Στις 22 Σεπτεμβρίου η του Χριστού Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας εορτάζει το φοβερό μαρτύριο των 26 Οσιομαρτύρων Ζωγραφιτών Μοναχών!
Η Παναγία προειδοποιεί Αγιορείτη
μοναχό που απήγγειλε συνεχώς τους Χαιρετισμούς ότι έρχονται οι εχθροί του Υιού
Της, οι παπικοί, για να υποτάξουν το Άγιον Όρος στον αντίχριστο πάπα!
Ο Ομολογιακός και στη συνέχεια
Μαρτυρικός αγώνας των 26 Οσιομαρτύρων της Μονής Ζωγράφου έχει ιδιάζουσα σημασία
για εκείνους που επιθυμούν να φυλάξουν τον πολύτιμο μαργαρίτη της Ορθοδόξου
πίστεως καθαρό και αλώβητο από τις αιρέσεις!
Το μαρτύριο των 26 Ζωγραφιτών μοναχών αποτελεί μνημειώδες παράδειγμα Ορθόδοξης ομολογίας, ψυχικής ανδρείας και ακλονήτου σθένους!
Με την σύνοδο που συνεκάλεσε ο πάπας
Ουρβανός στην Λυών το 1274 έγινε η πρώτη σοβαρή απόπειρα ένωσης ή για να
είμαστε ακριβέστεροι υποδούλωσης των Ορθοδόξων στους λατίνους!
Στην σύνοδο αυτή που συμμετείχαν
δυστυχώς και εκπρόσωποι της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας με αρχηγό τον
αιρεσιάρχη πρώην πατριάρχη Γερμανό Γ’ λόγω άρνησης του κανονικού πατριάρχου
Ιωσήφ και του ευσεβούς ποιμνίου του να συμμετάσχει σ’ αυτήν!
Η αυτοκρατορική πρεσβεία που επίσης
συμμετείχε στην σύνοδο χωρίς κανένα θεολογικό διάλογο και γραπτή «ομολογία
πίστεως». Συμφώνησε ότι η Ανατολική
Εκκλησία δέχονταν το πρωτείο του αντίχριστου πάπα, και τα βλάσφημα και
αθεολόγητα για την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού καθώς και το
καθαρτήριον πυρ!
Μετά την ψευδοσύνοδο της Λυών ο
αυτοκράτορας έθεσε σε εφαρμογή τις αποφάσεις της όπου αντικατέστησε τον
Ορθοδοξότατο και ανθενωτικό πατριάρχη Ιωσήφ με τον προσκυνημένο λατινόφρονα
Ιωάννη Βέκκο και διέταξε να εγγραφεί το όνομα του αντίχριστου πάπα στα δίπτυχα
της Εκκλησίας και κήρυξε επίσημα την ψευδο «ένωση των Εκκλησίων» στις 16
Ιανουαρίου 1275!
Οι μοναχοί λοιπόν του Αγίου Όρους
αρχικά απέστειλαν δύο επιστολές (μία στόν αυτοκράτορα και μία στη σύνοδο του
«πατριάρχου» Ιωάννη Βέκκου μέσα απο τις οποίες τους αρνούμενοι τους ήλεγχαν
αυστηρότατα!
Όταν ο αυτοκράτορας και ο
«πατριάρχης» Βέκκος παρέλαβαν τις επιστολές έγιναν έξω φρενών και λαβόντες
στρατό ήρθαν στο Άγιον Όρος!
Εκεί άρχισαν να φονεύουν, να πνίγουν
και να απαγχονίζουν οποιονδήποτε μοναχό τολμούσε να τους ελέγξει και να
αντιταχθεί στα φιλενωτικά τους σχέδια!
Πρώτον πάντων εφόνευσαν τον Πρώτον
του Αγίου Όρους π. Κοσμά ο οποίος βρισκόταν στην Σκήτη των Καρυών!
Οι φιλενωτικοί αφού αρχικά έκοψαν με
τσεκούρι τα δύο πόδια του σεβασμίου Ιερομονάχου στη συνέχεια έκοψαν και την
τιμίαν του κεφαλή!
Κατόπιν πάνω σε ένα μάρμαρο
αποκεφάλισαν και άλλους πατέρες με το ίδιο φονικό όργανο!
Αφού ανεχώρησαν απο τις Καρυές,
κατευθύνθηκαν πρός την Ιερά Μονή Ζωγράφου προκειμένου να υποτάξουν όσους
μοναχούς κοινοβίαζαν εκεί!
Ομως η Κυρία Θεοτόκος δεν άφησε
απροειδοποίητα τα παιδιά Της!
Λίγο έξω απο τη Μονή ασκήτευε μέσα σε
ένα κελλάκι ένας πολύ ενάρετος γέροντας!
Αυτός νήστευε και αγρυπνούσε τακτικά
ενώ είχε την ευλογημένη συνήθεια να λέει πολλές φορές την ημέρα τον Αρχαγγελικό
ύμνο δηλαδή τους Χαιρετισμούς της Παναγίας!
Ενώ η συνοδία των λατινοφρόνων
πλησίαζε στην Ιερά Μονή, ο μοναχός κατά την συνηθειά του έλεγε γονατιστός τους
Χαιρετισμούς της Υπεραγίας Θεοτόκου και όταν δε έφθασε στον στίχο «Χαίρε Νύμφη
Ανύμφευτε!» τότε απάντησε η Παναγία από την εικόνα της: «Χαίρε και συ, γέρων
του Θεού!»
Ο γέροντας τρόμαξε μα «Μη φοβού»
συνέχισε η φωνή εκ της εικόνος «αλλ’ απελθών ταχέως εις την Μονήν, ανάγγειλον
τοις αδελφοις και τω καθηγουμένω ότι οι εχθροί Εμού και του Υιού Μου
επλησίασαν! Όστις ουν υπάρχει ασθενής τω Πνεύματι εν υπομονή κρυβήτω έως του
παρελθήναι πειρασμόν, οι δε στεφάνων μαρτυρικών εφιέμενοι παραμενέτωσαν εν τη
Μονή άπελθε ουν ταχέως!»
Μόλις ο γέροντας έφθασε στην είσοδο
της Μονής είδε παράδοξο πράγμα και εξέστη!
Είδε την εικόνα της Θεομήτορος
μπροστά στην οποία συνήθιζε να διαβάζει τους Χαιρετισμούς στο κελλί του να
είναι τοποθετημένη στην πύλη της Μονής!
Αφού την προσκύνησε μέχρι εδάφους την
πήρε στα χέρια του και με αυτή πήγε στον ηγούμενο και του είπε καταλεπτώς την
υπόθεση!
Αφού άκουσε απο τον γέροντα αυτά ο
ηγούμενος της Μονής Ζωγράφου Θωμάς, μαζί με άλλους είκοσι πέντε πατέρας δεν
εγκατέλειψαν τον τόπο της ασκήσεως και μετανοίας τους αλλά παρέμειναν και
εμαρτύρησαν!
Ανέβηκαν λοιπόν στον πύργο του
Μοναστηριού έτοιμοι για το μαρτύριο και απο εκεί ήλεγξαν τον αιρετικό
λατινόφρονα πατριάρχη!
«Δέν υποτασσόμεθα στην αίρεση» είπαν
με μια φωνή «και δέν αναχωρούμε από την μετανοιά μας».
Οι 26 Οσιομάρτυρες δεν άνοιξαν τις
πόρτες του Μοναστηριού στους λατινόφρονες!
Τους ζητήθηκε να συλλειτουργήσουν με
τους παπικούς και να αναγνωρίσουν τον πάπα ως κεφαλή όλης της Εκκλησίας και
αυτοί απο τον Πύργο επάνω απάντησαν ότι κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο Χριστός
και όχι ο πάπας!
«Ευκολώτερα εμείς αποφασίζουμε να
πεθάνουμε, παρά να υποχωρήσουμε στα θέματα της Ορθοδόξου Πίστεως και να
αναγνωρίζουμε τον αιρετικό πάπα της ρώμης ως κεφαλή της Εκκλησίας ώστε να
μολυνθεί αυτός ο τόπος από την δική σας βία και τυραννία! Δεν σας ανοίγουμε τις
πόρτες του Μοναστηριού! Φύγετε απ’ εδώ!»
Οι δε λατινόφρονες μαζί με τους
λατίνους απάντησαν με οργή:
«Πρέπει λοιπόν να πεθάνετε...»
Τότε αφού συγκέντρωσαν πολλά φρύγανα
και ξύλα τα έβαλαν γύρω από τον πύργο, άναψαν μεγάλη φωτιά και τους κατέκαυσαν
την 10η Οκτωβρίου του έτους 1274!
Οι 26 Οσιομάρτυρες παρέδωσαν τις
ψυχές τους στον Δεσπότη Χριστό ομολογήσαντες μόνον Αυτόν ως κεφαλή της
Εκκλησίας και όχι τον αντίχριστο αιρετικό πάπα!
Τα άγια ονόματα τους: Θωμάς
ηγούμενος, Βαρσανούφιος, Κύριλλος, Μιχαίος (ή Μιχαίας), Σίμων, Ιλαρίων,
Ιάκωβος, έτερος Ιάκωβος, Ιώβ, Κυπριανός, Σάββας, Μαρτινιανός, Κοσμάς, Σέργιος,
Μηνάς, Ιωάσαφ, Ιωαννίκιος, Παύλος, Αντώνιος, Ευθύμιος, Δομέτιος, Παρθένιος και
τέσσερα ακόμα άτομα που τα ονόματα τους είναι άγνωστα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου