροτέρευε κι΄ οι γιατροί πήραν την απόφασι να το κόψουν. Την
παραμονή της ημέρας που ωρίστηκε η οδυνηρή εγχείρησι, πήρε κοντά στο κρεβάτι
του ο κηπουρός το κιούπι του κι΄ άρχισε να μετρά και να ξαναμετρά τα τελευταία
υπολείμματα της οικονομίας του που θα έδινε την επομένη στους γιατρούς για να
τον αφήσουν χωρίς πόδι. Είχε τώρα πικρά μετανοήσει που στήριξε πιο πολύ τις
ελπίδες του στα χρυσά νομίσματα, παρά στον Κύριόν του και τον παρακαλούσε μ΄
όλη του την ψυχή να τον συγχωρήση. Καθώς προσευχόταν κι΄ έκλαιε παρουσιάστηκε
μπροστά του Άγιος Άγγελος. –Τα χρήματα που σύναξες, στερώντας τα από τους
φτωχούς, σου χρησίμευσαν σε τίποτα; Τον ερώτησε με αυστηρή φωνή. –Όχι, κυριέ
μου. Αναγνωρίζω πως έσφαλα. Ω, αν τύχω συγγνώμης, δε θα ξαναπέσω στο ίδιο
σφάλμα. Μόνο η ελπίδα στο Θεό είναι σταθερή και βεβαία, φώνεξε ο δυστυχής μ΄
όλο τον πόνο της ψυχής του. Τότε ο αγαθός Άγγελος άγγιξε το πονεμένο πόδι και
παρευθύς το έγιανε. Το πρωϊ που πήγαν οι γιατροί με τα χειρουργικά τους
εργαλεία να το ακρωτηριάσουν, τον βρήκαν υγιέστατο να σκάβη το μικρό του
περιβόλι.
Η απιστία, το μίσος, η φιληδονία και η κοσμικότης θα συσκοτίσουν τον νουν των
ανθρώπων, δια να μη βλέπουν το φως της Αληθείας, την λαμπρότητα της Χάριτος και
το κάλλος της Ορθοδοξίας. Η Ορθόδοξος Εκκλησία θα κρυβεί από των οφθαλμών των
ανθρώπων όπισθεν του κονιορτού των πλανών των αιρέσεων, της ορθολογιστικής
σκέψεως της θετικοκρατικής αντιλήψεως και των ποικίλων άθεων και υλιστικών
θεωριών, αι οποίαι θα διαφημίζονται εν ονόματι της ανθρωπίνης επιστημονικής
γνώσεως. Άγνοια θα καλύπτει την Ορθοδοξίαν και ένεκα τούτου αύτη, ή θα
εξισώνεται προς τας αιρέσεις και θα νοείται ως εν τμήμα του κοσμικώς νοούμενου
«Χριστιανισμού», ή θα θεωρείται ως γεγονός παρωχημένων εποχών. Θα λογίζεται ως
υπάρξασα κάποτε, μη υπάρχουσα όμως σήμερον, ως βοηθήσασα άλλοτε την ανθρωπότητα,
μη ούσα όμως χρήσιμος εις το παρόν. Και η ιστορική ακόμη γνώσις ταύτης θα
κρίνεται ανωφελής και επομένως στερουμένη ενδιαφέροντος. Τοιουτοτρόπως, δια την
έλλειψιν γνώσεως περί αυτής, ή την ύπαρξιν μόνον πεπλανημένων πληροφοριών, η
Ορθόδοξος Εκκλησία θα περιέλθει εις λήθην δια τους πολλούς των ανθρώπων.
Η λήθη της εκκλησίας αποτελεί επίμονον επιδίωξιν των δαιμόνων. Οι δαίμονες
συνεργάζονται εις το πονηρόν έργον των, του οποίου σκοπός είναι να απωλεσθεί η
ψυχή του ανρθώπου, να επιφέρουν εις ημάς αιωνίαν πνευματικήν πανωλεθρίαν και να
παραδώσουν εις την λήθην το εν τω κόσμω εργαστήριον της εν Χριστώ σωτηρίας,
ήγουν την Ορθόδοξον του Θεού Εκκλησίαν. Εάν λησμονηθεί η Εκκλησία εν τω κόσμω,
τότε αίρεται και το έτερον εμπόδιον, δια την έλευσιν του Αντιχρίστου. Λήθη της
Εκκλησίας σημαίνει λήθην του Ευαγγελικού κυρήγματος, η δε λήθη αυτού αποτελεί
προυπόθεσιν και της σποράς, αλλά κυρίως της καρποφορίας των αντιχρίστων
ζιζανίων.
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ
ΑΘΜ ΜΕ ΤΟΝ ΝΕΟΕΚΛΕΓΕΝΤΑ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ
Από τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της
Αιγύπτου, Εξοχ.κ. Μοχάμεντ Μόρσι, έγινε θερμά δεκτός σήμερα, 27η
Ιουνίου ε.ε., η ΑΘΜ ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.
Θεόδωρος Β΄. Την συνάντηση, στην οποία προσεκλήθησαν εκπρόσωποι της
Αγγλικανικής, Προτεσταντικής και Μαρωνίτικης Εκκλησίας της χώρας, ζήτησε ο
Εξοχ. Πρόεδρος.
Ο Μακαριώτατος, ευχαριστώντας για
την άμεση πρόσκληση, ευχήθηκε στο νέο Πρόεδρο να έχει την ευλογία του Θεού στα
υψηλά καθήκοντα που ανέλαβε υπέρ του αιγυπτιακού λαού. Παράλληλα, του απηύθυνε
πρόσκληση να επισκεφθεί την Πατριαρχική Καθέδρα στην Αλεξάνδρεια. Ο
Εξοχ.κ.Μόρσι απεδέχθη αμέσως την πρόσκληση και τόνισε ότι κατά την επίσκεψή του
στην Μεγάλη Πόλη ο πρώτος σταθμός του θα είναι το παλαίφατο Πατριαρχείο, προς
το οποίο εξέφρασε την αμέριστη συμπαράστασή του, αφού 2.000 χρόνια οι
χριστιανοί ορθόδοξοι ζουν ειρηνικά και αδιάκοπα στην Νειλοχώρα .
Από την πλευρά του, ο Μακ.Πατριάρχης
προσέφερε στον κ.Πρόεδρο έναν ασημένιο δίσκο με το έμβλημα της Αλεξανδρινής
Εκκλησίας.
Η Δευτέρα είναι: η
θεανθρωπίνη αρετή της προσευχής και νηστείας. Η αρετή αυτή πρέπει να γίνη
μέθοδος ζωής του ορθοδόξου λαού μας, να γίνη η ψυχή της ψυχής του, διότι η
προσευχή και η νηστεία είναι τα παντοδύναμα μέσα τα δεδομένα από τον Χριστόν
δια την κάθαρσιν από κάθε ακαθαρσίαν όχι μόνον του ανθρωπίνου προσώπου, αλλά
και της κοινωνίας, και του λαού, και της ανθρωπότητος. Η προσευχή και η νηστεία
δύνανται να καθαρίσουν την ψυχήν του λαού μας από τας ακαθαρσίας μας και τας
αμαρτίας μας (Ματθ. 17, 19-21.
Λουκ. 9, 17-29). Πρέπει να
ταυτισθή η ψυχή του λαού με την ορθόδοξον ζωήν της προσευχής. Η προσευχή και η
νηστεία πρέπει να τελούνται όχι μόνον δια τα άτομα, ή μόνον δια τον λαόν, αλλά
δια τους πάντας και τα πάντα («κατά πάντα και δια πάντα»): δια τους φίλους και
τους εχθρούς, δια τους διώκοντας και τους αποκτείνοντας ημάς, διότι με αυτό
διακρίνονται οι χριστιανοί από τους εθνικούς (Ματθ. 5, 44-45).
«Άκουσα από κάποιον θαλασσινό, ότι ο αχινός, το πολύ μικρό και
ευκαταφρόνητο αυτό ζώο, προειδοποιεί τους ναυτικούς για την καλοκαιρία ή τη
φουσκοθαλασσιά. Ο αχινός, όταν προαισθανθή τρικυμία, ασφαλίζεται κάτω από ένα
μεγάλο βράχο και, έχοντας σαν άγκυρα το βάρος της πέτρας, δεν παρασύρεται
εύκολα απ΄ τα κύματα. Όταν οι ναυτικοί δουν το σημάδι αυτό, ξέρουν πως τους
περιμένει τρικυμία. Κανένας αστρολόγος, ούτε Χαλδαίος, που από τα΄ άστρα
μάντεψε τις αναταραχές των ανέμων, δίδαξε την τακτική αυτή στον αχινό. Αλλά ο
Κύριος της θαλάσσης και των ανέμων έβαλε φανερό σημάδι της μεγάλης του σοφίας
στο μικρό αυτό ζώο. Τίποτε λοιπόν δεν υπάρχει απρονόητο, τίποτε δεν είναι
παραμελημένο από τον Θεό. Όλα τα βλέπει το ακοίμητο μάτι. Σ΄ όλα είναι παρών,
προσφέροντας σε καθένα τη σωτηρία. Αν τον αχινό δεν άφησε ο Θεός έξω απ΄ τη
στοργική Του παρακολούθησι, τη δική σου ζωή—τι λες; --δεν την αγκαλιάζει με την
ίδια στοργή;».
Αιμοδοσία θα γίνει σήμερα Τετάρτη 27/6 στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αποστόλου Παύλου Κορίνθου
από τις 4:00μμ έως τις 8:00 το βράδυ.
Με θέμα
«προληπτικά μέτρα εν όψει του καλοκαιριού θα μιλήσει η κ. Αμαλία Λεντζή σήμερα Τετάρτη 27/6 στις 7:30μμ στον Ιερό Ναό Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Υμηττού .
Στο
Δημοτικό Σχολείο της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς ( επί της οδού Πατρών
122-124) πραγματοποιούνται εγγραφές για τη νέα σχολική χρονιά. Πληροφορίες στον τηλεφωνικό αριθμό 210-4610915.
Πενθήμερη
προσκυνηματική εκδρομή στην Βουλγαρία διοργανώνει ο Ραδιοφωνικός Σταθμός της Πειραϊκής Εκκλησίας από 18-22 Ιουλίου. Οι συμμετέχοντες στο
προσκύνημα θα έχουν την ευκαιρία να επισκεφθούν την περίφημη Ιερά Μονή του
Αγίου Ιωάννου της Ρίλλας, η οποία ιδρύθηκε τον δέκατο αιώνα
και διακρίνεται για τις αξιόλογες εικόνες της, τις Ιερές Μονές Ροζένσκι και
Μπάτσκοβο , ιστορικά μνημεία όπως
τους Ιερούς Ναούς Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι και Αγίας Κυριακής , την
πρωτεύουσα Σόφια, τη Φιλιππούπολη με το περίφημο ρωμαϊκό Θέατρο του Τραϊανού
και τον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, το Μέλνικ με τα αξιόλογα φυσικά
φαινόμενα και άλλα αξιοθέατα. Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις
συμμετοχής μπορείτε να απευθύνεσθε στους τηλεφωνικούς αριθμούς του Ρ/ Σ :
210-4118602 και 210-4118640.
Συνεχίζονται
επίσης οι εγγραφές για το θερινό πρόγραμμα του Δημοτικού Σχολείου
της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς που θα ολοκληρωθεί στις 20 Ιουλίου. Στο
πρόγραμμα μπορούν να συμμετέχουν μαθητές του Σχολείου της Μητροπόλεως αλλά και
άλλων σχολείων ηλικίας 6-12 ετών. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει
:
-Αθλητικές δραστηριότητες, ( όπως ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλλευ,
πιγκ-πογκ,κολύμβηση). -Εκπαιδευτικές δραστηριότητες,(όπως πληροφορική, ξένες
γλώσσες, καλλιτεχνική απασχόληση και θεατρικό παιχνίδι). Περισσότερες πληροφορίες δίνονται στον τηλεφωνικό
αριθμό:210-4610915.
"Θλίβεται
κανείς και σπαράσσει μέχρι βαθέων, αναλογιζόμενος και μόνο την πατριαρχική
ρήση, που θεωρεί τους Αγίους Πατέρες, οι οποίοι αγωνίσθηκαν εναντίον του πάπα
ως θύματα του Διαβόλου και αξίους της συγχωρήσεως και του ελέους του Θεού .
Αν όμως, , είναι όργανα και θύματα του Διαβόλου,
πρέπει να τους διαγράψουμε από τις δέλτους των Αγίων, να καταργήσουμε τις
εορτές και τις ακολουθίες, και αντί να επικαλούμεθα τις πρεσβείες και την
βοήθειά τους, να τους κάνουμε μνημόσυνα και τρισάγια, για να τους συγχωρήσει ο
Θεός."
Στο πλαίσιο της «Εβδομάδας
Τσαμουριάς» το κέντρο των Τιράνων, γέμισε πανό που αναγράφουν: «Αγαπώ την
Τσαμουριά» (I ❤ Çamëria).
Η πρωτοβουλία ανήκει στο κόμμα των Τσάμηδων «PDIU», που είναι εταίρος στην
κυβέρνηση Μπερίσα που ουσιαστικά στηρίζει τέτοιου είδους πρωτοβουλίες που στόχο
δεν έχουν μόνο την Ελλάδα, αλλά και την ελληνική μειονότητα στη χώρα.
Τα αλβανικά ΜΜΕ κάνουν λόγο σε ρεπορτάζ τους για τις «μακάβριες σφαγές
Τσάμηδων» από τις ελληνικές αρχές, φιλοξενώντας τις προκλητικές δηλώσεις του
προέδρου του PDIU, Shpetim Idrizi. Την ίδια ώρα βέβαια αποκρύπτουν, πως οι
Τσάμηδες εγκατέλειψαν το ελληνικό έδαφος ως «εγκληματίες πολέμου» αφού
συνεργάστηκαν κατά του ελληνικού πληθυσμού με τους Ιταλούς και τους Γερμανούς
κατακτητές.
«Αυτή την εβδομάδα, τιμούμε τους Τσάμηδες μάρτυρες. Είναι εβδομάδα όλων των
Αλβανών, γιατί η Τσαμουριά είναι όλων των Αλβανών. Το Τσάμικο ζήτημα είναι
σήμερα πιο έντονο όσο ποτέ, έχει κερδίσει τη μάχη με το χρόνο. Εμείς σήμερα
είμαστε αποφασισμένοι όσο ποτέ άλλοτε, να φτάσουμε μέχρι τέλους το Τσάμικο
ζήτημα» δήλωσε συγκεκριμένα ο ίδιος, ζητώντας από τα Τίρανα να θέσουν το θέμα
στη νέα ελληνική κυβέρνηση.
Οι εκδηλώσεις για την «Εβδομάδα Τσαμουριάς» στην Αλβανία, θα ολοκληρωθούν στις
30 Ιουνίου, με αποκορύφωση την πορεία-πρόκληση προς τα ελληνικά σύνορα και το
τελωνείο της Κακαβιάς.
Τότε ένας ησυχαστής μου υπενθύμισε την περίπτωση του
ασκητού πού, μετά την άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως, είδε επάνω στήν αγία
Πρόθεση ερειπωμένου Ναού, μία γουρούνα με τα νεογνά της και άρχισε να κλαίει
και νά οδύρεται. Τότε ενεφανίσθη Άγγελος Κυρίου και του λέγει· Αββά, τί
κλαίεις; Γνωρίζεις ότι, αυτό πού είδες, είναι πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την
αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν; Και ο Αγγελος εγένετο άφαντος.
(από το κείμενο του Θεόκλητου Διονυσιάτη:Μελαγχολικές
ενοράσεις).
«Η
Ελλάδα ασκεί πολιτική γενοκτονία εναντίον μας. Αυτό που κάνει η Ελλάδα αφορά τη
μοίρα των ανθρώπων, παρεμποδίζει την ένταξή μας σε ΝΑΤΟ και ΕΕ και όλα τα οφέλη
που μπορούμε να έχουμε», ανέφερε ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Νίκολα Γκρούεφσκι, στο
πλαίσιο χθεσινοβραδινής συνέντευξής του στον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό των
Σκοπίων «Κανάλ 5».
Σε ερώτηση για το τι αναμένει από τη νέα ελληνική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό
Αντώνη Σαμαρά σχετικά με το ζήτημα της ονομασίας, ο κ. Γκρούεφσκι είπε ότι,
«έχοντας υπόψη το παρελθόν του κ. Σαμαρά και τις απόψεις του για το θέμα αυτό,
δεν πρέπει να περιμένουμε και πολλά».
Ο κ. Γκρούεφσκι υποστήριξε ότι ο κ. Σαμαράς, το 1991, ως υπουργός Εξωτερικών
της Ελλάδας, από κοινού με τον τότε πρωθυπουργό της χώρας Κωνσταντίνο
Μητσοτάκη, «δημιούργησε το πρόβλημα της ονομασίας».
Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι οι ευθύνες που έχει κάποιος ως πρωθυπουργός μίας χώρας
είναι διαφορετικές από απόψεις και θέσεις που εξέφραζε από άλλη θέση και ως εκ
τούτου, η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ θα περιμένει μερικούς μήνες μέχρι να διαπιστώσει
ποια θα είναι η οριστική θέση του κ. Σαμαρά κι «εάν υπάρχει βούληση από την
ελληνική πλευρά για την επίλυση της εκκρεμότητας της ονομασίας».
Ακόμη, ο κ. Γκρούεφσκι εκτίμησε ότι στην παρούσα φάση δεν είναι πιθανή η
επίτευξη ευρύτερης συναίνεσης στο εσωτερικό της ΠΓΔΜ για τον καθορισμό των
«κόκκινων γραμμών» της χώρας, καθώς, όπως είπε, η αντιπολίτευση δεν έχει συνεπή
στάση επί του ζητήματος της ονομασίας και μεταβάλει συνεχώς τη θέση της για το
θέμα αυτό.
