Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

«ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ» ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΙ

Οι άνθρωποι κατεδίκασαν τον Θεόν εις θάνατον, ο Θεός όμως δια της αναστάσεώς Του «καταδικάζει» τους ανθρώπους εις αθανασίαν. Δια τα κτυπήματα τους ανταποδίδει τους εναγκαλισμούς, δια τας ύβρεις τας ευλογίας, δια τον θάνατον την αθανασίαν. Ποτέ δεν έδειξαν οι άνθρωποι τόσον μίσος προς τον Θεόν, όσον όταν Τον εσταύρωσαν, και ποτέ δεν έδειξεν ο Θεός τόσην αγάπην προς τους ανθρώπους, όσην όταν ανέστη. Οι άνθρωποι ήθελαν να καταστήσουν τον Θεόν θνητόν, αλλ΄ ο Θεός δια της αναστάσεώς Του κατέστησε τους ανθρώπους αθανάτους. Ανέστη ο σταυρωθείς Θεός και απέκτεινε τον θάνατον. Ο θάνατος ουκ έστι πλέον. Η αθανασία κατέκλυσε τον άνθρωπον και όλους τους κόσμους του.                                                                                                                                              Δια της αναστάσεως του Θεανθρώπου η ανθρωπίνη φύσις ωδηγήθη τελεσιδίκως εις την οδόν της αθανασίας, και έγινε φοβερά και δι΄ αυτόν τον θάνατον. Διότι προ της αναστάσεως του Χριστού ο θάνατος ήτο φοβερός δια τον άνθρωπον, από δε της αναστάσεως του Κυρίου γίνεται ο άνθρωπος φοβερός δια τον θάνατον. Εάν ζη δια της πίστεως εις τον Αναστάντα Θεάνθρωπον ο άνθρωπος, ζη υπεράνω του θανάτου. Καθίσταται απρόσβλητος και από τον θάνατον. Ο θάνατος μετατρέπεται εις «υποπόδιον των ποδών αυτού»: «Που σου, θάνατε, το κέντρον; Που σου, άδη, το νίκος;» (πρβλ. Α΄ Κορ. 15, 55-56). Ούτως, όταν ο εν Χριστώ άνθρωπος αποθνήσκη, αφήνει απλώς το ένδυμα του σώματός του δια να το ενδυθή εκ νέου κατά την ημέραν της Δευτέρας Παρουσίας.                                                                                                                              Μέχρι της αναστάσεως του Θεανθρώπου Χριστού ο θάνατος ήτο η Δευτέρα φύσις του ανθρώπου, η πρώτη ήτο η ζωή, και ο θάνατος η Δευτέρα. Ο άνθρωπος είχε συνηθίσει τον θάνατον ως κάτι το φυσικόν. Αλλά με την ανάστασίν Του ο Κύριος ήλλαξε τα πάντα: η αθανασία έγινεν η Δευτέρα φύσις του ανθρώπου, έγινε κάτι το φυσικόν εις τον άνθρωπον, και το αφύσικον κατέστη ο θάνατος. Όπως μέχρι της αναστάσεως του Χριστού ήταν φυσικόν εις τους ανθρώπους το να είναι θνητοί, ούτω μετά την ανάστασιν έγινε φυσική δι΄ αυτούς η αθανασία. 

Μέγας Αντώνιος : ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΡΕΤΗΣ

Αὐτοὶ ποὺ λένε ὅτι θέλουν νὰ ζήσουν τὴν ἐνάρετη καὶ εὐλαβῆ καὶ ἔνδοξη ζωή, δὲν πρέπει νὰ κρίνονται ἀπὸ τὸ πλαστὸ ἦθος (ἐξωτερικὴ συμπεριφορά), οὔτε ἀπὸ τὴν ψεύτικη πολιτεία, ἀλλὰ νὰ κρίνονται ἀπὸ τὰ ἴδια τὰ ἔργα τους, ὅπως οἱ τεχνίτες, ζωγράφοι καὶ ἀνδριαντοπλάστες, διότι αὐτὰ δείχνουν θετικὰ τὴν ἐνάρετη καὶ θεοφιλῆ πολιτεία τους καὶ ἀπὸ τὸ ἐὰν ἀποστρέφονται σὰν παγίδες ὅλες τὶς πονηρὲς ἡδονὲς (πράγμα ποὺ δείχνει ἀρνητικὰ τὴν ἐνάρετη πολιτεία τους).

Ο μέγας πατήρ ἡμῶν καί ὁμολογητής Θεόδωρος ὁ Στουδίτης : πλήν ὅτι μολυσμόν ἔχει ἡ κοινωνία ἐκ μόνου τοῦ ἀναφέρειν αὐτόν, κἂν ὀρθόδοξος εἴη ὁ ἀναφέρων!

Καί ὁ μέγας πατήρ ἡμῶν καί ὁμολογητής Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ταῦτα λέγει πρός τινα, διά τῆς τιμίας αὐτοῦ ἐπιστολῆς :

“ἔφης δε μοι ὅτι δέδοικας εἰπεῖν τῷ πρεσβυτέρῳ σου, μή ἀναφέρειν τόν αἱρεσιάρχην, καίτοι περί τούτου εἰπεῖν σοι τό παρόν, οὐ καταθαρρῶ · πλήν ὅτι μολυσμόν ἔχει ἡ κοινωνία ἐκ μόνου τοῦ ἀναφέρειν αὐτόν, κἂν ὀρθόδοξος εἴη ὁ ἀναφέρων”.

((Ἐπιστολή Ἁγιορειτῶν πρός τόν Βασιλέα Μιχαήλ τόν Παλαιολόγον, εἰς: Δοκίμιον Ἱστορικόν Μοναχοῦ Καλλίστου Βλαστοῦ, ἐκδ. 1896, σελ. 97-107).

Στην Ορθόδοξη αγιοτόκο Ελλάδα μας : Καθηγήτρια προς μαθήτρια : "Πρέπει να αισθάνεσαι ενοχές γιατί είσαι χριστιανή"!

ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ

Εἶναι θλιβερὰ ὅσα συµβαίνουν στὰ σχολεῖα τῆς Πατρίδος µας, στὰ ὁποῖα προεξάρχοντες εἶναι δυστυχῶς Ἕλληνες ἐκπαιδευτικοί, στοὺς ὁποίους ἐµπιστευόµαστε τὴν ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν µας. Ἀναφέρουµε τέσσερα τέτοια περιστατικά, ὅπως µᾶς τὰ κατήγγειλαν ἀναγνῶστες µας..

α) Φιλόλογος καθηγήτρια ἀπευθυνοµένη σὲ πιστὴ µαθήτρια, τέκνο εὐσεβοῦς οἰκογενείας, εἶπε µέσα στὴν τάξη µπροστὰ σ᾽ ὅλους τους συµµαθητὲς καὶ τὶς συµµαθήτριές της «Πρέπει νὰ αἰσθάνεσαι ἐνοχὲς γιατί εἶσαι χριστιανή»! Ὅλα τὰ παιδιὰ τῆς τάξεως ἔµειναν ἄφωνα.

β) Ἔξω ἔβρεχε. Καὶ δὲν µποροῦσε νὰ γίνει κοινὴ προσευχή. Καὶ ὁ καθηγητὴς ἅρπαξε τὴν εὐκαιρία. «Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ προσευχόµαστε στὸ σχολεῖο», εἶπε στὴν αἴθουσα διδασκαλίας. Ὁ µαθητὴς Λυκείου ὅµως τοῦ ἀντέτεινε µὲ εὐγένεια: «Ὄχι, κ. καθηγητά, ἡ προσευχὴ πρέπει νὰ γίνει ὁπωσδήποτε µέσα στὴν τάξη». Ὁ καθηγητὴς ὄµως ἀρνήθηκε ἐπίµονα!

γ) Σὲ µαθητικὴ ἐκδροµὴ στὴν Ζάκυνθο οἱ µαθητὲς τῆς Α´ Λυκείου βρέθηκαν µπροστὰ στὸ ἱερὸ Λείψανο τοῦ θαυµατουργοῦ ἁγίου Διονυσίου (Ζακύνθου). Ἐλάχιστα ὅµως παιδιὰ πλησίασαν καὶ µὲ εὐλάβεια ἀσπάστηκαν τὸ ἱερὸ Λείψανο. Τὰ ὑπόλοιπα ἀρνήθηκαν νὰ πλησιάσουν καὶ νὰ τὸ ἀσπασθοῦν. Ἔνιωσαν ἐντελῶς ἀµήχανα, ἀφοῦ κανένας δὲν τὰ δίδαξε τί δύναµη ἔχουν τὰ ἱερὰ Λείψανα τῶν ἁγίων µας.

δ) Καθηγητὴς θεολόγος σὲ Γυµνάσιο τοῦ Πειραιᾶ ἐκφράζοντας τὶς δυσκολίες ποὺ ἀντιµετωπίζει στὸ ἔργο του ἀπὸ συναδέλφους τοῦ σχολείου του ἀνέφερε καὶ τοῦτο: Στὸ σχολεῖο του ὑπάρχει ἤδη ἀπὸ κατασκευῆς τοῦ κτηρίου ἰδιαίτερο διαµέρισµα ποὺ διαµορφώθηκε ἀπὸ ἐτῶν καὶ διακοσµήθηκε µὲ εἰκόνες, γιὰ νὰ λειτουργεῖ ὡς χῶρος ἠρεµίας καὶ προσευχῆς, γιὰ ὅσα παιδιὰ θὰ ἤθελαν νὰ καταφεύγουν σ᾽ αὐτόν. Ὁ χῶρος αὐτὸς ἔδινε παρηγοριὰ καί στήριγµα, καί ὅσα παιδιὰ κατέφευγαν ἐκεῖ γιὰ ὀλιγόλεπτη προσευχὴ ἀντλοῦσαν δύναµη. Ὅµως ὁ χῶρος αὐτὸς «ἐνοχλοῦσε» κάποιους συναδέλφους τοῦ θεολόγου. Καὶ τί ἔκαναν, νοµίζετε; Τὴν «ἐνόχλησή» τους ἐξέφρασαν καταθέτοντας µἠνυτήρια ἀναφορὰ κατὰ τοῦ θεολόγου!

Τέτοια συµβαίνουν στὰ σχολεῖα µας.
Ἀσφαλῶς δὲ καὶ ἄλλα παρόµοια. Δὲν χρειάζεται βέβαια νὰ ρωτήσουµε τί κάνει τὸ ἀρµόδιο Ὑπουργεῖο. Διότι αὐτὸ µεριµνᾶ γιὰ τὴν ἐπιβολὴ ἑνὸς ἑρµαφρόδιτου θρησκειολογικοῦ µαθήµατος, στὸ ὁποῖο ἡ ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως ἐξισώνεται µὲ τὶς πλάνες τοῦ Ἰσλὰµ καὶ ὅλες τὶς ἀνατολικὲς θρησκεῖες, δηλαδὴ τὸν σατανισµὸ µὲ ποικίλες µορφές, διότι, ὅπως λέγει ἡ Ἁγία Γραφή, «οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιµόνια». Εἶναι ὅµως καιρὸς νὰ ξεσηκωθοῦν οἱ γονεῖς καὶ ὅσοι πονοῦν αὐτὴ τὴν χώρα, ποὺ σήµερα προσφέρει τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ µὲ τὶς ἱεραποστολές της στὴν Ἀφρικὴ καὶ στὴν Ἀσία.

πηγή: «Ο ΣΩΤΗΡ» (ἀρ. τ. 2047, 15.06. 2012)

Μετά από 64 χρόνια στο ΠΣΕ, ιδού τα αποτελέσματα των οικουμενιστών : οι αιρετικοί προτεστάντες ...έγιναν Ορθόδοξοι!!!

Ἱστορική ἀναδρομή τῆς προσεγγίσεως Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν κατά τόν 20oν αἰώνα.

Ἀρχιμ. Ἰωάσαφ Μακρῆ,

Ἱερᾶς Μονῆς Μεγάλου Μετεώρου.

 Ἡ Πατριαρχική Ἐγκύκλιος τοῦ 1895

Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ἑπτά μόλις χρόνια πρίν τήν ἔκδοση τῆς ἐγκυκλίου τοῦ 1902, ἐκδόθηκε ἡ Πατριαρχική ἐγκύκλιος τοῦ 1895 ἡ ὁποία ἀποτελοῦσε τήν ἀπάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου πρός τόν Πάπα Λέοντα τόν ΙΓ΄ καί ἡ ὁποία μᾶς περιγράφει ἀνάγλυφα καί ἀποκαλυπτικά τό ἐπίπεδο τῶν σχέσεων καί τό κλίμα πού ἐπικρατοῦσε μεταξύ Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν ἐκείνη τήν περίοδο, τίς αἱρετικές πλάνες τοῦ παπισμοῦ καί τήν ὕπουλη διείσδυσή του στούς κόλπους τῆς Ὀρθοδοξίας μέσῳ τῆς Οὐνίας.

Συγκεκριμένα στίς 20 Ἰουνίου τοῦ 1894 ὁ Πάπας Λέων ὁ ΙΓ΄ ἀπηύθυνε τήν ἐγκύκλιο «Praeclara gratulationis» «πρός τούς ἡγεμόνας καί τούς λαούς τῆς οἰκουμένης» μέ τήν ὁποία καλοῦ σε τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία σέ μία οὐνιτικοῦ τύπου ἕνωση μέ τό Βατικανό. Ἀναγνώριζε δηλαδή στούς Ὀρθοδόξους τό δικαίωμα νά διατηρήσουν τό λειτουργικό τυπικό καί τίς παραδόσεις τους, ἀρκεῖ νά ἀναγνωρίσουν τήν ἐξουσία τοῦ Πάπα καί μάλιστα ὡς ἀλάθητου, ὅπως πρόσφατα εἶχε θεσπισθεῖ καί μέ τήν μορφή δόγματος ἀπό τούς Ρωμαιοκαθολικούς στήν Α΄ Βατικανή Σύνοδο τό 1870. Ταυτόχρονα ὀργάνωσε μέ δυναμικώτερο τρόπο καί μεγαλύτερη ἔνταση τήν δράση τῶν Οὐνιτῶν στήν Ὀρθόδοξη Ἀνατολή καί τόν εἰς βάρος τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν προσηλυτισμό.

Μπροστά σ’ αὐτή τήν ἀπροκάλυπτη ἐπίθεση τῶν παπικῶν τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἀμύνεται ὑπέρ τῆς ἀκεραιότητος τοῦ ὀρθοδόξου ποιμνίου τό ὁποῖο ἐπιχειρεῖ νά ἐνημερώσει καί νά προστατεύσει μέ τήν ἐγκύκλιο τοῦ 1895, ὅπου γίνεται ἐκτενής ἀνάλυση τῶν παπικῶν πλανῶν.

Ἡ Πατριαρχική Ἐγκύκλιος τοῦ 1895 ἀποτυπώνει, ἐπίσης, μέ χαρακτηριστικό τρόπο τό κλίμα πού ἐπικρατοῦσε τήν περίοδο ἐκείνη στίς σχέσεις Ὀρθοδόξων καί Pωμαιοκαθολικῶν καί τίς βλέψεις τοῦ Βατικανοῦ ἔναντι τῶν Ὀρθοδόξων:

«Ἐν ἐσχάτοις δέ χρόνοις ὁ πονηρός διέσπασεν ἀπό τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ καί ἔθνη ὁλόκληρα τῆς Δύσεως, ἐμφυσήσας τοῖς ἐπισκόποις τῆς Ῥώμης φρονήματα ὑπερφιάλου ἀλαζονείας, ποικίλας γεννησάσης καινοτομίας ἀθέσμους καί ἀντευαγγελικάς. Καί οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλά δή καί παντί τρόπῳ ἀγωνίζονται οἱ κατά καιρόν Πάπαι τῆς Ῥώμης, ἵνα ὑποτάξωσιν εἰς τάς ἑαυτῶν πλάνας τήν ἀκραδάντως ἀνά τήν Ἀνατολήν τῇ πατροπαραδότῳ τῆς πίστεως ὀρθοδοξίᾳ στοιχοῦσαν Καθολικήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, ἑνώσεις κατά τήν ἰδίαν φαντασίαν ἐπιδιώκοντες ἁπλῶς καί ἀβασανίστως» (Ἰω. Καρμίρη, Τά Δογματικά καί Συμβολικά Μνημεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, Ἐν Ἀθήναις 1953, σελ. 933).

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ Π. ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΤΡΙΚΑΜΗΝΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ 15ου ΚΑΝΟΝΟΣ ΤΗΣ ΠΡΩTΟΔΕΥΤΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ.

 Μοναχός Ιωσήφ

Άγιον Όρος.

Η πλέον όμως άδικη κρίση διαπράττεται από τον π. Ευθύμιο στην αναφορά του δια τους πιστούς του παλαιού εορτολογίου, όπου δεν απαξιοί απλώς την αποτείχισή τους λόγω της εισαγωγής του παπικού ημερολογίου, αλλά την παρουσιάζει και ως αντικανονική και αδίκως γενομένη (σ. 232), καθώς πιστεύει ότι δεν αποτελούσε παράβαση αντικανονική, ούτε αθέτηση κάποιας εκκλησιαστικής παραδόσεως !!! Αντιθέτως τους συντάσσει με τους σχισματικούς, αλλά και εμπεσόντες σε μία ιδιότυπη ειδωλολατρία (σ. 230) και πλάνη (σ. 231). Τα λέει αυτά ίσως δια να μην έχει αντιπάλους στην διεκδίκηση της δόξας ενός αποτειχισμένου ομολογιτού…  Προς πίστωση δε των λεγομένων του παρουσιάζει απόσπασμα του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, όπου λέγει ότι δεν έχει ουδεμία σημασία ο χρόνος όπου θα εορτάσωμε κάποιον Άγιο, ή μια Δεσποτική, ή Θεομητορική εορτή, αρκεί να την εορτάσομεν (σ. 240). Φθάνει δε στο σημείο να πη ότι δεν έχει σημασία το πότε θα εορτασθή ακόμη και η εορτή του Πάσχα: «Τα βασικά σημεία εδώ της διδασκαλίας του αγίου (λέγει ο π. Ευθύμιος) είναι ότι και δι΄ αυτήν την εορτή του Πάσχα δεν υπάρχει πρόβλημα δια το πότε θα την εορτάσωμε, αρκεί να εορτάσωμε μαζί με την Εκκλησία»!!!  Δυστυχώς όμως δια τον π. Ευθύμιο, τα λόγια του αγίου Χρυσοστόμου όπου επέλεξε δια να κτυπήση τους παλαιοημερολογίτας, τα ίδια ακριβώς λόγια ο άγιος Νικόδημος ο αγιορείτης, στο συγγραφέν υπ΄ αυτού και εγκεκριμένο υπό του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Ιερόν Πηδάλιον της Ορθοδόξου Εκκλησίας (σ. 9), τα στρέφει εναντίον των καινοτομησάντων το Ιουλιανό Ημερολόγιο και Εορτολόγιο, δηλαδή κατά του π. Ευθυμίου και των συν αυτώ πεισμόνων καινοτόμων νεοημερολογιτών, και ουχί κατά των εμμενόντων μετ΄ ευλαβείας στα πάτρια! 

Συνεχίζεται.

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Καί βεβαίως διά τήν προσέγγισι τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς αἱρετικούς προτείνεται τό ἑνιαῖο ἡμερολόγιο: «Δύναται δέ ἡ φιλία αὕτη καί ἀγαθόφρων πρός ἀλλήλους διάθεσις ἐκφαίνεσθαι καί τεκμηριοῦσθαι εἰδικώτερον, κατά τήν γνώμην ἡμῶν, ὡς ἑξῆς: α) διά τῆς παραδοχῆς ἑνιαίου ἡμερολογίου πρός ταυτόχρονον ἑορτασμόν τῶν μεγάλων χριστιανικῶν ἑορτῶν ὑπό πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν». Ἡ ἐγκύκλιος λοιπόν αὐτή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἶναι ἕνας ὁδοστρωτήρας, 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Δι΄ όλα αυτά η ημέρα της Γεννήσεως του Θεού Λόγου εν σαρκί—τα Χριστούγεννα—είναι εορτή θαυμαστή και δια το μεγαλείον της και δια το μυστήριόν της και δια το νόημά της. Εορτάζοντες τα Χριστούγεννα, ουσιαστικώς ομολογούμεν και δοξάζομεν το μοναδικόν αληθινόν νόημα και τον λόγον της ανθρωπίνης υπάρξεως, του ανθρωπίνου πνεύματος, της ανθρωπίνης σκέψεως, της ανθρωπίνης αισθήσεως, της ανθρωπίνης ζωής. Διότι κατά την ημέραν της του Κυρίου Γεννήσεως «ανέτειλε τω κόσμω το φως το της γνώσεως», του θείου νοήματος, και επλήρωσεν όλον τον κόσμον μέχρι των περάτων του, και απεκάλυψεν εις ημάς το αιώνιον νόημα και τον λόγον αυτού του κόσμου και του εν τω κόσμω ανθρώπου.                                                                                                                                             Εις την Γέννησιν του Χριστού, μας εδόθη η αποκάλυψις και το νόημα τόσον του μυστηρίου του ανθρώπου, όσον και του μυστηρίου του ουρανού και της γης. Δια τούτο μας είναι αγαπητός ο άνθρωπος: διότι ανήκει εις τον Θεόν Λόγον και, εξ αιτίας αυτού, είναι λογικός. Αλλά μας είναι αγαπητή και η ψυχή του ανθρώπου, διότι ανήκει και αυτή εις τον Λόγον και, δι΄ αυτό, είναι λογική, και η σκέψις του ανθρώπου, μας είναι αγαπητή, διότι ανήκει εις τον Λόγον και δι΄ αυτό είναι λογική, και η αίσθησις του ανθρώπου επίσης, διότι ανήκει εις τον Λόγον και δι΄ αυτό είναι και αυτή είναι λογική, κατά τον ίδιον τρόπον και η ζωή του ανθρώπου, διότι είναι του Λόγου, και δι΄ αυτό είναι λογική, μας είναι αγαπητός και ο κόσμος ακόμη, διότι είναι του Θεού Λόγου, και δι΄ αυτό και αυτός είναι λογικός, καθώς και ο ουρανός, διότι και αυτός είναι του Λόγου, και δια τούτο είναι λογικός.                                                                                                                                                   Με την γέννησιν του Θεού εν σώματι, εγεννήθη εις αυτόν τον κόσμον όλος ο Θεός, όλη η Αλήθεια του Θεού, όλη η Δικαιοσύνη του Θεού, όλη η Αγάπη του Θεού, όλη η Αγαθότης του Θεού, όλον το Έλεος του Θεού. δια τούτο όλοι οι πεινώντες και διψώντες τον Θεόν και την Δικαιοσύνην Αυτού, μέσα εις την πνευματικήν έξαρσιν και την άπειρον χαράν των, χαιρετίζουν όλα τα όντα και όλην την κτίσιν με τον χριστουγεννιάτικον χαιρετισμόν: Χριστός εγεννήθη! Ενώ από τα χριστονοσταλγικά βάθη των όντων και της κτίσεως αντηχεί συγκινητική η απάντησις: Αληθώς εγεννήθη!

Αυτοκτονούμεν!!!

Ιανουάριος 1970---Δεκέμβριος 2011

 

15 .210 .000, δεκαπέντε  εκατομμύρια διακόσιες δέκα χιλιάδες ελληνόπουλα κατακρεουργήθηκαν από τις αμβλώσεις!!!

 

 

Με το εθνικό έγκλημα της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων και μάλιστα με δαπάνες του κράτους, δια του Ν. 1609 του 1986.

 

Με την έντεχνη από το  1980  αλλοίωση της ομοιογένειας των Ελλήνων εκ 3.000. 000 λαθρομεταναστών, οι περισσότεροι εξ αυτών  Μουσουλμάνοι.

 

Και τώρα με την έντεχνη σταδιακή απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες και λαθρομετανάστες, είναι όντως τραγικόν, ευρισκόμεθα προ της  αλλοιώσεως και μειώσεως του ελληνικού πληθυσμού, και οι υπεύθυνοι του έθνους συνεχίζουν να νομιμοποιούν και να πληρώνουν δια 350 χιλιάδες περίπου, εκτρώσεις, ετησίως.

 

Αυτοκτονούμεν!!!

 

"και έκραξαν φωνή μεγάλη λέγοντες· έως πότε, ο δεσπότης ο άγιος και ο αληθινός, ου κρίνεις και εκδικείς το αίμα ημών εκ των κατοικούντων επί της Ελληνίδος γης;"

Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα, Ολα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις :

ž  ἡ πατριαρχική ἐγκύκλιος τοῦ 1920,

ž  ἡ ἐπίσημη «ἄρσις τῶν ἀναθεμάτων» τό 1965 ποῦ ἀπό τήν φύση τους εἶναι αἰώνια,

ž  ἡ ἐπίσημη χορηγία τῶν Μυστηρίων πρός τούς παπικούς το 1969 ἀπό τό Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας,

ž  ἡ συμμετοχή τῶν ὀρθοδόξων στό Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν (ΠΣΕ) ὡς ἰδρυτικά του μέλη ἀπό τό 1948 (οὔτε οἱ Παπικοί δέν καταδέχτηκαν ποτέ νά γίνουν μέλη τοῦ ΠΣΕ) ,

ž  ἡ συνοδική ἀναγνώριση τῶν Λατίνων στό Μπάλαμαντ τό 1993,

ž  ἡ συνοδική ἀναγνώριση τῶν Μονοφυσιτῶν στό Σαμπεζύ ἀπό 9 ὀρθόδοξες ἐκκλησίες καί οἱ μετά αὐτῶν ἑνωτικές ἀποφάσεις τῶν Πατριαρχείων Ἀλεξανδρείας καί Ἀντιοχείας,

ž  ἡ ἐπίσημη ἀναγνώριση τοῦ βαπτίσματος καί τῆς ἱερωσύνης τῶν Λουθηρανῶν στό Φράιζινγκ ἀπό τόν Γερμανίας Αὐγουστίνο καί τήν περί αὐτόν Σύνοδο.

Ἡ διάβρωση τῆς ὀρθοδόξου αὐτοσυνειδησίας.

Τοῦ  πρεσβυτέρου π. Ἀγγέλου Ἀγγελακοπούλου, Ἐφημερίου

Ἱεροῦ Ναοῦ Ζωοδόχου Πηγῆς Χατζηκυριακείου Πειραιῶς

Εἶναι δυστύχημα νὰ διαπιστώνει κανεὶς ὅτι τὶς τελευταῖες δεκαετίες βρισκόμασθε σ᾽ ἕνα πρωτοφανῆ καλπασμὸ τοῦ διαθρησκειακοῦ συγκρητισμοῦ. Τὸ ἀντίχριστο πνεῦμα του, ἔχει ἐπηρεάσει πολλοὺς Πατριάρχες, Ἀρχιεπισκόπους, Ἐπισκόπους, Ἀρχιμανδρίτες, ἱερεῖς, μοναχούς, θεολόγους καὶ λαϊκοὺς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Γιὰ νὰ γίνει, αὐτὸ ποὺ λέμε, ἀντιληπτὸ καὶ γιὰ νὰ διαπιστωθεῖ, δυστυχῶς, τὸ μέγεθος τῆς πτώσεως ἀπὸ τὴν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τὴν παράδοση τῶν Ἁγίων Πατέρων, κρίνουμε ὀρθὸ νὰ ἑστιάσουμε τὴν προσοχή μας στὶς τελευταῖες καὶ μόλις πρόσφατες ἐπίσημες διατυπωμένες, θέσεις καὶ ἐνέργειες οἰκουμενιστῶν «ὀρθοδόξων» Πατριαρχῶν καὶ Ἐπισκόπων, ποὺ συστοιχίζονται καὶ μεταλαμπαδεύουν αὐτὸ τὸ πεπλανημένο πνεῦμα τοῦ διαθρησκειακοῦ συγκρητισμοῦ.

Ὁ οἰκουμενιστὴς Οἰκ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος στὶς 29-10-2009 ἀπεκάλεσε τὸ Κοράνιο «ἅγιο» καὶ τὸ δώρισε στὸν Μουσουλμάνο Πρόεδρο τῆς Κόκα–Κόλα καὶ τὴ σύζυγό του, ἐνῶ παράλληλα στὶς 15–8–2010 δώρισε Κοράνι στὸν Μουφτὴ τῆς Τραπεζούντας.

Ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας κ. Θεόδωρος στὶς 28–2–2010 δώρισε Κοράνι στὸν Πρόεδρο τῆς Σαουδικῆς Δημοκρατίας κ. Omar Al-Bashir  μὲ προσωπικὴ ἀφιέρωση καὶ ἀσημένιο δίσκο.

Ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλος Γ΄,  κατὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ πρίγκιπα τῆς Ἰορδανίας κ. Ἐμὶρ Γάζη καὶ τοῦ Μουφτῆ Ἄλυ Τζούμα στὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων τὴν Τετάρτη 18–4–2012, δώρισε στὸν μὲν πρίγκιπα τὸ βιβλίο τοῦ Κορανίου ἀπὸ ἐλεφαντοστό, στὸν δὲ Μουφτὴ μία πλακέττα μὲ ἐπιγραφὴ χωρίων τοῦ Κορανίου. Συμμετεῖχε, ἐπίσης, σὲ Διεθνῆ Διαθρησκειακὴ Διάσκεψη στὸ Κίεβο στὶς 24/26–4–2012.

Τέλος, ὁ Ἐπίσκοπος Τούζλας κ. Βασίλειος στὶς 22–12–2011 δώρισε Κοράνι στὸν στρατιωτικὸ διοικητὴ Sen Senad Masovic.

Νά, λοιπόν, ποιὸ εἶναι τὸ κατάντημα τῶν οἰκουμενιστῶν! Νὰ ποιὰ εἶναι ἡ μαρτυρία ὀρθοδόξου πίστεως! Νὰ ποὺ οἱ ἴδιοι οἱ οἰκουμενιστὲς καταρρίπτουν καὶ ἀκυρώνουν τοὺς ἴδιους τοὺς ἰσχυρισμούς τους ὅτι δῆθεν οἱ διάλογοι γίνονται «ἄνευ οὐδεμιᾶς ὑποχωρήσεως ἐκ τῶν καιρίων τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως»! Φθάσανε στὸ ἔσχατο προδοτικὸ σημεῖο ἀντὶ νὰ προβάλλουν τὸν Χριστό, τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὸ Εὐαγγέλιο, προβάλλουν τὸν Ἀλλάχ, τὸν Μωάμεθ καὶ τὸ Κοράνι! Αὐτὰ εἶναι τὰ ὀλέθρια ἀποτελέσματα τοῦ διαθρησκειακοῦ οἰκουμενισμοῦ καὶ τῶν διαθρησκειακῶν συναντήσεων–διαλόγων!

Ἡ διάβρωση τῆς  ὀρθοδόξου αὐτοσυνειδησίας.

Εκκλησιαστικά νέα : Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς

Εν Πειραιεῖ τῇ 5ῃ Ἰουνίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Τά κόμματα πού διεκδικοῦν τήν ψῆφο τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, Κομμουνιστικό Κόμμα Ἑλλάδος, ΔΗΜ.ΑΡ., Συνασπισμός Δημιουργία ξανά καί Δράση καί Οἰκολόγοι Πράσινοι στά προγράμματα πού παρουσιάζουν γιά τό πολιτικό σύστημα καί τήν δημοσία διοίκηση συμπεριλαμβάνουν καί τόν διαχωρισμό Κράτους καί Ἐκκλησίας.

Τά κόμματα τῆς Ἀριστερᾶς μέ τήν γνωστή φιλοσοφικοκοινωνική βιοκοσμοθεωρία τοῦ κομμουνιστικοῦ κοσμοειδώλου, ὅπως γνώρισε τόν χωρισμό αὐτό ὁ καταρεύσας ὑπαρκτός σοσιαλισμός στό ἀνατολικό μπλόκ πού στήν οὐσία ἦταν διωγμός τῆς θρησκευτικῆς πίστεως ἐλαύνονται ἀπό ἀποτυχημένα ἀθεϊστικά ἰδεολογήματα καί συναντῶνται μέ τά ὑπόλοιπα κόμματα κάτω ἀπό τίς ντιρεκτίβες τῆς νέας ἐποχῆς καί τῆς νέας τάξεως...

Ποιός δέν θυμᾶται τήν δυναμική παράσταση τοῦ ἐν Ἀμερικῇ Ἑβραϊκοῦ λόμπυ στόν τότε Πρωθυπουργό Κ. Σημίτη γιά τήν διαγραφή τοῦ θρησκεύματος ἀπό τίς ταυτότητες τῶν Ἑλλήνων ὅπως ἀνέφερε τό ἀνακοινωθέν τοῦ Μεγάρου Μαξίμου;

Μιλοῦν γιά χωρισμό Ἐκκλησίας καί Κράτους διάβαζε Ἔθνους ἐπικαλούμενοι δῆθεν προοδευτικά συνθήματα. Οἱ ἀντιλήψεις ὅμως περί χωρισμοῦ εἶναι τοῦ περασμένου αἰώνα πού γεννήθηκαν κάτω ἀπό μισαλόδοξο ἀντιθρησκευτικό πνεῦμα πού δέν συμβιβάζεται μέ τίς σημερινές κοινωνικές, πολιτειακές καί θρησκευτικές ἀντιλήψεις καί πού ἀναπτύχθηκε σέ προτεσταντικές καί παπικές χῶρες πού δέν ἔχουν καμμία σχέση μέ τόν πολιτισμό καί τήν χριστιανική πίστη τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους. Τό πρότυπο τῶν δυτικῶν κοινωνιῶν ἀλλά καί τοῦ ἀθεϊστικοῦ ἀνατολικοῦ μπλόκ πού κατέρρευσε παταγωδῶς, μέ τό θρησκευτικό συγκρητισμό καί μέ τόν χωρισμό παράγει μόνο διαλυτικά κοινωνικά φαινόμενα καί ἐπιτρέπει τήν ἅλωση τῶν κοινωνιῶν ἀπό τήν παραθρησκεία, τήν εἰδωλολατρεία, τόν σατανισμό καί τά ἐγκληματικά φαινόμενα. Οἱ ἀντιλήψεις περί χωρισμοῦ δέν συμβιβάζονται μέ τά ἑλληνικά ἰδεώδη καί τήν χριστιανική πίστη πού πότισε τίς ρίζες τοῦ Ἔθνους μας.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more