Ἐξαιρετικόν ἄρθρον -- γιά καλοπροαιρέτους μόνον -- τοῦ ἀειμνήστου ἰατροῦ Ἀλ. Καλομοίρου, τό ὁποῖον ξεκαθαρίζει ἀρκετά κρίσιμα ζητήματα πού τό 99,99% τῶν «ὀρθοδόξων» σήμερα, συμπεριλαμβανομένων καί πολλῶν ἀπό τούς «νεο-αποτειχισμένους», παραθεωροῦν/στρουθοκαμηλίζουν καί μέ ἄπειρον θράσος καί διάθεσιν συκοφαντίας κατηγοροῦν τούς Ὀρθοδόξους τοῦ π.ἑ. τοῦ 1924 καί τοῦ 1935 ὡς «σχισματικούς». (Δέν ἀναφέρομαι εἰς τούς μετέπειτα Π/Ητας, διότι, δυστυχῶς, παρεισέφρησαν καί εἰς αὐτούς διάφορες πλάνες, ὅπως ἡ «αὐτόματος ἀπώλεια χάριτος», ἡ ὑπαγωγή εἰς τόν ν. 4301/2014 κ.ἄ.) Ξεχωρίζω δύο σημεῖα:
1. «Το πρώτον προγεφύρωμα του Οικουμενισμού εις την Ελλάδα υπήρξε η καινοτομία του ημερολογίου. Αυτός ήτο ο λόγος διά τον οποίον οι Παλαιοημερολογίται αντιμετώπισαν εξ αρχής το θέμα ως δογματικόν, ασχέτως εάν δεν εχρησιμοποιείτο τότε ευρύτερα ο όρος "Οικουμενισμός". Η συνείδησις του ορθοδόξου λαού είχε ταυτίσει από της πρώτης στιγμής την εορτολογικήν μεταρρύθμισιν με τον εκφραγκισμόν.»
Ἡμέτερος σχολιασμός: Ὅπως ἔχω γράψει πολλές φορές, ἡ εἰσαγωγή τοῦ νέου Ἑορτολογίου (ν.ἑ.) εἶχεν ὡς στόχον τόν θρησκευτικόν συγκρητισμόν, τόν ὁποῖον καί ἐπέτυχεν! Ὅπως εἶπεν ἕνας γνωστός λόγιος ἱστορικός, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη πρό ἐτῶν, προτιμοῦσε νά πηγαίνῃ στόν παρακείμενον «καθολικόν» ναόν τῶν Ἀθηνῶν γιά «ἐκκλησιασμόν» ἀντί νά διανύῃ κάποιαν ἀπόστασιν γιά νά πάῃ εἰς «ὀρθόδοξον» ναόν. Ὅταν «ἑορτάζωνται» οἱ ἴδιες «ἑορτές» ταυτοχρόνως εἰς ἀμφοτέρους τούς ναούς, ὁ κάθε ἀκατήχητος καί ὁ κάθε «πιστός» μέ ἐλαστικήν συνείδησιν τό ἴδιο θά ἔκανε. Εἰς σχόλιά μου εἰς τό παρόν ἱστολόγιον, ἔχω καταθέσει παρόμοιες προσωπικές ἐμπειρίες ἀπό τήν 15ετῆ διαμονήν μου εἰς ΗΠΑ καί Αὐστραλίαν. Ἐπίσης, γνωρίζω συγκεκριμένες περιπτώσεις μικτῶν γάμων, ὅπου τό ἑτερόδοξον μέλος δέν βαπτίζεται Ὀρθόδοξον, οἱ ὁποῖοι διευκολύνονται/ἐνθαρρύνονται τά μέγιστα ὅταν εἰς τούς ναούς τῶν ἑτεροδόξων «ἑορτάζωνται» οἱ ἴδιες «ἑορτές» μ' ἐκεῖνες τῶν «ὀρθοδόξων». Αὐτός εἶναι ὁ ὁρισμός τοῦ θρησκευτικοῦ Συγκρητισμοῦ.
2. «Όταν η διακοπή του μνημοσύνου δεν σημαίνει διακοπήν κοινωνίας είναι πράξις χωρίς νόημα, είναι μία καθ' αυτό στρουθοκαμηλική ενέργεια αποσκοπούσα εις την καθησύχασιν της ιδίας συνειδήσεως και της συνειδήσεως των οπαδών.»
Ἡμέτερος σχολιασμός: Ἄς λάβουν σοβαρῶς ὑπ' ὄψιν αὐτήν τήν ἐπισήμανσιν τοῦ Ἀλ. Καλομοίρου ὅσοι χρησιμοποιοῦν καταχρηστικῶς τόν ὅρον «ἀποτείχισιν», ὁ ὁποῖος σημαίνει διακοπήν κοινωνίας, ἐνῷ εἰς τήν πραγματικότητα ἔχουν κάνει ἁπλῶς διακοπήν μνημοσύνου τοῦ ἐπιχωρίου «ἐπισκόπου», ἀλλά κοινωνοῦν μέ ἄλλους «ἐπισκόπους» πού κοινωνοῦν μέ τόν ἐν λόγῳ ἐπιχώριον «ἐπίσκοπον» καί βεβαίως μέ τόν «ἀρχιεπίσκοπον» Ἱερώνυμον, τόν «πατριάρχην» Βαρθολομαῖον κ.ἄ. Ἡ στάσις αὐτή εἶναι ἐμπαιγμός Θεοῦ καί ἀνθρώπων!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου